‫کمک!
‫اندازه‌شو نگرفتی؟ امکان نداره درست باشه.
‫پس پاهاشو خم کنیم؟
‫نه با پاهایی به این درازی.
‫پیچلرها پولشون به یه چیز سفارشی نمیرسه.
‫من ترتیبش رو میدم.
‫جناب پیچلر، امیدوارم از این بابت ‫از دستم عصبانی نشید.
‫به هیچ وجه.
‫الان اون 15 سانتیمتر به چه دردم می‌خوره؟
‫صبح بخیر.
‫کِی رسیدی خونه؟
‫دیروقت.
‫تو خواب بودی.
‫روز سختی بود؟
‫آره، سخت و...
‫پیچیده.
‫دلم واست تنگ شد.
‫بلند شو.
‫ ولی مامان، نمی‌خوام بلند شم. ‫ زود باش. پاشو ببینم.
‫فقط روی این شماره.
‫آروم باش.
‫در تماسم.
‫ کی بود؟ ‫ فقط یه مساله کاری.
اون گوشی چیه؟
یه کیس جدید گرفتم
‫بذار آماده شم.
‫[پلیس]
‫مامان، چطور تونستی نون تست رو خراب کنی؟
‫ هنر میخواد عزیزم. ‫ بیخیال شو. بابابزرگ واسه همینه.
‫باید بریم تیم.
‫زنگ اول تربیت بدنی دارم، ‫و هنوز باید لباسمو عوض کنم.
‫ خداحافظ دختر من. ‫ خداحافظ بابا.
‫ خداحافظ. ‫ خداحافظ.
‫صحیح.
‫ ساندویچ؟ ‫ آره.
‫ مشق؟ ‫ آره.
‫ انسولین؟ ‫ بله.
‫ اره. ‫ بوووم!
‫ روز خوبی داشته باشی! ‫ خداحافظ!
اصلاح نکردی
بعدا انجام میدم
همکارام میتونن کمی ته ریش رو تحمل کنن
صبح بخیر بابا
صبح بخیر صبح بخیر
‫شما دوتا خیلی احمق هستید.
‫به به.
‫مارک.
‫مارک!
‫مارک! اوه خدا!
‫نــه!
‫خبری نشد؟
‫فکر کردم توی تعطیلات باشید.
‫تعطیلات؟
‫دیروز واسش درخواست داد، ‫واسه یه مدت کوتاه.
‫شاید قرار بوده سورپرایز باشه.
‫من از سورپرایز خوشم نمیاد.
‫منم نمی‌دونم.
‫خیلی متأسفم خانم بلوم.
‫کار دیگه‌ای از دستمون برنمیومد.
‫شوهرتون فوت کردن.
‫بلوم، خیلی متأسفم.
‫ مارک... ‫ آره درسته.
‫بیاید.
‫داری چکار میکنی؟
‫کسی جز من بهش دست نمیزنه.
‫مارک اگه بود اینو نمی‌خواست.
‫خیلی چیزا هست که مارک نمی‌خواست.
‫مثلا اینکه بمیره. قطعا اینو نمی‌خواست.
‫با غریبه‌ها فرق داره.
‫رضا، میدونی از چیِ تو بیشتر خوشم میاد؟
‫که می‌تونی ساکت بمونی.
‫تو قول دادی!
‫تو...
‫لطفا برگرد.
‫بهت نیاز دارم.
‫بدون تو نمی‌تونم انجامش بدم.
‫بدون تو هیچ کاری رو نمی‌تونم انجام بدم.
‫وقتی یه نفر که خیلی بهمون نزدیکه
‫بی‌دلیل ازمون جدا میشه
‫همیشه از خودمون و البته به حق ‫این سوال رو می‌پرسیم.
‫چطور خدا اجازه داد چنین اتفاقی بیفته؟
‫جوابش توی انجیل هست.
‫یوحنا، 614:5
‫"توماس به او گفت
‫خداوندا، ما نمی‌دانیم تو کجا میروی ‫پس چگونه راه را بشناسیم؟"
‫"مسیح پاسخ داد، ‫من راه و حقیقت و زندگی هستم.
