‫Romeo Alpha
‫یه سر می‌رید به شهر زادگاهتون؟
‫چون تعطیلات بهاریه، تسوباکی بهم گفت که بیام.
‫بهشون گفتم که دوباره بهشون سر می‌زنم، ‫ولی نه به این زودی.
‫ولی نمی‌تونستی بگی نه، آره؟
‫داداش کوچولوت خیلی نازه.
‫پس منم می‌خوام باهات بیام.
‫عه؟
‫اوی!
‫بوچیو!
‫تاکومی-کون؟
‫بوچیو! خبر، خبر!
‫اون افراد آزمایشگاه فضا-زمان ‫دوباره اومدن به شهر!
‫من... موقع تعطیلات بهاری می‌خوام یه کاری بکنم.
‫این!
‫شایعات از بین رفتن مرز
‫بُعد ‫جایگزین ‫(جهان موازی)
‫فراوان وجود دارد
‫جهنم
‫قلمروی ‫یوکای‌ها
‫جهان ‫ما
‫بهشت
‫بُعد ‫جایگزین ‫(جهان موازی)
‫«شایعات از بین رفتن مرز»؟
‫۱. دو فضا در نتیجه نوعی ‫انرژی با یک‌ دیگر برخورد می‌کنند
‫آره! اطلاعات محرمانه‌ای که ‫آزمایشگاه داره مخفیشون می‌کنه!
‫این انرژی چیست؟
‫برخی از شایعات ممکن است به منبع اعوجاج اشاره کنند؟
‫صفحه بعدی خلاصه ای از شایعات در مورد آنچه ممکن است ‫در صورت از بین رفتن مرز اتفاق بیافتد است.
‫می‌دونین که تازگیا اعوجاج‌ها ‫ی زیادی در فضا دارن ظاهر می‌شن؟
‫برعکس اونایی که می‌گن هر صد سال اتفاق می‌افتن، اینا...
‫خطرناکن؟
‫آره!
‫سرتاسر اینترنت شایعاتی از اینکه این اعوجاج‌ها
‫نشونه‌های بدی از یه اتفاق ‫بزرگ که قراره بیافته، هست!
‫و اون از بین رفتن مرزـه!
‫و، من می‌خوام با افراد آزمایشگاه مصاحبه کنم ‫که بفهمم آیا این شایعات واقعی‌ان یا نه!
‫عه؟!
‫و بعدش می‌خوام یه ویدئو از این ‫ماجرا بگیرم و توی اینترنت آپلودش کنم!
‫و اینکه، می‌خوام توی همه این کارها کمکم کنی!
‫زود باش، بریم!
‫عا، ممنون بابت غذا!
‫خـ-خواهش...
‫تونستی ریشه‌یابیش کنی؟
‫اوهوم.
‫یه جایی حول و حوش سال ۱۵۲۰،
‫یه چیزی در محدوده منطقه پژوهش رسید به زمین.
‫ردی از خودش گذاشت؟
‫ایناهاش. از جنوب-جنوب‌شرقی پرواز کرد.
‫هوم. خودشه.
‫کتاب‌های تاریخی این شهر، صحت دارن.
‫کاش به همین راحتیا بود...
‫هی، می‌شنوی چی می‌گن؟
‫می‌دونم.
‫آره، ولی خیلی پیچیده به‌نظر میاد...
‫و اینکه...
‫چرا قایم شدیم؟
‫مگه نمی‌خوای باهاشون مصاحبه... کنی...
‫این کارو نکن!
‫نمی‌تونی بدون اجازه ازشون فیلم بگیری!
‫فقط یه کوچولو!
‫نمی‌تونی!
‫ولی...
‫ببخشید...
‫اگه می‌خوای فیلمشونو بگیری، ‫باید بهشون بگی!
‫ببخشید...
‫ببخشید.
‫احیانا... داشتین از ما فیلم می‌گرفتین؟
‫معذرت می‌خوام!
‫لطفا نذاریدم توی لیست سیاه!
‫عه؟ سیاه...؟
‫ای بابا، آروم باش.
‫همیشه وقتی دارم تحقیق می‌کنه این اتفاق می‌افته.
‫در مقایسه با موارد دیگه، تو هیچی نیستی.
‫ولی می‌دونی بچه، نکوماتا-سان درست می‌گه.
‫بدون اجازه فیلم گرفتن از مردم ‫مثل دزدی کردن می‌مونه.
‫باشه...
‫می‌شه ببینم چه رو ضبط کردی؟
‫بفرمایید.
‫شـ-شما...
