دیبا مووی DibaMovie.co
« ترجمه از حسین اسماعیلی و امـیـرحـسـیـن »
هر یه ساعت یه بار باید این کارو کنیم؟
بنزین به مرور زمان خراب میشه
عملاً مثل آب شده دیگه
قدیم‌ها با یه باک ده دوازده ساعت میشد رانندگی کرد
همه‌جا میشد رفت - خب تو کجاها می‌رفتی؟ -
عملاً هیچ جا
ایول بابا! چجوری اینجوری میشه؟
سیفونه
مایع برخلاف جهت جاذبه حرکت می‌کنه
...چون فشار - پس نمی‌دونی -
فقط می‌دونم جواب میده
پرسه نزن
« خطر بنزین »
باشه
پس گردن توئه
می‌دونی اسم دیگه‌ی وزیر نیرو چیه؟»
«وزیر جرم ضربدر شتاب
«لطیفه‌های خنده‌دار، جلدوم»
نوشته‌ی ویل لیوینگستون
جلدوم». نگاش کن. گرفتی؟»
«یعنی همون «جلد دوم - ای خدا -
می‌دونی ماهی‌ها غذاشون رو» «توی چی سرخ می‌کنن؟
«توی آدم‌تابه»
آخه آدم‌تابه
...می‌دونی چطوری» - نه -
زیردریایی رو غرق می‌کنن؟
«یه غواص می‌فرستن بره در بزنه
می‌خوای برو تو ماشین صبر کن - باشه -
ولی فقط بدون که نمیشه از دست ویل لیوینگستون فرار کرد
بعداً برمی‌گرده
هیچ جوره نمیشه جلوش رو گرفت
عجب ماشینی بوده
آره، بهشون گاوآهن خیلی گنده وصل می‌کردن
و جاده رو واسه تانک‌ها و ایناشون باز می‌کردن
من خیلی دوست دارم تانک ببینم
حالا می‌بینی
تانک، هلی‌کوپتر، همه‌شون
ولی با دشمن غلطی می‌جنگن
الان دیگه پخش و پلا شدن
یه چیزی پیدا کردم
بیا. این تو رو یاد قدیما نمیندازه؟
« هنک ویلیامز »
راستش این از منم قدیمی‌تره
عالی شد - ولی خیلی خفنه -
ای خدا
یه چیز دیگه هم پیدا کردم
،نوشته‌هاش زیاد نیست
ولی عکس‌های جالبی داره - نه، نه، نه. بذارش سر جاش -
اون مال بچه‌ها نیست. الی
اصلاً مگه میشه با یه همچین چیزی راه رفت؟
لطفاً بذارش کنار - صبوری کن -
می‌خوام ببینم این همه هیاهو واسه خاطر چیه
چرا این صفحه‌ها به هم چسبیدن؟
...آخه
اُسکلت کردم بابا
!خدافظ، داداش
خیلی‌خب. واسه امروز دیگه کافیه
آروم‌تر - همین آرومه -
اصلاً چی دارم می‌خورم؟
این یه کنسرو راویولیِ بیست ساله‌ست
خوشمزه بوده‌ها - منم قبول دارم -
تا کی اینجا می‌مونیم؟
به نظرم امشب رو بخوابم
و فردا شبانه‌روز رانندگی کنم
که تا پس‌فردا صبح برسیم وایومینگ
پس میشه آتیش روشن کنیم؟ دارم یخ می‌زنم
به نظرت چرا میگم نه؟
چون آلوده‌ها دود رو می‌بینن
نه. قارچ اونقدر هم باهوش نیست
اصلاً اینجا واسه آلوده‌ها خیلی دورافتاده‌ست
به خاطر آدم‌هاست؟
خب چیکار می‌کنن؟ دزدی؟
خیلی بیشتر از این حرف‌ها
عجب
چه بوی خوبی میده
پس مال فرنک بوده
جول
جول - چیه؟ -
میشه ازت یه سؤال خیلی جدی بپرسم؟ - آره -
