‫
‫تیناشا-ساما، حالتون چطوره...؟
‫خودم موهاتونو کوتاه می‌کنم!
‫تو از ساحره‌ای مثل من نمی‌ترسی؟
‫البته که ساحره‌ها ترسناکن.
‫با گذشته‌ی پنج ساحره آشنا هستم.
‫خونده بودم قبلاً یکبار ‫ یه کشور رو یه‌شبه نابود کردن.
‫معلومه که چیز رعب‌آوریه!
‫ولی شما به‌نظر کسی نمیاید که همچین کاری کنه.
‫حالا کاملاً دیدگاهم نسبت به ساحره‌ها تغییر کرده.
‫عجب.
‫شما چطور، تیناشا-ساما؟
‫چیزایی وجود داره که ازشون بترسید ‫ یا نتونید تحمل کنید؟
‫نتونم تحمل کنم؟
‫توی گذشته خیلی چیزا بود،
‫ولی اکثرشون به مرور زمان از سرم افتادن.
‫و برای الان بخوام بگم...
‫دلم نمی‌خواد به‌زور توی تخت کشیده بشم.
‫منظورتون چیه؟
‫مثلاً جوری که یه بچه رو توی تخت می‌ذارن؟
‫و اینکه اسکار رو نمی‌تونم تحمل کنم.
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمم داره به چی فکر می‌کنه.
‫فکر کنم منو شبیه گربه‌ای می‌بینه ‫که از وسط خیابون پیدا کرده.
‫انگار خیلی خوب باهم کنار میاید.
‫هان؟
‫خیلی خوب؟
‫HADAD
‫
‫~ چیزی که جنگل آرزویش را دارد ~
‫بذارید معرفی کنم، پدر، ‫این ساحره‌ی ماه لاجوردی‌ـه.
‫قصد دارم به‌عنوان همسرم انتخابش کنم.
‫از این خبرا نیست!
‫می‌خواستم ساکت یه گوشه وایسم، ‫ولی باز شروع کردی!
‫من فقط اینجام تا نفرینش رو باطل کنم.
‫پادشاه فارساس
‫کوین
‫پدر اسکار
‫می‌تونی نفرینِ پسرم رو بشکنی؟
‫توی تحلیلش با مشکلاتی مواجه شدم.
‫مدتی طول می‌کشه تا کامل ازش سر دربیارم.
‫ولی خب، آخرش یه‌جوری درمانش می‌کنم.
‫لطفاً خیالتون راحت باشه.
‫اگه شکست بخوری، ‫باید مسئولیت کاملشو قبول کنی.
‫انقدر آیه یأس نخون!
‫بعد مدت‌ها باید یه‌کم شبیه ولیعهد پادشاه رفتار کنی!
‫انگار رابطه خوبی باهم دارن.
‫مثلاً چه‌جوری؟
‫برای شروع می‌تونی نظرات بیخودی رو کنار بذاری!
‫واقعاً باهم کنار میان.
‫بازم چیزی هست؟
‫شانس آوردیم که بعد از شکست ‫ جانور اهریمنی،‌ ساحره به‌شدت مجروح شد.
‫به لطف اون بود که دستمون به این رسید.
‫منظورت ساحره‌ی ماه لاجوردی‌ـه؟
‫والت
‫میرالیز
‫درسته.
‫تا جایی که می‌دونم، قوی‌ترین ساحره‌ست.
‫به به.
‫ببین اینجا چی داریم.
‫شما جادوگرها اهل کدوم کشور هستید؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فکر کردم باید ترتیب اون توله‌سگی ‫ که اینجا بود رو بدم،
‫ولی ظاهراً اون دختر بهش رسیدگی کرده.
‫اون مدت‌هاست که داره دنبالت می‌گرده.
‫می‌دونم.
‫وقتی زمان مناسبش برسه، ‫خودم می‌رم پیداش ‌کنم.
‫مطمئنم اونم خوشحال می‌شه.
