‫خب پس شما دو نفر با هم کار می‌کنین؟
‫جان این‌طوری فکر می‌کنه که رئیس‌مون [ جین اوضاع روبه‌راهه؟ ]
‫من رو بیشتر قبول داره تا اون.
[ کار رو می‌گی؟ - ] [ کلاً + ] [ آره. جان همسر خیلی خوبیه + ]
‫خب آخه همین‌طوره!
‫می‌خواستن جین رو بذارن جای من.
‫الان ناراحتی که نذاشتم ‫همچین اتفاقی بیفته؟ [ ما می‌خوایم بهت ترفیع بدیم. می‌خوای جات رو با جان عوض کنیم؟ ]
‫از این ناراحتم که همیشه‌ی خدا ‫تو رو تشویق می‌کنه.
‫اینقدر این حرف رو نزن! ‫من؟ من آخه...
‫می‌رم دوش بگیرم.
‫دیگه توی چه مواردی با هم...اختلاف دارید؟
‫- بچه‌. ‫- جان واقعاً می‌خوای...
‫بعد ماجراهایی که امروز با هم ‫داشتیم بچه هم بیاریم؟
‫خودت گفتی! ‫گفتی مامان خوبی نیستی.
‫پس لطفاً الان این ‫چرت و پرت‌ها رو تحویل من نده.
‫نظرتون چیه
‫پروژه‌های جداگونه بردارید؟
‫فکر خوبیه.
‫ترجمه از «آیــــدا» ‫::. Ayda.NDR .::
‫یه‌سر می‌رم بیرون.
« آقا و خانم اسمیت » [ فصل اول / قسمت هفتم ]
‫کفش‌هام رو در بیارم یا نه؟
‫هرطور راحتی.
‫چیزی میل داری برات بیارم؟
‫چای؟ قهوه؟ آبمیوه؟
‫آره. ممنون می‌شم.
‫فقط چی؟
‫چی؟
‫- قهوه، چای...؟ ‫- چای بی‌زحمت.
‫حتماً.
‫چقدر خونه‌تون قشنگه.
‫وای فدات شم. ممنون.
‫مطمئن نبودم همراه‌ش عسل ‫هم می‌خوای یا نه...
‫بشین.
‫گفتم...
‫بشین!
‫نه، روی مبل.
‫مبل.
‫لیوان‌ها دستت باشه.
‫باشه.
‫قراره چندتا سوال ازت بپرسم.
‫می‌خوام با صداقت کامل ‫به‌شون جواب بدی.
‫- چشم. ‫- خوبه.
‫چند وقته با شوهرم رابطه داری؟
‫ما با هم رابطه نداریم.
‫ما...
‫یک ماه پیش آشنا شدیم، من...
‫توی یه‌بار و بعدش من ‫دعوت‌ش کردم این‌جا.
‫چی باعث شد دلت بخواد ‫دعوت‌ش کنی خونه‌ت؟
‫راستش دلم نمی‌خواست.
‫یعنی نه همون اول.
‫خیلی به‌ خودش ادکلن زده بود.
‫آدم گرمی به‌نظر می‌رسید ‫و زیاده‌روی نمی‌کرد.
‫و واقعاً بامزه بود
‫نه از اون آدم‌های لوده؛ ‫از اون‌هایی که شعور بالایی دارن.
‫چیکارها کردین؟
‫فیلم دیدیم.
‫نه، نباید قورت‌ش بدی... ‫باید...
‫باید فین کنی و بدی‌ش بیرون.
‫چی؟
‫دستمال کاغذی اون‌جاست؛ وای!
‫- ببخشید؛ من... ‫- اشکال نداره.
‫- فقط این تفنگ‌ و این‌ها... ‫- بی‌خیالش.
‫حسابی من رو ترسونده.
‫دست‌هات همینطوری بمونه.
‫باشه.
‫که فیلم دیدین، خب...
‫از این کارها می‌کنین؟ ‫فیلم می‌بینین؟
‫آره؛ بعضی وقت‌ها.
‫یا مشروب می‌خوریم؛ سیگار می‌کشیم ‫حرف می‌زنیم.
‫با هم وقت می‌گذرونیم.
