‫[رود ولکاو، نزدیکی نووگورود]
‫[یومزبورگ]
‫فریدیس!
‫فریدیس کجاست؟ کجاست؟
‫فردیس! کجاست؟
‫- نمی‌دونم! ‫- خائن!
‫اینجا نیست!
‫- کجا قایم شده؟ ‫- اینجا نیست.
‫توروخدا.
‫فایده‌ای نداره اینجا بگردید دنبالش.
‫دیگه ممکنه کجا باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫من می‌دونم.
‫فصل دوم — قسمت ششم ‫«وایکینگ‌ها: والهالا»
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫دقیقاً کجا دیدیش؟
‫اونجا بود.
‫بخش غربی رو پوشش بدید. ‫می‌ریم جلوتر.
‫کسی اینجا نیست.
‫چیزی پیدا کردیم.
‫اینجاست!
‫جنازه‌اش چی؟
‫نه، ولی رد پای گرگ اینجاست.
‫[رود دنیپرو]
‫تا حالا زنی رو مثل تو ندیده بودم ‫که انقدر خوش‌خنده باشه.
‫مگه می‌تونم نخندم؟
‫آزادم!
‫باتو! بیا پیشمون.
‫پناه بر پدر همگان.
‫پشنگ‌ها اونجان.
‫اگه از آبشار زنده بیرون بریم،
‫بعد باید از دست اون‌ها قسر در بریم.
‫وسایلتون رو جمع کنید. ‫حرکت می‌کنیم.
‫آبشار رو ندیدی؟
‫دیدم.
‫نمی‌خوام دروغ بگم.
‫کار ساده‌ای نیست.
‫باید برای پایین رفتن ازش ‫خودمون رو آماده کنیم.
‫کی قراره بریم؟
‫- فردا. ‫- چی؟
‫نه! چرا انقدر زود؟
‫سطح آب رو به کاهشه.
‫اگه بیشتر صبر کنیم، ‫قایق نمی‌تونه تا آبشار بره.
‫و اینجا گیر میفتیم.
‫خیلی اتفاق بدیه؟
‫باتو، اگه بیشتر اینجا بمونیم،
‫شانس اینکه پشنگ‌ها پیدامون کنن بیشتره.
‫پس پرتاژ می‌کنیم.
‫وارنگیان گفته بود پشنگ‌ها رفته‌ان سمت شرق.
‫دروغ گفت.
‫از بالای آبشار کلی از ‫اردوگاه‌هاشون دیده می‌شه.
‫می‌شه آتیش‌هایی که توی دشت ‫روشن کردن رو دید.
‫چند شب اخیر به اندازۀ کافی ‫با اردو زدنمون خطر کردیم.
‫هرچقدر زودتر بریم، بهتره.
‫پس مطمئن نیستم با شما بیایم.
‫چی؟
‫چرا نیاید؟
‫من واسه مرگ آماده نیستم.
‫پس حملۀ پشنگ‌ها رو به جون می‌خرید؟
‫فعلاً که پیدامون نکرده‌ان.
‫تو هم نمی‌دونی بالای آبشار خطرناکه.
‫هیچ‌جا بی‌خطر نیست!
‫تمام کارهایی که طی دو ماه اخیر ‫انجام دادیم خطرناک بوده.
‫ولی قبلش چاره‌ای نداشتیم. الآن داریم.
‫من می‌خوام بمونم.
‫منم همین‌طور.
‫باتو؟
‫مطمئن نیستم.
‫الینا؟
‫منم چنین حسی دارم.
‫قضیه چیه؟
‫از چندین ماه پیش می‌دونستیم ‫چنین روزی از راه می‌رسه.
‫و الآنم که بالأخره رسیده،
‫دیگه نمی‌خواید با چالش روبه‌رو بشید؟
‫من اینجا نمی‌شینم،
‫که پشنگ‌ها بیان از استخوان‌های ‫جان ترسیده‌ام فلوت بسازن!
‫اگه لازم باشه تنها می‌رم.
‫نمی‌تونی.
‫یعنی چی که نمی‌تونم؟
‫- من ترسی از تنهایی رفتن ندارم. ‫- مسئله ترس تو نیست هارالد.
‫حداقل شش پاروزن لازم داریم.
‫و باید وزن قایق رو تا ‫هشت هزار کیلو کم کنیم.
‫وگرنه تا آبشار نمی‌تونه بره.
‫هشت هزار کیلو؟
‫پس دکل رو بی‌خیال می‌شیم.
