Romeo Alpha
‫عه؟ نکوماتا؟!
‫گربه خونوادگیتون؟
‫اوهوم.
‫یکی دو روز پیش، دمش دوتا شد.
‫عه؟!
‫جون من؟!
‫واسه همین من باید زود برم خونه.
‫فعلا.
‫منم می‌خوام ببینمش!
‫آره، بیا بریم!
‫من ترجیح می‌دیم راحتش بذاریم...
‫بذار ببینیم دیگه!
‫یه نکوماتاست!
‫بوچیو.
‫فیلم تبدیل شدنش به نکوماتا رو گرفتم.
‫آفرین، برادر تاکومی!
‫چرا قایم شدی؟
‫چـ-چون که...
‫من خیلی زود خجالت‌زده می‌شم.
‫حرف زد.
‫من چیزیم که شما بهش می‌گین «ذاتاً خجالتی»
‫خجالتی؟
‫وقتی فهمیدم دارم تبدیل به یه نکوماتا می‌شم،
‫بدجوری آشفته شدم.
‫نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫چیکار... کنی؟
‫نکوماتاها همینطوریش هم انگشت‌نمان، و...
‫مردم منو این شکلی می‌بینن...
‫تازه اسمم هم بوچیوـه!
‫کی اون اسمو روت گذاشت؟
‫من.
‫من فقط می‌خوام زندگی آرومی داشته باشم.
‫بوچیو.
‫ببخشید قشقرق به پا کردیم.
‫من خیلی خوشحالم.
‫فکر می‌کردم بخاطر کهولت سنت قراره بمیری،
‫پس خوشحالم که بیشتر باهامون می‌مونی.
‫ولی این زندگی جدیدته، پس هواتو دارم.
‫و اگه از اسمت خوشت نمیاد، ‫می‌تونی عوضش کنی.
‫همینی که دارم... خوبه.
‫پس گمونم این ویدئو تبدیل شدن ‫به نکوماتا رو نمی‌شه جایی پخش کرد.
‫ایول!
‫فکر کردم می‌ذارمش روی می‌تیوب...
‫اونی‌سان! هر کاری می‌کنی این کارو نکن!
‫فکر می‌کردم خیلی معروف می‌شه.
‫آره، می‌شد!
‫نه خواهشا...
‫خب، فردا می‌بینمت!
‫آره!
‫جیرو!
‫اوه، مو-چان.
‫ایستگاه اتوبوس
‫فوچیگاموری-مائه
‫سلام.
‫سلام!
‫الان یه نکوماتا رو دیدم!
‫گربه تاکومی، بوچیو!
‫عه جدی؟ پس به‌شکل یه نکوماتا دوباره متولد شد، ها؟
‫امروز تی-شرت خیلی باحالی پوشیدیا.
‫عه، متوجه شدی؟
‫خب، معمولا تی-شرتای خیلی عجیبی می‌پوشی.
‫بی‌خیال. تعریف زیادی تو رو به چیزی نمی‌رسونه.
‫وایسا، شاید برسونه...
‫عه؟ چی؟
‫بفرما، بستنی!
‫میکان ترد
‫توی سوپرمارکت خریدمش.
‫می‌دیش به من؟
‫البته.
‫مرسی!
‫پس ممنون می‌شم!
‫این بیرون گرمه. زیر سایه بمونیا، باشه؟
‫باش!
‫نمی‌ری خونه؟
‫می‌رم. فکر کردم از پیرمرد بخوام منو برسونه.
‫چرا؟
‫چون گرمه.
‫نمی‌تونی تا خونه پرواز کنی؟
‫راستش پرواز کردن خیلی خسته‌ام می‌کنه.
‫واسه آدما، مثل این می‌مونه که ‫کل راه خونه رو بدوئن.
‫این که خیلی بده.
‫نه؟
‫سلام، جیرو هستم.
‫آره، آرد هم خریدم.
