ترجمه‌ی: نیما پناهی
@AniPlus
:کانال تلگرام ما
گروه انی پلاس با افتخار تقدیم می‌کند
.اولین مکالمه‌ی من با آکاشی سان به ماه فوریه‌ی امسال برمی‌گرده
چی؟
.اون نیم‌رخ همونی بود که قبلاً دیده بودم
...قدمی که توی اون سفیدی مطلق برمی‌داشت
.نشون می‌داد که چه اراده‌ی قوی‌ای داره...
چی؟
!هی
.این رو انداختی
.خیلی ازتون ممنونم
...اون
.موچی‌گوماست
.یه دسته از موچی‌گومای نرم دارم
...خیلی سخت بود که اون اسم جالب رو فراموش کنم
.ولی سخت‌تر از اون فراموش کردن اون لبخند شیرین بود...
!دارم بهت می‌گم، داری اشتباه می‌کنی
همه یه جا خودشون رو مخفی کردن، مگه نه؟
آخه برای چی باید همچین کاری کنیم؟
!این سوالی هست که من باید بپرسم !شما دارین من رو مسخره خودتون می‌کنین
.تا آخرین لحظه، آجیما وجود ماشین زمان رو انکار می‌کرد
...اون توی زمان حال منتظر موند
.و با یه نگاه سرد به اطراف خیره شده بود...
.بایت سواری ممنونم- حال همگی خوبه؟-
.من مثل همیشه حالم خوبه- .بله-
.البته باید این دوتا رو کنار بذاریم
.توی زمان مناسب، به دیدن سنپای میایم
!نیازی به این کار نیست
.چون من اینجام
چی؟- چی؟-
!سنپای- چه‌جوری؟-
تو چه‌جوری تونستی برگردی؟
.من که برنگشتم
چی؟- چی؟-
.رسیدن به زمان امروز همچین کار راحتی نبوده
.حتی فرصت فرار از کمد رو نداشتم
...وقتی فاجعه‌ی نوشابه باعث شد اون خرابی برای کولر پیش بیاد
.و ساکنین به طور مداوم برای سلام و احوال پرسی داخل و خارج می‌شدن...
!آخرین کاری که باید بکنی پشیمونی‌ـه
.پشیمونی احساسی نیست که بهم منتقل بشه
.وقتی به خودم اومدم، خودم و اوزو رو دیدم
!تمومش کن
!آتش بس. یه مهمون داریم، احمق
.حدس می‌زنم بهتره احمق رو جمع ببندی
...وقتی به زمانی که ماشین زمان کشف شد رسیدیم
...اولین گروه مسافری تامورا، برگزار شد
.و خودم با آکاشی همراه شدم...
.تمام مدت توی کمد بودم، نمی‌تونستم بخورم و دستشویی کنم
!همین الان تمومش کنین
هوشمندانه بود، مگه نه؟- !باید گذشته رو تغییر بدی-
.هانوکی، کارت خوب بود
...بعد اینکه شاهد رفتارهای عجیب هیگوچی و بقیه‌ شدم
!من میرم
.باشه، هرچی تعدادمون بیش‌تر باشه بهتره- !صبرکن-
!گذشته رو تغییر میدی
...چه‌جوری تو
چه مدت اینجا بودی؟
!از دیروز، همه‌ش اونجا بودم
.و بالاخره، موفق شدم خودم رو به امروز برسونم
پس تمام مدت کنار ما بودی، مگه نه؟
ولی عجیب نیست؟
.این‌جوری یعنی دو نفر بودی
.حق با توئه
.تو هم زمان دو وجودیت داشتی
...تا اینجاش باهاتون موافقم
.و منی که به دیروز رفته، تا الان برنگشته...
...یا بهتره بگم، منی که برنگشتم و توی کمد مونده بودم
.و الان تبدیل به خودم شدم...
.که این‌طور
می‌خوای بگی همه مشکلات حل شد، درسته؟
!خدا رو شکر- !آره-
...خیلی ببخشید که یهویی وسط حرف‌ـِتون می‌پرم
.ولی بهتره که من دیگه رفع زحمت کنم- چی؟-
داری میری خونه؟
.مطمئنم همه نگرانم شدن
همه؟
...خب راستش، همین که کنترل رو آوردم
.باعث می‌شه حسابی بهم سرزنش بشه...