‫هیچکس جز از طریق من به خدا نمی‌رسد.
‫اگر واقعا مرا بشناسید، ‫خداوند را نیز خواهید شناخت."
‫تسلیت میگم.
‫بلوم.
‫اگه چیزی نیاز داشتی، ‫هرچیزی که باشه، باهام تماس بگیر.
‫هر زمان.
‫راننده‌ی اون روور رو پیدا کن. ‫این چیزیه که میخوام.
‫پیداش می‌کنیم. قول میدم.
‫عجب جای لعنتی و مزخرفیه.
‫هرچیزی که واسمون عزیزه رو ازمون می‌گیره.
‫عجب جای لعنتی و مزخرفیه.
‫چیزی نیست، جناب تیل.
‫متأسفم.
‫بیا گردا، بریم خونه.
‫اسم من نلاست، نه گردا.
‫اوه بله درسته.
‫صحیح.
‫متأسفم.
‫یه جای لعنتی و مزخرف.
‫وقتی 17 سالش بود دخترش رو از دست داد. ‫دیگه هیچوقت مثل سابق نشد.
‫اونا اینجان.
‫هیچی پیدا نمی‌کنن.
‫بهتره امیدوار باشیم.
‫سلام بلوم.
‫خوشحالم که اومدید.
‫بقیه اینجان.
‫حتی خانم شونبورن، درسته؟
‫قطعا.
‫خود ملکه‌ی برفی.
‫برتل پاچ خودش همه‌چیزو آماده کرد.
‫بلوم عزیز من.
‫عجب حادثه‌ی وحشتناکی.
‫از صمیم قلب به هردوتون تسلیت میگم.
‫ممنون که زحمت کشیدید، خانم شونبورن.
‫باعث افتخاره.
‫مارک افسر پلیس بی‌نظیری بود.
‫دلمون واسش تنگ میشه.
‫همگی ما اینجا یه خونواده‌ی بزرگ هستیم.
‫آره، یه خونواده بزرگ.
‫ خیلی بزرگ. ‫ آره.
‫و مارک یکی از بهترین ‫اعضای خونواده‌ی ما بود، مگه نه؟
‫از صمیم قلب تسلیت میگم.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم که کمی آرومتون کنم.
‫من و مارک می‌خواستیم اینجا ‫دهمین سالگردمون رو جشن بگیریم.
‫نتونستیم رزرو کنیم.
‫متأسفم.
‫بهتون اطمینان میدم، از الان به بعد ‫هروقت که تشریف بیارید، یه میز خواهید داشت.
‫لطفا منو ببخشید.
‫چی بود؟
‫هرچی نباشه میخوان دقت و تلاش لازم رو انجام بدن.
‫باید تیزهوشی کاری خانم شونبورن رو ببخشیم.
‫بدون اون، بد آننهوف اصلا شناخته شده نبود.
‫خیلی مختصر.
‫واسه من مارک فقط همکاری نبود که ‫بتونم روش حساب کنم.
‫بیشتر از همه یه دوست خوب بود.
‫و یه انسان خاص.
‫یه بار یه هشدار از یه خودپرداز ‫توی میدون اصلی دریافت کردیم.
‫واسه همین به سرعت رفتیم اونجا ‫و با یه پناهجوی سوریه‌ای روبرو شدیم
‫که یه پیچ‌گوشتی توی دستشه.
‫وقتی ما رو دید
‫فوراً پیچ گوشتی رو انداخت و ‫دستشو آورد که بهش دستبند بزنیم.
‫ولی مارک...
‫بهش نزدیک شد و شروع کرد به حرف زدن باهاش.
‫درمورد کشورش
‫و درمورد کار و بارش و سختی‌هایی که کشیده.
‫بهش گوش داد.
‫و جای اینکه بازداشتش کنه
‫درنهایت مارک اونو برد خونه
‫و حتی یه شغل بهش پیشنهاد داد ‫که واسه همسرش کار کنه.
‫یه شغل که تا امروز اونو داره.
