‫آنچه گذشت...
‫ام‌آرآی مغز نشون داد که بخش‌های
‫حافظه‌ی مغز دارن کوچیک میشن
‫احتمالا به دلیل آلزایمر
‫مادرم به من دلگرمه
‫فقط منم که میتونم ازش مراقبت کنم
‫خیلی وقته اینجوریه
‫اگه من مراقبش نباشم، کی باشه؟
‫خنده‌داره. این خبرهای بد یه جورایی
‫آزادم کرده
‫زندگی در لحظه و اینا
‫عزیزم، لطفا رفتارت رو باهام عوض نکن
‫به خوشگذونی نیاز دارم، ‫به خنده نیاز دارم
‫اون بخش از وجودت رو نیاز دارم
‫خیلی هم دلم میخواد بیام به
‫اکران افتتاحیه فیلمت تو نیویورک
‫باشه
‫رسانه‌ی اینترنتی دِی‌مووی با افتخار تقدیم می‌کند ‫DayMovie.Co
‫ترجمه از حـسـیـن ‫ H o s s e i n T L ‫HosseinTLsub@yahoo.com
‫رندال نگفت میخواد درباره چی ‫باهاتون حرف بزنه؟
‫روحمم خبر نداره. اصلا
‫بهش گفتم فردا تو نیویورک ‫برای اکران افتتاحیه می‌بینمش
‫و اون موقع حرف میزنیم، ‫ولی گفت ضروریه
‫آخرین باری که کار ضروری داشت ‫میخواست درباره این حرف بزنه
‫که میتونه گوشواره دربیاره یا نه
‫صحبت کوتاهی هم بود
‫آره
‫سلام
‫سلام. ببین، میدونم ‫قضیه فقط مربوط
‫به سه گنده‌بکه
‫فقط میخواستم این لباس ‫راحت جمعه که بث فرستاده بود نشونت بدم
‫آها، درستشم همینه
‫میدونی که همیشه ‫واسه پارک جک‌راسیک پایه‌ام
‫نه، نه، خیلی بامزه شده
‫خب دیگه من میرم بخوابونمش
‫باشه، مرسی عزیزم
‫ترو-جک-تیل ‫(تروداکتیل)
‫شرمنده، یهو اومد
‫خوبه. خدافظ
‫خب رندال، چه خبر؟
‫خیلی‌خب کِو
‫بخاطر این میخوام بیام ‫اکران فیلمت تو نیویورک
‫که میخوام درباره یه چیزی ‫حضوری با مامان حرف بزنم
‫و چون میخوای حمایتم کنی، نه؟
‫- کوین بیخیال ‫- بذار حرف بزنه
‫باشه، باشه، باشه
‫حالا اجازه بدین صحبتم رو
‫با این حرف شروع کنم ‫که تحقیق زیادی انجام دادم
‫و بسیار بهش فکر کردم
‫ببخشید، داری از رو متن میخونی؟
‫صد درصد داره از رو میخونه
‫یه کارآزمایی بالینی ‫برای مامان پیدا کردم
‫تمام معیارها رو داره
‫ماه دیگه شروع میشه
‫و میخوام با کمکتون ‫راضیش کنم
‫و بنظرت یکم زود نیست؟
‫تازه بیماریش تشخیص داده شده
‫آره، و تحقیقات نشون میده
‫که اقدام سریع خیلی مهمه
‫خب. باید چیکار کنه؟
‫چون من میتونم ببرم و بیارمش
‫عه... تو سن‌لوییس ـه
‫- سن‌لوییس؟ ‫- آره
‫چه مدت؟
‫نه ماه
‫بیمارستان تحقیقاتی محشریه
‫یکی از بهترینای کشور
‫ماهی یه بار تزریق ‫وریدی براش انجام میدن
‫و مرتب ازش آزمایش‌ حافظه میگیرن
‫میتونه آخر هفته‌ها بیاد و ما...
‫میخوای ۹ ماه مامان رو ببری سن‌لوییس
‫برای یه کارآزمایی بالینی؟
‫تمام نشونه‌ها میگن ‫کسایی که آلزایمر دارن
‫و کارآزمایی بالینی انجام میدن
‫درمان بهتری دریافت میکنن. ‫از مراقبت و توجه پزشکی ممتازی
‫- برخوردار میشن ‫- وایسا، خیلی مسخره‌ست
‫دیوونه‌بازیه، نه؟ ‫اسکل‌بازیه
‫آخه... خب به خود مامان بستگی داره
‫صد درصد به مامان بستگی داره
‫اما مامان ازمون نظرمون رو میپرسه
‫و بنظرم همه باید هم‌نظر باشیم
‫نو اینکه این کار براش خوبه
‫کیت، تو پشتم هستی؟
‫آره، گمونم
‫کِو؟ تو هم هستی؟
‫میدونی، فکر نکنم...
‫آخه... بکشیش یه جایی که...
‫حتی نمیدونیم این کار جواب میده یا نه
‫تازه الان وضعیتش خوبه رندال. میدونی؟
‫با بچه بهش خوش میگذره، ‫با ما خوش میگذرونه
‫کِو، خیلی خوشحالم که ‫دارین با هم اوکی میشین
‫و بهتون خوش میگذره
‫ولی من ساعت‌ها تحقیق کردم
‫باور کن یکم دیگه تحقیق ‫کنم پزشکی قبول میشم
‫الان این به صلاحشه
‫تو این مورد به من اعتماد کن
‫باشه؟
‫باشه
‫من باید برم مامان رو ‫بردارم بریم فرودگاه
‫آره، منم نزدیک ظهر میرسم به شهر
‫میتونم یه رستوران رزرو کنم
‫که قبل از اکران فیلمت سه تایی بریم
‫یه جای ساکت که بتونیم حرف بزنیم
‫تو نیویورک می‌ببینمت
‫- تو نیویورک می‌بینمت ‫- خدافظ
‫خدافظ
‫[کارآزمایی بالینی آلزایمر]
‫پیش به سوی نیویورک!
