‫ارائه شده توسط وبسايت ديجي موويز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫عذر مي‌خوام، جناب پليس.
‫اگه درمورد صداي ناله كردن اومدين،
‫كه ديشب از خوابگاهم مي‌اومد،
‫مثل اينكه تموم شده.
‫مسئله اين نيست.
‫بزرگتر خونه نيست؟
‫يه نفر كه مسئول باشه.
‫بله.
‫پدرم مدير اينجاست.
‫ميرم بيدارش كنم.
‫شما دختر «الاريك سالتزمن» هستين؟
‫بله.
‫يكي از دختراش هستم.
‫چرا؟
‫متأسفانه خبر هاي بدي دارم.
‫ترجمه‌اي از ‫حـــامـــي مــغــيــثــي
‫ترسونديم.
‫فكر كردم رفتي.
‫يه سخنراني كرده بودي
‫درمورد اينكه لياقتت ‫اين نيست، يادته؟
‫خب، خوشحالم تأثير خودشو گذاشت.
‫مي‌خواي امروز چي كار كني؟
‫به لطف تو،
‫«كليو» برگشته.
‫بنظرم بايد جشن بگيريم.
‫«جوزي»!
‫اين ديگه چي بود؟
‫«ليزي».
‫تا سه نشه، بازي نشه، نه؟
‫از روي تجربه بخوام بگم...
‫بيشتر از اين هم ممكنه بشه.
‫- واسه چي مي‌پرسي؟ ‫- چون گفتي دو نفر ديگه
‫كه اومدن اينجا بمونن...
‫الآن مُردن.
‫«راف» كه... از نظر فني ‫هنوز زنده‌ست.
‫و قبل اينكه اينجا ‫تبديل به مدرسه بشه،
‫اين اتاق مال خون‌آشامي ‫به اسم «استفان سالواتوره» بود.
‫كه اونم مُرد.
‫يه جورايي مثل «لندون»،
‫اگه حرف «كليو» ‫درموردش درست باشه.
‫فرض بگيريم كه باشه،
‫«لندون» حركت قهرمانانه نهايي رو زد.
‫كه يعني شانس نياورد.
‫ورزشكار ها خرافاتي هستن.
‫شايد واسه همين ملت ‫فكر مي‌كنن ما احمقيم.
‫بعد اينكه با دكتر «سالتزمن» حرف زدي،
‫اتاق دائمي‌ات رو بهت مي‌ديم.
‫هي. پسر فكر مي‌كردم حالا كه ‫دوست‌هاي ماورائي هستيم،
‫بيشتر هيجان زده بشي.
‫حتي با اينكه من دقيقا ‫قدرت‌هاي خودم رو نمي‌شناسم.
‫با هم پيداش مي‌كنيم.
‫يعني تو، من...
‫و «ليزي»
‫توي يه مدرسه هستيم.
‫چه اشتباهي ممكنه پيش بياد؟
‫«ام‌جي».
‫«ليزي» بهت نياز داره.
‫چند وقته اينجايي؟
‫بيشتر شبم رو اينجا بودم.
‫الهام‌هاي من مواقع ‫عجيبي بهم داده مي‌شن.
‫خوشحالم اينطوريه، چون مطمئنم ‫به كار من هم مياد.
‫تو هم نتونستي بخوابي؟
‫چطوري بخوابم؟ ‫به بلايي كه سر...
‫«لندون» اومد فكر مي‌كنم،
‫كه چطوري «هوپ» رو ‫دادم دست «ماليور».
‫و با اين كارم كل ‫مدرسه رو دو دستي تقديم كردم.
‫دنبال يه راهي‌ام كه
‫جبرانش كنم.
‫منم دلم براي «لندون» تنگ شده، ولي...
‫نمي‌تونم كمكش كنم.
‫پس به تو كمك مي‌كنم.
‫سوال اينه چطوري كمكت كنم؟
‫آره، منم... نمي‌دونم،
‫فكر كنم خودت استاد ‫بخشيده شدن باشي.
‫آخه تو سعي كردي ‫«هوپ» رو بكشي،
‫و حالا شدي پايه ثابت جوخه.
‫پس تو...
‫متأسفم. شوخي...
‫...خيلي زشتي بود.
‫بعضي اوقات مي‌خنديم ‫كه نزنيم زير گريه.
‫اگه مي‌خواي بخشيده بشي،
‫بايد با دوست‌هات ‫روراست باشي.
‫دوست هامون.
‫درك مي‌كنن.