‫می‌گم، چون گرمه، میای منو برسونی؟
‫الان توی ایستگاه اتوبوسم.
‫چی؟ ولی دمای امروز ۳۴ درجه‌ست...
‫عا، خیلی خب.
‫گفت نمی‌شه؟
‫گفت نمی‌شه.
‫گفت نذارم گرما شکستم بده.
‫عه؟
‫عرقم خشک شده! ‫تو این کارو کردی؟
‫قدرت ماوراءطبیعیته؟
‫آره. من کردم.
‫راستش، قبلا هم از قدرت ماوراءطبیعیم استفاده کردم.
‫عه؟! کی؟
‫نمی‌گم.
‫اه!
‫در این سرزمین، آدم‌ها و خدایان با هم زندگی می‌کنن.
‫سرانجام، موجوداتی با قدرت‌ها ‫و ظاهرهای اسرارآمیز،
‫به‌نام «آیاشی» به‌وجود اومدن.
‫موجوداتی که خدایان بهشون زندگی دادن...
‫موجوداتی که از قلب مردم و ‫قدرت‌های اسرارآمیز کلماتشون متولد می‌شن...
‫آیاشی‌ها شروع کردن به زندگی کردن در کنار آدما.
‫حتی بعد اینکه خیلی از خدایان به آسمون‌ها برگشتن،
‫اونا همچنان به زندگی کردن کنار آدما ادامه دادن.
‫و حالا، اینجا در فوچیگاموری،
‫شهری دره‌ای که اغلب باد داخلش می‌وزه...
‫راهنمای بیمه سلامت یوکای
‫گواهی تولد ‫مجدد یوکای
‫گواهی تولد مجدد یوکای...
‫بیمه سلامت یوکای؟
‫می‌خوای من این کاغذبازی‌ها رو برات انجام بدم؟
‫نـ-نه! می‌خوام سعی کنم خودم کارهامو انجام بدم!
‫خیلی خب.
‫پس یواش یواش کمکت می‌کنم، ‫پس نگران نباش، باشه؟
‫چشم خانم.
‫ولی ما خونواده‌ایم، نیستیم؟ ‫نیازی نیست اینقدر مودبانه حرف بزنی.
‫ببخشید. این طبع منه.
‫ولی...
‫خوشحالم که خونواده‌ایم.
‫بوچیو، گربه‌ای که نکوماتا شد
‫به‌عنوان یه نکوماتا دوباره متولد شدم،
‫و همه‌تون بهم تبریک گفتین.
‫خیلی خوشحالم.
‫تا بتوانید رسما به خانواده ملحق شوید
‫گواهی تولد مجدد یوکای رو پر کنید
‫اولین‌کاری که بعد از ‫تولد مجدد باید انجام دهید چیست؟
‫اوهوم.
‫می‌گم، بوچیو.
‫می‌شه از شکل نکوماتاییت واسه ‫پروژه کاردستی تابستونیم استفاده کنم؟
‫چـ-چیزه... ممنون می‌شم اگه از شکل اصلیم استفاده کنی.
‫اینطوره؟ باشه.
‫می‌گم بوچیو...
‫می‌تونی از قدرت‌های یوکایی یا همچین چیزی استفاده کنی؟
‫قـ-قدرت‌های یوکایی؟
‫می‌دونی، قدرت‌های ماوراءطبیعی.
‫خب... مطمئن نیستم هنوز.
‫نمی‌دونم چیکار می‌تونم بکنم.
‫بهترین راه فهمیدنش اینه که ‫از یه یوکای دیگه بپرسی.
‫مثلا جیرو؟
‫جیرو-سان تنگوی کلاغی نیست که ‫از این کوهستان محافظت می‌کنه؟
‫آره، دقیقا.
‫و تنگوی پیر هم هست که اسمش تازنبوـه.
‫احتمالا بهت توصیه خوبی می‌کنه.
‫سـ-سلام!
‫بفرما تو.
‫پیرمرد، بوچیو-کون اومده اینجا.
