‫
‫بسیار خب.
‫در این ‌صورت، بذار اینو بهت بگم...
‫کاسکه
‫بانوی عزیزت زمانی که چشمت بهش نبوده ‫ چه کارهایی در سر داشته.
‫یه نامه؟
‫کاسکه
‫قلمرو خاندان شرقی
‫وقتی به پایتخت برگشتید، لطفاً به عرض ‫ اعلی‌حضرت برسونید از نگرانی‌شون سپاسگزاریم.
‫حتماً. قول می‌دم به اعلی‌حضرت اطلاع بدم.
‫می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫ها؟
‫پس حتماً شما و بانوی دوم ‫خیلی باهم صمیمی هستید، کاسکه-دونو.
‫چنین جسارتی نمی‌کنم!
‫خدمتکار خاندان شرقی ‫کاسکه
‫ولی ایشون قلب مهربونی دارن.
‫حتی به کلاغ تپه‌ایِ بی‌کس‌وکاری ‫ مثل من هم حرف‌های قشنگی می‌زنن.
‫حاضرم هرکاری براشون انجام بدم.
‫دفعه بعدش که از خاندان شرقی بازدید کردم، ‫کاسکه دیگه اونجا نبود.
‫اکثر افراد تصور می‌کردن از برخوردی که ‫ باهاش می‌شه ناراضیه و فرار کرده.
‫و درست قبل از اون، یه نفوذی اینجا قشقرق به‌پا کرد.
‫من این نامه رو تو آخرین لحظه از آتیش بیرون آوردم.
‫تـ ـ توش چی نوشته؟
‫«ازت می‌خوام بدون اینکه ‫ به کسی چیزی بگی، بیای منو ببینی.»
‫در اولین شب بدون ماه بعد از تاناباتا منتظرت هستم.
‫به جایی بیا که کیمونوی قرمز پهن شده و-
‫کیمونوی قرمز بیرون تالار بهار نیست، ‫ بلکه بیرون تالار پاییزه!
‫ها؟
‫آسبی، تو از عمد اون مرد رو پیش من فرستادی؟!
‫اشتباه می‌کنید، ماسوهو-ساما!
‫من سعی کردم یه کیمونوی قرمز ‫درست جلوی اتاقم پهن کنم!
‫ولی...
‫تـ ـ تقصیرش گردن منه!
‫من کیمونو رو برداشتم، ‫و اصلاً نمی‌دونستم برای چه کاری بود.
‫بانوی من هیچ‌‌وقت قصد خرابکاری نداشته.
‫خیلی راحت می‌تونست پیش‌بینی کنه ‫ که قراره جلوشو بگیری.
‫این فقط حدس و گمانه!
‫می‌بینم وفاداری ندیمه‌ها خیلی سفت‌وسخته.
‫شنیدم کاسکه توانایی خوندن نداشته.
‫چی؟ مگه همچین چیزی ممکنه؟
‫خیلی هم دور از ذهن نیست، ‫مخصوصاً بین فقرا و کلاغ‌های تپه‌ای روستایی.
‫سامومو نامه‌ت رو برای کاسکه خونده ‫ و جوابش رو برات نوشته.
‫متوجهش نشدی؟ حدس می‌زدم.
‫ممنون که رفتی، سامومو.
‫چطور پیش رفت؟ جوابی ازش گرفتی؟
‫ممنونم!
‫حتماً خسته‌ای. امروز استراحت کن.
‫سامومو مثل همیشه به‌نظر نمیاد.
‫فکر کنم فهمید که یه نوکر رو به اینجا احضار کردم.
‫سامومو به هیچ‌کس چیزی نمی‌گه، مگه نه؟
‫اگه همه ازش خبردار بشن، باید از کاخ برم بیرون؟
‫حالا باید چیکار کنم،
‫فوجینامی-ساما؟
‫تقریباً همینطوری بود، نه، فوجینامی؟
‫فوجینامی-ساما ناخوش‌احوال هستن.
‫حتی شما هم حق زدن چنین تهمتی رو...
‫حالا بیاید یه نامه‌ی دیگه رو بخونیم.
‫اون... نامه‌ایه که من برای شما نوشتم!
‫وقتی اولین نامه‌م رو از اعلی‌حضرت دریافت کردم ‫انقدر خوشحالم کرد که
‫بلافاصله یه نامه بهشون فرستادم.
‫بله. و من نامه‌های کاملاً یکسانی به تمام بانوان نوشتم.
‫ولی به دلایلی، فقط همین یک پاسخ رو گرفتم.
‫ولیعهد سلطنتی
‫فقط تالار بهار نامه‌ی اعلی‌حضرت رو دریافت کرد؟
‫اوکوگی-دونو، این حقیقت داره؟!
