‫« فیلموژن؛ اکسیژن فیلم و سریال شما » ‫.: FilmoGen.Org :.
‫« زیرنویس از سینا صداقت » ‫.: SinCities :.
‫دانلود زیرنویس از کانال تلگرام ‫.: @SubSin :.
‫اون کجاست؟
‫تو استودیوشه
‫داره کار می‌کنه
‫چرا برنگشته؟
‫« دو روز قبل »
‫اوهوم
‫این افتضاحه. افتضاحه...
‫میشه یه ذره صداش رو کم کنی؟
‫- تو رو خدا. سعی دارم... ‫- چی؟
‫روی یه کار خیلی حسّاس تمرکز کنم
‫مخلوط‌کن‌ها کنترلِ صدا ندارن
‫خب، این بهانه‌ی خیلی بدیه. ‫به هر حال صداش رو کم کن.
‫بابا
‫- بله ‫- دیشب یکم تحقیق کردم
‫- خب؟ ‫- در مورد سگ‌های گلدن‌دودل
‫- خدای من... ‫- و اونا پشم نمی‌ریزن
‫اصلاً حسّاسیت ایجاد نمی‌کنن
‫- نه، نه... گوش کن، هن ‫- اونا خیلی خیلی نازن
‫ما سگ نمیاریم... بهش بگو. بهش بگو
‫- قضیه‌ی سگه‌ست ‫- ولی چرا، بابا؟
‫،نمی‌تونیم سگ داشته باشیم ‫،چون همونطور که قبلاً گفتم
‫،همه‌ی سگ‌ها باعث میشن گلوم بگیره
‫،در نتیجه هیچ هوایی وارد ریه‌هام نمیشه ‫که باعث میشه بمیرم
‫پس... ناخوشاینده
‫- ولی... ‫- می‌تونی یه حیوونِ خونگی دیگه داشته باشی
‫می‌تونی یه گربه یا همستر داشته باشی
‫یا... نمی‌دونم این روزها ‫بچه‌ها چی نگه می‌دارن
‫یه خفّاشِ خون آشام بیار نگه دار
‫- الان یعنی قول میدی؟ ‫- آره. قول میدم
‫مثل همون قولِ...
‫سفر با ماشین که قرار بود دوتایی بریم؟
‫این بی‌انصافیه. به اون قولم عمل می‌کنم
‫- واقعاً؟ ‫- حتماً میریم
‫لعنتی، ویولنم!
‫- تو رو خدا کمکم کن ‫- جریان چیه؟
‫نمی‌دونم چرا یهویی ۶ سالم شده
‫خدای من. خیلی خب. کراوات واسه چیه؟
‫یه مجلس ختم دیگه که نمیری؟
‫ایده‌ی احمقانه‌ایه
‫و نه، نه
‫همه‌ی بیمارهام نمی‌میرن
‫تو چرا انقدر شیک و پیک کردی؟ ‫اسمش چیه؟
‫مجلسِ چای‌خوری زنونه. ‫واسه مراسمِ خیریه برنامه‌ریزی می‌کنیم.
‫اوه، حراجی مدرسه. قبلاً گفتم نمیام دیگه؟
‫- اوه، من گفتم میای؟ ‫- فکر کنم می‌فهمی که نمیام، عزیزم
‫همین که به هر حال کلی پول ‫بهشون می‌دیم کافی نیست؟
‫در واقع ما پولی بهشون نمی‌دیم
‫،خب، بابات میده
‫که لطفش رو می‌رسونه
‫که یادم میندازه، پنجشنبه‌ی بعد ‫باهاش قرار شام داریم
‫آره. پس قراره تو یه هفته به ‫مهمونیِ ریردن و بابات بیام؟
‫پس خوش‌شانس‌ترین آدمِ نیویورکم
‫از ریردن خوشت نمیاد؟
‫خب، تو از ریردن خوشت میاد؟ ‫مدرسه‌ات رو دوست داری؟
‫- آره ‫- هی
‫پس من عاشقشم. ‫یالا، مامانت رو ببوس.
‫- باید بریم ‫- مامان...
‫نه، من مامان رو نمی‌بوسم. ‫خودت ببوسش.
‫باید اینا رو جمع و جور کنید
‫هر صبح که من نباید این کارو بکنم
‫نه، نه، می‌خوام ببوسمت. دوست دارم
‫آره. درسته
‫- هنری؟ هنری؟ ‫- چیه؟
‫دیگه خبری از اسموتی نیست. ‫تو هیچوقت میز رو جمع نمی‌کنی.
‫خیلی خب، یه سؤالی ازت دارم ‫و دروغ نگو
‫تو اصلاً این هفته ویولن زدن تمرین کردی؟
‫- چون من هیچی نشنیدم ‫- نه، تمرین کردم
‫- واقعاً؟ ‫- آره. قسم می‌خورم
‫می‌دونی، اون فکر می‌کنه من هیچ مهارتی ندارم
‫آقای روزنبام
‫واقعاً این رو بهت گفت؟
‫نه. خودش که این رو نمیگه
‫فقط...
‫اون قبلاً حرف‌های قشنگ بیشتری می‌زد
‫،یعنی، گاهی اوقات جوری نگاهم می‌کنه
‫که فکر می‌کنم می‌خواد ادامه ندم
‫خب، امکانش هست که ‫طوری که مامانت میگه...
‫تو در واقع داری این احساس ‫رو به خودت تلقین می‌کنی؟
‫،چون یه جایی تو اعماقِ وجودت
‫،در دلِ ذهن نوجوانت
‫واقعاً می‌خوای بیخیالش بشی
‫نمی‌خوام بیخیال شم. من عاشقِ ویولنم
‫خیلی خب، پس عالیه
‫می‌دونی، روزنبام مردِ غمگینیه
‫هرگز فکرِ خوبی نیست
‫که خودمون رو از دیدگاه ‫آدم‌های افسرده بسنجیم
‫خب، تو هم می‌تونی افسرده باشی
‫- ببخشید؟ ‫- آره
‫تو هم می‌تونی وقتی مضطربی ‫افسرده به نظر بیای
‫من زیاد مضطرب به نظر میاد؟
‫یکم... مخصوصاً این اواخر
‫عالیه. خب، حالا...
‫حالا در مورد مضطرب بودن اضطراب گرفتم، پس...
‫- خیلی ممنون ‫- قابلی نداشت
‫می‌دونی، به هر حال تو واسه ‫روزنبام ویولن نمی‌زنی
‫،احترام و سخت کوشیت رو بهش مدیونی
‫ولی در نهایت، رابطه‌ی تو با آهنگ
‫بین تو و موسیقی‌ته
‫- فهمیدم ‫- حله. و تو نابغه‌ای، باشه؟
‫پس کونِ لق روزنبام
‫- به مامان میگم فحش دادی ‫- ،ویولنت رو بردار
‫فرو کن تو ماتحتِ روزنبام
‫بابا...
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر
‫ربکا هارکنس خیلی زود رسیده
‫اوه عالیه
‫این اصلاً با عقل جور در نمیاد
‫- هان ‫- یه لحظه مهربون و بامحبته
‫بعدش یهویی باهام بدرفتاری می‌کنه
‫،دیشب هر دو روش رو دیدم ‫دمدمیِ مزاجی کاملش.
‫و زبونم لال اگه بگم اختلالِ ‫دو قطبی داره، یعنی...
‫زبونم لال!
