‫سير تا پياز سينماي جهان رو با ما ببين! ‫تلگرام، توييتر، اينستاگرام: Bamabinofficial@
‫مترجم: «حامي مغيثي» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫[فصل دوم: ميزبانان معيوب]
‫مدتي براي خودم دفتر خاطراتي داشتم.
‫وقايع و رويدادهايي كه در ‫غيابتون رخ مي‌داد رو مي‌نوشتم.
‫ولي كلمات به مرور محو مي‌شدن.
‫كمي بعد از رفتن شما،
‫تمام كتاب‌هاي كتابخانه تبديل شدن به ‫جلدهاي خاليِ صحافي شده.
‫به روز بعدش نكشيد كه ‫كل كتابخونه محو شده بود.
‫ديگه نتونستم پيداش كنم.
‫ولي با اينكه بقيه فرار كردن، ‫تو تصميم گرفتي بموني،
‫همچنان كتابدار سلطنتي ‫سرزميني متروكه بموني.
‫هيچ‌وقت حس نكردم ترك شدم.
‫مي‌دونستم يك روز برمي‌گردين.
‫سرورم، بايد استراحت كنيد.
‫بايد غذا بخوريد و شايد حتي ‫كمي بيشتر استراحت كنيد،
‫تا دوباره رمق سابقتون برگرده.
‫نه.
‫بدون ابزارم نمي‌شه.
‫ابزارتون؟
‫شن‌هام، كلاهخودم، ياقوتم.
‫چرا؟ مگه چي شدن؟
‫كساني كه اسيرم كرده بودن،
‫ابزارم رو ازم گرفتن.
‫و بعد كساي ديگه‌اي اون‌ها رو گرفتن.
‫نمي‌دونم كجا بردن.
‫حتي نمي‌دونم بدون ابزارم چي هستم.
‫[نيويورك، بوفالو]
‫سلام عزيزم، حالت چطوره؟
‫خب، اگه بگم چي جلومه خيلي جا مي‌خوري.
‫يكي از نقاشي‌هاي كاراواجوئه.
‫واسه بيست و دو ميليون ‫مي‌توني اين اثر رو صاحب بشي.
‫معلومه كه مي‌توني روش فكر كني، ‫ولي زياد لفتش نده.
‫سلام جوواني، جوزيان هستم.
‫چه حيف كه بدموقع مزاحمت شدم،
‫ولي يك جلد ديگه از كارهاي ‫وازاري رسيده دستم.
‫آره، خيلي هم قشنگه.
‫لطفا به رئيس بگيد كه مادام داودت تماس گرفت.
‫بله، پشت خط مي‌مونم.
‫سلام برنارد، پيداش كردم.
‫شرايط فوق‌العاده‌اي هم داره.
‫خود شمشير هونجو ماسونه‌ست.
‫الو؟ الو؟
‫چه جايي دست و پا كردي، اتل.
‫تو كي هستي؟
‫چطوري اومدي داخل؟
‫داخل اومدن كه بخش آسونش بود. ‫ولي پيدا كردنت آسون نبود.
‫واقعاً كارت حرف نداشت كه...
‫مردم رو متقاعد كردي كه اتل كريپس ‫ديگه وجود نداره.
‫ولي ظاهراً همه رو گول نزدم.
‫خب، من كه جزو مردم عادي نيستم.
‫پس چي هستي؟
‫احياناً اون موجودي كه رودريك بارجز ‫توي زيرزمينش نگه مي‌داشت رو يادته؟
‫هوم؟
‫پادشاه روياها؟
‫يكي از نوچه‌هاي اوني؟
‫ديگه هيچ آقا بالاسري ندارم.
‫اگه كمكم كني، قصد دارم همين شكلي هم بمونم.
‫كمك من رو مي‌خواي چي كار؟
‫چون طرف از قفسش فرار كرده و ‫قراره بياد سراغمون.
‫سراغ خودم و خودت.
‫چرا سراغ من؟ من كه باهاش كاري نكردم.
‫از قضاء كردي اتل جان.
‫ازش دزدي كردي.
‫فقط يك راه حتمي هست كه ‫بتونم ابزارم رو پيدا كنم.
‫بايد خواهران سه‌گانه رو احضار كنم.
‫مسلماً تنها راهش اين نيست.
‫تقديرنويسان گذشته، حال و آينده رو مي‌بينن. ‫از همه‌چي خبر دارن.
‫بله، ولي با ايما و اشاره صحبت مي‌كنن.
