‫Going out with ‫Sanmoto ‫Gorozaemon! ‫An improvised tour ‫of Asakusa!
‫زمان زیادی گذشته‌ها، نابه-سان.
‫آره.
‫چون فصل ماهی‌گیری تقریبا دیگه تمومه، ‫فکر می‌کردم هردوتون اینجا باشین.
‫اوضاع تو چطوره، سوزوکیچی؟
‫اوه، عالیه، زنم یه نانوایی رو افتتاح کرده.
‫چیزایی که می‌پزه حرف ندارن.
‫عه؟ باید یه وقتی برم یکم بخرم.
‫منتظرت هستیم.
‫تو چی، نابه-سان؟ مادرت چطوره؟
‫اه، دیگه نمی‌تونه روی پای خودش بایسته،
‫پس الان توی یه خونه‌ست.
‫خیلی ناراحت‌کننده‌ست که ببینی ‫والدینت به این روز رسیدن.
‫که اینطور...
‫چه تندبادی.
‫این باد...
‫چیه؟
‫اون چی بود؟
‫یه بونرِیِ خدای اژدها.
‫از خدای اژدها جدا شده ‫تا از این رود محافظت کنه.
‫به‌نظرت الان سلام کرد؟
‫گفنتش سخته.
‫خب، واقعا احساس سرزندگی می‌کنم.
‫بلاخره رسیدم...
‫اولین بارمه که در شهر بزرگ توکیو ام...
‫عه؟!
‫بوچیو رفت توکیو؟
‫آره!
‫اینو داشته باش: سانموتو-سان دعوتش کرد!
‫سانموتو-سان؟
‫همون یارو که همیشه توی تلویزیونه؟
‫هوم، ستاره تلویزیون، سیاستمدار، ‫و فرمانده عالی یوکای‌!
‫ولی چطوری؟
‫ظاهرا جیرو معرفیش کرد.
‫چه شانسی!
‫د-دارم دلشوره می‌گیرم...
‫بدجوری حس می‌کنم به اینجا تعلق ندارم.
‫ببخشید...
‫بله؟
‫شما احیانا بوچیو-سان نیستید؟
‫بـ-بله...
‫من ساکاکی از مونت‌پرو هستم.
‫خوشبختم...
‫به‌عنوان یه نکوماتای هم‌نوع...
‫از آشناییت خوشبختم.
‫از آشناییتون خوشبختم!
‫توی این اتاق منتظره.
‫بوچیو-سان اومده.
‫بیا داخل.
‫ای وای.
‫عجبا...
‫تاحالا کائو مان گای خوردی؟
‫نه...
‫با هر سسی که دوست داری امتحانش کن.
‫چشم.
‫ممنون بابت غذا.
‫خوشمزه‌ست!
‫تند و تیزیش و چاشنی روی برنج...
‫عا، خوراک‌شناس خوبی هستیا.
‫نه، اینطور نیست...
‫بذار خودمو معرفی کنم.
‫من سانموتو گوروزائمون‌ام،
‫یه پادشاه شیاطین.
‫پادشاه شیاطین؟
‫چیزه... چرا می‌خواستید منو ملاقات کنید؟
‫جیرو-کون درموردت بهم گفت،
‫و کنجکاو شدم.
‫خیلی وقته که با یه قلب پاک جدید مواجه نشدم.
‫شنیدم که آشفته‌ای جون نمی‌دونی ‫چرا دوباره متولد شدی،
‫یا ماهیتت چیه.
‫درسته.
‫ولی... فکر کنم حالا می‌دونم.
‫من داشتم تبدیل‌شکل یاد می‌گرفتم،
‫و زمانی که اصلا انتظار نداشتم ‫خیلی به‌درد خورد.
‫که اینطور.
‫پس با فهمیدن اینکه چی برات ‫مهمه، رشد کردی.
‫چرا با گفتن چیزی که پیدا کردی ‫به خونواده‌ات، شروع نمی‌کنی؟
‫باشه!
