‫برادرم جونش رو در راه جستجو .‫به دنبال سائورون داد
.‫اکنون این وظیفه از آنِ من است
.‫فرمانده گلادریل
‫این گروه تا این سر دنیا با تو .‫همراه شده
.‫سال‌ها از دیدنِ آخرین اورک می‌‌گذره
‫حضور این علامت نشون‌دهنده‌ی اینه که .‫سائورون فرار کرده
‫حالا سوال اینجاست که کجا؟
.‫شیطان رفته
‫پس چرا از اینجا نرفته؟
‫به این قهرمانان معبری از دریا ‫اعطا می‌شود تا به ابد
.‫ساکن شوند
.‫به اندازه کافی و طولانی جنگیدی گلادریل
.‫شمشیرت رو کنار بگذار
‫بدون اون، چی قراره باشم؟
‫آیا با آثار لرد کلبریمبور آشنا هستید؟
.‫البته، کبیرترین از سرزمینِ یازده اسمیت
یکی از اونا اینجا چیکار می‌کنه؟
.‫دچار یک جور مریضی شده
‫- کجا چرا می‌کرده؟ .‫- چند روز پیش به سمتِ شرق رفته بود
‫چقدر به سمتِ شرق؟
.‫هوردن
‫تا حالا برات سوال نشده که دیگه ‫چه چیزهایی اون بیرون هست؟
.‫فرای دربه‌دریِ ما
‫هیچ‌کسی از مسیر خارج نمیشه .‫و هیچ‌کسی تنهایی حرکت نمی‌کنه
.‫آسمان‌ها عجیب شدن
‫ارباب حلقه‌ها؛ حلقه‌های قدرت ‫«فصل اوّل، قسمت دوّم» 28
تـرجمه از «آیـــدا و نـهال» :::. Ayda.NDR & iredprincess .:::
!‫- نوری !‫- پاپی
‫زده به سرت؟ !‫از اونجا دور شو
!‫هیس
‫نباید اینطوری زاغ سیاه بقیه .‫رو چوب بزنیم
.‫- خب تو نباید اینجا باشی !‫- هیس
.‫داغ نیست
.‫خیله‌خب، داغ نیست
‫اما حقیقت حضور یک غول .‫رو در اینجا تغییر نمیده
.‫قیافه‌اش رو اونجوری کرده ...‫اونجوری نه نوری
!‫نوری
!‫نکن نوری
!‫نکن نوری! اون مُرده! یالا بیا
!‫نه! نکن! نکن! خواهش می‌کنم
!‫نه
...‫چی
.‫مامانت می‌کشتت
.‫تو بهش نمی‌گی .‫منم اصلاً بهش نمی‌گم
‫نمی‌تونیم اینجوری رهاش کنیم .‫وگرنه طعمه گرگ‌ها میشه
‫- خب؟ .‫- خب ما اینجوری نیستیم
.‫تو اینجوری نیستی
.‫من نمی‌تونم تنهایی حملش کنم ‫می‌خوای کمکم کنی یا نه؟
.‫- نخیر !‫- پاپی
‫آخه چطوری ما دو تا می‌خوایم ‫یه غول رو حمل کنیم؟
.‫حتماً یه ستاره سقوط کرده
.‫یه ستاره‌ی بزرگ
‫چندتا نشونه می‌خوایم دیگه؟
‫از من بپرسید می‌گم باید همین حالا .‫اردوگاه رو ترک کنیم
‫بزم چی میشه؟
.‫بیاید عجولانه قدم برنداریم
‫احتمالاً جامون توی اردوگاه امن‌تره .‫تا اینکه بخوایم ترکـش کنیم
.‫اما هردوتون گوش بزنگ باشید
.‫- ملوا راست میگه .‫- آره
.‫این اتفاق شگون نداره
.‫حالا برید ببینم. یالا
!‫پیشت
.‫- باشه، باشه، خیله‌خب .‫- برید. عجله کنید
.‫نگاهش کن. شدیدا داره خونریزی می‌کنه
...‫- حتماً !‫- ترول نیست
‫خیله‌خب عقل کل، پس چه موجودی هست؟
.‫شاید یه آدم گنده‌ست
‫انسان؟
.‫امکان نداره. لِه شده
‫شاید الف‌ـه؟
.‫گوشاش فرق داره و خوش‌قیافه هم نیست
‫اینـم بگم که الف‌ها از .‫آسمون به زمین نمیفتن
‫تا جایی‌که من می‌دونم هیچ موجودی .‫از آسمون به زمین نمیفته
.‫این افتاده حالا
‫- اصلاً چرخ‌دستی رو می‌کِشی؟ !‫- بعله، معلومه که دارم می‌کِشم
!‫- خب محکم‌تر بکِش !‫- هیس
