‫همین‌جوری برید!
‫[مسیر وینگولمورک، اردوگاه اولاف]
‫کجاست؟
‫آهای، آهای، آهای!
‫اولاف کجاست؟
‫بردنش!
‫ریش‌چنگالی بردش!
‫فصل دوم — قسمت یکم ‫«وایکینگ‌ها: والهالا»
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫تیر اول رو من بهش زدم.
‫تو باید بپزیش.
‫عجله نکن.
‫تیر من به قلبش خورد.
‫نه‌تنها تو باید بپزیش، ‫بلکه باید حملش هم بکنی.
‫[نروژ، هالوگالند، ۳۲۰ کیلومتری شمال کاتگات]
‫بیا بانداژت رو عوض کنم.
‫حس می‌کنم خوب شده.
‫اینش رو من باید بگم.
‫بذار ببینم.
‫هوم...
‫خونریزی بند اومده.
‫- اوهوم. ‫- خبری از عفونت نیست.
‫گفتم که.
‫ولی کاملاً درمان نشده.
‫به اندازۀ کافی شده... که بتونم برم کاتگات.
‫خودت دوباره بپیچش
‫فریدیس.
‫نمی‌شه که تا ابد اینجا بمونم.
‫باید ریش‌چنگالی رو ببینم و ازش بخوام ‫چیزی که مال خودمه رو بهم بده.
‫بعد انتظار داری نروژ رو دودستی تقدیمت کنه؟
‫کانوت با من عهد کرده بود.
‫آره، ولی پدرش که نکرده بود.
‫ریش‌چنگالی به کاتگات لشکرکشی نکرد ‫که از این عهد محافظت کنه.
‫وقتی واسه‌اش توضیح بدم درک می‌کنه.
‫افتاده دنبال اولاف!
‫چی باعث می‌شه فکر کنی دنبال تو نیست؟
‫تازه‌شم، ما اصلاً نمی‌دونیم ‫شرایط کاتگات چطوریه.
‫یا حتی نمی‌دونیم کی زنده‌ست.
‫که دقیقاً برای همین باید برگردم.
‫من از ریش‌چنگالی نمی‌ترسم.
‫شاید درست باشه که بترسی.
‫تو بودی چی کار می‌کردی؟
‫اینجا توی طبیعت می‌موندی؟
‫آره.
‫یا حتی یه جای جدید.
‫مشکلش چیه آدم جایی بچه بزرگ کنه،
‫که سراسر آرامشه و خبری از جنگ نیست؟
‫چون بچه‌های من باید حاکمان نروژ باشن.
‫نه اینکه توی طبیعت قایم بشن!
‫بچه‌های تو؟
‫منظورم بچه‌های ماست.
‫اگه چنین نعمتی بهمون داده بشه.
‫فریدیس...
‫من باید برگردم.
‫خودتم می‌دونی.
‫و ازت می‌خوام با من بیای.
‫می‌دونم برگشتنم خطراتی داره، ولی مجبورم.
‫اولاف باید تقاص کارش رو پس بده.
‫بیا. خواهش می‌کنم.
‫باید ادامه بدیم.
‫مادر!
‫به کاتگات خوش اومدید! ‫قبول دارید جای محشریه؟
‫حرف نداره.
‫- مرگ از سرت زیادیه. ‫- بفرما اعلی‌حضرت. برید!
‫دقیقاً همینی!
‫[لندن]
‫صبح بخیر علیاحضرت.
‫امروز صبح یک کشتی با ورودش به دانمارک ‫اخباری برای ما آورده.
‫پادشاه کانوت خبر داده‌ان. ‫دو نبرد رو علیه وندها پیروز شده‌ان.
‫خبری از بازگشتش به انگلستان نیست؟
‫در حال حاضر که نیست علیاحضرت.
‫همچنان برای امنیت شما ‫ابراز نگرانی می‌کنند.
‫خودم نامه‌ای واسه‌اش می‌نویسم ‫که از امنیت خودم بهش اطمینان بدم،
‫و موقع خروج شما واسه‌اش می‌فرستم.
‫اگه تو دلیلی برای نگرانی بهش ندی،
‫شوهرم دلواپس امنیت من نمی‌شه.
