‫آنچه که در سریال ‫: گذشت "The Last Kingdom"
‫من اوترِد ، فرزند اوترِد هستم.
‫برادرم رگنار به‌عنوان یه جنگجو نمُرد ‫بلکه در رختخواب خودش به قتل رسید.
‫نمی‌تونه وارد سالن اصلی خدایان بشه.
‫بخاطر تو تا ابد ‫در سرمای نیفِلهِیم زندگی می‌کنه.
‫شمشیرت رو با خون ‫رگنار آغشته کن.
‫تنها در اینصورت می‌تونه ‫وارد والهالا بشه.
‫خونش در وجود کس دیگه‌ای هم هست؟
‫تیرا؟
‫اسکِید من رو شکنجه میده. ‫نمی‌تونم در مقابلش مقاومت کنم.
‫سرنوشت تو سرنوشتی‌ـه ‫که من برت انتخاب کنم اوترِد رگنارسون.
‫روح تو متعلق به منه که شکنجه بدم.
‫هر چند از هِستِن پس‌ـش گرفتم
‫بازم نفرینش ادامه داره.
‫اون به قلب و ذهن من حمله کرده.
‫زنیکه برای همه سم‌ـه.
‫چطور میشه یه طلسم رو از بین برد؟
‫بدون اینکه زخمی بشه ‫یا خونی ازش ریخته بشه باید بکشیش.
‫تو هم باید همین کار رو با اسکِید بکنی.
‫در وینچستر یه انجمن سیاسی ‫برای ادوارد صورت گرفته.
‫ولی اون یه نفر دیگه رو دوست داشته ‫که ولش کرده
‫من با اِجوین ازدواج کردم.
‫به همسرت رسیدگی میشه.
‫ـ تو اِجوین هستی. ‫ـ من بچه‌‌‌ها رو به اختیار می‌گیرم.
‫باید متعلق به کلیسا باشن ‫و زندگیشون رو وقف خدا بکنن.
‫ارباب سیگِبریت دشمن ادواردـه
‫که همسر مخفیش ، اِجوین ‫رو برای خودش می‌خواسته.
‫به یه کلیسا منتقل شده.
‫کاملاً درک می‌کنم ‫اگر که نخوای به ادوارد خدمت کنی.
‫تحت همین دستورات اربابان دانمارکی‌ـش ‫شاهزاده اِتِلوُلد به وِسِکس برگشت.
‫می‌خوام با پادشاه صحبت کنم.
‫ولی خیانتش برای ‫آلفرد در حال مرگ مشخص شد.
‫شکست‌‌‌های اِتِلوُلد ‫از خود من نشأت گرفته بود.
‫برادرم ، که دوست داشتم ‫مگه من کیَم که جون بچه‌ـش رو بگیرم؟
‫جزای این کار...
‫کور شدنه.
‫همه چیز به سرنوشت بستگی داره.
‫مترجم : مــهــدی تــرابـــی ‫@REDARROW_SUBکانال تلگرام
‫بهم اعتماد کن.
‫من تولد دوباره ‫اوترِد رگنارسون رو دیدم.
‫دیدم که پنجاه نفر شدن پونصد نفر ‫و بعدش شدن پنج‌هزار نفر.
‫که هر روز بیشتر بهش ملحق می‌شدن.
‫و دیدم که سر آخر آلفرد شکست می‌خوره ‫و اوترِد قیام می‌کنه.
‫خونم رو بخور.
‫" وینتاسیتر "
‫" وینچستر " ‫" قلمرو فرمانروایی وِسِکس "
‫باید بگم باعث افتخار من بوده ‫در کنار ملکه مرسیا بودم.
‫خیلی شما رو اذیت می‌کنه قربان که ‫به خانوم شما احترام میذارن؟
‫اگه که قابل احترام نباشه بله.
‫یه عالمه آبجو و شراب توی ‫این عروسی هست که به نظر من تو سمتشون نرو.
‫خوشت نمیاد که من لذت ببرم؟
‫دلم نمی‌خواد که مست بشی.
‫شاید آخر این عروسی ‫تبدیل به مراسم ختم بشه.
‫فکر هوشیارکننده کاملی‌ـه.
‫پدر بیوکا میشه بپرسم حالش چطوره؟
‫پادشاه حالش چطوره؟
‫آماده هر اتفاقی‌ـه که ممکن باشه پیش بیاد.
‫آلفرد و ادوارد جفتشون ‫در دعا‌‌های روزانه...
‫و شبانه من هستن.
‫باید زمان نگران‌کننده‌ای برای ‫شما باشه پدر.
‫چه بلایی سر مشاور شاه میاد ‫وقتی دیگه شاهی نباشه؟
‫ـ منم آمادم. ‫- و اینکه هیچ نفوذی نداشته باشی.
‫ـ منو نگران نمی‌کنه. ‫ـ هیچ حفاظتی نداشته باشی.
‫من خدا رو دارمُ بس.
‫و یه زن هم داری پدر.
‫زنِ قدرتمند و دانمارکی‌ـتُ...
‫فراموش نکنی.
‫چرا جا نخوردم که ‫داری یه زن رو تهدید می‌کنی؟
‫پدر بیوکا ، خواهش می‌کنم. ‫گنا‌‌هان من روببخش
‫باید تو رو با دعا‌‌هات تنها بذارم.
‫اگه که واقعاً برای همچین چیزی اینجا اومدی.
‫باید با چشم خوبم ‫حواسم به تو باشه پدر بیوکا.
