‫« آنچه گذشت... »
‫،اگه مردِ گنده‌بکِ ‌صورت‌زخمی اومد ‫یکی‌تون دنبالش کنه و
‫اون یکی بیاد به من خبر بده
‫،برادر و خواهرت دارن برای جون‌شون می‌جنگن
‫اون‌وقت تو یه جوری صحبت می‌کنی که ‫انگار اومدی گشت و گذار؟
‫باکره‌های وستال،
‫حافظان شعله‌ی ابدی روم،
می‌تونی کمکم کنی؟
‫ای کاش مادرم هم مثل شما، برای دخترش اشک می‌ریخت
‫و برای خانواده‌مون،
‫حاضرم کل امپراتوری رو به آتیش بکشم
‫پناه بگیرید
‫دروازه رو ببندید.
‫سریع پارچه‌ها بردارید. زودباشین.
‫گاوروس.
‫اسکورپوس؛ برگرد!
‫اسمت چیـه؟
‫کزینا.
‫وزوویوس فوران کرده.
‫باد، ابرهای خاکستر رو به 100 فرسنگی
‫روم و بقیه شهرهای اطراف آورده.
‫پمپئی و هرکولانیوم از بین رفتند.
‫چند نفر زنده موندن؟
‫پانزده یا شاید هجده هزار ‫که راهی روم شدند.
‫چند کشتی هم طی این مدت ‫به حرکت در آمدند،
بزودی به‌همراه چندصد بازمانده به ‫«اوستیا» خواهند رسید.
‫گروهی متشکل از پراتوری‌ها برای
‫دیدار با آنان که در راه آپین هستند، اعزام کنید.
‫به‌همراه غذا، پزشک و پوشاک.
‫خبر دیگه‌ای هم هست...
‫خبری بدتر.
‫«شعله وستال» خاموش شده
‫حادثه‌ای ناگـوار و خاموش برای مردم روم.
‫هیچ محافظی اون‌جا حضور نداشته
‫شعله دوباره روشن شد و خاتون وستال ‫رو شلاق زدیم
‫و جسـدش رو برای درس عبرت ‫در معبد آویزان کردیم
‫اردوگاه‌ برپا کنـید، غذا آماده کنید.
‫اعلام کنید که روم با آغوش باز ‫پذیرای افراد نیازمند خواهند بود.
‫به‌روی چشم.
‫چی شده؟
‫اون گلادیاتورِ نومیدیایی...
‫وقتی داشتم هدیه ‫رو به‌ش تقدیم می‌کردم
‫به سمت خنجر یکی از نگهبانانم حمله‌ور شد
‫قصد داشت من رو بکشه.
‫باورت می‌شه؟
‫مردی با اقتـدار و جـاذبه مثل من،
‫به‌راحتی توسط یک موش کثیف کشته بشه.
حساب‌ش رو برس
‫اون رو دیگه سپردم به فلاما.
‫اون عاشقِ انتـقامه.
‫بهترین روش برای عذابِ دادن
‫اون موجود کوچولو.
‫آهای!
‫- هی! ‫- چی شده؟
‫نزدیک نشید. نزدیک نشید!
مگه چه خطایی ازش سر زده؟
به جان دومیتیان سوءقصد کرده
‫قراره دوباره با فلاما مبارزه ‫کنن؛ که این یعنی یک مرگ استثنایی ‫برای کوامه.
‫- ببریدش. ‫- مرتیکه حروم‌زاده!
‫بهش غذا ندید. فقط آب.
‫این‌طوری نمی‌تونه درست‌وحسابی مبارزه کنه.
‫ترجمه از «آیــدا و مریـــم» :::. Ayda.NDR & carelless_whissper .:::
‫شراب.
‫امانتی از «گـول» برامون ارسال شده.
‫ببین...
‫پسـرمونه!
‫درست مثل پدرش جذاب.
‫هزاران پناهنده از پمپئی به این‌جا سرازیر شدن،
‫تعداد خیلی بیشتری هم توی راه‌‌ن.
‫تیتوس به‌شون قول غذا و سرپناه داده.
‫این همون لحظه‌ایه که ‫مدت‌ها منتظرش بودیم.
‫برو بیرون.
