‫Romeo Alpha
‫بوچیو...
‫متأسفم.
‫عه؟
‫ناامیدیم رو سر تو خالی کردم ‫و چیزای بدی گفتم.
‫نـ-نه، اشکال نداره! ‫نیازی نیست عذرخواهی کنید...
‫نه، باید بکنم.
‫حرف‌هام بهت لطمه زدن، نه؟
‫منم چیزهایی گفتم...
‫که شما احساس بدی پیدا کردین.
‫می‌دونم که قبلا بهم گفتین که ‫همه مثل من نیستن...
‫بابت گفتن اون چیزهای خودخوانه، معذرت می‌خوام.
‫نه، مشکلی نیست. همه‌چی حل شد.
‫می‌شه دوباره... دوست باشیم؟
‫آره.
‫البته که می‌تونیم.
‫منم معذرت می‌خوام.
‫یکم زیادی فضولی کردم، نه؟
‫به فضول بودن تو عادت دارم، پس چیزی نیست.
‫منظورت چیه؟ چه بدجنسی!
‫راستی،
‫شنیدم آزمایشگاه زمان-فضا بعدش ‫یه بازجویی ازت کرد؟
‫آره.
‫از سوالای خیلی خاصی پرسیدن. ‫سخت بود.
‫منم، تاکومی-کون خیلی سوال‌پیچم کرد.
‫آزمایشگاه زمان-فضا!
‫بیشتر بگو! بیشتر درموردش بهم بگو!
‫ولی می‌دونی، بازم خیلی عجیبه.
‫آخه تو یهویی... به حالت عادی برگشتی.
‫و اون یکی یوری-سان ‫همزمان ناپدید شد.
‫اونا گفتن برگردوندنش به دنیای اصلیش...
‫آره، اصلا ازش سر در نمیارم، ‫ولی باحاله، نه؟
‫چرا به من زل زدی؟
‫نه، فقط داشتم فکر می‌کردم... ‫خوشحالم که تو «تایرا» هستی.
‫اونجا چی دیدی؟
‫یه روز بهت می‌گم. ‫شاید وقتی مست بودم.
‫هوم. بی‌صبرانه منتظرم.
‫خوشحالم تونستی باهاش صحبت کنی.
‫بله، واقعا خوشحالم.
‫قیافه‌اش هم یکم آروم‌تر به‌نظر می‌اومد.
‫ببخشید...
‫بله؟
‫تاچیبانا یوری-سان... اینجا زندگی می‌کنه؟
‫یوریپه؟
‫چیه؟ چیزی فراموش کردی؟
‫نه، یه نفر اومده به دیدنت.
‫نه-نه‌چان!
‫بلاخره پیدات کردم!
‫تسوباکی تویی؟
‫اوهوم!
‫تمام این مدت نگرانت بودم.
‫ولی انگار اصلا عوض نشدی.
‫تنهایی تمام این مدت ‫داشتین دنبالش می‌گشتین؟
‫اوه، خب...
‫اولین بار یه سال پیش شروع کردم به گشتن.
‫از کسایی که می‌شناختنت می‌پرسیدم، ‫و این چیزا. و بعدش...
‫این چیزی بود که منو به اینجا هدایت کرد.
‫این عکسیه که در فضای مجازی داره وایرال می‌شه
‫و یکی که ماشین آزمایشگاه زمان-فصا رو دیده، گرفته.
‫رخت‌شویی سکه‌ای تاچیبانا
‫این محدوده جستجوم رو کم‌تر کرد، ‫پس فکر کردم شاید...
‫پسر، وقتی اینو دیدم خیلی هیجان‌زده شدم!
‫استعداد خوبی واسه مشخص کردن چیزا داری...
‫چرا؟
‫چرا بعد این همه مدت دنبالم می‌گشتی؟
‫حتما دلیلی داری، نه؟
‫اوهوم.
‫نه‌چان...
‫مامان مریضه.
‫پارسال توی خونه بیمار شد.
‫الان ویزیت‌های بیمارستان ‫و مصرف دارو در وضع ثابتی نگهش داشتن.
‫چون مامان ازم خواست، داشتم دنبالت می‌گشتم.