‫خیلی‌خب، توله‌های پیرسون من
‫توله؟ بله، توله
‫دقیقاً یه روز وقت داریم
‫که تو نیویورک باشیم ‫و بعد بریم شمال ایالت
‫برای مسابقات مناظره‌ی رندال
‫پس هر کدومتون یه کار رو انتخاب کنین
‫که دوست دارین اونجا انجام بدین
‫همه کارایی که کوین مک‌کالیستر ‫تو "تنها در خانه ۲" انجام میده
‫اگه تو خونه تنها نیست، ‫چرا اسمش تنها در خانه‌ست؟
‫چون تنها در شهر خیلی ‫مسخره‌ست، اسکل
‫به داداشت نگو اسکل
‫تازه گفتم فقط یه کار
‫نه کل فیلم که
‫باشه. بریم یه فروشگاه اسباب‌بازی بزرگ
‫مثل همونی که کوین مک‌کالیستر میره
‫- معلومه ‫- باشه. رندال؟
‫موزه تاریخ طبیعی، برای زیست‌نماهاش
‫- خدایا ‫- باشه. کیتیِ بابا؟
‫میخوام برم یه هتل باکلاس ‫و مثل الوییز غذا بخورم
‫منم بچه بودم این کارو میکردم
‫- ممنون ‫- من ازتون میگیرم، خانم پیرسون
‫بابام هر سال من و مامانم ‫رو میبرد شهر
‫یه مهارتی داشت
‫یه کاری میکرد آدم حس کنه ‫همه‌چیز شهر جادوییه
‫مثلا میدونست کجا بهترین ‫استیک فریت رو داره
‫یا اینکه تو هتل کارلایل کی اجرا داره
‫و برامون از این
‫بسته‌های آجیل شیرین و داغ میگرفت
‫آره، به نیویورک میگفتیم ‫"شهر بابا"
‫خب، ۲۴ ساعت قراره شهر ما باشه
‫خب، بچه‌ها هر کدوم یه کار انتخاب کردن
‫که میخوان انجام بدن... ‫خیلی ممنون
‫تو چی دوست داری؟
‫میخوام برم موزه متروپولیتن هنر
‫یه نقاشی اونجا هست ‫که عاشقش بودم
‫- باشه ‫- خدایی؟
‫دو تا موزه تو یه روز؟
‫بدشانسی دیگه
‫مثلا داریم میریم مسافرت
‫خودت چی میخوای بابا؟
‫عه... نمیدونم
‫هنوز تصمیم نگرفتم
‫میتونی تو راه تصمیم بگیری
‫- بله درسته. سوار شین بچه‌ها ‫- زودباشین بچه‌ها
‫- من وسط میشینم ‫- کدوم خری دوست داره وسط بشینه؟
‫ببند اسکل
‫- کوین، برو اونور. نه ‫- نه، از اونور سوار شو
‫- برو اونور ‫- باشه
‫بیا تو
‫مطمئنی نمیخوای باهامون بیای نیویورک؟
‫آره
‫مالی میاد اینجا و میخوایم
‫سریال داسون کریک رو مسخره کنیم
‫خوبم
‫فقط زیاد خوشم نمیاد ‫اینجا تنها باشی
‫مامان، تنها نمیمونم. ‫مالی قراره بیاد
‫بهت هم زنگ میزنم که نگران نشی
‫الان یه ماه داری هرروز
‫و هر ساعت حالم رو می‌پرسی
‫باور کن. حالم خوبه
‫خوش بگذره
‫و به کوین از طرفم تبریک بگو
‫باشه
‫- دوستت دارم ‫- دوستت دارم. خدافظ عزیزم
‫خدافظ
‫خیلی‌خب
‫نه، نه
‫من میارم
‫میدونی، شما که راهنمایی بودین ‫خانوادگی رفتیم
‫ولی بعدش دیگه نرفتم
‫- عجب ‫- سلام عزیزم
‫- سلام ‫- سلام، سلام
‫کیت چطوره؟
‫جدا شدنش از مارک ‫خیلی سخت بوده
‫آره. مارک خیلی مزخرفه
‫حالش خوبه، ولی این هفته ‫حال اومدن نداشت
‫حالا این نمایش بازیگری ‫چی هست دقیقا؟
‫بچه‌های کلاس بازیگری کوین
‫قراره مونولوگ اجرا کنن
‫حتما کارشم خیلی خوبه
‫کل عمرش فقط مونولوگ گفته
‫رندال، مهربون باش. ‫برادرت حمایتمون رو نیاز داره
‫سوییچ رو بده، من می‌شینم
‫ممنون
‫ساختمون انتایر استیت رو می‌بینم
‫اون امپایر استیت ـه مهندس
‫- هی. خودم میدونم ‫- چی؟
‫هی هی هی. نه. ‫دعوا نداریم. آروم باشین
‫ممنون، خودم باز میکنم
‫ممنون عزیزم
‫- خواهش میکنم ‫- باورم نمیشه
‫- با پرواز فرست کلاس منو آوردی ‫- بله
‫داری لوسم میکنی. ‫الانم آوردیم هتل پلازا؟
‫خب شما باید بهترینا رو داشته باشی
‫مثل سیندرلایی. ‫منم از اون
‫موش‌هاییم که کمکت میکنن
‫من خوشتیپ‌ترین موشم
‫هر موشی که خوشتیپ‌تره منم
‫نظرت چیه؟
‫واقعاً میخوام این آخر هفته ‫برات خاص باشه مامان
‫چقدر آدم اینجاست
‫آره
‫۷.۳ میلیون و بیشترم میشه
‫میدونم. پخمه‌ام که اینو میدونم
‫- خودت گفتی دیگه ‫- کِو، نه
‫اونو ببینین
‫مردم بی دلیل دارن بهش پول میدن
‫بی دلیل نیست. واسه استعدادشه
‫خب منم استعداد دارم
‫کِو، نکن
‫- نکن کوین. نکن! ‫- کوین
‫- ببخشید. کِو نکن ‫- بشین. بسه
‫- کوین نکن ‫- لطفا
‫- چیه؟ ‫- آبروی آدم رو میبری
‫داشتم میرقصیدم. ‫کاری نکردم که
‫چرا، کردی. داری میری رو اعصاب
‫پسرا، جفتتون. آروم
‫خیلی‌خب، برنامه اینه
‫موزه تاریخ طبیعی، ‫ساعت ده تا ظهر برای رندال