‫من با تیلیا و سورو و برخی دیگر از
‫حصار نشینان در مجلس سنا صحبت کردم.
‫همه‌شون به شک و تردید افتادن.
‫خب ما درخواست‌های ‫زیادی ازشون داشتیم.
‫خانواده‌ها و ثروت‌شون در سال چهار امپراتور
‫به‌شدت مورد عتاب قرار گرفت.
‫این وضعیت هم مثل یک قمارـه؛ ‫امپراتور می‌میره و تو جایگزین‌ش می‌شی
‫اگر مجلس سنا بفهمه تیتوس داره ‫خزانه رو تخلیه می‌کنه، خیلی به نفع ماست.
‫فردا شب یه جلسه مخفیانه دارن؛ قراره
‫هرچی من می‌گم انجام بدن.
‫این‌جا نیست.
‫خیلی ضروریه!
‫خواهرِ عزیزم.
تناکس، تو این‌جا کار می‌کنی؟
‫آره؛ اما الان آزاد شدم.
‫جولا، جولا، من تونستم آزادی ‫خواهرت رو بخرم.
‫قول می‌دم بزودی تو رو هم آزاد می‌کنم.
‫واقعاً برات خوشحالم.
‫ای کاش تو به‌جای من آزاد می‌شدی.
‫با من کار داشتی؟
‫- همه‌شون؟ ‫- بله.
‫آفرین. ‫حالا برو.
‫دیـرمون شده!
‫حق با اونه. باید قبل از این‌که ارباب‌ام ‫متوجه بشه برگردم.
‫برو. مراقب خودت باش.
‫فکرکنم از این سمت بود...
‫ببخشید.
‫ما گم شدیم...
‫چیز عجیبی نیست.
‫اما باعث افتخارمه که به‌تون کمک کنم.
‫من می‌خوام برم «اسکولین»
‫راه رو به‌تون نشون می‌دم. ‫بیاین دنبالم.
‫این راه خروجه؛ ‫سمت چپ
‫ممنونم.
‫این خیابان‌ها هنگام شب خیلی خطرناک‌ان.
‫همراه‌تون میام.
‫ممنون می‌شم.
‫بریم.
حواسم بهش هست تا صحیح و سالم برسه خونه
‫کارهای الکی نکنید.
‫از این سمت.
‫پس جولا، اینطوری شد که تو خونه‌ی...
‫کنسول مارسوس به بردگی گرفته شدم.
‫بعد می‌تونی تنهایی بری بیرون و بیای؟
‫می‌تونم؛ اما باید حواسم رو جمع کنم.
‫از برادرهات برام بگو.
‫مشخصه خیلی شیطون‌ان.
‫فکرکن تو یه اتاق ‫باهاشون چی می‌کشم...
‫اما خب حداقل توی خونه‌مون، ‫واسه خودمون دنیایی داشتیم.
‫کلی تپه؛ دشت‌های پر از علف ‫می‌تونستی توشون شنا کنی.
‫مطمئنم اسب‌هاتون عاشق اون‌جا بودن.
‫آره.
‫اخیراً دائم یه‌حسی میاد سراغم...
‫این‌که دیگه هیچوقت نمی‌تونم برم خونه‌مون
‫حس‌ـت رو به خوبی درک می‌کنم.
‫مرسی که باهام اومدی الیا.
‫ممکنه دوباره ببینمت؟
‫شاید.
‫تیتوس فلاویس دومینیاتوس، ‫مردی با استعدادهای بسـیار
‫که یکی از آن‌ها، باعثِ ‫تشدید خشم برادرش می‌شه.
‫یا نکنه می‌خوای بگی غارت اورشلیم، فکرِ پاسوس بود؟
‫به‌هرحال به‌ش افتخار می‌کنم.
‫من رو هم با اسم کثیفِ برادرم صدا نزن.
‫به‌روی چشم.
‫من می‌دونم چطوری باید ‫اعتماد برادرت رو جلب کنی
‫و دوباره گروه‌مون رو وارد بازی‌ها کنیم.
‫بگو ببینم.
‫مارسوس جلسه‌ای با اعضای ‫مجلس سنا ترتیب داده.
‫مخفیانه.