‫خودمم می‌خواستم ببینمت،
‫ولی مامان بیشتر از همه دلش می‌خواست ببینتت.
‫بابا هم می‌دونه من دارم دنبالت می‌گردم.
‫می‌دونم چون از اون متنفری ‫خونه رو ترک کردی، ولی...
‫فق همین یه بار، لطفا برگرد خونه، باشه؟
‫اگه نمی‌خوای، ‫بیشتر بهت فشار نمیارم.
‫عا... ولی شاید بهشون بگم که حالت خوبه—
‫می‌دونی...
‫بله؟
‫چند روز پیش، من برای مدتی ‫از این دنیا ناپدید شدم.
‫تنهای تنهای در یه دنیای دیگه بودن
‫بلاخره منو وادار کرد ‫که با احساسات خودم مواجه بشم.
‫خیلی وقت بود که می‌دونستم ‫دلم می‌خواد چیکار کنم.
‫واقعا دلم می‌خواست تغییر کنم.
‫فکر می‌کردم اگه خونه رو ترک کنم، چیزی تغییر می‌کنه،
‫ولی ذهنم هنوز در گذشته گیر کرده بود،
‫و نمی‌خواستم قبول کنم که ‫از تغییر کردن می‌ترسیدم.
‫من فقط یه روباه سوسولم.
‫تسوباکی، ممنون.
‫که اینطوری باهام رویاروی شدی.
‫بلاخره تصمیممو گرفتم.
‫برمی‌گردم خونه.
‫تا بتونم با گذشته‌ای که هنوز ‫در درونم دارم، رویاروی بشم.
‫وقتی تسوباکی به دنیا اومد،
‫مامان بهم گفت...
‫نذار چیزی که میو-چان گفت ناراحتت کنه.
‫انگار مامان از جو تاریکی که ‫خونه‌مونو فرا گرفته بود باخبر بود،
‫ولی هیچوقت درموردش چیزی نگفت.
‫نمی‌تونستم بودن در اون ‫خونه خفه‌کننده رو تحمل کنم،
‫پس تصمیم گرفتم برم.
‫نه‌چان؟
‫کجا داری می‌ری؟
‫تسوباکی، نذار غرور و افتخارت تو رو شکست بده.
‫نه‌چان!
‫نرو!
‫نه‌چان!
‫ممنون که اومدی. سردته؟
‫اونقدر که فکر می‌کردم، سردم نشده.
‫راستش از وقتی که منم ‫خونه بودم، چند وقتی می‌گذره.
‫الان وقتی می‌رم دبیرستانی که در ‫فوکوشیماست، توی خوابگاه زندگی می‌کنم.
‫و...
‫دارم درمورد سنت و رسم ‫تعقیب اسب وحشی یاد می‌گیرم.
‫می‌خواستم خودم فکر کنم که
‫«سنت‌ها» و «افتخار» چی هستن.
‫که اینطور.
‫من برگشتم.
‫شاید مامان توی اتاقشه.
‫توی اتاق نشیمن منتظرمون بمون.
‫یوری تویی؟
‫بشین.
‫بعد اینکه از تسوباکی شنیدم، ‫اینجا منتظرت بودم.
‫من چیز به‌خصوصی ندارم که بهت بگم.
‫اگه چیزی داری که بگی، بگو.
‫الان...
‫یکم کوتاه‌تر به‌نظر میای.
‫منو می‌گی؟
‫پیر شدم دیگه.
‫الان اکثر کارها رو می‌سپرم ‫به پسر دومم، میزوکی.
‫تمرین مغزی بزرگسال
‫نه کیکیو-نی‌سان؟
‫کارو سپردم به کسی که می‌خواستش.
‫فقط یه سوال دارم.
‫هنوز معتقدی که ایده «افتخاریة ‫که بهمون یاد دادی، درست بود؟
‫پشیمون نیستی؟
‫اصلا پشیمون نیستم.
‫چیزایی که معتقدم ‫«سنت» و «افتخار» هستن رو منتقل کردم،
‫و ذره‌ای اعتقاد ندارم که اشتباه کردم.