‫ر ـ راستش...
‫صبر کنید! اوکوگی رو مقصر ندونید.
‫انقدر گیج شده بودم که ‫ خوب به همه‌چیز فکر نکردم.
‫خیلی گستاخی که داری مظلوم‌نمایی می‌کنی.
‫نگو که تو و هامایو باهمدیگه اون نامه‌ها رو دزدیدین؟
‫فکر نکنم هامایو-ساما دزد نامه‌ها بوده باشه.
‫منظورت چیه؟ هامایو خودش به دزدی اعتراف کرده!
‫منم فکر می‌کنم هامایو بی‌گناهه.
‫نامه‌ها تحت نظارت سفت‌وسختی بودن.
‫نامه‌های تالار شکوفه گیلاس به تالار اقاقیا فرستاده می‌شن،
‫که ندیمه‌های هر خاندان اون‌ها رو دریافت می‌کنن.
‫این روش فرصتی رو برای ‫ دزدین نامه‌های دیگران نمی‌ذاره.
‫و این نه فقط برای هامایو، برای همه ما صدق می‌کنه.
‫ولی نامه‌ها واقعاً-
‫گفتید تمام مکاتبه‌های توی ‫ تالار اقاقیا ذخیره می‌شه، درسته؟
‫پس حتی اگه ما بهش دسترسی نداشتیم، ممکنه...
‫بـ ـ برادر، من...
‫لطفاً منو ببخشید، برادر!
‫کار احمقانه‌ای کردم.
‫فقط آرزو داشتم بانو آسبی همنشین‌تون بشه.
‫قایم‌کردن نامه‌هام امری بی‌اهمیته.
‫حداقل در مقایسه با جرم دیگه‌ای که مرتکب شدی، فوجینامی.
‫متوجه شدم.
‫با سامومو حرف می‌زنم. هیچ حرفی ‫درمورد نوکرتون به کسی نمی‌گه.
‫ولی خیلی حس بدی بهش دارم.
‫سامومو عاشق صحبت با دیگرانه. ‫اگه از زیر زبونش در بره چی؟
‫مطمئنم زیادی نگران هستید.
‫سامومو وظیفه خودشو می‌دونه، ‫و دختر باهوشی هم هست.
‫درسته. بدون شک حق با شماست.
‫اونه-ساما، امم...
‫منو ببخش که تو همچین زمان پرمشغله‌ای مزاحمت شدم.
‫تمام این مدت خوب بهم خدمت کردی.
‫می‌تونی اینو داشته باشی. ‫ فوراً از کاخ شکوفه گیلاس بیرون برو.
‫این برای آسبی-ساماست؟
‫اون اصلاً آدمی نیست که شما تصور می‌کنید.
‫اون-
‫بسه دیگه.
‫گفتم برو. پس زودباش.
‫اون می‌خواد برای به‌دام انداختن رقباش، اونا رو-
‫نمی‌خوام حرف دیگه‌ای از زبونت بشنوم!
‫خواهش می‌کنم! لطفاً به حرفام گوش بدید!
‫آفتاب طلوع کرد.
‫همین الان پرواز کن و برو.
‫یه کلاغ تپه‌ای مثل تو حتماً پرواز بلده!
‫مراقب-
‫نگران نباشید.
‫من؛ تاکیموتو، امنیت شما رو تضمین می‌کنم.
‫نمی‌دونستم.
‫فکر می‌کردم کلاغ‌های تپه‌ای ‫ هروقت بخوان می‌تونن پرواز کنن.
‫از کجا می‌دونستم کیمونوش توی دست‌وپا می‌ره؟
‫فقط می‌خواستم از اینجا بره.
‫نمی‌خواستم بانو آسبی مشکلی داشته باشه.
‫نمی‌خواستم بانو آسبی ازم ناامید بشه!
‫تو هم مقصری، تاکیموتو.
‫وقتی کاسکه از ترس فرار می‌کرد کشتیش، ‫دزد خطابش کردی،
‫و با تغییر حقیقت ادعا کردی سامومو ‫بعد درگیری باهاش سقوط کرده.
‫همه اینا برای حفاظت از اربابت.
‫جسد سامومو-سان شکل نیمه‌انسان و نیمه‌کلاغ داشت.
‫سراسیمه تا آخرین لحظه برای پرواز تقلا کرد.
‫سـ ـ سامومو!
‫متأسفم، متأسفم، متأسفم!
‫دلم به‌حال فوجینامی-ساما می‌سوزه.