‫بنده بهشون دلیل برای نگرانی دادم، ‫چون شغل من ایجاب می‌کنه در غیابشون،
‫مراقب شما و لندن باشم.
‫توی میخانه‌ها حرف‌هایی رد و بدل می‌شه.
‫من نگران حرف‌های مشتی دائم‌الخمر نیستم.
‫سطح امنیتی ما عالیه.
‫درباریان اجازه نمی‌دن ‫تهدیدی وارد این کاخ بشه،
‫و توی نامه‌ام به کانوت اطمینان خاطر می‌دم.
‫چرا می‌خوای بری؟
‫حداقل تا نیم ساعت دیگه ‫ملکه قرار نیست دنبالم بگرده.
‫تا وقتی کانوت برنگشته و ‫ازش درخواست نکرده‌ام،
‫باید این دیدارهامون از ملکه مخفی بمونه.
‫اگه از رابطه‌مون خبردار بشه، ‫تو رو می‌فرسته جای دیگه.
‫منم تحملش رو ندارم.
‫واقعاً نگران امنیت ملکه‌ای؟
‫من نگران امنیت همه‌مونم.
‫پادشاه توی دانمارکه، ‫ریش‌چنگالی توی کاتگاته.
‫- تهدیدات واقعی نزدیکمونه. ‫- این حرف‌های افراد دائم‌الخمره.
‫مسلماً اونقدرم جدی نیست.
‫هر تهدیدی برای من جدیه.
‫وقتی مثل من همه‌چیزت رو از دست بدی،
‫عادت می‌کنی همیشه برای ‫بدترین احتمالات آماده باشی،
‫تا دوباره چنین اتفاقی واسه‌ات نیفته.
‫باید به این ویژگی من عادت کنی.
‫من چنین آدمی‌ام.
‫ولی این دلیل نمی‌شه آدم شاد نباشه.
‫- رویای تو چیه؟ ‫- رویا؟
‫آره. امیدهات رو می‌گم.
‫وقتی چشم‌هات رو می‌بندی،
‫بیست سال دیگه خودمون رو کجا می‌بینی؟
‫کلی بچه می‌بینم.
‫که عشق خالص تو رو دارن.
‫و برخلاف من، کودکی‌شون رو ‫بدون هیچ ترسی سپری می‌شه.
‫وقتی که بزرگ شدن، ‫می‌فرستمشون به اطراف کشور.
‫هرکدوم رو به قلمرویی می‌فرستم، ‫که به دستاوردهایی برسن.
‫همه‌شون جز پسر بزرگمون.
‫اون باید خاص باشه.
‫باید جنگجوی بزرگی باشه، ‫تحصیل‌کرده و عاقل باشه.
‫و یک روز...
‫باید پادشاه بشه.
‫- پادشاه انگلستان؟ ‫- آره.
‫دودمان من و تو هیچ‌کدوم سلطنتی نیستن.
‫و حتی اگه بودن،
‫ملکه از آتلرد دو تا پسر داره،
‫و کانوتم بچه‌های خودش رو داره.
‫چنین رویایی غیرممکنه.
‫خودت پرسیدی رویام چیه.
‫مگه رویایی داریم که ممکن باشه؟
‫چی می‌بینی؟
‫من...
‫فکر کردم گرگ دیدم.
‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫جدی؟
‫صرفاً چون اینجا نیست، ‫دلیل نمی‌شه ندیده باشیش.
‫حس می‌کنی در خطری؟
‫نه، فقط...
‫ماتم زده. تعجب کرده‌ام.
‫خوبه.
‫این حس رو یادت بمونه.
‫چرا؟ مگه معنیش چیه؟
‫فریدیس، فقط زمانی می‌تونی ‫نشانه‌هایی که دنبالش هستی رو ببینی،
‫که به احساسات و بینش خودت متکی باشی.
‫از این صحبت‌های مرموزت ‫درمورد آینده خسته شدم.
‫هیچ جوابی بهم نمی‌دی.
‫اینجا جای آرومیه،
‫ولی ضجه‌هایی که ازش گریزانی ‫هنوز متوقف نشده‌ان.