‫ولی.... تصمیم گرفتم که در کاری که
‫شما بچه‌های بخاطر ‫عقیده‌تون انجام می‌دین، دخالت نکنم.
‫که اینطور. متوجه شدم.
‫تو خیلی یک‌دنده‌ای.
‫درست عین من.
‫مامان، حالت چطوره؟
‫الان، خیلی خوبم.
‫خوشحالم که می‌بینم سالمی.
‫با بابات حرف زدی؟
‫آره.
‫فکر نکنم هنوز بتونم ببخشمش،
‫ولی فکر کنم فعلا مشکلی نیست.
‫متوجه چیزی که خیلی واضح بود، نشده بودم.
‫همه‌چی با گذشت زمان تغییر می‌کنه.
‫حتی تسوباکی.
‫وقتی بچه بود، خیلی ناز بود.
‫ولی الان از من هم بزرگ‌تر شده.
‫نه‌چان!
‫می‌دونی، میو-چان ازدواج کرد و یه بچه هم داره.
‫می‌خوای عکسشو ببینی؟
‫میو-چان گفت آرزو داشت تو رو ببینه.
‫بعدا می‌رم به دیدنش.
‫وقتی فصل گل‌ها دوباره از راه برسه.
‫هی، اون کاسه کوچیکو برای من آوردی؟
‫این خوشمزه‌ستا!
‫آره. مامان مجبورم کرد با خودم بیارم.
‫عا؟
‫یوریپه، ببین، ببین!
‫با تسوباکی آی‌دیمون رو رد و بدل کردیم.
‫تسوباکی
‫کی دقیقا؟
‫قراره بهم یاد بده چطور اسب‌سواری کنم.
‫ها، سر تا پا فعالیا، تایرا.
‫زادگاهتون این وقت سال سرده، یوری-سان؟
‫آره.
‫به‌زودی اونجا برف می‌باره.
‫ولی اینجا خیلی گرمه.
‫آها.
‫ولی، در نهایت باید بگم...
‫من هنوزم آب‌ و هوای تونو، جایی ‫که توش بزرگ شدمو دوست دارم.
‫بعد مدت‌ها که اونجا راه می‌رفتم، حسش کردم.
‫حس می‌کردم بدنم داره از ‫خوشبختی‌ای که در هوای تونو هست، می‌ترکه.
‫بعدش، وقتی برگشتم به فوچیگاموری،
‫احساس راحتی پیدا کردم، ‫اینجا می‌تونم آرامش بگیرم.
‫فکر کنم هر دوی این مکان‌ها برام حیاتی باشن.
‫خونه‌ای که داخلش به دنیا اومدین ‫و خونه‌ای که قلبتون زندگی می‌کنه؟
‫آره، همچین چیزی.
‫که اینطور.
‫الان من یجورایی خوشحالم.
‫عا؟
‫این منو هم به‌عنوان ساکن مادام‌العمر ‫فوچیگاموری خوشحال می‌کنه.
‫تو چی، جیرو-سان؟
‫اوهوم، خوشحالم که می‌بینم همچین حسی دارین.
‫برای ماهایی که از این مکان ‫محافظت می‌کنیم، شنیدنش خوشحال‌کننده‌ست.
‫خواهشا بیایین بگیم فقط از رو مستی داریم حرف می‌زنیم.
‫اصلا نمی‌شه.
‫بوچیو-سان، این...؟
‫یه گواهی‌نامه!
‫گواهی‌نامه ‫نام: اوایشی بوچیو تولد مجدد: ۲۵ آگست ۲۰۱۷ ‫آدرس: ۱۱۶۷-۲ کامیکاوا، فوچیگاموری، شیزوکا ‫صادر شده: ۱۵ نوامبر ۲۰۱۷ ‫۲۵ آگست ۲۰۲۰ منتقضی می‌گردد
‫تبریک می‌گم!
‫تصمیم گرفتی چجور ماشینی می‌خوای بگیری؟
‫یه جدیدشو بگیر تا دلت بخواد برونیش!
‫عه؟
‫گروه ۱۲
‫چیو-چان!
‫خیلی وقته ندیدمت!