‫تا حالا...
‫با هم سکس داشتین؟
‫نه. نه!
‫خیلی‌خب پس.
‫از جان چی‌ها می‌دونی؟
‫این...از اون سوال‌های گُنگ بود.
‫می‌دونی شغل جان چیه؟
‫آره.
‫شغل واقعی‌ش رو می‌دونی؟
‫آره. می‌دونم.
‫چیه شغل‌ش؟
‫جاسوسه!
‫قضیه منم می‌دونی؟
‫آره.
‫عالیه.
‫درمورد من چی‌ها بهت گفته؟
‫این‌که شما...
‫با هم کار می‌کنین...
‫این‌که تو زن خیلی باهوشی هستی.
‫واقعاً باهوش.
‫و خوشگل.
‫این‌که اون اول که با هم آشنا شدین ‫بابِ سلیقه‌ش نبودی...
‫و شخصیت عاقلی داری.
‫واقعاً؟
‫چطوری یعنی؟
‫یعنی آدم مهربونی هستی، ‫اما رفتار دوستانه‌ای نداری.
‫گاهی اوقات با گربه‌ت
‫از مردم مهربون‌تر رفتار می‌کنی.
‫هـوم.
‫- دیگه چی؟ ‫- بی‌خیال توروخدا؛ الان من باید چه غلطی...
‫گفتم دیگه چی؟
‫گفت که
‫یکم براش سخته.
‫این‌که هم با هم کار می‌کنین و هم زندگی.
‫و همینطور این‌که خیلی زود
‫دعوا و درگیری‌هاتون شروع شده.
‫مثلاً از این‌که بهت یوگا یاد داده پشیمونه
‫چون دل‌ش برای تنهایی یوگا کار کردن ‫تنگ شده.
‫می‌گه که تو همه‌ش ‫کنترل‌ش می‌کنی.
‫یعنی چی کنترل‌ش می‌کنم؟
‫انگار که بچه‌ست...
‫حتی توی تخت.
‫می‌گه که
‫بهش اجازه نمی‌دی خودش کشف کنه
‫از چه کاری خوشت میاد.
‫خب این مگه خوب نیست؟
‫الان داری نظر من رو می‌پرسی؟
‫نه دارم...کیر توش!
‫جان...جان رو می‌گم.
‫اون از این کارم خوشش میاد؟
‫من فکر می‌کنم جان...
‫اگه فرصتی برای حل کردن این مشکلات ‫ایجاد بشه، ازش استقبال می‌کنه.
‫پس حسابی ناراضیه.
‫همه‌ش می‌گه
‫مطمئن نیست بتونین ‫ با هم بسازین یا نه...
‫اما از این طرف هم می‌گه
‫دوست داره با تو باشه؛ ‫با وجود این ناسازگاری‌ها.
‫این جمله رو خیلی تکرار می‌کنه.
‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً؟
‫من...
‫واقعاً این قضیه اذیتم می‌کنه.
‫چون اون فکر می‌کنه
‫چون...همیشه می‌گه ‫من ازش باهوش‌ترم
‫همه‌ش خودش رو می‌زنه به اون راه
‫درحالی که اون خیلی از من بهتره، می‌دونی؟
‫- باید از من بهتر باشه. ‫- آره.
‫اما...فقط این قضیه رو بهونه می‌کنه.
‫آره، خب...
‫می‌فهمم.
‫تو...
‫واقعاً دمت‌گرم که باهام صادق بودی و...
‫از الان بگم قرار نیست ‫با هم دوست بشیم.
‫تو روی من تفنگ کشیدی.
‫- می‌دونم. ‫- خوبه.
‫آم...
‫جان‌ـه!
‫- چی؟ ‫- جان اومده!
‫الان چیکار کنم؟
‫این رو جمع کن.
‫اگه بهش بگی من این‌جام، می‌کشمت!
آفرین.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- چه‌خبر؟ ‫- چطوری؟
‫خوبم.
‫چه‌خبر؟
‫چه بوی خوبی میاد.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫تو...
‫درمورد بادوم‌هندی حق با تو بود.
‫روی درخت رشد می‌کنن.
‫آره.
‫فکر می‌کردی چطوری به‌دست میان؟
‫نمی‌دونم. فکر می‌کردم...
‫فکر می‌کردم مثل بادوم‌زمینی ‫بوته‌ای باشن.
‫احتکار کردی‌ها!
‫عالیه.
‫بیا.
‫بیا این‌جا.
‫چرا؟
‫بیا.
‫- نه. ‫- بیا دیگه!
‫خودت بیا.
‫دارم میام.
‫هردومون اومدیم.
‫بیا.
‫- بیا ببینم. ‫- ممنونم.
‫- دستت درد نکنه. ‫- قابلی نداشت.
‫کار دست کیه؟
‫لباسم رو می‌گی؟
‫- خودت دوختی؟ ‫- نه. نه بابا.
‫- خیلی بهت میاد. ‫- ممنون.
‫واقعاً قشنگه.
‫آره.
‫- عالی. ‫- خیلی خوبه
‫ممنونم.
‫اون فیلمه رو ببینیم...؟
‫- آره. ‫- چون من خوابم برد.
‫و ادامه‌ش رو ندیدم؛ ‫وقت هم نداشتم بشینم ببینم
‫عالی می‌شه اون رو ببینیم.
‫آره.
‫این‌جا بود؟
‫من‌که یادم نیست. خوابم برد.
‫آره. آره. همین‌جا بود.
‫خیلی‌خب.
‫دهه‌ی 70...
‫عجب زندگی‌ای داشتن.
‫یه جوک بگم؟
‫چقدر سریع تموم کردی.
‫خیلی گشنم بود.
‫خودمم نفهمیدم چطوری تمومش کردم.
‫علائم آدم روانی!
‫- یعنی چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- آخه بستنی رو که گاز نمی‌زنن... ‫- خوردم دیگه!
‫خب تو...تو چیکار می‌کنی؟
‫لیس می‌زنی.
‫خوشم نمیاد از صداش.
‫خوبه.
‫- بذار یه جوک تعریف کنم. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب، آماده‌ای؟
‫می‌دونی فسنجون برای اولین ‫بار کجا درست شده؟
‫رفسنجان.
‫قشنگ بود.
‫زنم کجاست؟
‫ببخشید.
‫جین!
‫چی؟
‫لعنت بهش!
‫جین! جین؟
‫خوش گذشت.
‫جین!
‫کمکم کن.
‫- لعنتی! قطع‌ش کن. ‫- باشه. باشه. باشه.
‫تکون نخور.
‫تکون نخور!
‫تکون نخور، تکون نخور.
‫خیلی‌خب.
‫لعنتی.
‫لهنتی.
‫لعنتی.
‫کیرم توش.
‫بریم.
‫- داره می‌ره تو مترو «گرند آرمی» ‫- تو از کجا می‌دونی؟
‫چون ردش رو زدم.
‫کجا نصب‌ش کردی؟ ردیاب رو می‌گم؟
‫روی کمرش.
‫چطوری بدون این‌که بفهمه ‫همچین کاری کردی؟
‫مثلاً داشتم ماساژش می‌دادم.
‫عالیه.
‫من‌که نمی‌بینمش. تو می‌بینی؟
‫ردیاب می‌گه این‌جاست. ‫دقیقاً همین‌جا.
‫هی!
‫وای. ببخشید.
‫برین کنار.
‫هی، هی، هی!
‫جلوت رو به‌پا!
‫برین‌کنار، از سر راه برین کنار!
‫برین کنار.
‫برین کنار!
‫- ببخشید. ‫- ببخشید.
‫- گندش بزنن! ‫- لعنتی! لعنتی.
‫لعنت بهش.
‫اشکال نداره. اشکال نداره.
‫هرجا بره می‌فهمیم.
‫- خدایا. ‫- بیا...
‫تو با قطار بعدی برو.
‫من از خیابون می‌رم. ‫بعدش...
‫لعنت بهش!
‫چیه؟
‫- چیه؟ ‫- شارژ گوشیم تموم شد.
‫- شوخی‌ت گرفته؟ ‫- آروم باش.
‫- آروم باش. آروم باش. ‫- آخه...
‫قبل از این‌که از خونه گورت رو گم کنی بیرون
‫- گوشیت رو نزده بودی شارژ؟ ‫- شارژرم دست تو بود.
‫نه نبود. ‫من گذاشتمش روی تخت.
‫نه نذاشته بودی.
‫خدای من.
‫اگه بازم شکست بخوریم تقصیر توئه!
‫شکست نمی‌خوریم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره ما...
‫یک ماه فرصت داشتی! ‫یک ماه می‌تونستی کلک‌ش رو بکنی.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫گفتم تو از کجا می‌دونی؟
‫رمزت رو فهمیدم.
‫دقیقاً کارایی که فقط از تو برمیاد.
‫- خب حالا. ‫- با اجازه‌ت این‌کار نقض حریم خصوصی‌ـیه.
‫چطور تونستی؟ ‫البته اینکارها ازت بعید نیست.
‫توی بهترین حالت، نهایت ‫سه روز طول می‌کشید.
‫- یک ماه چه غلطی می‌کردی؟ ‫- نقشه داشتم!
‫واقعاً؟ نقشه‌ت چی بود؟
‫- اینقدر بُکنیش تا بمیره؟ ‫- دمت‌گرم...
‫دمت‌گرم که اینقدر بالغی.
‫واقعاً آدم بالغی هستی.
‫زودباش. عجله کن.
‫اشکالی نداره گوشیم رو بزنم شارژ؟
‫نمی‌تونم اجازه بدم آدم‌های ‫غریبه گوشی‌شون رو این‌جا شارژ کنن.
‫- چرا؟ ‫- خدای نکرده به مغازه ویروسی چیزی منتقل نشه.
‫چه ویروسی آخه!
‫با شارژ کردن گوشی که ویروس...
‫اصلاً ویروس با مغازه‌تون ‫چیکار می‌تونه بکنه؟
‫- پیش میاد خب. ‫- پیش میاد...
‫- آره. ‫- قبلاً هم مغازه‌تون ویروس گرفته؟
‫این‌جا نه، ولی پیش اومده.
‫نمی‌تونم همچین ریسکی کنم؛ ‫ببخشید.
‫بی‌زحمت اینارو حساب کنید.
‫می‌شه چندتا هم سوشی بدین به‌مون؟
‫- سوشی. ‫- دوتا بسته.
‫دوتا بسته سوشی.
‫بی‌زحمت «چالا» هم بدین به‌مون.
‫- نون چالا. ‫- تازه باشه.
‫تازه‌ست خانم. همه غذاهامون تازه‌ست.
‫اینم از این.
‫سوشی و چالا.
‫به به عجب ترکیبی.
‫حالا همین الان باید بخوری؟
‫آره.
‫یه بسته چسب زخم هم می‌دین؟
‫چسب زخم.
‫کارت اعتباری قبول نمی‌کنیم؛ فقط پول نقد.
‫پول نقد ندارم.
‫ایشون داره.
‫پول نقد داری؟
‫هرچی داشتم همون بود.
‫هرچی داشت همینه.
‫پس باید برای این‌که پرداخت کنیم ‫بذارین گوشی‌مون رو شارژ کنیم.
‫- یک دقیقه. ‫- ممنون.
«دیــ.جـی‌مــ.وویـ.ز»
‫عجب وضعیتی.
‫خودم تنهایی می‌تونستم انجامش بدم.
‫کاش از اول دخالت نمی‌کردی.
‫بیا آب بخور. ‫حالت خوب نیست.
‫نه؛ خوبم.
‫می‌دونم آلرژی نداری.
‫فقط مثل یه آدم عادی ‫یکم آب بخور.
‫باشه. آلرژی‌ـیه.
‫بیشتر بخور.
‫بیشتر بخورم حالت تهوع می‌گیرم.
‫به‌نظرت چرا این‎جا
‫شبیه پمب‌بنزین یهودی‌هاست؟
‫فکرکنم بیکن‌هاشون با این ‫گوشت‌های نذری درست شده.
‫الان از چی ناراحتی؟ ‫ما که سکس نکردیم.
‫یعنی ماساژش دادی اما سکس نکردین؟
‫آره. ماساژش دادم و سکس نکردیم.
‫- دقیقاً همین اتفاق افتاد. ‫- آره اما بوسیدیش...
‫- خب که چی؟ ‫- خدای من.
‫تو اون زنیکه رو بوسیدی!
‫- بوس خالی؟ همین؟ ‫- آره. هم رو بوسیدیم.
‫- و سکس نکردین؟ ‫- می‌خواستیم بکنیم.
‫دوبار. من نتونستم.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫احتمالاً عذاب وجدان گرفتم.
‫چرا؟ به‌خاطر چی؟
‫به‌خاطر تو. همه‌ش تو توی فکرم بودی.
‫اصلاً...اصلاً متوجه نمی‌شم ‫چرا اینقدر بزرگ‌ش کردی!
‫ما اجازه داریم تو بعضی ماموریت‌هامون ‫سکس کنیم. مگه نه؟
‫آره. این رو می‌دونم.
‫مطمئنم خودت هم سکس داشتی.
‫آره معلومه که داشتم.
‫چند بار؟
‫دو بار.
‫دو؟ واقعاً؟
‫آره.
‫خوب بود؟
‫الان واقعاً داری
‫- ازم می‌پرسی خوب بود یا نه؟ ‫- دوست داشتی؟
‫ربطی نداره خوب بود یا نه. ‫به‌خاطر کارمون بود دیگه!
‫- ربط داره. ‫- نه نداره.
‫به‌خاطر کارمون مجبوریم.
‫به‌خاطر کارمونه. همین. ‫واسه خوش‌گذرونی که نبود.
‫خب پس چطوری می‌گی ‫قضیه من فرق داره؟
‫کاملاً فرق داره.
کاملاً...خیلی‌خب...
‫از این عطری که همیشه می‌زنی ‫متنفرم و...
‫خب الان این چه ربطی...
‫نه ساکت باش. گوش بده.
‫پنج ماه پیش بهت گفتم دیگه ‫اون عطر رو نزن،
‫به حرفم گوش نکردی و یک ماه پیش...
‫وقتی اون زنیکه گفت ‫دیگن نزنش...
‫دیگه سمت اون عطر نرفتی.
‫واقعاً فرق‌ش رو نمی‌بینی؟
‫اصلاً می‌دونی دلیل اصلی طول کشیدن
‫این ماموریت تویی؟
‫- منم؟ ‫- آره. تویی!
‫- تو دیگه چه حروم‌زاده‌ای هستی! ‫- نه ببین خودت همیشه می‌پرسی
‫چه بلایی سرمون اومده؟ ‫داریم چیکار می‌کنی؟
‫آقا و خانم اسمیت یعنی چی؟
‫- خب؟ ‫- اون همه‌چی رو می‌دونه.
‫- اون داره واسه شرکت رقیب کار می‌کنه. ‫- واقعاً؟
‫از تمام جریانات آقا و خانم اسمیت خبر داره.
‫- واقعاً؟ ‫- من می‌خواستم بدونم
‫دقیقاً چی‌ها می‌دونه ‫اما تو نذاشتی.
‫خب چی دست‌گیرت شد؟ ‫بگو ببینم!
‫- شرط می‌بندم هیچی. ‫- چیزی دست‌گیرم نشد؛
‫- چون یهو سر و کله جناب‌عالی پیدا شد. ‫- خدایا.
‫- گوشی روشن شد؟ ‫- بله.
‫اوضاع روبه‌راهه؟
‫توی «فلات‌باش»ـه.
‫کد ردیاب رو بده من بزنم؛ چون ‫اگه شارژ گوشی‌ت تموم شه به‌گا می‌ریم.
‫24-68-32-6354.
‫فقط پول اینا رو از «ونمو» یادتون نره بزنید.
‫من «ونمو» ندارم. ‫جدی می‌گم.
‫به‌به. روز خوبی داشته باشین.
‫می‌شه یه لحظه وایسیم؟
‫هر یه قدم که برمی‌داریم ‫کلی خون ازم می‌ره.
‫ 14 تا ساختمون باهاش ‫فاصله داریم؛ پس تحمل کن.
‫سلام. چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫ندیدین یه خانم بیاد این‌جا؟
‫دنبال دوست‌مون می‌گردیم.
‫موهاش بافته‌ست و بلنده.
‫نه، کسی نیومد این‌جا.
‫- دارم حرف می‌زنم. ‫- چطوری می‌شه...
‫نه؛ نیازی نیست کل داستان رو تعریف کنی.
‫راهی هست که بشه رفت طبقه بالا؟
‫از داخل این‌جا راهی نیست.
‫- از این‌جا؟ ‫- آره از این‌جا راهی نیست.
‫- از این‌جا نمی‌شه. ‫- خیلی‌خب.
‫- باشه. ‫- چیزی شده؟
‫نه.
‫هر دستمال کاغذی می‌شه 5 سِنت.
‫هر یدونه دستمال 5 سِنته؟
‫بله. 5 سنت برای هر یدونه دستمال.
‫- 20 دلار واسه دستمال کاغذی؟ ‫- بفرمایین.
‫ممنونم.
‫زودباش.
‫ردیاب می‌گه اون بالاست.
‫اون در سفید تنها راه ورود و خروج‌ـه.
‫احتمالاً توی اون واحده‌ست که ‫پرده‌های آهنی‌ش شکسته.
‫باید صبر کنیم خودش بیاد بیرون
‫یا یکی بخواد بره داخل.
‫می‌خوام بعدـش رو برام تعریف کنی.
‫بعدِ چی؟
‫بعد از این‌که می‌خواستین ‫سکس کنید و نشد.
‫یه‌طوری می‌گی انگار از اول ‫به قصد کردن‌ش رفتم.
‫خب؟ اونطوری واقعاً بد می‌شد.
‫- فرقی نداره. ‫- چرا داره.
‫باید یه‌روزی این رو بفهمی که
‫همه قرار نیست مثل تو و افکارت باشن.
‫روش کار من اینطوریه!
‫ممنونم که اعتراف می‌کنی.
‫پس یه حس‌هایی بین‌تون بوده.
‫- ممنون واقعاً. ‫- ازش خوشم می‌اومد.
‫دوست داشتم باهاش وقت بگذرونم.
‫همه‌چیِ من رو براش ‫تعریف کرده بودی.
‫درمورد خودمون، کارمون.
‫دیر یا زود می‌خواسته ‫بُکشتت.
‫اما نکشت.
‫بارها فرصت‌ش رو داشت.
‫یعنی فکر می‌کنی چون دوستت داشته ‫این‌کار رو نکرده؟
‫- داشته بازی‌ت می‌داده. ‫- برام مهم نیست. بهم خوش می‌گذشت.
‫معلومه که خوش می‌گذشته بهت. ‫طرف کارش این‌ـه!
‫آره حداقل از با تو کار کردن که
‫همیشه‌ی خدا می‌رینی تو ‫عصابم خیلی بهتره!
‫واقعاً آدم خودخواهی هستی.
‫راحت باش بگو.
‫تو درگیر یه رابطه نامشروع به‌شدت ‫عمیق بودی.
‫و ما قراره باز هم شکست بخوریم
‫به‌‌خاطر خوش‌گذرونی‌های ‫جناب‌عالی با جنده‌خانم.
‫آره ببخشید.
‫- ببخشید که... ‫- گندش بزنن!
‫- چی شده؟ ‫- رفت!
‫- لعنت بهش! ‫- کدوم سمت؟
‫تاکسی!
‫ردیاب می‌گه این‌جاست.
‫وایسا ببینم؛ این‌جا همون جاییه ‫که اولین ماموریت‌مون رو
‫با «خانم ساندویچ» انجام دادیم.
‫باید این‌جا باشه.
‫وایسا. قضیه مشکوکه!
‫چرا بین این همه جا باید این‌جا ‫رو انتخاب کنه؟
‫با عقل جور در نمیاد.
‫واسه‌ش قضیه این‌جا رو تعریف کرده بودم.
‫گفته بودم اولین ماموریت‌مون این‌جا بوده.
‫چیزی هم هست نگفته باشی بهش؟
‫دمت‌ واقعاً گرم جان.
‫دوست‌دخترت کیرـمون کرده.
‫چیه؟
« بوس / بِـــو »
‫ردیاب.
‫لعنت بهش.
‫حالم خوب نیست.
‫رفتیم خونه برات سوپ درست می‌کنم.
‫همسایه‌مون درست ‫کرد نمی‌خواد.
« فیونای اسب آبی دوباره داره خواهر/ برادر دار می‌شه »
‫چی شده؟
‫فیونا باز داره خواهر برادر دار می‌شه
‫ظاهراً بی‌بی یهویی حامله شده.
‫چی می‌گی؟
‫اسب آبی‌ها رو می‌گم.
‫همچین چیزی رو زدن ‫تو اینترنت؟
‫خودم تنظیم کردم خبرـش برام بیاد.
‫چرا باید همچین کاری کنی؟
‫چون اسب‌آبی‌ها رو دوست دارم.
‫مشخص نیست؟
‫آره. عصاره مرغ خریدم.
‫ظاهراً...
‫- ظاهراً مورد تائیدت نیستن نه؟ ‫- پسرم...
‫باید از پای مرغ استفاده کنی!
‫مغذی‌ترین بخش مرغ، پاهاشه.
‫مغذی‌ترین بخش مرغ پاهاشه؟
‫فکر می‌کردم چربی‌هاش باشه.
‫آخه چرا باید پاهاش...
‫همین‌طور استخوان‌هاش.
‫- استخوان. ‫- برای سوپ آره.
‫- می‌دونی؟ ‫- خب تو این عصاره‌ها، عصاره پای مرغ نیست؟
‫فکر می‌کردم این عصاره‌ها ‫پودر پای مرغ باشن.
‫مثلاً پودرشون بکنن
‫و اینطوری مکعبی‌شون کرده باشن.
‫حس می‌کنم تا حالا بهت ‫نگفتم سوپ و اینجور چیزها درست کنی.
‫اگه می‌خوای برات درست می‌کنم.
‫ولی بعید می‌دونم دلت بخواد ‫سوپ من رو بخوری.
‫با عصاره مرغ آره، نمی‌خوام ممنون.
‫خب پس. چقدر گردنبندی که ‫برات گرفتم بهت میاد.
‫شبیه معلم‌های دبستان شدی!
‫معلم هنر مثلاً.
‫ممنونم.
‫خب بگو ببینم، جین چطوره؟
‫خوبه. فقط...
‫فقط یکم مریضه.
‫دارم واسه اون سوپ درست می‌کنم
‫چون به اندازه کافی آب نمی‌خوره
‫فلفل «کاین» ندارین؟
‫خیلی برای سرماخوردگی خوبه.
‫داریم.
‫بیا عزیزم.
‫ممنونم.
‫داری این رو می‌بینی؟
‫می‌خوای ببینیش؟
‫حتی نمی‌دونم باید چی بنویسم.
‫بگو شکست خوردیم همین.
‫ما شکست نخوردیم. من شکست خوردم.
‫ماموریت من بود؛ من...
‫نیازی نیست بگم تو هم بودی.
‫ادای مظلوم‌ها رو در نیار.
‫سلام‌سلام که می‌دونه.
‫ماموریتت رو تموم نکردی. ‫خودشون گفتن.
‫سلام‌سلام بهت گفت؟
‫آره. به‌خدا بی‌اجازه ‫نرفتم سر کامپیوترت.
‫چرا باید همچین کاری کنن؟
‫می‌خواستن بیام کمکت.
‫نه.
‫سلام‌سلام بهم گفت تو رفتی پیش «بِو»
‫چی می‌گی؟
‫واسه همین می‌دونستم اون‌جایی.
‫چرا باید همچین کاری کنن؟
‫گندش بزنن.
‫وایسا ببینم.
[ سوژه فرار کرد ]
[ ماموریت نا تمام : سومین ماموریت ناموفق ] [ منتظر دستورالعمل بعدی باشید ]
‫که اینطور.
‫ترجمه از «آیــــدا» ‫::. Ayda.NDR .::
‫اوه.
‫خوشمزه شده.
‫من دیگه خسته شدم جین.
‫آره.
‫فردا صبح می‌رم.
‫ممنون.