‫پس دوباره داری فکر می‌کنی که ‫اون اختلالِ دو قطبی داره
‫نمی‌دونم. تغییراتِ خلق و خوش...
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫خب، من اون رو نمی‌شناسم
‫- فقط تو رو می‌شناسم ‫- یعنی؟
‫- اونجوری نگاهم نکن ‫- این سومین ازدواجته
‫مگه نه؟
‫پس داری آمارش رو به رُخم می‌کشی؟
‫نه. نه، فقط...
‫- اون کارو نمی‌کنم ‫- ،خیلی خب، از این بحث یه مقصودی داری
‫و دقیقاً مطمئن نیستم که مقصودت ‫به نفعِ من باشه، پس حرفت رو بزن
‫- بگو! من بهت پول میدم. بگو ‫- ربـ...
‫ربکا
‫تو یکی از مشکل‌پسندترین آدم‌هایی هستی ‫که تا حالا دیدم
‫تو ۱۰۰ تا نقد یلپ می‌خونی قبل از این که
‫یکی رو برای پهن کردنِ فرشت انتخاب کنی
‫درست میگم؟ تو ۲۰ جفت کفش امتحان می‌کنی
‫قبل از این که تصمیم بگیری
‫تو سوابقِ آرایشگرت رو چک می‌کنی
‫بی‌شک سوابق من رو هم بررسی کردی
‫تو همه چی رو به دقت بررسی می‌کنی
‫که اشکالی نداره. یعنی، این خوبه
‫- ولی... ‫- ولی یه مرد جذاب از راه می‌رسه
‫،و بهت علاقه نشون میده ‫و عقل و منطق یادت میره
‫نه. همچین اتفاقی نمیوفته
‫،یعنی، روزی که کوین رو دیدی
‫یه راست اومدی تو مطبِ من
‫وقتی بود که برای کنار اومدن با درد ‫،طلاق از شوهر دومت گرفته بودی
‫و یهویی اومدی گفتی با شوهرِ سومت آشنا شدی
‫پس، به نظرِ من...
‫شاید امکانش هست...
‫،که بیشتر از این‌که قربانیِ خُلق و خوی کوین باشی ‫قربانی خُلق و خوی خودتی.
‫پس، ببخشید، این تقصیرِ منه؟
‫- نه ‫- آره. تو داری من رو سرزنش می‌کنی
‫من سرزنشت نمی‌کنم. فقط دارم میگم یه جور
‫،آدمِ خاص هست که دلت می‌خواد باهاش باشی
‫و شاید یکم عجولانه اون آدم رو بین ‫مردهایی که ملاقات می‌کنی می‌بینی
‫به جای این‌که جوری که ‫واقعاً هستن ببینی‌شون
‫خب، احتمالاً دیگه هرگز نمی‌بینمش
‫چون اونا استخدامت می‌کنن که ‫،حقایق سخت رو بهشون بگی
‫و بعدش به خاطر گفتنِ همون حقایق ‫اخراجت می‌کنن
‫خب، فقط... فقط حقِ ویزیتت رو ببر بالاتر
‫،هر چقدر خاص‌تر به نظر بیای ‫با التماسِ بیشتری میاد سراغت
‫وای. خبرِ بدی واست دارم
‫باید واسه مراسم جمع‌آوریِ اعانه ‫لباسِ شیک و رسمی بپوشی
‫من کت و شلوار نمی‌پوشم
‫گوش کن، این برای مدرسه‌ی هنری‌ـه
‫اگه من می‌تونم تو یه مهمونی ‫چای‌خوریِ زنونه طاقت بیارم
‫تو هم می‌تونی یه مراسم جمع‌آوریِ ‫اعانه رو تحمل کنی. برای هنری
‫این کارو می‌کنم. ولی به خاطرِ مدرسه‌ی هنری نه
‫به خاطرِ تو انجامش میدم
‫چون خیلی جذابی
‫به هر حال، من اینجام. خب؟
‫فعلاً، آقای پرمدعا
‫آره، فعلاً. خدافظ
‫- بفرمایید تو ‫- سلام
‫- کت‌تون رو بدید به من ‫- بله
‫طبقه‌ی بالا منتظرتون هستن
‫- سلام! ‫- ببخشید که دیر کردم
‫اشکالی نداره
‫- یه مامانِ جدید داریم ‫- اوه
‫پسرش بورسیه گرفته
‫بچه‌ی کوچیکش رو آورده. ‫داره تو دستشویی پوشکش رو عوض می‌کنه.
‫خیلی خوش تیپ شدی
‫- اوه، سلام گریس ‫- سلام
‫- اون عضو کمیته‌ست؟
‫می‌خواد یه مادرِ پیگیر باشه
‫سلام. سلام، سلام. ببخشید
‫- سلام ‫- مرسی
‫اصلاً شماها خبر داشتید اونم قراره بیاد؟
‫یعنی، من معمولاً اولین کسیم ‫که از چیزی باخبر میشم
‫آدم‌ها مشتاقن همه چی رو بهم بگن
‫چون خیلی زود مخالفت می‌کنی
‫خب، دقیقاً
‫خیلی خب، دیگه باید شروع کنیم
‫ببخشید!
‫اون یه ذره استرس داره
‫دوباره فروشنده‌ی حراجی شده
‫فکر می‌کردم اون پسره رو ‫از شرکتِ ساتبی آوردید؟
‫نه، اون انصراف داد. چیزی نمیشه
‫- قبلاً این کارو کردم ‫- سلام
‫سلام. سلام
‫من گریس فریزر هستم
‫النا آلوز. از آشنایی باهات خوشوقتم
‫- سلام ‫- النا یه پسرِ کلاس چهارمی داره؟
‫گفتی اسمش میگله؟
‫- آره، آره ‫- بچه‌ات خیلی ماهه
‫- ممنون ‫- سلام. پسره یا دختر؟
‫دختره. اسمش ترزاست
‫اوه. ترزا
‫- مُژه‌هات رو دوست دارم ‫- خیلی خب، زود باشید
‫حراجی فرداست
‫خیلی ممنون که گذاشتید تو جلسه شرکت کنم
‫شوخی می‌کنی؟
‫خوشحال می‌شیم از هر کمکِ موجود استفاده کنیم
‫همین که با دوتا بچه وقت کردی بیای خیلیه
‫من دوقلو دارم. خیلی ازش پشیمونم
‫جولین!
‫یعنی، اونا خیلی زحمت دارن، مگه نه؟
‫خیلی خب، بیاید... بیاید ‫اقلام رو طبقه بندی کنیم
‫- آره ‫- از ارزون‌ترین‌ها شروع می‌کنیم
‫و به تدریج میریم سراغ اجناس گرون قیمت
‫چیزهای زیادی اینجا هست
‫خب، بیش از ۲۰۰ نفر تأیید کردن که میان. ‫این خودش یه رکورده.
‫به لطفِ خانواده‌ی اسپنسر که خونه‌شون ‫رو در اختیارمون گذاشتن
‫دیروز یه گشتی توش زدم. ‫خدای من!
‫نقاشی‌های دیوید هاکنی رو دیدی؟
‫دوتاشون، روی دیوارهای اتاق پذیرایی
‫- و کُمد سوکی چی؟ ‫- اوه، به اونم می‌رسم
‫شاید دوشنبه شب، اگه شانس بیارم
‫آره!