‫اوه، سلام، مو-چان.
‫سلام.
‫داری با جیرو کار می‌کنی؟
‫فقط می‌خواییم شاه‌بلوط جمع کنیم.
‫می‌خوای بهمون ملحق شی؟
‫میام!
‫اوه، راستی. کلی شیتاکه هم هست.
‫یکم می‌خوای؟
‫آره، ممنون می‌شم.
‫هی، راستی،
‫حفاظ روی سدر بزرگ چی شد؟
‫بعد اون ماجرا، یه جدیدشو روش گذاشتی، نه؟
‫عه؟ خب...
‫هنوز... نه.
‫جیـ...
‫جیرو! چرا؟!
‫خب... خب، می‌دونی...
‫معمولا هر زمستون عوضش می‌کردم، ‫پس منتظر بودم تا—
‫ولی...
‫اون فقط یه حفاظ پیشگیری اضطراری بود، نبود؟!
‫باید عوضش کنی!
‫تو هم بهش بگو، چیو-چان!
‫راست می‌گی.
‫اما...
‫بااینکه راه‌حل فی‌البداهه‌ای بود، ‫اصلا چیز ضعیفی نیست.
‫هنوز خیلی خوب داره از ‫سدر بزرگ محافظت می‌کنه.
‫پس نیازی نیست نگران باشی.
‫باشه.
‫وقتی حفاظ جدید رو بذارم،
‫باید این گره رو باز کنم.
‫ممکنه امسال یکم کار سختی باشه.
‫جیرو...
‫اونو فراموش کن!
‫جیرو تو... چی بود کلمه‌اش؟ رومانـ....
‫رومانتیک‌گرا منظورته؟
‫همین!
‫باشه پس...
‫این منظره رو فقط به خاطراتم می‌سپرم.
‫نمی‌تونی یه عکس بگیری؟
‫اینم فکر خوبیه. و...
‫اینکه تو بخاطر من گره‌اش زدی،
‫و اینکه همه چطور کمکت کردن که این کارو بکنی...
‫همه‌شو به خاطر می‌سپرم.
‫برای همیشه.
‫می‌شه ریسمان قرمز رو به‌عنوان یه طلسم ‫محافظت‌کننده به شاخه یه درخت گره بزنم؟
‫ایراد نداره.
‫وقتی وقتش شد... ‫می‌خوای من دوباره گره‌اش بزنم؟
‫ممنون.
‫نباید احساساتش رو کوچیک بشماری.
‫آره.
‫اون از ته قلبش دلش می‌خواد از تو محافظت کنه.
‫باید با مراقبت کردن از خودت، ‫به احساساتش پاسخ بدی.
‫شما دوتا!
‫زود باشین!
‫می‌دونم.
‫زمان برای اون شبیه برای ما نیست.
‫«الان» تنها فرصتیه که ‫باید بهش پاسخ بدی.
‫خوشحالم امروز تونستیم با هم ماهی بگیریم.
‫ممکنه از حالا به بعد دیگه ‫زیاد فرصتش پیش نیاد.
‫عه؟ جدی؟
‫یادتونه مامانم در خونه چطور بود؟
‫ما از حالا باید در خونه مراقبش باشیم.
‫دیدن ضعیف و ضعیف‌تر شدنش
‫باعث شد بیشتر به مرگ فکر کنم.
‫و وقتی به این فکر کردم که وقتی ‫به مرگ نزدیکم چیکار دلم می‌خواد بکنم،
‫متوجه شدم دلم می‌خواد باقی عمرم رو ‫در جایی که احساس راحتی می‌کنم بگذرونم.
‫پس از مامانم پرسیدم چی دلش می‌خواد،
‫اونم همین احساسو داشت.
‫عا! متأسفم!
‫واسه چی معذرت می‌خوای؟ بی‌خیال، بی‌خیال.
‫درسته. طول عمر می‌تونه خیلی متفاوت باشه.
‫برای من فعلا سخته که باهات همدردی کنم، ولی...
‫در میون شرایطی که باهاشون زندگی کردی،
‫می‌تونم بگم که وقتی خوب بهش فکر کردی، ‫خواسته‌های قلبت رو در اولویت گذاشتی.