‫یعنی می‌گی بپرم وسط، ‫بدم همه‌شون رو دستگیر کنن
‫و امپراتور رو نجات بدم؟
‫فقط کافیه اون‌جا حضور داشته باشی.
‫فقط شاهد باشید و اجازه بدید خودشون با حرف‌هایی که می‌زنن عاقبت خودشون رو به‌فنا بدن.
‫گروهی دیگر از پناهندگان ‫در مسیر روم هستند.
‫در دشت‌های کامپوس ‫مارسیوس اردوگاه تاسیس کنید.
‫آذوقه و هیزم و نگهبان ‫شهری براشون قرار بدید.
زود کارت رو بگو؛ سرم شلوغه
‫اگر محترمانه‌تر با من برخورد می‌کردید، ‫بیشتر می‌تونستم در خدمت‌تون باشم.
‫نه مثل زیردست و افراد عادی.
‫عادت کردیم.
‫روزهای زیادی در چادرهای ‫فرماندهی به سر می‌بردیم.
‫برید بیرون.
‫هردوی ما در خطر هستیم؛
‫برای محافظت از جون دوتامون،
‫ازت می‌خوام که حبس‌ام رو لغو کنی
‫برادر.
‫این همون مردیه که ‫درموردش گفته بودم
‫زیردست من، تناکس.
‫از این سمت، اعلی‌حضرت.
‫شما دو نفر با من بیاین.
‫شما در دوران‌های بسیار سختی ‫کمک‌حال ما بودید. ازتون متشکرم.
‫قرن‌ها، خاندان و اجداد ما
‫موظف بودند که از شهر و امپراتوری عزیزمان
‫در برابر کسانی که خدایان را ‫خشمگین می‌کنند، محافظت کنند.
‫با این حال، هم‌اکنون شاهد ‫نزول بلایا از سوی آنان هستیم.
‫همه‌ی ما می‌دونیم که با ‫خاموش شدن شعله‌ی وستال،
‫وستا و دیگر خدایان به هیچ ‫وجه از ما محافظت نمی‌کنند
‫و این، می‌تونه به ‫پایان دوران ما ختم بشه.
‫بنابراین برادران، این سوال ‫برای من ایجاد می‌شه که
‫چه تغییری از گذشته‌های دور تا ‫به امروز در امپراتوری ما ایجاد شده؟
‫و هیج جوابی جز وجود...
‫یک امپراتور جدید پیدا نمی‌کنم.
‫مراقب سخنان‌تون باشید، کنسول.
‫همه‌ی ما امروز با احتیاط ‫کامل عمل می‌کنیم، سناتور
‫اما به‌روی خاکستر.
‫امپراتوری رو تصور کنید که
‫کشور رو به خودِ روم ترجیح می‌ده
‫و با یک ملکه‌ی یهودی ‫منافق هم‌خوابگی می‌کنه.
‫تعجبی نداره که خدایان تصمیم ‫گرفتن ما رو از بین ببرن.
‫اما امپراتور از ملکه یهودی دل کند
‫و یک زن رومی برای ‫خود برگزید.
‫برگزیدن یک همسر رومی فقط ‫جنایات امپراتور رو تشدید می‌کنه
‫زیرا که اون افعی یهودی
‫توی بسترش لونه کرده
‫ و زهرش رو توی گوشش می‌ریزه
‫خدایان عبری از زانو زدن امپراتوری ‫روم در برابر آن زن، بسیار خوشنود خواهند شد.
‫پس مردم روم چی؟
‫مردم ما؟
‫زیردست‌هامون؟
‫وظیفه مقدس‌مون؟
‫مردم ما در فاضلاب می‌خوابند
‫درحالی که تیتوس دروازه‌های شهر رو
‫به روی هزاران پناهنده باز کرده.
‫این بیگانگان رو سیر می‌کنه
‫و هرچی که باقی می‌مانه رو ‫صرف بناهای رنگ‌ و وارنگ
‫و خانواده‌اش می‌کنه،
‫درحالی که مردم روم گشنگی می‌کشن
‫واقعاً افسوس.
‫هیچکس نیاز ما به تغییر رو ‫زیر سوال نمی‌بره.
‫سوال اصلی اینه که، ‫آیا این نقشه موفقیت‌آمیز هست یا نه؟
‫هست و باید موفقیت‌آمیز باشه.