‫ترجیح میدم توی مسافرخونه همدیگه رو ببینیم.
‫پدر بیوکا همین الانش هم ‫فکر خیانت مارو تصور کرده.
‫چون ترسیده.
‫مثل کل وِسِکس که ترسیدن.
‫پادشاه داره می‌میره ‫و یه بچه قراره جاش رو پر کنه.
‫چه فکری راجبه این مسئله داری؟
‫ـ راجبه ادوارد؟. ‫ـ راجبه پادشاه شدن.
‫هدف اسقف‌‌‌ها و اعیان همینه ‫که یه پادشاه انتخاب کنن.
‫آره.
‫با این وجود بازم آلفرد ازمون ‫درخواست می‌کنه که به‌عنوان پادشاه منسوبش کنیم.
‫سربازا‌‌‌ها میگن که اوترِد الان ‫زیر دِین ادوارد قرار داره
‫اینکه اوترِد آماده میشه ‫و برای ادوارد سوگند می‌خوره...
‫پس باید به بقیه افراد بگیم ‫که غیر این حرف‌‌‌ها رو بگن!
‫اگه لازم باشه پول میدم
‫ولی ما نمی‌تونیم اجازه بدیم ‫شهرت ادوارد زیاد بشه.
‫ما؟
‫من تو باهم یک‌نظر داریم یا نه؟
‫آماده هستیم که وارد عمل بشیم یا نه؟ ‫جنگ‌طلبی با ادوارد از همینجا شروع یا نه؟
‫آره
‫شزوع میشه ، ادوارد نباید برنده بشه.
‫پس واقعیت‌های ماجرا ‌این‌هاست.
‫اوترِد به خاطر از دست دادن زمین‌‌‌هاش ‫و ثروتش و تبعدیش ، آلفرد رو مقصر میدونه.
‫آلفرد پاش لب گورـه ، بخاطر همین اوترِد ‫تصمیم به انتقام گرفتن از ادوارد داره.
‫اوترِد رگنارسون که می‌خوایم ‫اینطوری شناخته بشه
‫وِسِکس رو برای دانمارکی‌‌‌ها می‌خواد.
‫این خبر رو باید افراد ما ‫تکرار بکنن ، و تکرار بکنن و تکرار بکنن
‫تا اینکه به حقیقت تبدیل بشه.
‫اون‌وقت به اوترِد اجازه داده نمیشه ‫که با ادوارد متحد بشه.
‫ـ اصلاً. ‫ـ فهمیدم.
‫فعلاً من و تو مقابل این بچه هستیم ‫اونم فقط بخاطر اینکه پادشاه زنده‌ست.
‫هر چه زودتر بمیره ‫ترس و شک‌‌‌ها زیادتر میشه.
‫مردم دوست ندارن که سرنوشتشون ‫بیفته دست یه بچه.
‫باید آماده باشیم.
‫و نباید رحمی داشته باشیم.
‫" کوکهام "
‫" املاک اوترِد در وِسِکس "
‫نظرت اینه که به کوکهام بریم ‫انگار نه انگار که اصلاً از اینجا نرفتیم؟
‫ـ آره. ‫ـ مستقیماً به سالن اصلی؟.
‫ـ آره. ‫ـ و اگه یه ارباب جدید اونجا بود چی؟.
‫ـ ازش درخواست می‌کنیم که بره دوست من. ‫ـ اینکارو می‌تونم بکنم.
‫عروسی چیزی هست و ما خبر نداریم قربان؟
‫ما زندگیمون رو به خطر ننداختیم ‫که یه جنده رو بکنی.
‫ـ برنامه داری که با کیرت بکشیش؟ ‫ـ برنامه‌ام اینه که بچه‌‌‌هام رو ببینم.
‫قربان...شما من رو یادت نیست.
‫تو رو یادمه ، تو ادوینی. ‫که با میلدوین ازدواج کردی.
‫قربان بیشتر از نصف آذوقه زمستونمون ‫از غلات و حیوون‌‌‌ها برداشتن.
‫میگن که برای ارتش آلفردـه ‫ولی مطمئناً ما گشنگی می‌کشیم.
‫ـ کی اینکارو کرده؟ ‫ـ توی سالن اصلی هستن قربان.
‫آلفرد همچین دستوری نداده!
‫کنار وایسین. ‫نمی‌خوام کسی بمیره یا خونی ریخته بشه.
‫گفتن برین کنار! حالا!
‫ممنونم. ‫نباید صدام رو بلند می‌کردم.
‫اوترِد؟
‫برای چی داری مزاحمت ایجاد می‌کنی؟
‫اینجا خونه منه.
‫ما طبق حقوق کاری پادشاه اینجا اومدیم.
‫دارین از دهن گداگشنه‌‌‌ها غذا رو میدزدین.
‫ارتش رو باید سیر کنن.
‫ظاهراً کشیش‌‌‌ها هم باید سیر بشن.
‫شانس آوردی به دست‌ـت نخورد.
‫امروز با‌‌هاتون همکاری نمی‌کنیم.
‫این دیگه چیه؟
‫خب ، خودت میدونی دیگه چیه
‫بیارینش پایین.
‫بیارنیش پایین ‫وگرنه شما رو قربانی اسکِید می‌کنم.
‫هر کاری تو بگی من انجام نمیدم.
‫نمی‌تونم.
‫قربان ، فکر کن یه تیکه چوب‌ـه ‫چیز خاصی نیست.
‫اون یه صلیب مقدس‌ـه.
‫اسقف اِرکِنوالد ، از من به تو گفتن ببند دهنتُ.