...که این‌طور
!بچه‌ها، خیلی ازتون ممنونم
دیگه اینجا برنگرد، باشه؟- .این‌قدر بدجنس نباش-
!راست می‌گه
.به لطف تامورا کون بود که کنترل به جای اولش برگشت
!آره، ولی من داشتم می‌مردم
.هر موقع خواستی می‌تونی به دیدن ما بیای
.نمی‌خواد خودت رو نگران کنی
!استاد! بابت صحبت‌هاتون خیلی ممنونم
...اگه تامورا کون برای اولین بار اینجا نمی‌اومد
.دنیا هیچ وقت توی خطر قرار نمی‌گرفت...
.ولی به خاطر دلایلی، نمی‌تونستم ازش متنفر بشم
!خیلی‌خب بچه‌ها، به امید دیدار
.چی، اون رفت خونه‌ـشون
صبرکن ببینم، اون واقعاً ماشین زمان بود؟
تازه الان فهمیدی؟
امروز آکاشی سان اینجاست؟
.چیزی که دیروز فراموش کرده بود رو آوردم
یعنی کی می‌تونه باشه؟
.میرم نگاه بنذازم
خب بعدش چی؟
.به نظرم برای شروع یه مراسم الان وقت خوبی هست- !موافقم-
!هرچی نباشه دنیا رو نجات دادیم، بیاین بریم بیرون
!آره، هورا- ...در واقع من و آکاشی سان باید بیرون می‌رفتیم
.از اون‌جایی که دنیا رو نجات دادم، دیگه قدرتی برای بحث کردن برام نمونده
.توی همین لحظه، کلی سوالات بی جواب به ذهنم خطور کرد
به نظرت چیزی جیب اینجا نیست؟
مثلا چی؟
.کنترلی که شکوندی شبیه همونی بوده که تامورا با خودش آورده
.آره
نگو که بعد از خرابی می‌تونم بازسازی‌ش کنم؟
.فکر کنم بتونی
.یه خورده انگیزه باعث می‌شه به کارات برسی
.در غیر این صورت، منطقی به نظر نمی‌رسه
!نخیر، هیچی اینجا منطقی به نظر نمی‌رسه
چی شده؟
!نمی‌تونه درست باشه
...دیروز، روی کنترل نوشابه ریختی
.و کنترل‌ها از جهتی غیرقابل تعمیر هستن...
...و تا 25 سال دیگه ازش استفاده می‌شه...
.و تامورا، کسی که از 25 سال دیگه، وارد زمان حال می‌شه
.حق با توئه. توی چرخه گیر کرده- .که این‌طور، چه‌قدر عجیب هست-
اگه این‌جوری هست، پس کنترل الان کجاست؟
.درسته، من اونجا میرم
!بچه‌ها! توی دردسر افتادیم
.آکاشی سان، اینجا ما هم توی دردسر افتادیم
!درسر تو بیش‌تر از این نیست
این دیگه چیه؟
.این توی خونه‌ی یگ‌ها بوده
.صاحبخونه فکر می‌کرد که فرصت قرارش رو لغو کردم
!ولی این‌جوری نیست
!این کنترل سنپای هست
چی؟
!لعنتی نمی‌خواد بهم راجب دردسرهایی که کشدین بگین
.همین‌جوره
!با خودم کلی بسته‌بندی پلاستیکی آوردم
.حق با توئه
.کچا اون رو چال کرد
یعنی بعد از 99 سال اینجاست؟
!بعد از گذشت 99 سال خودش رو به اینجا رسونده
...وقتی گرد و خاکش گرفته شد و پلاستیکش رو برداشتیم
.همون کنترل قبلی باقی مونده بود...
...بعد از نفوذ کردن توی باتلاق
...و 99 سال زیر زمین بوده
.تا وقتی که کچا با چاله درست کردن خودش اون رو پیدا کرد...
فکر می‌کنی قابل استفاده‌ـست؟
!شوخی می‌کنی
.صحبت از 99 سال هست
...من باتری‌ش رو عوض کردم
.و خیلی آروم پایین‌ـش رو فشار دادم
!کار می‌کنه- .پس این اتفافی بود که امروز افتاده-
.روی تخته سیاه فهرست وظایف رو نوشتم
...بعد اینگه دیروز اوزو با کنترل فرار کرد
...آکاشی سان اون رو گرفت...
...و اون رو به دست‌های هانوکی سان رسوندیم...
...و به امروز منتقلش کردیم...