‫من به‌تون اطمینان می‌دم که ‫لژیون‌هامون در دوردست‌ها
‫نگهبانان و مردم روم،
‫و حتی خدایان از این تغییر ‫خوشحال خواهند شد.
‫- سرنوشت نـرون. ‫- سرنوشت نـرون.
‫کنسول مارسوس،
‫سناتور تورل و سپولیوس، ‫همه خائنان...
‫دستگیرشون کنید!
‫قربان...
‫خدایان از ما می‌خواهند دست به عمل ببریم،
‫و هم‌اکنون زمان عمل کردن فرا رسیده.
‫کنسول مارسوس، سناتور تورل و سپولسیوس
‫به‌دین وسیله به جرم خیانت دستگیر خواهید شد.
‫ببریدش.
‫اون رو هم همینطور.
‫ببریدشون.
‫بریم.
‫پس تو توی مسابقه «آبی و سفیدها» شرکت کردی؟
‫جزو 11 نفر اول بودم.
اوه!
‫خب چی شد؟
‫گرفتار عیش و نوش شدیم.
‫اسپورپوس هم گرفتار عیس و نوشه؛ ‫اما همچنان ارابه‌رانی می‌کنه.
‫مال من چیزهای دیگه‌ای هم شاملش بود.
‫سوار ارابه شدن برای یک مرد ‫خیلی کار سختیه؛
‫سخت‌تر از اون، ترک کردنشـه.
‫خب تو چرا کشیدی کنار؟
‫من به‌خاطر علاقه‌ام اسب‌ها ‫مسابقه دادن رو شروع کردم.
‫دقیقا مثل تو،
‫منم باهاشون ارتباط ‫عمیقی برقرار می‌کنم.
‫اما مسابقه دادن کاملاً متفاوته...
‫مسابقه چهار اسبه یه‌نوع خودکشیه که... ‫به طرز عجیبی ازش جون سالم به‌در می‌بری.
‫خیلی از دوست‌هام وسط میدان مسابقه جون دادن؛
‫خودمم بارها به‌زور از
‫چنگال مرگ فرار کردم.
‫و یک روز، تصمیم گرفتم اون میدان مسابقه ‫رو ترک کنم و برای همیشه رفتم.
‫به محض این‌که از مرگ بترسی،
‫کـارت تمومه.
‫برادرهای من دوتاشون ‫می‌خوان مسابقه بدن.
‫مشخصه نگران‌شونی.
‫خیلی کم پیش میاد زندگی ‫بر وفق مرادت بگذره.
‫آهای. این‌ها رو بگیر.
‫چند لحظه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫برادر.
‫همه‌ش می‌ترسیدم نکنه ‫از گرسنگی بمیرم.
‫برادر امپراتور ظاهراً
‫به خون‌ت تشنه‌ست.
‫این حس دوطرفه‌ست، برادر.
‫اما فکرکنم اون زودتر به آرزوش می‌رسه.
‫اون بزدل دستور داده دوباره مبارزه کنید.
‫اون‌ها عاشقِ انتقام گرفتن‌ان.
‫چند بار وقتی که قرار بوده ‫به مبارزه با کسی بری،
‫خودت رو برای مرگ آماده کردی؟
‫تعدادش از دستم در رفته.
‫و هربار، تو از دست مرگ فرار کردی.
‫در نبردها، مردم ما به غرش‌هاشون معروف هستند
‫که ترس رو به جون دشمن می‌اندازه.
‫قبل از این‌که به سمت شمشیر ‫و سپرهاشون حمله‌ور بشیم،
‫در گوش مرگ به‌آرامی ‫التماسی ملموس زمزمه می‌کنیم
‫«ای مرگ، اگر قرار بر این است، جان مرا بگیر
‫اما آیا بهتر نیست، اجازه دهی زنده بمانم
‫و با کشتن دیگران، به‌ تو خدمت کنم؟»
‫عجب کلمات جسورانه‌ای.
‫با آقای مرگ معامله می‌کنی.
‫خانم.
‫مرگ یک زنـه.
‫بارها به حرفم گوش کرده.
‫هلیا، شاید به حرف تو هم گوش کرد.