‫خیلی خب، بیاید شروع کنیم. خیلی خب!
‫چهارتا اقامتگاه جداگانه تو همپتون داریم
‫یه جفت تو ویل و آسپن
‫یه کلاسِ آشپزی تو ترایبکا برای هشت نفر
‫هیچکس ارزشِ اونا رو نمی‌دونه
‫لیفتِ صورت با سلول‌های بنیادی
‫کسی واقعاً به اونا اعتقاد داره؟
‫کتی سنت صورتش رو لیفت کرد. ‫جواب نداد.
‫یه سری مشاور داریم
‫یه مشاور پذیرشِ دانشگاه. ‫یه مشاور پذیرش پیش‌دبستانی.
‫یه تبارشناس داریم که میاد خونه‌تون
‫این واقعاً می‌تونه فروش بره
‫من هیچ هنرمندی نمی‌بینم. هنرمندها کجان؟
‫میگی نمی‌تونیم یه دونه نمایشنامه‌نویسِ ‫بی‌مصرف تو کل نیویورک پیدا کنیم؟
‫گریس، شاید تو بتونی یه جلسه‌ی مشاوره اهدا کنی
‫من این کارو نمی‌کنم. اصلاً راه نداره
‫آخه چرا؟ «کسی حاضره ۵۰۰ دلار واسه ‫«نجاتِ زندگیِ زناشوییش بده؟
‫‏۵۰۰ دلار و شوهرم رو هم به حراج می‌ذارم
‫گریس، می‌دونی چی عالی میشه؟
‫فکر کنم جاناتان به قیمتِ خوبی فروش بره
‫می‌خوای جاناتان رو حراج کنی؟
‫- خب... ‫- آره! اون رو به حراج می‌ذارم
‫شوهرِ گریس دکتره
‫تو مجله‌ی نیویورک یه مقاله در موردش نوشتن
‫اون سرطان‌شناسه، سالی. آخه کی ‫حاضر میشه واسه سرطان پول بده؟
‫یه تور خصوصی بعد از ساعت کاری ‫تو موزه‌ی گوگنهایم
‫این تور رو تو سالن دلا رُز برگزار می‌کنن
‫می‌دونی، من سه‌شنبه واسه ‫نمایشگاه شگال اونجا بودم
‫قسم می‌خورم، واقعاً سرگیجه گرفتم
‫من اصلاً شگال رو درک نمی‌کنم
‫منظورت چیه، آخه کی شگال رو درک نمی‌کنه؟
‫من! اون یه بازه نوگرا بود
‫بعدش شروع به نقاشی رو شیشه کرد. ‫تکلیفش با خودش روشن نبود.
‫اگه الان زنده بود، باید بهش ‫داروی ضدافسردگی می‌دادن...
‫سلام. صبر کن
‫بهم بگو که عجیب و غریب نبود. خدای من!
‫فقط داشت به بچه‌اش شیر می‌داد
‫اوه، نه. نه، نه، نه، نه
‫قطعاً یه چیز دیگه هم بود
‫- ببخشید؟ ‫- مثلاً چی؟
‫مثلاً اون...
‫نوکِ انگشت! رو نوکِ انگشتات وایسا!
‫مثلاً خیلی بی‌عار و تهاجمی برخورد می‌کرد
‫متوجه نشدی؟
‫نه
‫می‌دونی، من قبلاً تو مدرسه دیدمش
‫اون طرفِ خیابون رو یکی ‫از اون صندلی‌ها می‌شینه
‫،بعد از رسوندنِ پسرش به مدرسه ‫یه بند اونجا می‌شینه.
‫با بچه؟
‫خب حالا با بچه. قبلاً وقتی حامله بود
‫حتی یه کتاب هم نمی‌خوند
‫:دلم می‌خواد بهش بگم ‫داری تو نیویورک زندگی می‌کنی»
‫«این که مدام سرت شلوغ نباشه جرمه ‫آخه کی...
‫ساکت یه گوشه می‌شینه؟
‫اصلاً حالش رو درک نمی‌کنم
‫با این حال...
‫سینه‌هاش محشرن
‫- خیلی بدی ‫- خدای من. ممه‌هاش خوشگل بودن
‫بالا، بالا، بالا، بالا
‫بالا، بالا، بلند. دستات رو ببر بالا!
‫شونه‌ها پایین. شونه‌ها پایین
‫نخند. نخند دختر!
‫النا، چی شده؟
‫خصمانه بود. اصلاً دوستانه نبود
‫،ولی سرزنشش نمی‌کنم. یعنی ‫ما داشتیم از هنر حرف می‌زدیم
‫داشتیم از پول حرف می‌زدیم. ‫خیلی دور از نزاکت بود.
‫،و اون فقط سعی داشت بگه ‫هی، من اینجام».
‫من یه زنِ خیلی واقعیم. من یه مادرِ واقعیم
‫«...دارم تقلا می‌کنم و
‫نمی‌دونم. گاهی اوقات حس می‌کنم ‫باید از شهر بریم بیرون
‫نیویورکی‌ترین آدمی که تو عمرم دیدم ‫این رو میگه
‫نه، ولی گاهی نگران نمیشی
‫که داری پسرت رو تو یه حباب بزرگ می‌کنی؟
‫فکر می‌کردم فرزندپروریِ مُدرن ‫تو همین خلاصه میشه
‫تا وقتی که می‌تونیم اونا رو ‫،از واقعیت دور نگه داریم
‫،تا وقتی بالأخره وارد دنیای واقعی شدن ‫نتونن کنار بیان و به خودشون صدمه بزنن.
‫فکر می‌کردم خیلی خوب این کارو می‌کنیم
‫عجب. «اسکنکتدی» چی، هان؟ ‫(شهری در ایالت نیویورک)
‫چیزهای خیلی خوبی در مورد اسکنکتدی شنیدم
‫وحشتناک به نظر میاد
‫حتی اسمش هم ناجوره
‫خب، این یه گفتگوی جدیه؟
‫آره
‫آره. آدم تو منهتن احساسِ تنهایی می‌کنه
‫،یعنی، وقتی بهش فکر می‌کنی
‫ما دوست‌های نزدیکِ زیادی نداریم
‫خب، علتش اینه که از همه متنفریم
‫تو از همه متنفری. من متنفر نیستم
‫به نظرِ من که ما منزوی نیستیم
‫روزهامون پر از آدم‌ها و مشکلاشونه
‫یعنی، ما تو آسیب‌پذیرترین وضعیتِ ‫آدم‌ها از همه بهشون نزدیک‌تریم
‫،این یه زندگیِ اجتماعی سنتی نیست
‫،ولی از نظرِ ارتباط معنادار انسانی
‫من که میگم کارمون خیلی خوب بوده
‫من دوست ندارم تنها باشی
‫اون تو تنهایی؟
‫دلت می‌خواد بیام پیشت؟
‫دوست داری بشورمت؟
‫گریس، دکتر فریزر با دست‌های جادوییش
‫دستکش‌های لاستیکیم رو بیارم؟
‫- زود باش. بیا تو ‫- دارم میام، گریس
‫گریس؟
‫سلام
‫النا
‫- تو کمیته‌ی برگزاری مراسم هم رو دیدیم ‫- آره، آره. البته
‫چطوری؟
‫- من... خوبم ‫- خوبه
‫خیلی ممنون که باعث شدی ‫احساسِ غریبی نکنم
‫یعنی، زن‌های دیگه...
