‫بلوم؟
‫اینجام!
‫رضا!
‫بیا.
‫بیا از اینجا بزنیم بیرون.
‫بیا.
‫رضا!
‫ممنون.
‫خیلی عمیقه.
‫تمام این مدت تفنگ ‫پلیس مارک همراهت بود.
‫شبِ قبل از مُردنش بهم داد.
‫محض احتیاط اگه دیگه خودش ‫نمی‌تونست ازت مراقب کنه.
‫من خودم می‌تونم ‫از خودم مراقبت کنم.
‫می‌تونم ببینم.
‫این بدجوری درد داره.
‫دستت رو بذار روش.
‫باید بری بیمارستان.
‫باید درست‌حسابی بخیه بشی، ‫و پنی‌سیلین هم نیاز داری.
‫خیلی خطرناکه.
‫اون چطور؟
‫اونو با خودمون می‌بریم.
‫می‌بریمش.
‫نه جسدی هست، نه جرمی انجام شده. ‫مارک همیشه اینطوری می‌گفت.
‫ من دوباره باید برم داخل. تا جمع‌وجورش کنم. ‫ ولی...
‫آخر هفته گفتم...
‫بنزوس. ‫(نوعی آرام‌بخش)
‫چرا؟
‫چون الان یه نفر رو کُشتیم.
‫از زمان جنگ مصرفش می‌کردم.
‫نلا. جریان چیه؟
‫چی؟
‫نلا!
‫مامان.
‫ نلا، روبراهی؟ ‫ پات چی شده؟
‫هیچی. سرکار آسیب دیدم. ‫بخاطر همین رضا منو رسوند.
‫این وقت شب اینجا ‫چیکار می‌کنی؟
‫چیزی مصرف کردی؟
‫هی!
‫هی.
‫عجب شب مزخرفیه، مگه نه؟
‫واقعا مزخرفه.
‫مامان،
‫من فرمالدهیدت رو مصرف کردم.
‫چی؟
‫دودش کردیم. ‫خیلی حال به‌هم‌زن بود.
‫خیلی‌خب. شاید نیازی نباشه اینو بدونم. ‫کسی بهت آسیب زد؟
‫نه. کس دیگه‌ای دور و برمون نبود.
‫و هیچی رو یادم نمی‌اومد.
‫نمی‌خواستم بهت زنگ بزنم، ولی کسی ‫دیگه‌ای رو نمی‌شناختم بهش زنگ بزنم.
‫اشکال نداره. ‫همه‌چی مرتب میشه. بی‌خیال.
‫اصلا اینجا کجا هست؟
‫ایستگاه دره‌ی تله‌کابین سوخته.
‫زوبلنک.
‫جو بلنک یه آدم نیست.
‫دنیا حتما منظورش زوبلنک بوده.
‫زوبلنکر کرنر، ‫ایستگاه تله‌کابین قدیمی.
‫بچه‌ها همیشه اونجا می‌پلکن.
ایستگاه بالا
‫منظورش این بوده.
‫اینجا، نه ایستگاه دره.
‫یه ایستگاه عوارضی هست، ‫همونجا که مارک دنیا رو پیدا کرد.
‫مستقیماً صاف زیر ماست.
‫حالا دیگه همه‌چی ‫باهمدیگه جور درمیاد.
‫من هیچی متوجه نمیشم.
‫اونا دخترها رو بردن اون بالا.
‫همین الان باید بریم اون بالا.
‫بجنب، بیا اینجا.
‫همین. اینو می‌بینید؟ ‫همه‌ی بچه‌ها از اینا داشتن.
‫چهار نفر بودن.
‫هنوز یکی‌شونو از قلم انداختم.
‫بلوم.
‫بلوم! زده به سرت؟
‫شونبورن رو هم تیکه‌تیکه کردی؟
‫آره.
‫بخاطر همین تابوت ‫اونگربولر اون‌قدر سنگین بود.
‫نمی‌تونی همینطوری بری ‫این‌ور اون‌ور مردم رو بکُشی.