‫گمون می‌کنم اونقدر عاشق فلاماست ‫که بعید می‌دونم بیاد من رو نجات بده.
‫کی قراره بمیرم؟ ‫[روز مسابقه]
‫پنج روز دیگه.
‫دوست عزیزم برام شراب آورده.
‫این زندگی کوتاه هنوز هم ‫می‌تونه خوب باشه.
من بهت بدهکارم برادر
‫من فقط نگران جونتـم؛ درست مثل ‫زمانی که نگران جون پدر بودم.
‫به‌نظرتون مجلس سنا چه واکنش نشون می‌ده؟
‫فقط از دور تماشا می‌کنن
‫و منتظر واکنش مردم می‌مونن.
‫خب پس، پیشنهاد می‌دی چیکار کنیم؟
‫غلات اهدایی به مردم رو افزایش بدیم.
‫پورتو؟ شرایط چجوریه؟
‫ذخایرمون به‌قدری هست ‫که بتونیم دوبرابرش کنیم.
‫پس انجامش بدید.
‫دیگه چی؟
‫مدت زمان برگزاری بازی‌های افتتاحیه ‫رو از پنجاه، به صد روز افزایش بدیم.
‫و قهرمان موردعلاقه ‫مردم رو برگردونیم.
‫اجازه بدیم اسکورپوس دوباره ‫برای گروه طلایی مسابقه بده.
‫فکر عاقلانه‌ایه.
‫صاحبان گروه‌ها من رو ‫از محبت‌شون دریغ کردن.
‫منم جای اون‌ها رو با مردم عادی عوض می کنم.
‫گروه طلایی دوباره باز خواهد گشت.
‫بهت قول می‌دم.
‫برادر من این فرصت رو در ‫اختیارم قرار داده تا بهش خدمت کنم
‫من بایستی بازی‌های افتتاحیه‌
‫آمفی‌تئاتر فلاویان رو سازماندهی کنم.
‫میزان شرط‌بندی‌ها طبق مرادت خواهد بود.
‫شکی درش نیست.
‫ولی چه کسی حاکم اون بازی‌هاست؟
‫- پاسوس؟ ‫- باتجربه‌س.
‫با معاضدت گروه‌ها و زیر بار منّت اون‌ها.
‫پیشنهاد دیگه‌ای داری؟
‫من چی؟
‫خیلی بلند پروازی.
‫اینو از شما پنهان نکردم.
‫بی‌شک بااستعداد هستی.
‫ولی هنر سرگرمی جزوشه؟
‫با کمال احترام، اعلی‌حضرت،
‫جایگاه شما خیلی بالاتر از رده‌های پایینه
‫که بدونید اونا واقعاً دنبال چی هستن.
‫من می‌دونم چون یکی از اونام.
‫ولع‌ـشون رو حس کردم،
‫و تو کثافت‌شون زندگی کردم.
‫می‌دونم از چی می‌ترسن، ‫می‌دونم حرص چی رو می‌زنن،
‫و می‌تونم سرگرمی‌ای رو فراهم کنم ‫که جوابگوی ولع‌شون باشه.
‫خیلی چیزا رو باید پوشش داد ‫که از تصورتون خارجه.
‫بسیار خب، یه آزمون.
‫بذار ببینیم کارت با اعدام خیانتکاران چطوره.
‫و در حالی که مشغول این کاری،
‫به اسکورپوس بگو با ‫یکی از ارابه‌های طلام مسابقه بده.
‫برو حیوون! برو حیوون!
‫برو!
‫می‌تونی! زود باش!
‫اسکورپوس! اسکورپوس!
‫- اسکورپوس ـه! ‫- خانما!
‫بازداشتی.
‫اسکورپوس هستم، ارابه‌ران ارشد گروه.
‫دستتون رو بکشید.
‫هوی! گوش کن. ‫من اسکورپوس کبیر هستم.
‫نه مثل شما حیوونا.
‫خبرش به گوش امپراتور می‌رسه.
‫تو این کار رو باهام کردی.
‫خوک کثیف.
‫خب، با اسکورپوس حالت رو کردی.
‫حالا آزادش کن.
‫به اتهام شرط ‌بندی غیرقانونی دستگیر شدی.
‫شرط بندی غیرقانونی؟
‫یه شوخی از طرف امثال توئه. آره؟
‫واسه من خنده‌داره، رفیق.