،می‌دونی اگه یه فیل بره بالای درخت» «چی میشه؟
یه فیل از فیل‌های روی زمین کم میشه
!ای لاشی
تو هم کتابه رو خوندی؟ - نه -
حالا بگیر بخواب
...اون آدم‌هایی که گفتی
امکان نداره که کسی بفهمه ما اینجاییم، نه؟
کسی پیدامون نمی‌کنه
باشه
این دیگه چه لامصبیه؟ - قهوه دوست نداری؟ -
واقعاً اون «استارباکسِ» منطقه‌ی قرنطینه از اینا می‌فروخت؟
مال اون که ،از ذخیره‌های بیل خیلی تازه‌تر بود
ولی آره، از همینا می‌فروخت
بوی سوختگی میده
حواست به نقشه باشه
...بزرگراه ۷۶ غرب و بعدش هم
بزرگراه ۷۰ غرب تا ته
گفتی برادرت کجای وایومینگه؟
آخرین تماسش از دکل مخابراتیِ نزدیک «کودی» بود
کودی
.کودی، کودی. عجب قشنگ وسطاشه
آره - اگه اونجا نبود چی؟ -
در اون صورت ممکنه توی یه اجتماع باشه
احتمالاً همون سمت‌ها نزدیک یه شهر دیگه
توی وایومینگ زیاد شهر نیست
«چی‌یِن»
شایَن - شا... واقعاً؟ -
،شاین، لارامی
کسپر؟
اسمش چیه؟
اسم کی؟ - برادرت -
تامی - کوچیک‌تره یا بزرگ‌تر؟ -
کوچیک‌تر - چرا پیشت نیست؟ -
داستانش طولانیه - طولانی‌تر از ۲۵ ساعت؟ -
چون فکر کنم همینقدر وقت داریم
«به آدم‌هایی مثل تامی میگن «همه‌جارو
آرزو داشت قهرمان باشه
واسه همین دقیقاً بعد دبیرستان توی ارتش ثبت‌نام کرد
«چند ماه بعدش هم فرستادنش «طوفان صحرا
.اسم اون جنگ رو این گذاشته بودن زیاد مهم نیست
نکته اینه که ارتش هم باعث نشد حس قهرمانی بهش دست بده
دوازده سال بعدش هم این داستان‌ها شد
من رو قانع کرد وارد یه گروهی بشم که می‌خواستن برن بوستون
منم وارد شدم، بیشتر بابت اینکه حواسم به خودش باشه
زنده نگهش دارم
همونجا بود که با تس آشنا شدیم
...تمام اون آدم‌ها هم
به هر حال جواب داد
بعدش هم تامی با مارلین آشنا شد
اون تامی رو قانع کرد که عضو فایرفلای بشه
همون اشتباهی که هیجده سالگی کرد
می‌خواد دنیا رو نجات بده
.امید الکیه هم خودش، هم فایرفلای، همه‌شون
توهمه
البته تا جایی که شنیدم فایرفلای رو هم ول کرده
...پس الان خودش تنهاست و
منم باید برم دنبالش
،اگه به نظرت امیدی به این دنیا نیست
پس چرا ادامه میدی؟
آدم باید تلاش خودش رو بکنه دیگه، نه؟
،تو هنوز دنیا رو ندیدی پس نمی‌دونی
آدم واسه خونواده ادامه میده
همین و بس - من که خونواده‌ت نیستم -
آره
تو محموله‌ای
منم به تس یه قولی دادم
اون هم مثل خونواده‌م بود
اگه پیداش نکردی چی؟ - پیداش می‌کنم -
از کجا می‌دونی؟ - خیلی سِمِجم -
.تو خیلی زود بیدار شدی ...اگه می‌خوای بازم بخوابی
اصلاً خسته نیستم
پیاده نشو