‫بگذریم، بوچیو-کون، ‫مایلی برای من کار کنی؟
‫عه؟!
‫سلام!
‫یه اطلاعیه آوردم.
‫عا؟
‫دارم میام داخل.
‫جیرو؟
‫هی...
‫جیرو؟
‫ترسیدما.
‫فکر کنم وقتی داشته با گوشیش ‫بازی می‌کرده، خوابش برده.
‫جیرو...
‫جیرو یه‌جورایی...
‫بوی خورشید... یا جنگل رو می‌ده.
‫پاهای جیرو خیلی درازن.
‫من اصلا به قدش نمی‌رسم.
‫امیدوارم زودتر بزرگ‌ بشم.
‫اون‌وقت من از جیرو محافظت می‌کنم.
‫مو-چان؟
‫چرا بهم لگد زدی؟
‫اگه بیداری یه چیزی بگو! ‫ترسوندیم!
‫آها... گمونم زهره ترکت کردم.
‫شرمنده.
‫نه!
‫ها؟
‫تقصیر تو نیست!
‫خدافظ!
‫گروه ۱۲
‫دوستان...
‫یه‌چیزی هست که مایلم بهتون بگم.
‫باشه. چیه؟
‫دوتا چیز. اول...
‫سانموتو-سان ازم پرسید ‫مایلم براش کار کنم یا نه.
‫عه؟!
‫و... تو تصمیمتو گرفتی؟
‫خیلی باعث افتخارمه که ازم اینو پرسید،
‫و می‌خواستم به انتظاراتش جواب بدم.
‫بوچیو...
‫می‌‌خوای بری توکیو؟
‫نه.
‫تصمیم گرفتم که الان زمانش نیست.
‫می‌خوام بیشتر پیش شماها بمونم.
‫می‌خوام اینجا رشد کنم و بالغ بشم.
‫بوچیو...
‫و حالا می‌رم سراغ مورد دوم...
‫بلاخره یادم اومد چرا یه نکوماتا شدم.
‫یادم اومد که اون کورکور بهم نوک می‌زد،
‫و چقدر ترسیده بودم، و چقدر درد داشت...
‫و چطور، وقتی اونجا تنها و لرزون دراز کشیده بودم،
‫شما گرم و صمیمانه منو پذیرفتین.
‫از اینکه ازم محافظت کردین خیلی سپاس‌گزار بودم،
‫و می‌خواستم لطفتونو جبران کنم...
‫پس شکل و فرمی رو گرفتم ‫که این کار رو ممکن می‌کرد.
‫این شماها، خونواده‌ام بودین که نجاتم دادین.
‫می‌خوام همچنان باهاتون زندگی کنم،
‫و می‌خوام که همگی از هم محافظت کنیم.
‫بوچیو...
‫پس یه بار دیگه... امیدوارم منو بپذیرین.
‫ای بابا، چقدر جدی شدی!
‫خوشحالیم که تو رو داریم.
‫از شنیدنش خوشحالیم، نه؟
‫می‌شه دیگه اینقدر مودبانه حرف نزنی؟
‫نه، اگه نزنه دیگه بوچیو نیست.
‫فکر کنم وقتشه با یه نوشیدنی جشن بگیریم.
‫عزیزم، تو که همین الان یه چی خوردی!
‫بفرمایید.
‫ممنون که همه اینا رو آوردی.
‫کاری نبود.
‫عه...
‫اوه، ببخشید!
‫خسته‌ات کردم؟
‫نه، فقط تمرکزمو از دست دادم.
‫ولی کمک بزرگی بودی. دستت درد نکنه.
‫هی.
‫عه، سلام.
‫سلام... عا؟
‫یوری-سان اینجا رو می‌گردونه.
‫جدی می‌گید؟!
‫آره.
‫ولی فکر می‌کردم برای انجمن تعاونی کشاورزی کار می‌کردین...
‫اون شغل دوممه.
‫یکی از هزاران چهره‌اش، روباه رختشوییه.
‫خب، بوچیو، می‌سپرمش به تو.