‫خوشحال؟
‫معلومه.
‫تمام این مدت می‌خواست منو ببینه.
‫توی هر تاریخی، همیشه از بالا بهش نگاه می‌کنی.
‫توی هر تاریخی؟
‫منظورت چیه؟
‫به تو مربوط نمی‌شه.
‫من تماشاچی‌ای بیش نیستم.
‫اینو داری می‌گی، ‫ ولی به‌نظر میاد داری مداخله می‌کنه.
‫مسئله مهمی نیست.
‫به وقوع اتفاقاتی که باید بیفتن کمک می‌کنیم.
‫این تنها هدف گونه ماست.
‫و اگه نذارم همینطوری بری چطور؟
‫میرالیس، فرار کن!
‫اون دختر برای من ارزشمنده.
‫اجازه دخالت‌های بی‌مورد رو نمی‌دم.
‫والت!
‫صبر کن، والت!
‫نــــــــه!
‫شمال‌شرقی فارساس
‫جنگل بایل
‫پس توی این جنگل اتفاق میفتاده.
‫اینجا خیلی بزرگه ها.
‫نباید این‌کارو کنیم.
‫نُه‌تا روستایی تا الان مرده پیدا شدن،
‫جسدشون همه خشک و پژمرده شده بود!
‫برای همین باید هرچه سریع‌تر دلیلشو پیدا کنیم.
‫واقعاً بهتره برگردیم!
‫اگه تیناشا-ساما خبردار بشه، خیلی عصبانی می‌شه ها!
‫اینطوری بهتره که.
‫وقتی اطرافم پرسه می‌زنه، ‫نمی‌ذاره دست به سیاه سفید بزنم.
‫ولی اگه چیزی حصار دفاعی‌مو لمس کنه، می‌فهمه،
‫پس باید تمام حملاتی که سمتم میاد رو جاخالی بدم.
‫ترجیح می‌دم بفهمه...
‫مروارید؟
‫اعلی‌حضرت!
‫اینجا مروارید رشد می‌کنه!
‫زده به سرت؟
‫ولی انگار واقعاً...
‫لازار!
‫ها...
‫اینا دیگه چی‌ان؟
‫گیاه‌های آدم‌خوار؟
‫ا ـ اینان که آدما رو می‌کشن؟
‫که اینطور.
‫واقعاً انگار رطوبت رو از بدن شکارشون می‌مکن.
‫لازار!
‫این پشت منتظر بمون!
‫اعلی‌حضرت، اونجا!
‫گنده‌ترین‌شونه.
‫لعنتی! سمّ!
‫لازار، بیا فرار کنیم!
‫لازار!
‫حالت خوبه؟!
‫توی این جنگل چیکار می‌کنی؟
‫لازار.
‫حالت چطوره؟
‫اعلی‌حضرت، من...
‫دیگه جات امنه.
‫اون بهمون پادزهر داد.
‫کی؟
‫صبح به‌خیر.
‫خـ ـ خیلی ممنونم.
‫ببخشید، شما کی هستید؟
‫من؟
‫اسمم لوکرتزیاـست،
‫ولی افراد کمی به این اسم صدام می‌زنن.
‫همه منو به اسم ساحره‌ی جنگل ممنوعه می‌شناسن.
‫ساحره جنگل ممنوعه
‫لوکرتزیا
‫تیناشا هنوزم مثل قبله؟
‫می‌شناسیش؟
‫البته.
‫از همون زمان که ساحره شد می‌شناسمش.
‫معلوم بود خودشه، چون اون تنها کسیه که ‫ می‌تونه حصار دفاعی ایجاد کنه.
‫الان مشغول چه کاریه؟
‫هنوز توی برجش مخفی شده؟
‫نه، الان به‌عنوان محافظ من کار می‌کنه.
‫عــه؟
‫پس یعنی از اون برج بالا رفتی؟
‫برای من به‌نظر چالش طاقت‌فرسایی بود.
‫اعلی‌حضرت عملاً تنهایی از اون برج بالا رفتن!
‫چی؟ واقعاً؟
‫فوق‌العاده‌ست.
‫چه پیمانی باهاش بستی؟
‫ازش خواستی سلطه‌ی دنیا رو بهت بده؟
‫شاید.
‫اعلی‌حضرت می‌خوان با تیناشا-ساما ازدواج کنن!
‫لازار، چرا...
‫عجب، عجب.
‫ممنونم.
‫البته دست رد به سینه‌م زد،
‫پس در عوض محافظم شد.
‫متأسفم.
‫ولی خوشم اومد.
‫هرچند قرار نیست کار آسونی باشه.
‫کار سختیه؟
‫معلومه که سخته.
‫اون دختر انقدر جادوگر ارواح بوده،
‫که دنبال پیدا کردن هیچ مردی نیست.
‫منظورت چیه؟
‫بین جادوگرها، افسونگرهای ارواح ‫از این نظر منحصربه‌فردن که باید باکره بمونن.
‫حین ترکیب ارواح در رابطه جنسی،
‫قدرت جادویی مورد نیاز برای اجرای جادوی روح ‫ به‌طور چشمگیری افزایش پیدا می‌کنه.
‫البته با سطح قدرتی که اون داره، ‫اونقدرا تفاوت زیادی ایجاد نمی‌کنه.
‫براش مشکلی نداره که یکبار ازدواج رو امتحان کنه.
‫اگه دلت بخواد، می‌تونم بهت کمک کنم.
‫می‌خوای داروی تقویت جنسی بهت بدم؟
‫معجون‌های معمولی روش جواب نمی‌دن، ‫ولی اونایی که من می‌سازم شاید کار کنن.
‫نه، ممنون.
‫خیلی‌خب، در این صورت...
‫چطوره یه‌چیز خیلی جالب‌تر بهت بدم؟
‫وای، چه ترسناک.
‫برخلاف تیناشا، مبارزه نقطه‌قوتم نیست.
‫پس می‌شه بهم رحم کنی؟
‫خواهیم دید.
‫ا ـ اعلی‌حضرت.
‫اون نجات‌مون داده، و درمورد ‫مرگ‌های مرموز هم که فهمیدیم.
‫بیاید دیگه برگردیم.
‫باشه.
‫هرموقع خواستید می‌تونید بهم سر بزنید.
‫توی مدتی که نبودم، با مشکلی مواجه نشدید؟
‫مـ ـ من که چیزی یادم نمیاد.
‫چیزی نبوده.
‫خوبه که اینو می‌شنوم.
‫مرتب‌کردن وسایل جادویی‌تونو تموم کردید؟
‫بله، یه‌جورایی.
‫خیلی چیزا دارم که بدقلقن، ‫پس نمی‌تونستم به آشنام بسپرمشون.
‫عذر می‌خوام که قصر رو ترک کردم.
‫مسئله مهمی نیست.
‫اتفاقاً به‌نظرم بیشتر باید استراحت کنین...
‫یه‌کم می‌رم هواخوری.
‫عا، چشم.
‫چی شده؟ چیزی بهم چسبیده؟
‫نه، چیزی نیست.
‫اسکار، حالت بد نیست؟
‫کاملاً سرحالم.
‫یهو چی شده می‌پرسی؟
‫خب پس هیچی.
‫صبح به‌خیر.
‫اسکار، خوب تونستی بخوابی؟
‫آره.
‫اصلاً خسته نیستم.
‫اسکار.
‫چیزی شده؟
‫نه، هیچی نیست.
‫فقط حس کردم یاد یه‌چیزی افتادم.
‫هنوز حالت جا نیومده.
‫لطفاً خواب کامل داشته باش.
‫گفتم که خوب خوابیدم.
‫چرا حالا انقدر نگران خوابیدن منی؟
‫همینطوری.