‫بعد ناهار
‫بعد اسباب‌بازی‌فروشی از ۱ تا ۲ برای کوین
‫ساعت ۳ هم میریم یه هتل باکلاس ‫برای کیت چایی میگیریم
‫بعدشم ساعت ۴ و نیم میریم ‫موزه هنر برای مامان
‫خب، یادتون باشه
‫یکشنبه‌ها زود میبنده
‫ایستگاهِ
‫خیابان ۶۳ام لکسینتون
‫- خیلی‌خب بچه‌ها. فکر کنم باید پیاده شیم ‫- نه، نه
‫- الان نه. الان نه ‫- مطمئنم الان باید پیاده شیم
‫- میریم به... ‫- نه، نقشه رو چک کردم
‫نقشه... نقشه یه چیز داره
‫یه خط نارنجی داره ‫که تا خیابون ۸۱ میره
‫یه دو سه تا ایستگاه دیگه مونده
‫عزیزم، نگاه. حواسم هست
‫باشه
‫راستی نگفتی چه کاری دوست داری بکنی
‫چون هنوز تصمیم نگرفتم، کیتی بابا
‫ایستگاه تقاطع ۵۷ و لکسینتون بسته است
‫- چی؟ ‫- ایستگاه بعد، جزیره روزولت
‫داریم میریم یه جزیره دیگه
‫نه. نه
‫آره، قطار ب آخر هفته‌ها ‫میره محله کوئینز
‫داریم میریم کوئینز
‫نمیدونم واسه چی دارم کار میکنم
‫بعضی وقتا تک و تنها میشینم تو خونه
‫و به کرایه خونه‌ای که ‫از جیبم میره فکر میکنم
‫و بنظرم مسخره میاد
‫ولی خب بازم چیزیه که همیشه میخواستم
‫خونه‌ی خودم، یه ماشین ‫و کلی دختر دور و برم
‫و بازم میگم وای که چقدر تنهام
‫آره
‫- سلام ‫- پسرم اومد
‫عزیزم، خیلی خوب بازی کردی
‫واقعا باورم شده بود که ‫پسر ویلی لومان هستی
‫و خیلی غم‌انگیز بود
‫ولی جدی جدی که سیگار ‫نمی‌کشیدی، درسته؟
‫- نه بابا. معلومه که نه ‫- باشه، خوبه
‫- خیلی خوبه. خیلی خوبه ‫- سلام
‫رندال، تو نظرت چیه؟
‫اوکی بود. خوشم اومد
‫معرکه بودی
‫- خیلی ممنونم. مرسی ‫- خیلی واقعی بود
‫آره، همش بخاطر معلم بازیگریمه
‫واقعاً کارش محشره
‫داره بهم یاد میده در لحظه کار کنم. ‫تکنیک مایسنر ـه
‫عالیه. هی کربی
‫خانواده‌ام اومده. ‫ایشون مادرم ربکا هستن
‫- سلام. خوشوقتم ‫- سلام ربکا
‫- این برادرم رنداله ‫- سلام رندال
‫- خوشوقتم ‫- دوست‌دخترش بث
‫- سلام ‫- سلام بث
‫- سوفی رو هم که میشناسی ‫- البته
‫خیلی خوشحالم که نمایش رو دیدین
‫پسرتون خیلی بااستعداده
‫ممنونم. خیلی ممنون
‫و تشکر بابت زحماتی که براش میکشین
‫از پیتزبورگ هم اومدین، درسته؟
‫- آره ‫- نیویورک یکم متفاوته، نه؟
‫بله، خیلی فرق داره
‫شما ساختمونای بلند دارین، ‫ما سیب‌زمینی سرخ کرده میذاریم تو ساندویچ
‫پس یک هیچ به نفع پیتزبورگ
‫بله
‫کربی، میای بیرون؟ همه میان
‫آره، فکر کنم یه سر بیام
‫- حله ‫- خوشحال شدم دیدمتون
‫خوشحال شدم
‫وای کِو، این لباس خیلی خوشگله
‫- ولی یکم زیاده‌روی نیست؟ ‫- نه
‫نه، نه، نه. بنظرم دقیقا عالیه
‫- واقعا؟ ‫- معرکه‌ست
‫وای. هلن میرن رقیب پیدا کرد
‫میدونی که اون الگوی منه
‫الگوی همه‌ست
‫- کِو؟ ‫- هوم؟
‫- یه سوال احمقانه ازت دارم ‫- جان؟
‫خجالت میکشم بپرسم
‫نه بابا. بگو مامان
‫میشه امشب باهات بیام ‫رو فرش قرمز؟
‫میدونم که همیشه میگم ‫از این کارا خوشم نمیاد
‫ولی فقط حس میکنم ‫اگه نیام این لباس حیف میشه
‫- خب، معلومه، آره ‫- آره؟
‫آره بابا. معلومه. عالی میشه
‫مرسی، خیلی هیجان‌زده‌ام
‫هیچوقت نمیتونم از این کارا بکنم
‫- ممنون ‫- خواهش میکنم
‫- من باز میکنم. حله ‫- باشه
‫- سلام ‫- سلام داداش
‫- تبریک میگم ‫- ممنون. مامان اینجاست
‫- همین جلو ‫- اینجا؟
‫مامان
‫- محشر شدی ‫- جدی؟ مرسی
‫انگار یه هلن میرن جوون‌تر اینجاست
‫- اوه، هلن میرن جوون‌تر ‫- بهترم هست
‫خوب بلدی
‫واسه ناهار حاضرین؟
‫رستوران سارابث رو رزرو کردم
‫ایول. زود میرم لباسم رو عوض کنم
‫باشه
‫بنظرم بهتره امروز دربارش حرف نزنیم
‫نه
‫نه، این کارو باهام نکن حاجی. ‫حرف زده بودیم
‫این کارآزمایی محدودیت ثبت نام داره
‫- نباید با دودلی وقت رو هدر بدیم ‫- آخر هفته‌ست
‫رندال امروز و فردا فرقی نداره، خب؟
‫امشب اینجا بمون
‫فردا اول صبح ‫با هم صبحونه میخوریم
‫و باهاش حرف میزنیم، خب؟
‫الان خیلی خوشحاله
‫بذار یه روز خوش باشه
‫- باشه ‫- ممنون
‫ممنونم
‫مامان، درباره کیفت حرف نزدیم
‫بنظرم نقره‌ای... ‫این یکی چطوره؟
‫این...