‫درست مثل موقعي ‫كه من داستان خودمو گفتم.
‫پس بريم پيششون.
‫ببينيم حق با تو ـه يا نه.
‫واقعا مسخره‌ست.
‫پدر ما عملا تمام عمرش رو
‫پاي مراقبت از اين ‫شهر گذاشت،
‫حالا زندگيش دست دكتر هاييه ‫كه حتي نمي‌دونن
‫حمله حيوان‌ها چطوري بنظر مياد.
‫«ليزي»، درك مي‌كنم
‫چقدر واست سخته،
‫ولي آروم باش.
‫چطوري مي‌توني همچين چيزي بگي،
‫وقتي دارن بدنش رو مي‌بُرن.
‫وقتي آقاي «ويليامز» رفته ‫شانگهاي پيش «اما»؟
‫وقتي مامان توي راه كنگو ـه،
‫كه خود اون هم دنبال ‫يه راهيه كه جون ما رو نجات بده؟
‫لازم نيست جواب بدي، ‫چون خون «ام‌جي»
‫مي‌تونه مشكل بابا رو ‫طي يه ثانيه درست كنه.
‫اگه بتونه قبول كنه.
‫«ليزي»،
‫مي‌فهمم چي ميگي، خب؟
‫ولي بقيه هم مي‌فهمن.
‫كه چي؟ هيچ‌كس ما رو ‫اينجا جدي نمي‌گيره،
‫اونا كه بهمون نميگن ‫چه خبر شده،
‫به جز اينكه به ‫پدر ما حمله شده.
‫ميگن ماشين زده بهش.
‫ما فقط مي‌دونيم كه داره ‫براي نجات جونش مي‌جنگه.
‫ما «لندون» رو از دست داديم.
‫بابا از پسش برمياد.
‫دليلي نداره به نتيجه ‫ديگه‌اي فكر كنيم.
‫باشه؟
‫«ام‌جي».
‫چيزي مي‌توني بشنوي؟
‫عمل دكتر «سالتزمن» ‫تموم شده. وضعيتش پايداره.
‫خدايا شكرت. ‫خب، كِي مي‌تونيم ببينيمش؟
‫مهم‌تر از اون... ‫تو كِي مي‌توني ببينيش؟
‫زود.
‫ولي فكر نكنم من بتونم
‫مشكلش رو حل كنم.
‫تازه خبر ها رو شنيديم.
‫حال دكتر چطوره؟
‫«هوپ» كجاست؟
‫نكنه مشكلي هست؟
‫كلي مشكل هست.
‫هيچ‌كدومش ارزش نداره ‫درموردش حرف بزنم.
‫نيومدم اينجا حرف بزنم، ‫اومدم نوشيدني بخورم.
‫يه بطري تكيلا واسم بيار.
‫مزه هم واسم بيار.
‫تو مزه خوبي مي‌شي.
‫خب...
‫يه نوشيدني ديگه مي‌خواي؟
‫خودم درستش مي‌كنم.
‫مي‌شه مزاحم بشم؟
‫اين سليطه
‫ديگه كيه؟
‫عمه «ربكا» من.
‫ديگه خيلي شده، كوچولو.
‫فكر مي‌كردم از ديدنم ‫بيشتر خوشحال بشي.
‫خوشحال كه بودم.
‫ولي بعدش تورو ديدم.
‫خانم، گوش كن...
‫از اونجا كه لهجه قشنگي داري،
‫ولي شايد نگرفتي چي شد.
‫بنظر نمياد دلش بخواد اينجا باشي.
‫آره، منم فقط...
‫يه ترانه ديگه مي‌خوام.
‫چون راست مي‌گفتي، ‫من واقعا سليطه‌ام،
‫و موسيقي كانتري براي ‫آدم‌هاي بد سليقه‌ست.
‫مي‌شه بري عوضش كني؟
‫بله.
‫«فريا» واسم تعريف كرد.
‫ببخشيد كه اون روز ‫كنارت نبودم، ولي...
‫الآن اومدم.
‫مي‌خواي جبرانش كنيم؟
‫با يه سخنراني خانواده «مايكلسون»؟
‫«هوپ»، اين چيزي بود ‫كه ازش مي‌ترسيدم.
‫هميشه فكر مي‌كردم واست ‫عمه باحاله باشم، ولي...
‫يه طوري رفتار مي‌كني ‫انگار من زيادي پيرم.
‫خدايا، بگو كه جمله‌ام درست بود.