‫از توام پرسید بلوم عزیز، ‫ولی نه تا بعدش، ها؟
‫همیشه ابتدا خود شخص رو میدید، نه مجرم رو.
‫چنین آدمایی کمیابن.
‫خیلی کمیاب.
‫دلم واسش تنگ میشه.
‫ شادی روح مارک. ‫ شادی روح مارک.
‫ممنون.
‫شادی روح مارک.
‫بذارید یه آهنگ واسه قهرمان‌مون بخونیم.
‫میریم.
‫وایسا!
‫خیلی متأسفم.
‫بلوم، میخواستم بهت بگم که می‌تونم تصور کنم
‫چقدر واست سخت بود که امروز بیای اینجا.
‫من و همکارام واقعا ازت ممنونیم.
‫راستی، شاید بتونی هروقت وقت کردی
‫اسلحه پلیسی مارک رو بیاری.
‫هنوز باید توی خونه‌تون باشه.
‫همراهش نبود؟
‫منظورم اون صبحه.
‫اونقدر مهم نیست. می‌بینیمت، درسته؟
‫پس خداحافظ!
‫میشه 43.50.
‫ شبانه‌روزی ضبط میکنید؟ ‫ آره.
‫پلیس واسه اون اومد سراغتون؟
‫پلیس؟
‫نه.
‫ممنون.
‫بله، سلام بلوم. حالت چطوره؟
‫بهتر میشدم اگه یه نفر توی این خراب‌شده
‫دنبال راننده‌ی روور میگشت.
‫ولی دنبالشیم، روز و شب. ‫رد ترمز ماشین...
‫روز و شب؟
‫دوربین‌های نظارتی توی روستا چی؟
‫دوربین پمپ بنزین توی جاده اصلی.
‫هیچکدومتون اونجا نبودید، حتی یک نفر.
‫آروم باش. این کمکی نمیکنه.
‫باید برم سراغ مطبوعات؟ ‫اون موقع یه اقدامی می‌کنید؟
‫ما هم به اندازه‌ی تو دلمون می‌خواد ‫اون بی‌شرف رو پیدا کنیم.
‫به اندازه من؟
‫گمون نکنم.
‫توی این سه هفته، فراموش کردین ‫که مارک حتی وجود داشته.
‫ولی بذارید یه چیزی رو بهتون بگم.
‫تا وقتی اون بی‌شرف رو ‫پیدا نکردم، دست‌بردار نیستم.
‫الو، منم.
‫خانم بلوم الان اینجا بود.
‫تهدید کرده که میره پیش مطبوعات.
‫ترتیبشو میدم.
‫هیچی نشده از شر وسایل مارک خلاص شدی؟
‫نه. دنبال اسلحه پلیسش می‌گردم.
‫میدونی کجاست؟
‫نه.
‫[کیک شیری لوتی]
‫[ایستگاه عوارضی بد آننهوف] ‫[بلیط]
‫خدمات کفن و دفن بلوم.
‫بسیارخب.
‫ممنون.
‫کی بود؟
‫ماسیمو میپرسه که ‫میخوای بری سراغ دوکاتی یا نه.
‫توی گاراژ یوخن‌ـه.
‫در نگاه اول فکر می‌کنی که ‫چیزی ازش درنمیاد.
‫ولی موتور کاملا سالمه. پیشرانه هم همینطور.
‫تعویض بقیه‌ی چیزاش هم مشکلی نداره.
‫اگه بخوای می‌تونم تا هفته دیگه ‫مثل روز اولش کنم.
‫بیمه پولشو میده.
‫و کی میشینه پشتش؟
‫آره.
‫منم نمی‌دونم.
‫بسیارخب. انجامش بده.
‫باشه. فقط امضات رو میخوام واسه پلیس و بیمه.
‫الان برمی‌گردم.
‫ممنون واسه کمک این هفته‌ت. ‫و اینکه این همه راه از توبینگن اومدی.
‫توی تعطیلاتم.
‫تعطیلات عالی، توی قلمروی مردگان.
‫توی قلمروی تو.
‫همیشه اینکارو انجام دادم.