‫باورم نمیشه جدی جدی ‫تو نیویورک گم شدیم
‫الان فقط مونده یه خانم ‫عجیب غریب کفترباز ببینم
‫که عملاً بشم مکالی کالکین ‫(بازیگر نقش کوین مک‌کالیستر)
‫کِو ما تو نیویورک گم نشدیم
‫تو کویینز گم شدیم
‫بچه‌ها، فکر کنم باید
‫- چند تا خیابون به این سمت بریم ‫- نه. اونطرف نیست
‫باید تا خیابون ۲۳ بریم پایین
‫و بعد سوار قطار اف بشیم
‫اینجوری یه راست برمیگردیم منهتن
‫میشه یه لحظه باهات حرف بزنم، جک؟
‫بچه‌ها یه جا وایسین که ببینمتون
‫اینا چشون شده؟
‫فکر کنم مامان ناراحته چون گم شدیم
‫چیزی نیست. بابا درستش میکنه
‫- بله؟ ‫- اینو میدونی که داریم
‫از رود ایست دور میشیم. ‫داریم میریم سمت شرق
‫و قطار "ای" هم دو تا خیابون اینورتره
‫و یه راست میریم به خیابون ۵۰
‫و وقتی رسیدیم اونجا، ‫میتونیم وارد خط سی بشیم
‫خیلی سریعتر میشه
‫باشه
‫- آره، باشه ‫- اشکال نداره. شهر بزرگیه
‫شهریه که از قضا من ‫قبلا اومدم
‫نمیدونم، شاید بتونی یه جور ‫رفتار کنی که شاید
‫- میفهمم دارم چی میگم ‫- شرمنده
‫هی. چت شده تو؟
‫ببین، تو...
‫همش درباره وقتی که با بابات ‫میومدین به نیویورک
‫حرف میزدی و...
‫خیلی باکلاس و همه‌جابلد بنظر میرسید
‫و منم یه مرد بالغم ‫و این اولین باره
‫که جدی جدی داخل نیویورکم
‫و من نمیدونم بهترین استیک رو کجا دارن
‫یا اصلاً نمیدونم کارلایل چیه
‫من...
‫جک، آره بابام خوب شهر رو بلد بود
‫این درسته
‫ولی میدونی چه کار دیگه‌ای هم بلد بود؟
‫خوب بلد بود داد و فریاد کنه
‫وقتی جای پارک پیدا نمیکرد
‫اینم بلد بود
‫که انقدر بره رو اعصاب مامانم
‫که مامانم چهار تا مارتینی خورد ‫و باعث شد بندازنمون بیرون
‫از تئاتر "هر چیزی ممکن است" ‫بخاطر هل دادن یه راهنما
‫جدی همچین اتفاقی افتاده پس؟
‫عزیزم من از اون مسافرتا نمیخوام
‫من مسافرت خودمون رو میخوام، ‫با شوهر گم‌شده‌ام و اینا
‫آره، شوهرت چقدر وقت رو هدر داد؟
‫- دو ساعت ‫- اشکال نداره
‫نه، نه، نه. اوکیه. ‫هنوز وقت داریم بریم
‫جاهایی که میخوایم
‫ولی باید شکمشون رو پر کنیم، ‫چون دیگه
‫دیگه دارن از پا میفتن
‫آها. پرتزل؟
‫آره. خب بچه‌ها، ‫برنامه عوض شد
‫کی پرتزل میخواد؟
‫- من ‫- ایول
‫دیدین؟ گفتم درستش میکنه
‫پنج تا پرتزل میخوام
‫و فکر خردل نخوردن هم از سرتون بیرون کنین
‫بچه‌ی من پرتزل رو بدون خردل نمیخوره
‫ما پیتزا پنیر میخوایم، پیتزا پپرونی
‫بال بوفالو و پنیر سوخاری
‫همین برای همه بسه؟
‫مامان از این چیزا خوشش نمیاد
‫شاید بهتره سالاد و چیزای
‫- سالم بگیریم ‫- نه، نه، نمیخواد رندال
‫اومدیم مسافرت. بیخیال. همین خوبه
‫ممنون
‫خب، از زندگی تو نیویورک برامون بگین
‫دانشگاه نیویورک خیلی باحاله
‫و خیلی خوشحالم که کوین
‫جای مناسب رو برای ‫پیشرفت حرفه‌ش پیدا کرده
‫هی کربی!