‫آره.
‫اگه چیزی لازم داشتی، بدون تردید بخواه.
‫ما کمکت می‌کنیم.
‫اگه ایراد نداره، می‌تونم یکم ‫از نون‌هامونو بیارم واسه شما.
‫دستتون درد نکنه، هردوتون.
‫خب، بریم خونه؟
‫آره.
‫باد داره سردتر می‌شه.
‫دقیقا. یه زمستون سرد دیگه در پیش داریم.
‫می‌گم، شنیدی
‫شایعه مربوط به حیوون تاکسیدرمی ‫که توی کلاس علوم مقدماتیه؟
‫منظورت تانوکی تاکسیدرمیه؟
‫آره!
‫می‌گن یه نفر که با یه تانوکی ‫معمولی اشتباه گرفتش، کشتش...
‫ولی در واقع اون یه باکه‌دانوکی بود!
‫عه؟ جون من؟
‫بس کن! داری می‌ترسونیم!
‫بازم هست!
‫هنوز بخاطر کشته شدنش کینه داره،
‫چه غم‌انگیز... لعنت بهتون... هیچوقت نمی‌بخشم....
‫پس الان یه روح انتقام‌جوـه که ‫نجوا کنان در اطراف پرسه می‌زنه
‫و دنبال کسی که کشته‌تش می‌گرده!
‫نمی‌بخشمت.
‫ترسناکه!
‫شایعات می‌گن بعد تعطیلی مدرسه، ظاهر می‌شه.
‫الانه که!
‫بیایین بریم واقعیت داره یا نه!
‫کلاس علوم مقدماتی
‫اتاق مشاوره
‫تو برو!
‫ریو، تو برو!
‫چرا من؟! فکر تو بود که!
‫چطوره همه با هم بریم؟
‫هی.
‫ای بابا، ترسوندین منو!
‫شما دارین چیکار می‌کنین؟
‫شبح یه باکه‌دانوکی؟ ‫هفت راز مدرسه؟
‫نباید از یوسوکه-سان درمورد این بپرسین؟
‫که اینطور.
‫می‌خوایین بدونین اون تانوکی ‫تاکسیدرمی در واقع چیه؟
‫اوهوم، درسته.
‫چیه، یوسوکه-کون؟
‫هومم... خب...
‫فقط یه تانوکیه.
‫مگه نه؟
‫ولی باید مراقب باشین.
‫عه؟
‫درمورد کوتوداما شنیدین، نه؟
‫انرژی روحی که در کلمات ساکنه؟
‫وقتی کلی شایعه و کوتوداما بیان کنار هم،
‫یه روح جدید متولد می‌شه. ‫به عبارتی دیگه،
‫شایعات تبدیل به واقعیت می‌شن.
‫من یه نمونه محرک ازشم.
‫می‌تونم در اطراف حرکت کنم ‫چون همه درموردم شایعه پخش می‌کنن.
‫درسته.
‫پس مراقت باشین چی می‌گید.
‫هم شایعات و هم توهین‌ها.
‫پس به زبونی دیگه،
‫تا وقتی که اون شایعه رو پخش نکنیم،
‫باکه‌دانوکی‌ای وجود نداره؟
‫این یه‌جورایی کسل‌کننده به‌نظر میاد.
‫هی!
‫این چیزا رو بگین تا یه شبح ‫ترسناک پشت سرتون باشه!
‫عه؟
‫چیه؟
‫می‌گم، یکیمون کم نیست؟
‫اوه، راست می‌گی.
‫چیه؟
‫اون بچه که موی تراشیده داشت ‫دیگه اینجا نیستش.
‫مگه همین یکم پیش باهامون نبود؟
‫شاید زودتر رفته خونه؟
‫حالا که فکرشو می‌کنم، ‫اسمش هم نمی‌دونم.
‫اون توی کدوم کلاسه؟
‫من همچین بچه‌ای اینجا ندیدم.
‫مگه فقط خودمون نبودیم؟
‫عه؟
‫هیچی ترسناک‌تر از یه شایعه خطرناک نیست.