‫اونا گم شدن.
‫ اون‌وقت داری یه نفر دیگه رو شکار می‌کنی؟ ‫ اونا آدم نیستن، هیولا هستن!
‫باید می‌رفتی پیش پلیس.
‫آره، می‌خواستم برم!
‫بعدش شونبورن بهم حمله کرد، ‫و منم از خودم دفاع کردم.
‫تازه، مجبور بودم.
‫بخاطر مارک.
‫بخاطر مارک یا بخاطر خودت؟
‫می‌خواستی انتقام بگیری.
‫فکر می‌کنی با همچین کاری ‫شب‌ها راحت می‌خوابی؟
‫آره. تخت می‌خوابم.
‫اینو بهت پس میدم.
‫بهم خیانت نمی‌کنی؟
‫یادته اون قدیما به مارک ‫درباره‌ی من چی گفتی؟
‫«یه دزد همیشه یه دزده.»
‫نمی‌خواستی من توی خونه باشم.
‫نه.
‫از اون‌موقع تاحالا من ‫تاحالا تو رو ناامید کردم؟
‫نه.
‫بچه‌ها راحت فرار کردن؟
‫آره. پات چی شده؟
‫ رگ‌ به رگ شده. چیز جدی‌ای نیست. ‫ ولی به‌زور راه میری.
‫اگه تا فردا بهتر نشه، میرم دکتر.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫مهم نیست. اتفاق افتاد دیگه.
‫شاید اگه من برم بهتر باشه.
‫شاید به صلاح همه‌مون باشه.
‫نیازی به یه پدرشوهر نداری ‫که تو دست‌وپات باشه.
‫منظورت رو شفاف رسوندی.
‫از چی حرف می‌زنی، کارل؟
‫من الان بیشتر از ‫همیشه بهت نیاز دارم.
‫نمی‌خوام چیزی از رفتن بشنوم، باشه؟
‫شما با پیغامگیر صوتی ‫برتل پاچ تماس گرفته‌اید.
‫لطفا پس از صدای بوق ‫پیغام بگذارید. ممنون.
‫وقتی سرآشپزها رسیدن، ‫رئیس اونجا نبود.
‫در پشتی باز بود. ‫اون‌موقع بود که متوجه ما شدن.
‫همسایه گفت شب یه صدایی شنیده.
‫هنوزم وصل میشه به پیغامگیر پاچ.
‫خون توی آشپزخونه چی؟
‫سرآشپز گفت ممکنه از ‫خونِ سوسیس باشه.
‫سوسیس مخصوص خودشونو ‫درست می‌کنن. ویژگی مخصوص‌شونه.
‫خون سوسیس.
‫با جوخه کاراگاه تماس بگیریم؟
‫نه، فعلا نه. ‫اونا با اون دختر مُرده سرشون شلوغه.
‫شاید پاچ امروز صبح فکرهای ‫دیگه‌ای توی سرش داشته
‫و هر لحظه خودش بیاد اینجا.
‫اون‌وقت مثل احمق‌ها به‌نظر میایم.
‫ولی فقط برای مطمئن شدن ‫خون توی آشپزخونه رو بررسی بکن.
‫باشه؟
‫شاید خون سوسیس نباشه.
‫معامله‌مون داره از دست میره.
‫باید اقدام کنیم.
‫اجاره‌نامه‌ی دامنه ی جنوبی ‫داره منقضی میشه.
‫فقط یه گروه سرمایه‌گذاری هست
‫که درباره‌ی مسئله‌ی منابع ‫انسانی‌مون کمتر نگرانه.
‫هیچ‌وقت این حرف رو نزن.
‫این منطقه‌های اسکی رو متصل می‌کنه.
‫اصلا نمی‌دونم این‌کارها رو ‫دارم بخاطر کی انجام میدم.
‫مشخص بود که ادوین ‫به‌درد بیزینس نمی‌خورد.
‫ولی اگه اتفاقی براش افتاده...
‫از اینجا برو بیرون!
‫آقای تایل.
‫منم، بلوم، ‫از سالن تشییع جنازه.
