‫« سوم فوریه 1945 »
‫تا چند هفته‌ی اول سال 1945
‫از تمام جبهه‌ها ‫درحال نزدیک شدن به رایش سوم بودیم
‫در غرب، متفقین درحال حمله ‫به خاک آلمان بودند
‫« آسمان برلین »
‫در شرق، روس‌ها درحال نزدیک شدن ‫به رودخانه‌ی اودر بودند
‫و در آسمان‌، نیروی هوایی هشتم ‫به‌صورت بلامنازع یکه‌تازی می‌کرد
‫ما اربابان واقعی آسمان بودیم
‫خلبان ارشد به مسلسل‌چی دم ‫داریم به هدف نزدیک می‌شیم
‫اوضاع اون پشت چطوره؟
‫اوضاع مرتبه، سرگرد. همه در آرایش هستن
‫دریافت شد. بمب‌ها رو می‌اندازیم
‫هواپیما در اختیار خودته، جین
‫دریافت شد سرگرد
‫درهای محفظه‌ی بمب دارن باز میشن ‫یک دقیقه تا پرتاب بمب
‫- زدن‌مون؟ ‫- موتورهای سمت راست مشکلی ندارن
‫ولی "داگ"، بیا یه نگاهی بنداز
‫چند تا از مخزن‌ها ترکش خوردن
‫چشم قربان، دارم میام
‫سرگرد، بدجور صدمه دیدن
‫مخازن اکسیژن بیشتری سوراخ شدن ‫فقط شش تا ذخیره داریم
‫دریافت شد، حواست بهشون باشه، "داگ"
‫موشک داره میاد
‫موتور یک آتیش گرفته. خاموشش می‌کنم
‫سوخت و روغن شماره یک رو قطع می‌کنم ‫اوضاعش چطوره؟
‫- حله، خاموش شد، خاموش شد ‫- خوبه
‫داریم به هدف نزدیک میشیم ‫پنج ثانیه تا پرتاب بمب
درحال پرتاب بمب
‫خوب بود، لوک. ظاهراً...
‫از خلبان به خدمه، صدمه چقدره؟ ‫گزارش بدین
‫جین، لوک، گزارش بدین
‫فشار روغن دو و چهار درحال کاهشه ‫موتور 3 آتیش گرفته
‫هواپیما رو از دست میدیم
‫گندش بزنن
‫از رهبر گردان به معاون گردان ‫شماها رهبری رو به‌دست بگیرین
‫تکرار می‌کنم، شماها رهبری رو به‌دست بگیرین
‫دریافت شد، ما رهبری رو به دست می‌گیریم
‫- من هواپیما رو دست می‌گیرم، باشه؟ ‫- دریافت شد
‫سعی می‌کنم بریم پشت خطوط روس‌ها ‫که اونجا جامون امنه
‫چشم، قربان. هواپیما در اختیار توئه، رزی
‫بجنب، بجنب ‫یکم دیگه دووم بیار
‫داریم سرعتمون رو از دست میدیم ‫بپریم بیرون؟
‫هنوز نه. نباید توی برلین سقوط کنیم
‫بجنب، بجنب، بجنب ‫یکم بیشتر
‫سرگرد، بال چپ تکه‌تکه شده
‫داریم می‌رسیم
‫دیگه بسه. الان میره توی واماندگی ‫الان میره توی واماندگی
‫بپر بیرون. زنگ هشدار رو بزن و برو
‫از اینجا می‌تونیم از رودخونه رد بشیم
‫سعی می‌کنم تا جای ممکن ‫صاف نگهش دارم
‫- برو. دود داره وارد کابین میشه ‫- چشم قربان
‫برو
‫ بجنب، بجنب، برو، برو
‫بجنب
‫جین!
‫« شرق رودخانه‌ی اودر » ‫« بین خطوط مقدم آلمان و روسیه »
‫نه، نه! نه، نه، من آمریکایی هستم
‫آمریکایی هستم. روزولت ‫استالین. کوکاکولا
‫روزولت
‫« بر اساس کتابی از "دونالد ال میلر" »
‫« بخش نهم »
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫- لعنتی، میگن ساعت 11 ‫ چقدر مونده؟ سی دقیقه؟ - کمتر
‫برو! عجله کن!
‫نیم ساعت وقت داریم. باید بریم ‫دم دروازه‌ی اصلی. قراره راهپیمایی کنیم
‫- برید به بچه‌ها بگید. برید! برید! ‫- باشه قربان، چشم
‫همه بیاید بیرون ‫زود باشین. 30 دقیقه وقت دارین
‫وحشی‌ها بهمون 30 دقیقه وقت دادن ‫که بریم دم دروازه‌ی اصلی
‫ساعت 11 حرکت می‌کنیم ‫نگفتن چقدر و تا کجا میریم
‫سی دقیقه. یا خدا
‫خیلی‌خب، جمع کنین، زود باشین ‫گرم‌ترین لباس‌هایی که دارین بپوشین
‫به‌نظرت کجا داریم میریم؟
‫نمی‌دونم. حتماً متفقین نزدیک شدن
‫گرم‌ترین لباس‌هاتون رو بردارین
‫فقط وسایل ضروری
‫بشکنش
‫بجنبین
‫کبریت بیارین
‫فقط غذاهایی ببرین که خراب نمیشن
‫آلمانی‌ها از قبل کنسرو‌ها رو سوراخ کردن
‫کنسروها خراب میشن
‫همه‌چی رو بسوزونین! بسوزونین!