‫همون خانم اون دفعه‌اید...
‫عا! ممنون بابت کمک اون موقعت!
‫اون دفعه؟
‫عا، چیزه...
‫حادثه درجه اف‌اس.
‫آها، اون.
‫ایرادی نداره این ویدئو رو نگه داری.
‫ولی توی اینترنت آپلودش نکن.
‫چشم.
‫اوه، راستی! می‌خواستم سوالی ازتون بپرسم!
‫اوه؟ چی؟
‫شایعات مربوط به از بین رفتن مرز حقیقت دارن؟
‫اوه، اونا؟
‫نظری ندارم.
‫هی، بخاطرش هیجان‌زده نشو!
‫ببین، نمی‌خوام چیزی بگم که ‫باعث نگرانی بی‌مورد بشه.
‫بیشتر شایعات چیزی جز فرض و گمال نیستن، می‌دونی.
‫به‌نظر نباید اونا رو خیلی جدی بگیری.
‫این دنیا اون چیز مزاحم که ‫بهش می‌گن کوتوداما رو هم داره.
‫ولی اینا همه‌اش فقط نظر منه.
‫ممکنه یکی دیگه یه چیز دیگه بهت بگه.
‫پس، شما چی؟
‫عه؟! مـ-من نظری ندارم!
‫یه چیزی بگو دیگه.
‫نظرتون چیه دقیقا؟
‫گفتم که نظری ندارم! اصلا!
‫ای بابا، بگو!
‫این بنای یادبودی همیشه اینجا بود؟
‫تنگنبو ‫تا ابد ‫در اینجا خفته است ‫جون ۱۵۲۳
‫«تنگنبو تا ابد در اینجا خفته است.»
‫خب، کم کم باید برگردیم به تحقیقمون برسیم.
‫بله. خیلی ممنون.
‫خودشه. چطوره کارت ویزیتمو بهت بدم؟
‫عه؟! ایـ-ایراد نداره؟!
‫باورم نمی‌شه!
‫مارک آزمایشگاه هم روش داره!
‫خیلی عالی شد.
‫اوهوم! این گنج‌های واقعی‌ان!
‫راستی، موندم اونجا داشتن ‫درمورد چی تحقیق می‌کردن...
‫اوه! اینو یادم رفت ازشون بپرسم!
‫بوچیو، تو شنیدی که چی گفتن، نه؟
‫یه چیزی درمورد کتاب‌های تاریخی این شهر...
‫تاریخی؟
‫خیلی زمان پیش اونجا اتفاقی افتاده؟
‫حالا یادم اومد! ‫یه بنای یادبودی هم بود!
‫تنگنبو ‫تا ابد ‫در اینجا خفته است ‫جون ۱۵۲۳
‫روش نوشته بود: «تنگنبو تا ابد در اینجا خفته است.»
‫تنگنبو؟ حس می‌کنم قبلا اون اسمو شنیدم...
‫بوچیو، بیا بریم کتابخونه!
‫گفتن نظری ندارن،
‫ولی اگه واقعا داشتن درمورد از بین ‫رفتن مرز تحقیق می‌کردن، خیلی باحال می‌شد!
‫می‌گم...
‫وقتی مرز از بین بره چی می‌شه؟
‫خب، درمورد جهان‌های موازی شنیدی دیگه، نه؟
‫جهان‌های موازی؟
‫آره.
‫این جهان ‫ جهان موازی
‫همه دنیاها مثل توپ‌هایی در یه ‫استخر توپ چپونده شدن.
‫مرز
‫معمولا، سدهایی به‌نام مرزها که از اینکه ‫اونا باهم تداخل پیدا کنن جلوگیری می‌کنن،
‫ولی وقتی چیزی باعث از بین رفتن سد بشه،
‫دو دنیا با همدیگه ترکیب می‌شن.
‫از بین رفتن مرز اینه.
‫وقتی با هم ترکیب بشن چی می‌شه؟
‫تمام دانش‌های عمومی دنیا ‫غزل خدافظی رو می‌خونن.
‫عه؟!
‫به زبون دیگه، وقتی دانش عمومی یه ‫دنیای دیگه با مال ما قاطی بشه...
‫مثلا، چیزی که به‌عنوان زمین ‫می‌شناسیم ممکنه دریا بشه.
‫یا ساکنین اون یکی دنیا ممکنه بیان به دنیای ما.
‫اگه احیانا ساکنینشون هیولاها باشن، ‫هرج و مرج به پا می‌شه!
‫آره!
‫اگه مرز از بین بره،
‫دنیا در دردسر بزرگی می‌افته.