‫چرنده بابا. هیچوقت توی اون .‫گاری قدیمیِ جا نمیشه
.‫فقط برای یک شبـه
‫صبح یکمی غذا بهش می‌دیم و .‫راهیـش می‌کنیم
‫- کدوم‌وَری؟ .‫- این دیگه مشکلِ فرداست
.‫- این ماجراجویی نیستا ‫- یعنی چی آخه؟
.‫- من که نرفتم دنبالـش .‫- اما بیخیالـشم نمیشی
.‫- چون نمی‌تونم .‫- چون نمی‌خوای
،‫این غریبه نه آدمه و نه الف
.‫یه بچه عقابـم نیست که بالش شکسته
.‫- یک بار بود حالا .‫- اون یه موجود دیگه‌ست
.‫شاید یه موجودِ خطرناک باشه
‫حالا دیگه شدی عینِ .‫ملوا و خواهرانـش
.‫وای، موضوع فقط اونا نیست
‫هرکسی بفهمه ما به یه غریبه ،‫کمک کردیم
‫بعدش هر اتفاق بدی که تا سه فصل ‫آینده برامون اتفاق بیفته
.‫گردنِ ما میفته
،‫اگه مه یکم دیگه ادامه‌دار بشه ...‫یه چرخ توی چاله گیر بکنه
!‫وای بر من
!‫عجله کن، قبل از اینکه سقوط کنه بگیرش
‫عه، الان مهم شد واست؟
!‫نه، نه !‫چرخ‌دستی مالِ من نیست
‫چرا داری این کار رو می‌کنی نوری؟
.‫- حس می‌کنم مسئولیتـش به گردنمه ‫- تو کلا احساس می‌کنی مسئولیتِ
.‫- همه به گردنـته .‫- نخیر
.‫این فرق می‌کنه
‫اون می‌تونست هرجایی .‫به غیر از اینجا فرود بیاد
‫می‌دونم عجیب به نظر میاد .‫اما یه جوری فقط می‌دونم که موجودِ مهمی هست
.‫انگار که اتفاق افتادنـش یه دلیلی داشته
.‫انگار که قرار بوده من پیداش کنم. من
.‫نمی‌تونم ولش کنم .‫نه تا وقتی که بدونم جاش امنـه
‫تو می‌تونی؟
.‫خیله‌خب، به کسی نمی‌گم
.‫ممنونم
‫حالا یه غول چی می‌خوره اصلاً؟
.‫امیدوارم از هارفوت‌ها نباشه
.‫از اوناش که نمی‌تونن رازی رو نگه دارن
‫مثل یک زمین‌لرزه، زمین با
.‫تَرَک‌ها شکافته شده
.‫هیچ جسدی نیست
.‫هیچ موجودِ زخمی نیست
.‫شاید همه فرار کردن
.‫شاید
.‫اینجا خونه‌ی کیاران بوده
.‫و... هانا همسرش بوده
.‫اینجا زمین‌لرزه رخ نداده .‫یکی این گذرگاه رو حفر کرده
.‫یه موجود
.‫انسان‌ها این کار رو نکردن
.‫برو و به مردمت هشدار بده
‫تو با من نمیای؟
‫من باید این گذرگاه رو به .‫سمتِ اون مسیر دنبال کنم
.‫- روحتم خبر نداره اونجا چه خبره .‫- به همین دلیل باید برم
‫«ارگیان» [‫[سرزمینِ یازده اسمیت
.‫چکشِ فینور
.‫آلتی که سیلمریلز رو ساخته
.‫جواهراتی که حاوی روشناییِ ولینور هستند
‫عجیبه، نه؟
‫که چطور یک شی می‌تونه ...‫مسئول خلقتِ چنین زیبایی و
.‫چنان دردی باشه
.‫خلقت حقیقی نیازمندِ فداکاری‌ـه
‫می‌گن از دیدِ مورگوث ‫سیلمریلز انقدر زیبا بودن که
،‫پس از گذشتِ هفته‌ها از دزدیدنش
‫نمی‌تونست هیچ‌کاری جز خیره شدن .‫به اعماقشون انجام بده
‫
‫تنها پس از اینکه یک قطره اشکش ‫روی این جواهرات چکه کرد
‫با رویِ شیطانیِ انعکاسِ خودش ،‫روبه‌رو شد
.‫که بعد از اون، این خیال واهی درهم شکسته شد
...‫از اون لحظه به بعد
.‫دیگه به روشناییـشون نگاهی نکرد
‫اثر فینور تقریبا قلبِ دشمن بزرگ .‫رو تغییر داد
‫قلب من تا حالا به چه دستاوردی رسیده؟
.‫قلب من رو تغییر داده سرورم
.‫قلب خیلی از الف‌ها