‫نمی‌دونم، احساس کردم مزاحمم
‫ولی تو باعث شدی احساس راحتی کنم. پس...
‫ممنون
‫خب، می‌دونم که...
‫همه از حضورت خیلی خوشحال بودن
‫ما به هر کمکی که موجود باشه نیاز داریم
‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫چون هیچکس واقعاً کاری بهم واگذار نکرد
‫گمونم...
‫چون بیشترِ کارها قبلاً انجام شده بودن و...
‫و تو سرگرمِ بچه‌ی نازت بودی
‫آره
‫ولی منم می‌خوام توش نقش داشته باشم
‫تو امورِ مدرسه
‫واقعاً می‌خوام
‫می‌دونم
‫واقعاً می‌خوام
‫اون همونجوری جلوم وایساده بود
‫لُخت
‫آره؟
‫من از زن‌هایی که با بدنشون ‫،راحت هستن حمایت می‌کنم
‫ولی اون...
‫- عجیب بود ‫- عجیبِ خوب؟
‫تو یه ذره...
‫- بس کن... ‫- تحریک شده بودی؟
‫- نه ‫- اوه، خدای من. چیزی نمونده برسیم
‫هرچه زودتر بتونیم بیایم بیرون، بهتره
‫ببین، صبح زود باید به پروازم ‫به کلیولند برسم
‫کِی برمی‌گردی؟
‫،احتمالاً فردا شب، اگه بتونم جیم شم
‫ولی می‌دونی که دلم نمی‌خواد امتیازِهای ‫پاداش اقامتم تو هتلِ هایت رو از دست بدم
‫این امتیازها بهت اجازه میدن ‫صبحونه‌ی رایگان بگیری، گریس
‫خیلی خب، رسیدیم
‫افسردگی، ترس، زاری...
‫- ناامیدی... ‫- به من نگاه کن
‫خیلی به زنم افتخار می‌کنم
‫خدای من. دارن میان
‫میشه آسانسورو نگه دارید لطفاً!
‫اوه. شرمنده. شرمنده! فقط...
‫- نمی‌تونستم تحملش کنم ‫- تو خیلی بدی
‫هراسِ عمیق وجودیِ من
‫- سلام. می‌تونم کت‌تون رو بگیرم؟ ‫- ممنون
‫ممنون
‫- مرسی ‫- ممنون
‫- شامپاین؟ ‫- ممنون
‫خدا رو شکر. ممنون. خیلی دوستت دارم
‫فکر می‌کردم مراسم قراره یکم رسمی باشه
‫- ولی فکر نمی‌کردم انقدر باشه ‫- آه!
‫می‌تونیم قایم بشیم؟
‫بیا بریم وانمود کنیم به اون نقاشی‌های ‫هاکنی علاقه داریم، خب؟
‫نه، یه مدت اینجا گیر افتادیم
‫باید اول با مدیرِ مدرسه نوشیدنی بخوریم
‫- بیا بریم. رابرت ‫- خدای بزرگ!
‫- گریس ‫- سلام
‫- جاناتان ‫- سلام
‫اوه، خیلی از هردوتون ممنونم که اومدید
‫- بالأخره اومدید ‫- باعثِ...
‫- بابا؟ ‫- سلام
‫فرانکلین
‫واقعاً باعثِ افتخار و سرفرازی منه، قربان
‫- شور و شوق رو جا انداختی ‫- البته
‫خب، ممنون که اومدی
‫نمیام. دارم میرم
‫- واقعاً؟ الان؟ ‫- تو مزایده‌ی خصوصی شرکت کردم
‫و احتمال داره یکی از گیج‌های روغنِ ‫اصل هنری فورد رو برنده شم
‫می‌خوام قبل از این که این اتفاق بیوفته ‫از اینجا رفته باشم
‫- جاناتان ‫- فرانکلین
‫به نظر خوب میای
‫واقعاً؟
‫خیلی عجیبه. ممنون
‫- پنجشنبه شام؟ ‫- قطعاً
‫- سلام ‫- سلام
‫- سلام، سلام، سلام ‫- سلام، عزیزم
‫- جاناتان ‫- فرانکلین
‫اصلاً باورتون نمیشه چی شده
‫- چیه؟ ‫- اونا خودشون اینجا نیستن
‫- کیا؟ ‫- آقا و خانمِ اسپنسر
‫اوه
‫چیه، به نظرت این بی‌ادبانه نیست؟
‫،می‌تونیم فرض کنیم بی‌ادبانه‌ست ‫یا ممکنه این باشه که
‫،وقتی خودمون قراره بریم سفر خارج از شهر»
‫«خوشحال می‌شیم بذاریم از قصرمون استفاده کنید
‫تو هیچوقت نمی‌تونی مهربون نباشی، نه؟
‫اوه، می‌تونه باشه، بهت قول میدم
‫شنیدید اون عوضی‌ها نیومدن؟
‫گردهماییِ خیلی محشریه. ‫،نگران بودم که کسی نیاد
‫،و به نظر میاد همه اومدن
‫پس می‌تونیم آسوده خاطر باشیم
‫اوناهاش
‫خانم شیرده ارشد تشریف آوردن
‫به نظر میاد یه ذره ناراحته
‫اون همون مادریه که برات تعریف می‌کردم
‫- اوه، اونه؟ ‫- اوهوم
‫- همونی که برهنه‌گرا بود؟ ‫- اون ممه‌ها رو می‌خوام
‫می‌دونی، باید بریم باهاش حرف بزنیم
‫حتماً خیلی احساسِ غریبی و ناراحتی می‌کنه
‫راستش به نظر راحت میاد
‫شاید بهتر از راحت
‫- من چیزی رو متوجه نمیشم؟ ‫- مردها رو ببین
‫مثلِ سگ‌های پاولوف می‌مونن ‫اشاره به آزمایشاتِ پاولوف) ‫(در مورد شرطی شدن
‫گریس، فکر کنم داره به تو نگاه می‌کنه
‫واقعاً؟ من رو نگاه می‌کنه؟
‫آه، آره. فکر کنم داره نگاهت می‌کنه
‫خب، همه‌تون اینجا هستید
‫فکر کنم بهتره شروع کنیم. ‫وقتِ حراجه.
‫- همه رو جمع کنید ‫- خیلی خب. برو بریم
‫یالا
‫این کافیه؟ یه خودی نشون دادیم دیگه
‫- می‌تونیم بریم؟ ‫- میشه بس کنی؟
‫هی. بعداً برات جبران می‌کنم
‫الان برام جبران کن. بیا یه اتاق پیدا کنیم
‫باید چندتا اتاق داشته باشن
‫- تو خیلی بدی ‫- یالا. تو کُمد سوکی
‫- بین لباس‌های سوکی. هردومون ‫- بس کن!
‫دلِ یه مرد انگلیسی رو شاد کن. یالا
‫- می‌دونی چیِ این رو دوست دارم؟ ‫- چی؟
‫نمی‌تونی تشخیص بدی پولدارن
‫همه چی خیلی عالی و بی‌مبالغه‌ست
‫سلام. برای شروع آماده‌ایم
‫خوش اومدید، خوش اومدید، خوش اومدید
‫،من سالی مِی‌بری هستم ‫،رئیس کمیته‌ی حراج
‫برای مدرسه‌ی عالی‌مون ریردن!