‫صرفاً چون نمی‌خوای بهشون گوش بدی.
‫حالت خوبه؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫باهات میام کاتگات.
‫واسه تماشای نمایش جای خوبی نشستی.
‫می‌گن سوئین ریش‌چنگالی ‫می‌خواد اولاف رو دار بزنه.
‫حلق‌آویز کردن سنت انگلیسیه.
‫باید عقاب خونین روش انجام بده.
‫به اون می‌گن سنت وایکینگی اصیل.
‫ولی بهرحال، کلی از رسومات قدیمی ‫دارن از بین می‌رن.
‫ولم کن.
‫تو لیف اریکسونی، درست می‌گم؟
‫برادر فریدیس.
‫اسم من یوروندره.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫نه.
‫خواهرت برای اعدام میاد اینجا؟
‫دخلش به تو چیه؟
‫به زعم خیلی‌ها خواهرت آخرین دختر اوپسالاست.
‫گمونم دلش بخواد مطمئن بشه ‫که اولاف هارالدسون، ظالم مسیحی،
‫به سزای اعمالش می‌رسه.
‫شک ندارم به سزای عملش می‌رسه.
‫هیچ‌چیزی برای من منفورتر از یک خائن نیست.
‫و اولاف هارالدسون...
‫جنابعالی خائنی.
‫نیستم.
‫کانوت بهم نارو زد،
‫بهم قول داده بود چیزی که ‫برادرم مستحقش بود رو بهم بده.
‫من در حد حقم دریافت کردم.
‫تو هیچ حقی نداری.
‫نروژ هیچ‌وقت مال تو نبوده...
‫ولی همچنان مخفیانه ارتش تشکیل دادی.
‫با بقیه توطئه کردی تا امپراتوری رو ‫از چنگ پسرم در بیاری.
‫حقته بکشمت.
‫بکش! بکش!
‫فقط واسه‌ام سخنرانی نکن.
‫ولی قصد ندارم بکشمت.
‫نقشه‌های دیگه‌ای دارم.
‫نه! نه!
‫کانوت مجبوره با دانمارک وارد جنگ بشه. ‫و منم باید بهش ملحق بشم.
‫می‌خوام نوه‌ام اسوین رو...
‫در مقام پادشاه نروژ منصوب کنم.
‫اسوین؟
‫یک ماه نشده یارل‌ها می‌کشنش.
‫نه، نه، نه، نه. چنین کاری نمی‌کنن.
‫چون تو ازش محافظت می‌کنی.
‫اگه خیال کردی برای نجات جونم،
‫حاضرم محافظ اون پسر بشم، خیلی احمقی.
‫ترجیح... ترجیح می‌دم بمیرم.
‫آره، می‌دونم ترجیحت چیه.
‫واسه همین صرفاً بحث جان خودت نیست.
‫پدر.
‫وایستید!
‫مگنوس!
‫پیشنهاد من اینه:
‫از نوۀ من محافظت کن، ‫راه و رسم پادشاهی،
‫وایکینگی و مردانگی رو بهش یاد بده.
‫جوری در قبال دشمنان ازش محافظت کن، ‫که انگار از دودمان خودته.
‫منم همین‌جوری از پسرت محافظت می‌کنم.
‫اگه چنین کاری بکنی،
‫بهت قول می‌دم وقتش که برسه،
‫تاج و تخت نروژ،
‫هرچند که دوباره مال تو نمی‌شه،
‫به نوۀ خودم می‌رسه.
‫ولی...
‫خدا نکنه اگه بلایی سر اسوین بیاد...
‫حاضری سوگند بخوری؟
‫اعلی‌حضرت.
‫- کاری که من کردم... ‫- برای طمع سیری‌ناپذیری خودت بود.
‫به عنوان یک همسر حق داشتم.
‫تو قلمروی پسرم رو به خطر انداختی!
‫ولی بدتر از اون اینه که به من نارو زدی.
‫حقته بدم اعدامت کنند!
‫عوضش...
‫اینجا قراره بشه خونۀ جدیدت.
‫اینجا؟ کاتگات؟
‫آره. اینجا توی کاتگات! ‫پس خیال کردی چرا آوردمت اینجا؟
‫برای آوردن پسرم باید برم یلینگ.
‫من نقشۀ دیگه‌ای مد نظرمه.
‫من رو آوردید به لبۀ زمین!
‫الفگیفو!
‫باید خدا رو شکر کنی نفرستادمت زیر زمین!
‫مردم کاتگات!
‫شما رو اینجا فراخوانده‌ام،
‫تا بگم نوۀ من یعنی اسوین کانوتسان،
‫قراره بشه پادشاه جدید نروژ!
‫و مادر ایشان،
‫یعنی ملکۀ الفگیفو از دانمارک،
‫به عنوان نایب‌السطلنۀ اسوین ‫توی کاتگات می‌مونه.
‫و برای تضمین امنیت کاتگات،
‫یارل اولاف هارالدسون،
‫که زمانی دشمنم بوده،
‫ولی الآن دوست من شده رو ‫به عنوان محافظ پادشاه منصوب می‌کنم.
‫امروز خبری از اعدام نیست.
‫ممنونم پادشاه ریش‌چنگال.
‫ناامید شدید؟
‫پس باید تغییری ایجاد کنیم.
‫دوستان!
‫کاتگات تحت خطر یکی از متحدان قدیمیه.
‫برادر من یعنی هارالد سیگرسون،
‫معتقده پادشاه برحق نروژه،
‫و اون جادوگر بت‌پرست،
‫یعنی فریدیس اریکسداتر رو ‫متقاعد کرده که ازش حمایت کنه.
‫درست در همین لحظه،
‫دارن ارتشی از کافران تشکیل می‌دن ‫که مسیحیان رو به قتل برسونن،
‫و به سمت کاتگات یورش بیارن!
‫ولی نمی‌ذارم چنین اتفاقی بیفته!
‫چی کار می‌کنی؟
‫این صندوق، به علاوۀ دو صندوق دیگه،
‫به کسی یا خانواده‌ای می‌رسه، ‫که سر قطع‌شده‌شون رو برای من بیاره.
‫بجنبید.
‫مادر، خودشه.
‫خودشه.
‫دیدی؟
‫باید بریم. زودباش بیا. زود.
‫- برید پایین. ‫- اومدیم از مرز رد بشیم.
‫دارن کجا می‌رن؟
‫- بعد اینکه پول دادید می‌تونید برید. ‫- ببین! گفتم که خودشه!
‫خودتی دیگه، مگه نه؟
‫ - کی‌ام؟ ‫- فریدیسی دیگه!
‫حافظ ایمانی، درسته؟
‫نمی‌دونم منظورت چیه.
‫غلاف شمشیرتون رو توی کاتگات دیده بودم.
‫از شمشیرتون شناختم!
‫اومدید کمک ما کنید، مگه نه؟
‫نه.
‫معذرت می‌خوام. ولی اشتباه شناختی.
‫بیا بریم، باید زود سوار قایق بشیم.
‫کجا می‌رید؟
‫روستای ما قبل سقوط کاتگات، ‫توسط کاره نیست و نابود شد.
‫الآنم یارل‌های مسیحی ‫اجازۀ بازسازی‌اش رو بهمون نمی‌دن.
‫می‌ریم خونۀ جدیدی پیدا کنیم.
‫ولی اون قایق‌ها به درد دریانوردی نمی‌خورن.
‫اگه طوفان بشه توی آب غرق می‌شید.
‫شنیدیم کشتی‌هایی اونجا منتظر ماست.
‫به چه مقصدی؟
‫به اوپسالای جدیدی که اون‌طرف دریاست.
‫جایی به اسم یوزمبورگ.
‫- سه تا سکه بده کافر. ‫- باید بریم.
‫زودباشید! اگه الآن نرید دریا فروکش می‌کنه.
‫ممنون.
‫دو نفر دیگه جا داریم!
‫زودباش. سوار قایق بشو.
‫آمین.
‫بهش دست نزنید علیاحضرت. سمیه. ‫نگهبانان، جلوش رو بگیرید!
‫جلوش رو بگیرید! بگیریدش!
‫جلوش رو بگیرید!
‫بگیریدش! نذارید بره!
‫بگیرش!
‫دورش بزن!
‫- بگیریدش! ‫- جلوش رو بگیرید!
‫جلوش رو بگیرید!
‫بگیریدش!
‫از این طرف!
‫کجا رفت؟
‫کدوم طرفی؟
‫اون پایینه! بیاید!
‫بندازیدش زندان.
‫دیده بودمشون.
‫مطمئنی خودشونن؟
‫با شاهزاده هارالد توی لندن جنگیده‌ام.
‫به چشم خودم دیدمش،
‫و افراد نزدیک اون خانم ‫حافظ ایمان صداش می‌زدن.
‫می‌دونی کجان؟
‫نه. ولی اگه پول خوب بدی، ‫می‌تونم ببرمت پیششون.
‫هیچ کمکی نمی‌تونستی بهشون بکنی.
‫حتی نتونستم اعتراف کنم واقعاً کی هستم.
‫از من راهنمایی می‌خواستن، ولی عوضش...
‫من بهشون شک و شبهه دادم.
‫ناسلامتی قرار بوده حافظ ایمان باشم.
‫روزی میاد...
‫که اوضاع این‌جوری نباشه.
‫موفق باشی پسر.
‫یکی دیگه.
‫وقتشه بریم.
‫مواظب باش.
‫بشینید سر جاهاتون.
‫پدرت رو سربلند کن.
‫من رو سربلند کن.
‫حتماً پدربزرگ.
‫به یارل اولاف اعتماد کن.
‫تا من یا پدرت برگرده ازت محافظت می‌کنه.
‫چشم.
‫آفرین پسر.
‫به عهدم وفا می‌کنم.
‫منم همین‌طور.
‫به اولاف اعتماد داری؟
‫من نیستم که باید بهش اعتماد کنم.
‫اونه که باید اعتماد کنه.
‫نباید به حرفت گوش می‌دادم.
‫به جاه‌طلبی خودت گوش دادی، نه من.
‫اگه نظرات دیگه‌ای درمورد قدرت داشتی، ‫واسه خودت نگهشون دار.
‫تو اینجا زن قدرتمندی هستی الفگیفو.
‫ملکۀ سرزمین بزرگی هستی.
‫صرفاً مادامی که بچه‌هام و خودم ‫به دست یارل‌ها کشته نشدیم.
‫چنین اتفاقی نمیفته. اجازه نمی‌دم بیفته. ‫بهم اعتماد کن.
‫اعتماد کنم؟
‫نه، دیگه نمی‌کنم.
‫خواهیم دید.
‫اولاف!
‫چی شده؟
‫موقعیت شاهزاده هارالد رو شناسایی کردیم.
‫جایزه‌بگیرها افتاده‌ان دنبالش.
‫خیلی‌خب. آماده بشید بریم دنبالش. ‫افراد رو جمع‌آوری کن.
‫خب اعلی‌حضرت.
‫برای اولین درستون آماده‌اید؟
‫هوم.
‫خوبه. قول می‌دم درسی باشه که فراموش نکنید.
‫برو!
‫لیف!
‫- این کارها واسه چیه؟ ‫- دنبال تو بودن.
‫باید بریم.
‫اولاف زیاد ازمون دور نیست.
‫بیاید. باید از اینجا دور بشیم.
‫بیا بریم.
‫چرا داشتی برمی‌گشتی کاتگات؟
‫که ریش‌چنگال رو ببینم و بهش ‫از عهد کانوت به خودم بگم.
‫واسه این کارها دیر شده. ‫ریش‌چنگال از کاتگات رفته،
‫و نوۀ خودش رو به پادشاهی نروژ منصوب کرده.
‫اسوین؟ پسر کانوت؟
‫آره، اولاف رو کرده محافظ نوه‌اش.
‫پس چرا داریم این سمتی می‌ریم؟ ‫باید برگردم با برادرم روبه‌رو بشم.
‫هارالد، اون‌هایی که دیدی جایزه‌بگیر بودن.
‫اولاف مبلغ جایزه‌ای ‫روی سر تو و فریدیس گذاشته.
‫دیگه هیچ‌جا واسه‌تون امن نیست. ‫باید حرکت کنیم.
‫هنوز گرمه! زیاد دور نشده‌ان.
‫دو تا رد پا به اینجا رسیده.
‫یک نفر دیگه بهشون ملحق شده. ‫بعد از این طرف رفته‌ان.
‫دارن می‌رن سمت ساحل.
‫بریم!
‫بیا تو.
‫معذرت می‌خوام علیاحضرت.
‫صرفاً خواستم ببینم چیزی نیاز دارید یا نه.
‫چه اطلاعاتی از این آدمکش داریم؟
‫اطلاعات زیادی نداریم، ولی به دست میاریم.
‫در همین حین درباریانی رو گذاشته‌ام،
‫تا از امنیت شما اطمینان حاصل کنند.
‫ممنون ارل گادوین.
‫آره، ممنون.
‫ببخشید که بهتون اعتماد نداشتم.
‫شوهرم وقتی برگرده ‫خیلی به شما مدیون می‌شه.
‫ایشون همچنان به گردن من حق دارن علیاحضرت.
‫شبتون بخیر.
‫عوض شدی.
‫- چیزی عوض نشده. ‫- چرا، شده.
‫نگاهی توی چشم‌هاته.
‫نوعی سردی.
‫قبلاً دیده بودمش...
‫توی نگاه پدر بود. ‫ولی توی نگاه تو ندیده بودشم.
‫باید بریم نووگورود.
‫- نووگورود؟ بریم روس؟ ‫- آره.
‫عموی من یاروسلاو حاکم اونجاست.
‫واسه‌اش توضیح می‌دم ‫که ریش‌چنگال پیمان‌شکنه.
‫از آرمان‌های من حمایت می‌کنه.
‫تا نووگورود راه زیاده.
‫دیگه چه چاره‌ای دارید؟ ‫می‌خواید تا آخر عمر فراری باشید؟
‫اگه شانسی داشته باشم تا به چیزی که ‫مستحقش هستم برسم،
‫باید برم نووگورود و ارتشی تشکیل بدم ‫تا با اولاف وارد جنگ بشم.
‫لیف اریکسون!
‫وایستید! من دوستتونم!
‫این رو توی کاتگات دیده بودم. ‫درمورد تو ازم سوال می‌پرسید.
‫- ازش چی می‌خوای؟ ‫- اسم من یوروندره.
‫- اسمت رو نپرسید! ‫- من از وایکینگ‌های یومزم.
‫- یعنی چی؟ ‫- دزد دریایی‌.
‫غارتگرهای دریایی‌اند.
‫ما به رسومات قدیم متعهدیم. ‫لطفاً، می‌خوام کمکتون کنم.
‫اگه می‌خواید زنده بمونید ‫باید فوراً با من بیاید.
‫فکرشم نکن با تو بیایم جایی.
‫این نماد چیه؟
‫تور الهۀ تقدیره. تنیدۀ سرنوشت.
‫این نماد رو قبلاً دیده بودم.
‫گمونم به دلیلی اینجاست.
‫ما اصلاً این طرف رو نمی‌شناسیم.
‫راه رو نشون بده.
‫همۀ کسانی که اینجان ‫به رسومات قدیم متعهدن؟
‫آره، همه جزو پناهندگان حملۀ ‫پاکسازی‌کنندۀ مسیحیان‌اند.
‫- اگه اولاف بفهمه اینجایم گیر میفتیم! ‫- نه، قایق‌های ما زودتر می‌رسن.
‫توی این مه شدنی نیست. ‫هیچ‌کس توی این هوا به دریا نمی‌زنه.
‫ما می‌زنیم! اینجا راهمون رو توی ‫مه و جزر و مد پیدا می‌کنیم.
‫منتظرمون بمونید.
‫نمی‌شه که اینجا بمونیم.
‫خیلی خطرناکه.
‫من این‌ها رو تنها نمی‌ذارم.
‫اگه قراره آخرین موضعم رو اینجا مشخص کنم،
‫پس حاضرم انجام بدم.
‫منم باهات می‌مونم.
‫از دست شما گرینلندی‌ها.