‫سلام. خوش اومدی.
‫ا-از آشنایی‌تون خوشبختم! ‫بوچیو هستم!
‫آره، پیرمرد صورت ترسناکی داره، نه؟
‫جیرو، یکم چای دم کن.
‫شرمنده.
‫کینتسوبا
‫دورایاکی
‫به بدن نکوماتاییت عادت کردی؟
‫آره، کم و بیش.
‫کاغذبازیای این دو هفته‌ای که گذشت ‫تا الان سخت‌ترین قسمتش بوده.
‫این باید خیلی کار سختی بوده باشه.
‫بیست‌سالگی واسه یه گربه خیلی سن زیادیه،
‫ولی به‌شکل یه یوکای، خب... ‫تو اساسا یه درجه تغییر کردی.
‫سخت تلاش کن.
‫تـ-تلاش می‌کنم!
‫راستشو بخوایین، اتفاقی که یکم پیش ‫افتاد، یکم منو مضطرب کرد.
‫هیچی درمورد خودم نمی‌دونم.
‫ببخشید یهویی اینو گفتم...
‫خب...
‫تو هنوز بی‌تجربه‌ای، بهترین کار اینه ‫که با افراد زیادی صحبت کنی.
‫ما هم کمکت می‌کنیم.
‫خیلی متشکرم.
‫یه دیتارابوچی!
‫نمی‌دونم داره بارون با خودش میاره آیا.
‫سلام!
‫جیرو؟
‫برات اعلامیه شهر رو آوردم!
‫سلام. دستت درد نکنه.
‫داری سوشی چیراشی درست می‌کنی؟
‫نه.
‫توفو ‫سوخاری
‫سوشی ایناری.
‫زیاد از سوشی ایناری خوشم نمیاد.
‫عه؟
‫مطمئنم اگه یکم درست کنی خوشت میاد.
‫می‌خوای باهام درستی کنی؟
‫خیلی خب.
‫هورا.
‫تموم شد!
‫اووه، خوبه.
‫هوم!
‫اعلامیه درمورد جشنواره‌ست؟
‫آره. برنامه جشنواره.
‫اوه، به این زودی اون موقع شده...
‫مو-چان، قراره یه راهبه بشی، درسته؟
‫هوم.
‫تمرین رقص آتشت چطور داره پیش می‌ره؟
‫خیلی سخته!
‫رقصو حفظ کردما، ‫ولی تمرین کردنش خیلی سخته.
‫که اینطور.
‫منم نمی‌تونم از جشنواره لذت ببرم.
‫خیلی مزخرفه.
‫مو-چان، چطوره سوشی‌های ایناری ‫روی بذاریم روی محراب؟
‫هوم.
‫خدایان سوشی ایناری دوست دارن؟
‫فکر کنم خدای محلی اینجا داشته باشه.
‫جدی؟
‫ما معمولا متوجه نمی‌شیم،
‫ولی خدایان دارن تماشامون می‌کنن، می‌دونی.
‫اونا چیزی نمی‌گن،
‫ولی صدامونو می‌شنون.
‫در تمرین رقصت موفق باشی.
‫هوم.
‫بارونه.
‫شاید کار اون دیتارابوچیه.
‫هوم.
‫به‌زودی زمان جشنواره فانوس می‌شه.
‫هوم.
‫ببخشید که یهویی دعوتت کردم این بیرون.
‫اشکال نداره.
‫چیزه...
‫یکی هست که خیلی دلم می‌خواست باهاش آشنا شی.
‫باشه...
‫بوچیو-کون، کاری واسه انجام دادن پیدا کردی؟
‫عه؟
‫نه، هنوز نه...
‫ولی من شنیدم تبدیل‌شکل، پایه‌ترین توانایی نکوماتاست.
‫تبدیل‌شکل...
‫داشتم درمورد چیزایی مثل ‫کلاسای تبدیل‌شکل تحقیق می‌کردم.
‫که اینطور. عالیه.