‫هيچ‌وقت چيزي كه آدم مي‌خواد رو نمي‌گن،
‫فقط چيزهايي كه نبايد بدونه رو مي‌گن.
‫نمي‌شه همين يك بار، از خويشاوندان ‫نزديك خودتون كمك بخواييد؟
‫تقدير شايد بدونه ابزار شما كجاست. ‫يا شايد آرمان...
‫خواهران و برادرانم بايد به سرزمين‌هاي ‫خودشون رسيدگي كنن، منم به مال خودم.
‫توي امورات همديگه دخالتي نمي‌كنيم.
‫شايد شما نكنيد، ولي اون‌ها بار اولشون نيست.
‫نمي‌شه همين يك بار بهشون بگيد ‫كه چه بلايي سرتون اومد؟
‫كاملاً مطمئنم از بلايي كه ‫سرم اومده خبر دارن.
‫و هيچ‌كدومشون دست ياري نرسوندن.
‫بهاي تقديرنويسان زياده.
‫در ازاش ثروت زيادي مي‌خوان.
‫و درحال حاضر، قدرت كافي براي ‫احضار كردنشون رو ندارم،
‫چه برسه كه بهاش رو بپردازم.
‫مگر اينكه...
‫چيزي از اموالم توي ‫قلمروي روياها مونده باشه.
‫مثل چيزي كه خودم خلق كرده باشم؟
‫تمام اين دنيا رو شما خلق كردين.
‫نه، منظورم چيزيه كه دست‌نخورده مونده باشه.
‫كه شايد بخشي از قدرت من ‫داخلش حفظ شده باشه.
‫قدرتي كه بدونم جذب كنم.
‫يك چيزي مونده.
‫گريگوري، زودباش بيا پايين ببينم.
‫سر مي‌خوري ميفتي‌ها!
‫آفرين.
‫پسر خوب.
‫مطمئني؟
‫آفرين گريگوري، گارگويل خوب.
‫كين، زودباش بيا.
‫هرچي بگم گندت بزنن كمه.
‫- كين. ‫- چي مي‌خواي مردك نفهم؟
‫- نمي‌بيني سرم شلوغه؟ ‫- مهمون داريم.
‫جان؟
‫كجا؟
‫سلام كين.
‫سلام ايبل.
‫ارباب مورفئوس.
‫شما برگشتين.
‫بالأخره برگشتين.
‫نگفتم برمي‌گرده؟
‫شك نداشتم برمي‌گردين.
‫بفرماييد سرورم.
‫شما هم همين‌طور لوسين. ‫بفرماييد داخل خانۀ اسرار.
‫يا بياييد خانۀ رازها. واستون چاي دم مي‌كنم.
‫مگه من چاي و بيسكوئيت ندارم؟
‫آقايون، متأسفانه به قصد گردهمايي نيومديم.
‫چي شده؟
‫- مشكلي پيش اومده؟ ‫- مشكل چيه؟
‫براي نجات قلمروي روياها،
‫بايد نعمتي كه مدت‌ها پيش ‫بهتون اعطاء كردم رو پس بگيرم.
‫حتماً سرورم.
‫هرچي مال ماست، مال شما هم هست.
‫هرچي امر بفرماييد.
‫بگيد چي مي‌خواييد.
‫مطمئناً راه ديگه‌اي هم هست.
‫اي كاش كه بود.
‫ولي قلمروي روياها بايد بازيابي بشه.
‫جوري مي‌گيد انگار ما نابودش كرديم.
‫انگار ما بوديم كه نزديك صد سال غيبمون زد.
‫- زشته كين. ‫- جايگاهت رو فراموش نكن، كين.
‫نه سرورم، شما ما رو فراموش كردين.
‫اصلاً مي‌دونيد طي اين ساليان كه...
‫منتظر بازگشت شما بوديم، ‫چه چيزهايي رو فدا كرديم؟
‫چيزهايي كه شما فدا كردين؟
‫درخواستتون رو رد مي‌كنيم.
‫من نيومدم از تو چيزي بخوام.
‫اومدم از گريگوري درخواست كنم.
‫كمكت رو مي‌خوام.
‫گريگوري، بسه. نكن.
‫جاش من رو بگيريد. يا حتي ايبل.
‫- آره، لطفاً من رو ببريد ارباب مورفئوس. ‫- نمي‌تونم.