‫دکل فوقش دو هزار و چهارصد کیلوئه.
‫نه، اگه این پارچه‌ها رو نداشته باشم، ‫دلیلی برای ادامه دادن ندارم.
‫پس تو هم مثل بقیه‌ای.
‫دادگاه به زودی شروع می‌شه.
‫قراره گناهکار شناخته بشم؟
‫گناهکار هستی.
‫چی توی کله‌ات بود؟
‫چی توی کلۀ توئه؟
‫افتادی دنبال هیولایی که مردم رو ‫حین عبادتشون قتل و عام می‌کنه،
‫به جای خدایانی که تمام عمرت ‫بهشون ایمان داشتی.
‫شرایط عوض شده.
‫نه. شرایط عوض نشده مادر.
‫ما عوض شدیم.
‫زندانی رو آماده کنید.
‫خواهش می‌کنم یوروندر.
‫التماس ارفاق کن.
‫به خاطر من.
‫تنها فرصتت همینه.
‫یوروندر، خواهش کردم.
‫پدر منم التماس کرد؟ هوم؟
‫تبش خیلی زیاد شده. ‫آب گرم و پارچه بیار، زودباش.
‫پسرم. باید برم پیش پسرم...
‫باید آروم باشی فریدیس.
‫حالت خیلی بده، هارکر هم دنبالته.
‫پسرم پیششه. توی یومزبورگه.
‫باید برگردم. باید برم پیشش...
‫می‌خوام کمکت کنم.
‫باید این رو گاز بگیری، ‫و سعی کنی صدات در نیاد.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون. می‌تونی بری.
‫سلام شاهدخت گیتا.
‫- سلام ارل گادوین. ‫- می‌دونید ملکه رو کجا باید ببینم؟
‫گمونم توی وینچستر باشن.
‫رفته‌ان به یکی از اموالشون سر بزنند.
‫- برنامۀ سفرشون رو کی ریخته‌ان؟ ‫- خبر ندارم.
‫ازشون خواستم همراهشون برم، ‫ولی ایشون رد کردن.
‫فقط گروه کوچکی از نگهبانان ‫و اگنار رو با خودشون بردن.
‫اگنار؟
‫گم شدی؟
‫به نظرت گم شده‌ام؟
‫اصلاً.
‫دنبال... یکی می‌گشتم.
‫چیزی دستگیرم نشد.
‫- این‌ها خوردنی‌ان؟ ‫- نه!
‫سمیه.
‫پس چرا می‌چینی‌شون؟
‫برای رویارویی با دشمن جدیده.
‫به اسم درد.
‫هوم.
‫چقدر حالت بده؟
‫فعلاً از پسش بر میام.
‫ولی شاید یک روزی دیگه نتونم.
‫- اسم این‌ها چیه؟ ‫- شابیزک.
‫شابیزک؟ مثل لقب الهۀ تقدیر؟
‫قدیمی‌ترینشون.
‫- اونی که تغییرناپذیره. ‫- هوم.
‫شابیزک بود که نحوۀ مرگ ‫موجودات فانی رو انتخاب می‌کرد.
‫و رشتۀ زندگی رو قطع می‌کرد.
‫نگران من نباش لیف اریکسون.
‫- می‌دونم چی در انتظارمه. ‫- نه، نمی‌دونی.
‫می‌دونم.
‫چیزی نمی‌تونه غافلگیرم کنه.
‫دوستان.
‫برای محاکمۀ یوروندر تورویلسون ‫گرد هم آمده‌ایم.
‫که ایشون اتهام قتل وحشتناکی بهش وارده.
‫ایشون به نزد درگاه خدایان احضار شده ‫تا واقعیت رو به زبان بیاره.
‫من از واقعیت نمی‌ترسم.
‫شب ناپدید شدن فریدیس ‫واسه‌اش غذا برده بودی؟
‫می‌دونی که برده بودم.
‫و همون شب، جسمش رو از معبد خارج کردی؟
‫توی پتویی پیچیدیش، ‫و توی کالسکه قرارش دادی؟
‫درسته، ولی هنوز زنده بود.
‫با همین پتو از پیش ما بردیش؟
‫این خون زایمانه.
‫ایثر. بیا اینجا دختر.
‫صبح بعد از ناپدید شدن فریدیس،
‫توی معبد چی پیدا کردی؟
‫کاهنه اونجا نبود، ‫ولی چاقویی روی زمین پیدا کردم.
‫که خونی بود.