‫فقط اگه می‌شه نذار توی کارت اختلال ایجاد کنه.
‫زن عجیبیه.
‫صـ ـ صبحتون به‌خیر.
‫صبح شما هم به‌خیر.
‫تا یادم نرفته،‌ یه درخواست کوچیک ازتون داشتم.
‫چـ ـ چیه؟
‫اسکار اخیراً خواب درست‌وحسابی داره؟
‫به‌گمونم.
‫اونطوری نیست که تا دیروقت بیدار بمونه.
‫جدی؟
‫جدی.
‫درمورد معشوقه‌های جدیدش چی؟
‫کی رو می‌گین؟
‫اسکار.
‫نخیر.
‫جدی هیچ‌کس؟
‫راست می‌گم، کسی نیست.
‫اوه، حسودی می‌کنین؟
‫این خزعبلات رو برای خوابت بذار.
‫معـ...
‫معشوقه؟!
‫خودش ظاهراً بی‌خبره، ‫ولی این چندوقت نیروی حیاتش بی‌ثبات بوده.
‫اگه معشوقه داشت، بهتر بود فقط عمومیش می‌کرد.
‫جادوگر فارساس
‫دوآن
‫فکر می‌کردم هیچ‌کس به‌قدر کافی شجاعت نداره.
‫تصورش یه‌ذره سخته...
‫بوی عطر همه‌جاشو برداشته.
‫گمونم خودش متوجه نمی‌شه.
‫امروز اول‌وقت دیدمش، ‫ولی چیز خاصی متوجه نشدم.
‫چی؟
‫وقتی کنارش وایمیسی کاملاً مشخصه.
‫وایسا ببینم...
‫شرمنده، باید برم.
‫چـ ـ چه ترسناک.
‫کی جرئت خیانت بهشو داره؟
‫قضیه چی بود؟
‫اسکار!
‫مشکل چیه، تیناشا؟
‫خودتو به اون راه نزن!
‫چرا بهم نگفتی لوکرتزیا رو دیدی؟!
‫چون فکر نمی‌کردم مسئله مهمی باشه چیزی نگفتم.
‫شرمنده.
‫اگه دیدار با یه ساحره مسئله مهمی نباشه،
‫اونوقت دیگه هیچی تو زندگی ارزش نداره!
‫شاید همینطور باشه.
‫خواهشاً درمورد این کمبود احساس خطرت یه‌فکری بکن!
‫بهت گفتم که حملات ذهنی همچنان روت اثر داره!
‫اعتماد‌به‌نفس یه‌چیزه،
‫ولی اگه به‌کشتنت بده یه‌گوشه نمی‌شینم.
‫به‌کشتنم بده؟
‫خوشبختانه این‌دفعه رو فهمیدم.
‫این افسون خودشو به‌عنوان معشوقه‌ت ‫ توی رؤیاهات پنهان می‌کنه
‫و به‌تدریج نیروی حیاتت رو ‫ از طریق رابطه جنسی می‌گیره.
‫اگه سریع عمل کنه، قربانی توی کمتر از یک‌هفته می‌میره.
‫چی؟
‫حتماً هرشب خواب‌های شهوانی داری.
‫شرط می‌بندم موقع بیدار شدن از یادت می‌رن.
‫تو از کجا تونستی بفهمی؟
‫بو.
‫بوی شدیدی از گل، ‫چیزی شبیه عطر خانم‌ها روته.
‫سر همین شک افتادم که شاید معشوقه داشته باشی.
‫ندارم.
‫اون هیچی، واقعاً انقدر بو می‌دم؟
‫که اینطور.
‫انگار من تنها کسی‌ام ‫ که می‌تونه این بو رو تشخیص بده.
‫اون منحرف عوضی.
‫خب باید چیکار کنیم؟
‫امشب نفرین رو برمی‌دارم.
‫همین الانشم نیروی حیاتت داره به‌هم می‌ریزه.