‫واسه تو نه.
‫ولی به‌خاطر دوستیِ قدیمی‌مون،
‫احتمالاً می‌تونم بهش فیصله بدم،
‫اگه خیلی ساده برگردی به گروه طلایی.
‫خبر مرگت، اسکورپوس.
‫صاحب 25 درصد گروه طلایی هستی.
‫ارزشش ده برابر... ‫صد برابر بیشتر از
‫600 هزار چندرغازیه که لتو بهت میده!
‫برو درتو بذار!
‫وایسا. وایسا بابا!
‫واسه گروه طلایی مسابقه میدم.
‫ولی تو دیگه رفیق صدام نزن.
‫تصمیم خوبیه...
‫رفیق.
‫هی!
‫هی، بذار بیام بیرون، آشغال.
‫دعا به درگاه وستا.
‫ای الهه آتش ابدی.
‫دعایت شنیده خواهد شد.
‫کورنلیا. به به،
‫بزرگوارترین میان وستاها.
‫رئیس وستا.
‫من و پدرت از وقار و تعالی تو به شوق آمدیم.
‫چون آتش وستال خاموش گشت،
‫زنی بر اثر شلاق و ضرب و شتم جان سپرد.
‫این منبع غرور و افتخارته؟
‫خب جلسه در مورد چیه؟
‫- شاید نشنیده باشی... ‫- ما وستال‌ها از همه چی باخبریم.
‫به عنوان خاتون وستال، ‫تو از جانب خدایان سخن میگی.
‫اگه با هم بریم به خدمت امپراتور،
‫- و برای نجات جون پدرت التماس کنیم... ‫- نه.
‫کورنلیا، پدرت بهت نیاز داره.
‫به من نیاز نداشت،
‫زمانی که به مدت 30 سال ‫منو تو این قفس طلایی حبس کرد.
‫بهت فرصت دادیم ‫تا با خدایان ارتباط بر قرار کنی.
‫هرگز صداشون رو نشنیدم. ‫حتی یه بار!
‫منو اینجا زندانی کردی،
‫منو فرستادی اینجا، ‫نه به‌خاطر منفعت خودم،
‫بلکه به‌خاطر سرفرازی خودت و برادرم.
‫وظیفه‌ی من بود که ازت بگذرم،
‫و الان وظیفه‌ی توئه
‫که جون پدرت رو نجات بدی
‫تا از صخره‌ی تارپیان پرتش نکنن پایین.
‫اگه می‌شد کمک می‌کردم هلش می‌دادم.
‫این حرف رو نزن.
‫تو دخترشی.
‫من باکره‌ی وستال هستم.
‫دیگه دخترش نیستم،
‫یا دختر تو.
‫کورنلیا!
‫التماست می‌کنم!
‫نامه‌م به دستت رسید؟
‫می‌دونم چقدر عاشق
‫اسب‌های اسپانیاییت هستی...
‫ولی خواهشاً بگو ‫قبل از اومدن رفتی حمام.
‫- همیشه. ‫- میگه، «همیشه».
‫پس رفتی حمام.
‫کلماتت حقیقت رو مخفی می‌کنن.
‫می‌دونم چقدر عاشق بوی اصطبل هستی.
‫وای... عمراً.
‫می‌خوام از اینجا بدزدمت.
‫اونوقت به صلیب میخکوبم می‌کنن.
‫مارسوس تو سلوله.
‫دیگه نمی‌تونه اذیتت کنه.
‫خانم خونه چی؟
‫آزادیت رو می‌خریم.
‫با چی؟
‫با دستمزدم و سهم کوچیکم ‫از اسب‌های اصلاح نژاد.
‫بعد از چند تا بُرد، یه ارزشی داره.
‫سه هزار سسترشوس؟
‫چون منو همین قدر خرید.
‫باور دارم
‫اگه پول داشتی، نجاتم می‌دادی.
‫جولا، دست نگه دار.
‫وگرنه من نمی‌خوام دست نگه دارم.
‫اگه منم نخوام چی؟
‫می‌ترسیدم...
‫بار اولم
‫با یه...
‫می‌خوام با تو باشه.
‫حداقل می‌دونم باید چه حسی داشته باشه.