‫- دستت رو بکش کنار! ‫- مال منه!
‫ولم کن!
‫حالت چطوره؟
‫ترجیح می‌دادم قبلش روس‌ها برسن اینجا
‫به فکر فرار که نیستی، هستی؟
‫تو که به فکر فرار نیستی، هستی؟
‫توی این یخچال نمیشه
‫"هم"
‫همبون، اگر جای تو بودم ‫همچین کاری نمی‌کردم
‫واقعاً؟
‫از کجا معلوم کی می‌تونیم دوباره ‫از این غذاها گیر بیاریم، می‌گیری چی میگم؟
‫گمشو بابا
‫هرکس سعی کنه فرار کنه تیر می‌خوره ‫لطفاً تلاش نکنین
‫روس‌هان. همین نزدیکی‌ها هستن
‫حتماً روس‌ها هستن
‫دهنت رو ببند آشغال سیاه‌سوخته! ‫راه برو! سریع‌تر! سریع‌تر!
‫باشه، داریم میریم ‫داریم میریم. داریم میریم
‫با خلبانان وحشت و قاتل‌ها ‫باید اینطوری رفتار کنی
‫با زور!
‫حالت خوبه "سولومون"؟
‫درحدی که یک یهودی موقع شبانه قدم زدن ‫توی آلمان می‌تونه خوب باشه
‫« دشت‌های آلمان »
‫« سی و دو کیلومتر جنوب‌غربی استالاگ لوفت 3 »
‫- باکی بهت هشدار داد... ‫- زر نزن
‫خیلی‌خب
‫باشه
‫خیلی‌خب، ببین، به محض اینکه ‫خبری گیر آوردی بهم بگو، باشه؟
‫ممنون، "بیل"
‫هیچی. هنوز هیچ خبری از هیچ‌کدومشون نیست ‫نه رزی نه خدمه‌ش
‫خب داستان چیه؟
‫توی مناطق درگیری شرق برلین سقوط کردن
‫یا خدا!
‫سرگرد، قربان
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی، پسر؟
‫قراره 5 دقیقه‌ی دیگه پرواز کنیم ‫و در اتاق تجهیزات قفله
‫زود باشین، بچه‌ها ‫بجنبین، زود باشین!
‫- ای مرتیکه... ‫- هی، کلاوتر
‫تو به چی می‌خندی؟ خودتم هفته‌ی پیش ‫یه فاحشه‌ی چاقالوی گنده گرفتی
‫گمونم تابه‌حال بدون چتر ‫توی آسمان آلمان پرواز نکردی، ها؟
‫نمی‌دونم کرازبی، مگه تو کردی؟
‫خب پس، از الان به بعد
‫تا سی دقیقه بعد از پرواز ‫هم در انبار تجهیزات رو باز نگه دار
‫هم یک نفر بالای سرش باشه. چشم، سرگرد؟
‫- چشم سرگرد ‫- چشم سرگرد؟
‫چشم سرگرد
‫خیلی‌خب، شنیدین چی گفت ‫خودتو تر و تمیز کن. بیاین بریم
‫« جاده‌ی منتهی به موسکاو »
‫« هفتاد و هفت کیلومتر جنوب غربی استالاگ‌لوفت 3 »
‫ممنون
‫از جاده برید بیرون!
‫- برید کنار جاده! ‫- از جاده برید بیرون!
‫- تکون بخورین! ‫- می‌شنوین چی میگم؟
‫- از جاده برید بیرون. زود باشین ‫- تکون بخورین
‫برای خون و خاک!
‫بایستید و به مبارزان قهرمان‌مون ‫ ادای احترام کنید!
‫درود بر هیلتر
‫یه مشت بچه و پیرمرد هستن
‫همه‌چی از دست رفته
‫« موسکاو، آلمان » ‫« کارخانه‌ی آجرسازی کار اجباری »
‫ندوید، ندوید، ندوید
‫هی، برای همه جا هست
‫بیاین. بیاین نزدیک. بیاین نزدیک
‫شایعه شده قراره اول صبحی ‫بریم ایستگاه قطار
‫شایعه می‌دونه کجا داریم میریم؟
‫نه. فقط میگن اول صبحی آماده باشیم
‫اوضاع خوب نیست. قراره ما رو ‫ببرن یه جایی و بکشن، مگه نه؟
‫چرا جابه‌جامون کنن؟
‫اگر واقعاً می‌خواستن ما رو بکشن ‫تا الان فرصت زیاد داشتن
‫- چه می‌دونم. نازی‌ هستن دیگه ‫- چیزی نمیشه، سالی
‫دقیقاً اونطوری که فکر می‌کردیم ‫پیش نرفته، مگه نه؟
‫نه دقیقاً. میگی ای‌کاش ‫ کار دیگه‌ای می‌کردی؟
‫فکر نکنم. تو چی؟
‫قصد نداشتم سقوط کنم
‫می‌دونی، واقعاً باور داشتم ‫که اگر فقط دو تا بی-17 باقی می‌موندن
‫قرار بود هواپیمای من و تو باشه
‫اگر تو نبودی این چند سال اخیر ‫خیلی سخت‌تر می‌شد، جان
‫همچنین
‫سرعت‌مون داره کم میشه، مگه نه؟
‫نمی‌بینی کجاییم؟
‫« ایستگاه راه‌آهن مرکزی نورنبرگ »
‫"نورنبرگ"ـه، گندش بزنن! "نورنبرگ"ـه ‫نورنبرگ کوفتیه! آخه...