اینجا کجاست؟ - کانزاس سیتی -
چقدر باید برگردیم که دور بزنیم؟
گور باباش
چیکار می‌کنی؟
...آروم این تونل رو دور می‌زنیم
...از ورودی بعدی وارد میشیم
بعدش هم ظرف چند دقیقه به جاده برمی‌گردیم
بزرگراه کدوم گوریه؟
.از این معلوم نیست کلاً گیج شدم
نقشه‌ی ایالات رو که نگاه نکن
نقشه‌ی بزرگ‌شده رو نگاه کن - !توی اون هم نمی‌دونم کجاییم -
تازه دومین روزیه که سوار ماشین میشم بابا
فکر کنم داریم میریم شمال؟
باید دست راست باشه
این چیه آخه؟
!وایسا
اون منطقه‌ی قرنطینه‌ست؟
پس فدرا کدوم گوریه؟
!هی
!تو رو خدا کمک کنید
کمربندت رو ببند
نمی‌خوایم کمکش کنیم؟ - نه -
!پشمام
!برو، برو، برو - !جول -
لامصب
حالت خوبه؟ - آره -
آسیب ندیدی؟ هیچیت نشده؟ - فکر نکنم -
!بازش کن. بجنب
!بیا بیرون، دیوث
،اگه وسایلت رو بدی !می‌ذاریم زنده بمونی
!قول میدم
هی، اون سوراخه رو می‌بینی؟
می‌تونی ازش رد شی؟
!آخرین فرصتته
،وقتی گفتم برو می‌خزی میری سمت اون دیوار
از اون سوراخ رد میشی ،و تا وقتی که نگفتم
بیرون نمیای، باشه؟
.اونا هم تو رو نمی‌زنن !منو ببین
اونا تو رو نمی‌زنن
سرت رو بالا نمیاری و جیکت هم در نمیاد
خب - خب -
!برو
!حرومزاده
!ای دیوث
!حالا دیگه تاوانش رو پس میدی
...با این کاری که کردی
!فاتحه‌ی خودت رو خوندی، دیوث
نه، نه، نه، نه، نه! چیزی نیست. چیزی نیست
تموم شد. دیگه دعوا نمی‌کنیم
.من دیگه میرم خونه به همه میگم آدمای خوبی هستین
نمی‌دونم چیکار کنم
پاهام کار نمی‌کنه
.مامانم زیاد دور نیست من رو برسونین پیشش
باهاتون مبادله می‌کنیم
با هم دوست میشیم. من نمی‌دونستم
اسم من برایانه. اسم من برایانه
اسم تو چیه؟
وایسا، وایسا، وایسا
.مال خودت چاقوی خوبیه
برو پشت اون دیوار
!نه، نه، نه، نه !ببخشید! ببخشید
.تو رو خدا، تو رو خدا بذار با هم حرف بزنیم
!ببخشید !ببخشید
.تو رو خدا، تو رو خدا !نه، نه! تو رو خدا
!نه، تو رو خدا! تو رو خدا! ببخشید
!ببخشید! تو رو خدا
!نیازی به این کار نیست !ببخشید! ببخشید
!تو رو خدا! نه، نه، نه !بذار با هم حرف بزنیم
!مامان! مامان! مامان
.‫الی، باید بیام اونجا ‫نمی‌تونم از سوراخ رد شم
‫- چند تا چیز پشت دره ‫- خب، می‌تونی جابه‌جاشون کنی؟
‫- بزن بریم، زود باش ‫- باشه
‫حالم خوبه. چیزیم نیست
‫هنوز یه‌کم غذا دارم
‫چراغ‌قوه‌ت رو هم هنوز دارم
‫حالا چی؟
‫- میریم طبقات بالاتر ‫- که دید بهتری داشته باشیم؟
‫که اگه شد، یه راه خروج پیدا کنیم
‫نزدیکم بمون
‫باشه
‫برایان!
‫جسد، جسد!
‫لعنتیا برایان رو کشتن!