‫چشم. همین‌‌جا منتظر می‌مونم.
‫زود برمی‌گردم.
‫باشه.
‫دنبال کار پاره‌وقت می‌گردی؟
‫بله...
‫ولی انگار نمی‌تونم چیزی رو پیدا کنم ‫که احتیاجاتمو برآورده کنه.
‫شاید بهتره دنبال شغلی بگردم که ‫مناسب قدرت‌های یوکاییم باشه؟
‫نمی‌تونم قطع به یقین بگم ‫که این انتخاب درسته.
‫سلام.
‫بنمورا-سان!
‫آکایاشی‌ها قبلا شغل‌هایی داشتن ‫که مطابق با ماهیتشون بود،
‫ولی حالا، انتخاب‌های خیلی بیشتری هست.
‫مثلا، یاسو یه اوکوری-ایتاچی‌ـه،
‫پس به‌عنوان یه راننده که مردم ‫رو می‌برد جاهای مختلف کارشو شروع کرد،
‫ولی حالا یه نجاره.
‫پس تا وقتی که آزادی و اختیار خودتو داری،
‫می‌تونی برای خودت انتخاب کنی ‫که چه مسیری رو پیش بگیری.
‫هم برای انسان‌ها هم یوکای‌ها اینطوریه.
‫می‌تونم برای خودم انتخاب کنم...
‫ولی، اگه می‌خوای به غرورت ‫به‌عنوان یه نکوماتا بچسبی،
‫پس برای خودت تصمیم بگیر.
‫راستی...
‫قبل پیدا کردن یه شغل، گواهی‌نامه لازم نداری؟
‫عه؟
‫بدون ماشین زندگی کردن در ‫حومه‌شهر خیلی خسته.
‫آموزشگاه رانندگی فوچیگائوکا ‫ برای رانندگی خیابانی
‫خب، همونطور که می‌بینید،
‫یک وسیله نقلیه نقاط کور زیادی داره.
‫یه آموزشگاه رانندگی...
‫آدمای خیلی متفاوتی اینجان.
‫عه!
‫همیشه فکر می‌کردم نکوماتاها خیلی کم‌یابن.
‫پس خیلی نیست که دوباره متولد شدی؟
‫بله...
‫ولی می‌دونی چی واقعا غافل‌گیرم کرد؟
‫همیشه فکر می‌کردم نکوماتاها ‫به شکل‌های دیگه می‌رن جایی.
‫جدی می‌گید؟
‫ببین، اونا خیلی شبیه گربه‌هان.
‫بعضیاشون می‌ترسن که مردم اونا رو ‫با گربه‌های معمولی اشتباه بگیرن.
‫که اینطور...
‫به‌نظر من، اونا می‌تونن خودشون باشن.
‫عا، حرف از تولد دوباره جدید و کم‌یاب شد...
‫اون هم هست.
‫ام، کدوم—
‫اون ماشین ایستاد؟ ترکید؟!
‫نگاه کن، نگاه کن.
‫واگن-کون!
‫تو و تبدیل‌شکل‌های پرزرق و برقت...
‫هنوز بهش عادت نکردم.
‫شما همونی هستین... که الان یه ماشین بود؟
‫بله.
‫من نیشیا چیاکی‌ام، یه تسوکوموگامی.
‫تسوکوموگامی؟
‫برای چهل سال برای من ‫به‌عنوان یه ماشین ارزش قائل شدن.
‫بعدش یهویی، یه روح درونم ساکن شد.
‫چرا در آموزشگاه رانندگی هستید؟
‫من یه ماشین هستم، ولی حالا ‫به‌عنوان یه یوکای، حقوق یه شخص رو دارم،
‫و گواهی‌نامه لازم دارم تا بتونم ‫تنهایی در جاده‌ها برونم.
‫خودش ‫رانندگی ‫می‌کنه؟
‫چی؟! یه ‫تسوکوموگامی؟!
‫هاااا... که اینطور.
‫من یه ماشین آلمانی بودم،
‫پس اول باید تابعیت ژاپن رو می‌گرفتم.