.‫اما اشتیاق من فرای این چیزهاست
‫در عصر پیشین، هم‌نوعان ما این سواحل .‫رو درگیر جنگ کردن
.‫می‌خوام که اینجا رو لبریز از زیبایی کنم
‫تا فرای آثار جواهرسازی جزئی رشد کنم .‫و چیزی از قدرت واقعی رو ابداع کنم
‫مایلید که چه چیزی بسازید؟
.‫چیزی جز تلالویی در افق دور نیست
‫تو به ارگیان اومدی تا کمکـم کنی .‫روشش رو به دست بیارم
‫یک برج؟
‫برجی که می‌تونه صاحب کوره‌ی آهنگریِ .‫قدرتمندی باشه که تابحال ساخته شده
‫قادر به ایجادِ شعله‌ای باشه ،‫به گرمیِ زبان یک اژدها
.‫و به پاکیِ نور ستاره
،‫چیزهایی که می‌تونیم به طریقِ اون ایجاد کنیم .‫می‌تونن سرزمین میانه رو متحول کنند
‫دشواری این کار چیه؟
.‫می‌خوام که تا بهار تکمیل بشه
...‫سرورم، این خواسته نیازمندِ
‫نیروی کاری بزرگتر از چیزی که تا به حال .‫به کار گرفته شده
‫بله. پادشاه عالی نمی‌تونه .‫چنین چیزی رو فراهم کنه
.‫پس به جاش تو رو برای من فرستاده
‫به جستجوی شریکی خارج از ‫گونه‌ی نژادی خودمون فکر کردید؟
‫چقدر خارج از گونه‌ی نژادی خودمون؟
‫«ارگیان» [‫[سرزمین یازده اسمیت
‫«خزد-دوم» [‫[سرزمینِ دورف‌ها
‫اتحاد با دورف‌ها
.‫دستاورد سیاسیِ این عصر خواهد شد
،‫شاهزاده‌ـشون دورین .‫دوست قدیمیِ و عزیز بنده‌ست
.‫تقریبا مثل برادرمه
‫شنیدم اخیرا دورف‌ها تالارهاشون .‫رو بسیار گسترش دادند
‫اونا... اونا سنگ رو
‫به احترام کسانی که از پدرومادر .‫سالخورده‌ مراقبت می‌کنن، حجاری می‌کنن
.‫مدت‌ها بود که می‌خواستم آثارشون رو ببینم
‫اصلاً نمی‌دونستم به این شکل .‫تحسینـشون می‌کنید
‫من همه‌ی کسانی که می‌تونن به ‫ماهیتِ چیزها پی ببرند یا
‫کسانی که می‌تونن سادگیِ ‫هرچیزی رو به زیباترین
‫شکل ممکن استنباط کنن .‫رو تحسین می‌کنم
‫ممکنه دوستت بتونه بهم دسترسی ‫به کارگاه‌هاشون رو بده؟
،‫اگه من دورین رو می‌شناسم .‫فراتر از این‌ها رو انجام میده
،‫با آغوشی باز و جار زدن در شاخ قوچ
،‫میزهایی سرشار از گوشت خوک نمک‌دود
،‫و ماءالشعیر کافی برای سیراب کردنِ آندوین
.‫از ما پذیرایی خواهد کرد
‫چه می‌خواهی؟
،‫الراند از منطقه‌ی لیندان هستم
.‫به همراهِ کلبریمبور، لردِ سرزمین ارگیان
.‫خواهانِ ملاقات با شاهزاده دورین هستیم
.‫خیر
.‫پوزش می‌طلبم
‫به لرد دورین اطلاع بدید که ...‫دوستـش، الراند
.‫حکمـشون از قبل صادر شده الف
‫شاخ‌های قوچ؟
.‫بسیارخب پس، دوست من
.‫من مراسم «سیگین-تاغاک» رو فرا می‌خوانم
...‫مراسم چی
.‫دوباره توی ارگیان بهتون ملحق می‌شم
‫مطمئنی که می‌دونی داری چیکار می‌کنی؟
.‫به من اعتماد کنید لرد کلبریمبور
.‫شما توی کارتون استاد هستید دوستِ من
.‫چند روزی به من اجازه بدید تا کارم رو بکنم
...‫المندیا
!‫- خزد !‫- دوم
...‫بسیار مشتاق دیدارتـم دوستِ
.‫الف الراند مراسم سیگین‌تاغاگ رو فرا خونده
،‫آزمون استقامتِ اهل دورف‌ها
.‫که توسط خودِ اَله طراحی شده
،‫به محضِ بلند کردن چکش‌هایمان