‫بهت که گفتم، تنها بودم
‫از اون شب به بعد ‫هیچکدومشون رو ندیدم
‫دیگه چی می‌خوای بهت بگم؟
‫نمی‌دونم، مثلاً حقیقت رو؟
‫کتلین
‫برگ‌کوئیست‌ها؟ نه؟
‫مارک انتونی هلپین
.‫کری شرایبر ‫هیچکدوم رو ندیدی؟
‫چَن‌ها؟ هنری بورل
‫خیلی‌خب
‫تو می‌دونی هنری کجاست
‫« حقوق شما در بازداشت »
‫وکیل
‫رسیدگی پزشکی
‫ملاقات با خانواده
‫به نظرت این سلولیه
‫که برادرم از شدت کتک مرد؟
‫در حقتون ظلم شد
‫متأسفم
‫ولی دیگه دارین زیاده‌روی می‌کنین
‫باید از این کارا دست برداریم
‫پس الان باید دست برداریم؟
‫حالا که تو توی سلولی
‫ولی قبلش، مرگ آدما اشکال نداشت
‫وقتی تو امن و امان بودی ‫و برای فدرا خبرچینی همسایه‌هات رو می‌کردی
‫اسلحه رو سرم گذاشتن
‫بیا
‫شرایط لازم برای حرف‌زدنت مهیا شد؟
‫کتلین، تو رو خدا
‫من تو رو به دنیا آوردم
‫تو رو بغل کردم
‫هیچی درمورد برادرت بهشون نگفتم
‫ولی هنری گفت
‫می‌دونیم که هنوز توی شهره
‫ولی به نظرم تو هم اینو می‌دونی
‫کجاست؟
‫فکر کردی ماشه رو نمی‌کشم؟
‫من دکترتون هستم
کار کی بوده؟
‫فکر می‌کنیم کار غریبه‌ها بوده
‫یه وانت پر پیدا کردیم
‫ماشین فدرا نبود ‫ولی وسایل زیادی داشتن
‫ممکنه مزدور باشن
‫اگه هنری بی‌سیم داره، ‫شاید یکی رو پیدا کرده باشه
‫شاید هنری اونا رو خبر کرده
‫زنده می‌مونه؟
‫اگر دکتر داشته باشم چی؟
‫شانس زنده‌موندن نداره. متأسفم
‫بازش کن
‫این کار هنریه
‫می‌فهمین؟
‫تا جلوش رو نگیریم، دست‌بردار نیست
‫مسئول این کار رو پیدا کنین
‫همدست‌هاشون رو پیدا کنین
‫همه‌شون رو بکشین
« ما مردم »
« فرار کنید »
‫فدرا نیستن، فایرفلای هم نیستن
‫پس کی‌ان؟
مردم
‫اینجا جامون امنه؟
‫تا یه مدت، شاید
‫ظاهراً اول دارن ‫آپارتمان‌ها رو چک می‌کنن
‫ولی بزودی سراغ اینجاها هم میان
‫چهار خیابون اون‌طرف‌تر ‫یه ساختمون خیلی بلند هست
‫- آره، دیدمش ‫- همون خودشه؟
،‫به محض اینکه صدای ماشین‌ها تموم شد حرکت می‌کنیم
‫با تمام سرعت
‫حالت خوبه؟
‫خوبم
‫تو حالت خوبه؟
‫آره
‫مشکل اینجاست ‫که صدای اومدنش رو نشنیدم
‫و...
‫نباید مجبور می‌شدی که...
‫می‌دونی چی میگم؟
‫ولی خوشحالی که این کارو کردم، مگه نه؟
‫تو هنوز بچه‌ای
‫نباید بدونی چه حسی داره که...
‫البته تو که نکشتیش
‫ولی...
‫شلیک‌کردن یا...
‫می‌دونم چه حسی داره...
‫که برای اولین بار...
‫اینطور به کسی صدمه می‌زنی
‫اگه...
‫- از این حرفا بلد نیستم ‫- آره، واقعاً افتضاحی
‫منظورم اینه که تقصیر من بود
‫نباید مجبور می‌شدی اون کارو بکنی
ببخشید
‫اولین بارم نبود
‫نشونم بده چطور می‌گیریش
‫انگشتت روی ماشه نباشه
‫- کی اینو یادت داده؟ ‫- مدرسه‌ی فدرا
‫حدس می‌زدم
‫انگشت شست
‫روی اون یکی شستت
‫دست چپت... ‫محکم دست راستت رو می‌گیره
‫فهمیدی؟
‫آفرین
‫ببین
‫خیلی‌خب؟
‫بذارش توی کیفت
‫میزنی باسنت رو آبکش می‌کنی
‫از این قضیه جون سالم به در می‌بریم
‫می‌دونم
‫اثری ازشون نبود. شما چی؟
‫آره
‫غذاشون تموم شده
‫هنری اجازه نمیده سم گرسنگی بکشه
‫نگهبان غذاهامون رو دوبرابر کن
‫- لعنتی خیلی نزدیکه. حسش می‌کنم ‫- آره
‫چیه؟
‫لعنتی
‫لعنتی، لعنتی
‫کِی به بقیه بگیم؟
‫فعلاً نه
‫بذار اول این مسئله رو حل کنیم
‫- بعدش میایم سراغ این ‫- کتلین...