‫- سلام دوستان ‫- یه صندلی برات نگه داشتیم
‫ممنون
‫خدایا، میام اینجا حس پیری میکنم
‫والا بخدا
‫کربی قبلا اینجا میخونده
‫- خواننده‌ی خیلی معروفی بوده ‫- واقعا؟
‫نه. نه، نه
‫پسرتون لطف داره
‫یه بند کاور آرای‌او اسپیدواگن
‫و هوادارای کم اما وافاداری داشتیم
‫آره، میتونی بخندی
‫به هیچ وجه
‫بعضی وقتا نمیتونی ‫جلوی دلت رو بگیری ‫(اسم یکی از ترانه‌های اسپیدواگن)
‫نمی‌تونستم نگم
‫عالیه
‫میدونی، مامانم هم خواننده بود
‫کارش حرف نداره
‫وقتی جوون بوده، ‫رفته لس‌آنجلس که...
‫منظورم جوون‌تره. هنوزم جوونه
‫باشه. مرسی
‫- هنوز جوونه ‫- باشه. آره
‫نه، راست میگه. ‫رفتم لس‌آنجلس
‫و میخواستم جونی میچل باشم
‫متوجهم. خودمم یه جورایی ‫میخواستم جونی میچل باشم
‫ولی بنظرم تو شانس بیشتری داشتی
‫اون ویژگی رو داری، مشخصه
‫میدونین چیه؟ ‫مطمئنم تعجب میکنین
‫ولی خیلی وقته میخوام ‫برم موزه مت
‫- و بنظرم بهتره الان برم ‫- جدی؟
‫- الان؟ ‫- آره
‫شنبه‌ها دیر تعطیل میکنن
‫من و بث میتونیم باهات بیایم
‫نه، نه، نه. عزیزم ‫اصلا لازم نیست
‫شما بمونین و خوش بگذرونین. ‫من شیش و ربع، شیش و نیم میام
‫شام مهمون من
‫- کربی، خوشحال شدم دیدمت ‫- همچنین
‫من میرم یه سلام کنم به
‫مایک و شارلوت. ‫امروز عالی بود
‫خوشحال شدم دیدمتون
‫الان میخواستی مامان رو ‫با این یارو آشنا کنی؟
‫شاید
‫امیدوارم تنها چیزیش نشه. ‫شاید بهتره برم دنبالش
‫ای خدا رندال. مامان یه زن بالغه
‫میخوای تا آخر عمرت نگران مامان باشی؟
‫کوین سلام
‫ایشون مادرمن
‫- نمیدونم چیکار کنم ‫- هر کار میخوای بکن مامان
‫من و شوهرم همیشه شما رو نگاه میکنیم
‫خوشحال شدم دیدمتون
‫آی! بیخیال
‫بیاین بچه‌ها. دیگه واینستیم، خب؟
‫کلی جا رو باید ببینیم
‫خیلی چیزا باید ببینم
‫ببین، چند تا دیگه از این ‫ساندویچای کوچیک
‫میخوان بیارن؟
‫فکر میکردم چای‌خوری فقط چایی داره
‫بیخیال. ببین چقدر داره ‫بهشون خوش میگذره
‫من اینطور فکر میکنم یا کونی ‫به طرز عجیبی
‫تو یه هتل باکلاس راحته؟
‫بچه‌ها، دیگه جمعش کنین، خب؟
‫داره دیر میشه. ‫میخوام موزه‌ی مامان هم بریم
‫- نه خسته‌ام ‫- پام درد میکنه
‫امروز دیگه زیادی چیز میز یاد گرفتم
‫جک، جک، اشکال نداره. ‫اشکال نداره بچه‌ها
‫امروز خوش گذشت. ‫میتونیم موزه مت رو بیخیال شیم
‫دیدی؟ برای مامان مهم نیست
‫میدونی چیه؟ برای من مهمه، خب؟
‫چطوره تو بری موزه
‫من غذا رو با این دیوانه‌ها تموم میکنم
‫برشون میگردونم هتل، ‫بعد تو هم بیا هتل
‫مطمئنی؟
‫آره. صد درصد
‫باشه. تو هتل می‌بینمتون
‫شما اینجا بمونین، باشه؟ ‫میرم یه تاکسی برای مامان بگیرم
‫تاکسی؟ تاکسی!
‫تاکسـ...
‫میدونی، شانست دو برابر میشه
‫اگه تا اون نبش پیاده بری
‫و قسم میخورم تعقیبت نمیکردم
‫الان ۲۰ دقیقه‌ست میخوام ‫تاکسی بگیرم
‫رمزی چیزی داره که من نمیدونم؟
‫یا شبیه گردشگرهام یا...
‫نه، نه. نه کیف کمری داری، نه دوربین
‫مشکلی نداری. اینجائه که خیلی خلوته
‫خیلی‌خب، من دیوونه شدم ‫الان پسرم داشت
‫نمیدونم، سعی میکرد ‫با هم آشنامون کنه؟
‫دیوونه نشدی
‫حدود هزار بار گفت که مامان ‫"زیادی خوشگلش"
‫قراره بیاد نمایش رو ببینه
‫کوین... ای خدا
‫خب عذر میخوام اگه ‫معذب جلوه کردم
‫حتماً کوین بهت گفته ولی...