‫- آروم باش، سالی ‫- آروم باش
‫- دخلم اومده ‫- چیزی نیست، سالی
‫حالا دیگه توی قلب وطن‌شون هستیم، بچه‌ها
‫« استالاگ 13 » ‫« نورنبرگ، آلمان »
‫گیل؟ گیل!
‫گیل کلون
‫یا خدا! باورم نمیشه!
‫جورج. حالت چطوره؟
‫خیلی از خونه دوریم
‫خدایا. این "جورج نیت‌همر"ـه
‫- جان هستم ‫- تنها کسیه که تابه‌حال دیدم
‫- بیشتر از تو بیسبال حالیشه ‫- واقعاً؟
‫- طرفدار چه تیمی هستی؟ ‫- یانکی‌ها. تو چی؟
‫- کابز ‫- امسال نشد سال دیگه
‫بریم ببینیم می‌تونیم ‫ چادر و آتیش براتون جور کنیم یا نه
‫بهتون هشدار بدم، اکثراً گیرشون نمیاد
‫اشکال نداره، همین که از برف دربیایم کافیه
‫« لهستان » ‫« جاده‌ی منتهی به پوزنان »
‫ژنرال میگه می‌تونه ببرتت فرودگاه
‫توی بارانوویچی
‫که با هواپیما بری مسکو
‫و بعد از اونجا بری انگلستان
‫بهت هشدار میده که جاده خیلی خطرناکه
‫احتمالاً باید از تهران بری
‫برای بوی بد
‫واگنی جلوتر هست ‫که چرخ‌هاش رو از دست داده
‫باید درستش کنن
‫اشکال نداره... یکم قدم بزنم؟
‫« خالق زندگی، زندگی را قضاوت می‌کند »
‫اردوگاه‌های مشابه این زیاد پیدا کردیم
‫همه‌شون قبل از رسیدن ما ‫مرده و سوخته بودن
‫بازم... بازم از اینا هست؟
‫آره. هم‌رزم‌هامون اردوگاه‌های ‫بزرگ‌تر از این هم پیدا کردن
‫برای کشتن مردم ساخته شده بودن ‫با تعداد بالا و به‌صورت همزمان
‫لهستانی‌ها، روس‌ها. اکثراً یهودی‌ها
‫واگن راه رو باز کرده. می‌تونیم بریم
‫« پایگاه هوایی روسی » ‫« حومه‌ی پوزنان، لهستان »
‫همین‌جا بمون، سرگرد، تا ببینم پرواز بعدی ‫ به مقصد مسکو کی حرکت می‌کنه
‫ممنونم ستوان
‫کجا دارین میرین؟ ‫دارین... دارین میرین خونه؟
‫خونه؟ خانواده؟
‫میگه تمام خانواده‌ش مرده‌ن ‫توی روستاش دفن شدن
‫میگه خودش دفن‌شون کرد
‫همراه بقیه‌ی روستایی‌هایی ‫که آلمانی‌ها کشتن
‫آلمانی‌ها بهش دستور دادن ‫چاله رو پر کنه
‫توش زنش، دخترش، نوه‌هاش هم بودن
‫اون هم بیل رو برداشت
‫برای زنده موندن... آدم باید ‫ یک‌سری انتخاب‌ها انجام بده
‫الان کجا میره؟
‫فلسطین
‫سرگرد، مسافرهای هواپیمای مسکو ‫ دارن سوار میشن
‫خدا پشت و پناهت
‫میگه اگر خدا وجود داره، فراموشش کرده
‫حتی زمینی که استخون‌هامون رو می‌پوشونه ‫ما رو به یاد نمیاره
‫سرگرد! سرگرد، باید بریم ‫بیا. بجنب
‫بجنب
‫« استالاگ 13 » ‫« نورنبرگ، آلمان »
‫« دوم آوریل 1945 »
‫چی گفت؟
‫آلمانی‌ها می‌خوان چند قدم ‫از متفقین جلوتر بمونن
‫نگرانن که دوباره دارن زیادی نزدیک میشن ‫برای همین قراره دوباره راهپیمایی کنیم
‫ساعت 7 شب حرکت می‌کنیم
‫بازم راهپیمایی شبانه؟
‫آره، ولی بهشون گفتم ‫شبی بیشتر از 20 کیلومتر نمیریم
‫و قبول کردن
‫خبرشو پخش کنین
‫« جاده‌ی منتهی به برشینگ » ‫« باواریا، آلمان »
‫"پاپای" میگه قراره فردا ‫ما رو از رود دانوب رد کنن
‫یا امشب یه حرکتی می‌زنیم ‫یا دیگه حرکتی نمی‌زنیم
‫- امشب؟ ‫- امشب
‫بعد از اون نمی‌تونیم فرار کنیم، گیل
‫رودخونه بزرگ‌تر از اونه ‫که بتونیم برگردیم این سمت
‫ببین، بچه‌ها دارن ‫گروه گروه میشن
‫باک، اگر فقط خودمون باشیم... ‫من، تو، جورج، ارینگ...