‫سنگ‌های کثیری را خواهیم شکست تا .‫زمانی که یکی از ما توانِ ادامه دادن نداشته باشد
،‫اگر این الف شکست بخورد
‫از تمامیِ سرزمین‌های دورف‌ها .‫طرد می‌شود
!‫تا به ابد
‫آیا این الف درک می‌کند؟
.‫این الف درک می‌کند
...‫اگر در واقعه‌ای محال، این الف ببرد
.‫ما موهبتی به اون اعطا می‌کنیم ...‫اما اگر شکست بخورد
.‫طرد می‌شود. بله، متوجه شدم
‫
!‫شروع کنید
!‫دورین! دورین! دورین
!‫دورین! دورین
.‫برو که رفتیم الف
‫
‫سلام؟
!‫صبر کن! صبر کن، منم
!‫منم! بس کن
!‫صبر کن
.‫من دیشب بهت کمک کردم ‫منو یادته، مگه نه؟
‫یادته؟
.‫خیله‌خب
...‫نظرت در این مورد چیه
.‫من بهت آسیبی نمی‌رسونم
‫تو هم به من آسیبی نمی‌رسونی. قبول؟
‫خب این یه شروعه، درسته؟
.‫حالا اول چیزهای درست ،‫پدر همیشه می‌گه
‫یک هارفوت بدون آداب مثل یک چرخ ...‫مربعی شکل توی زندگی پیش می‌ره. پس
.‫من نوری هستم
...‫من
.‫نه، من نوری هستم
‫اسم تو چی؟ تو؟
‫یادت نمیاد نه؟
.‫گمونم از فاصله خیلی زیادی سقوط کردی
‫هرکسی مغزش اینطوری .‫درهم و برهم می‌شد
.‫من یک بار از یه درخت افتادم
،‫یه هفته کامل به توت‌فرنگی .‫خوک‌فرنگی می‌گفتم
‫می‌توی تصور کنی؟ خوک‌فرنگی؟
.‫غذاست
‫توی سرزمینـتون غذا می‌خورن، درسته؟
،‫البته که می‌خورن نوری .‫چه سوال احمقانه‌ای
‫
...‫نه... اینطوری نیست
!‫لارگو! لارگو
‫ولش کن ملوا. چرا خودت کمک نمی‌کنی؟
.‫با درخواست کمک ازش دارم کمک می‌کنم
‫عشق و حالت رو ول کن و .‫یه کمکی به ما بکن
‫خب فکر کنم نوری خیلی مشتاق .‫بود که در این مورد کمک کنه
‫نوری؟ نوری؟
‫حالا اهل کجا هستی تو؟
‫متعلق به کجایی؟ ‫بقیه کجان؟
‫هم‌نوعات رو می‌گم؟ مثل خودت؟
‫بقیه‌ای وجود دارن؟
...‫و میره بالا
.‫یالا گنده‌بکا
!‫دل به کار بدید پسرا
‫اون چیه؟
...‫مانا
‫یه جور نقشه‌ست؟
!‫یالا پسرا
.‫جا داره
...‫مانا... مانا
...‫اوره
...‫مانا... مانا
...‫اوره... اوره
...‫اوره... مانا
‫شبیه به یه مُشت .‫حلقه و نقطه‌ست
...‫- اوره .‫- من نمی‌فهمم
!‫- مانا ...‫- سعی دارم بهت کمک کنم اما من
!‫اوره
!‫من فقط یه هارفوتـم
!‫نوری
!‫دوست‌ـه
.‫دوست. فقط یه دوست‌ـه
.‫نوری
.‫موضوع پدرته
.‫رسماً رنگ بلوبری شده
.‫من خوبـم نوری
.‫فقط روی چمنِ خیس سُر خوردم .‫فقط یه پیچ خوردگی‌ـه
...‫جای نگرانی نیست
.‫فکرت رو درگیر نکن
.‫باید اینجا می‌بودم
‫الان اینجایی دیگه، خب؟
.‫حالا برو و برام یکم آب خنک و نمک بیار
‫چقدر شدیده؟ می‌تونه کوچ کنه؟
‫خودتون که دیدین...
‫توانِ بلندکردن یه برگ رو نداره،
‫- چه برسه به حمل ارابه؟ ‫- تو دخالت نکن، ملوآ
‫این سمت!
‫بیا! بیا نزدیک‌تر.
‫- چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫- نمی‌تونیم که ولش کنیم به امون خدا!
‫از غذاهای خودت بهش می‌دی دیگه؟
‫جریان آب سرنوشتت رو تعیین می‌کنه.
‫اگه بقیه ندادن، اره.
‫یا زنده می‌مونی یا می‌میری...
‫اگه کمکش نکنیم و بمیره، اونوقت تقصیر ماست.
