‫- ناینیو کجاست؟ ‫- وارد منحنی شد،
‫اما بیرون نیومد.
‫مامان، این دیگه چیه؟
‫بیا عزیزدلم، باید بریم!
‫وقتی یه محافظ آی سدای‌ش رو از دست می‌ده
‫تقریباً انگار مرگ‌ش رو بلعیده.
‫- من همچنان نگهبان توئم ‫- نه، تو نا اُمیدم کردی.
‫آلانا تا برج همراهیت می‌کنه.
‫واقعاً دلت نمی‌خواد بدونی ‫وقتی بهت نگاه می‌کنم
‫- چی می‌بینم؟ ‫- معلومه که نه!
‫مـت هم باهام میاد.
‫مسیر رو بلدی؟
‫نا اُمیدم نکن!
‫بانو آنوره؛ دوست ندارید بدونید
‫چرا می‌خواست با شما صحبت کنه؟
‫برای چی کمکم می‌کنی؟
‫تو کمکم می‌کنی یادم بمونه.
‫و منم کمکت می‌کنم فراموش کنی.
‫بریم.
‫فرار کن! اون نشونت می‌ده کجا بری.
‫وقتی قمر رو پیدا کردن یه ‫شعر دورش رو پوشونده بود
‫شعری به زبان باستانی.
‫ما ارباب تاریکی رو شکست ندادیم
‫بلکه قوی‌ترین معاونش رو آزاد کردیم
‫اشامیل می‌خواد بقیه ‫طرد شدگان رو بیدار کنه
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. mmli.sm & Ayda.NDR .:::
‫خـون از خـون تغذیه می‌کند.
‫خون، خون می‌طلبد.
‫خون حرف اول را می‌زند،
‫خون همیشه حرف اول را می‌زده‌،
‫و همیشه هم خواهد زد.
‫«چـــرخ زمـــان» ‫" فصل دوم - قسمت چهارم "
‫بانوی من، شخصی...
.اومده به دیدن‌تون
‫برای ملاقاتی که خیلی زوده.
‫کیه؟
‫خــ....
‫یعنی...
‫خواهر بزرگترتون.
‫بفرمایید بانوی من
‫بفرمایید از این سمت.
‫لپ‌هات گُل انداخته، خواهر کوچولو.
‫همچنین.
‫بیا بشین.
‫- خبر نداشتیم... ‫- زیاد مزاحم نمی‌شم.
‫اسب‌ام رو بردم اسطبل،
‫و اگه اتاق‌ام هنوز سرجاشه ‫می‌خوام اونجا بمونم.
‫فقط نمی‌خوام کسی توی شهر ‫از اومدن من خبردار بشه.
‫حتماً؛ ما...
‫یوناس، می‌شه از انبار شراب قرمز
‫- بیاری برام؟ ‫- چشم بانوی من.
‫و یه لباس هم می‌خوام که...
‫سال‌هاست هم رو ندیدیم مورین!
‫بیا بشین.
‫چای‌ای چیزی بخور.
‫موقع ناهار هم رو می‌بینیم.
‫باید فوراً برم ملاقات یکی.
‫اگه مسافرخونه‌ام رو بازسازی کنی که دیگه نمی‌تونم
‫بهای تخت و اتاق رو ازت بگیرم.
‫كمترین كاری‌ـه كه ازم بر میاد.
‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫تقصیر تو نبود.
‫یادم رفت قبل از اینکه می‌ریم روی ‫تخت شمع‌ها رو خاموش کنم
‫اصلاً بهتر که اینطوری شد.
‫چند نفر رو
‫برای بازسازی این طبقه استخدام کردم؛ ‫اما یه هفته طول می‌کشه.
‫که این یعنی بلاخره بعد مدت‌ها
‫می‌تونم یکم از کار دور باشم.
‫کجا می‌ری؟
‫خانواده‌ام نزدیک «کین‌اسلیر داگر» ‫یه کلبه دارن.
‫وقتی کوچیک بودم همیشه می‌رفتیم اونجا.
‫اما بعد از اینکه مسافرخونه ‫رو راه انداختم...
‫دوست نداری بیای؟
‫نمی‌تونم سلین.
‫ببخشید.
‫اگه یه بار دیگه بگی ببخشید ‫کلاه‌مون می‌ره تو هم.
‫من با این وضعیت اصلاً مهمون خوبی نیستم.
‫برای هیچکس.
‫خب راستش آتیش همه رو از اینجا فرار داد.
‫تک و تنها می‌مونی.
‫اگه واقعاً می‌خوای تنها باشی،
‫الان بهترین موقع‌ست.
‫بیا عزیزدلم، باید بریم.
‫می‌ترسم!
‫بـرات کیک عسلی آوردم.
‫ممنون.
‫چه‌خبر؟
‫اصلاً نخوابیدم.
‫منم تقریباً.
‫چه حسی داره...
‫باید بـرم.
‫باشه، من...