‫منم نمی‌دونم باید چه حسی داشته باشه.
‫پس...
‫بیا با همدیگه کشفش کنیم.
‫مطمئنی؟
‫صد درصد.
‫از نظر من که یکیه.
‫آره. این طور به نظر میاد،
‫ولی اونا خیلی سبک‌ترن.
‫روندنشون سخت‌تره، ولی خیلی سریع‌ترن.
‫دستمزدم چی میشه؟
‫بعداً در موردش حرف می‌زنیم.
‫این چیه؟
‫باید باهاش چی کار کنم؟
‫تایید میشه.
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- مرتبه.
‫اسکورپوس! اسکورپوس! اسکورپوس!
‫زود باش، تندتر!
‫اسکورپوس دوباره حرکتش رو زد!
‫سومین پیروزیش تو این هفته‌ میشه.
‫اسکورپوس! اسکورپوس!
‫حق با تو بود، دومیتیان.
‫عوام الناس،
‫و سنای ترسان.
‫- باشد که خون ما پیروز شود. ‫- تا خود روم سقوط کند.
‫برو! برو!
‫ای وای!
‫کجا می‌رید؟
‫مسابقه تموم نشده!
‫ارابه‌هام ار دور خارج شدن. ‫چرا بمونم؟
‫کم کم دارم عشق جمعیت رو ‫برای اسکورپوس درک می‌کنم.
‫آره!
‫اسکورپوس! اسکورپوس!
‫مالک گروه پیروز!
‫یه سوال دارم.
‫شرط بندی همیشه قبل ‫از آغاز مسابقه متوقف میشه؟
‫- البته. ‫- چرا؟
‫همیشه همین طور بوده.
‫قانونه.
‫همیشه از قانون پیروی می‌کنی؟
‫پول رو می‌ذاری رو میز،
‫کلی پول.
‫در نومیدیه، با مسابقه اسب‌دوانی، ‫خروس جنگی، کشتی،
‫شرط بندی در طول کل مسابقه ادامه داره.
‫و اگه مچت رو بگیرن چی؟
‫کلید شکستن قانون اینه که نشکونیش.
‫فقط لازمه سیستم شرط‌ بندی رو تغییر بدیم.
‫و چطور این کار رو بکنیم، ‫و شرط جدید بگیریم؟
‫بچه‌هات رو می‌فرستی وسط.
‫اوهوم.
‫«تبریک میگم.
‫گروه طلاییت رو پس گرفتی.
‫بُرد‌هات،
‫وگرنه پسرهات می‌میرن،
‫و رازت بر ملا میشه.
‫این هرگز تمومی نداره.
‫مگه اینکه خودت تمومش کنی.»
‫تناکس، یکی کارت داره.
‫می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫بهش بگو فردا صبح اول وقت.
‫منتظرته،
‫الان.
‫تناکس اومده.
‫ببخشید، برادر، یکی از مشتریامه.
‫برو بیرون!
‫فکر می‌کردم سودم رو شخصاً برام میاری.
‫میاد، دومینوس.
‫شرط بندی‌های بزرگ نسیه انجام میشن.
‫مجبوریم صبر کنیم که شرکت‌کننده‌ها ‫قرض‌شون رو بدن.
‫هر چی فردا نصیبت میشه برام بیار.
‫فهمیدی؟
‫تو! تو ارابه‌رانم رو دزدیدی.
‫باید با اسکورپوس در موردش حرف بزنی.
‫اسکورپوس با من معامله کرد.
‫ارابه‌ران گروه سفیده.
‫اینطور فکر نمی‌کنه.
‫اگه می‌خوای افرادت وفادار باشن، ‫باید بیشتر بهشون پول بدی.
‫نوکیسه حرومی!
‫می‌خوامش.
‫شما، همه‌تون،
‫خیال می‌کنید خدایان شما رو ‫برای رهبری ما تدهین کردن؟
‫اشتباه می‌کنید.
‫جایگاه شما به شکننده‌ بودن ‫کسانیه که برای رسیدن
‫به جایی که هستید کُشتید، ‫حالا برید کنار.
‫وگرنه نگهبان‌ها رو خبر می‌کنم؟
‫خیل پرمشغله‌م.