‫دلت می‌سوزه؟
‫حتماً‌ متوجه شدی احساس خاصی نسبت بهت پیدا کرده،
‫که به‌خاطر تو نامه‌هام به دیگر بانوان رو قایم کرده.
‫متوجه شدم، و خیلی عذابم داد.
‫نسبت به شیاراتاما-ساما و ماسوهو-نو-سوسوکی-ساما ‫احساس گناه کردم.
‫اما فوجینامی-ساما از سر مهربونی برام انجامش داد.
‫امکان نداشت بتونم به‌خاطر این مقصرش بدونم.
‫پس سامومو چی؟
‫اصلاً به فکرت خطور نکرد که فوجینامی چیکار می‌کنه
‫اگه حرف ترک کاخ رو بزنی ‫ و برای کمک به پاش افتادی؟
‫نکنه منظورتون...
‫فوجینامی-ساما حرفمو اشتباه فهمید؟!
‫اوه، چقدر بد!
‫نتونستم درست حرفمو منتقل کنم،
‫ولی هیچ‌وقت تصور نمی‌کردم ‫ اون همچین کار وحشتناکی کنه!
‫تمام مسئولیتش گردن منه.
‫اگه فقط از مهربونیِ فوجینامی-ساما ‫ سوءاستفاده نمی‌کردم...
‫لطفاً منو ببخش، فوجینامی-ساما.
‫سامومو و کاسکه لازم نبود بمیرن.
‫واقعاً چه عاقبت بدی به سرمون اومد.
‫نمی‌تونم بدخواهیت رو ثابت کنم.
‫اعلی‌حضرت، برای زمانی خیلی طولانی، ‫من همیشه از صمیم قلب شما رو-
‫ولی متأسفم که اینو می‌گم. من ازت متنفرم.
‫اونه-ساما...
‫برادر...!
‫منتظرت گذاشتم، سومی.
‫«سومی»؟
‫هوی. بهتره با حقیقت روبرو شی.
‫نکنه اسم قدیمیت رو یادت رفته؟
‫یا اینکه از صخره پایین افتادن مختو جابه‌جا کرده؟
‫ای... لاغرمردنی نکبت!
‫هـ ـ هامایو-ساما؟!
‫واقعاً که! بدجوری نگرانم کردی!
‫خب، از کِی فهمیدی من سومی بودم؟
‫وقتی از خاندان جنوبی پرس‌وجو کردم.
‫از قرار معلوم رفیق جرم‌وجنایتم ‫ به‌عنوان یه بانو وارد کاخ شده.
‫فرض گرفتم اون هشدار از طرف تو بوده.
‫بالأخره کسای زیادی نیستن که طرف منو بگیرن.
‫گمونم نمی‌شه بهت رکب زد.
‫از ماسوهو-نو-سوسوکی یه نامه گرفتم.
‫اینطوری نوشت که بهت پناه داده بود،
‫و اینکه اعتراف کردی نامه‌هایی که ‫ اصلاً نزدیک‌شونم نبودی رو دزدیدی.
‫ای دهن‌لق...
‫و برای فوجینامی هم کاری نکردی.
‫سعی کردی از خانواده‌ش توی خاندان غربی محافظت کنی.
‫خدشه‌دار شدن اعتبارشون ‫ توی تصمیم ازدواجم با ماسوهو تأثیر می‌ذاره.
‫جدی خیلی باهوشی.
‫روی ماسوهو-نو-سوسوکی تمام شرطمو بستم.
‫اگه یکی بخواد بیشتر از هرکس دیگه‌ای ‫ لایق همنشین بودنت باشه، اونه.
‫خب، بد نمی‌گی.
‫پس چرا عمداً ترغیبش کردی تا بهت بی‌محلی کنه؟
‫متوجه شدی؟
‫دوباره از ماسوهو-نو-سوسوکی درخواست کن.
‫ماسوهو قسم الهی خورده.
‫هنوز دیر نشده. خودم باهاش حرف می‌زنم.
‫بین چهار خاندان، فقط غرب می‌تونه حافظتتو تضمین کنه.
‫خودم می‌دونی دیگه، نه؟
‫مسخره‌بازی رو بس کن!
‫الان بحث جونت وسطه!
‫ممنونم، سومی.
‫می‌خوام وضع فعلی رو تغییر بدم.
‫ملکه و کینو به‌وسیله چهار خاندان ‫ روابط دربار رو مخدوش کردن.
‫می‌خوام به حالت قبل برش گردونم.
‫برای عملی کردنش، خاندان سلطنتی باید بی‌طرف باشه.
‫برای همنشینم هم، به زنی نیاز دارم که به وظیفه‌ش عمل کنه
‫ولی کسی که تعادل چهار خاندان رو به‌هم نمی‌زنه.