‫وقتی «دابل» داشت می‌مُرد که ‫اینطوری نمی‌گفتی!
‫با بی‌رحمی به‌جایی نمی‌رسیم.
‫نذارید بیاد!
‫بکشش بالا.
‫نه!
‫اول باید سوالات ‫رو جواب بده.
‫توی آب چیکار می‌کردی؟
‫از کِشتی‌مون جدا شدم.
‫بهتون حمله شد؟
‫پس یعنی ندیدیش؟
‫چی رو؟
‫کرم غول‌پیکر!
‫ما دو هفته پیش حرکت کردیم، برایِ...
‫- حالا باید همه‌چی‌مون رو بهش بگیم؟ ‫- چه اشکالی داره؟
‫به‌نظرت آدم خطرناکی میاد؟
‫ظاهر انسان‌ها گول‌زننده‌ست.
‫یه الف؟
‫به من دست نزنید آقای محترم!
‫دروغگو!
‫- نجات پیدا کردیم! نجات پیدا کردیم! ‫- عجله کنید!
‫اونجا رو ببینید، مــا اینجاییم!
‫کمک!
‫بیاید یه آتیشی چیزی روشن کنیم، عجله کنید!
‫وایستید! اول باید بادبان‌ها رو ببینیم.
‫این منطقه پر از دزدان دریایی‌ـه، می‌خوای ‫زنده زنده پوست‌مون رو بکنن؟
‫کشتی دزدان دریایی نیست.
‫کشتی خودمونه!
‫کرم غول‌پیکر.
‫مراقب باشید!
‫این الف لعنتی اون رو به اینجا کشوند!
‫داره میاد.
‫کــمــک!
‫اسمت چیه؟
‫گلادریل...
‫منم هل‌برندم.
‫مقصدمون کجاست؟
‫آفرین!
‫دورین! دورین! دورین!
‫دورین! دورین! دورین! دورین! دورین!
‫سگ شاید در مقابل ماه پارس کنه....
‫اما هرگز نمی‌تونه نابودش کنه.
‫برو به سلامت.
‫اربابم مایل نیستن من رو تا بیرون همراهی کنه؟
‫با کمال میل.
‫تحت‌تاثیر قرار گرفتم، حتی خواب هم نمی‌دیدم ‫که این شهر اینقدر تغییر کرده باشه!
‫بلاخره بعد 20 سال تغییر می‌کنه.
‫فقط 20 سال گذشته؟
‫باید رازش رو بهم بگی!
‫رازهای ما به بقیه ربطی نداره.
‫دورین، از من ناراحتی؟
‫برای جواب به این سوال، باید سوار یه ‫آسانسور طولانی‌تر بشیم.
‫ اگه می‌خوای بدون هیچ توضیحی ‫من رو بفرستی رد کارم...
‫- به من هیچ ربطی نداره. ‫- بله که قصدم همینه!
‫اما قبلِ از دست دادن فرصتی که هر...
‫چند نسل یک‌بار گیر یک شاهزاده‌ دورف میاد،
‫بهتره حداقل گوش بدی ببینی پیشنهادم چیه!
‫آهان پس قضیه اینه!
‫هدف واقعی سفرت! یه‌چیزی می‌خوای پس.
‫اومدم دوستم رو ببینم، کسی که خیلی ‫دلم براش تنگ شده!
‫دلت تنگه شده؟ تو حتی عروسی‌ام نیومدی.
‫موقع تولد بچه‌هام پیشم نبودی، اونم دوتاشون!
‫نمی‌تونی بعد این همه سال بیای ‫و منم با آغوش باز ازت استقبال کنم.
‫نمی‌تونی پل‌هایی که خراب کردی ‫رو از نو بسازی.
‫- خراب کردم؟ ‫- من؟
‫بیست‌سال شاید زمان خیلی کوتاهی ‫برای یک الف باشه،
‫اما طی این زمان زندگی من ‫از این رو به اون رو شده.
‫زندگی‌ای که درش نبودی.
‫به‌نظرت اسم این رو چی می‌شه گذاشت حالا؟
‫دوست؟
‫تبریک می‌گم.
‫بابت ازدواج و بچه‌هات.
‫امیدوارم روزی من رو شایسته ‫بخشش بدونی.
‫خیلی دوست دارم از خانواده‌ات هم معذرت خواهی کنم.
‫فقط از دیسا عذرخواهی می‌کنی و ‫بعدش میری.
‫بـدون هیچ خوش و بشی.
‫از گذشته هیچی نمی‌گی و ‫برای شام هم نمی‌مونی.
‫فهمیدم.
‫پناه‌ بر اُله، ممکن نیست!