‫و بیارش پایین.
‫یا من...من خودم میارمش پایین.
‫تو هیچ‌کاری نکن.
‫میدونم دنبال اینی که یه دلیل ‫پیدا کنی تا من رو بکشی
‫و من هم هر طور بخوای آماده میشم.
‫من احمق نیستم ‫ولی نمی‌تونم ایمانم رو انکار کنم.
‫پادشاه خبردار میشه. ‫خداوند می‌فهمه...
‫پادشاه خودش به من صد دفعه گفته ‫اینجا سالن کافراست.
‫میاریش پایین.
‫اون صلیب منه قربان.
‫کار منه ، من اونجا گذاشتمش ‫و همونجا هم می‌مونه.
‫مگر اینکه دوباره بخوای ‫پادشاه کوکهام بشی.
‫قصد توهین نداشتم.
‫حالا می‌تونیم غذا بخوریم؟
‫شاید بخوای برش‌داری.
‫وقتی که رفتی نصف چیزایی ‫رو که آوردی با خودت می‌بری.
‫متوجه هستم که ارتش باید سیر بشه ‫ولی دهکده من نباید گشنه بمونه.
‫پادشاه موافقت نمی‌کنه.
‫پادشاه یه روح‌ـه...
‫چیزی بیش نیست.
‫قربان میشه بیشتر خصوصی صحبت کنیم؟
‫ـ خوب شد که شما رو دیدم قربان. ‫ـ شما هم همینطور ، راهبه اعظم.
‫ـ لازم بود بیای اینجا؟ ‫ـ اومدم که بچه‌‌‌هام رو ببینم.
‫عکس‌العملی نشون ندی ، عصبانی نشو ‫حال بچه‌هات خوبه
‫اینجا نیستن ، توی وینچسترن.
‫با تیرا؟
‫تحت مراقبت پادشاهن ، مراقبت خوب.
‫ـ پادشاه؟ ‫ـ خدا شاهده حالشون خوبه.
‫نمیشه راهبه‌‌‌ها و کشیش‌‌‌ها ‫ازشون مراقبت کنن.
‫خوشحال و خوب بودن. ‫تو نبودی من خودم دیدم‌شون.
‫اگه آلفرد رو به مرگ نبود تا الان خودم کشته بودمش
‫ـ اینکارو کرده تا منو تحقیر کنه؟ ‫ـ نه اینکارو نکرده.
‫مسیحی شدن؟ غسلشون دادن؟
‫ـ آسیبی بهشون نمیزنه... ‫ـ حق نداره!
‫اینکارو کرده تا من و زنم رو تحقیر کنه.
‫قربان شما هم باید غذا بخوری.
‫بعداً می‌خورم.
‫ـ باید الان غذا بخوری عشقم. ‫ـ گفتم بعداً.
‫هر جور میلت‌ـه.
‫حالا دیگه زن تو شده؟
‫ـ یه مرد نیاز به یه زن داره. ‫ـ جای گیزِلا رو با این پر کردی؟.
‫که شرط می‌بندم ربطی به راهبه اعظم نداره.
‫من به‌عنوان یه دوست صحبت می‌کنم.
‫خوبه که می‌بینم حالت خوبه ‫ًدر واقع شدی مثل قبلا.
‫هیلد...
‫من نبودم.
‫می‌خوام بچه‌‌‌هام رو در وینچستر ببینم.
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫بله ، می‌تونم کمک کنم ‫البته که می‌تونم.
‫ولی اسقف اِرکِنوالد از ملاقات‌ـت ‫در وِسِکس صحبت می‌کنه.
‫حواس‌شون به تو هست.
‫ظاهراً لاغر شدی.
‫باید غذا بخوری عشقم.
‫ـ فینان. ‫ـ قربان؟.
‫به کشیش‌‌‌ها بگو ‫نصف چیزایی که برداشتن رو بذارن سر جاش.
‫برشون‌گردون پیش آلفرد ‫خودت با‌‌هاشون برو.
‫ـ کل راه به سمت وینچستر؟. ‫ـ خودم میام دنبالت و پیدات می‌کنم.
‫ـ اسکِید پس چی؟ ‫ـ کنار خودم می‌مونه.
‫توی وینچستر پیدات می‌کنم. ‫باید مخفی برم اونجا.
‫و اگه آلفرد خواست منو اسیر بگیره چی؟
‫تو رو فقط تحت‌نظر می‌گیره ، چیز خاص دیگه‌ای نیست. ‫جز زن و آبجو چیز دیگه‌ای که نمی‌خوای.
‫می‌تونم اینکارو بکنم.
‫همه ما‌‌ها به یه زن خوب نیاز داریم!
‫پدر بیوکا!
‫پدر ، میگن که دوست شما اوترِد ‫قسم خورده از آلفرد انتقام بگیره.
‫ـ انتقام؟ برای چی؟. ‫ـ بخاطر اینکه تبعید شده.
‫و میگن باید آلفرد بمیره ‫تا ادوارد رو بکشه.
‫با عقل جور درنمیاد ، کی این حرف‌‌‌ها رو گفته؟
‫برای من که با عقل جور درمیاد ‫برای آدمایی که اینجا هستن هم همینطوره.
‫اوترِد شونه به شونه ‫با ادوارد جنگیده ، خودتون اونجا بودنین قربان.
‫بودم ، پس برای چی اوترِد اینجا نیست؟
‫چرا هنوزم مجرم شناخته میشه؟
‫چرا اوترِد داره بخاطر کشته شدن ‫دانمارکی‌‌‌ها مجازات میشه؟
‫بخاطر کشتن دانمارکی‌‌‌های مجازات نمیشه.