‫ما یه بعد از ظهر خیلی محشر ‫و عالی براتون تدارک دیدیم
‫،حالا، شاید بعضی‌هاتون فکر کنید
‫«مگه من همینجوری به اندازه‌ی کافی شهریه نمیدم؟»
‫کاملاً درسته!
‫آره. البته که شهریه می‌دید. ‫بله، منم همین حس رو دارم.
‫ولی، مسئولیتِ ماست
‫که مطمئن بشیم مدرسه‌ی ریردن می‌تونه
‫دانش‌آموزهایی رو که می‌خواد بپذیره
‫و این که اون دانش‌آموزها ‫،می‌تونن به مدرسه بیان
‫،علی‌رغمِ شرایط مالی‌شون
‫و تضمینِ این که اسمِ ریردن ‫همیشه مترداف با...
‫تنوعه!
‫و البته، باید مطمئن بشیم که
‫معلم‌هامون حقوقِ خیلی خوبی بگیرن
‫که مدارسِ دیگه اونا رو از چنگمون در نیارن
‫ما تو ریردن معلم‌هامون رو دوست داریم!
‫فقط به قدری دوستشون نداریم ‫که به مهمونی دعوتشون کنیم
‫- ساکت ‫- ،خیلی خب، حالا
‫دایان پورتر قراره مهمونی ‫رو شروع کنه. بزنید بریم!
‫قبل از این که بریم سراغ اقلامِ ‫برنامه‌ریزی شده‌مون برای حراج...
‫ببینید
‫این شاید شبیه یه لیوانِ معمولی ‫،پر از آبِ لوله کشی باشه
‫ولی خیلی بیشتر از اینه
‫این یه جور آبِ خیلی خاصه
‫که ازش برای هموار کردنِ مسیری
‫به جیب‌های بسیار پرپولِ شما استفاده میشه
‫شاید بپرسید ارزشِ یه لیوان معمولی ‫آب لوله‌کشی چنده؟
‫این بستگی داره
‫آموزشِ بچه‌هاتون چقدر براتون ارزشمنده؟
‫ارزشِ معلم‌های فرزندتون؟
‫فرصتِ افراد کم‌بضاعت
‫برای بهره بردن از مزایای بچه‌های شما
‫کی واسه این لیوانِ آب... ‫‏۱,۰۰۰ دلار پیشنهاد میده؟
‫کی بلند میشه و اون زنگ رو به صدا در میاره؟
‫- هزار! ‫- هزار دلار!
‫ممنون. پول برای بچه‌هامون
‫- ۲,۰۰۰! ‫- ۲,۰۰۰!
‫۳,۰۰۰...
‫‏۵,۰۰۰ دلار همینجا...
‫- هشت! ‫- ‏‏۸,۰۰۰ دلار همینجا!
‫- من ۱۰ پیشنهاد میدم! ‫- ۱۰,۰۰۰!
‫اوه...
‫النا. ببخشید...
‫- من... ‫- ببخشید
‫خوبی؟
‫ببخشید
‫چون بعضی وقتا فقط احساسِ...
‫درموندگی می‌کنم
‫و سردرگم میشم
‫من...
‫اصلاً همچین احساسی بهت دست میده؟
‫اگه یه وقت خواستی حرف بزنی...
‫مجانی...
‫معذرت می‌خوام. نمی‌خواستم اونجوری به نظر بیاد
‫ولی اگه یه وقت خواستی حرف بزنی...
‫تو خیلی مهربونی. ممنون
‫و خواهش می‌کنم نترس
‫تو مدرسه‌ی ریردن والدین می‌تونن یکم...
‫- آره ‫- آره
‫ولی...
‫بیشترشون خیلی مهربونن. اونا...
‫اونا آدم‌های خوب و مهربونی هستن و...
‫ولی تو مهربون‌ترینی
‫راست میگم
‫احساسش می‌کنم
‫خیلی خب، مورد بعدی‌مون...
‫- بلیتِ بازی بسکتبال نیویورک نیکس ‫- وای
‫می‌تونید با اسپایک لی خوش و بش کنید
‫ایده‌تون برای یه فیلمِ تازه رو بهش بگید
‫هی، هیچوقت نمیشه فهمید. ‫شاید حتی بازی رو هم ببرن.
‫خیلی خب. کی این بلیت‌ها ‫رو از دستم می‌گیره؟
‫بیاید حراج رو از ۱,۵۰۰ دلار شروع کنیم
‫- ممنون ‫- ‏۱,۵۰۰ همینجا
‫‏۲,۰۰۰ تو ردیفِ جلو. ‫‏۲,۵۰۰. ۳,۰۰۰ نداریم؟
‫- ‏۳,۰۰۰ این طرف. ۳۵؟ ‫- بله
‫- ‏۴,۰۰۰ نزدیکِ پیانو ‫- همینجا
‫‏۶,۰۰۰ دلار!
‫- فروش میره با شماره‌ی یک، دو... ‫- النا؟
‫- به قیمتِ ۶,۰۰۰ دلار به شما فروخته شد ‫- اوه، سلام
‫،دارم میرم خونه، چون یادم رفته شیر بدوشم
‫و یه ذره احساسِ ناراحتی می‌کنم
‫اوه. من ماشین دارم
‫اگه بخوای راننده‌ام می‌تونه برسونتت
‫- اوه. اوه، نه، من... ‫- خواهش می‌کنم
‫،من تو هارلم زندگی می‌کنم
‫پس اگه با مترو برم زودتر می‌رسم
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. مطمئنم
‫ولی ممنون
‫اوه، هی. چیزی نیست
‫ممنون
‫بابتِ مهربونیت
‫کسی ۸۰ پیشنهاد میده؟ ۸۰ هزار دلار؟
‫آقایون ردیفِ جلو. ۹۰؟ ۹۰ هزار؟
‫،اگه به ۱۰۰ هزار برسیم
‫یه بنزِ سی‌کلاس به یه بچه‌ی ‫نیازمند اهدا می‌کنیم
‫خب جریان چی بود؟
‫بین تو و اون برهنه‌گرا چه خبره؟
‫،اون ناراحت بود
‫و فقط...
‫بهش پیشنهاد کردم با ماشینِ ما بره ‫ولی نمی‌خواست، واسه همین...