‫وقتت رو نمی‌گیرم.
‫اگه کمک لازم داشتی بدون من هستم.
‫خیلی خوشحالم که برگشتی.
‫الان دیگه همه چی روبراهه.
‫واقعی نبود.
‫هرچی که دیدی واقعی نبودن.
‫واقعاً دلم می‌خواد، اما اول باید
‫آیوان رو راضی کنید.
‫توروخدا؟ توروخدا؟ توروخدا؟
‫بعد از اینکه غذا خوردم حتماً.
‫اگه کسی بگه نمک‌ش کمه یا زیاده ‫آتیشش می‌زنم.
‫- ممنون، کافیه. ‫- مگه نشنیدی چی گفتم؟
‫صبحونه زیاد خوردم گرسنه‌ام نیست.
‫از صبحونه دو ساعت می‌گذره.
‫به چی می‌خندین شما دوتا؟
‫خیلی وقت بود کسی رو با ‫خودت نیاورده بودی،
‫فکر می‌کردیم حالا که سن‌ت رفته بالا ‫شاید دیگه بازنشسته شدی.
‫حالا چیزی هم واسه نفر سوم می‌مونه اصلاً؟
‫آیوان و ماکسیم سرشون شلوغه نه؟
‫یکی‌شون همیشه میاد حالم رو می‌پرسه.
‫یعنی چطوری؟
‫با خنده و شوخی سر بحث رو باز می‌کنن.
‫ماکسیم سن‌ام رو مسخره می‌کنه.
‫آیوان موهام رو.
‫بعدش...
‫خاطره تعریف می‌کنن.
‫تجربیات و راهنمایی‌هاشون.
‫و خب این...
‫بیا خلاصه‌ش کنیم.
‫بدون اون هیچی‌ات نمی‌شه.
‫پیوند شما قطع نشده بود.
‫خودش از بین بردش.
‫ تصمیم گرفتی بلاخره ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫زیادی اینجا موندم؟
‫تصمیم داریم فردا به «برج سفید» برگردیم.
‫تو هم میای؟
‫نمی‌دونم.
‫ناینیو می‌خواد وارد منحنی‌ها بشه.
‫بعد از «کدسوین سـدای» هیچکس اینقدر ‫ زود برای آزمون منحنی‌ اقدام نکرده.
‫حس می‌کنم بعد از آزمون دیر یا زود
‫جست‌وجوش به دنبال محافظ‌ رو آغاز کنه.
‫دوست ندارم شکست‌هـام رو تکرار کنم.
‫ای کاش خیلی زودتر با ‫مورین آشنا می‌شدی.
‫یعنی چی خیلی زودتر؟
‫یه اتفاقی براش میافته.
‫الان دیگه بیست سالی می‌شه.
‫یکی دوسال قبل از اینکه تو ‫رو به عنوان محافظش انتخاب کنه.
‫یه روز کاملاً...
‫تغییر کرد.
‫مثل آبی که به یخ تبدیل می‌شه،
‫جوری که با خودت می‌گی این تکه یخ ‫قبلاً چطوری «آب» بوده؟
‫قبل از اون اتفاق حوشحال‌تر بود؟
‫نمی‌دونم.
‫اصلاً نمی‌دونم تا حالا خوشحال بوده یا نه.
‫پس اون پسر مو قرمز هر روز میاد اینجا؟
‫- رند؟ ‫- آره.
‫امروز که نیومد.
‫نمی‌دونی کجا زندگی می‌کنه؟
‫مشکلی پیش اومده بانوی من؟
‫می‌خوام مهمان اختصاصی‌تون ‫رو ملاقات کنم.
‫می‌دونی کی رو می‌گم.
‫باید بیام همون‌جایی که وایستادی بکشمت.
‫قبلاً تلاشت رو کردی.
‫در چه حالی؟
‫مثل پروانه‌ای که ‫بال‌هاش رو ازش گرفتن.
‫حال روحی روانی‌ات چی؟
‫دلیل اینکه من به‌جای سلول‌های «برج سفید» ‫اینجام تویی!
‫خواهران زردپوش‌ام می‌خواستن تو ‫رو مورد مطالعه قرار بدن.
‫همینطور خواهران قهوی‌ای پوشم. بعید می‌دونم ‫زیاد از این اوضاع خوشحال باشی.
‫منم بعید می‌دونم خوشحالی من ‫برای تو ارزشی داشته باشه.
‫آموزش‌هاش رو شروع کردی؟
‫رند ال‌ثور رو می‌گم.
‫تو فرستاده بودیش نه؟
‫کجا زندگی می‌کنه؟
‫تو همه‌چیزم رو ازم گرفتی.
‫همه‌چی.
‫فکرکردی با یه شیشه شراب...
‫به هر سازی بگی می‌رقصم؟
‫نه.
‫من خواسته واقعی‌ات رو می‌دونم.
‫بزرگ‌ترین آرزویی که هرکسی که قدرت واحد ‫ازش گرفته شده داره.