...اون پلاستیک تیکه و پاره
.و دوباره به گذشته برگشتن
.بعدش جوگاساکی اون رو گرفت و 99 سال زیر زمین و باتلاق چال شده بوده
...بعد از پشت سر گذاشتن 99 سال
...و رسیدن به زمان حال...
...سگی به اسم کچا
...کنترلی که چال شده بود رو برای ما پیدا کرد...
.و قراره برای 25 سال ازش استفاده بشه...
...بعد از گذشت 25 سال و نصفی
...تامورا کون به گذشته برمی‌گرده...
.درست وقتی که اوزو شیشیه‌ی نوشابه رو می‌ریزه
....سیستم کنترل به هم می‌ریزه
...و آدم حرفه‌ای هم نیست که اون رو درست کنه...
.و عمر مفیدش بالاخره اینجا تموم می‌شه
.واقعاً غافلگیرانه‌ـست
.سفری به مدت 125 سال در بین فضا و مکان
...حتی یه مرگ رقت‌انگیز به وسیله‌ی نوشابه
.قدرتمندی سرنوشت رو نشون میده...
.کنترل سفر در زمان کرده
چی؟- مگه نه؟-
!برنج سرخ‌شده‌ی تنوری بهترین غذا توی تابستون هست
...رو به رو شدن با مردی که سیری بی‌اشتهایی نداره
...و دختری که نوشدین الکل رو کنار نمی‌ذاره...
...به جایی رسیدیم که دو مسیر با هم به تلاقی می‌رسه
.و برنامه ریختیم که توی یک رستوران چینی به اسم دامیچی‌یاناگی هم رو ببینیم
دامیچی‌یاناگی
چی؟
.درسته! آجیما، من هنوز بدهکاری عینک‌ـِتون رو ندادم
.میرم میارم
...وقتی توی کمد مخفی شده بودم
.به طور اتفاقی یه شکاف کوچیک دیدم...
...می‌شه گفت که اون تنها چیزی بوده
.که توی اون روز پوچ گرفتم...
.ببخشید، من یه چیزی فراموش کردم
دوباره برگشتی؟- !اون کیف منه! بدش به من-
...ها، اون
.موچی‌گوماست
.وقتی روی پای خودم واستادم مامانم این رو بهم داد
.وقتی حس تنهایی کردی، این رو پیش خودت نگه دار
.موچی‌گوماست
.یه دسته از موچی‌گوما دارم
...پس می‌خوای بگی پسر آکاشی سان
.فکر کنم دیگه نمی‌تونم دروغ بگم...
پس چرا چیزی نگفتی؟
واقعاً فکر کردی می‌تونم همچین چیزی رو بگم؟
.به عنوان مسافر زمان باید کارای خودم رو انجام بدم
.و اینکه تامورا اسم واقعی من نیست- .غیرممکنه-
.ها، لطفاً چیزی به مامانم هم نگو
.اون فعلاً چیزی نمی‌دونه
...تو می‌دونستی قراره چه اتفاقی بی‌افته، مگه نه؟ همه می‌گفتن امروز اتفاق می‌افته
.من این‌قدرا هم زیاده‌روی نمی‌کنم...
.مامانم همیشه از گذشته‌ش خجالت می‌کشیده
داری میری؟
.این‌دفعه باید خداحافظی کامل کنم
!وقتی که برگردم، توی دامیچی‌یاناگی یه مراسم گرفتن
.تا موفقیت من رو به عنوان یه مسافر زمان جشن بگیرن
.فقط یه چیزی بهم بگو
...پدرت
.باید با دست‌های خودت آینده رو بسازی
.برای گفتن این حرفا زیادی قیافه‌ت مثبت هست
.آخه من همیشه این‌جوری بودم
.امیدوارم تمام تلاش خودت رو کنی
!به امی دیدار
!این مال منه! بالاخره عینکم رو پیدا کردم
داری دیر می‌کنی؟- !عجله کن-
!ببخشید- !آبجو منتظره-
اتفاقی افتاد؟
...نه
.چیزی نشده
.راستش رو بخوای، باورم نمی‌شه
!اگه ماشیت زمان داشتین، باید استفاده‌های بهتر ازش می‌کیردی
.البته، معمای جناب کاپا رو پیدا کردیم
یادت باشه، من هنوز تو رو نبخشیدم؟
.آدم جوان، ول کن معامله هم نیستی
!تو تبدیل به یه گنجینه‌ی باستانی شدی
استاد، الان کولر به خوبی کار می‌کنه، مگه نه؟
.آره. الان دیگه تمام تابستون می‌تونیم یه زندگی عادی انجام بدیم
برنامه دارین همیشه توی اتاق من پِلاس بشین؟
.معلومه که قرار نیست همچین کاری کنیم
.پسر جوان، کولر اتاق تو، کولر اتاق منم هست
جدّی می‌گی؟ نمی‌دونستی؟-
.دیواره‌های شیموگامو یوسیئسو باریکه
.به لطف شما، قراره تابستون خنک دیگه‌ای تجربه کنم
!ببخشید بهت چیزی نگفتم
.به نظر می‌رسه هیگوچی از تابستون بی‌کار خودش خیلی لذت می‌برده
...الان که توجه می‌کنم
...وقتی اتاق 209 خالی بود
...کسی که مزیت کولر اتاق 3 در 4 تاتامی رو بهم معرفی کرد
.اوزو بود...