‫ـ اوترِد جون شاه رو تهدید کرده. ‫ـ و قصد ادامه به تهدید داره؟
‫اوترِد از بِبِنبِرگ جرأت این رو نداره ‫که نه به آلفرد و نه به ادوارد آسیب بزنه.
‫پس اوترِد رگنارسون چی پدر؟
‫رؤسا دارن از سرزمین‌‌‌ها ‫برای جشن به اینجا میان.
‫این حرف‌‌‌ها رو از کونت درنیار. ‫بخاطر همین از همین حالا ، کونت رو ببند.
‫شام توی قابلمه‌ست.
‫اونطرف کثیف شده ، خاکی‌ـه.
‫کجا؟
‫اونطرف در.
‫داری راجبه یه چیزی ‫بزرگتر از کثیفی فکر می‌کنی.
‫خدا منو ببخشه ، ولی دلم می‌خواد ‫آلفرد چشماش رو ببنده و بمیره.
‫، هر چی زودتر مرگش رو معطل کنه ‫ترس مردم رو هم بیشتر می‌کنه.
‫پس باید خودش زندگیش رو تموم کنه.
‫باید یه شمشیر به قلبش بزنه.
‫اون شاه‌ـه.
‫یه شمشیر دانمارکی باید این کارو رو بکنه.
‫آلفرد دو دستی به زندگی چسبیده چون برای ‫اتفاقی که به محض اینکه بمیره پیش میاد می‌ترسه
‫اتفاقی که میفته سرنوشت‌ـه. ‫همه‌مون می‌میریم ، بیوکا.
‫مهم اینه چطور زندگی کنیم.
‫اگه دانمارکی‌‌‌ها به وِسِکس بیان ‫تو رو به‌عنوان یه دانمارکی می‌شناسن.
‫می‌ترسم که نتونم ازت مراقبت کنم.
‫خدایان تصمیم می‌گیرن چه اتفاقی بیفته.
‫خدا.
‫منم همینو گفتم.
‫افراد من هنوزم آزادن.
‫با تو به وینچستر میرن ‫تا ازت مراقبت کنن.
‫من سرباز دارم. ‫وِسِکس هم سرزمین راهزن‌‌‌ها که نیست.
‫کشیش‌‌‌ها و رؤسا به کنار
‫نباید پیشنهاد سرباز رو رد کنین ، اسقف اِرکِنوالد
‫قصد شما همینه که در کوکهام بمونین؟
‫نه نیست ، قصد ارباب من اینه ‫که بر وینچستر حکمرانی کنن.
‫راست میگه قربان؟
‫کارم به خودم مربوطه.
‫ـ بچه‌‌‌هات چی؟ ‫ـ دیگه مسیحی هستن.
‫مطمئن میشم که ازشون مراقبت کنن.
‫اگه این کار تو رو خوشحال می‌کنه.
‫زنم رو به مرسیا میارم قربان. ‫اونجا شما رو می‌بینم.
‫چه اتفاقی داره میفته؟ چرا نمُرده؟
‫زنیکه خوشگل‌ـه و قدرت داره اُسفِرت
‫خیلی از مرد‌‌‌ها هستن ‫که به آبروی خودشون باور دارن.
‫اون شیطان‌ـه. ‫اوترِد قول داد که بکشتش.
‫واسه‌اش دعا کن ‫بهش نیاز پیدا می‌کنه
‫من و تو باهم می‌تونیم همه چیز باشیم.
‫ـ ازت می‌خوام به من باور داشته باشی اوترِد. ‫ـ دارم.
‫مثل من که به تو باور دارم ‫بهترین بهترین جنگجو هستی.
‫تو پادشاهی.
‫پس تو هم ملکه من هستی.
‫من متعلق به تو و تو متعلق به من هستی.
‫تا دوسِت داشته باشم ، تا راهنماییت کنم.
‫تا مال تو باشم.
‫من تو رو دارم.
‫با خودم گفتم به آتیش نیاز داری ، قربان. ‫یه غذای گرم که بخوری.
‫دیدی؟
‫دیدم.
‫به کاری که کردم افتخار نمی‌کنم.
‫ولی لازم بود قربان.
‫اون از جانب شیطان بود ‫و حالا شما از شرش خلاص شدین.
‫چرا اینجایی؟
‫نمی‌تونستم برم قربان.
‫می‌ترسیدی که نتونم خودم رو از ‫نفرینم آزاد کنم؟
‫می‌ترسیدم.
‫بخاطر بانو گیزِلا من اینجا موندم قربان.
‫این سالن مال ایشونه ‫و کسی مهربون‌تر و شریف‌تر از ایشون نبود.
‫کاملاً بانو گیزِلا رو نمی‌شناختی.
‫مقدمات ازدواج پدر بیوکا...
‫به کجا رسیده؟
‫فراهم و کامل شده. ‫مهمون‌‌‌ها دارن میرسن
‫و مشروب‌خونه‌‌‌ها وینچستر ‫شب و روز داشتن مشروب درست می‌کردن.
‫همونطور که خواستین کوتاه‌ترین ‫مراسم میشه.
‫ـ راحتین قربان؟. ‫ـ نیستم ولی خوبه.
‫دانمارکی‌‌‌ها هنوزم چادر زدن؟
‫حرکت نکردن. ‫از رودخونه اوزه هنوز حرکت نکردن.