‫تو به من کمک می‌کنی،
‫منم به تو.
‫کجا زندگی می‌کنه؟
‫تو یه مسافرخونه می‌مونه.
‫توی «فورگیت»، مسافرخونه «کریسنت»
‫و...؟
‫اون به اندازه من قدرت ‌مندـه.
‫اما از قدرت‌ش می‌ترسه.
‫ازش متنفرـه، برای همین نمی‌تونه ‫کنترلش کنه.
‫باید هرچیزی درمورد احضار کردن قدرت ‫بلدی رو بهش یاد بدی.
‫هرچیزی.
‫مهم نیست چقدر طول می‌کشه.
‫و در آخر، وقتی که پیشرفت‌ش ‫مورد تائیدم بود،
‫این خنجر رو بهت می‌دم.
‫از وقتی برگشته یه‌چیزی بین‌مون ‫سر جاش نیست.
‫هرچی نباشه الان یه پذیرفته‌شده‌ـست.
‫موضوع این نیست.
‫شاید هم یکم بابت همین باشه.
‫مهم نیست چقدر برای مفید بودن ‫و کمک کردن تلاش می‌کنم،
‫هیچوقت کار درست رو انجام نمی‌دم.
‫پس دست از تلاش کردن بردار.
‫تو حتی نمی‌دونی اون تو چه ‫بلایی سرش اومده.
‫چرا حس می‌کنی این وظیفه توئه ‫که حالش رو خوب کنی؟
‫چون من دوستشم.
‫اون پارسال کنارم بود وقتی...
‫یکی که از همه‌چیز برام مهم‌تر بود ‫رو از دست دادم.
‫حـالم بهتر شد چون چهارچشمی ‫حواسش به من بود.
‫با این حال که حالش خودش هم خوب نبود.
‫و منم می‌خوام...
‫همون‌کارها رو در حقش بکنم.
‫مثل قبلاً.
‫اما از وقتی اومدم اینجا،
‫به این برج؛ ‫هر لحظه بیشتر...
‫احساس بی‌خاصیت بودن می‌کنم.
‫شما ناینیو ال‌میرا هستید، درسته؟
‫با آیوان و ماکسیم کار داشتم.
‫اون‌ها الان پیش آلانا سدای هستن، ‫اگه مایل باشین
‫من می‌تونم باهاتون تمرین کنم.
‫راسته می‌گن توی منحنی‌ها ‫قدرت رو احضار کردی؟
‫واقعاً برام عجیبه آژاها ‫ هنوز نیفتادن دنبالت.
‫البته برای انتخاب کردن آژاـت ‫سال‌ها وقتی داری فقط...
‫امیدوارم قرمز رو انتخاب نکنی.
‫به «ساحل غربی» حمله شده
‫و تو هیچکس رو برای دفاع نفرستادی.
‫غرب همیشه‌ی خدا تحت حمله‌ست،
‫معمولاً هم از خودی می‌خورن.
‫برج چندنفر رو فرستاده ببینیم چه‌خبر شده.
‫آخرین گزارش‌شون برای کِـیه؟
‫آمرلین از اوضاع خبر داره؟
‫معلومه که آره.
‫آخرین بار کِی باهاش حرف زدی؟
‫وقتی آمرلین غیب‌ش می‌زنه، ‫نگهبان ارشد برج رو اداره می‌کنه.
‫پس دستورات من ارزش هم‌اندازه‌ای
‫با دستورات آمرلین داره.
‫عجب.
‫خبر داری که اگه آمرلین شکست بخوره؛
‫تو هم همراه‌ش به قهقرا می‌ری؟
‫ببین، چند ساخته هیچ خبری از کاروان نداریم.
‫باید دوست‌هام رو پیدا کنم.
‫مطمئنی داریم راه رو درست می‌ریم؟
‫گرگ‌ها هرگز راه رو اشتباه نمی‌رن.
‫فعلاً که تو افتادی جلو، نه اون‌ها.
‫من رو ببین پسر جون.
‫من جزوی از اون‌هام.
‫تو هم همینطور.
‫اصلاً ما چی هستیم؟
‫بهمون می‌گن «گرگ‌برادر»
‫- خب یعنی چی؟ ‫- از اسمش کاملاً مشخصه.
‫این‌ها هم گرگ‌برادرن؟
‫منم مثل‌ این‌ها تبدیل به گرگ...
‫مزخرف نگو.
‫چطوری پیدام کردی؟
‫خاصیت زبان‌مون همینه.
‫یکی از گرگ‌های جستجوگرـمون ‫یه آهو دیده.
‫چشم‌اندازش رو فرستاده دنبال ما ‫تا بریم پیشش.
‫- چطوری کار می‌کنه؟ ‫- با غریزه‌مون.
‫بعداً یاد می‌گیری چی‌ان و ‫چطوری باید اینکارو کنی.
‫گرگ‌ها بهت گفته بودن
‫اون آدم‌ها قراره بیان سر وقت‌مون؟
‫واسه همین شب توی روستا نموندی؟
‫می‌تونستی ما رو هم خبردار کنی.
‫کمک‌مون کنی.
‫الان در بَندی یا آزاد؟
‫وقتشه یه‌چیزی بخوریم.
‫بزودی میل‌ات به گوشت پخته‌شده از بین می‌ره.
‫ازت خوشش میاد.
‫اسمش چیه؟
‫هرموقع خودش بخواد بهت می‌گه.
‫خیلی وقته تو رو زیر نظر داریم.
‫شانس باهات یار بود که ‫ اونجا بودیم تا تو و اون دختره رو
‫از دست «سفیدپوشان» نجات بدیم.
‫کار شما بود؟
‫چطوری؟
‫ماه‌هاست که چشم‌اندازـت رو دریافت می‌کنیم.
‫اونم دوست‌ش رو از دست داده.
‫هنوز بابت‌ش ناراحته.
‫وقتی خوابی همه‌مون می‌بینمش.
‫اگه ماه‌هاست داری تعقیب‌ام می‌کنی
‫چرا اینقدر طولش دادی تا بیای سراغم؟
‫ما به زن‌هایی که قدرت رو احضار می‌کنن ‫نزدیک نمی‌شیم.
‫چرا اونوقت؟
‫آی‌سدای‌ها به چیزهایی که درکی ازشون ‫ندارن اعتماد نمی‌کنن.
‫درست مثل بقیه انسان‌ها.
‫هاپر.
‫اسمش «هاپر»ـه.
‫بد نبود.
‫دارن مقدمات شام رو حاضر می‌کنن.
‫کمک می‌کنی آب بیاریم؟
‫مگه واسه یه تیکه نون ‫چقدر آب لازم دارن؟
‫خیلی خوب داری پیش میری .
‫خودت هم می‌دونی دیگه نه؟
‫معمولاً هفته‌های اولی که پیوند ‫از بین می‌ره...
‫خب...
‫گفتن نداره که خودت می‌دونی.
‫البته خب راستش هفته‌های اولم نیست.
‫مورین نزدیک به شیش ماه پیش
‫پیوندمون رو به حالت تعلیق درآورد.
‫فکر می‌کردم تنها محافظی‌ام که ‫اینقدر دوام آورده.
‫وقتی آلانا پیوندمون رو ایجاد کرد،
‫هیچ‌کدوم‌مون از این بابت خوشحال نبودیم.
‫من دوست نداشتم افکار کسی رو بخونم،
‫اونم دوست نداشت کسی افکارش ‫رو بخونه.
‫برای همین، سه‌تامون جمع شدیم ‫و درموردش حرف زدیم
‫و تصمیم گرفتیم
‫آلانا پیوندش رو با من قطع کنه.
‫به جز وقتی که می‌خوایم بجنگیم.
‫و توی تخت.
‫«برج» از این ماجرا چیزی می‌دونه؟
‫تا حالا کدوم رابطه‌ای رو دیدی که
‫کاملاً شبیه بقیه رابطه‌ها باشه؟
‫می‌دونم بقیه دائم بهت می‌گن ‫نمی‌تونی برگردی پیش مورین.
‫اما با یه نگاه به من می‌تونی ‫ببینی که ممکنه.
‫اگه خودت بخوای.
«دیجــــی موویـــــز»
‫مسافرخونه «کریسنت» آتیش گرفته.
‫می‌دونین چرا؟
‫بانوی من توی «فورگیت» همیشه ‫‌چیزی در حال سوخته.
‫حیف که به ساختمون های اطراف نرسید.
‫می‌گن یه پسری اونجا زندگی می‌گرده.
‫با موهای قرمز رنگ.
‫مطمئنم همچین رنگ مویی ‫قطعاً توجه آدم رو جلب می‌کنه.
‫حتماً دیدینش که هر روز برای
‫رفتن به سرکارش از این دروازه عبور می‌کرده.
‫چیکارش دارید؟
‫خبرداری الان کجاست؟
‫واقعاً...
‫باورنکردنیه!
‫خانواده‌ات خودشون کلبه‌ای ‫که می‌گفتی رو ساختن؟
‫دروغ گفتم.
‫وقتی بچه بودم نمی‌اومدم اینجا.
‫با یه آقایی می‌اومدم.
‫همونی که قبل تو باهاش بودم.
‫نیازی نیست چیزی درموردش بگی.
‫به هم قول دادیم از گذشته‌ها حرفی نزنیم.
‫برای تو آسونه، چون جوانی و ‫گذشته خاصی نداری.
‫اگه گذشته‌ام رو برات تعریف کنم ‫دهنت وا می‌مونه.
‫اون اولین مردی بود که عاشقش شدم.
‫بهتره بگیم اولین و آخرین.
‫قوی.
‫با اعتماد به ‎نفس.
‫به شدت متکبر.
‫و با چشم‌هایی که هرکسی ‫در مقابل‌شون مسحور می‌شد.
‫زیاد جالب به‌نظر نمیاد.
‫هرچقدر تونستیم با هم سفر کردیم.
‫هر وقت کنار هم بودیم ‫انگار همه‌چی بهتر بود،
‫فارغ از حاشیه و غوغای جهان.
‫همیشه به شوخی می‌گفتیم این دفعه ‫دیگه می‌مونیم و برنمی‌گردیم.
‫اما همیشه برمی‌گشتیم.
‫منم تو یه جایی شبیه اینجا بزرگ شدم.
‫رویای دوستام دیدن شهرها ‫و سفر کردن بود.
‫اما من نه.
‫این بالا،
‫دنیا جوریه ‫که انگار هنوز هماهنگه.
‫باورم شده که از بین نرفته.
‫می‌خوای برگردی اونجا؟
‫چرخ هیچوقت چیزی رو ‫ به کسی که می‌خواد نمیده.
‫حداقل چیزایی که خودم می‌خوام رو.
‫هیچکس و هیچی ‫چیزی که می‌خوای رو بهت نمیده.
‫اگه چیزی می‌خوای،
‫باید به‌دستش بیاری.
‫اوه.
‫درسته.
‫هی رفیق! ‫یکی دیگه.
‫- پول این چیزا رو از کجا میاری؟ من که همه پولت رو گرفتم. ‫- نه.
‫نمیشه که کل شب رو ببری.
‫این رو کسی میگه ‫که نمی‌تونه آینده رو ببینه.
‫نه، ‫گفتی فقط می‌تونی آینده‌ی مردم رو ببینی.
‫خیلی‌خب. ‫حالا که داری خرجی میدی
‫و کل روز هم سوار اسب بودیم،
‫نظرت چیه یه اتاق برامون بگیری؟
‫من که حسابی خسته‌ام.
‫تکون نمی‌تونم بخورم.
‫یه بار گفتی.
‫نظرت با این چیه؟ ‫دوتا لیوان دیگه
‫و اتاق بگیرم؟
‫اتاق جدا.
‫امکان نداره اینقدر خورده باشی.
‫اون تا یه چندساعت دیگه می‌خوره.
‫فقط یکی باید کمکش کنه.
‫احتمالاً اتاق لازم ندارین؟
‫اتاق زیرشیروونی.
‫اونجا با یکی قرار ملاقات دارم.
‫هنوز نرسیدن؟
‫نه، ‫هنوز که نه.
‫با کی قرار داری؟
‫کامل مطمئن نیستم.
‫اما هروقت رسیدن ‫بفرست‌شون اونجا.
‫اونا هم سراغ همین اتاق رو می‌گیرن.
‫کمتر آی‌سدایی پیدا میشه ‫که قبول کنه دوباره پاش رو تو این اتاق بذاره.
‫چیزیش واقعی بود؟
‫دردش.
‫اما حتی اون هم ناپدید میشه.
‫به مرور زمان.
‫کی رو اون داخل از دست دادی؟
‫دخترم.
‫تسلیت میگم.
‫باید اون
‫و تموم اتفاقاتی که ‫ اونجا افتاده رو فراموش کنم.
‫چندین سال اونجا بودم.
‫داره ناپدید میشه ‫اما هنوز یادمه.
‫من...
‫من پسرم رو حدود...
‫۸۰-۹۰ سالی مخفی کردم.
‫به خودم گفتم ‫که برای محافظت از خودش بوده.
‫جلوی دشمنام رو بگیرم.
‫که برای رسیدن به من ‫بهش آسیب نرسونن.
‫«سه سوگند» ما رو مجبور می‌کنن ‫ که حقیقت رو برای دیگران آشکار کنیم.
‫نه خودمون.
‫هرجا که دلم می‌خواست ‫می‌تونستم مخفیش کنم.
‫شاید هزار جای امن‌تر دیگه،
‫اما اینجا نگهش داشتم، ‫توی تار والون.
‫به‌خاطر خودم اینجا نگهش داشتم.
‫چون ترسیده بودم.
‫نمی‌تونستم خطر از دست دادن ‫ تنها چیزی که توی این دنیا
‫برام حقیقی بوده رو به جون بخرم.
‫مردانی که می‌تونن...
‫احضار کنن، ‫به‌خاطر جنون‌شون
‫با تاریکی نفرین شدن.
‫چون در نهایت ‫عزیزترین افرادشون هم می‌کشن.
‫اما حقیقت اینه ‫که ما آی‌سدای‌ها هم...
‫نفرین شدیم.
‫قدرت واحد پیری‌مون رو کند می‌کنه،
‫ما هم مجبوریم بشینیم ‫و مرگ عزیزا‌ن‌مون رو تماشا کنیم،
‫و هیچ‌جوره نتونیم جلوش رو بگیریم.
‫حالا می‌فهمم چرا نمی‌ذارن ‫به نوآموز‌ها درس بدی.
‫می‌خوای بدونی چطوری...
‫بدون این که ‫از درد از دست دادن داغون بشیم
‫به دنیا حکومت می‌کنیم؟
‫یه چیزی از این دنیا رو که ‫ مال خودته پیدا می‌کنی
‫و...
‫سفت می‌چسبی بهش.
‫بعدش...
‫...وقتی که درنهایت از بین میره، ‫یکی دیگه پیدا می‌کنی.
‫خودت تاحالا کردی؟
‫یکی دیگه پیدا کردی؟
‫می‌خوام چیزی رو بهت بگم،
‫اما باید بهم قول بدی...
‫...جوش نمیاری.
‫اخباری درمورد یه جور حمله به غرب ‫به برج رسیده،
‫اما اینجا کسی براش مهم نیست.
‫مخصوصاً چون جاسوس‌هامون گزارش دادن
‫که افراد زیادی رو زندانی نکردن.
‫اما تو یکی از گزارش‌ها،
‫موردهای عجیبی رو دستگیر کردن.
‫گروهی از سربازهای شایناری‌ ‫که خیلی از خونه‌شون دورن.
‫و با یه اوگیر سفر می‌‌کنن.
‫به همراه یه آهنگر از «دو رود».
‫این دفعه ۱۰ دقیقه طول کشید.
‫به گمونم داریم خستش می‌کنیم.
‫خیلی زود ‫مثل خودمون پیر و باخرد میشه.
‫پیر رو آره.
‫اما هنوز خِرَدش جای کار داره.
‫حرفیه که اون زده،
‫بارها با خودت تکرار می‌کنی.
‫«هزاران‌بار زخم شدن ‫برای یک بار زخم شدن اون.»
‫مردم نمی‌فهمن ما به‌خاطر این ساکتیم...
‫...‌به‌خاطر این سکوت می‌کنیم ‫که مکالمات...
‫بارها و بارها تو ذهن‌مون تکرار میشن.
‫این همه‌سال،
‫این رو گفته...
‫...هیچوقت من رو با خودش ‫ یکسان درنظر نگرفت.
‫البته که نه.
‫ما که با اونا یکسان نیستیم لن.
‫نباید هم باشیم.
‫یه آی‌سدای می‌تونه...
‫رعد و برق ایجاد کنه، ‫کوه برافراشه،
‫بقیه آدم‌ها فقط قدرت‌هاشون رو می‌بینن.
‫اما ما ضعف‌هاشون رو می‌بینیم.
‫بهشون یادآوری می‌کنیم ‫که خدا نیستن.
‫گمون نکنم...
‫آلانا به یادآوری احیتاج داشته باشه.
‫آره خب، ‫می‌دونه که همه دنبال یه چیزیم.
‫چی؟
‫پیروزی روشنایی بر تاریکی.
‫و البته بعدش یه دسر.
‫مورین چی؟
‫اون دنبال چیه؟
‫شاید مشکل همینجاس.
‫فکر نکنم دیگه بدونم.
‫ببخشید که وارد اتاقت شدم، ‫اما می‌خواستم حتماً ملاقاتت کنم.
‫بشین لطفاً.
‫آنور، ‫روز طاقت‌فرسایی داشتم...
‫یه زن نباید مجبور شه ‫ دست به همچین کاری بزنه
‫تا با خواهری که نصف زندگیش اون رو ‫ مثل یه بت دوست داشته، حرف بزنه.
‫اگه منتظری ‫ به‌خاطر رفتنم معذرت‌خواهی کنم،
‫نمی‌کنم.
‫آی‌سدای‌ها نمی‌تونن دروغ بگن.
‫نه نه، ‫البته که نه.
‫راستش رو بخوای، ‫من هم اگه می‌تونستم احضار کنم
‫همین کار رو می‌کردم.
‫نور می‌دونه ‫که تلاشم رو کردم،
‫تو شب‌هایی که ‫ آینده خونواده‌مون روشن نبود.
‫بعد این که عمو نابودمون کرد.
‫بعد این که تو رفتی.
‫اما پدر همیشه امید داشت
‫که یه روزی برمی‌گردی ‫و همش رو درست می‌‌کنی.
‫ستاره درخشانش بودی.
‫البته معلوم شد ستاره دنباله‌دار بودی،
‫به‌‌محض این که از آسمون رفتی ‫دیگه برنگشتی.
‫من...
‫برمی‌گشتم اگه می‌تونستم...
‫پشیمونی الکیت رو نگه دار برای خودت.
‫هرکی سرش تو کار خودش بود.
‫که البته اهمیت کمتری داشت،
‫اما آسون‌تر هم نبود.
‫مگه این که برج ‫ این رو هم بهت یاد داده باشه
‫که وقتی یکی تُف کرد تو صورتت ‫بهش لبخند بزنی.
‫یا چطور به خدمتکار همسایه التماس کنی
‫که غذاهای مونده مهمونی رو بده بهت؟
‫اما من به کارم ادامه دادم،
‫مثل همون کاری که خودت کردی.
‫حالا هم پسرم می‌خواد با ملکه ازدواج کنه،
‫و دیگه هیچکس نمی‌تونه ‫ به خاندان دامودرد توهین کنه.
‫کارت عالی بود خواهر کوچولو.
‫با شرایطی که تو داشتی ‫امکان نداشت مثل تو موفق بشم.
‫لطف داری مورین.
‫اما اصلاً برام مهم نیست ‫ چه فکری می‌کنی.
‫به‌خاطر تاییدت نیومدم اینجا.
‫اومدم اینجا ‫تا مطمئن بشم
‫چیزی که تموم عمرم مشغول ساختن بودم رو ‫نابود نمی‌کنی.
‫اینجا خونه تو نیست.
‫شهرت هم نیست.
‫من هم دیگه خواهر کوچولوت نیستم.
‫تموم چشم و گوشی که اینجا داشتی...
‫...حالا دیگه مال منه.
‫ریاست آسایشگاه، ‫سلستین.
‫نگهبانی که دم دروازه صداش زدی،
‫ساندر.
‫اگه می‌خوای بدونی ‫ اون پسره‌ی موقرمز توی مهمون‌خونه کجا رفت...
‫بعد این که برای چایی دعوتم کردی، ‫می‌تونی کاملاً محترمانه ازم بپرسی.
‫البته باید جالب باشه
‫که بدونی چه سرنوشتی داری.
‫راستش، ‫تنها چیزی که همیشه بهش فکر می‌کردم،
‫این بوده که اگه انتخاب سرنوشتت ‫ به عهده خودت باشه، چه احساسی داره.
‫می‌خوای معامله کنیم؟
‫نه.
‫همه‌جا دنبالت گشتم.
‫یه لحظه تنهامون بذار.
‫اینجا اتاق منه.
‫این هم لیوانمه ‫که باید بشورمش.
‫داشتم میومدم
‫- که پیدات کنم... ‫- پرین و لویال دستگیر شدن.
‫دارم میرم فالم ‫تا نجات‌شون بدم.
‫فالم؟ ‫اون که اون سر دنیاس.
‫فقط اومدم بهت بگم ‫که دارم میرم.
‫لازم نیست بیای.
‫من قبول شده‌ام، ‫و هروقت دلم بخواد می‌تونم از برج برم.
‫اما اگه تو رو بگیرن، ‫اخراجت می‌کنن.
‫فکر کردی برام مهمه؟
‫اگه دوستامون تو دردسر باشن،
‫چرا فکر کردی اینجا می‌مونم؟
‫تو اصلاً نمی‌فهمی، ‫مگه نه؟
‫که چرا اینقدر اینجا تلاش کردم؟
‫اگه تو «چشم دنیا» آماده بودم...
‫...می‌تونستم کنار رند مبارزه کنم.
‫و اینطوری شاید می‌تونست برگرده.
‫دیگه هیچوقت اونطوری
‫ناامیدتون نمی‌کنم.
‫یه راه امن واسه بیرون رفتن بلدم.
‫حال پرین و لویال خوبه؟
‫نمی‌دونم.
‫خب کی دستگیرشون کرده؟
‫تنها چیزی که شنیدم ‫ این بوده که از غرب حمله کردن.
‫تا فالم خیلی راهه.
‫وقت داریم ‫تا یه نقشه بکشیم.
‫آره، ‫معلومه که دنبال‌تونم.
‫تا بفهمم واسه چی ‫ دارین یواشکی از برج میرین.
‫همین حالا برگرد ‫و به هیچکس هم هیچی نگو وگرنه...
‫وگرنه چی؟ ‫اگوین کاریم نمی‌کنه.
‫و تو حتی نمی‌تونی ‫ منبع قدرت رو لمس کنی.
‫لیاندرین سدای.
‫من آوردم‌شون اینجا.
‫هیچ‌کار اشتباهی نکردن.
‫مقصر منم.
‫چه وضعیت پیچیده‌ای داری.
‫برای این کار معذرت‌ می‌خوام.
‫هنوز که تو تختتی.
‫- بلند شو! بلند شو دیگه! ‫- بلند شو!
‫- وقت کاره! ‫- مشتری‌ها منتظرن!
‫امکان نداره عمه.
‫من فرار کردم.
‫هیشکی نمی‌تونه از سرنوشتش در بره.
‫تو که این رو بهتر از همه می‌دونی.
‫کنار هم خوشبت میشیم؟
‫وقتی بزرگ‌ شم چی‌کاره میشم؟
‫نه! ‫نه!
‫چشمات رو باز کن.
‫چی می‌بینی؟
‫معرکه‌اس، ‫مگه نه؟
‫هیچی ندیدن.
‫که دیگه تو مرکز توجهات نباشی.
‫تو کی هستی؟
‫تو این دوران اسم های زیادی دارم.
‫«مردی از جنس دروغ».
‫ «نابودکنـنده امید».
‫ «طرد شده».
‫نه، نه. ‫لیاندرین بهم نگفت...
‫قول داده بود بینشت رو ازت بگیره.
‫واقعاً فکر کردی ‫ یه آی‌سدای می‌تونه همچین کاری کنه؟
‫یه چیزهایی هست، ‫که فقط تاریکی می‌تونه انجامش بده.
‫قرارداد لغو میشه. ‫من...
‫کمکت نمی‌کنم ‫تا به کسی آسیب برسونی.
‫می‌کنی.
‫نمی‌ذارم به مت آسیب برسونی.
‫شاید بذاری.
‫اومدی اینجا تا بهت بگن
‫ مقصد بعدیش کجاس.
‫می‌خوای از شر نفرینت راحتت کنم؟
‫ببرش کایریان.
‫تو کایریان چه خبره؟
‫رند!
‫از پشتم جم نخور.
‫ببخشید.
‫- چی‌کار کردی؟ ‫- ببخشید!
‫چی‌کار کردی؟
‫- باید بهت می‌گفتم، من... ‫- تو...؟
‫- فکر کردم می‌تونم جلوش رو بگیرم. ‫- احضار کردی؟
‫باید بهت می‌گفتم.
‫اون آتیش تو مهمون‌خونه‌م هم کار تو بود؟
‫نه، نه، اون تصادفی بود. ‫تصادفی بود.
‫چه‌جور تصادفی؟
‫من دیوونه نشدم.
‫دیوونه نشدم.
‫تو هم می‌دونی.
‫من رو می‌شناسی، ‫نه؟
‫می‌فهمم.
‫الان هم باید برم.
‫ممنون... ‫بابت همه‌چیز.
‫برام آرزوی...
‫مهم نیست.
‫کجا میری؟
‫میگن مردایی که دیوونه میشن...
‫اول کسایی رو می‌کشن ‫که عاشق‌شونن.
‫پس تا اونجا که بتونم دور میشم.
‫یعنی میگی که عاشقمی؟
‫چرا بهم نگفتی می‌تونی احضار کنی؟
‫تو اولین زنی هستی ‫که من رو مرد دیدی.
‫نمی‌خواستم من رو یه هیولا ببینی.
‫نیستی.
‫کاری که کردی، .بخشی از ذاتته
‫نباید قایمش کنی.
‫یه بار کردم.
‫روحم رو به آینه‌ای تبدیل کردم
‫که فقط چیزایی که ‫ می‌خواست ببینه رو بازتاب می‌کرد.
‫و چیزی که ازم باقی‌مونده بود رو ‫ تو تاریکی رها کردم.
‫اما یه روز بیشتر نگاه کرد.
‫با دقت بیشتر.
‫باید به بقیه این فرصت رو بدی ‫تا با تمام وجود عاشقت باشن.
‫شاید هم عاشقت نشن.
‫اما باید فرصتش رو بهشون بدی.
‫نمی‌دونم چقدر وقت برامون مونده.
‫تا این که...
‫درست مثل بقیه.
‫هیچوقت کافی نیست.
‫مطمئنی خوابه؟
‫- آره. ‫- چی‌ پیدا کردی؟
‫یه پیشگویی به زبان باستانی.
‫لن نباید بدونه به کی مربوطه.
‫لنفیر.
‫«طرد شده.»
‫مهر و مومش شکسته.
‫دوباره اومده به دنیامون.
‫«دختر شب.
‫دوباره برمی‌خیزد.
‫هنوز در جنگ باستانی‌اش مبارزه می‌کند.
‫در جست و جوی معشوق جدیدش است،
‫تا به او خدمت کند و بمیرد،
‫و به خدمتش ادامه دهد.»
‫سلین؟
‫«چه کسی می‌تواند جلوی آمدنش را بگیرد؟»
‫«دیوارهای درخشان خم می‌شوند.
‫خون از خون تغذیه می‌کند.
‫خون، خون را فرا می‌طلبد.
‫خون حرف اول را می‌زند،
...خون همیشه حرف اول رو می‌زده‌
‫یه چیزی هست که باید بدونی رند.
‫ ...و همیشه هم خواهد زد.»
‫من هم هیولام.
‫منظورت چیه؟
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫بجنب. ‫خیلی وقت نداریم.
‫کشتیش.
‫- کشتیش. ‫- نه. نمی‌تونستم.
‫چون لنفیره،
‫دختر شب.
‫خطرناک‌ترینِ طردشده‌ها.
‫اسمش سلینه.
‫تو فورگیت یه مهمون‌خونه داره.
‫بهت دروغ گفته.
‫کاری که من نمی‌‌تونم.
‫حالا هم باید عجله کنیم.
‫بجنب!
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. t.me/mmli_Subs & Ayda.NDR .:::