‫تو آدمِ خیلی مهربونی هستی
‫بیا اینجا
‫دوستت دارم
‫- منم دوستت دارم ‫- عصرِ خیلی معرکه‌ای بوده
‫پولِ خیلی زیادی برای یه ‫امرِ خیر جمع کردیم. ممنون
‫- خب، تو خوشحال نمیشی ‫- چیه؟
‫- الان پیج شدم ‫- اوهوم؟
‫ریه‌های شلبی مک‌گیبنز پر از مایع شده
‫- برو ‫- می‌خوای بیای؟
‫بهانه‌ی خوبی واسه اینه که زودتر بزنی بیرون
‫راننده می‌تونه منو بذاره بیمارستان؟
‫اوه، نمی‌تونم. من عضو کمیته‌ام. برو
‫- برو، برو. راننده رو ببر. من با اوبر میرم ‫- واقعاً؟ ببخشید
‫ببخشید. زنگ می‌زنم
‫کجا داره میره؟
‫یه وضعیتِ اضطراری برای ‫یکی از بیمارهاش پیش اومده
‫واقعاً، هر روز با بچه‌های ‫،سرطانی سر و کار داره
‫و بازم می‌تونه حس شوخ‌طبعیش رو حفظ کنه
‫- چطور این کارو می‌کنه؟ ‫- برای خودمم سؤاله
‫ده دلار
‫آره. بهت قول میدم
‫می‌تونی بهم اعتماد کنی. من دکترم
‫اگه سرطانِ خون رو شکست بدم ده دلار بهم میدی
‫آره
‫،یعنی، اگه ترجیح میدی
‫می‌تونم یه سخنرانیِ کامل در مورد
‫،می‌دونی، شجاع بودن و مبارزه کردن
‫،و اینجور چیزها برات بکنم ‫،ولی به نظرِ خودم در کل
‫پول بهترین نتیجه رو میده
‫- « جاناتان فریزر - پزشکِ سرطان‌شناس » ‫- ،چطوره ده دلار بدی
‫،و وقتی خواستم تو دانشکده پزشکی ثبت نام کنم
‫یه توصیه‌نامه برام بنویسی
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم، شلبی
‫،اول باید کارنامه‌ات رو ببینم
‫چون نمی‌تونم هر کسی رو توصیه کنم
‫ممکنه درست بد باشه
‫من قراره بمیرم؟
‫تو قرار نیست بمیری
‫اگه بمیری، می‌کشمت
‫سلام
‫همه چی خوب پیش رفت؟
‫اوه، نه
‫خیلی متأسفم
‫- عزیزم ‫- آره
‫لعنتی!
‫اوه
‫اون کجاست؟
‫تو استودیوشه
‫چرا برنگشته؟
‫داره کار می‌کنه، خب؟
‫فکر می‌کنی امروز بتونی خودت بری مدرسه؟
‫سوار اتوبوس شی و بری؟
‫آره
‫برو وسایلت رو جمع کن. دیرت میشه
‫هنری؟
‫زود باش. غذا خوردی؟
‫- آره ‫- باید بریم چون من...
‫دیرم شده و یه جلسه‌ی اول وقت دارم
‫- زود! اون کتاب‌ها رو بذار کنار ‫- آره. باشه
‫مامان
‫فکر نکنم بابا واقعاً به سگ‌ها ‫حسّاسیت داشته باشه
‫فکر کنم فقط این رو میگه
‫آره. حق با توئه
‫به خاطرِ حسّاسیت داشتن نیست
‫،اون هیچوقت نمی‌خواد من این رو بهت بگم
‫- پس چیزی در این مورد بهش نگو، باشه؟ ‫- باشه
‫،ولی وقتی بچه، در واقع وقتی هم سنِ تو بود
‫تو خونه تنها بود، از سگِ ‫،خانواده مراقبت می‌کرد
‫سگه از خونه رفت بیرون...
‫و یه ماشین بهش زد و کشته شد
‫- واقعاً؟ ‫- اوهوم
‫یعنی، اون اتفاق خیلی براش شوکه کننده بود
‫و در واقع بدتر شد چون پدر و مادرش...
‫به خاطرش سرزنشش کردن
‫- چی؟ ‫- آره
‫واسه همین از حرف زدن در موردش متنفره
‫چجور سگی بود؟
‫چجور سگی...
‫فکر کنم یه سگِ کوچیک بود
‫تا جایی که می‌دونم
‫بگذریم، اصلاً فکر نمی‌کنم فراموشش کرده باشه
‫زود باش. همه چی رو بذار کنار، خب؟ ‫بیا بریم.
‫کُتت رو بپوش. بیرون خیلی سرده
‫خیلی خب
‫یه زمانی مجبور میشی در موردش حرف بزنی
‫علتِ همش
‫هیچ ربطی به ما یا تو نداشت
‫- کُس‌شعره! ‫- بفرما بازم شروع شد
‫پس، در چه موردی بود؟
‫فقط سکس؟
‫اگه می‌دونستم که نمیومدم اینجا
‫- این همه پول بابتِ حق ویزیت بدم ‫- ما...
‫داریم کلی پول بابتِ حق ویزیت می‌دیم
‫حس نمی‌کنی داری طفره میری، جوزف؟
‫امکانش هست که به مخفی بودنِ ‫این رابطه جلب شده بودی؟
‫شاید بیشتر از این که جلب این مردِ دیگه ‫یعنی دنیس شده باشی؟
‫این رابطه می‌تونست فقط مالِ خودت باشه
‫،مایکل نمی‌تونست ازش باخبر بشه ‫در نتیجه نمی‌تونست کنترلش کنه
‫فکر نکنم علتش این باشه
‫:مدرسه‌ی ریردن - پیام مهم ‫با کمالِ تأسف...
‫ببخشید. مزاحمِ کاری شدیم؟
‫معذرت می‌خوام. این از طرفِ مدرسه‌ی پسرمه
‫،فقط برای پیام‌های اضطراری طراحی شده
‫پس باید جواب بدم
‫حالا، تو گفتی وقتی مجرد بودی ‫،دنیس رو می‌شناختی
‫ولی اون موقع هرگز باهاش سکس نداشتی
‫اون موقع اصلاً بهش علاقه‌ای نداشتم
‫هیچکس بهش علاقه نداشت. ‫اون جذاب نیست.
‫- خیلی خب... ‫- دقیقاً. پس چی عوض شد؟
‫،بخشی از هیجانِ خیانت اینه که
‫تو سایه‌ی یه رابطه‌ی اولیه وجود داره
‫بخش پنهانیِ رابطه‌ست که بیشترِ ‫هیجانِ شهوانی رو ایجاد می‌کنه
‫ممکنه علتش این بوده باشه؟
‫دروغ؟
‫ترس از این که دستت رو بشه چی؟
‫شاید می‌خواستی دستت رو بشه
‫چرا باید این رو بخوام؟
‫که به مایکل نشون بدی که ‫بالأخره نمی‌تونه کنترلت کنه؟
‫فکر کنم این بیشتر در مورد مایکل و ازدواجته
‫تا این که در مورد این مرِدِ دیگه باشه
‫وقتی حق با دیگرانه به مذاقش خوش نمیاد
‫پس تو می‌خواستی دستت رو شه
‫فکر کنم بهتره برم بهش سر بزنم
‫پس سعی می‌کنیم در اولین فرصتِ ممکن ‫پروتکلی برای کار داوطلبانه تعریف کنیم
‫- سیلویا؟ ‫- یه لحظه
‫از... از مدرسه‌ی دخترمه. ببخشید
‫- ببخشید ‫- سیلویا، میشه بمونه برای بعد؟
‫دو دقیقه
‫این تأثیری روی...
‫شنیدی؟
‫چی؟
‫مدرسه؟ یه مصیبت... یه مصیبتِ خانوادگی بود؟
‫- یه کلاس چهارمی؟ ‫- گریس
‫النا بود
‫چی؟
‫جسدش رو پیدا کردن
‫چی؟
‫خب، مگه هشدار مدرسه به دستت نرسید؟
‫آره. چه اتفاقی افتاده؟
‫هیچ خبرِ رسمی‌ای منتشر نشده
‫اول شنیدم علتش «آنوریسم» بوده... ‫(برآمدگی عروقِ خونی)
‫ولی به مدرسه گفته شده که...
‫اون به قتل رسیده
‫چی؟
‫- می‌دونم ‫- خدای من
‫،و، و ظاهراً
‫حیوونکی پسرش پیداش کرده
‫خدای من، این خیلی بده...