‫نزديك بود، حالا مي‌خواي ‫چطوري خوش بگذروني؟
‫با نوشيدني شروع كنيم.
‫سختي روز اوله، نه؟
‫آره، عجيب ترين روزمه.
‫مرسي كه حواست بود.
‫چرا توي بيمارستان نيستي؟
‫چون بعضي وقت‌ها،
‫با يه خواهر «سالتزمن» ‫توي رابطه بودن،
‫به اين معني نيست كه ‫تو هم يكي از اوناي.
‫تازه از بيمارستان هم بدم مياد.
‫به خودت سخت نگير، خب؟
‫چطوري كنار اومدي...
‫كه با يه «سالتزمن» باشي؟
‫از نظر فرضي پرسيدم.
‫واقعا از من راهكار ‫عاشقانه مي‌خواي؟
‫مي‌دونم وقتي با «مايا» بودي
‫خيلي اذيتت كردم.
‫ولي در دفاع خودم بگم،
‫اگه مي‌دونستم گرگينه‌اي
‫يه‌مقدار بيشتر مراعات مي‌كردم.
‫مرسي.
‫ولي از نظر فرضي ‫داري درمورد «ليزي» مي‌پرسي؟
‫در اين صورت، پسر... ‫خيلي كمك لازمي.
‫حتي نمي‌دونم حسش ‫نسبت به من چيه،
‫فقط اينكه...
‫دوست دارم يه كاري ‫واسش بكنم.
‫كه بهش نشون بدم ‫توي اين حالش تنها نيست.
‫خب، وقتي اينطوري مي‌گي...
‫انگار مشكل جفتمون يكيه.
‫رفتم پيش «فينچ».
‫«هوپ» توي مدرسه نيست و...
‫و مشخصا وقتي نبودم ‫يه مسئله مهم رو از دست دادم.
‫با پروفسور «واردموس» ‫تماس جادويي برقرار كرديم،
‫كه بهمون گفت من ‫از چي مي‌ترسيدم.
‫دكتر توي كما ـست.
‫خون ما... نمي‌تونه ‫دكتر «سالتزمن» رو بيدار كنه.
‫مثل اينكه ترميم ‫مغز انسان...
‫به اين سادگي نيست.
‫مثل يه سري بيماري‌هاي خاص.
‫دكتر ها هم بالأخره ‫يه چيزي گفتن،
‫گفتن نمي‌شه فهميد ‫با چي سر و كار داريم،
‫تا زماني كه بابا بيدار بشه.
‫اگه بشه.
‫شايد راهي باشه كه ‫دكتر «سالتزمن» رو بيدار كنيم،
‫و بفهميم مشكل چيه.
‫چطوري؟
‫قدرت يه خون‌آشام ديگه.
‫هموني كه وقتي من ‫توي ذهن «ماليور» بودم،
‫سعي كرد بهم نزديك بشه.
‫ورود به روانش.
‫راست ميگه، ‫اگه بتونم شما رو ببرم اونجا،
‫- و دكتر رو پيدا كنيد... ‫- شايد بتونيم
‫با خودمون برگردونيمش.
‫نقشه خوبيه.
‫ولي ما مي‌دونيم كه ‫يه هيولا بهش حمله كرده،
‫شرمنده «كيلب»، ‫ولي من به كسي كه
‫ما رو به «ماليور» فروخت ‫اعتماد نمي‌كنم.
‫كه فكر كنم يعني كار خودته.
‫لياقت شنيدنش رو داشتم.
‫فقط كاش مي‌تونستم ‫يه كاري بكنم.
‫شايد بتوني.
‫چون «اليزابت» راست ميگه،
‫و يه هيولاي ديگه‌اي ‫اون بيرون هست.
‫دكتر «سالتزمن» تنها كسي نيست ‫كه تو بهش بدي كردي...
‫و الآن توي خطره.
‫يا بعد چيزي كه سر «لندون» اومد، ‫نياز به كمك داشته باشه.
‫ميرم دنبال «هوپ».
‫نوشيدني‌ات رو تموم نمي‌كني؟
‫نه، بنظرم بهتره زياده‌روي نكنم.
‫شايد واقعا پير شدم.
‫منظورم اون نوشيدني نبود.
‫به اندازه كافي خوردم.
‫بعدشم، تقريبا خونش تموم شده.
‫كه چي؟
‫مي‌شه تا قطره آخر خورد، ‫بعد بريم سراغ يكي ديگه.