‫حواسمون بهشون هست.
‫شکست خونین مو و هِستِن ‫ضعیفشون کرده.
‫اِتِلوُلد...
‫اون چطور قربان؟
‫فقط برای بخشش اینجا نیومده. ‫اونم باید تحت‌نظر باشه.
‫باید بمیره.
‫هر چند برای تغییر مکان از مسافرخونه ‫به قصر دیر شده.
‫باعث میشه اوقات نامناسبی برای روز داشته باشیم
‫بخاطر این بود که با یه فاحشه مشروب‌خونه ‫سکس کنین؟
‫اِلفِلِد ، تو برو داخل قصر.
‫بخاطر این بود که غذا بخورم ، چیز دیگه‌ای نبوده.
‫بله ، قربان.
‫اگه مردم داشتن شایعه‌سازی می‌کردن ‫اشتباه می‌گفتن.
‫همونطور که امیدوارم راجبه اینکه ادوارد ‫یه جنده و بچه داره اشتباه بکنن.
‫قربان ، صبحتون‌بخیر.
‫موقعی که شما با پادشاه صحبت می‌کنین
‫به این امید بودم که یکمی ‫با بانو اِلفِلِد وقت بگذرونم.
‫با تمام احترام میگم که ‫به نظرم من الان مناسب نیست.
‫شنیدم که تو بچه حرومزاده داری
‫راسته؟
‫فکر کردم باهم توافق کردیم شایعات مشروب‌خونه ‫توی خود مشروب‌خونه بمونه ، قربان.
‫قربان ، شاید بهتر باشه ‫شما بانو اِلفِلِد رو به اتاقش راهنمایی کنی.
‫البته.
‫خودتون اونجا نمونین...قربان
‫سرباز‌‌‌ها می‌تونن ما رو تنها بذارن
‫تنهامون بذارین.
‫آره ، شما‌‌ها! برین بیرون!
‫جز بی‌عقلی چیزی ‫زیر اون کلاهشون نیست.
‫ـ اَتِلهِلم. ‫ـ قربان.
‫باید بگم ظاهرتون ‫امروز صبح بهتر شده.
‫ممنونم.
‫پادشاه امروز کار زیاد دارن. ‫باید خلاصه توضیح بدیم.
‫شما رو فراخوندن که راجبه ‫قدرت ادوارد و اِلفِلِد صحبت کنیم.
‫قدرت ، بانوی من؟
‫قدرت پادشاهی به محض اینکه ادوارد پادشاه بشه.
‫به نظرم تأییدیه اسقف‌‌‌ها رو میگین. ‫مطمئن شدین راجبش؟
‫اگه ممکنه پادشاه در حال حاضر ‫می‌خواد صحبت کنه.
‫اوترِد.
‫یه آدم پست ، و مجرم.
‫ـ یه جنگجو. ‫ـ یه کافر ، مطمئنین؟
‫مسیحی زاده شده و غسل‌تعمید داده شده.
‫ـ راست‌ـه؟ ‫ـ حقیقت داره.
‫ـ یه مجرم‌ـه. ‫ـ اگه ممکنه که شاه صحبت کنه.
‫اوترِد مردی‌ـه که سر حرفش می‌مونه.
‫به محض اینکه ادوارد پادشاه بشه ‫باید اون رو به خدمت خودش دربیاره.
‫ممکنه کار نادرستی نباشه.
‫قربان ، اونطور که به من گفتن همون ‫مردی‌ـه که چاقو روی گلوی شما گذاشته.
‫گذاشت.
‫و تا وقتی که من زنده باشم ‫مجرم باقی می‌مونه.
‫هر چند به محض اینکه بمیرم ‫باید به ادوارد سوگند بخوره
‫دارم میگم که سر حرف خودش می‌مونه.
‫شنیدم قربان.
‫خوبه.
‫شاید دلتون بخواد به کار‌‌های ‫سر صبحتون برسین قربان.
‫یه نکته برای شفاف‌سازی عرض کنم.
‫اوترِد مجرم هست یا نیست؟
‫ـ خیلی هم مجرم‌ـه. ‫ـ مجرم‌ـه.
‫اگه امروز در خاک وِسِکس پیداش بشه ‫مجازات میشه.
‫ولی ادوارد پادشاه که بشه ‫باید یه راه دیگه رو انتخاب کنه.
‫یا شایدم نکنه.
‫جدای از این‌‌ها ‫اوترِد به نفع خودش کار می‌کنه.
‫ـ هیچکدوم‌مون نباید این حقیقت رو یادمون بره. ‫ـ اشتباه نکن.
‫ادوارد به راهنمایی یه ‫جنگجو نیاز داره.
‫ـ پادشاه خسته هستن. ‫ـ پادشاه بچه نیست.
‫باید برم سر کار خودم.
‫قربان ، بانوی من ، بخاطر اعتمادتون ممنونم.
‫اگه همچین مجرمی رو خیلی باارزش حساب می‌کنی ‫چرا ازش عذرخواهی نمی‌کنی؟
‫بیوکا ، میشه ما رو تنها بذاری؟
‫بله ، قربان.
‫بدنم ضعیف شده ولی ذهنم که کار می‌کنه.
‫میدونم خودم قربان ، می‌فهمم.
‫پس چرا ازم سوال می‌کنی؟ چرا بهم شک داری؟
‫بهت شک ندارم ، امکان نداره...
‫ادوارد به یه جنگجو در کنار خودش نیاز داره.
‫استیاپا رو داره که خداپرست‌ـه
‫به اوترِد نیاز پیدا می‌کنه.