‫ولی بازم، پارتنر من درست مثل موقعی ‫که من یه ماشین بودم، منو پذیرفت.
‫من پارتنرمو دوست دارم.
‫قسم خوردم که باقی عمرمو با اون سپری کنم،
‫تا لحظه‌ای که عمرش به آخر برسه.
‫اوه، واگن-کون!
‫چه دوست‌داشتنی.
‫من هم...
‫من هم... همین حسو دارم!
‫کنار خونواده‌ام... می‌مونم...
‫از طریق یه ارتباطات عجیب،
‫حتی یه دوست جدید هم پیدا کردم.
‫تازنبو-سان!
‫اوه، اومدی.
‫سـ-سلام.
‫پریشونی؟
‫بله، ولی فرصت ملاقات یه خدا ‫که هرروز جور نمی‌شه.
‫من... مایلم ادای احترام کنم.
‫کارت درسته.
‫زود باش. خدا دیگه اومده.
‫جیرو-سان؟!
‫این اولین دفعه‌ست که می‌بینم داره پرواز می‌کنه!
‫اون زیاد پرواز نمی‌کنه.
‫تازنبو...
‫بهت گفتم نیازی نیست بهم تعظیم کنی.
‫در رودخونه هم این کار رو کردی.
‫فقط کاریه که برای رعایت ادب می‌کنم.
‫ولی برای من چیز بی‌اهمیتیه...
‫اه.
‫تو نکوماتایی هستی که درموردش شنیدم؟
‫بـ-بله!
‫اسمم بوچیوـه. ‫از آشناییتون خیلی خوشبختم.
‫ام...
‫این ظاهرم برات عجیبه؟
‫من خدایی هستم که هیچ نقشی در زندگی انسان‌ها نداره،
‫پس شکلی رو به‌خودم می‌گیرم ‫که از نظر اونا خودمونی باشه.
‫اخیرا، ظاهرمو شبیه آیدل‌ها کردم.
‫آیدل‌ها...
‫چون امسال سال خیلی شلوغیه،
‫باید این ملاقات رو کوتاه کنم. معذرت می‌خوام.
‫نه. سپاس‌گزارم که وقت گذاشتید و اومدید.
‫پارسال سیل‌های زیادی بود.
‫اومدم گزارش‌ها رو بشنوم و ‫به درگذشتگان دلداری بدم.
‫باید قبل اینکه دریاچه با فرارسیدن زمستون یخ بزنه
‫و وارد خواب سالیانه‌اش بشه، کارمو تموم کنم.
‫خب، بوچیو، تو سر و کارت به یه پادشاه شیاطین افتاده؟
‫عه... بـ-بله...
‫برنامه دارم که یه روز... برای سانموتو-سان کار کنم...
‫هیاککوکو، ها؟
‫به‌نظرم فعلا هیچ مشکلی با اون نیست...
‫ولی، باید یه چیز رو در نظر داشته باشی.
‫خیلی جذب یه پادشاه شیاطین نشو.
‫اونا موجوداتین که در مقابل طبیعت و مرگ و زندگی می‌ایستن،
‫از قلمرویی که چیزی که برای ما ‫منطقی و حقیقیه، معنی‌ای نداره.
‫به هیچ وجه وقتی پیش یکیشونی ‫گاردت رو پایین نیار.
‫برات آرزوی سلامتی می‌کنم.
‫چیزی که درمورد سانموتو-سان گفت حقیقت داره؟
‫خدایان دروغ نمی‌گن.
‫ولی فکر کنم انواع مختلفی از پادشاهان شیاطین هست.
‫گوشی بوچیو-سان
‫بله، ساکاکی هستم.
‫که اینطور.
‫پس چیزی که خدای اژدها گفت نگرانت کرده؟
‫آره... نمی‌خوام به اون شک کنم، ولی...
‫خیلی دوست‌داشتنی هستی، بوچیو-سان.
‫عه؟
‫اون حرفا باعث نشد که از سانموتو-سان بترسی،
‫بلکه باعث شد بخوای بهتر بشناسیش.