‫بذار برای بعد
‫فعلاً ساختمون رو ببند
‫باشه؟
‫باشه
‫پات رو بذار اینجا
‫یک، دو...
‫- لعنتی، لعنتی، لعنتی ‫- صاف وایسا، گرفتمت
‫- خیلی‌خب، رفتم داخل ‫- اول اطرافت رو نگاه کن
‫الی
‫خدا لعنتت کنه
‫واقعاً اگه من نبودم، الان کجا بودی؟
‫- تا الان رسیده بودم وایومینگ ‫- آره
‫این یکی تقصیر خودم بود
‫میریم طبقات بالاتر و صبح که شد،
‫یه نگاه به شهر میندازم ‫و راه خروجمون رو پیدا می‌کنم
‫قراره ۴۲ طبقه بریم بالا؟
‫۴۵ طبقه‌ست
‫ولی نه، تا آخرین طبقه نمیریم
‫چقدر میریم؟
‫تا هرجا که من تونستم
‫هی، اون یارویی بود ‫که می‌گفت زخمی شده؟
‫از کجا می‌دونستی تله‌ست؟
‫دو طرف همچین ماجرایی بودم
‫مال خیلی وقت پیشه. ‫هرکاری برای بقا لازم بود می‌کردیم
‫با تس؟
‫بعلاوه‌ی اونایی که همراهشون بودیم
‫برادرم هم بود
‫آدمای بی‌گناه هم می‌کشتی؟
‫بیا بریم
‫یا خدا
‫- آره ‫- ۳۳ طبقه، همینم خوبه
‫باید کافی باشه
‫- پا شو بریم ‫- یه دقیقه وایسا
‫پاشو ببینم تنبل خان
‫میگه تنبل خان
‫۵۶ سالمه، تخم سگ
‫جول؟
‫جول
‫- چیه؟ ‫- چیکار داری می‌کنی؟
‫نمی‌خوام وقتی خوابیدیم ‫کسی یواشکی بیاد سراغمون
‫آها گرفتم. ‫قرچ قرچ قرچ
‫مطمئنی صداشو می‌شنوی؟
‫معلومه که می‌شنوم. نکته‌ش همینه
‫خیلی‌خب
‫خب، شب بخیر
‫آره، شب بخیر
‫- میگما ‫- چیه؟
‫وقتی در مورد صدمه‌زدن به بقیه حرف می‌زدیم،
‫منظورت چی بود که گفتی اولین بارت نیست؟
‫نمی‌خوام درموردش حرف بزنم
‫خیلی‌خب
‫مجبور نیستی
‫همینطوری پرسیدم
‫نامردیه که توی اون سن...
‫بخوای با این قضایا سروکله بزنی...
‫یعنی وقتی آدم بزرگ‌تر میشه، آسون‌تر میشه؟
‫نه، زیاد نه
‫ولی بازم...
‫برای این پرسیدم ‫صدای شیشه‌ها رو می‌شنوی یا نه
‫چون متوجه شدم که گوش راستت زیاد خوب نمی‌شنوه
تیر خورده بوده؟
‫احتمالاً بیشتر بخاطر شلیک‌های خودم باشه
‫پس اگر می‌خوای گوشِت ‫سالم بمونه، با همون چاقو سر کن
‫جول؟
‫می‌دونستی اسهال گناهه؟
‫- چی؟ ‫- آره
‫آخه لکه‌ش از روی دامنت پاک نمیشه
‫ای خدا
‫واقعاً مسخره‌ست
‫- ولی خندیدی، آشغال ‫- نخندیدم
‫- چرا، خندیدی ‫- ای خدا، دیوونه‌م کردی
‫آره، بدجوری دیوونه شدی
‫- بگیر بخواب ‫- خودت بگیر بخواب
‫جول؟
‫جول!
« ترجمه از حسین اسماعیلی و امـیـرحـسـیـن »