‫شانس اینکه بدون دیده شدن فرار کنیم بیشتره
‫- پی-51! ‫- سیگارها و مشعل‌ها، همه‌شون رو خاموش کنین!
‫خاموششون کنین!
‫گلمنیتز! بهت که گفتیم ‫دیگه نباید شب‌ها راهپیمایی کنیم
‫هواپیماهای کوفتی خودمون ‫دارن بهمون حمله می‌کنن
‫- امن نیست! بهت گفتیم امن نیست! ‫- باکی، آروم باش!
‫- امن نیست لعنتی! بهت که گفتیم ‫- جان، منو نگاه کن. منو نگاه کن
‫منو نگاه کن. من پایه‌م
‫همین امشب فرار می‌کنیم
‫تا یه تیر توی سرت خالی نکردن آروم بگیر
‫راه بیفتین! برید، برید، برید!
‫باب، برو به سیمولیت بگو ‫بیست کیلومتر رو رفتیم
‫همین‌جا و همین الان توقف می‌کنیم
‫چشم قربان
‫کورلسکی، تیلر ‫ازتون می‌خوام دنبال سرپناه بگردین
‫ساختمون‌های متروکه... کلیسا، مدرسه ‫هرچی پیدا کردین
‫بر اساس نقشه‌ی جفرسون، چند کیلومتر ‫به سمت شمال غربی یک جنگل هست
‫اگر به اونجا برسیم ‫بین درخت‌ها پوشش خوبی داریم
‫به اونجا می‌رسیم
‫من که میگم بریم اون سمت
‫تا فرصت داریم ‫از هرج‌و‌مرج استفاده کنیم
‫از اون دیوار رد میشیم
‫خیلی‌خب، کی می‌خواد اول از همه بره؟
‫من میرم
‫خیلی‌خب، بیل، برو
‫خیلی‌خب
‫- تو برو. من پشت سرت میام ‫- باشه
‫وایسا! وایسا!
‫هی، شلیک نکن
‫- برو، باک. فرار کن ‫- وایسا!
‫ولش کنین. همین الان
‫ولش کنین
‫لعنتیا، یک مو از سرش کم بشه ‫زندانی‌ها شورش می‌کنن
‫گلمنیتز
‫اون یکی از افسرهای ارشد منه ‫و برای حفظ...
‫گروهبان، به افرادت دستور بده ‫سرگرد ایگن رو آزاد کنن
‫همین الان
‫قضیه چی بود؟
‫جورج، بیل و باک ‫از اون دیوار رد شدن
‫می‌شنوین؟
‫شبیه صدای کامیون‌های "جی‌ام‌سی"ـه
‫ظاهراً دارن عقب‌نشینی می‌کنن
‫خوک کثیف!
‫تو رو خدا
‫برو!
‫برو
‫بچه‌های لعنتی
‫باید بریم، باک
‫باک
‫لعنتیا هیچ گلوله‌ای نداشتن
‫بزن بریم
‫اوناهاش. زنده برگشت!
‫خوش برگشتی، سرگرد!
‫سلام
‫- چطورین بچه‌ها؟ ‫- زنده برگشتی، رزی!
‫برگشته. سرگرد رزنثال زنده برگشته
‫ایول!
‫سلام بچه‌ها
‫- "اجی"، چطوری دوست من؟ ‫- زنده برگشتی
‫- هی، نرین زیر ماشین ‫- می‌خوای نگه دارم؟
‫نه، نه، نه
‫خوش برگشتی رزی!
‫ایول رزی!
‫رزی! ایول!
‫بعد از "پولتاوا"، با هواپیمای ‫سی-46 رفتیم ایران
‫و بعد...
‫با همون سی-46 رفتیم عدن ‫که پایگاه بریتانیایی‌هاست...
‫و بعد رفتیم آتن ‫و بعد رم و بعد ناپولی
‫و بعد، اینجا رو داشته باش
‫ما رو بردن سوار هواپیمای بی-24 ‫شخصی وینستون چرچیل...
‫شوخی نمی‌کنم...
‫و با اون برگشتیم "سنت‌ماگون"
‫تو حالت چطوره؟
‫جین چطوره؟
‫حامله‌ست
‫قراره پدر بشم
‫شوخی می‌کنی؟
‫کراز
‫کراز، تبریک میگم!
‫خدایا، چقدر براتون خوشحالم
‫آره
‫این... این چیز خوبیه، مگه نه؟
‫- آره ‫- خیلی‌خب
‫مطمئنی؟
‫آره. می‌دونی...
‫نمی‌دونم، آخه...
‫می‌دونی، تمام این آدمایی که می‌کشیم
‫می‌دونی، روز پشت روز...
‫روی آدم تاثیر می‌گذاره
‫باعث میشه...