‫بلوم؟
‫آخرین‌باری که تو رو دیدم، ‫یه ذره بچه بودی.
‫پدر و مادرت چطور هستن؟
‫پدرت...
‫تنها کسی بود که ‫هوام رو داشت.
‫اون قدیما.
‫همیشه بابت این براش ‫احترام خاصی قائل بودم.
‫وگرنه آدم آنچنان خوش‌مشربی نبود.
‫اون توی مزرعه‌ی توئه یا بخشی ‫از ایستگاه تله‌کابین زوبلنکه؟
‫اگه می‌دونستم
‫به چه قیمتی برام تموم میشه، ‫می‌ذاشتم توی زمین من بسازنش.
‫منظورت چیه؟
‫شونبورن تازه شروع کرده بود به ساختن ‫تله‌کابین تا منطقه‌های اسکی‌شونو متصل کنه.
‫روح‌شون هم خبر نداشت ‫یه کشاورز ساده
‫می‌تونه با اجاره‌نامه‌اش ‫غرورشون رو خدشه‌دار کنه.
‫منو خوب نمی‌شناختن.
‫ولی همه‌ش اون قدیما سوزونده شد.
‫آره، ولی بعدش، نتونستن ‫به ساخت‌وساز ادامه بدن.
‫یه آتش‌سوزی بزرگ وسط فوریه.
‫سباستین هکسپیل خوب ‫می‌دونه روالش چطوریه.
‫هکسپیل؟
‫آره.
‫سباستین هکسپیل ‫و شونبورن جوان،
‫بهترین دوست‌های همدیگه بودن. و...
‫و سباستین، اون...
‫سباستین با دخترم بود.
‫و بعدش اون...
‫یهویی
‫ناپدید شد.
‫ولی هیچ‌وقت نتونستن ‫چیزی رو ثابت کنن.
‫اون عوضی آشغال.
‫عوضی آشـ...
‫آره، سلام. یه آدرس ‫توی بد آننهوف می‌خوام.
‫سباستین هکسپیل.
‫هکسپیل.
‫هی!
‫لعنتی!
‫چی از جونم می‌خوای؟
‫تو یکی از اونا هستی؟ ‫تو روباه هستی؟
‫چی؟ ‫از چی حرف می‌زنی؟
‫ تو شوهرم رو کُشتی؟ ‫ من فقط داشتم نگاه‌تون می‌کردم.
‫چرا؟
‫برای خانم شونبورن. ‫من برای خانم شونبورن کار می‌کنم.
‫ با دنیا چیکار کردی؟ ‫ کی؟
‫همون دختر مُرده توی رودخونه. ‫منو گول نزن!
‫من هیچ دنیایی نمی‌شناسم.
‫علامتت کجاست؟
‫علامت؟ کدوم علامت؟
‫ لباس‌هات رو دربیار! ‫ دربیارم؟
‫باشه، خیلی‌خب...
‫لباس‌هام رو درمیارم.
‫سریع‌تر!
همشو
‫[اف 076 اف‌اف] ‫[جریان چیه؟]
‫[همه‌تون رو گرفتن؟]
‫[من از شهر میرم بیرون.]
‫همونطور که گفتم، ‫من تمام ورودی‌ها رو چک کردم.
‫همه‌چی مرتب بود. ‫توی چک‌لیست همه‌چی رو تیک زدم.
‫و امکانش نیست چون ‫می‌خواستی بری خونه
‫یه در باز رو از قلم انداخته باشی؟
‫نه.
‫نه؟
‫می‌دونی که اگه اظهاریات نادرست ‫بدی، سر از زندان درمیاری.
‫ورودی اصلی رو چک کردم.
‫همه‌جا تاریک بود.
‫آخه تازه یه پیام از ‫نامزدم گرفته بودم.
‫معمولا تو نوبت‌های من هیچ ‫در بازی نیست. باید حرفم رو باور کنی.
‫خیلی‌خب.
‫پس می‌تونی بری. ممنون.
‫یه ماشین خاکستری رد شد.