.پسر جوان. اجازه ملحق شدن به ما رو بهت میدم
.قراره با هم‌دیگه آینده‌ی خوبی رقم بزنیم
...چی؟ خودخودخواهانه‌ـست- .خدا رو شکر که می‌شنوم-
.شنیدی که چی گفت. از آینده‌ش خوشحاله
تو به جز شیطان صفتی کار دیگه‌ای نمی‌تونی کنی؟- .این‌جوری نگو-
.همه این‌ها هم به خاطر خودته
.من متخصص رابطه‌های عاطفی هستم
کسی هم مگه همچین چیز حال به هم زنی می‌خواد؟
!سنپای
.یه چند وقته که دارم به یک موضوع فکر می‌کنم
...حتی با وجود ماشین زمان
.غیرممکنه که گذشته رو تغییر داد...
.غیرممکنه
.گذشته تغییر نکرد، برای اینکه ما تلاش کردیم که همچین اتفاقی نیفته
.ولی بقیه به روش خودشون ادامه دادن
.در آخر، همه چیز به طور معجزه‌آسایی سرجای خودش مونده
.البته، نمی‌خوام بگم که همه‌ی کارهایی که کردیم بی‌هوده بوده
.البته امکانش هست که همه‌ی اون کارها باید انجام می‌گرفته
.مثلاً، به ذهنم که رسید که جهان مثل یک کتاب هست
.ما نمی‌تونیم همه‌ی کتاب رو یک‌دفعه بخونیم
.مجبوریم که صفحه به صفحه این کار رو انجام بدیم
...ولی خود مطالب
.کنار هم قرار گرفتن و یک جلد رو به وجود آوردن
...این شامل گذشته
.و آینده هم می‌شه...
پس می‌خوای بگی همه چیز از پیش تعیین شده‌ـست؟
.آره
...با وجود ماشین زمان
...حوادثی که اتفاق افتاد
...شکستگی کنترل...
.حتی اینجا ایستادن‌ـِمون هم از پیش تعیین شده‌ـست...
...ولی این‌جوری، یه خورده
...ولی، بازم چیزی از آینده نمی‌دونیم
.ندونستن چیزی به معنی توانایی برای انجام دادن اون کار نیست...
.به عبارت دیگه، درست مثل آزادی هست
.البته، تامورا از وقتی به دنیا اومده از غافله عقبه
.درسته! اون قرار نیست تغییری کنه
.تنها مشکل باقی مونده آتش‌بازی گوزان نو اوکوبوری هست
قراری که با هم گذاشتیم، به معنی پیشرفت کردن توی زندگی‌م هست؟
!بچه‌ها زودتر بیاین که دعا کنیم
!باشه- !باشه-
کی پدر تاموراست؟
اون کسی هست که می‌شناسیم؟
یا یه آدم عوضی هست که بعداً باهاش آشنا می‌شیم؟
کی اهمیت میده؟
.سنپای
می‌شه برای دیدن گوزان نو اوکیبوری رو ببینیم؟
.و بدین ترتیب، تابستون ما هم به اتمام رسید
...این روزها دیگه برنمی‌گرده
.حتی به کمک ماشین زمان هم نمی‌شه...
.در مورد چگونگی رابطه‌ی بین من و آکاشی سان جزئیات رو کنار می‌ذارم
.مطمئنم نمی‌خوای وقت خودت رو پای همچین چیزایی حروم کنی
.هیچ چیزی بدتر از این نیست که بشنوی کسی از عشق به واقعیت بدل شده گلایه کنه
ترجمان: نیما پناهی
@AniPlus
:کانال تلگرام