‫عه؟
‫عا.
‫پس تو بوچیو-کونی.
‫بـ-بله!
‫اون...
‫عین چی زل زده بهم...
‫خب...
‫باید جواب بده.
‫عا، پس می‌بریش؟
‫خب چون تو تازنبو-سان درخواست کردین...
‫چیزه...
‫ببخشید ولی... ‫راجع به چی حرف می‌زنین؟
‫عه؟ بهت نگفتن؟
‫نه.
‫سوپرایز!
‫عجبا.
‫چیزه...
‫به‌عنوان یه نکوماتا، تو برای ‫تبدیل‌ شدن استعداد ذاتی داری.
‫اگه ازش استفاده نکنی، به جایی نمی‌رسی.
‫بذار معرفی‌تون کنم.
‫ایشون تاچیبانا یوری-چانه، ‫یه باکه‌گیتسونه.
‫اون معلمیه که قراره بهت فوت و فن ‫تبدیل‌شکل رو یاد بده.
‫واقعا؟!
‫بهش آسون بگیریا، باشه؟
‫سنسه... من!
‫خب...
‫پدربزرگ به‌زودی برمی‌گرده.
‫شاید خودشه.
‫تارو، واق واق نکن.
‫عه؟ اوشورو-ساما اینجاست، نه پدربزرگ.
‫جدی؟
‫رفت داخل؟
‫اون همیشه بی‌صبر بود.
‫موتسومی، به اوشورو-ساما یکم غذا بده.
‫و بهش خسته نباشید بگو.
‫خسته نباشی!
‫چه اوشورو-سامای صمیمی‌ای.
‫چون من ازش خواستم پدربزرگو بیاره خونه.
‫اوه، بهش آب هم بدیا!
‫می‌دونم!
‫چی شده، مو-چان؟
‫پدربزرگ رفت توی اتاق تلویزیون.
‫.درسته. منم دیدمش.
‫شرط‌ می‌بندم می‌خواد مسابقات رو ببینه.
‫بفرمایید.
‫بخور.
‫بابا رو ندیدی؟
‫امیدوار بودم با پدربزرگ بیاد خونه...
‫اگه فکر کنی بابات مرده، ‫اون ناراحت می‌شه.
‫ببخشید.
‫ببخشید، بابا.
‫چـ-چیزه...
‫یوری-سان؟
‫این درس تبدیل‌شکله؟
‫هوم؟
‫متاسفم.
‫آخه من زیاد چیزی درمورد تبدیل‌شکل نمی‌دونم.
‫ها؟
‫عه، متأسفم!
‫مگه الان از اون قیچی استفاده نمی‌کنی؟
‫عه؟
‫دست‌هاتو تبدیل کردی تا راحت بتونی ‫از وسیله‌ای که نیاز داری استفاده کنی.
‫این کارو ناخودآگاه انجام دادی.
‫ولی این تبدیل‌شکل نیست.
‫نه تا وقتی که خودآگاه انجامش بد.
‫خودآگاه...
‫من به‌عنوان یه باکه‌گیتسونه متولد شدم،
‫ولی تو اولش یه گربه بودی.
‫بله.
‫چرا تبدیل شدی به یه نکوماتا؟
‫دلیلشو می‌دونی؟
‫نمی‌دونم.
‫که اینطور.
‫دست راستتو بهم بده.
‫عه؟
‫بـ-باشه...
‫تبدیل‌شکل به تصور، تمرکز،
‫و حس خود‌آگاهی نیاز داره.
‫د-دستم!
‫این یه تمرین آموزشیه که ما باکه‌گیتسونه‌ها ‫وقتی بچه‌ایم انجام می‌دیم.
‫اولین تکلیفت
‫اینه که دستتو تبدیل به یه دست انسانی بکنی.
‫و بفهمی یه دست چه حسی داره.
‫عه؟!
‫یه-یه راست می‌ریم سراغ این کار؟!