‫تغییر کنه
‫ولی نه تغییر خوب
‫می‌دونی، رزی ‫گاهی اوقات بیدار که میشم...
‫خودمو توی آینه نمی‌شناسم
‫منو یاد جمله‌ای از نیچه می‌اندازه ‫که توی دانشگاه خوندم
‫میگه...
‫"هرکس با هیولاها می‌جنگه..."
‫"باید مراقب باشه خودش تبدیل به هیولا نشه"
‫"چون اگر به درون ورطه خیره بشی..."
‫"ورطه هم به درون تو خیره میشه"
‫ما اومدیم با هیولاها بجنگیم، کراز
‫آره
‫و آره...
‫آره، این مجبورمون کرده ‫کارهای سختی انجام بدیم...
‫ولی مجبور بودیم
‫راه دیگه‌ای نیست
‫کارهایی که از این آدما برمیاد...
‫نه، هرچی سرشون بیاد حقشونه
‫باور کن
‫حقشونه
‫« روستاهای باواریا » ‫« جنوب نورنبرگ »
‫تکون نخورین!
‫- هی! آمریکایی هستیم! ‫- وایسین، آمریکایی هستیم!
‫آمریکایی هستیم! خلبان‌های آمریکایی هستیم!
‫دستاتون رو بالا نگه دارین!
‫دو نفر اینجان ‫میگن از بچه‌های ما هستن
‫شبیه اسیرهای جنگی هستن
‫خیلی‌خب، بیارین‌شون
‫خیلی‌خب. راحت باشین
‫« استالاگ 7 » ‫« موسبورگ، آلمان »
‫باب، جایی براشون پیدا کن ‫که از سرما در امان باشن
‫چشم قربان
‫خب، گمونم قرار نیست ‫اسم‌هامون رو ثبت کنن
‫ظاهراً که قرار نیست
‫بیاین بریم
‫مایک
‫ممنون منو رسوندین، بچه‌ها
‫سرگرد. خوش برگشتی
‫کرازبی، هنوز توی این خراب شده‌ای؟
‫معلومه
‫- سرگرد ‫- رزی
‫- خوشحالیم برگشتی، قربان! ‫- سرگرد، خوش برگشتی!
‫لمنز
‫- آقایون ‫- خوشحالیم برگشتی
‫کیف نداری، سرگرد؟
‫نه، توی سوئیتم توی استالاگ جاش گذاشتم
‫دار و ندارم همینه که می‌بینی
‫باید از افسر فرمانده تشکر کنم ‫که اجازه داد هنک بیاد پاریس دنبالم
‫این چند هفته‌ی اخیر ‫دنبال چند نفری رفتیم
‫اینا برای چیه؟
‫هلندی‌ها دارن از گرسنگی می‌میرن
‫برای همین متفقین دارن یه عالمه غذا ‫می‌ریزن غرب و جنوب غربی خلیج زایدرزی
‫قرار بود با آلمانی‌ها توافق کنن ضدهوایی نزنن
‫تا ضدهوایی و توپ هوایی نزنن
‫تا الان که قبول نکردن ‫ولی خب درهرحال پرواز می‌کنیم
‫« سرگرد گیل و. کلون » ‫« 0-399782 »
‫ایگن اجازه نمی‌داد ‫بفرستیمش برای خانواده‌ت
‫مدام می‌گفت "منتظرم برگرده"
‫و "رفیقم فقط مفقود شده"
‫خب، سرگرد
‫بخش عملیات امیدوار بود ‫حاضر باشی توی این
‫عملیات بشردوستانه ‫ که داشتم بهت می‌گفتم پرواز کنی
‫باید مثل آب خوردن باشه
‫ولی معلوم نیست آلمانی‌ها ممکنه چیکار کنن
‫خوشحال میشم دوباره بشینم پشت فرمون
‫پس باکی نتونست همراه‌تون فرار کنه، ها؟
‫نه، نه، باکی مجبور شد... ‫پیش بقیه‌ی بچه‌ها بمونه
‫ولی حالش خوبه، آره؟
‫آره، مگه تابه‌حال دیدین خوب نباشه؟
‫الکس، حدس می‌زنم وقتی این قضایا تمام شد
‫احتمالاً ما رو از "مارسی" ‫یا "لو آور" می‌فرستن خونه
‫بعید می‌دونم ما رو از انگلستان بفرستن
‫سرگرد، این "پی-51"ـه
‫آمریکایی‌هان!
‫اون "پی-51"ـه
‫دارن میان!
‫داره برمی‌گرده
‫داره برمی‌گرده!
‫بخوابین! بخوابین زمین!
‫آره! ایول!
‫ایول، قراره بریم خونه!
‫ایول!
‫همه بخوابین زمین!
‫برید! از سر راه برید کنار!
‫بچه‌ها! برید سراغ برجک!
‫بشین زمین آلمانی کثافت!
‫هی، بچه‌ها، پرچم دارین؟ ‫ کی پرچم داره؟
‫پرچم نداریم، قربان
‫- اینجا پرچم دارین؟ ‫- پرچم نداریم، قربان!