‫البته، اینا چیزی به‌جز فرض و گمان نیست.
‫روش تاثیر گذاشته.
‫کتابخانه شهری فوچیگائوکا
‫بذار ببینم... ایناهاش.
‫پس تنگنبو-سان یه تنگو بوده ‫که از این شهر محافظت می‌کرده؟
‫پیرمرد صداش می‌کرده استاد.
‫حدود ۵۰۰ سال پیش مرده،
‫ولی اینجا رو ببین.
‫یه چیزی داره از آسمون می‌افته.
‫می‌گن یه شهاب‌سنگ بوده.
‫تنگنبو سعی کرد جلوی شهاب‌سنگ رو بگیره ‫تا از شهر محافظت کنه.
‫تا می‌تونید بدویین و دور بشین!
‫زیر یه چیزی قایم بشین!
‫زود باشین!
‫بجنبین!
‫بدویین!
‫به موقع فرار نمی‌کنن.
‫استاد! اگه بشه جلوشو گرفت، ‫ما جلوشو می‌گیریم!
‫نه. من تنهایی می‌رم.
‫چی؟!
‫تازگیا داشتم حسش می‌کردم.
‫بدن اصلیم داره به پایان عمرش نزدیک می‌شه.
‫به‌زودی می‌میرم.
‫همونطور که هزار بار بهت گفتم،
‫دلم نمی‌خواد فقط بخاطر کهولت سن بمیرم.
‫این افتخار یه تنگوـه که در حین ‫انجام وظیفه‌اش بمیره.
‫شماها باید از مردم محافظت کنین.
‫این آخرین درخواست خودخواهانه منه.
‫شما...
‫همیشه خودخواه بودین!
‫و تو هم همیشه خیلی جدی بودی.
‫تازنبو، کاری که ازت برمیاد رو بکن.
‫مراقب تنگوی جوانی بعدی ‫که متولد می‌شه باش.
‫هایاچیو.
‫وظیفه‌ای که تو رو فرامی‌خونه رو پیدا کن، ‫دوست خوب من.
‫چشم.
‫اجازه بدید تا زمانی مرگتون، تماشاتون کنم.
‫گریه نکن، گریه نکن.
‫اوه، یادم اومد.
‫چطور اسم نوزاد تنگوی جدید ‫رو بذاریم «جیرو»؟
‫معنیش می‌شه «پسر بعدی» که وارث من می‌شه.
‫استاد...
‫تنگنبو-ساما؟
‫گن-سان؟
‫دوستان...
‫دوستتون دارم.
‫«برای یک لحظه، یک تشعشع درخشان ‫در بالای آسمان به‌وجود آمد،
‫و توپ آتش پراکنده شد.
‫ذارت کوچک زیادی باریده شد،
‫اما هیچ تلفات به‌وجود نیامد.
‫تنگنبو خودش را برای شهر قربانی کرد،
‫و چند روز بعد، بدن اصلیش خشک و پژمرده ‫و سرانجام متلاشی شد.»
‫واقعا ۵۰۰ سال پیش این اتفاق افتاده؟
‫بوچیو، اشکت دم مشکته.
‫پس به عبارتی دیگه، چیزی که افراد ‫آزمایشگاه داشتن درموردش تحقیق می‌کردن
‫حتما شهاب‌سنگ‌ـه!
‫اوه!
‫ولی چرا شهاب‌سنگ؟
‫راست می‌گی...
‫یه شهاب‌سنگ ۵۰۰ سال پیش...
‫نمی‌دونم این کتاب‌ها ‫چیزی درموردش دارن.
‫تاکومی-کون...
‫من کم کم دارم به این قضیه علاقمند می‌شم!
‫اسرار خیلی هیجان‌انگیزن!
‫نه؟!
‫به اعتیاد به آزمایشگاه فضا-زمان خوش اومدی!
‫باشه.
‫متوجه شدم.
‫خیلی ممنون.
‫تماس از طرف مدیرته؟
‫آره. این بار برای تمرین می‌رم توکیو.
‫توکیو حتما خیلی باحاله.
‫می‌گم، می‌شه منم باهات بیام؟
‫وقتی رسیدم اونجا می‌تونیم مسیرمونو از هم جدا کنیم. ‫من می‌خوام موزه اوئنو رو ببینم!
‫عه؟
‫اگه بذارم تنهایی بری شهرگردی، نگران می‌شم.
‫بیا از والدینت بپرسیم.