‫این الرانده که اینجا ایستاده، نه؟
‫با ترس و لرز بله، بانوی زیبا.
‫دورین نگفت قراره بیای!
‫دورین هم نمی‌دونست.
‫واقعاً شرم‌سارم که زودتر به دیدن‌تون نیومدم.
‫مقدر نشد بیام، اما الان اومدم که ‫ازتون عذرخواهی کنم.
‫- شام چی بذارم؟ ‫- می‌خواد بره
‫- می‌مونه ‫- میره!
‫می‌مونه!
‫هی! مگه بهتون نگفتم به اونا دست نزنید؟
‫منم مگه نگفتم بگیرین بخوابین وروجک‌های کوچولو؟
‫کافیه دیگه.
‫گِردا، گملی! کافیه دیگه... ‫زودباشید.
‫توروخدا راحت باش.
‫نه خیلی راحت حالا!
‫گملی، بسه!
‫آخر دوتاتون رو می‌فرستم معدن نمک...
‫تا ترول‌ها و عنکبوت‌های غار بخورن‌تون!
‫[درختی که سال‌ها پیش الراند به دورین داده]
‫حالا چطوری با هم آشنا شدین؟
‫داشتم توی تالار تازه‌ کشف‌شده آواز می‌خوندم.
‫مطمئن بودم کُلی نقره از اونجا در میاد.
‫یعنی چی آواز می‌خوندی؟ ‫نشنیدم همچین چیزی تا حالا
‫آوازی که برای سنگ‌ها می‌خونیم.
‫ببین، کوه مثل یه آدمه.
‫مثل یه حکایت کهن و درحال‌تغییر که ‫بخش‌های ریز و بی‌شماری داره.
‫زمین، سنگ، آب و هوا...
‫اگه به‌خوبی آواز بخونی، اونا هم ‫آواز خودشون رو به سمتت منعکس می‌کنن
‫داستان‌شون رو تعریف می‌کنن و ‫می‌گن چه‌چیزی اونجا مخفی شده،
‫اینکه کجا رو بِکنیم، کجا تونل بزنیم و...
‫و به کدوم قسمت‌های کوه اصلاً دست نزنیم.
‫عجب رسم دل‌نشینی.
‫بگذریم. داشتیم وسایل‌هامون رو باز می‌کردیم ‫که یهو دیدم همه ساکت شدن!
‫دیدیم شاهزادتون یه گوشه وایستاده.
‫اومده بود ببینه ‫داریم چیکار می‌کنیم!
‫کاری که اصلاً از یک شاهزاده انتظار نمی‌رفت.
‫اول فکرمی‌کردم از روی کنجکاوی اومده.
‫البته تا وقتی که توی جست‌وجوی ‫بعدی‌مون هم سروکله‌ش پیدا شد.
‫توی جست‌وجوهای بعدی و بعدی...
‫تو کارهای دزدکی و یواشکی رو دست نداره!
‫هفته‌ها طول کشید تا بلاخره حرف دلش رو بزنه.
‫همه‌ش دو هفته بود.
‫- پنج هفته ‫- دروغ نگو!
‫داره دروغ می‌گه!
‫الان گولش رو نخور،
‫از همون دیدار اول یک دل نه صد دل ‫عاشق من شد!
‫اوف!
‫واقعاً زوج خوشبختی هستید...
‫توی عروسی‌مون که نبودی...
‫کافیه!
‫دوستت که الان اینجاست،
‫نمی‌تونیم از این بابت خوشحال باشیم؟
‫به‌خاطر ما نیومده.
‫فرستادنش تا چیزی که برای ماست ‫رو از چنگ‌مون دربیاره.
‫برعکس! سفر به «خــزد-دوم» فکر خودم بود.
‫فقط ازت خواستم به حرف‌هام گوش کنی، ‫نه چیز دیگه‌ای.
‫اره دیگه، از همین شروع می‌شه.
‫دو دقیقه دیگه می‌بینی سرمون رو شیره مالیده و رفته.
‫- الف‌ها فقط واسه خودشون خوبن، نه؟ ‫- من کِی همچین رفتاری کردم آخه؟
‫- نمی‌دونم، تو بگو! ‫- پناه بر «اُله»
‫یعنی هیچ‌جوره نمی‌تونید آشتی کنید؟
‫می‌بینم که قَلمه‌ای که بهت دادم رو کاشتی.
‫کاشتش، خوب پرورشش داد.
‫براش مثل سومین بچه‌مون می‌مونه.
‫دقیقاً چه نوع درخت‌ـیه؟
‫قَلمه‌ای از " درخت کهن " در لیندون.
‫نماد قدرت و سرزنده‌بودن مردم ما.