‫تنها چیزیه که یاد گرفتم.
‫به‌نوعی به مرده‌ها عادت می‌کنی.
‫هی.
‫گمونم بدونم حالت چطوره.
‫حالم عالیه.
‫واسه قهوه وقت داری؟
‫اگه حالت رو بهتر میکنه.
‫میشه یه چیزی بپرسم؟
‫حتما.
‫خبر داری آیا مارک به من بیوفایی کرده یا نه؟
‫چی؟
‫با زن دیگه‌ای رابطه داشت؟
‫یه قهوه دیگه؟
‫نه.
‫اون صبح قبل از تصادف، ‫با مارک داشتی تلفنی حرف میزدی؟
‫چه موقع؟
‫حدود ساعت 8.
‫ممکنه.
‫حرف میزدی یا نه؟
‫یادم نمیاد.
‫نه، نمیزدی.
‫چرا؟
‫خب...
‫یه تعطیلات هست که من هیچی ‫درموردش نمی‌دونستم، و...
‫چیزای عجیبی توی ژاکتش پیدا کردم.
‫چجور چیزایی؟
‫مثلا یه پوست کیک شیری.
‫پوست کیک شیری؟
‫مارک نمی‌تونست لاکتوز رو هضم کنه. ‫چرا باید شیری بخره؟
‫خب یه میلیون دلیل هست که یه نفر ‫بخواد چیز شیری بخره.
‫دلیل نمیشه که با کس دیگه‌ای بوده.
‫میدونم همیشه زن زودباور نیستم و...
‫و شغلم میتونه کمی آدم رو سنگدل کنه.
‫ابراز محبت هیچوقت کار من نبوده.
‫شاید یه تغییر میخواسته.
‫منظورم اینه امکانش هست.
‫چیز دیگه‌ای پیدا کردی؟
‫یا همین بود؟
‫آره.
‫حق با توئه. دیوونه شدم.
‫نه ولی مارک چنین آدمی نبود.
‫فقط حواسش به تو بود. ‫اصلا به زن‌های دیگه نگاه نمی‌کرد.
‫تمام بچه‌های اداره اینو میدونن.
‫ازدواجش رو با تو، بلوم،
‫هرگز توی خطر نمینداخت.
‫منم اگه بودم چنین کاری نمی‌کردم.
‫تیم کجاست؟
‫لعنتی.
‫خیلی متأسفم تیم. دیگه نمی‌دونم چندشنبه‌ست.
‫بهرحال نیاز نیست کسی بیاد دنبالم. ‫من ده سالمه.
‫ولی پیاده راهش زیاده. بابا هم همین فکر رو میکرد.
‫ولی دیگه اینجا نیست.
‫سلام خانم بلوم.
‫منو یادتون میاد؟ پدربزرگم هفته پیش فوت کرد.
‫جیکوب. آره معلومه. ‫امیدوارم از مراسم ختم راضی بوده باشین؟
‫بله فقط مادربزرگ تعجب کرده بود ‫که بابابزرگ چقدر کوچیک شده.
‫آره. یه وقتا پیش میاد.
‫نلا چطوره؟
‫خوبه.
‫میشه اینو بدید بهش؟ یه سری نکته‌برداری کردم.
‫واسه تکلیفش، چون همکلاسی هستیم.
‫صحیح.
‫بله حتما. خیلی لطف کردی، ممنون.
‫فردا بهتر میشه.
‫ خداحافظ. ‫ خداحافظ جیکوب.
‫هی! اینجا.
‫ نه، اونجوری نه. ‫ مواظب باش!
‫برو!
‫هی!
‫برو گمشو پیش جسدات، بلوم!
‫پسر!
‫حرفتو پس بگیر!
‫ هی! ‫ بلوم، بیرون!
‫وسط! نه، وسط. وسط!
‫مامان، اینجا چکار می‌کنی؟
‫نگرانم.
‫چطوری با این حال مریضت بازی می‌کنی؟
‫تب نداری.
‫کی چغلی منو کرد؟
‫چرا نرفتی مدرسه؟
‫دو زنگ کلاس که بیشتر نبود.