‫چه‌‌جور ماشین خاکستری‌ای؟
‫روحمم خبر نداره. ‫فقط از پشت دیدمش.
‫ولی وقتی خاموش کرد، ‫یه‌ جورایی بلند به‌نظر می‌اومد.
‫مثل یه استیشن ‌واگن بلند.
‫که اینطور. خوبه، ممنون.
‫ چطور این اتفاق افتاد؟ ‫ نمی‌دونم.
‫ شما هم اونجا بودی؟ ‫ نه! من...
‫اوه، خب. همسر شماست؟
‫نه، من نمی‌شناسنمش. ‫می‌شناسمش، ولی نه زیاد.
‫ببخشید. آروم باشید. ببخشید.
‫ الان... ‫ الو؟
‫خیلی عجیبه، مگه نه؟
‫حالا یه زن مُرده توی رودخونه داریم، ‫یه کشیش سوخته،
‫ادوین گم شده، ‫و برتل پاچ هم پیداش نیست.
‫و همه‌ی اینا در عرض سه هفته.
‫و مارک.
‫آره، و مارک.
‫من یه تئوری دارم.
‫ واقعا؟ ‫ آره.
‫ردّ لاستیک‌های دم خونه‌ی کشیش ‫ممکنه مال یه نعش‌کش بوده باشه.
‫و ماشین بلوم هم خاکستریه.
‫بیشتر مردم ماشین خاکستری می‌خرن.
‫واقعا؟
‫آره.
‫معمولا هیچ رنگی رو ‫نمی‌تونن تصمیم بگیرن.
‫پس خاکستری رو انتخاب می‌کنن، ‫خنثی‌ترین رنگ جهان.
‫ببین، می‌دونم شما دوتا ‫دوست‌های قدیمی هستید.
‫ولی میشه خواهشا کورکورانه ‫به این پرونده نگاه نکنی.
‫حتی اون قدیما هم،
‫وقتی والدین بلوم غرق شدن، ‫یه سری شایعات بود.
‫مارک ممکنه از قلم انداخته باشتش، ‫ولی من اینو بهت میگم.
‫بلوم‌ها، ‫اونا آدم‌های خونگرمی نبودن.
‫کی می‌دونه توی سر اون چی می‌گذره.
‫خیلی‌خب.
‫پس اون خونه‌ی کشیش رو آتیش زده.
‫منم نمی‌دونم.
‫ولی مطمئنا عجیبه.
‫هروقت یه اتفاقی می‌افته، ‫اونم یه گوشه‌ای اون حوالی هست.
‫گزارش آزمایشگاه پاچ استوب. ‫خون انسانه.
‫[اف 076 اف‌اف] ‫[جریان چیه؟]
‫[همه‌تون گیر افتادید؟] ‫[من از شهر میرم بیرون]
‫[آروم باشید.]
‫[بعداً همدیگه رو ببینیم؟]
‫[گروه 4 عضو]
‫خانم بلوم، مگه پرستار بهت ‫نگفت نباید بلند بشی؟
‫پیشنهاد داد.
‫بریدگی عمیقی داشتی.
‫اندازه یه بند انگشت ‫با شاهرگ‌ت فاصله داشت.
‫خیلی خوش‌شانسی.
‫والدینم هم همین رو می‌گفتن.
‫خب، چه اتفاقی افتاد؟
‫وقتی داشتم یکی از متوفی‌هامون رو آماده ‫می‌کردم خودم رو با چاقوی جراحی زخمی کردم.
‫اون بریدگی عمیق‌تر از این حرفا بود.
‫همچین جراحتی به‌ندرت پیش میاد اتفاقی ‫باشه و آدم خودش، خودش رو بریده باشه.
‫خب، کارِ جسد نبوده.
‫خوبه.
‫شاید به من ربطی نداره.
‫بعداً بهت سر می‌زنم.
‫[ نصفه شب.] ‫[ امروز خوب نیست. فردا.]