‫بعضی‌ها مسخره‌اش کردن،
‫چون می‌گفت این درخت توی تاریکی رشد می‌کنه.
‫جایی که عشق هست، هرگز تاریکی معنایی نداره.
‫چطور ممکنه در خونه‌‌ شما ‫که پر از عشقه، رشد نکنه؟
‫به این زودی می‌خوای بری؟
‫فکرکنم دیگه زیادی مزاحم‌تون شدم،
‫از مهمان‌نوازی‌ت ممنونم دیسا.
‫دورین...
‫گندش بزنن، بشین!
‫- بیخیال، نمی‌خوام مزاحت باشم. ‫- گفتم بگیر بشین!
‫مطمئنی؟
‫نه، خیلی هم عصبانی‌ام ‫اما بگو ببینم پیشنهاد پادشاهت چیه...
‫تا ببینم ارزشش رو داره با پدرم مطرحش کنم...
‫یا چرت و پرت و به‌دردنخوره...
‫لازم نیست اینقدر ازم فاصله بگیری.
‫واقعاً برام تعجب‌آوره که انسان‌ها چقدر راحت...
‫هم‌نوعان خودشون رو در دام مرگ رها می‌کنن.
‫آدم‌های مثل من خوب بلدن ‫از دست مرگ فرار کنن.
‫چرا باید بخشی از یه طعمه شناور می‌موندم؟
‫هنوزم طعمه به حساب میای!
‫بعید می‌دونم تا وقتی که به خشکی نرسیدیم ‫جامون امن باشه.
‫پیداکردن جای امن به این آسونی‌ها هم نیست.
‫اقلاً نه برای تو.
‫که از کشتی‌ات جدا شدی.
‫واقعاً؟
‫- دنبالت می‌گردن؟ فراری‌ای؟ ‫- قیافه‌ام شبیه آدم‌های فراریه؟
‫قیافت به آدم‌هایی نمی‌خوره که یهویی ‫یه بلایی سرشون اومده باشه،
‫که یعنی داشتی فرار می‌کردی.
‫حالا از ‌چیزی فرار می‌کنی یا به سمت جای خاصی ‫مشخص نیست
‫وظیفه دارم به «سرزمین میانه» برگردم.
‫همینقدر کافیه بدونی!
‫- کارهای مهم مختص الف‌ها... ‫- مگه الف‌ها باهات چیکار کردن؟
‫ما رو مقصر شرایط فعلی‌ات می‌دونی؟
‫تا جایی که می‌دونم این الف‌ها نبودن ‫که من رو از سرزمینم فراری دادن.
‫کار اورک‌ها بوده.
‫سرزمینت؟ کجا دقیقاً؟
‫چه اهمیتی داره؟
‫الان دیگه خاکستر شده.
‫تا حدودی باهات هم‌دردی می‌کنم.
‫واقعاً متاسفم...
‫بابت افرادی که از دست دادی.
‫گردن‌بندت...
‫این نشان پادشاه‌ مردم‌ت هست؟
‫- مردم من هیچ پادشاهی ندارن. ‫- گیریم که داشتن...
‫- به‌نظرت الان کجاست؟ ‫- واسه چی می‌پرسی؟
‫اگه بتونم سرزمینت رو از چنگ دشمن دربیارم چی؟
‫- چه ارتش عظیمی هم پُشتته! ‫- ارتش رو بسپار به من.
‫چرا سوال رو می‌پیچونی؟
‫تو چرا پریدی تو دریا؟
‫چون به‌جای دست روی دست گذاشتن، ‫تصمیم گرفتم...
‫به دنبال افرادی باعث این فلاکت شدن بگردم.
‫ببین الف خانم، دلیل فلاکت ما شما نیستید ‫پس دخالت نکن!
‫مهم نیست چقدر اراده‌تون قوی‌ یا مغرور و دلیر باشید.
‫پس بیخیال شو.
‫من از قبلِ طلوعِ اولین خورشید این هستی ‫به دنبال این سائورونم!
‫[سائورون: فرمانده ارشد مورگوث و از نژاد مایا، معروف به ارباب تاریکی]
‫عمرت قد نمی‌ده تا اسم کسانی که...
‫اون ازم گرفته رو حتی به زبون بیاری!
‫پس بیخیال شدن گزینه مناسبی نیست.
‫بلاخره یکم صداقت به خرج داد!
‫اگه می‌خوای اورک‌ها رو بکشی ‫و حسابت رو صاف کنی به خودت مربوطه.
‫اما واسه ماقهرمان‌بازی درنیار.
‫بهم می‌گی اون لعنتی کجاست یا نه؟
‫«سرزمین‌های جنوبی»
‫باید بدونم حدود چند نفر بودن،
‫زیر پرچم کجا و کی حمله کردن...