‫به یه مرد نیاز داره که بلد باشه ‫چه زمانی و چطور مبارزه کنه
‫چون مبارزات ادامه داره.
‫تا وقتی که دانمارکی بفهمن صلح کردن ‫چه سودی داره ادامه داره
‫تو هم باید تنهام بذاری عزیزم.
‫هر جور میلت‌ـه.
‫اول از همه از اوترِد عذرخواهی ‫نمی‌کنم چون قبول نمی‌کنه
‫و دوم از همه ‫ادوارد باید تصمیم بگیره.
‫و مسئولیتش با توئه که ادوارد رو راهنمایی ‫کنی تا تصمیم درستی بگیره.
‫فعلاً باهم توافق داریم که ‫پا به وِسِکس بذاره مجازات میشه
‫قربان.
‫فینان ، نگاه کن.
‫نباید تحقیق کنین؟
‫پولی میدین قربان؟ غذایی دارین؟ ‫مطمئنم که خداوند شما رو می‌بخشه.
‫ـ به سمت وینچستر سفر می‌کنین؟ ‫ـ بله قربان برای عروسی.
‫باید شما رو اونجا ببینیم.
‫و روزتون خوش قربان.
‫مرتیکه دیوث.
‫پروردگارا ، به من قدرت بده و راهنماییم ‫کن که کارت رو انجام بدم.
‫اگه کار درست و شایسته‌ای‌ـه ‫که از یه کافر کمک بگیریم
‫اگر چه که برای خشونت باشه ‫پس التماستون می‌کنم...
‫یه علامت بهم نشون بده.
‫کمکم کن.
‫نمی‌خوام پسرم با راه رسم ‫کافر‌‌‌ها آشنا بشه.
‫می‌خوام پادشاهی از جانب خدا باشه.
‫خالص باشه.
‫قربان ، بدون کمک مگه می‌تونین راه برین؟
‫تا وقتی بتونم راه میرم.
‫می‌خوام تنها باشم.
‫ًحتما.
‫استیاپا.
‫استیاپا!
‫منو می‌شناسی استیاپا؟ ‫چرا دروازه رو باز نمی‌کنین؟
‫اسقف اِرکِنوالد ، مهمون دارین.
‫با ما از کوکهام اومدن.
‫که اوترِد موند. ‫مستقیماً میره به مرسیا.
‫استیاپا ، به این امید بود ‫که بچه‌‌‌هاش رو اونجا ببینه
‫ـ راست میگه قربان؟ ‫ـ حرفمو باور نمی‌کنی؟
‫راست میگه که اوترِد رگنارسون ‫توی کوکهام مونده
‫تنها چیزی که میدونم راسته همینه.
‫اوترِد می‌خواد که بره به مرسیا.
‫من می‌خوام از پادشاه ‫درخواست کنم دنبال بچه‌‌‌هاش برم.
‫حالا دروازه رو باز کن و بذار استراحت کنیم.
‫هوی داداش ، گناه ما فقط اینه ‫که خسته و گشنه هستیم دوست من ، همین.
‫دروازه رو باز کنین.
‫وایسا! دروازه رو نگه‌دار!
‫نگه‌دار! نگه‌دار!
‫ما از کِنت اومدیم قربان.
‫که خنده و لبخند رو بر کوچه‌‌‌های ‫وینچستر بیاریم.
‫ـ بذار رد بشن. ‫ـ ممنونم ، قربان.
‫اون اِتِلوُلد همون سرباز دانمارکی‌ـه که دارم می‌بینم؟ ‫ظاهراً یه چشمت رو گم کردی.
‫به خوبی می‌بینمت فینان. ‫هر چند نمی‌تونم اربابت رو ببینم.
‫اوترِد ، کجاست؟
‫شاید اونطرفی‌ـه که چشمت کورـه.
‫اگه افرادش اینجان ‫خود اوترِد زیاد دور نیست.
‫می‌ترسم برای انتقامی که ازش صحبت کردیم ‫اینجا اومده باشه.
‫پس شاید لازم باشه پادشاه رو در جریان بذاریم.
‫اگه که قراره برای ‫غصب غاصب موفق بشیم
‫اوترِد باید دست به شمشیر بشه.
‫می‌خوام که غلات و حیوون‌‌‌های ‫سریعاً به انبار قصر منتقل بشه.
‫افرادت میگن که ‫یه عروسی داریم ، قربان؟
‫بله ادوارد قراره با یه دختر خوب ازدواج کنه.
‫من...عروسی دوست دارم.
‫آبجو پخش میشه ‫بوسیدن هم راحت میشه.
‫شاید یه مدت کوتاهی بمونم.
‫مطمئنم که می‌تونی بیای فینان. ‫افرادت هم همینطور.
‫فینان ، دارم میرم تا همسرم رو پیدا کنم.
‫حتماً زیر یه بنده خدای دیگه‌ست.
‫وقتی هم ببینیش ‫با پا‌‌هاش...تشخیصش میدی.
‫هنوزم دوستش دارم.
‫ـ فینان! ‫ـ یعنی...اُسفِرت تو اینجایی؟
‫خب ما وارد وینچستر شدیم. ‫کجا میره؟ پیش پدر بیوکا؟
‫آره ، خودش ما رو پیدا می‌کنه ، مطمئن باش.
‫و از طلسمش آزاد شده.
‫ـ مُرده؟ ‫ـ بدجوری مُرده.
‫پس همه ما از طلسم ‫آزاد شدیم بچه راهب.