‫ترس، نادانی و تبعیض به بار میاره.
‫عا، خب، این...
‫گفتنش راحته، ولی...
‫بااینکه تا الان خیلی وقته که اونو می‌شناسم،
‫هنوز خیلی چیزا هست که درباره‌اش نمی‌دونم.
‫عه؟
‫ولی به‌جز یه چیز.
‫چیزی که یه نکوماتا بهم گفت.
‫خیلی، خیلی وقت پیش،
‫یه گربه خیلی بدبخت از تلخی ‫و رنج تبدیل به یه نکوماتا شد.
‫درست وقتی که گربه آماده بود که ‫بذاره موج احساسات سیاه بهش غلبه کنه
‫و حس می‌کرد همینطور پیش می‌ره ‫و یه هیولا می‌شه،
‫سانموتو-سان پیداش شد و گفت...
‫موجوداتی که در این دنیا زندی می‌کنن خیلی جالبن.
‫همه‌شون به غم می‌چسبن
‫و آرزوی مرگی زیبا می‌کنن.
‫چه خنده‌داره.
‫از نظر من این سرگرم‌کننده‌ست، ‫و همزمان حسودیم هم می‌شه.
‫نکوماتا، تو آرزوی چی رو داری؟
‫تو در بدبختی گریزناپذیر و زیاد زندگی کردی، نه؟
‫از حالا به بعد، می‌تونی ‫همونطوری که می‌خوای زندگی کنی.
‫«می‌خوام زندگی شادی داشته باشم.»
‫وقتی نکوماتا فهمید آرزوش چی بود،
‫برای اولین بار در زندگیش اشک شوق ریخت.
‫فکر کنم سانموتو-سان دوست داره ‫ببینه که ما زندگی خودمونو بکنیم.
‫چشماش همیشه پر از کنجکاوی و عشقه.
‫برای من اینطور به‌نظر می‌رسه، ‫و می‌تونم هم حسش کنم.
‫همه دو رو دارن، ‫و این اصلا چیز بدی نیست.
‫منم موافقم.
‫حالا یکم حالت بهتر شد؟
‫بله! خیلی ممنون!
‫می‌دونستم داشتی گوش می‌دادی.
‫آره.
‫یادش بخیر، نه ساکاکی-چان؟
‫عجب...
‫صبح بخیر!
‫کی می‌خوای اون فیلمی که درموردش ‫حرف زدیم رو بگیری؟
‫خب، دوربین برادرم...
‫اون چیه؟
‫هی، یه چیزی ازش افتاد!
‫این چیه؟
‫چیه؟
‫زنده‌ست؟
‫مرده؟!
‫یه رایجو!
‫چی شده؟
‫به چی زل زدین؟
‫زنده‌ست!
‫ناپدید شد!
‫کجا رفت؟!
‫این سر و صداها چیه؟
‫همین الان برید سر کلا—
‫چی شد؟
‫صدای چی بود؟
‫همگی بخوابید زمین! خطرناکه!
‫نباید چیز خوبی باشه!
‫دانش‌آموزا رو ببر به کلاس!
‫آره!
‫گرفتم—
‫چیزی نمونده بود!
‫تسوچیدا-سنسه!
‫ردیفه!
‫ایول!
‫سنسه، حرف نداری!
‫آفرین!
‫خسته نباشی.
‫خب، بهتره با فوچیبیاما-سان تماس بگیرم...
‫پس سر از اینجا در آورد؟
‫این ابر رو دنبال کن
‫تا برسی به مکانی که پر از ابر طوفانیه.
‫خوشحالم صدمه ندید!
‫سنسه‌ها خیلی خفن بودن!
‫چندتا از بچه‌ها گفتن دیدن که
‫از یه شکاف در آسمون افتاد.
‫یه اعوجاج جدید در فضا مشاهده شده.
‫کجا بوده؟
‫SH6334. ‫جایی که بهش می‌گن...
‫فوچیگاموری.
‫