‫اگه به‌زور بخوایم از خارج افسونی اجرا کنیم ‫شاید به قیمت جونت تموم بشه.
‫به عبارتی...
‫به‌زور از داخل نفرین رو برمی‌داریم.
‫مجبوریم به زور متوسل شیم، ها؟
‫فقط ساکت شو و بگیر بخواب.
‫اسکار.
‫تیناشا.
‫چه بی‌سلیقه.
‫اسکار؟
‫دستام!
‫اسکار...
‫لطفاً بس کن...
‫خواهش می‌کنم...
‫کمکم کن...
‫تمومش کن...
‫تمومش کن!
‫بکشش.
‫تیناشا...
‫خسته نباشی.
‫تمام نیروی حیاتی که ازت دزدیده بود رو پس گرفتی.
‫کاری نکن...
‫تو رو بکشم.
‫اون من نبودم.
‫کلی می‌گم.
‫چرا؟
‫تا وقتی اون شمشیر رو به‌دست بگیری،
‫بالأخره ممکنه روزی برسه که مجبور باشی منم بکشی.
‫داری جدی حرف می‌زنی؟
‫البته.
‫وایسا!
‫امشب خواب خوبی داشته باشی.
‫لوکرتزیا!
‫مشتاق دیدار، تیناشا.
‫اوه، بدنت رو رشد دادی؟
‫تو مشکلت چیه؟!
‫خیلی سلیقه مزخرفی داری!
‫بخش مزخرفش جوریه که نفرین رو شکستی.
‫فکر نمی‌کردم کاری کنی گردنتو بشکنه.
‫سریعترین روش بود، و دلمم خنک شد.
‫باید مشخص باشه که من باهاش پیمان بستم.
‫چرا باید همچین کاری کنی؟
‫به‌عنوان خوش‌آمدگویی بعد این‌همه مدت درنظرش بگیر.
‫با اون خوش‌آمدگویی نزدیک بود یکی رو بکشی.
‫خب؟
‫صاحب اون پیمان چی گفت؟
‫عصبانی شد که مجبورش کردم گردنمو بشکنه.
‫منم باشم عصبانی می‌شم.
‫حتماً حس بدی داره.
‫به‌عنوان مالک آکاشیا، خیلی خونسرده...
‫ولی خیلی مرد خوبیه ها.
‫اگه علاقه نداری، می‌شه من بگیرمش؟
‫برو بگیرش، چه بهتر.
‫حالا که فکر می‌کنم، نه.
‫چیه؟ نظرت عوض شد؟
‫نه، فقط ترکیب‌کردن خون ساحره باهاش فکر بدیه.
‫اوه، درگیر اون قضایا شده، مگه نه؟
‫ساحره سکوت، آره؟
‫شکستنش قراره وقت‌گیر باشه.
‫بذار ببینم...
‫بیا.
‫اینو بگیر.
‫برای عذرخواهی.
‫خون و اسپرم بدنش.
‫احتمال می‌دم اونا بیشتر توسط نفرین ‫ تحت‌تأثیر قرار گرفته باشن.
‫اینارو ازش گرفتی؟
‫باید یه‌فکری به‌حال این عادتت بکنی ‫که هرچی می‌بینی انبار می‌کنی.
‫یه‌کم زیادی عصبی نیستی؟
‫می‌دونی، اون افسون ‫ برای درست‌کردن یه کپی ازت نبود.
‫من فقط خواسته‌های خودشو منعکس کردم.
‫از اولش تقصیر کیه که ما داریم دعوا می‌کنیم؟
‫خودت، واسه اینکه لجبازی،‌ بد می‌گم؟
‫چرا نمی‌ری ازش عذرخواهی کنی؟
‫فکر می‌کنم خیلی برات ارزش قائله.
‫می‌تونی بیای.
‫بیا اینجا.
‫آه...
‫متأسفم.
‫معذرت می‌خوام...
‫~ به‌تصویر کشیدن امید زندگی ~