‫نمی‌خواستم برم سر کلاس دینی ‫و وراجی‌های یانیگ رو بشنوم.
‫می‌دونی می‌تونیم درمورد هرچیزی صحبت کنیم.
‫نمی‌خوام درموردش صحبت کنم. ‫می‌خوام بابا برگرده.
‫منم می‌خوام. ولی چطوری میشه؟
‫من 20 ساله کارم همینه. ‫کسی تا حالا از قبر زنده برنگشته.
‫اون اونجا چکار می‌کنه؟
‫شرمنده. منظورم این نبود.
‫معلومه که منظورت همین بود.
‫نلا، هردومون باید یاد بگیریم ‫که با این مسأله کنار بیایم.
‫من نمی‌خوام کنار بیام. ‫هیچوقت نمی‌تونم باهاش کنار بیام مامان.
کمک!
‫کمک! مامان! بابا!
چی شده؟
نمیدونم
خوابم برد و پدر و مادرم رفتن برای شنا
!مامان
آروم باش
چیکار باید بکنم؟
قایق رو میتونی هدایت کنی؟
باید به گشت بندر گزارش بدیم
خواب بودم آروم باش
تقصیر منه چیزی نیست
...تقصیر مـ چیزی نیست
خدای من چیزی نیست
تو کاملا آفتاب سوخته ای
من مارکم
من پیشت میمونم
نگران نباش من بهت کمک میکنم
‫سلام؟
‫خانم بلوم، صبح به این زودی ‫انتظارتون رو نداشتم.
‫کارتون خوب بود.
‫الان خارج از فصله.
‫همه‌چیز سرعتش بالاتره.
‫به محض اینکه برف بیاد، ‫همگی اسیر قطار کابلی میشیم.
‫واسه شونبورن کار میکنی؟
‫کی نمیکنه؟ راننده‌ی برف‌روب هستم.
‫بلدی اینو سوار شی؟
‫گواهینامه دارم. فقط چندوقتی میشه نروندم.
‫خانم بلوم، صبر کنید.
‫کلاه ایمنی.
‫[19 اعلان زنگ،] ‫[19 تماس بی‌پاسخ از "دی".]
‫[درحال تماس با دی]
‫ مارک؟ ‫ نه، همسرشم. شما؟
‫جو بلنک.
‫[مارک (7 روز پیش)]
‫[باید همین از کلینیک بیای بیرون]
‫[برو به این کلبه‌ها]
‫سلام؟
‫هی.
‫تو مارک رو میشناسی؟
‫هی! صبر کن! گفتم صبر کن!
‫هی!
‫همونجا وایسا.
‫هی!
‫همونجا وایسا!
‫فقط می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫چی میخوای؟
‫مارک تورو آورد اینجا؟ ‫من همسرشم، متوجه هستی؟
‫ تو بودی الان پشت تلفن، درسته؟ ‫ برو!
‫نه، نمیرم!
‫میخوام بدونم جریان چیه، لعنتی!
‫اسمت چیه؟
‫دنیا.
‫دنیا. بلوم.
‫مارک نمیاد.
‫میدونم.
‫نمی‌تونه.
‫کجاست؟ مارک کجاست؟
‫مارک مُرده.
‫چی؟
‫تصادف کرد. با موتور.
‫کی؟ کی زدش؟
‫کی زد بهش؟
‫هنوز نمی‌دونیم. ‫زد و فرار کرد. راننده غیبش زده.
‫من اینو نمی‌خواستم.
‫نمی‌خواستی مارک بمیره؟ ولی تقصیر تو نیست.
‫چرا، تقصیر منه.
‫نه! یه تصادف بود.
‫ نه، تصادف نبود. ‫ چی؟
‫اونا مارک رو کشتن.
‫"اونا" کی هستن؟
‫من همه‌چیز رو درمورد مارک گفتم، ‫و حالا اون مُرده.
‫بهتره چیزی ندونی.
‫چرا، چرا، باید همه‌چیز رو بدونم. ‫باید همه چیز رو بدونم.
‫متأسفم!