‫ممنون، سناتور.
‫تناکس! می‌خوای بدون دادن
‫سهم امروزم بذاری بری؟
‫عجله دارم.
‫هی، چت شده؟
‫- مستی؟ ‫- آره، هستم.
‫و من پول لازم دارم. ‫باید پول عیاشیام رو بدم.
‫نسیه کن.
‫من بُردم.
‫گروه‌مون برد.
‫زود باش، پول اسکورپوس رو باید بدن!
‫وقتی دستم اومد میدم.
‫تو گاری چیه؟
‫تا پولم رو نگیرم،
‫نمی‌خوام چیز دیگه‌ای ازت بشنوم.
‫پولم رو می‌خوام!
‫پولم رو می‌خوام.
‫- خبری نیست؟ ‫- هنوز که نه.
‫همونطور که خواستی روز پانزدهم برگشتم.
‫کمکم می‌کنی؟
‫یه مردی هست،
‫به اسم تناکس.
‫مجرمه.
‫می‌شناسیش؟
‫آره.
‫دختر بزرگم رو به بردگی گرفته بود.
‫آزادیش رو خریدم،
‫و الان من و دخترم براش کار می‌کنیم.
‫بوی متعفن گناهانش رو به دوش می‌کشه.
‫تو هم از بوی متعفنش لکه‌دار شدی.
‫فقط به‌خاطر فرزندانم این کار رو می‌کنم.
‫و با این وجود، می‌خواستی فریبم بدی
‫و از من برای آزادی دخترت استفاده کنی.
‫- نه، نه، نه... ‫- گمان کردی
‫نسبت به والدینم سوءنیت دارم،
‫و خیال کردی می‌تونی از این
‫برای آزادی اولادت استفاده کنی.
‫آره.
‫هنوز باید خیلی چیزا از روم
‫و وستال‌ها یاد بگیری.
‫من به این شهر تعلق دارم، نه به پدرم.
‫اون برای شکستن دستور الهی ‫دسیسه کرد و بایستی بمیره.
‫تو ارزش وساطت منو نداری.
‫نه، خواهش می‌کنم. دخترم بیگناهه،
‫ارزش محافظت شما رو داره.
‫تنها روم ارزش محافظت منو داراست.
‫چی شده؟
‫روز شومیه.
‫موافقم.
‫تو این لحظه.
‫این نگاه دیگه چیه؟
‫در مورد ارتباطم با تو تجدیدنظر می‌کنم.
‫نیکا. نیکا، بیدار شو!
‫تو اینجا بمون!
‫تناکس! تناکس!
‫یه مرد هیکل گُنده با جای زخم روی صورتش.
‫در رو قفل کن.
‫- داچا کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫عجله کنید.
‫اینجا صبر کن.
‫چاقو رو بنداز.
‫باید به افرادت بیشتر پول بدی.
‫می‌خوای زنده بمونی؟
‫چاقو،
‫آروم بده
‫به دست ضعیفت. ‫از زیر بدش به من.
‫اگه می‌خوای کاری بکنی، ‫خودت انجامش بده.
‫حالا که همه چیزت رو ازت گرفتم،
‫می‌خوام بکشمت.
‫خوبه، جنگیدن رو از ‫بی‌سراپاها و پاپتی‌ها یاد گرفتی.
‫من مبارزه رو از جنگیدن تو عظیم‌ترین ‫ارتش روی زمین یاد گرفتم.
‫کوینتوس.
‫تو فقط یه ضعیف‌النفس نق نقو هستی.
‫حالا همون طور که تو ولم کردی ‫ولت می‌کنم.
‫قبل از کشتن ارباب‌مون،
‫اون تاریک‌ترین رازش رو بهم گفت.
‫چون زنش صاحب یه ‫مزرعه پرورش اسب بود،
‫تو رو مثل یه برده ‫بیخ گوش زنش مخفی کرد.
‫وقتی تو جهنم جزغاله میشی،
‫بهش فکر کن.
‫اون پدرت بود!
‫درسته. خون یه نجیب‌زاده تو رگ‌هاته.
‫خدانگهدار، کوینتوس کوچولو.
‫ترجمه از «آیــدا و مریـــم» :::. Ayda.NDR & carelless_whissper .:::