‫چاقو رو برای زایمان به فریدیس داده بودم.
‫این چاقوییه که پیدا کردی؟
‫بله.
‫خوبه.
‫این چاقوی توئه؟
‫درسته.
‫ولی روی فریدیس ازش استفاده نکردم. ‫خودتم می‌دونی.
‫نه، اتفاقاً نمی‌دونم.
‫- من نکشتمش. ‫- خودت کشتیش!
‫بعد جنازه‌اش رو به محوطه‌ای بردی ‫که توش این رو پیدا کردیم!
‫ای قشر عاقل، قاتلی بین ماست!
‫اگه یک بار کسی رو کشته، ‫بازم حاضره کسی رو بکشه!
‫باید خودمون رو از شر ‫این آدم پلید خلاص کنیم.
‫منتظر حکم دادگاهم.
‫مادر، نکن.
‫خواهش می‌کنم.
‫بهش رحم کنید.
‫التماس می‌کنم. تنها بچمه.
‫خواهش می‌کنم.
‫تصمیم نهایی گرفته شد.
‫گناهکار شناخته می‌شه.
‫دستش.
‫گردنبندش.
‫و تبعید.
‫پارو بزنید!
‫این علم رو واسه‌ام توضیح بده،
‫که برای رسیدن قایق به آبشار،
‫باید وزنش کاهش پیدا کنه.
‫علم ذهنیه.
‫جدی؟
‫اوهوم. هیچ‌کس نمی‌خواد بمیره.
‫ما از خطر کردن به قیمت مرگ ‫برای نجات جونمون بیزاریم،
‫مگر اینکه چارۀ دیگه‌ای نداشته باشیم.
‫هارالد متوجه این مسئله نیست.
‫من مسئله رو واسه‌اش شرح دادم...
‫کاری کردم حس کنه از بقیه چه تقاضایی داره.
‫تقاضای فداکاری داره.
‫هرکسی باید چیزی رو به خطر بندازه.
‫پس چرا هارالد نندازه؟
‫قبول می‌کنه؟
‫اینش رو نمی‌دونم.
‫لیف؟
‫هوم.
‫من دلم نمی‌خواد بمیرم.
‫فکر نمی‌کردم از اون دسته‌ای باشی ‫که ترکم می‌کنن.
‫همیشه فکر می‌کردم به خواسته‌های ‫پدرت متعهد می‌مونی.
‫من نگفتم متعهد نمی‌مونم.
‫گفتم درک می‌کنم...
‫که چرا بقیه بی‌میلی می‌کنن.
‫غلبه کردن به احساساتی مثل ‫آزادی و عشق آسون نیست،
‫مخصوصاً وقتی که تا حالا تجربه‌شون نکردی.
‫فکر می‌کردم تهدید وحشیگری و شکنجه،
‫چنین تصمیمی رو ساده‌تر می‌کرد.
‫می‌کرد.
‫ولی نه تا زمانی که خودش رو نشون بده.
‫وقتی پدرت اومد پیشم، ‫از جریان پشنگ‌ها خبر داشت.
‫ولی اونقدر جسور بود که مسیرش رو ادامه داد.
‫علتش این بود ترسش ‫نسبت به چیز دیگه‌ای بیشتر بود.
‫وقتی بچه بودم، غارتگران از نووگورود ‫به چود یورش بردن...
‫و صدها نفر رو کشتند.
‫عمه و پسرعمه‌هام به سمت ‫زمین خودشون نزدیک رودخونه رفتن،
‫تا از غارت و تجاوز در امان باشن.
‫خیلی‌ها اونجا غرق شدن.
‫برای اتمام این رنجش‌ها،
‫پدرم به قسطنطنیه سفر کرد،
‫و با امپراتور دیدار کرد.
‫معامله‌ای کرد تا این غارت‌ها تموم بشه،
‫در ازای ادای احترام بزرگی.
‫واسه همین می‌خواست برگرده قسطنطنیه،
‫که هزینۀ اون مصالحه رو بده.
‫این آویز اگه می‌تونه قلمرویی رو نجات بده،
‫پس لابد خیلی ارزشمنده.
‫درسته.
‫تو هم خانم جوان قدرتمندی هستی،
‫که پای عهد پدرت موندی.
‫دنبال مردی می‌گردم که لقبش خرسه.
‫که این‌طور؟
‫می‌دونی کجاست؟
‫بستگی داره.
‫منظورم این نیست.
‫پس به چی بستگی داره؟
‫که دقیقاً کی دنبالش می‌گرده.