‫از جانب شیطان بود ، نه؟
‫نه ، بیشتر از این حرفا بود. ‫شیطانی بود که مجسم شده بود.
‫همین کارو می‌کنه
‫ـ آبجو و زن. ‫ـ و دعا.
‫دقیقاً ، ولی اول آبجو و زن.
‫اگه مخالفی که من اینجا باشم ‫پس بگو.
‫بذار صورت‌ـت رو ببینم.
‫تیرا.
‫اوترِد.
‫برو داخل ، برو داخل.
‫اوترِد...اوترِد ، خیلی خوب شد که دیدمت ‫که میدونم زنده‌ای.
‫زنده‌ام.
‫بالاخره زنده و سرحالم.
‫ولی چرا اینجا اومدی؟ اونا می‌کشن‌ـت.
‫اومدم که بچه‌‌‌هام و تو رو ببینم.
‫اونا می‌کشنت. ‫می‌تونستیم در مرسیا بیایم دیدنت.
‫و من بخاطر رگنار اومدم تا نجاتش بدم.
‫مُرده ، بیوکا بهم گفت...
‫ـ آره ، آره.. ‫ـ مُرده.
‫مُرده ، مُرده. ‫متأسفم.
‫ولی توی نیفِلهِیم گیر افتاده.
‫به مرگ یه جنگجو نمُرده. ‫این مزیت رو ازش گرفتن.
‫تیرا ، حالا فقط خون تو می‌تونه نجاتش بده.
‫یه فنجون بسه ، نه کل خونت.
‫چرا با یه چاقو اومدی سمت در؟
‫کی اعتراض داره که تو اینجا هستی؟
‫بعضی‌‌‌های فکر می‌کنن من متعلق به اینجا نیستم. ‫منو به چشم دانمارکی می‌بینن.
‫ولی تو همسر بیوکا هستی.
‫بخاطر اینه که می‌ترسن.
‫تو رفتی ، پادشاه هم مریض‌ـه ‫سرباز‌‌‌ها هم دارن جمع میشن.
‫بیوکا خبر داره...از چاقو؟
‫بیوکا ، خودش کار زیاد داره.
‫هر چند یه مشکل جزئی هست.
‫ـ اُسفِرت باکره‌ست. ‫ـ نه ، دروغ میگه.
‫راست میگم!
‫گاهی اوقات باید اینکارُ بکنی!
‫از دیدنم جا خوردی پدر بیوکا؟
‫کجاست؟
‫آخرین بار با یه ساحره بود ‫منظورم هم راهبه ارشد هیلد نبود.
‫براش پیغامی داری؟
‫میدونه که جای بچه‌‌‌هاش امنه؟
‫میدونه که گرفتن‌شون. ‫خیلی هم خوشحال نبود.
‫اینجاست؟ خودت میدونی ‫که سرباز‌‌‌ها رو نمی‌فرستم ، اینجاست؟
‫اینجاست.
‫حالا تو می‌تونی به من بگی چرا اِتِلوُلد ‫داره آزاد توی کوچه‌‌‌های ونچستر چرخ میزنه؟
‫چون‌که‌ حالا به حق یا ناحق ‫بخشیده شده.
‫همونطور که بر این باورم اوترِد بخشیده میشه. ‫بهش بگو بیاد پیش من.
‫به نظرم همین الان هم پشت ‫میز شما نشسته پدر.
‫اوترِد اینجاست ، میدونم ‫کسی از افرادت هست که مست نباشه؟
‫بعضی‌‌‌هاشون ، اسب هم دارن.
‫خودم و خودت باید یه سر بزنیم ‫به خونه پدر بیوکا.
‫ـ تیرا؟ تیرا؟ منم بیوکا. ‫ـ یه لحظه وایسا.
‫خونریزی داری. ‫یا خدا چیکار کردی؟.
‫نه ، من...من خوبم.
‫خونریزی داری ، باید زخمُ ببندم. ‫بذار یه چیزی پیدا کنم.
‫بیوکا ، خواهشاً چیزی نگو. ‫اوترِد با دلیل درستی اینجا اومده.
‫با دلیل درست؟ کدوم دلیل؟
‫چه اتفاقی داره اینجا میفته؟ ‫چیکار دارین می‌کنین؟
‫ـ بیوکا. ‫ـ دارم با‌‌هاش صحبت می‌کنم.
‫خونم رو به اوترِد میدم ‫تا رگنار رو نجات بده.
‫راست میگه.
‫این کارت شرک‌ـه.
‫این کار کافرانه ، مشرکانه‌ست ‫کار بی‌عقلی ضدمسیحت‌ـه.
‫ـ تو متوجه نیستی. ‫ـ نمی‌خوام بفهمم!
‫ـ بیوکا! ‫ـ نه ، نه.
‫ـ تیرا خواهش می‌کنم. ‫ـ تو دخالت نکن.
‫اشتباهه.
‫اگه راهی برای رگنار باشه ‫که والهالا رو پیدا کنه
‫پس من باید این راه رو بهش بدم.
‫من از خدای تو غافل نشدم.
‫چون خدای من خداست!
‫رگنار هم‌خون منه.
‫نمیشه از چیزی که مردم من ‫باور دارن غافل بشی.
‫ـ من جزء مردمت نیستم؟ ‫ـ تو شوهر من هستی.
‫که به همین خاطر باید بفهمی.
‫بیوکا ، تقریباً کارمون تموم‌ـه.
‫ـ هیچی نگو. ‫ـ تقریباً تموم‌ـه.