‫- پرچم! هیچ پرچمی ندارین، ها؟ ‫- پرچم نداریم
‫- هیچ پرچمی ندارین؟ ‫- پرچم‌مون رو بیارین!
‫- هی، هی، پرچم داری؟ ‫- دارم! بیا
‫سرگرد!
‫بفرما
‫کمک کنین برم بالا! ‫کمک کنین برم بالا!
‫- شلیک نکنین ‫- یه بهونه دستم بده
‫منطقی باشین
‫قراره بریم خونه!
‫آزادی!
‫چه حسی داره، ها؟
‫- ایول! ‫- آره! بیارش پایین!
‫برو، باکی!
‫باکی! ایول، آره!
‫آره! پاره‌ش کنین!
‫آره! زود باشین پاره‌ش کنین!
‫ایول باکی!
‫آمریکا!
‫سرهنگ، اردوگاه و روستا در اختیار شماست
‫در عرض 30 دقیقه ‫افرادم رو خلع سلاح کرده و تحویل‌تون میدم
‫مرخصی
‫سرهنگ کلارک ‫بیا بچه‌هامون رو برگردونیم خونه
‫ایول!
‫رزی
‫سرگرد
‫یکم آدامس، شکلات
‫و هی، اینو ببین
‫اولین پرتقال‌های تازه‌ایه که این چند ماه ‫می‌بینیم، احتمالاً هلندی‌ها سال‌هاست ندیدن
‫ایول
‫- اوه، سرگرد ‫- سرگرد
‫کراز
‫بریم شکم مردم رو سیر کنیم
‫چشم، قربان. فکر خوبیه
‫امیدوارم مشکلی نداشته باشی ‫ولی معمولاً صندلی سمت چپ می‌شینم
‫حقیقتش همیشه سمت چپ می‌شینم
‫زنگ می‌زنم ژنرال ازت شکایت می‌کنما
‫نه، شوخی کردم
‫باعث افتخارمه
‫آماده‌ی بررسی‌های قبل از پرواز هستی؟
‫تابه‌حال اینقدر آماده نبودم
‫فرم "1-الف"؟
‫چک
‫سوئیچ‌ها و صندلی‌ها؟
‫چک
‫کن؟
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫صد دلار شرط می‌بندم ‫مهندس پرواز بهتر از این به ذهنت نمی‌رسه
‫به‌علاوه، خب، با خودم گفتم ‫حال می‌کنه اگر بالاخره سوار یکی از اینا بشه
‫- تابه‌حال سوار هواپیما نشدی؟ ‫- نه قربان
‫- هیچوقت؟ ‫- هیچوقت
‫سال 43 با کشتی اومدم اینجا و...
‫خب، تابه‌حال دلیلی نداشته پرواز کنم
‫موتور یک رو روشن می‌کنم
‫منظره چطوره، کنی؟
‫قشنگه
‫حرف نداره، مگه نه؟
‫« هلند » ‫« اول ماه مِی 1945 »
‫از ناوبر به خلبان ‫داریم به 090 نزدیک می‌شیم، تمام
‫خلبان به ناوبر، دریافت شد
‫رسیدیم
‫آماده باشین، بچه‌ها
‫داریم به "فالکن‌بورخ" نزدیک میشیم
‫اگر خواستین دعا کنین ‫که بهمون شلیک نکنن
‫راحت باشین
‫ظاهراً اوضاع امن و امانه، بچه‌ها
‫آلمانی‌ها تصمیم گرفتن ‫به آتش‌بس پایبند بمونن
‫آلمانی‌های باهوشی هستن
‫هی، اینجا رو باش
‫میشه دیدشون
‫هرموقع دیدی خوبه بندازشون، داگ
‫دریافت شد، سرگرد
‫دریچه‌ی مخزن بمب داره باز میشه
‫صندوق‌ها رو می‌اندازیم
‫اینم از این. براشون ریختیم
‫هی، ببین، ببین
‫"ممنون، آمریکایی‌ها"
‫« خیلی ممنون، آمریکایی‌ها »
‫اینجا رو باش
‫برج مراقب، "چاوهاوند 1" صحبت می‌کنه ‫درخواست دستور العمل‌های فرود دارم، تمام
‫چاوهاوند 1، می‌تونید در باند 281
‫در فاصله‌ی 366 متری‌تون فرود بیاید
‫جهت وزش باد 300 درجه ‫و سرعتش 19 کیلومتر در ساعته
‫ارتفاع‌سنج 29.96 رو نشون میده. تمام
‫برج مراقبت، لطفاً تکرار کن. تمام
‫همون دفعه‌ی اول شنیدی چی گفتم، گیل
‫عجب!
‫ببین کی اومده
‫مایه‌ی اعصاب خردیم
‫برگشتم خوبم برگشتم
‫چه حسی داشت که برگشتی توی آسمون؟
‫حس خوبی داشت
‫ببین کی برگشته
‫- هری ‫- جان ایگن
‫- چطوری؟ ‫- خیلی خوبم، قربان
‫- خوشحالم می‌بینمت ‫- همچنین
‫- هنوز که بالا نمیاری، میاری؟ ‫- نه
‫- خوشحالم برگشتین ‫- کنی، چطوری؟
‫رزی، خوشحالم می‌بینمت. چطوری؟
‫در آخرین روزهای جنگ ‫چند باری براشون آذوقه ریختیم
‫و بعد، یک روز...