‫بهت یاد می‌دم چطور آسون‌ترش کنی.
‫فقط بهش عادت نکنیا. یکمم خودت تلاش کن.
‫تونستم—
‫زیادی زور زدی.
‫ببخشید.
‫انگار تصور ذهنی رو داری،
‫ولی تمرکز نداری.
‫پریشونی؟
‫عا؟ ام...
‫از من می‌ترسی؟
‫لازم نیست مخفیش کنی.
‫آره. متاسفم.
‫می‌دونستم که می‌ترسی!
‫بوچیو!
‫اومدیم ببینیم در چه وضعی.
‫تاکومی-کون! ریو-کون!
‫یوری-سان، سلام.
‫سلام.
‫با هم دوست شدین، بوچیو؟
‫انگار ازم می‌ترسه؟
‫عه، چرا؟
‫زود باش. دوباره امتحانش کن.
‫عه؟ ولی...
‫تو می‌تونی، بوچیو.
‫تونستم...
‫تـ-تونست، یوری-سان!
‫معرکه‌ست!
‫هوم. قبول شدی.
‫باریکلا، بوچیو!
‫آره!
‫فقط بخاطر این بود که کنارم موندین، ‫و تشویقم کردین.
‫من برگشتم.
‫آها... خیلی خب.
‫آره.
‫بله.
‫یوری-چان، درمورد باربیکیوی یک‌شنبه...
‫مو-چان؟ چی شده؟
‫جیرو...
‫شرمنده. دوباره باهات تماس می‌گیرم.
‫چی شده؟
‫اتفاق ترسناکی افتاده؟
‫چیزی نیست.
‫چیز نیست.
‫یکم کرفس می‌خوای؟
‫خوشحال می‌شم.
‫یکی دادشون به ما، ‫ولی بیشتر از اونیه که مصرف کنیم.
‫ممنونم.
‫فکر کنم در شام امشب استفاده‌اش کنم.
‫چیزی شده؟
‫خب...
‫یه کارآگاه تماس گرفت.
‫درمورد... اونه.
‫درمورد احتمال اینکه ربوده شده باشه تحقیق کردیم،
‫ولی باتوجه به شرایط...
‫متاسفانه باید بگم احتمالا توسط پوچی بلعیده شده،
‫یک بُعد خیالی بین اینجا و اون دنیا.
‫پرونده‌های اشخاص گم‌شده دیگه رو هم نگاه کرده بودم،
‫پس برای شنیدن این آماده بودم، ولی...
‫به بقیه گفتی؟
‫به بچه‌ها نه.
‫که اینطور.
‫همه‌چی رو توی دلت نگه ندار. ‫هروقت خواستی می‌تونی باهامون صحبت کنی.
‫ما همیشه برای کمک اینجاییم.
‫خوش‌شانسم که همچین همسایه‌های قابل‌اعتمادی دارم.
‫ممنونم.
‫ما خیلی وقته که همسایه‌ایم.
‫زمان خیلی زیادی.
‫این که تقصیر کسی نیست، هست؟
‫نه. تقصیر کسی نیست.
‫انسان‌ها درک کاملی از ماهیت خودشون ندارن.
‫چیزایی هست که نمی‌تونن کاریش بکنن.
‫فکر کنم مو-چان خبر داره چی به سر باباش اومده.
‫چون می‌تونه ببینش؟
‫آره.
‫اون می‌دونه که باباش بلعیده شد،
‫ولی نمی‌تونه بپذیره که اون دیگه نیستش.
‫من به‌جای بابای مو-چان، کنارش هستم،
‫تا وقتی که بتونه حقیقتو بپذیره.
‫جیرو...
‫دقیقا واسه همینه تو یه نیمه مرد هستی.
‫خب، این ماهیتمه دیگه.
‫خب، چجور مایویی با کرفس‌ها می‌خوای؟
‫مایوی میسو.
‫و میسوی سرخ درست کن.
‫پس سوپ میسوی امروزی چی؟