‫فقط مي‌تونم از مخلوقات خودم ‫نيرويي رو بازيابي كنم،
‫و گريگوري قرار بود كابوس باشه.
‫بله، ولي ديگه شده عين خانوادۀ ما.
‫اين كه انصاف نيست.
‫نه... واقعاً انصاف نيست.
‫خيلي پسر خوبي هستي.
‫مي‌دوني مجبور نيستي چنين كاري بكني؟
‫انصاف نيست.
‫با افتخار به اين قلمرو خدمت كردي.
‫جاي خالي‌ات حس خواهد شد.
‫بيا بريم لوسين.
‫كلي كار داريم.
‫موفق باشيد سرورم.
‫مردك پاچه‌خار.
‫مي‌بينم كه از استعداد دزدي‌ات ‫حرفۀ موفقي براي خودت ساختي.
‫من دزدي نمي‌كنم، دلالي مي‌كنم.
‫حالا ازش چيزي رو براي خودت نگه مي‌داري؟
‫نه.
‫حتي ابزارهاي رويا رو؟
‫چون قراره بياد دنبالشون.
‫گمونم علت اومدن تو هم همينه.
‫ابزارهاي اون براي من كارايي ندارن.
‫چون خودم از جنسي هستم ‫كه اون ابزار ساخته شدن.
‫پس... چرا اومدي اينجا؟
‫كه ببينم شايد تونستيم ‫به همديگه كمك كنيم.
‫مي‌تونم نحوۀ استفاده‌اش رو بهت ياد بدم.
‫استفاده‌شون كنم كه چي بشه؟
‫كه كاري كني اين بار براي هميشه از بين بره.
‫ازم مي‌خواي پادشاه روياها رو بكشم؟
‫آره، از پسش برمياي. ‫مطمئنم كه برمياي.
‫صرفاً كافيه حرف گوش كني ‫و بهم اعتماد كني.
‫پس گمونم كلك جفتمون كنده‌ست،
‫چون ابزارش پيش من نيست.
‫آره، پس خيلي حيف شد.
‫شايد پسرت بدونه كجا هستن.
‫راستي حال جان چطوره؟
‫مي‌دوني پادشاه روياها مي‌تونه ‫چه كارهايي با پسر رودريك بارجز بكنه؟
‫پس اين بار كه خواستي جواب بدي، ‫به فكر پسر خودت باش.
‫ابزارش كجاست، اتل؟
‫به‌نظرتون براي چنين كاري ‫آماده هستين، اعلي‌حضرت؟
‫از آخرين باري كه اين آب‌ها رو هدايت كردين ‫مدت زيادي هست كه مي‌گذره.
‫فكر مي‌كني فراموش كردم چطوريه؟
‫نه، ولي...
‫اگه بهاي كمكشون رو پرداخت نكنم، ‫تقديرنويسان بهم كمكي نمي‌كنن.
‫ديگه چيزي از قلمروي روياها نمونده ‫كه به عنوان پيشكش ببرم.
‫بايد پيشكش‌هاي خودم رو ‫از روياهاي ديگران جمع‌آوري كنم.
‫درك مي‌كنم.
‫آخه در غياب شما...
‫اين آب‌ها مقداري تاريك‌تر، ‫خائن و ناامن شده‌ان.
‫اين آب‌ها همون قدري جزوي از من هستن، ‫كه من جزوي ازشون هستم.
‫فداكاري گريگوري قرار نيست بيهوده باشه.
‫راست مي‌گفتي لوسين.
‫ظاهراً روياها و كابوس‌ها ديگه ‫ارباب خودشون رو نمي‌شناسن.
‫بهشون يادآوري مي‌كنم، ‫و چيزي كه نياز دارم رو ازشون مي‌گيرم.
‫از اونجا كه بايستي در دوراهي ‫با تقديرنويسان ديدار كرد،
‫بايد چنين راهي رو در روياهاي ‫يك كشاورز كامبوجي پيدا كنم.
‫مرد به دار آويخته نمادي از سرسپردگي ‫براي اهداف والاتره.
‫چوبۀ دار ساختۀ ذهن جواني ژاپني و سينه‌فيله،
‫كه ذهنش پر شده از ‫فيلم‌هاي ترسناك بريتانيايي.
‫بازش كن!
‫جريانش قوي‌تر و سريع‌تر از ‫چيزيه كه به خاطر دارم.
‫بايد تمركز كنم.
‫چشمانم رو باز كنم و ببينم ‫كه تقديرنويسان چه نيازي دارند.