‫دیروز صبح در ساعت 2:41 صبح
‫در ستاد فرماندهی ژنرال آیزنهاور
‫...تمام شد
‫ژنرال جودل
‫نماینده‌ی فرماندهی عالی آلمان
‫و دریاسالار بزرگ دونیتس
‫رهبر کشور آلمان
‫فرمان تسلیم بی‌قید و شرط
‫تمام نیروهای زمینی، دریایی ‫و هوایی آلمان در اروپا
‫به نیروهای اعزامی متفقین
‫و همزمان ‫به فرماندهی عالی شوروی را امضا کرد
‫درگیری‌ها رسماً یک دقیقه ‫پس از نیمه شب سه‌شنبه
‫هشتم ماه مِی، پایان می‌یابد
‫ولی در جهت حفظ جان انسان‌ها ‫آتش‌بس از دیروز آغاز
‫و در تمام خطوط مقدم ‫و جزایر مانش عزیز‌مان اعلام شد
‫- هی، بیا اینجا! یه لیوان بهش بده... ‫- یکی دیگه بده لطفاً!
‫بدین بالا، بچه‌ها. قراره بریم خونه
‫منورها رو بندازین!
‫ایول! قراره بریم خونه، جیگر!
‫موفق شدیم، بچه‌ها!
‫ایول!
‫ببندینش، بچه‌ها
‫بجنبین
‫اولش، به‌نظر غیرواقعی
‫غیرممکن و غیرقابل تصور میومد
‫و بعد، به‌نظر قطعی اومد
‫داشتیم می‌رفتیم خونه
‫هواپیمات منتظرته، سرگرد
‫همه‌مون
‫باید می‌رفتم دیدن زنم
‫ممنون، رفیق
‫و پسرم
‫و زندگیم رو شروع می‌کردم
‫وقتی برگشتم توی "مینتنز" ببینمتا
‫حتماً میام
‫می‌تونی کوچولوت رو هم بیاری
‫می‌خوای نوزادم رو بیارم کلوپ جاز؟
‫هی، هرچه زودتر بهتر
‫پدر معرکه‌ای میشی، کراز
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫مطمئنم
‫برنده شدن!
‫سلام
‫دیگه تمام شد
‫آماده‌ای بریم خونه؟
‫آماده‌ای مارج رو ببینی؟
‫مطمئنم سر از پا نمی‌شناسی
‫فرم "1-الف"؟
‫چک
‫سوئیچ‌ها و صندلی‌ها؟
‫- چک ‫- دریچه‌ها و دکمه‌های انتقال سوخت؟
‫بسته‌ن
‫بچه‌های خوب زیادی رو اینجا ول می‌کنیم
‫مردان شجاع زیادی از دست رفتن
‫آره
‫سردکننده‌ی موتور سرده
‫چرخ‌ها رو بده بالا
‫گاهی اوقات، دنیا باید با خودش روبه‌رو بشه
‫و با شخصیت‌مون جواب سوال اینکه ‫چی هستیم رو بدیم
‫داشتم می‌رفتم خونه
‫فقط آرزو می‌کردم ‫ای‌کاش تعداد بیشتری‌مون برگشتیم
‫دلمون براتون تنگ میشه. خداحافظ!
‫فعلاً خداحافظ! خداحافظ!
‫- خیلی‌خب ‫- خیلی‌خب. وقت رفتنه
‫صد و سیزده کیلومتر
‫صد و بیست و نه کیلومتر
‫صد و چهل و پنج کیلومتر
‫داریم میایم خونه
‫چرخ‌ها رو بده بالا
‫نیروی صعود رو بیشتر کن
‫« هری کرازبی »
‫« در سال 1945 با درجه‌ی سرهنگ دوم ‫از نیروی هوایی خارج شد »
‫« و نزد جین و پسرشان برگشت »
‫« در سال 1953 دکترای ادبیات خود را ‫از دانشگاه استنفورد دریافت کرد »
‫« بعد از سال‌ها تدریس در دانشگاه آیوا »
‫« همراه جین و 4 فرزندشان ‫به ماساچوست نقل‌مکان کرد »
‫« کرازبی بیش از 30 سال در دانشگاه‌های ‫هاروارد و بوستون تدریس کرد »
‫« او و جین در تمام مدارس فرزندانشان »
‫« رؤسای انجمن‌های اولیا و مربیان بودند »
‫« خاطرات هری کرازبی در مورد تجربیاتش ‫در طی جنگ جهانی دوم »
‫« در سال 1993 چاپ شد. هری زمان وفاتش ‫در سال 2010، 91 سال سن داشت »
‫« الکساندر جفرسون »
‫« تا تاریخ دسامبر 1947 ‫در خدمت فعال نیروی هوایی باقی ماند »
‫« و پس از آن به نیروهای ذخیره‌ی ‫نیروی هوایی پیوست »
‫« همان سال همراه همسرش "ادلا" ‫به دیترویت نقل‌مکان کرد »
‫« و معلم علوم شد »
‫« او بیش از 30 سال ‫در مدارس دولتی دیترویت تدریس کرد »
‫« جفرسون با درجه‌ی سرهنگ دوم از ‫نیروهای ذخیره‌ی نیروی هوایی بازنشسته شد »