‫احیانا ناراحتت کردم؟
‫چیزی درمورد شهاب‌سنگ پیدا کردی؟
‫۵۰۰ سال پیش از یه جایی ‫برفراز اقیانوس آرام سقوط کرده.
‫غول‌آسا بوده، ولی ریز ریز شده،
‫و اثراتش در سراسر دنیا حس شده.
‫بعضیا گفتن که لحظه سقوطش ‫آسمون تیره و تاریک شده.
‫ولی، بعد این همه مدت آزمایشگاه ‫می‌خواد درمورد این تحقیق کنه؟
‫فایده نداره! به جایی نمی‌رسم!
‫چطوری قراره همه اینا رو توی ‫یه ویدئو کنار هم بذارم؟
‫بوچیو، فکری نداری؟
‫عه؟
‫خب...
‫چطور بگم؟
‫تاکومی-کون، اگه این چیزیه که خیلی ازش لذت می‌بری،
‫شاید یه روز بتونی به‌عنوان شغلت این کارو انجام بدی.
‫مثلا کار کردن با ویدئوها،
‫یا شاید حتی برای آزمایشگاه فضا-زمان!
‫محاله محاله. فقط یه سرگرمیه.
‫نمی‌تونی با دوست داشتن چیزی ‫ازش یه شغل بسازی.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫وقتی بزرگ بشم،
‫می‌خوام به‌عنوان یه کارمند کار کنم ‫هم همینطور یه نرد بمونم.
‫که اینطور. اینم باحال به‌نظر میاد.
‫نه؟
‫پس این رویای الانته؟
‫گمونم.
‫قبلا رویات چی بود؟
‫عه؟
‫قبلا...
‫کارگردان فیلم شدن... بود گمونم.
‫چه رویای بی‌نظیری!
‫نه، غیرممکنه!
‫گفتم غیرممکنه!
‫چون بهم گفتن غیرممکنه!
‫کی گفته؟
‫خب...
‫دوستام...
‫کلاس دوم،
‫بهم گفتن نمی‌تونم با کلی شانس ‫یکی از اونا بشم.
‫ریو گفت غیرممکن نیست،
‫ولی...
‫فکر کنم واقعیت همینه.
‫بعضی‌وقت‌ها فقط به شانس ‫بستگی داره، نه به تلاش زیاد.
‫به‌نظرم تو شانس خوبی داری، بوچیو.
‫تونستی با سانموتو-سان کار کنی.
‫محشره.
‫من محشر نیستم.
‫آخه... حتی چیزی درمورد آینده یا رویاهام نمی‌دونم.
‫الان فقط دارم تمام تلاشمو می‌کنم ‫که خوش بگذرونم.
‫ولی به‌نظر من...
‫تو محشری، تاکومی-کون.
‫از ته قلبم می‌گم.
‫ممنون که اون سنگو جابه‌جا کردی.
‫واقعا نجاتمون دادی.
‫خواهش می‌کنم.
‫توی راه خونه، مراقب باشیدا.
‫باشه.
‫می‌گم، امروز گرفته به‌نظر میای.
‫عه؟
‫راستش، بوچیو و من یه‌جورایی...
‫دعوامون شد.
‫جون من؟ اون دعوا هم می‌کنه؟
‫عا، نه... دعوا نبود دقیقا.
‫شبیه...
‫من فقط... سرش داد زدم، فکر کنم.
‫پس اوضاع... ناجور شد؟
‫خـ-خودشه!
‫یه‌جورایی... احساس بدی دارم.
‫آره، یه‌جوری درک می‌کنم.
‫چرا اوضاع ناجور شد؟
‫من به بوچیو حسودیم شد.
‫آینده اون اساسا تضمینه.
‫برعکس من، اون شانس خوبی داره، ‫و محشره.
‫آها...
‫خب آره، بوچیو محشره.
‫اون تازه یه نکوماتا شده، و بازم...
‫درسته.
‫هیچ‌وقت خوشت نمی‌اومد ‫درمورد آینده حرف بزنی، آره؟
‫از دست توموکی عصبانی‌ای؟
‫عصبانی نیستم.
‫وقتی باهم وقت می‌گذروندیم، فراموشش کردم.
‫ولی، گاهی اذیتم می‌کنه.
‫می‌دونی، به‌نظر این شانس نیست ‫که بوچیو رو محشر می‌کنه.
‫عه؟
‫بیشتر بخاطر اینه که با افراد مختلفی در ارتباطه.
‫عه، چی؟ چه خفن.
‫نه، من نمی‌گم. بابام اینو می‌گفت.