‫مار سمي...
‫نمادي از دگرگوني،
‫نمادي از زندگي، مرگ و ميلادي دوباره.
‫پيشكش‌هايم رو جمع‌آوري كردم.
‫از اينجا به بعدش با تقديرنويسانه.
‫من، ارباب مورفئوس،
‫روياي ازليان،
‫تقديرنويسان را احضار مي‌كنم،
‫كه سه‌نفر همچون يك نفر،
‫و يك نفر همچون سه‌نفر هستند.
‫سه‌گانۀ هكات را احضار مي‌كنم.
‫مورفئوس، چند وقتي پيدات نبود.
‫چقدر لاغر شدي عزيزدلم. ‫خوب غذا مي‌خوري؟ گرسنه‌اي؟
‫گرسنه‌ست، ولي گرسنۀ غذا نيست.
‫نگاهش كن، اومده دنبال يه چيزي.
‫دستم رو خوندي.
‫اومدم دنبال يه چيزي.
‫كمك شما رو مي‌خوام.
‫كمك مي‌خواي؟
‫مي‌بينيد چي مي‌گه؟
‫مگه تو درمقابل سرسي بهمون كمك كردي؟
‫دوران سرسي گذشته‌ها گذشته، خواهرجان.
‫واسه‌مون پيشكش‌هاي خوبي هم آورده.
‫مي‌توني سه سوال از ما بپرسي.
‫هركدوم ما به يك‌كدومش جواب مي‌ديم.
‫متشكرم خانم‌ها.
‫سوال اولم اينه:
‫من كيسه‌اي چرمي پر از شن داشتم.
‫الآن كجاست؟
‫توي لندن فروخته شد.
‫آخرين بار توسط جادوكننده‌اي به اسم...
‫جوانا كنستانتين خريداري شد.
‫كنستانتين...
‫زماني كنستانتين‌نامي رو مي‌شناختم، ‫ولي سي‌صد سال پيش بود.
‫گفتي «آخرين بار خريداري شد»، ‫يعني هنوز شن‌ها همراهشه؟
‫اي رويا، خودت كه قوانين رو مي‌دوني.
‫فقط يك سوال مي‌پرسي، ‫و يك جواب دريافت مي‌كني.
‫معذرت مي‌خوام.
‫سوال دومم اينه:
‫بپرس عزيزم.
‫كلاهخودم چي شد؟
‫به يك اهريمن معامله شد،
‫در ازاي سنگ حرز حفاظت.
‫با كدوم اهريمن معامله صورت گرفت؟
‫فقط يك سوال، و يك جواب عزيزدلم.
‫سوال آخرم اينه:
‫سنگ ياقوتم، الآن دست كيه؟
‫گوهر تو از مادري به فرزندش رسيد.
‫اين مادر و پسر كجا هستن؟
‫سوالاتت رو پرسيدي!
‫سرورم، چرا ندادينش به تقديرنويسان؟
‫چون قرار نبود براي اون‌ها باشه.
‫گوش نمي‌دي چي مي‌گم، نه؟
‫مردان جذاب معمولاً گوش نمي‌دن. ‫گمونم چون نيازي ندارن.
‫اتل، نكنه داري باهام لاس مي‌زني؟
‫ازم پرسيدي ابزارش كجا هستن، ‫گفتم دست من نيستن.
‫با توجه به موفقيت خارق‌العاده‌ات، ‫كمي سخته اين حرفت رو باور كنم.
‫خيال كردي تنها راهي كه ‫يك زن به موفقيت برسه،
‫از طريق جادو كردنه؟
‫ذاتت هم ماورائي و هم جنسيت‌زده‌ست.
‫الكي نيست كه بهت مي‌گن كابوس، مگه نه؟
‫بي‌خيال ديگه، حداقل انكار نكن ‫كه اون ابزار بهت كمك كردن.
‫مسلماً باعث شدن جواني‌ات رو حفظ كني.
‫حالا كي داره لاس مي‌زنه؟
‫وقتي از پيش رودريك رفتم، شن و كلاهخود رو ‫در ازاي زندگي توي آمريكا معامله كردم.
‫ياقوت چي؟
‫ياقوته...
‫خودت كه مي‌دوني قدرت ‫محقق كردن روياها رو داره،
‫ولي قدرت محقق كردن كابوس‌ها رو هم داره.
‫پسرم جان، ياقوت رو ازم گرفت.
‫و بعدش ياقوت جان رو ازم گرفت.