‫[بیمارستان سینت جوزف، اتاق 310]
‫دکتر، توی اتاق اورژانس بهتون نیاز دارن.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫اوه، و خانم بلوم توی اتاق 310.
‫از الان به‌بعد استراحت مطلق داشته ‫باشه و هیچ‌کس مزاحمش نشه.
‫چشم.
‫اصلا هیچ‌وقت به من ‫علاقه‌ای داشتی؟
‫یا فقط بخاطر پول ‫باهام ازدواج کردی؟
‫جریان چیه؟
‫می‌دونی چیه؟
‫همون بهتر هیچی نگی.
‫در هر صورت از اون دهنِ تو ‫فقط دروغ‌های کثیف درمیاد.
‫تمام رازهات رو کشف کردم.
‫فکر کردی مردم حرف نمی‌زنن؟
‫ایلدا تو رو دیده.
‫توی پارکینگ ایگوآنا.
‫حتی سعی نمی‌کنی قایمش کنی.
‫اون...
‫ جفت‌مون نوشیدنی خورده بودیم. ‫ این‌قدر ادا درنیار.
‫وقتی مارک زنده بود متوجه نشدم.
‫ولی الان...
‫الان، هر روز می‌بینمش.
‫اون طرز نگاه کردنت بهش.
‫منو هیچ‌وقت اونطوری نگاه نکردی.
‫عجب حقه‌بازی هستی.
‫ این خزعبلات رو تموم کن دیگه. ‫ برو. بس کن.
‫چیه؟
‫آره، آره، من دیگه میرم.
‫می‌تونی در آرامش با اون ‫زنیکه بیوه دل و قلوه بگیری.
‫اوه، محض احتیاط اگه فراموش کردی،
‫اینجا خونه‌ی منه.
‫تا دوهفته دیگه برمی‌گردم، ‫تا اون‌موقع اسباب‌کشی کرده باشی بیرون.
‫هرچی رو با خودت نبری ‫انداخته میشه سطل آشغال.
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫داروی مُسکن.
‫از قبل دادن بهم.
‫آره، این یه چیز اضافه ست. ‫شل‌کننده عضلات.
‫می‌خوای در اسرع وقت بری خونه.
‫آره.
‫تمومه.
‫بسیارخب.
‫چی بهم زدی، عوضی؟
‫نگران نباش. ‫به‌زودی تموم میشه.
‫مدت‌های زیادی ما حتی ‫یه اشتباه هم نکردیم.
‫ولی همیشه جواب نداده.
‫بعضی سال‌ها، ‫هیچ‌وقت اتفاقی نیفتاد.
‫ما خیلی مراقب بودیم.
‫و بعدش فقط یه بار، ‫یه زنیکه فرار کرد،
‫ولی همه‌چی مثل یه ‫خونه‌ی پوشالی فرو ریخت.
‫مارک...
‫اون باید سرش به کار خودش می‌بود.
‫کارِ تو بود.
‫من زیرش نکردم، ‫اگه منظورت اینه.
‫دست‌وپا چلفتی‌تر از اونم.
‫وسط خیابون، توی روز روشن.
‫من یه چیز غیرتماشایی‌تر رو ‫ترجیح می‌دادم.
‫چطوری همه‌چی رو فهمیدی؟
‫مارک بهت گفت؟
‫کس دیگه‌ای می‌دونه؟
‫من مرگ رو بهتر از تو ‫می‌شناسم، خانم بلوم.
‫اون لحظه...
‫که روح بدن رو ترک می‌کنه.
‫حیرت‌انگیزه.
‫و اینکه چقدر آسون میشه
‫از همدیگه جداشون کرد.
‫در عوض، هر روز توی بیمارستان ‫جون‌ آدم‌ها رو نجات میدم.
‫در آخر، یه تعادل طبیعی داره.
‫اون یه دوز بالا از انسولین بود.
‫حرفم رو باور کن.
‫هیچ‌کس متوجه نمیشه.
‫خب.
‫اتاق اورژانس.
‫بعداً برمی‌گردمت سراغت.
‫اوه، راستی...
‫وقتی مارک رو آورده بودن...