‫موتورهای سانو
‫می‌دونی که اون کار تعمیرات ماشین انجام می‌ده؟
‫اون مطمئن نبود که در آینده می‌خواست چی کاره بشه،
‫ولی بعدش، یکی از دوست‌هاش در دبیرستان دعوتش ‫کرد تا مسابقه موتورسیکلت‌ها رو ببینه.
‫همین اونو به موتورسیکلت‌ها و ماشین‌ها علاقمند کرد،
‫پس نگهداری و تعمیر وسیله نقلیه یاد گرفت ‫و شروع کرد به تعمیر موتور دوستش.
‫و همین تبدیل شد به شغلش.
‫محشره.
‫برای همینه که
‫همیشه می‌گه اگه با دیگران در ارتباط باشی ‫زندگی خیلی جالب‌تر می‌شه.
‫عه...
‫بوچیو هم کلی چیز از یوری-نه‌چان یاد گرفت، نه؟
‫و از جیرو و پیرمرد هم.
‫فکر نکنم این کار شانس باشه.
‫شاید اشتباه می‌کنم، ولی...
‫به‌نظر من احتمالا اینطوره.
‫جدی؟
‫جدی.
‫تازه، به‌نظر من تو محشری، تاکومی.
‫عه؟ این تویی که محشری!
‫سلام!
‫ما-سان از دیروز شروع کرد به بیرون اومدن از خونه.
‫که اینطور. خب، هوا گرمه.
‫خوشحالم.
‫برای ما-سان خوشحالم.
‫«همین الان به توکیو رسیدم.»
‫نیشیا کازوهیکو
‫گرفتم!
‫یه چیز خوب هم ‫برای خودت بخر. ‫خوش بگذره!
‫گرفتم!
‫همین الان به توکیو رسیدم!
‫شما هم داشتین پیام می‌فرستادین، واگن-سان؟
‫اوهوم. فکر کردم شاید احساس تنهایی کنه.
‫اوه راستی، بوچیو-سان، ‫قرار ملاقاتت در روپونگیه، نه؟
‫می‌رسونمت.
‫واقعا؟!
‫منظورت اینه که می‌تونیم سوارت بشیم؟!
‫ایول!
‫اوه، از طرف بوچیو-کونه.
‫نوشته: «امیدوارم از سفر توهوکوتون لذت ببرین.»
‫آها.
‫تصادفیه که اون هم همین روز ‫تمرین داشت، نه؟
‫آره، ولی مطمئنم مشکلی براش پیش نمیاد.
‫اینجا خوبه؟
‫خیلی ممنون!
‫خب پس، ما می‌ریم به سمت اوئنو.
‫بله. ممنون که همراهش هستین.
‫خب، تاکومی-کون، خوش بگذره.
‫هوم...
‫می‌گم، بوچیو...
‫تو هم موفق باشی.
‫ممنون!
‫با هم دعوا شده بودین؟
‫عه؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫از وقتی سوار شینکانسن بودیم، ‫اوضاع بین شما ناجور به‌نظر می‌اومد.
‫ولی بوچیو-سان خیلی خوشحال به‌نظر ‫می‌رسید که تشویقش کردی.
‫آره...
‫به‌نظرت بوچیو تا الان کارش تموم شده؟
‫اوهوم. همین یه لحظه پیش یه مسیج فرستاد.
‫بیا بریم روپونگی به دیدنش.
‫خیلی مضطرب بودم، ولی کلی چیزا یاد گرفتم.
‫هرچند که اگه من آخرش ‫مدیر و منیجر سانموتو-سان بشم...
‫خیلی زحمت داره، ولی خیلی هم باحاله.
‫تماس گرفتی؟
‫سانموتو-سان؟!
‫خسته نباشی از تمرین.
‫خیلی وقته ندیدمت. ‫فکر کردم خوب می‌شه اگه دوباره ببینمت.
‫می‌خوای یکم کائو مان گای با هم بگیریم؟
‫دوست دارم! منتظر بودم ‫که دوباره از اونا بخورم!
‫به‌زودی تاکومی-کون و واگن-سان از راه می‌رسن.
‫می‌شه باهامون بیان؟
‫آره، البته.
‫می‌خوای اونا هم کائو مان گای بخورن؟
‫آره!
‫خیلی غافل‌گیر می‌شن که شما رو اونجا ببینن!
‫عه؟
‫الان، همه‌جا یهو... تاریک شد؟
‫سانموتو-سان؟
‫ناگهانی، یه شکاف خیلی، خیلی بزرگ در آسمون باز شد.
‫اون شروع یه روز خیلی، خیلی طولانی بود.