‫هوم... پس الآن كجاست؟
‫نمي‌دونم. حتي نمي‌خوام بدونم.
‫داري دروغ مي‌گي، اتل.
‫نيازي نيست به من دروغ بگي.
‫راستش...
‫حتي لازم نيست چيزي بهم بگي.
‫از چشم‌هات همه‌چيز رو مي‌بينم؛ ‫افكارت رو مي‌بينم، احساساتت رو مي‌بينم.
‫بهت قول مي‌دم از اين كارت پشيمون بشي.
‫چرا خيال كردي پشيمون مي‌شم؟
‫من نيازي به ابزار رويا ندارم.
‫چون ابزار خودم رو دارم.
‫برادر.
‫مرسي كه اين بار توي گور ‫كم‌عمقي دفنم كردي.
‫و اينكه... اين رو بهم دادي.
‫كي بهت اين تخم رو داد؟
‫خودت دادي.
‫من كه بهت تخمي ندادم، ‫چرا بايد چنين چيزي بهت بدم؟
‫كه بابت كشتنم عذرخواهي كني.
‫كي بابت كشتنت عذرخواهي كردم ‫كه اين دومين بارم باشه؟
‫كين، نگاه كن!
‫يه بچه گارگويله.
‫اگه خيال كرده با واگذاري اين موجود ‫مي‌تونه غم گريگوري رو جبران كنه...
‫به‌نظرت ارباب مورفئوس آوردش؟
‫پس كار كيه، كودن؟
‫مي‌خواد با يه بچه گارگويل بهمون رشوه بده.
‫شايد اونم اندازۀ ما بابت ‫از بين رفتن گريگوري ناراحت شده.
‫ولي بامزه‌ست، قبول داري؟
‫مي‌خوام اسمش رو بذارم... ايروينگ.
‫ايروينگ؟
‫اسم گارگويل جماعت كه نمي‌شه ايروينگ باشه، ‫مردك خل و چل.
‫ولي از اسم ايروينگ خوشم مياد.
‫گارگويل بايد اسمي داشته باشه ‫كه با حرف «گ» شروع مي‌شه.
‫«گورموگون، گلادستون، گانيمد...»
‫باشه پس. مي‌ذاريم گيروينگ.
‫- گيروينگ؟ ‫- اينم با «گ» شروع مي‌شه ديگه.
‫- حالا لازم نيست گيروينگ باشه. ‫- اصلاً مي‌گيم گلدي. گلدي...
‫سلام خانم دي، من جكي هستم.
‫قراره شما رو تا داخل همراهي كنم. ‫اگه امكانش هست اين همراهتون باشه.
‫ممنون.
‫- سلام سم. ‫- سلام جكي.
‫- مي‌سپارمتون به سم. ‫- ممنون، جكي.
‫خوش برگشتين خانم دي.
‫ممنونم سم.
‫سلام جاني.
‫سلام مامان.
‫چطوري جاني؟ حالت خوبه؟
‫مثل هميشه‌ام. كمي بي‌حوصله و ‫شديداً تحت تأثير داروئم.
‫توي زندان هر روز آدم مثل روز قبليشه.
‫بگو بيمارستان جان، زندان كه نيست.
‫اگه دوست داري اين‌جوري فكر كن.
‫دكترهات چي گفتن؟
‫روان‌درمانيت چطور پيش مي‌ره؟
‫اين‌شكلي مي‌خواي بپرسي ‫كه بخشيدمت يا نه؟
‫چيزيت كه نيست، مگه نه قندعسلم؟
‫كلي تلاش كردي.
‫واقعاً بهت افتخار مي‌كنم.
‫مي‌خواي من رو قانع كني يا خودت؟
‫صرفاً مي‌خوام با پسرم صحبت كنم.
‫بايد درمورد مسئله‌اي صحبت كنيم.
‫معمولاً صحبت‌هامون عاقبت خوشي نداره.
‫بهتره بگيم نگهبان بياد داخل و ‫داور مبارزه‌مون باشه.
‫بايد درمورد ياقوته صحبت كنيم.
‫سلام ايروينگ، ببخشيد... گلدي.
‫جلوي كين صدات مي‌زنم گلدي،
‫ولي توي دلم ايروينگ صدات مي‌زنم.
‫تقصيري نداره، دست خودش كه نيست.
‫كلاً چنين ذاتي داره. ذات ما همينه.
‫اولين قاتل و اولين مقتوليم.