‫« وی از بنیان‌گذاران شاخه‌ی دیترویت ‫و ملی "خلبان‌های تاسکیگی" بود »
‫« الکساندر جفرسون در ژوئن 2022 از دنیا رفت »
‫« وی 100 سال سن داشت »
‫« ریچارد میکون »
‫« پس از آزادیش از موسبورگ ‫ به درجه‌ی سروانی ارتقاع یافت »
‫« وی در دسامبر 1945 ‫نیروی هوایی را ترک نمود »
‫« میسون پس از بازگشت به برمینگهام، آلاباما ‫یک مدرسه‌ی خلبانی تاسیس کرد »
‫« بعد از گرفتن مدرک کارشناسی ارشد ریاضی ‫از دانشگاه ایندیانا »
‫« به آلباما بازگشت ‫ و در دانشگاه مایلز مشغول به‌کار شد »
‫« در سال 1955، به دوستش الکساندر جفرسون ‫در دیترویت ملحق شده »
‫« و حرفه‌ی تدریسش ‫در مدارس دولتی را آغاز کرد »
‫« ریچارد میکون و الکساندر جفرسون »
‫« تا سال 2007 و فوت میکون در سن 86 سالگی ‫دوست یکدیگر باقی ماندند »
‫« سروان بازنشسته ریچارد میکون ‫در قبرستان ملی آرلینگتون آرمیده است »
‫« رابرت "رزی" رزنثال »
‫« درحال آموزش دیدن در اقیانوس آرام ‫برای پرواز با بی‌-29ها بود »
‫« که ژاپنی‌ها در آگوست 1945 تسلیم شدند »
‫« بعد از جنگ »
‫« رزی به محاکمه‌ی جنایتکاران جنگی نازی ‫در دادگاه نورنبرگ کمک کرد »
‫« وی از اشخاص تاثیرگذار فرماندهی عالی ‫ارتش آلمان بازجویی کرد »
‫« از جمله سپهبد هرمان گورینگ ‫فرمانده‌ی لوفت‌وافه »
‫« در راه نورنبرگ »
‫« رزی با فیلیس هلر، یکی دیگر از ‫بازپرس‌ها آشنا شد »
‫« آن‌ها کمتر از دو هفته بعد ازدواج کردند »
‫« و صاحب 3 فرزند شدند »
‫« برای خدماتش، رزی رزنثال ‫دو مدال ستاره‌ی نقره‌ای »
‫« دو "صلیب پرواز ممتاز"، دو "قلب بنفش" »
‫« یک "صلیب پرواز ممتاز بریتانیا" ‫و "صلیب جنگ" فرانسه را دریافت کرد »
‫« پنجاه و دو ماموریتش در طی جنگ »
‫« بیشترین تعداد ماموریت‌ در بین ‫افراد گروه صدم بمب‌افکن بود »
‫« رزی در سال 2007 ‫در سن 89 سالگی درگذشت »
‫« گیل "باک" کلون »
‫« در نیروی هوایی باقی ماند ‫و در جنگ کره و ویتنام خدمت کرد »
‫« وی با درجه‌ی سرهنگ تمامی بازنشسته شد »
‫« کلون کارشناسی ارشد ‫مدیریت کسب‌وکار هاروارد »
‫« و دکترای دانشگاه جورج‌تاون را دریافت کرد »
‫« باک در عرض یک ماه ‫پس از بازگشت به آمریکا بعد از جنگ »
‫« با مارجوری اسپنسر ازدواج کرد ‫جان ایگن ساقدوشش بود »
‫« مارج به‌طور ناگهانی در 1953 درگذشت »
‫« وی 8 سال همسر گیل بود »
‫« در زمان مرگ گیل، 53 سال بعد »
‫« در سن 87 سالگی ‫عکس مارج هنوز روی طاقچه‌اش بود »
‫« جان "باکی" ایگن »
‫« بعد از جنگ در ارتش باقی ماند »
‫« پس از بازگشت به منیتواک، یک شب »
‫« به "جوزفین پیتز" یکی از آشناهای ‫دوران مدرسه‌ی خود برخورد کرد »
‫« که هنوز یونیفرم "خلبان‌های زن پروازهای ‫تدارکاتی نیروی هوایی" خود را به‌ تن داشت »
‫« چند ماه بعد با هم ازدواج کردند »
‫« سرهنگ ایگن در طی جنگ کره ‫در ماموریت‌های رزمی شرکت داشت »
‫« وی در نهایت رئیس عملیات‌های ‫نیروی هوایی در کل اقیانوس آرام شد »
‫« وی در زمان مرگش به علت سکته‌ی قلبی ‫در سال 1961، در پنتاگون مشغول به‌کار بود »
‫« وی 45 سال داشت ‫جوزفین در سال 2006 درگذشت »
‫« هر دو در قبرستان ملی آرلینگتون ‫در کنار یکدیگر آرمیده‌اند »
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫[ کانال تلگرام حسین اسماعیلی ] ‫[ @BDSubs ]