‫و بعدش هم من رو می‌بری آخرین ‫جایی که دیده شدن.
‫من برنامه‌ریزی خودم رو دارم، الف‌خانم.
‫آماده باش.
‫- می‌بینین؟ ‫- آروم، عزیزم.
‫منظورت چیه هیچ جسدی اونجا نبود؟
‫کُل روستا خالی بود.
‫انگار زمین دهن بازکرده و تمام مردم هُردرن ‫رو یک‌جا بلعیده!
‫زمین این سرزمین خیلی بدخلاقه! ‫همیشه بوده.
‫دریاچه کراک‌فینگر هم که همیشه ‫درحال تبخیر شدنه.
‫یه تونل دیدم...
‫عمیق و با احتیاط کَنده شده بود.
‫نمی‌دونم با چی و چطوری، ‫اما به سمت شهر ما بود!
‫دارم بهتون می‌گم جون همه‌مون در خطره!
‫باید همه رو خبردار کنیم.
‫نه! من این شایعات رو جار نمی‌زنم «برونوین»
‫ساخته‌پرداخته های مردم از زمین‌لغزه‌های ویرانگر هم ‫خطرناک‌تره...
‫و بدون هیچ مدرک و استدلالی، در ‫حد همون شایعه باقی می‌مونن.
‫ولدرگ، فقط ما موندیم.
‫آستریت خالی خالیه، ‫واچ‌تاور هم همینطور.
‫اره می‌دونم، ولی واسه یه گودال گُه...
‫الف‌ها رو خبردار نمی‌کنم بیان.
‫رفتن اون‌ها جای شُکر داره، ‫حداقل برای بیشترمون.
‫موش کثیف!
‫موش احمقِ حروم‌زاده!
‫ثئو؟
‫ثئو چی شده؟ ‫چی شده؟
‫برو! کمک بیار.
‫ثئو فرار کن!
‫کافیه!
‫آهای کسایی که می‌خواید ‫زنده بمونید...
‫با طلوع خورشید به سمت «الون‌تاور» حرکت می‌کنیم.
‫باید قایق رو خوب محکم کنیم، ‫داره از هم می‌پاشه!
‫باد خیلی شدیده!
‫طناب‌ها رو بگیر.
‫یالا، دستم رو بگیر.
‫من رو سفت بگیر!
‫زودباش، دستم رو بگیر.
‫سلام؟ منم! من ‫نوری...
‫سفر بعدی‌مون چند روز دیگه آغاز می‌شه و ‫همه‌چیز از بین رفته...
‫اوضاع از کنترلم خارج شد.
‫می‌خواستم کمکت کنم.
‫فکرکردم می‌تونم، اما ببخشید.
‫این فانوسه؛ برای روشنایی‎اش ‫از کرم‌ شب‌تاب استفاده می‌کنیم
‫به‌نظرت چی بهشون می‌گه؟
‫زبون کرم شب‌تاب‌ها رو بلد نیستم!
‫ستاره...
‫یه جور صورت‌فلکی.
‫خب؟ ستاره‌ان؟ یعنی چی؟
‫اینطوری می‌تونیم کمکش کنیم.
‫ازمون می‌خواسته بهش کمک کنیم ‫ستاره‌ها رو پیدا کنه.
‫همینطوره مگه نه؟
‫نه؟
‫قبلاً هیچوقت اون ستاره‌ها رو ندیده بودم.
‫اما خوب می‌دونم کجا می‌شه پیداشون کرد.
‫نوری؟
‫مطمئنم! روحشم خبر نداره.
‫شاید.
‫شاید هم نه!
‫تو همیشه نسبت به الف‌ها...
‫نقطه‌ضعف شدیدی داشتی.
‫بگو ببینم، به‌نظرت یکم عجیب نیست که یک الف...
‫اینقدر یهویی به سرزمین‌مون سفر کرده؟ اونم الان؟
‫پدر من نیم‌قرنه که الراند رو می‌شناسم.
‫اگه یه‌جای کارش می‌لنگید، سریعاً می‌فهمیدم
‫شاید هم اون فکر کرده یه‌جای کار تو می‌لنگه!
‫تو دیگه خیلی اون‌ها رو دست‌بالا گرفتی.
‫قدرت در دستان ماست.
‫اره، اما فعلاً...
‫الراند آدم خوبیه، بهش اعتماد دارم.
‫هرگز اعتمادی بینِ چکش و سنگ وجود نداره؛
‫چرا که سرانجام یکی‌شون خُرد و نابود می‌شه.
‫ثئو!
‫آماده‌ای؟
‫اره مادر، آماده‌ام.
تـرجمه از «آیـــدا و نـهال» :::. Ayda.NDR & iredprincess .:::