‫می‌فهمم منطقت از کجا میاد،
‫ولی از کجا می‌خوای همچین زنی-
‫هامایو.
‫تو رو اونقدر به‌شکل خاصی نمی‌بینم، ‫و دوستت هم ندارم.
‫زمان ازدواج هم این حقیقت تغییر نمی‌کنه.
‫اگه موقعیتش پیش بیاد ‫هرتعداد صیغه که نیاز باشه اختیار می‌کنم.
‫حتی زمانش برسه، شاید تو هم ول کردم.
‫ولی بهت اجازه نمی‌دم غر بزنی ‫ یا با مرد دیگه‌ای خودمونی بشی.
‫باید سکوت کنی و فقط برای من به زندگی ادامه بدی.
‫اگه آماده قبول‌کردن همه‌ی اینایی، ‫رضایت می‌دی تا همسر من بشی؟
‫پس قضیه اینه.
‫تو به هیچ‌کدوم از چهار خاندان تعلق نداری.
‫نمی‌تونم همنشینی عالی‌تر از تو بخوام.
‫مشکلی نداری تمام چهار خاندان دشمنت بشن؟
‫روی همین حساب کردم.
‫مادرت توسط کسی کشته شد که-
‫می‌دونم، ولی اهمیتی نداره.
‫یه شرط دارم.
‫وقتی به بستر مرگ افتادی بذار من مراقبت باشم.
‫باشه. بهت قول می‌دم.
‫این برای چی بود؟ ‫ فکر می‌کردم یه‌دل نه صد دل عاشقم شدی.
‫پیشنهاد می‌دم بیشتر درمورد احساسات زن‌ها یاد بگیری.
‫آی ای.
‫لعنتی. پام سر خورد.
‫بیا بریم،
‫سومی.
‫پایتخت شهر قصر
‫بعداً می‌بینمت.
‫پس آخرشم داری برمی‌گردی به تاروهی، ها؟
‫شرمنده، ولی گمونم پایتخت ‫ خیلی توی گروه‌خونی من نیست.
‫تو همینطوری می‌ذاری بره، نازوکیهیکو؟
‫خیلی ازتون متشکرم اعلی‌حضرت.
‫شما نه برای اصل‌ونسب و نژادم، ‫بلکه به‌عنوان خودم منو دیدین.
‫کسی تا حالا همچین کاری نکرده بود.
‫لایق تشکرت نیستم، ‫ولی خیلی ممنونم.
‫خب، مراقبت کن.
‫چشم. شما هم همینطور، سومیو-سان.
‫یه‌روز بازم همو می‌بینیم.
‫امم، من قصد برگشتن ندارما.
‫غریزه کینو بهم می‌گه.
‫بازم این چیزا؟
‫الان که فرصتش هست می‌خوام ازتون بپرسم.
‫چرا شما انقدر گیر دادین به تاج‌وتخت؟
‫الان یه‌سالی هست که پیشتون بودم، ‫قدرت‌طلبی دربار و درگیری‌ها رو دیدم.
‫کلاً یه‌مشت لودگی بود.
‫دربار می‌خواد ناتسوکا-ساما جانشین باشه دیگه، نه؟
‫خب چرا مقامو بهش نمی‌دین؟
‫از طریق ناتسوکا-ساما می‌تونین ‫توی دولت دخالت داشته باشین.
‫چرا انقدر به دل خطر می‌زنین که خودتون کینو بشین؟
‫داری اشتباه می‌کنی، یوکیا. اون-
‫سومیو.
‫اینو می‌گم چون نمی‌خوام مردن‌تونو ببینم!
‫لطفاً بیخیال تاج‌وتخت بشید.
‫اگه این‌کارو کنید پیش‌تون می‌مونم.
‫اگه به‌جای کلاغ طلایی، ‫فقط یه کلاغ درباریِ دیگه بشید،
‫من بهتون خدمت می‌کنم.
‫اگه مقام کینو ازم گرفته بشه، چیزی برام نمی‌مونه.
‫پس بدون من خودتونو به کشتن بدید.
‫و اگه می‌شه دور از چشمم انجامش بدید.
‫نازوکیهیکو، چیزی می‌بینی؟
‫پس از پایان خدمتش، یوکیا به تاروهی برگشت
‫و کلاغی در برابر او پدیدار شد.
‫رویارویی‌های جدید، دشمنان جدید به همراه دارد.
‫یوکیا همچنان از تهدیدی که متوجه یامائوچی است مطلع نشده.
‫اکثیر
‫ممنوعه
‫دفعه بعد: «اکسیر ممنوعه»
‫HADAD
‫
‫نقاشی از ناتسوکی