‫- متصدی میخانه یه چیزهایی می‌دونه. ‫- خب؟
‫حاضر نیست بهم بگه.
‫چرا نگه؟
‫بهش گفتم از جانب ملکۀ انگلستان ‫دارم بازجویی می‌کنم.
‫خندید. گفت فقط به خود ملکه جواب می‌ده.
‫معرفی می‌کنم: علیاحضرت،
‫ملکۀ انگلستان.
‫که این‌طور؟
‫بله.
‫ظاهراً می‌تونی کمکم کنی.
‫گادوین رو توی بچگیش می‌شناختم.
‫توی فاصلۀ دو کیلومتری اینجا ‫خونۀ خانوادگی داشتند.
‫جای بزرگی بود.
‫اون زمان تمام بچه‌ها ‫توی مزارع با همدیگه بازی می‌کردن.
‫پسرک بامزه‌ای بود.
‫بعد خیانت پدرش همه‌چیز عوض شد.
‫خونه‌اش رو از دست داد. ‫مقامش و ثروتش رو از دست داد.
‫برای کنار اومدن با این شرمساری ‫شخصیت عاصی و ترش‌رویی گرفت.
‫ولی خرس همیشه بهش وفادار بود.
‫خرس گادوین رو می‌شناخت؟
‫قیّم گادوین بود دیگه.
‫مدت کمی بعد زندانی شدن پدرش، ‫مادرش از دنیا رفت،
‫برای همین خرس قیّمش شد.
‫بعد اینکه همه‌چیزشون از دست رفت، ‫فقط اون واسه‌اش مونده بود.
‫اسم واقعی این خرس چیه؟
‫جان فلچر.
‫مستخدم کدخدای سابق بود.
‫حاضر بود واسه پسره هرکاری کنه.
‫سلام کدخدا ولفیار.
‫چی شده اومدید لندن؟
‫واسه تو اومدم ارل گادوین.
‫- لازمه نگران اموالم باشم؟ ‫- نمی‌دونم، به نظر خودتون چی؟
‫ملکه رو توی ساسکس دیدم.
‫امیدوارم قصد نداشته باشن بخشی ‫یا تمام اموالم رو ازم بگیرند،
‫و بدنش به یک وایکینگ.
‫ارل گادوین، مزاح می‌کنم.
‫امیدوارم اگه ملکه قصد داشتند ‫بنده رو خلع کنند،
‫حداقل شما بهم هشدار می‌دادید.
‫منم مزاح می‌کنم. نترس.
‫ملکه کار دیگه‌ای توی ساسکس داره.
‫شلیک خوبی بود پادشاه اسوین.
‫گوزن دیگه‌ای واسه‌تون پیدا می‌کنیم.
‫قبل آب شدن برف‌ها رفتند؟
‫روی قایق، روی سورتمه.
‫پر از پارچه‌های خزی که توی ‫قسطنطنیه بفرشوند؟
‫گمونم داری دروغ می‌گی.
‫اگه می‌خواستم دروغ بگم،
‫داستان قابل باوری سرهم می‌کردم.
‫خارق‌العاده‌ست.
‫برادر من، جنگاور بزرگ وایکینگ‌ها بود،
‫که الآن شده خزفروش.
‫چندان فرقی با اولاف هارالدسون بزرگ نداره،
‫که معمار اولیۀ یورش ‫پادشاه کانوت به لندن بود،
‫که الآن شده قیّم پسرش.
‫با همدیگه قراری گذاشتیم.
‫قراره من مواظب بخش شمالی ‫امپراتوری و اسوین باشم،
‫در ازای نجات جان پسر خودم یعنی مگنوس،
‫که توی کاخ خودش بزرگش می‌کنه.
‫چه هوشمندانه.
‫شاید نظر همه این نباشه.
‫با بسته شدن مسیرهای تجاری جنوب،
‫مهمه که بالتیک رو برای تجارت باز نگه دارید.
‫که یعنی به اختیار گرفتن وایکینگ‌های یومز ‫که الآن به کشتی‌هامون حمله می‌کنند.
‫چند ماه پیش باهاشون برخوردم.
‫بهم اعتماد کن. یک بار برای همیشه ‫کلکشون رو می‌کنم.
‫خانمی پیش هارالد بود؟ ‫یا از خانمی واسه‌ات گفته؟
‫خانم؟
‫به من که نگفته. چطور؟
‫هیچی.
‫فریدیس.
‫- پسرم کجاست؟ ‫- فریدیس، چیزی نیست.
‫منم، والگردا.
‫چطوری اومدم اینجا؟
‫هرفنا توی حیاط پیدات کرد.
‫کمی از پس‌زایه‌ها توی بدنت مونده بود،
‫و تونستم خارجشون کنم.
‫حالت خوب می‌شه،
‫ولی دیگه نمی‌تونی بچه‌ای به دنیا بیاری.
‫نمی‌تونم زنده موندن کسی رو تضمین کنم.
‫خودمم نمی‌دونم اون‌طرف آبشار چیه.
‫فقط می‌تونم تضمین کنم که برای ‫زنده موندمون هرکاری می‌کنم.
‫ولی اگه اینجا بمونیم چنین تضمینی نمی‌دم.
‫حاضریم! ببرید بالا!
‫حالا ولش کنید!
‫خیلی از مرگش نگذشته.
‫هیچ اثری از زخمی نیست.
‫حلقۀ ارزشمندیه...
‫اونم برای یک زارع.
‫از طرف مادرته.
‫یوروندر، چرا این کارها رو می‌کنی؟
‫من نکشتمش.
‫می‌خواستم نجاتش بدم.
‫خوب بهش فکر کن کالر!
‫هارکر می‌خواست بکشش.
‫فریدیس تهدیدش کرده بود.
‫منم همین‌طور.
‫پس به وسیلۀ من می‌خواست ‫از شر جفتمون خلاص بشه.
‫حاضره هر کسی رو بکشه ‫ولی خودش توی قدرت بکشه.
‫صرفاً امروز نوبت منه.
‫فردا ممکنه هرکدوم شما باشید.
‫معذرت می‌خوام.
‫حرکت کنید.
‫پاروهاتون رو بگیرید!
‫بزنید!
‫قتل و عام تقصیر من بود.
‫متأسفم. و قراره از اینجا برم.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم پیش پسرم.
‫هارکر نمی‌ذاره دستت بهش برسه.
‫پس یا من می‌کشمش، ‫یا اون باید من رو بکشه.
‫فقط همین رو تونستم پیدا کنم.
‫برای نیازی که من دارم کافیه.
‫تنهامون بذارید.
‫جا خوردی؟
‫این طرف...
‫همین که اسمش خرسه.
‫نشونه‌ای از به قتل رسیدنش بود؟
‫نه.
‫ولی مطمئنم زیر سر گادوینه،
‫همین‌طور توی نقشۀ ‫شکست خوردۀ قتلش...
‫برای جلب قدردانی تو.
‫منم فکر می‌کنم گادوین ممکنه ‫چنین کارهایی به سرش بزنه.
‫آلفوین چی؟
‫برام نامه‌ای نوشت و درخواست کرد ‫تا باهاش ازدواج کنه.
‫منم رضایت دادم.
‫چرا باید شرایطی درست کنه،
‫که درنهایت همسر خودش ‫تا سر حد مرگ شکنجه بشه؟
‫دقیقاً چی از این بهش می‌رسه؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی مطمئنم دلیلی داشته.
‫وقتی به کشتن دادیش مطمئن بودی؟
‫نه.
‫من نمی‌گم اشتباه می‌کنی عزیزدلم.
‫ولی گادوین مرد پیچیده‌ایه.
‫که فقدان‌های بزرگی تجربه کرده،
‫و همیشه یک‌جوری خودش رو نجات داده.
‫این مدرک کافی‌ای برای اتهامی ‫که بهش وارد کردی نیست.
‫و الآنم چیز بیشتری از دست داده،
‫که دیگه نمی‌تونه داشته باشه.
‫«عشق».
‫- درود پادشاه کانوت. ‫- درود قربان.
‫درود اعلی‌حضرت، به خونه خوش اومدید.
‫از سربازانتون شنیدم،
‫که پیروزی شما علیه وندها ‫چقدر طنین‌انداز بوده.
‫فقط من نیستم که انگلستان رو ‫جای امنی نگه داشته‌ام.
‫ملکه بهم گفته در غیاب من ‫جانش رو نجات دادی.
‫سپاسگزارم.
‫همچنین درمورد نامزدت بهم گفت.
‫آلفوین.
‫ملکه چاره‌ای نداشت جز کاری که انجام داد.
‫بنده متوجه‌ام، ولی دردم رو کاهش نمی‌ده.
‫درک می‌کنم.
‫بنا بر تجربیات من،
‫بهترین راه برای فراموش کردن یک زن عالی،
‫اینه که زنی پیدا کنی که حتی بهتر باشه.