‫خودت گفتي خوش بگذرونيم.
‫امروز هرچيزي ديدي رو فراموش كن.
‫برو. و يادت هم بمونه ‫موسيقي كانتري افتضاحه.
‫تعجب كردم تا همينجا ‫به تظاهر كردن ادامه دادي.
‫حتما خيلي واست سخت بوده.
‫واسم سخته كه ببينم توي ‫اين زمان تنها باشي،
‫با اينكه خانواده‌اي داري ‫كه دوستت دارن.
‫كسايي كه دقيقا همين ‫چيز ها رو تجربه كردن.
‫لطفا بيا بريم خونه.
‫هيچي درمورد شرايط من نمي‌دوني.
‫چي رو از قلم انداختم؟
‫واقعا سه‌رگه بودن
‫انقدر با خون‌آشام بودن متفاوته؟
‫مسئله اين نيست كه تو ‫چي رو از قلم انداختي، عمه «بكس».
‫انسانيتت.
‫ديگه دير شده.
‫انسانيت من تغيير كرد...
‫اونم زماني كه «لندون» رو ‫با شمشيرم كشتم.
‫ولي بايد اعتراف كنم،
‫واقعا خيلي بار من سازگاره.
‫انگار ديگه خسته شده بودم ‫كه احساساتم منو كنترل كنن.
‫مثل عشق، فقدان، غم، تكرار.
‫بالأخره آزاد شدم.
‫پس سعي نكن منو منصرف كني. ‫قرار نيست برگردم.
‫پس چرا منو آوردي اينجا؟
‫كه يه پيغامي رو برسونم.
‫كه مطمئن بشم دوست‌هاي كوچولوـم ‫هم از من دور بمونن.
‫فكر نكنم به حرفت گوش بدن.
‫بلند و رسا به گوششون مي‌رسونم.
‫«هوپ»، به خودت بيا.
‫خود خودمم.
‫مي‌دونم از وقتي يه دختر كوچولو بودم،
‫مي‌خواستي جلوي اين ‫اتفاق رو بگيري، ولي...
‫...فقط داشتي به تأخير مي‌نداختيش.
‫چون بالأخره فهميدم...
‫...كه منم دختر همون پدرم.
‫باهاش هم مشكلي ندارم.
‫بابا!
‫بابا.
‫بيدار شو، بابا.
‫ما اومديم. لطفا.
‫فكر نكنم بتونه صدات رو بشنوه.
‫چون اين خودش نيست.
‫اين فقط آخرين خاطره اونه.
‫كه يعني مي‌دونيم ‫كي بهش حمله كرد.
‫كه بايد به بقيه درمورد...
‫لعنت به «هوپ».
‫اگه الآن اينجا بود...
‫خودم مي‌كشتمش.
‫فكر نكنم شدني باشه.
‫و فكر هم نكنم ‫جدي گفته باشي.
‫اهميتي نداره.
‫شنيدي كه چي گفت.
‫انسانيتش از بين رفته.
‫و اصلا دلش نمي‌خواد ‫ما اطرافش باشيم.
‫پس اگه مي‌خواي از ‫دوست‌هامون محافظت كني،
‫بهتره كه نفهمن.
‫چون اونطوري مي‌رن دنبالش.
‫و احتمالا اونا رو هم مي‌كشه.
‫انقدر اين كلمه رو نگو. ‫بابا نمُرده.
‫- پس كجاست؟ ‫- نمي‌دونم.
‫ولي اومديم توي ذهنش،
‫پس بايد همين اطراف باشه.
‫اونا فقط... بابا هاي گذشته‌ان.
‫اون چكمه‌هاي مسخره كه ‫مامان براي كريسمس واسش گرفت.
‫مي‌دونم. ولي توي خاطره ‫از اونجا اومد.
‫پس اون رد پاي چيه؟
‫روانش؟
‫روحش؟
‫بايد دنبالش كنيم تا بفهميم.
‫اينجا يه خاطره نيست.
‫عملا يه كابوسه.
‫هرج و مرج،
‫ويراني ناخواسته،
‫مرگ مرزي.
‫تولد 11 سالگي ما.
‫ولي يادمه اون روز...
‫- خيلي قشنگ بود. ‫- قشنگ؟
‫اون روز باهاش جر و بحث كرديم،
‫كه چرا همه رو دعوت كرديم، ‫به جز «هوپ».
‫آخر خودش رفت آوردش، ‫و اونم كيك تولد ما رو
‫تبديل به كِرم كرد.