‫من نتونستم نجاتش بدم.
‫نوشابه!
‫ نوشابه... ‫ نوشابه!
‫بازش کن.
‫خیلی تشنه‌مه.
‫ولی اگه اشعه‌ی ایکس داری پس...
‫لعنتی، چی شده؟
‫چیزی نمونده بود منو ‫با یه آمپول بکُشه.
‫بچه‌ها... نمی‌خوام راجع‌بهش فکر کنم.
‫البته. ولی فعلا بشین.
‫بشین.
‫ولی فعلا هنوزم زنده‌ای.
‫از کجا می‌دونستی من اینجام؟
‫هکسپیل زنگ زد.
‫ باید منم با خودت می‌بردی. ‫ آره.
‫ولی اون آخرین نفر بود.
‫دیگه الان تمومه.
‫بلوم؟
‫من ترتیب اونو میدم.
‫ممنون، رضا.
‫دیگه ناراحت نباش، مامان.
‫بابا میگه دیگه حالش خوبه.
‫می‌خواد تو هم دوباره ‫حالت خوب بشه.
‫من حالم خوبه، گنده‌بک.
‫نیازی نیست نگران باشی.
‫حالا بخواب.
‫ پنج دقیقه دیگه، باشه؟ ‫ باشه.
‫بله؟
...فرمالدهید
‫واقعا حال به‌هم‌زنه.
‫اون‌موقع‌ها یه هفته ‫نمی‌تونستم مدرسه برم.
‫مدام بالا می‌آوردم.
‫خیلی خوبه که آدم سریع ‫بی‌خیال تجربیات بد بشه.
‫وقت چندتا تجربه‌ی خوبه.
‫آره.
‫حتما سر می‌رسن.
‫شب بخیر.
‫می‌تونی؟
‫چیزیم نمیشه.
‫سلام، تیم.
‫میشه لطفا بری تو؟
‫ای بابا...
‫پات خوب شد؟
‫آره.
‫ممنون. بدون تو شاید ‫یه داستان متفاوتی می‌داشتم.
‫یه‌ مدت پیش، خانم شونبورن ازم ‫خواست استدیوی ادوین رو بگردم.
‫و اینو پیدا کردم.
‫دختره توشه.
‫همون‌که یه مدت کوتاهی ‫باهات زندگی می‌کرد.
‫من چیزهای زیادی توی ‫زندگیم دیدم، ولی این...
‫می‌خوام این پیشت باشه.
‫فقط ازت می‌خوام
‫اگه در آینده‌ی نزدیک
‫اتفاق غیرطبیعی‌ای برای من ‫افتاد محتوایاتش رو پخش کنی.
‫اون‌موقع برای گردا ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫گردا تایل.
‫ناپدید شد.
‫آب شد رفت تو زمین.
‫کاملا یهویی.
‫من آخرین نفری بودم ‫که اونو زنده دیدم.
‫همه توی روستا چپ‌چپ ‫نگاهم می‌کردن. همه.
‫بجز شونبورن‌ها.
‫اونا کمکم کردن. ‫بهم یه‌کاری دادن انجام بدم.
‫و منم براشون همه‌کار کردم.
‫از جمله کارهایی که زیاد ‫بهشون افتخار نمی‌کنم.
‫معذرت می‌خوام که ‫دزدکی وارد خونه‌ات شدم.
‫باید دنبال یه نشانه‌هایی‌ ‫از ادوین می‌گشتم.
‫و؟
‫هیچی.
‫تیم سرگرمی جالبی داره.
‫فضانورد.
‫چی می‌خواست؟
‫نه!
‫باید این ویدیو رو ببریم پیش پلیس.
‫نمی‌تونم طوری که انگار ‫هیچی نمی‌دونیم ادامه بدیم.
‫سلام، بلوم.
‫موضوع چیه؟
‫باید بیای پاسگاه.
‫چرا؟
‫چندتا سؤال ازت داریم.
‫سؤال درباره‌ی چی؟
‫یه پروسه‌ی عادیه.