‫داستان زندگي‌مون همينه.
‫اصلاً مي‌دوني داستان چيه؟
‫مي‌خواي يه داستان بگم؟
‫داستان سرّي‌ايه.
‫درمورد دو تا برادره كه ‫همديگه رو خيلي دوست داشتن.
‫و خيلي با هم خوش‌رفتار بودن.
‫خوش‌رفتار و مهربون.
‫مثل برادر بودن ديگه، مي‌دوني؟
‫و برادر بزرگه هيچ‌وقت حاضر نبود ‫به برادر كوچيكه آسيبي بزنه، عمراً.
‫توي خونه‌هاي جدا هم زندگي نمي‌كردن. ‫پيش همديگه زير يك سقف بودن.
‫ و خيلي... خوشبخت بودن.
‫من واقعاَ مشكلي ندارم من رو بكشه. ‫واقعاً اگه خوشحال مي‌شه كه...
‫اصلاً برادر جماعت بايد چه شكلي باشه؟ ‫مگه نه، داداش كوچولو؟
‫بيا ديگه.
‫بريم به كين صبح بخير بگيم؟
‫عه.
‫چيزيم نمي‌شه بابا.
‫معمولاً تا قبل ناهار من رو نمي‌كشه.
‫چون كلاً آدم سحرخيزي نيست.
‫برخلاف من. تو هم ظاهراً سحرخيزي.
‫مي‌تونم بپرسم مقصدتون كجاست، قربان؟
‫لندن.
‫ولي مگه صد سال اخير اونجا نبوديد؟
‫معذرت مي‌خوام. چرا لندن؟
‫شن‌هام رو اونجا مبادله كردن.
‫وقتي كه پسش گرفتم، ‫مي‌رم دنبال كلاهخودم.
‫توي جهنم.
‫اي بابا.
‫پس قبل اينكه بريد لطفي به من بكنيد.
‫كلاغي رو همراه خودتون ببريد.
‫كلاغي در كار نيست.
‫اگه براي خودتون نمي‌بريد، براي من ببريد.
‫كلاغ‌ها مي‌تونن بين دنياها سفر كنن.
‫- كه من رو در جريان... ‫- نيازي به يادآوري ندارم.
‫من روياي ازليان هستم.
‫بله، و روياي ازليان بايد ‫هميشه كلاغي همراهش باشه.
‫جسامي آخرين كلاغ بود.
‫اگه اين كنستانتين از فضيلت ‫اجدايانش بويي برده باشه،
‫پس مي‌تونه بهم خدماتي ارائه بده.
‫صرفاً انساني بيش نيست.
‫رورديك بارجز هم انسان بود.
‫نگراني براي چيه؟
‫عه، چه خوب. برگشتي.
‫به موقع هم برگشتي. ‫اعلي‌حضرت از ديدنت خوشحال مي‌شه.
‫خود رويا كجاست؟
‫دوباره رفته جايي. زود برمي‌گرده.
‫رفته دنبال ابزارهاش، مگه نه؟
‫به زودي برمي‌گرده.
‫خب پس، بهتره دست بجنبونم.
‫كجا مي‌ري؟
‫برمي‌گردم به جهان بيداري.
‫برمي‌گردم پيش آزادي خودم، ‫پيشنهاد مي‌كنم تو هم امتحانش كني.
‫جاي روياها و كابوس‌ها ‫توي جهان بيداري نيست.
‫ظاهراً كه جاي من درست همونجاست.
‫واقعاً هيچ وفايي به خالقت نداري؟
‫چرا داشته باشم؟ مگه اون به ما وفا كرد؟
‫اشتباه شناختيش، قرنتيان.
‫اتفاقاً واقعيت وجودش رو مي‌بينم.
‫من و تو واسش پشيزي اهميت نداريم.
‫فكر مي‌كنه فقط خودش مهمه.
‫فقط قلمروش مهمه.
‫خب، قلمروش مال خودش.
‫چون من قراره از اينجا برم، ‫و قرار نيست ديگه برگردم.
‫شك نكن مياد دنبالت.
‫خب اگه بياد سراغم، ‫مطمئن باش اونم ديگه برنمي‌گرده.
‫نمي‌توني ذاتش رو عوض كني.
‫حتي نمي‌توني نجاتش هم بدي.
‫مترجم: «حامي مغيثي» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫سير تا پياز سينماي جهان رو با ما ببين! ‫تلگرام، توييتر، اينستاگرام: Bamabinofficial@