‫چی می‌دونن؟ می‌دونن کارِ کی بوده؟
‫نه. به نظر میاد هیچکس هیچی نمی‌دونه
‫- نمی‌تونم تحملش کنم. اون زنِ بیچاره ‫- می‌دونم
‫و اون پسربچه‌ی حیوونکی. این...
‫می‌دونی، دنبالِ شوهرش می‌گردن
‫آره. از قرار معلوم مشکلاتی باهم داشتن
‫همیشه کار شوهرِ کثافته
‫می‌تونی تصور کنی؟ گذاشته پسرِ خودش
‫مادرش رو اونجوری پیدا کنه؟
‫می‌دونی چیه؟ راستش، من ‫،الان وسط یه جلسه هستم
‫پس بعداً بهت زنگ می‌زنم ‫وقتی چیزهای بیشتری فهمیدم
‫آره
‫من کارِ اشتباهی کردم؟
‫- نه. فقط... ‫- به نظر دستپاچه میای
‫- واقعاً؟ ‫- آره. فقط... من دستپاچه‌ات می‌کنم؟
‫نه
‫خب، اگه کار اشتباهی کرده بودم... ‫بهم می‌گفتی دیگه.
‫تو هیچ کارِ اشتباهی نکردی
‫- باشه؟ ‫- باشه
‫شما النا آلوز رو چقدر می‌شناختید؟
‫خیلی نه، ولی اون تازه...
‫اون عضو کمیته‌ی حراج بود
‫من ترتیبی دادم که تو جلسه شرکت کنه
‫اون مادرِ یکی از بچه‌های بورسیه بود
‫من فقط چند بار دیدمش
‫- فقط تو حیاط مدرسه ‫- یادتونه چه ساعتی
‫- مراسم رو ترک کردید؟ ‫- چه ساعتی رفتم؟
‫فکر کنم، تا ساعت ۱۱ رسیدم خونه
‫و کِی فهمیدید که اتفاقی افتاده؟
‫مدرسه یه هشدار فرستاد
‫هشداری که از مدرسه به گوشی‌های ‫همه‌مون ارسال شد
‫- شما النا آلوز رو می‌شناختید؟ ‫- نه. ما هم رو دیده بودیم
‫- اوهوم ‫- نمی‌شناسمش
‫بیشترین وقتی که باهاش بودم
‫تو یه جلسه بود که اخیراً ‫تو خونه‌ی سالی داشتیم
‫،می‌دونی میگل با اتوبوس رفت ‫یا کسی اومد دنبالش؟
‫خب، معمولاً مامانش میاد مدرسه دنبالش
‫- تو میگل رو می‌شناختی؟ ‫- بله، تو کلاسِ ریاضی باهم بودیم
‫خیلی خب. گفتی تو هم میگل رو می‌شناختی؟
‫آره، گاهی اوقات بعد از مدرسه ‫باهم بازی می‌کردیم
‫و این اواخر همه چی خوب به نظر میومد؟ ‫این اواخر حالش خوبه؟
‫سلام، جاناتان فریزر هستم
‫،در حال حاضر نمی‌تونم جواب بدم
‫اما به محض این که بتونم ‫باهاتون تماس می‌گیرم
‫،اگه مورد اورژانسیِ پزشکی دارید ‫،لطفاً با ۹۱۱ تماس بگیرید
‫یا برید به اتاقِ اورژانس
‫سلام، عزیز دلم. منم
‫،میشه بهم زنگ بزنی
‫چون یه اتفاقی تو مدرسه افتاده
‫همه چی روبراهه. هنری خوبه، ولی...
‫فقط، فقط می‌خوام در جریان بذارمت...
‫امیدوارم کلیولند خوب باشه
‫- دوستت دارم... ‫- خانم فریزر
‫من کارآگاه پول اورورک هستم. ‫از کلانتری ۲۳.
‫خدای من. چی شده؟ پسرم چیزیش شده؟
‫نه، در مورد پسرتون نیست. ‫ببخشید که ترسوندیم‌تون...
‫گاهی اوقات این کارو می‌کنیم
‫آره...
‫من کارآگاه جوزف مندوزا هستم. ‫از پلیسِ نیویورک.
‫فقط می‌خوایم چند لحظه باهاتون صحبت کنیم
‫میشه لطفاً بهم بگید چه اتفاقی افتاده؟
‫،خب، مادرِ یه بچه
‫که هم‌مدرسه‌ی پسرتونه کشته شده
‫- مطمئنم شنیدید ‫- آره
‫- مدرسه یه پیغام فرستاده
‫- خیلی معذرت می‌خوام. فقط... ‫- نه، نه. نیازی به معذرت نیست
‫- من دوتا بچه دارم ‫- صحیح
‫،فقط می‌خوایم چندتا سؤال ازتون بپرسیم ‫اگه اشکالی نداره.
‫البته
‫من نمی‌دونستم خانم آلوزه...
‫تا این که با دوستم صحبت کردم
‫- و دوستتون کی بود؟ ‫- امم...
‫سیلویا استاینتس
‫من و اون عضو یکی از کمیته‌های مدرسه هستیم
‫- کمیته‌ی حراج؟ ‫- اوهوم
‫اون تازه عضو شده بود
‫و شما کِی متوجه مرگش شدید؟
‫بذارید گوشیم رو چک کنم
‫ساعت ۲:۴۶ بعد از ظهر
‫- از سیلیویا استاینتس؟ ‫- بله
‫مهمه که چه ساعتی باهام تماس گرفته؟
‫خب، شما روان‌پزشک هستید، درسته؟
‫فقط سؤال‌های مهم می‌پرسید؟
‫خانمِ آلوز یکی از بیمارهای من نبود
‫اون یه... اون... یعنی من درمانش نمی‌کردم
‫چقدر می‌شناختیدش؟
‫خوب نمی‌شناختمش
‫همونطور که گفتم، اون تازه عضو کمیته شده بود
‫و آخرین بار کِی اون رو دیدید؟
‫دیشب تو حراج خیریه دیدمش
‫و بعدش باهاش حرف نزدید؟
‫- نه ‫- متوجه کسی نشدید
‫که خانم آلوز شاید باهاش حرف زده باشه؟
‫یعنی، فقط چندتا مرد بودن ‫که توجه ویژه بهش می‌کردن
‫- منظورتون از توجه ویژه چیه؟ ‫- نه، منظورم
‫همون توجه ویژه‌ست که مردها گاهی اوقات
‫- به یه زن دارن ‫- امم
‫و شوهرِ خانم آلوز چی؟
‫اونم دیشب اونجا بود؟
‫تا جایی که می‌دونم نه
‫یعنی، من هرگز ندیدمش، پس...
‫شما به شوهرش مشکوک هستید؟
‫فعلاً، فقط داریم حقایق رو جمع‌آوری می‌کنیم
‫امکانش هست با شوهرتون حرف بزنیم؟
‫خب، چرا؟
‫خب، شاید یه چیزی دیده باشه
‫اوه. نه، نه، اون چیزی ندیده
‫پس از وقتی این خبر معلوم شده باهاش حرف زدید؟
‫،نه، ولی هرچی که اون دیده باشه
‫- منم می‌دیدم، پس... ‫- شوهرتون الان کجاست؟
‫اون تو کلیولنده
‫تو یه همایشِ سرطان‌شناسیه
‫کجا اقامت داره؟
‫- فکر کنم تو هتل هایت یا همچین جایی باشه ‫- کِی رفته اونجا؟
‫امروز صبح
‫صبح زود
‫- مامان ‫- اوه، هنری
‫ارکستر بیشتر طول کشید
‫- اوهوم ‫- چی شده؟
‫فقط دارم با این آقایون حرف می‌زنم
‫میشه بری تو اتاقت، و من...