‫باید ازدواج کنی.
‫اگه پادشاه مایل باشند ‫زن درخوری پیدا می‌کنم.
‫خودم پیدا کرده‌ام.
‫تصمیم گرفتم تو جزوی از خانوادۀ خودم بشی.
‫برادرزادۀ من گیثا ‫واسه‌ات زن درخوری می‌شه.
‫اعلی‌حضرت...
‫نمی‌دونم چی باید بگم.
‫پس چیزی نگو.
‫دعای خیر من پشتتونه.
‫ملکه، باید جشنی بر پا کنیم.
‫گادوین قراره با گیثا ازدواج کنه.
‫گیثا...
‫معذرت می‌خوام.
‫برای چی معذرت می‌خواید علیاحضرت؟
‫- مگه خوشحالی؟ ‫- نباید باشم؟
‫قراره با مهربان‌ترین و عاشق‌ترین ‫مرد کل انگلستان ازدواج کنم.
‫چطور چنین فکری می‌کنی؟
‫آلفوین بهم گفته بود.
‫اگه حتی نصف عشقی که ‫به اون داشت رو به من داشته باشه،
‫زن خوشبختی می‌شم.
‫ولی گیثا، تو از نسل سلطنتی هستی.
‫درست می‌گید.
‫حداقل می‌تونم چیزی بهش بدم ‫که گیثا نتونست بده.
‫و اون چیه؟
‫آلفوین می‌گفت رویای گادوین اینه که ‫پسرش روزی پادشاه باشه.
‫اون نمی‌تونست بهش بده‌اش. ‫ولی من می‌تونم.
‫گیثا! کجایی پس؟
‫اومدم.
‫هارکر!
‫فریدیس.
‫هارکر!
‫اومده دنبال بچه‌اش.
‫اون که مرده بود.
‫خودت گفتی مرده!
‫هارکر!
‫شاید روحشه. واسه‌اش دعا کنید.
‫نه، نه، دارن حقه سر هم می‌کنن.
‫باید بفهمیم کار کیه و مجازاتش کنیم.
‫- هارکر! ‫- اومده!
‫بیرون دروازه‌ست. بازش کنید.
‫دروازه‌ها رو باز کنید!
‫خودشه!
‫خودشه! فریدیسه!
‫فریدیسه!
‫فریدیس،
‫فکر می‌کردیم مردی.
‫بیا کمکت کنیم.
‫نمی‌تونی کمکم کنی هارکر.
‫علت درد من خودتی.
‫پسرم رو ازم گرفتی و می‌خوام برگرده پیشم.
‫حواسمون بهش هست فریدیس. ‫ما فقط خوبی پسرت رو می‌خوایم.
‫خوبی پسرم خود منم!
‫هر مادری این حرفم رو تأیید می‌کنه.
‫می‌خوام پسش بگیرم.
‫امکانش نیست.
‫می‌خوای به مبارزه دعوتم کنی؟
‫نه.
‫با این شرایط که نبرد منصفانه‌ای نمی‌شه. ‫بیا توی معبد که حالت بهتر بشه.
‫بذار خدایان تصمیم بگیرند ‫چی انصافه و چی بی‌انصافی.
‫آره، بذارید خدایان تصمیم بگیرند.
‫- ما به خدایان ایمان داریم! ‫- اودین پشتته.
‫خیلی‌خب.
‫اگه می‌خوای باهام مبارزه کنی،
‫من حاضرم فریدیس.
‫ببریدش توی معبد.
‫نه.
‫اگه مجبور باشم می‌کشمت.
‫پس بکش.
‫از پسرم دست نمی‌کشم.
‫نه!
‫نه.
‫بس کنید. دستور می‌دم...
‫بس کنید!
‫- شرور! ‫- خائن!
‫بچه دزدیده!
‫- بکشیدش! ‫- آره!
‫- بکشیدش! ‫- بکشیدش!
‫بکشیدش!
‫زنده‌باد مادران دادخواه ‫«ژن، ژیان، ئازادی»
‫بیا.
‫- خیلی‌خب. ‫- پس تو چی؟
‫نگران نباش؟
‫کنار همدیگه می‌مونیم.
‫طناب‌ها آماده‌ست!
‫هل بدید!
‫پارو بزنید! پارو بزنید!
‫پارو بزنید!
‫پارو بزنید! پارو بزنید!
‫سریع‌تر!
‫پاروها داخل!
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@