‫همه‌چیز رو باید سخت کنید.
‫- بیاید. باید از چشم دور باشیم. ‫- بیاید اینجا قایم بشیم!
‫- زودباشید! ‫- بیا، زودباش!
‫- لطفاً. ‫- قایم بشید.
‫چیزی نمی‌شه. چیزی نمی‌شه.
‫دیده بودم با یکی حرف می‌زدی.
‫با لیو بود؟
‫آره.
‫حدس می‌زدم.
‫چی بهت می‌گه؟
‫بهم می‌گه خشمم رو رها کنم.
‫آره، این حرف‌های خودشه.
‫چرا اینجا پیش توئه؟ چرا نرفته والهالا؟
‫چون...
‫وقتی که داشت می‌مرد، ‫ازم خواست اونجا ببینمش.
‫ولی من نتونستم.
‫چرا نتونستی؟
‫چون دیگه اعتقاد ندارم فریدیس.
‫شاید فقط لیو نیست که از پیشت نرفته،
‫شاید توئم نخواستی از پیشت بره.
‫هوم؟
‫حالا...
‫باید چیزی رو باهات در میون بذارم.
‫من باردارم.
‫هارالد خبر داره؟
‫نه.
‫و باید بهم قول بدی...
‫- بهم قول بدی بهش نگی. ‫- چرا نگم؟
‫چون نمی‌تونم بچه‌ای رو به دنیا بیارم...
‫که یک روز قراره حاکم ملت مسیحی بشه.
‫فکری می‌کنی هارالد بهش نیاز داره؟
‫نه.
‫چون چنین اجازه‌ای نمی‌دم.
‫داری به برادرت فکر می‌کنی.
‫درواقع برادر ناتنی‌ام.
‫نمی‌دونم چرا حس می‌کنم بهم خیانت شده.
‫من بودم که بهش خیانت کردم.
‫ولی خیلی سخته،
‫که این‌جوری نروژ رو ترک کنم.
‫سرنوشتی که کل عمرم بهش فکر می‌کردم.
‫قراره نروژ رو ترک کنی، ‫ولی قرار نیست دست بکشی.
‫مطمئنم یک روز قراره پادشاه این کشور بشی.
‫تقدیر زندگیت اینه.
‫ولی تقدیر من نیست.
‫هوم.
‫می‌دونم.
‫تازه‌شم، من ملکۀ خوبی نمی‌شم.
‫من که مخالفم.
‫همین الآنشم ملکۀ عالی‌ای هستی.
‫از چشم‌های کسایی که ‫کنارت هستن می‌شه فهمید.
‫من که نمی‌فهمم علتش چیه.
‫من می‌دونم.
‫موهبتی که داری همینه.
‫پیداشون کردیم.
‫- دارن میان! دارن میان! ‫- برید سمت ساحل! بدوید! زود، زود، زود!
‫- زود، زود! ‫- مستقیم برید!
‫مستقیم برید سمت ساحل! زودباشید!
‫عجله کنید، عجله کنید!
‫بجنبید، بجنبید! مستقیم برید!
‫ادامه بدید! برید!
‫جایی ندارید!
‫نمی‌تونید فرار کنید!
‫رحم نکنید!
‫آره!
‫همه‌شون رو بکشید!
‫- به سمت قایق! ‫- به سمت قایق!
‫سوار بشید! سوار بشید! ‫برید! هل بدید!
‫هل بدید!
‫نه!
‫ببین چطوری می‌سوزن!
‫واسه تو اومدیم اینجا فریدیس.
‫توی یومزبورگ به ما ملحق بشید.
‫موفق شدیم.
‫خداحافظ برادر.
‫هیچ‌وقت یادت از دلم نمی‌ره.
‫همچنین.
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫نووگورود سمت شرقه.
‫منم قصد ندارم تنهایی تا اونجا پارو بزنم.
‫چرا نزنی؟
‫فکر می‌کردم گرینلندی‌ها ‫تا هر اقیانوسی رو می‌تونن پارو بزنن.
‫می‌تونیم. ولی ترجیح می‌دیم ‫همراهی داشته باشیم.
‫زودباش. آستین بالا بزن.