‫شوهرم یه سال و خرده‌ای پیش فوت کرد
‫و... بچه‌هامم بودن
‫نمیدونم، این قضیه
‫بعداً راحت‌تر میشه؟
‫نمیدونم و قابل‌مقایسه هم نیست
‫اما یه سال بعد از طلاق از زنم
‫دخترام رو ناهار بردم بیرون ‫که بهشون بگم
‫که شاید دوباره با کسی وارد رابطه بشم
‫واکنش اونا چطور بود؟
‫خیلی خوب نبود
‫کوچیکه به معنای واقعی ‫گوشاش رو
‫با دو تا نون ساندویچ کره بادوم‌زمینی
‫و ژله‌ش گرفته بود. بزرگه ‫هم خیلی جدی نگاهم کرد
‫و گفت "بابا حالا با این سن لازمه ‫این کارو بکنی؟"
‫ولی خب یه جورایی دلیل
‫این کار دخترت رو میدونم
‫من... من عشق رو تو زندگیم داشتم، میدونی؟
‫و حالا بچه‌هام رو دارم
‫شاید از الان
‫شاید همین برام کافیه
‫خب دیگه همینجا باید وایسی
‫راستی حتما نمایشگاه برچفیلد ‫هم یه سر برو
‫نباید از دستش بدی
‫مرسی
‫ببین
‫میخوای باهام بیای؟
‫خوشحال میشم
‫ولی بیا تاکسی نگیریم
‫از تو پارک بریم. خیلی خوشگل‌تره
‫آره، خیلی هم خوبه. از اینطرف؟
‫- آره، از اینور ‫- باشه
‫سرده
‫باورم نمیشه فکر کردی ‫مامان از اون یارو خوشش میاد
‫چرا خوشش نیاد؟ ‫کربی مرد خیلی خوبیه
‫مهم نیست کربی چجوریه
‫بابا همین یه سال پیش فوت شد
‫مامان اصلاً برای رابطه آماده نیست
‫کی گفته تو میتونی برای ‫آماده بودن یا نبودن مامان تصمیم بگیری؟
‫چون من می‌بینمش
‫ولش نکردم که برم نیویورک ول بگردم
‫و تو "حرفه"‌ام پیشرفت کنم
‫آخرین باری که بهش زنگ زدی کی بود کوین؟
‫منظورم هم اون وقتایی نیست ‫که زنگ میزنی ازش
‫برای کلاس بازیگری مسخره‌ات پول بخوای
‫مامان نمیتونه تا آخر عمرش ‫ناراحت بابا بمونه
‫حقشه یکم خوش بگذرونه
‫بابا هم میخواست مامان خوشبخت باشه
‫- این ایجنت نیویورکم، کامرون ـه ‫- سلام
‫- کامرون، ایشون مادرم هستن، ربکا ‫- خوشوقتم
‫- و برادرم رندال ‫- درسته، مادر سربلندی هستم
‫خوشوقتم
‫- بازیش معرکه نبود؟ ‫- وای
‫اون صحنه آخر... من هیچوقت گریه نمیکنم
‫چون خب فلوکستین میخورم
‫ولی داشتم بلند گریه میکردم. ‫حتماً خیلی بهش افتخار میکنین
‫- خیلی زیاد ‫- خیلی
‫کلی پیام و ایمیل داره برام میاد
‫که پتی جنکینز میخواد ببیندت
‫داره فیلم جدیدش رو تو مراکش فیلمبرداری میکنه
‫و کریس همسورث کنار کشیده
‫پسمونده‌ی کریس‌ها ‫رو میدن به من
‫آره
‫نمیدونم. بهش فکر میکنم
‫کوین!
‫- سلام! ‫- ساشا! من دیگه...
‫اون هم‌بازیمه
‫اگه اشکالی نداره زود میرم ‫یه سلام کنم
‫زود برمیگردم. ‫میتونین یکم اینجا تنها باشین؟
‫- ما خوبیم ‫- آره؟
‫- آره، آره ‫- خیلی‌خب. زود برمیگردم
‫- خدافظ کِو ‫- خدافظ
‫حتماً باهات حرف میزنم
‫باشه حتماً
‫خب، امشب کجای نیویورک میمونین؟
‫ما توی...
‫توی... وای خدا
‫همون هتله که تو میدتاون ـه ‫با نمای مرمری
‫که الوییز توش زندگی کرده. کجا...