‫یه دقیقه دیگه میام بالا
‫- یه خوراکی واست درست می‌کنم ‫- همه چی روبراهه؟
‫آره. آره. همه چی خوبه
‫،فقط ازت می‌خوام بری طبقه‌ی بالا
‫و منم زود میام اونجا
‫آفرین برو. منم یکم دیگه میام
‫- خیلی خب ‫- خوبه
‫برو دیگه
‫پسرتون پسرِ آلوز رو می‌شناخت؟
‫نه. نه
‫یعنی، اونا... اونا تو پایه‌های مختلفی هستن
‫آره، ولی یه جورایی مدرسه‌ی ‫کوچیکیه دیگه، مگه نه؟
‫تو وبسایت این رو نوشته بود
‫مدرسه‌ی کوچک، رسیدگیِ فردی
‫واسه همین کلی هزینه‌اشه، درسته؟
‫شهریه‌ی اونجا چقدره؟
‫چقدر شهریه می‌دید؟
‫امم...
‫- سالی ۵۰ هزار دلاره ‫- اوف!
‫پنجاه هزارتا. به نظرتون خانواده‌ی آلوز ‫چطوری این پول رو پرداخت می‌کنن
‫یعنی، فکر کنم بچه‌شون بورسیه شده دیگه
‫ولی من واقعاً هیچ اطلاعی از...
‫وضعیتِ مالی خانواده‌ی آلوز ندارم
‫ما شما رو ناراحت می‌کنیم، دکتر؟
‫اگه کارِ دیگه‌ای هست که بتونم انجام بدم ‫در خدمتم
‫البته
‫این کارتِ منه
‫شماره موبایلم
‫اگه چیزِ دیگه‌ای به فکرتون رسید
‫باهاتون تماس می‌گیرم
‫خوبه
‫ممنون
‫خب. ممنون
‫جریان چی بود؟
‫- چی؟ ‫- پلیس‌ها
‫- هنری... ‫- به خاطرِ قتل اومدن اینجا؟
‫- آره ‫- اوه، تو گوشیم دیدمش
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫به ریردن اشاره کرده بودن
‫اوه. تو... تو پسره رو می‌شناختی؟
‫فکر کنم اسمش میگله
‫فکر نکنم
‫- ممنون ‫- یه جورایی ترسناکه، هان؟
‫که این اتفاق تو مدرسه‌تون افتاده؟
‫چه حسی در موردش داری؟
‫کارِ پدرش بوده؟
‫فعلاً...
‫فعلاً برای فهمیدنش زوده
‫تو اون رو می‌شناختی؟
‫همم؟
‫(مامانش که به... (قتل رسید
‫می‌شناختیش؟
‫نه زیاد. یعنی، اون...
‫اون عضو کمیته‌ی حراج بود
‫آدمِ خوبی بود؟
‫آره
‫آره، زنِ خیلی خوبی بود. اون...
‫به نظر یکم غمگین میومد
‫کجا درس می‌خونی؟
‫تو ریردن درس می‌خونی؟
‫چی... خب. چه پایه‌ای هستی؟
‫- چهارم ‫- خیلی خب
‫ازش خوشت میاد
‫خوبه
‫،خب، تو قرار بود بری مدرسه
‫ولی به جاش... کجا رفتی؟
‫- استودیوی مامانم ‫- اون هنرمنده؟
‫می‌دونم سخته. باید بفهمیم کی این کارو کرده
‫- سلام ‫- سلام
‫سلام، عزیزم
‫،مطمئنم تو یه شامِ اعیانی هستی
‫ولی واقعاً می‌خوام بهم زنگ بزنی
‫و در مورد این حادثه‌ی مدرسه حرف بزنیم
‫،اتفاقِ بدی واسه هنری نیوفتاده ‫ولی میشه لطفاً بهم زنگ بزنی؟
‫« ‏۱۴ تماس از دست رفته » ‫« ‏۱۸ پیام جدید »
‫هتل هایات، شعبه‌ی آرکید کلیولند
‫لطفاً وصل کنید به اتاقِ جاناتان فریزر
‫- ایشون مهمون هستن؟ ‫- بله
‫ببخشید. من جاناتان فریزری نمی‌بینم
‫ممکنه به اسمِ دیگه‌ای اتاق گرفته باشن؟
‫هتل هایات، شعبه‌ی ایندیپندس کلیولند. ‫جسیکا هستم.
‫لطفاً وصل کنید به اتاق جاناتان فریزر
‫ببخشید. رزروی به این اسم نمی‌بینم
‫هتل هایات، شعبه‌ی کلیولند لگسی
‫میشه لطفاً وصل کنید به اتاق جاناتان فریزر؟
‫- میشه اسمش رو هجی کنید؟ ‫- فریزر
‫ف-ر-ی-ز-ر
‫بله. الان وصلتون می‌کنم
‫الو؟
‫شما؟
‫شما کی هستید؟
‫ببخشید؟
‫آه...
‫میشه لطفاً گوشی رو بدید به جاناتان فریزر؟
‫آه، صبر کنید
‫جاناتان؟
‫جاناتان هستم
‫آه، جاناتان فریزر؟
‫بله. شما؟
‫معذرت می‌خوام...
‫شرمنده
‫« زیرنویس از سینا صداقت » ‫.: SinCities :.
‫دانلود زیرنویس از کانال تلگرام ‫.: @SubSin :.
‫« فیلموژن؛ اکسیژن فیلم و سریال شما » ‫.: FilmoGen.Org :.
‫نمی‌دونم پدرت کجاست
‫،اون جواب تلفن نمیده ‫جوابِ ایمیل‌هام رو نمیده.
‫مامان، داری عجیب رفتار می‌کنی
‫نگران نباش، چیزی نیست
‫اگه چیزی می‌دونید، الان وقتِ مناسبیه
‫که بهمون بگید چیه
‫« آنچه در هفته‌های آینده خواهید دید »
‫هیچی در این مورد با عقل جور در نمیاد
‫فقط می‌خوام حقیقت رو بفهمم
‫شما هم شنیدید؟
‫شوهره خودش رو تحویل داد
‫معلومه کارِ شوهرش بوده
‫همیشه کارِ شوهره‌ست
‫شما دقیقاً چقدر النا آلوز رو می‌شناختی؟
‫اونا هنوز فکر می‌کنن داری ‫یه چیزی رو پنهون می‌کنی
‫چرا؟
‫چون این کاریه که آدم‌های ثروتمند می‌کنن
‫اونا حقایقِ زشت رو مخفی می‌کنن
‫فکر می‌کنی می‌تونی از پسِ همه چی بر بیای
‫این بزرگ‌تر از توئه
‫فکر می‌کنی من دقیقاً چقدر ضعیفم؟
‫من درستش می‌کنم
‫درستش می‌کنم
‫یه حسی بهم میگه دخترتون ‫داره یه چیزی رو پنهون می‌کنه
‫تا جایی که می‌دونم اون شریک جرمه
‫من درستش می‌کنم
‫درستش می‌کنم
‫:.:.: FilmoGen.Org :.:.: