‫[نورفولک، انگلستان]
‫هرگز فراموشش نمی‌کنم.
‫فرمانده اسکادران اومد ‫پیشم و گفت...
‫برو یه کم بخواب چون فردا باید پرواز کنی.
‫به جلسه رفتیم...
‫و پرده‌ها رو کشیدن پایین.
‫در روز روشن و سر ظهر باید...
‫از ابرها می‌اومدیم پایین...
‫تا آلمان رو به زانو دربیاریم.
‫گفتش، باید به شما بگم، رفقا...
‫که اگه فقط یک هواپیما روی اون ‫هدف داشته باشیم...
‫ماموریت موفقیت‌آمیز میشه.
‫و وحشت کردم چون می‌دونستم...
‫با یه احتمال بسیار کم روبه‌رو هستیم...
‫که ممکنه آخرین ماموریت‌مون باشه.
‫خواستار تسلیم بی‌قید و شرط هستیم.
‫همین که جنگ جهانی دوم ‫وارد سال چهارمش میشه...
‫نتیجه درگیری هنوز مشخص نیست.
‫هیتلر اولین شکست بزرگش ‫در خاک روسیه رو تجربه کرده.
‫پس هر دو طرف میزان تولید رو می‌برن بالا ‫و رهبران بیشتر خطر می‌کنن.
‫[آلمان در استالینگراد تسلیم می‌شود!]
‫هیتلر و موسولینی متوجه میشن...
‫که تا چه حد بد اشتباه کردن.
‫ولی برای بردن جنگ، متفقین باید ‫دوباره اروپا رو فتح کنن...
‫و در نهایت به آلمان حمله کنن.
‫اراده‌شون برای مقاومت باید ‫کاملا در هم شکسته بشه.
‫فقط یک مشکل وجود داره...
‫اروپای اشغال شده به دست نازی ‫بهترین استحکامات دفاعی دنیا رو داره.
‫آتش!
‫یک جنگ تمام عیار می‌خواین؟
‫می‌خواین از قدرت تصور امروز ما هم ‫جامع‌تر و افراطی‌تر بشه؟
‫اینقدر نفوذناپذیره که ‫بهش میگن دژ اروپا.
‫ولی به قول انگلیسی‌ها، ‫دژ اروپا سقف نداره.
‫[اقدامات جنگی قدرت می‌گیرد]
‫پس حالا متفقین از آسمون ‫مایه ویرانی میشن...
‫تا ماشین جنگی هیتلر رو از بین ببرن.
‫باور داریم که نازی‌ها و ‫فاشیست‌ها خودشون اینو خواستن...
‫و بهش هم می‌رسن.
‫[جنگ جهانی دوم] ‫[از خطوط مقدم]
‫[قسمت چهارم: دژ اروپا]
‫هوانورد تنسی، جان لاکادو و افرادش...
‫قراره به قلب آلمان نازی پرواز کنن.
‫بخشی از لشکر بمب‌افکن‌ها هستن...
‫که برای نابود کردن محل‌‌های نظامی ‫و ساخت اسلحه آلمان طراحی شدن.
‫می‌دونستیم که به شدت ‫با ضدهوایی‌ها ازش دفاع میشه.
‫احتمالش خیلی کم بود که بتونیم موفق بشیم.
‫برای خدمه بمب‌افکن متفقین، ‫خطری بزرگ در پیش‌رو قرار داره.
‫هزاران ضدهوایی آلمان.
‫و صدها جنگنده لوفت‌وافه.
‫شروع کردیم به رد شدن از کانال.
‫دمای هوا ۵۰ یا ۶۰ درجه ‫زیر صفر بود.
‫ممکنه بود در یه ثانیه از ‫سرما یخ بزنی و بمیری.
‫ولی در مقایسه با چیزی ‫که در انتظارمون بود هیچی نبود.
‫خدای من!
‫وای!
‫ضدهوایی‌های آلمان ‫آسمون رو پر از توپ ضدهوایی کردن...
‫خرده‌های فلزی داغ و انفجاری.
‫وقتی گلوله‌ها منفجر می‌شدن ‫می‌تونستی صدای ترکش‌ها رو بشنوی...
‫که کمونه می‌کرد از هواپیما رد می‌شد.
‫و یهو در یک بازی بسیار مرگبار وارد شدیم.
‫از گوشه چشمم می‌تونستم ‫جنگنده‌های آلمانی رو ببینم...
‫که به سمت ما می‌اومدن.
‫- سمت راست. ‫- مراقبش باش، اسکاتی.
‫- حواسم بهش هست. ‫- دارن دور می‌زنن.
‫- زود باش دیگه... ‫- بالا سمت چپ.
‫آلمانی‌ها اینقدر سریع می‌اومدن، ‫که وقت فکر کردن نداشتن.
‫با سرعت ۶۰۰ کیلومتر در سرعت بهمون ‫نزدیک می‌شدن.
‫جنگنده، بالا سمت چپ.
‫- داره میاد. ‫- نمی‌بینمش.
‫سمت راسته.
‫بی ۱۷ سمت راست دچار مشکل شده.
‫- از موتورش دود بلند میشه. ‫- یه موتورش آتیش گرفته.
‫زود باشین، پسرها، از اون هواپیما ‫بیاین بیرون. بپرین بیرون.
‫تعجبی نداره که برخی از آدم‌ها ‫زیر چنین فشاری کم بیارن.
‫ترس و وحشت از نبرد ‫می‌تونه موهاتو سفید کنه.
‫بارها و بارها دیدم این اتفاق افتاده.
‫از خلبان به مسلسل‌چی میانه.
‫بالای هدف رسیدیم.
‫از خلبان به بمب‌انداز، به کشتی رسیدیم.
‫از بمب‌انداز به خلبان، دریافت شد.
‫بمب‌ها رها شد.
‫بمب‌ها روی هدف رها شد.
‫میری اونجا، می‌جنگی تا به هدف برسی.
‫بعدش سعی می‌کنی تمام ‫راه تا خونه رو برگردی.
‫باید تا حد زیادی نسبت ‫به این واقعیت مصون باشی...
‫که اگه زنده بمونی، ‫فقط بدجور خوش‌شانس بودی.
‫ولی وقتی از هواپیما پیاده میشی ‫و زمین رو می‌بوسی...
‫و میگی، خدا رو شکر که برگشتم، ‫از اون جون سالم به در بردم...
‫و بعد فردا دوباره بلند میشی ‫و میری تا تکرارش کنی؟
‫خیلی دل و جرات می‌خواد.
‫خیلی باید روحیه داشته باشی.
‫ولی می‌دونستیم برای آزادی ‫و رهاسازی وظیفه‌ای داریم.
‫تا تابستان ۱۹۴۳...
‫۷۰ هزار تن ماده منفجر روی ‫آلمان ریخته شد.
‫ولی بمب‌افکن ها نتونستن ‫اهداف کلیدی رو نابود کنن...
‫و راه نفوذی به دژ اروپا باز کنن.
‫راه‌حل بریتانیا...
‫انتخاب اهداف آسونتر بود.
‫مه ۱۹۴۳.
‫خبر بسیار خوب و مهمی از آفریقا رسید.
‫دیروز بعد از ظهر حدود ۴:۳۰...
‫جنگ در آفریقای شمالی به پایان رسید.
‫آمریکایی‌ها و انگیسی‌ها پیروزی ‫نهایی و قاطعی...
‫در برابر ارتش آفریقای رومل بدست اوردن.
‫بمب‌افکن‌ها در سه موج ‫مرگبار حمله کردن...
‫تا آخرین بمباران هوایی رو انجام بدن...
‫و یکی از سنگین‌ترین بمباران‌ها ‫در تمام این نبرد بوده.
‫و به زودی صدها پرچم سفید در ‫سرتاسر این محل برافراشته شد.
‫متفقین حالا کنترل تمام ‫ساحل آفریقای شمالی رو بدست اوردن...
‫که امکان جدید و امیدوارکننده‌ای رو ‫مطرح می‌کنه، از جنوب وارد اروپا بشن.
‫ایتالیای فاشیست موسولینی ‫درست در آنطرف مدیترانه‌س.
‫پیشوا و دوچه در جلسه‌ای...
‫عزم مردم خود رو...
‫برای ادامه جنگ تا پیروزی پایانی ابراز کردن.
‫نقشه، پیاده کردن نیرو در سیسیلی...
‫بعد ادامه جنگ تا خود رُم بود.
‫[حمله ایتالیا] ‫[ژوئن ۱۹۴۳]
‫در میون نیروهای مهاجم موریس وایت، ‫یه مرد جوان هست که به سمت ناشناخته‌ها میره.
‫از همه طرف کشتی‌ها دیده می‌شدن...
‫تا جایی که چشم کار می‌کرد.
‫همونجا وسط دریای مدیترانه نشسته بودیم.
‫هوای قشنگ و خوبی بود.
‫آرامش قبل از توفان بود.
‫آره، طبیعی ـه که بترسی چون ‫نمی‌دونی واقعا چه انتظاری باید داشته باشی.
‫در میاد پایین و باید پیاده بشی.
‫و توی آب می‌پری و ‫شروع می‌کنی به تقلا یا شنا کردن.
‫وقتی رسیدیم بهمون شلیک نشد.
‫بیشتر دردسرمون برای ورود به شهر بود.
‫آتش!
‫نمی‌تونستی سرتو در فضای باز بیاری بالا ‫چون راحت می‌زدنت.
‫یادمه یه مسلسل‌چی آلمانی روی ‫یه کپه سنگ نشسته بود.
‫تسلیم شو! ‫اسلحه‌تو بنداز!
‫داد می‌زدیم سرش که تسلیم شو.
‫ولی می‌گفت، بیاین و منو بگیرین.
‫به پیش!
‫تیر خورد توی صورتش و تخم چشم‌هاش ‫روی گونه‌هاش آویزون بود.
‫ولی با اینکه کور شده بود، ‫بازم گلوله‌بارون‌مون می‌کرد.
‫ولی هیچوقت نه متوقف شدیم و نه تردید کردیم.
‫همینطوری جلو رفتیم.
‫موریس و رفقاش بیشتر ‫و بیشتر به ایتالیا نفوذ کردن...
‫روستا به روستا رو پس گرفتن.
‫توی یه خونه بزرگ سر و صدایی شنیدیم.
‫به آلمانی داد زدیم که بیا بیرون ‫و همه چیز ساکت شد.
‫به زور رفتیم و تو حدود ۲۰ نفر اونجا بودن.
‫افراد سالمند، زن و بچه.
‫و روزها بود که غذا نخورده بودن.
‫واقعا داشتن از گرسنگی تلف می‌شدن.
‫اگه بهشون یه قوطی گوشت کنسروی می‌دادی ‫مثل این بود که دنیا رو بهشون دادی.
‫بعد از سه سال جنگ، محلی‌ها ‫فقط می‌خواستن جنگ تموم بشه.
‫مورد لطف و رحم...
‫انگلیسی‌ها و آمریکایی‌ها قرار گرفتیم.
‫نانوایی‌های ما رو گرفتن تا ‫برای سربازهاشون نون درست کنن.
‫مجبور شدم نون بدزدم.
‫قدرتی نداشتیم. چی کار می‌تونستم بکنم؟
‫نه خونه‌ای داشتیم، نه وسایلی، نه هیچی.
‫همه چیزو ازمون گرفته بودن.
‫حمله نیروهای متفقین منجر به ‫تصرف بیش از ۱۲ شهر جدید شده...
‫و دارن در جبهه سیسیلی به پیش میرن.
‫با قدرت جلو میریم تا ایتالیایی‌ها ‫رو هر چه زودتر...
‫از جنگ بیرون بندازیم.
‫از تعداد ایتالیایی‌های تسلیم شده ‫شگفت‌زده شدم.
‫اصلا نمی‌خواستن بجنگن.
‫از موسولینی و آلمانی‌ها خسته شده بودن.
‫چند تایی پرچم سفید ‫به زیر تفنگ‌هاشون چسبونده بودن...
‫و تفنگ رو می‌اوردن بالا ‫و دستها رو هم می‌اوردن بالا، پس...
‫متفقین با موفقیت وارد دژ اروپا شدن.
‫ولی خیلی مونده بود جنگ تموم بشه.
‫آلمانی‌ها و شوروی‌ها در ‫یک نبرد بزرگ با تانک‌ها...
‫در نزدیک شهر کورسک درگیر بودن.
‫ارتش سرخ بیشتر از ۲۰ کیلومتر از منطقه رو...
‫با کشتن ۱۲ هزار آلمانی دیگه به تصرف دراورد.
‫و در آسیا، سرنوشت جنگ در حال تغییره.
‫ایالات متحده و بریتانیا...
‫همچنان در برابر آسیای شرقی ‫بزرگتر مقاومت می‌کنن.
‫باید دست به دست هم بدیم ‫و خودمونو از قید و بند اونا آزاد کنیم!
‫هدف ژاپن به تصرف دراوردن ‫تمام شرق آسیاست...
‫و برای عملی کردن این هدف، ‫یه دژ برای خودشون درست کردن.
‫دژ اونا در اقیانوسه...
‫مجموعه‌ای از جزایر دفاعی و ‫استراتژیک در سرتاسر اقیانوس آرام.
‫به پیش میریم...
‫تا به خود جزایر ژاپنی حمله کنیم.
‫به کمتر از پیروزی کامل راضی نخواهیم شد.
‫برای بردن جنگ...
‫آمریکایی‌ها باید این جزایر ‫رو یک به یک فتح کنند.
‫هدف بعدی‌شون جزیره مرجانی ‫کوچک و حلقه‌ای شکل تاراواست.
‫[نبرد تاراوا] ‫[نوامبر ۱۹۴۳]
‫تکاوران نیروی دریایی آمریکا ‫به سمت تاراوا میرن.
‫بین اونا جو واروسینی ۱۷ ساله از ‫کالیفرنیا حضور داره.
‫به اندازه بقیه ترسیده بودم.
‫ولی نمی‌دونم، حس می‌کردم دارم ‫یه کاری می‌کنم و حس خوبی داشتم.
‫خیلی جو جالبی وجود داشت.
‫یهو هواپیماها اومدن و بمباران کردن.
‫و باشکوه بود.
‫به وجد اومدم.
‫خب، به یکی از بچه‌ها گفتم، ‫می‌خوام به اون جزیره برم.
‫گفتم، اونجا دیگه هیچ موجود زنده‌ای نداره.
‫چیزی که جو نمی‌دونه اینه ‫که ۵ هزار سرباز ژاپنی...
‫از این بمباران جان سالم به در بردن.
‫به خیال خودم فکر می‌کردم ‫مثل فیلم‌هاست.
‫در قایق باز میشه و ‫پا توی یه ساحل میذاریم.
‫ولی تمام آب پر شده بود از گلوله.
‫اولین نفر در قایق‌مون با ‫یه ترکش توی گردنش از پا دراومد.
‫گروهبان رفت کمکش کنه و ‫یه ترکش خورد توی سرش.
‫بلافاصله تموم کرد.
‫ولی می‌خواستم شجاعتم رو نشون بدم.
‫مهم نبود چی میشه، می‌خواستم برم جلو.
‫می‌رفتم زیر آب و تا جایی که می‌تونستم ‫نفس‌مو نگه می‌داشتم.
‫ولی وقتی به ساحل رسیدم، کلی ‫ژاپنی منتظرمون بودن.
‫جهنمی به پا شد.
‫خیلی عجیب بود.
‫بهمون گفتن، به هر چی ‫پشت این خط باشه، شلیک کنین.
‫برامون مهم نیست چیه، شلیک کنین.
‫آتش!
‫ولی بعد ستوان‌مون کشته شد.
‫با سرنیزه یه تفنگ زدن توی گردنش.
‫کاملا سرش قطع شده بود.
‫اوضاع ناجور شد.
‫به پیش!
‫اینقدر شلیک کردم تا تفنگ خالی شد.
‫دو نفر پریدن و منو گرفتن ‫و کشیدنم بالای دیوار.
‫همونجا پایان کارم بود.
‫بیش از هزار نفر از ‫هم‌رزمان جو کشته شدن.
.ژاپنی ها تا لحظه ی مرگ میجنگند
.نزدیک به 5 هزار نفر کشته شدند
‫فقط ۱۷ سرباز ژاپنی زنده موندن و تسلیم شدن.
‫اونا هم آدم بودن.
‫مادر و پدر داشتن، ‫مثل ما که مادر و پدر داشتیم.
‫چه درست و چه غلط ‫برای کشورمون می‌جنگیم.
‫اونا هم چه درست و چه غلط ‫برای کشورشون جنگیدن.
‫تا جایی که به من مربوطه، شجاع بودن.
‫آمریکایی‌ها یک قدم مهم به سمت...
‫عقب روندن ژاپنی‌ها در آسیا برداشتن.
‫ولی جلوی اونا یک اقیانوس بزرگ قرار داره...
‫و چند ده جزیره که باید فتح بشه...
‫قبل از اینکه حتی بتونن ‫به خود هدف ژاپن نزدیک بشن.
‫در همین حال، در اروپا...
‫بمباران پشت سر هم اهداف ‫نظامی آلمان ادامه داره.
‫ولی ماشین جنگی نازی همچنان ‫به ساخت تانک اسلحه ادامه میده.
‫میلیون‌ها دست باید مشغول کار بشن...
‫و به خط مقدم تمام سلاح‌هایی ‫که نیاز دارن رو برسونن.
‫پس چرچیل تصمیمی بی‌رحمانه گرفت...
‫بمباران رو به سمت شهروندان ‫غیرنظامی آلمان بکشونه...
‫روحیه‌شونو تضعیف کنه و حمایت ‫از جنگ هیتلر رو به حداقل برسونه.
‫وقتی هر هفته از جنایت‌های ‫وحشتناکی می‌خونیم...
‫که ارتش‌های آلمان سرمون نازل می‌کنن...
‫باید اطمینان حاصل کنیم که ‫شمشیر عدالت رو به دست داریم.
‫۷۸۷ بمب‌افکن سنگین...
‫به سمت آلمان میرن.
‫ماموریت، با خاک یکسان کردن هامبورگ.
‫[توفان آتش هامبورگ] ‫[جولای ۱۹۴۳]
‫گونتر لوکز ۱۴ ساله با ‫برادرش توی خونه تنهاست.
‫یه برگه اعلامیه پیدا کردم.
‫نوشته بود، شهر هامبورگ رو ترک کنین ‫تا از تلفات غیرضروری جلوگیری بشه.
‫نیروی هوایی سلطنتی ‫پاشو امضا کرده بود.
‫ترسیدم و به برادرم گفتم.
‫گفتش، یه مشت تبلیغ سیاسی ـه.
‫خب، انداختمش توی سطل آشغال.
‫گونتر که خاطر جمع شده میره بخوابه.
‫ولی در پوشش تاریکی، بمب‌افکن‌ها میان.
‫هزار تُن ماده منفجره، که برای ‫گسترش آتش طراحی شده بودن...
‫روی شهر خفته ریخته شد.
‫گونتر برادرش رو بیدار کرد.
‫از پنجره بیرون رو نگاه کردم ‫و دریایی از شعله‌ها دیدم.
‫هر جا رو نگاه کردم، فقط شعله بود.
‫خونه کناری فرو ریخت.
‫برادرم گفت، باید برم و ‫ببینم چی سر عمه اولگا افتاده.
‫نمی‌خواستم تنها اونجا بمونم.
‫ولی رفتش بیرون و برنگشت.
‫با خودم گفتم باید برم بیرون.
‫در رو باز کردم...
‫و دیدم آدم‌ها دارن ‫زنده زنده می‌سوزن.
‫۴۵ هزار شهروند آلمانی کشته شدن.
‫برادر گونتر یکی از اوناست.
‫هامبورگ ویرانه شده.
‫[پایگاه نیروی هوایی، انگلستان]
‫در انگلستان، خلبان بمب‌افکن دان ویکنز...
‫دستورات جدیدی می‌گیره.
‫بهمون گفتن به هامبورگ بریم.
‫به افسر اطلاعات گفتیم...
‫آخه برای چی باید به هامبورگ بریم؟
‫بمباران شده.
‫تمام شهر یه گوله آتیش بود.
‫گفتش، خب، تنها ساختمونی که ‫سالم مونده دفتر اصلی پست ـه.
‫و پناهگاه‌های اضطراری ساختن ‫و ۶۰ هزار شهروند وجود داره.
‫هدف شما همونه.
‫خب، چی فکر می‌کنی؟
‫همون فکری رو می‌کنی که ما کردیم.
‫چشم‌هامونو بستیم و گفتیم، وای.
‫و اونا آدم‌های بدی هستن.
‫و ما آدم‌های خوبی بودیم ‫و اونوقت باید این کار رو بکنیم؟
‫چاره‌ای نداشتیم.
‫رفتیم و انجامش دادیم.
‫وقتی این دستور رو بهمون دادن ‫بدحال‌تر از این جوونا...
‫پیدا نمی‌کردی.
‫و کار قهرمانانه‌ای نیست ‫و کار وحشتناکیه.
‫و بخشی ازش هستیم، ‫چه دوست داشته باشیم و چه نه.
‫متفقین امید داشتن ‫که بمباران شهرها...
‫باعث بشه آلمانی‌ها ‫مخالف جنگ بشن.
‫ولی برای برخی تاثیر عکس داشت.
‫خب با خودم گفتم، آلمان در خطره.
‫می‌خوام وظیفه‌مو انجام بدم ‫و نذارم سقوط کنه.
‫و بعدش داوطلب شدم.
‫مادرم گفت، اصلا منطقی نیست، ‫ولش کن و بمون.
‫ولی از آمریکایی‌ها و انگلیسی‌ها متنفر بودم.
‫[هامبورگ]
‫جنگ برای اروپا شروع شده.
‫متفقین سیسیلی رو ایمن کردن.
‫هدف بعدی‌شون رُم خواهد بود.
‫قطعا یکی از سنگین‌ترین ‫حملات روزانه در جنگ بود.
‫تخریب وحشتناک قدرت و اراده.
‫موسولینی به مردمش قول داده بود...
‫که بمب‌های دشمن هرگز ‫روی رُم نمی‌ریزن.
‫بمباران شهرهای بزرگ کار ‫بسیار وحشتناکیه.
‫نمی‌دونیم چه بلایی ‫سر مردم ایتالیا میاره.
‫ولی قطعا اراده‌شون برای ‫ادامه جنگ رو ضعیف می‌کنه.
‫ایتالیایی‌ها کاسه صبرشون لبریز شد.
‫رژیم تبهکار، فاسد و فاشیست در ایتالیا...
‫داره تیکه تیکه میشه.
‫موسولینی برکنار شد.
‫هیتلر دستور عملیاتی رو ‫برای نجات و اوردنش به جای امنی رو میده.
‫دیکتاتور ایتالیا ‫فرار بزدلانه‌شو با یه تله‌کابین...
‫به اونطرف دره آپناین انجام داد.
‫از اونجا هواپیمایی منتظر بود تا ‫اونو به هیتلر نگران برگردونه.
‫حالا ایتالیایی‌ها تغییر جبهه دادن ‫و با متفقین همدست شدن.
‫دو ساعت پیش، ایتالیا ‫با آلمان اعلام جنگ کرد.
‫اعلامیه میگه که هیچ ‫صلحی وجود نخواهد داشت...
‫تا وقتی که یه آلمانی در ‫خاک ایتالیا حضور داره.
‫ولی نبرد برای ایتالیا خیلی مونده تا تموم بشه.
‫خط دفاعی نازی‌ها درست ‫به جنوب پایتخت می‌رسه...
‫و از شهر کلیدی کاسینو می‌گذره.
‫تصرف کاسینو می‌تونه ‫به معنای باز شدن جاده رُم باشه.
‫[نبرد مونته کاسینو] ‫[ژانویه ۱۹۴۴]
‫آلمانی‌ها در ارتفاعات مستقر شدن.
‫[کاسینو، ۱۱ کیلومتر]
‫دستور گرفتیم به طرف کاسینو بریم.
‫من با گروه تک‌تیراندازهام بودم.
‫ولی فکر کردیم دیگه جنگی در کار نیست.
‫ولی چند متر دورتر، متفقین بمباران کردن.
‫تلفات بسیاری داشتیم.
‫مرده‌ها روی هم در ‫دامنه تپه تلنبار شدن.
‫ولی به وظیفه و کارمون ادامه دادیم.
‫هر چی بیشتر بمباران و خمپاره‌بارون می‌کردیم، ‫دفاع‌شون قوی‌تر می‌شد.
‫واقعا از یه ویرانه به عنوان ‫یه دژ استفاده می‌کردن.
‫هر صبح یه تفنگ آلمانی عادت داشت ‫کل منطقه رو تیربارون کنه.
‫فقط ۵۰ متر فاصله داشتن.
‫وقتی خیلی، خیلی ساکت شد، ‫می‌تونستیم باهاشون حرف و داد بزنیم.
‫و به همدیگه مزخرف میگفتیم
‫ولی بعدش دوباره خمپاره‌بارون ‫شروع می‌شد.
‫آتش!
‫تا هفته‌ها متفقین ‫روی تپه‌ها زمین‌گیر بودن.
‫اصلا نمی‌تونستیم تکون بخوریم.
‫ولی می‌دونستیم آلمانی‌ها ‫صومعه بالای مونته کاسینو رو اشغال کردن.
‫توپخانه آلمانی اون بالا بود که ‫حرکات ما رو زیرنظر داشت.
‫متفقین بی‌تاب بودن که ‫محل رو بمباران کنن...
‫ولی حتی در جنگ هم قوانینی برای جلوگیری ‫از تخریب ساختمونهای فرهنگی وجود داره.
‫از رییس‌جمهور رزولت دستور داشتیم...
‫که نباید مونته کاسینو رو بمباران کنیم...
‫چون یه سازه مذهبی بسیار مهم بود.
‫با اینحال به خاطر همین ‫برای موقعیت ما بسیار حیاتی بود...
‫در نهایت دستور از رییس‌جمهور رسید ‫که بمباران کنین.
‫این وظیفه به من سپرده شد تا ‫برای این حمله برنامه‌ریزی کنم.
‫روز بمباران رو خیلی خوب یادمه.
‫آسمون آبی زیبا و هوا گرم بود.
‫با بمب‌افکن‌های سنگین‌مون ‫می‌رفتیم تا موقعیت آلمانی‌ها رو...
‫با خاک یکسان کنیم.
‫و خیلی حس خوبی داشتم که ‫من به برنامه‌ریزی این حمله کمک کردم.
‫صومعه با خاک یکسان شد.
‫ولی متفقین با گزارش‌های ‫اطلاعاتی‌شون گمراه شده بودن.
‫فکر کردن که آلمانی‌ها اونجا بودن.
‫ولی هیچ آلمانی اون بالا نبود.
‫از رفتن به صومعه منع شده بودیم.
‫غیرنظامیان بسیاری داخل ‫زیرزمین قایم شده بودن.
‫به هیچ موفقیتی دست پیدا نکردم.
‫هیچی.
‫می‌تونستی صدای ‫جیغ‌ها رو بشنوی، مامان! بابا!
‫همه دنبال عزیزان‌شون می‌گشتن.
‫اون جیغ‌ها...
‫قابل فراموش شدن نیستن.
‫[رُم]
‫چهار ماه دیگه از ‫جنگ وحشیانه لازمه...
‫تا متفقین به پایتخت ایتالیا برسن.
‫از جبهه ایتالیایی...
‫که لشکر سبک زرهی ‫و پیاده‌نظام...
‫با خوشحالی وارد رُم و قلب شهر شدن.
‫دژ اروپا حسابی باز شده بود.
‫در همین حال، در انگلستان، متفقین عملیات ‫مخفیانه‌ای رو برنامه‌ریزی می‌کردن...
‫که مسیر جنگ رو عوض خواهد کرد.
‫تعداد بسیار زیادی...
‫از تجهیزات نظامی...
‫توسط نیروهای تهاجمی ‫متفق تولید شدن.
‫این بزرگترین عملیات تهاجمی ‫نظامی در تاریخ است.
‫حمله‌ای که تا ابد با ‫اسم روز اعزام شناخته میشه.
‫می‌دونستیم که قراره ‫عملیات مهمی باشه.
‫و هدفش رو می‌دونستیم.
‫می‌رفتیم اروپا رو آزاد کنیم.
‫چشمان دنیا به شماست.
‫امیدها و دعاهای مردم آزادی‌دوست ‫در هر جای دنیا همراه شماست.
‫چیزی کمتر از پیروزی ‫کامل رو نمی‌پذیریم.
‫موفق باشید.
‫همه مضطرب بودن که زودتر ‫به اون ساحل برسن و بجنگن.
‫فکر نمی‌کردیم بتونیم موفق بشیم.
‫من اصلا قصد نداشتم زنده ازش بیرون بیام.