‫- پلازا ‫- پلازا
‫ایول
‫ببخشید، من برم مطمئن شم ‫که مدیرها خوشحالن
‫خیلی خوشحال شدم دیدمتون
‫- ما هم خوشحال شدیم ‫- همچنین کامرون
‫میدونی، بعضی وقتا یه مدت ‫چیزی یادم نمیره
‫و بعضی وقتا باورم میشه ‫که حالم خوب خوبه
‫و بعد یهو یه کلمه احمقانه یادم میره
‫تو بدترین و خجالت‌آورترین لحظه ممکن
‫چیزی نیست مامان. اشکالی نداره
‫- نه، اشکال داره ‫- نداره. ببین
‫نمیخواستم امشب بحثش رو پیش بکشم
‫ولی یه کارآزمایی بالینی ‫خیلی امیدوارکننده هست
‫تو سن‌لوییس که دو سه ‫هفته دیگه شروع میشه
‫بنظرم باید به ثبت نام ‫تو هم فکر کنیم
‫- کارآزمایی بالینی؟ ‫- بله خانم
‫کوین، میشه یه لحظه وقتت رو بگیرم؟
‫شرمنده، شرمنده خانم. موزه تعطیله
‫ممنون
‫دو تنها در خانه ۲، ۹۶۷ دلار ‫خدمات اتاق هم سفارش میده
‫- ما هم میتونیم خدمات اتاق سفارش بدیم؟ ‫- نه
‫سلام سلام
‫سلام، نقاشیه چطور بود؟
‫- به موقع نرسیدم ‫- چی؟
‫اشکال نداره. خیلی مهم نیست عزیزم
‫رندال عذر میخواد. تقصیر اونه
‫چرا تقصیر اونه؟
‫دو ساعت مجبورمون کرد ‫زل بزنیم به حیوونای مرده
‫بچه‌ها... امروز خیلی بهم خوش گذشت. ‫تقصیر کسی نبود
‫هی، فهمیدم چی میخوام ‫از نیویورک
‫فهمیدم. بچه‌ها پاشین
‫کفش پاتون کنین. ‫پالتوت رو تنت کن دوباره
‫- الان؟ ‫- آره الان. یالا زود
‫مشکلش اینه که ۹ ماه طول میکشه
‫ولی گفتم هر هفته یکیمون
‫میتونه بیاد بهت سر بزنه، ‫اگه خواستی
‫نتونستی جلوی خودتو بگیری، نه؟
‫بهم قول داده بود تا فردا
‫بحثش رو پیش نکشه
‫خب فکر کنم... ‫من یکم گیج شدم
‫رندال هم میخواست ‫حالم رو بهتر کنه
‫- همین ‫- یا اینکه دنبال بهونه بود
‫که برنامه‌ش رو جلو بندازه
‫شایدم اگه ولمون نکرده بودی
‫که بری با رفقای هالیوودیت ‫لاس بزنی
‫تو هم توی این بحث سهیم میشدی
‫ولتون کردم؟
‫تو اکران افتتاحیه فیلمم ‫کلا دو دقیقه رفتم رندال
‫- این مامانته حاجی ‫- پسرا؟
‫من میرم یکم هوا بخورم
‫میرم پالتوم رو بردارم برم بیرون. خب؟
‫بیخیال حاجی. قول دادی بودی
‫تا فردا چیزی نگی
‫ناراحت بود. فقط میخواستم ‫یکم بهش امید بدم
‫و منم دارم سعی میکنم یه شب ‫براش بسازم
‫که فکر نکنه داره عقلشو از دست میده
‫میدونی، کل مشکلمون اینه که
‫تو نمیتونی اینو قبول کنی که
‫شاید، فقط شاید
‫من جدی جدی میدونم ‫چی به صلاح مادرمونه
‫چجوری به این نتیجه رسیدی کِو؟
‫چون تو این چند هفته
‫همش پیشش بودی؟
‫چون یه بار بردیش دکتر؟
‫من ۲۰ ساله مراقب مامانم
‫چون نمیذاری کسی کمکت کنه رندال
‫حتی وقتی میخوایم کمک کنیم،
‫یه حالت خودپسندانه داری
‫- نسبت به من و کیت، همیشه اینطور بوده ‫- خودپسندانه
‫بیخیال کِو. جفتمون میدونیم که هر دقیقه
‫ممکنه پاشی بری مراکش ‫فیلم بازی کنی
‫یا بری تو کانکس زندگی کنی ‫یا بری با سوزان لوچی بخوابی
‫البته دخترش بود، ولی بیخیال
‫من دارم حقایق رو میگم، خب؟
‫۳۹ ساله که وضعمون همینه
‫خب حالا که داریم حقایق رو میگیم رندال
‫این حرفه‌ی بازیگری من
‫که تو هیچوقت جدی نگرفتیش
‫پول همینه که هزینه‌های
‫بهترین مراقبت پزشکی از مامان رو میده. همین
‫مگه اینکه بخوای با حقوق
‫شورای شهریت پولش رو بدی
‫برو به درک کوین
‫- مامان کو؟ ‫- نمیدونم
‫گفت همین بیرون وایمیسته
‫خب، مشخصه که نیست
‫بهمون پیام داده
‫- چرا رفته اونجا؟ ‫- یالا بریم
‫خیلی معرکه‌ست
‫آها، اینم از
‫آجیل شکری و گرم
‫به یاد مسافرت‌های بچگی مامانتون
‫به نیویورک
‫خیلی خوشگله
‫- آره ‫- چجوری اینجا به ذهنت رسید؟
‫- راستشو بگم؟ ‫- آره
‫تنها در خانه ۲
‫- واقعا؟ ‫- آره
‫کوین مجبورم کرده هزار بار ببینمش
‫مکالی کالکین...
‫داره از دست جو پشی ‫و اون یکی یارو تو یه کالسکه
‫قایم میشه و...
‫دارم نگاه میکنم و با خودم میگم
‫"ملت هنوز این کارو میکنن؟"
‫چون یه جورایی خیلی لوسه
‫و همچنین کاریه که
‫خیلی دلم میخواد با همسر ‫زیبام انجامش بدم
‫- جک ‫- بله
‫ای وای
‫شما فقط
‫آجیلتون رو بخورین ‫و یه دقیقه بهمون وقت بدین، خب؟
‫- بیخیال ‫- ای خدا
‫دیدی؟
‫الان شد شهر تو
‫نه، شهر توئه
‫من فقط همراهتم
‫ولی دفعه دیگه اول میریم مت
‫آره، دفعه بعد
‫- دفعه بعد ‫- آره
‫خب، رفتم لس‌آنجلس
‫برای مصاحبه‌ام با یه شرکت ضبط بزرگ
‫رفتم داخل اتاق ‫و از ته دل خوندم
‫و بهم گفتن که در حد پیتزبورگ خوبم
‫اوه...
‫آره
‫خب اگه حالتو بهتر میکنه
‫مطمئنم که بندم فقط در حد ‫کلیولند خوب بود
‫که خیلی بدتره
‫ولی ولش نکردی
‫- آره، ول نکردم ‫- آره
‫- تا چند سال ‫- آره
‫ولی زود فهمیدم که
‫هیچوقت میک جگر نمیشم
‫نمیدونم، فقط عاشق موسیقی بودم
‫درک میکنم
‫تا حالا سوار اونا شدی؟
‫نه، اونا
‫خیلی به اسب‌ها آسیب میزنن
‫واقعا؟
‫- نمیدونستم ‫- آره
‫تازه خیلی هم...