‫خیلی‌خب ، همینجور خون بریز توی کاسه.
‫بیرون منتظرم ‫برام مهم نیست اینُ ببینم.
‫مطمئنی؟
‫اینجاست ، بهم اعتماد کن.
‫و با بیوکا چیکار کنیم؟
‫داره از یه مجرم محافظت می‌کنه. ‫آلفرد تصمیم می‌گیره.
‫برو ، برو!
‫همینطور که بهت اجازه میدم ‫این رسوم کافرانت رو در خونه من انجام بدی...
‫در ازاش یه لطفی رو درخواست دارم.
‫درخواست کن.
‫می‌خوام که با آلفرد صحبت کنی ‫اگه که بتونم ترتیب یه جای امن رو بدم.
‫چی باعث شده فکر کنی با من صحبت می‌کنه؟
‫چون مرگش نزدیک‌ـه ‫و چیزایی برای صحبت هست.
‫اگه این‌کار ببی‌آبرویی نیست ‫ارباب اِتِلوُلد من رو ببخشید. ‫شمشیرتون رو غلاف کنین
‫می‌بینم که بیرون از این ‫خونه وایسادی.
‫باید یکم احترام از خودتون نشون بدین.
‫ـ هر وقت که یاد گرفتین. ‫ـ پدر یه مجرم توی این خونه‌ست.
‫مجرم؟ کی؟
‫ـ تو در جایگاهی نیستی که بپرسی. ‫ـ تو هم در جایگاهی نیستی که جایگاه منو بهم بگی.
‫پدر بیوکا! پدر بیوکا!
‫چی شده؟
‫به نظرم مهمون‌های عصبانی داری.
‫خونه رو محاصره کنین ، همین الان.
‫ـ خونه رو محاصره کنن؟ برای چی؟ ‫ـ دارن دنبال یه مجرم می‌گردن.
‫می‌خوام داخل خونه رو بگردم پدر. ‫قصد آزار ندارم.
‫بخاطر آلفرد و ادواردـه.
‫به جز همسرم توقع داری ‫چه چیزی پیدا کنی؟
‫ـ برو کنار ، پدر. ‫ـ نمیرم.
‫ما نمیریم.
‫داری یه چیزی رو مخفی می‌کنی
‫با کدوم چشمت داری نگاه می‌کنی پسر جان؟
‫ـ پدر قسم می‌خورم قصد آزار نداریم. ‫ـ اینجا خونه منه.
‫خونه من! و بدون اجازه من کسی ‫نمی‌تونه واردش بشه.
‫مشکلی هست که اینجا بشه حلش کرد؟
‫یه مخالفت جزئی‌ـه ، همین ‫که شامل رئیس کشیش‌‌‌ها میشه.
‫برای استیاپا و شاه سرباز بفرست
‫بگو همه‌شون رو گرفتیم و اوترِد رگنارسون ‫رو هم دستگیر کردیم.
‫ـ قربان. ‫ـ فکر می‌کنین اوترِد رگنارسون داخل خونه‌ست؟
‫ـ بله. ‫ـ خیلی احمقی.
‫بیوکا؟
‫داخل بمون ، عزیزم
‫بیوکا ، داشتم گوش می‌کردم.
‫اگه این آدم‌‌‌ها می‌خوان ‫داخل خونه ما رو بگردن پس باید بهشون اجازه بدیم.
‫چیزی برای مخفی کردن نداریم ، هیچی.
‫لطفاً بفرمایین داخل اِتِلوُلد.
‫زود باشین.
‫راضی شدین؟
‫پرسیدم ، راضی شدین؟
‫من صادقانه عذر می‌خوام ‫پدر بیوکا ، و بانو.
‫اینجا بوده ، بوش رو حس می‌کنم.
‫شما رو در عروسی می‌بینیم قربان؟
‫کدوم گوری‌ـه؟
‫من موقع پذیرایی مهمونی واینمیسم ‫نه بخاطر اینکه حالم بده و خوب نیست
‫بلکه کار دارم.
‫چشم ، قربان.
‫بعد از موسیقی‌ زیاد نمی‌مونم.
‫کار اشتباهی‌ـه؟
‫نخیر ، قربان.
‫پدر بیوکا ‫یه چیزی داره اذیت‌ـت می‌کنه ، بگو.
‫ـ ما رو تنها بذار. ‫ـ بله قربان.
‫قربان...
‫امروز روز امید و استواری‌ـه
‫که وِسِکس به همین نیاز داره.
‫ولی جلوی ترس باید گرفته بشه و دور بشه.
‫ـ ترس؟ ‫ـ بله قربان.
‫در هر مرد و زنی و وجود داره.
‫همسرم یه چاله مخفی برای خودش کَنده.
‫بخاطر ترس از جونش.
‫کی تهدیدش کرده؟
‫توسط مردمی که از زندگی ‫با نبود شاهشون می‌ترسن.
‫و ادوارد به تنهایی جوابگو نیست.
‫خودتون این رو میدونین قربان.
‫که شاید بخاطر همین دعا می‌کنین ‫که اوترِد برگرده
‫اگه اینطوره قربان ‫پس دعا‌‌های شما جواب داده شده.
‫اون اینجاست.
‫می‌تونین پیداش کنین و مجازاتش کنین...
‫یا هم که می‌تونین با‌‌هاش صحبت کنین.
‫همینجا بمون. ‫به‌زودی پادشاه میاد.
‫مترجم : مــهــدی تــرابـــی ‫@REDARROW_SUBکانال تلگرام