‫یه حرکت توریستی لوسه
‫هیچوقت درک نکردم که ‫چرا کسی باید بیاد اینجا
‫و همچین کار ضایعی بکنه، میدونی؟
‫میدونی... من...
‫راستش حالم زیاد خوب نیست
‫و بنظرم بهتره...
‫برگردم پیش بچه‌ها
‫پس...
‫باید موزه مت رو بذارم برای بعد
‫میخواستی بری نقاشی رو ببینی که
‫آره، خب باید بذارمش برای دفعه بعد
‫ببخشید کربی
‫خوشحال شدم دیدمت
‫سلام مامان
‫خوبی؟
‫بچه که بودم همیشه میومدم اینجا
‫همون نقاشی تو همون سالن
‫یه سال که هشت نه سالم بود
‫یه خانمی اینجا بود که
‫زل زده بود به نقاشی
‫با خودم گفتم حتما چند ساعته اینجاست
‫چون رفتم و با خانواده یکم گشتم
‫و برگشتم دیدم هنوز
‫همونجاست
‫و مات و مبهوتش شده بودم
‫این فکر که بتونی
‫این همه به یه نقاشی زل بزنی
‫برام خیلی...
‫پیچیده بود
‫خیلی بزرگونه بود
‫یادمه با خودم میگفتم که ‫چقدر دلم میخواد بزرگ شم
‫که بتونم برگردم اینجا ‫و درست مثل اون باشم
‫که بتونم ببینم که
‫اون چی توی این نقاشی دیده
‫که بتونم
‫هر چقدر که میخوام ‫اینجا وایسم و سعی کنم
‫بفهمم این چیه که می‌بینم
‫خیلی ساده بود که بعد ‫از بزرگ شدن
‫برگردم به این موزه
‫اما هیچوقت نیومدم
‫یه بار وقتی شما بچه‌ بودین
‫اومدیم نیویورک
‫و یه بارم وقتی کوین اینجا زندگی میکرد
‫من و میگل هم
‫هر از گاهی میومدیم اینجا
‫ولی همیشه برای دیدن یه نمایش
‫یا شام خوردن و اینا بود و...
‫همیشه عجله داشتیم
‫و با خودم میگفتم "دفعه بعد
‫دفعه بعد میرم موزه مت
‫دفعه بعد"
‫زندگیم پر بوده از
‫دفعه بعدها
‫چیزایی که همیشه فکر میکردم ‫بالاخره بهشون میرسم
‫ولی حالا میفهمم که
‫وقتم دارم تموم میشه
‫بیاین قبول کنیم بچه‌ها
‫من دارم حافظه‌ام رو از دست میدم
‫- نه مامان، قرار نیست حتما... ‫- نه، نه. وایسا
‫لطفا بذار حرفم تموم شه
‫و من...
‫میخوام هر چند سال مفیدی ‫که برام مونده
‫رو با خانواده‌ام بگذرونم
‫میخوام کارای جدید رو امتحان کنم
‫مثل... راه رفتن روی فرش قرمز
‫میخوام تمام
‫دفعه بعدهام رو جبران کنم
‫من اون کارآزمایی رو نمیرم رندال
‫و واقعا نمیخوام نظر هیچکدومتون
‫رو بشنوم چون خودم تصمیمم رو گرفتم
‫مامان، هر کاری تو بخوای ‫همونو انجام میدیم
‫خب، الان میخوام...
‫با شما اینجا باشم
‫و تا هر وقت که بذارن
‫میخوام...
‫سعی کنم مثل اون زن باشم
‫زنی که هر قدر دلش ‫میخواست وقت داشت
‫که به یه نقاشی زل بزنه
‫مطمئنی نمیخوای تا ‫ایستگاه قطار برسونیمت؟
‫میخوام راه برم
‫این میتونست جونش رو نجات بده
‫بیخیالش شو رندال. ‫نمیخوادش
‫مامان نمیدونه چی میخواد پسر
‫ترسیده
‫تو این بیست سال اخیر هر روز
‫به این فکر کردم که ‫میتونستم بابا رو نجات بدم یا نه
‫و حالا فرصت داشتم
‫که مامان رو نجات بدم ‫و تو خرابش کردی
‫خب متأسفم که اینطور فکر میکنی
‫بابا رو هم نمیتونستی نجات بدی
‫خودم میدونی
‫هیچوقت به این فکر نمیکنی که ‫اگه بابا نمرده بود
‫الان اوضاع چطور بود؟
‫اگه بخاطر اون سگ برنگشته ‫بود تو خونه
‫زندگیمون جور دیگه‌ای میشد؟
‫نه. فکر نمیکنم رندال، تو چی؟
‫آره داداش
‫هر روز خدا
‫لویی! بیا پسر...
‫فکر کنم صداشو میشنوم!
‫فکر کنم بتونم بیارمش
‫جک، بیا پایین!
‫- جک همین الان بیا پایین! ‫- بابا نه!
‫رندال، تو مامان و خواهرت رو بردار
‫ببر تو خیابون پسرم!
‫جک، بیا پایین!
‫- بابا نه! ‫- لویی!
‫بابا اگه برگردی تو خونه
‫به خدا قسم که
‫از در خونه میام ‫تو و خودم میارمت بیرون!
‫ممنون
‫ترجمه از حـسـیـن ‫ H o s s e i n T L ‫HosseinTLsub@yahoo.com
‫مرجع دانلود فیلم و سریال با لینک مستقیم ‫DayMovie.Co