‫تو هم توي خونه شادي ‫روش طلسم "موتوس" زدي،
‫اونم سعي كرد روي لباست...
‫طلسم "اينسنديا" بزنه.
‫من يه سپر مدافع درست كردم، ‫كه باعث شد طلسم اون،
‫بخوره به هديه‌هاي ما و آتيش بگيرن.
‫واقعا «ويد» رو دعوت كرديم؟
‫«ليزي»، تمركز كن.
‫چرا بابا از ما مي‌خواست ‫اين فاجعه رو دوباره ببينيم؟
‫ساده‌ست.
‫توي همين روز بود كه ‫فهميد «هوپ» شروره.
‫يه بار به جاي اون، ‫طرف ما رو گرفت.
‫يادته؟ ساعت ها بردش توي دفتر.
‫كل مدرسه داشتن درموردش ‫شايعه پراكني مي‌كردن.
‫توي هر وقتي كه گير مياوردم،
‫تصور مي‌كردم كه ‫اونجا بهش چي مي‌گفت.
‫الآن هم قراره متوجه بشي.
‫چون اگه حرفت درست باشه،
‫پس خودش هم الآن اونجاست.
‫واقعا ازت نااميد شدم.
‫- خوبه. به موقع اومديم. ‫- نه.
‫دير اومديم. ‫لباس‌هاش رو ببين.
‫- اين خاطراتشه. خودش نيست. ‫- صبر كن.
‫كاري كه كردي بي‌مسئوليتي بود.
‫سرشكانه بود.
‫- شرورانه بود. ‫- خودشون شروع كردن.
‫«هوپ» ما كلي درمورد
‫- اين موضوع صحبت كرديم. ‫- منصفانه نيست.
‫اونا مي‌تونن مهموني بگيرن.
‫كل خانواده‌هاي اونا ميان.
‫ولي خانواده تو نمي‌تونن بيان.
‫- مطمئنم حتي منو يادشون نيست. ‫- ولي راست ميگي.
‫انصاف نيست.
‫نگو كه جدي ميگه.
‫وقتي «ليزي» و «جوزي»...
‫با من بد رفتاري مي‌كنن ‫بايد چي كار كنم؟
‫از اونا قوي‌تر باش.
‫چون هستي.
‫چه فايده‌اي داره
‫وقتي بايد قدرتم رو مخفي كنم؟
‫ببين، مي‌دونم واست سخته. ‫ولي قوي بودن به همينه.
‫مي‌شه الآن برگردم تو اتاقم؟
‫قول ميدم چيز ديگه‌اي رو آتيش نزنم.
‫من يه تنبيه ديگه مد نظر دارم.
‫توي شهر يه نمايشگاه ‫آثار هنري جديد هست.
‫ولي من عاشق هنرم. ‫منو ياد بابام مي‌ندازه.
‫چه هنري؟
‫هنر مدرن.
‫احمقانه‌ست.
‫فقط تابلو و خطوط و رنگه.
‫پس شايد اگه توي اون ‫بتوني زيبايي رو ببيني،
‫مي‌توني زيبايي رو توي
‫چيزي كه حرفش رو زديم هم پيدا كني.
‫مي‌شه بستني هم بگيريم؟
‫آره.
‫ولي...
‫- اينو به كسي نگو. ‫- خيلي‌خب.
‫شايد تو راست مي‌گفتي.
‫و لزومي نداشت بياييم اينجا. چون...
‫باباي ما عملا رو به موته،
‫و داره به اين فكر مي‌كنه
‫كه چطوري مي‌تونست ‫پدر بهتري براي...
‫«هوپ مايكلسون» باشه.
‫هموني كه اين بلا رو سرش آورده!
‫اين چه جور منطقيه؟
‫نمي‌دونم.
‫ولي بايد طبق نقشه عمل كنيم، ‫و بابا رو پيدا كنيم.
‫چون اگه پيداش نكنيم، ‫هيچ‌وقت نمي‌فهميم.
‫به جز اين نتيجه‌اي نيست، يادت رفته؟
‫باشه. ولي بعدش بايد كجا بريم؟
‫عزيزدلم، بذار كمكت كنم.
‫من كمك تورو نخواستم.
‫چرا نمي‌فهمي؟
‫چون انسانيتت از بين رفته،
‫كه براي من واضحه ‫اين تصميم خودت نبوده.
‫بهترين چيزيه كه تا الآن ‫واسم پيش اومده.
‫هيچ‌كس اينقدر ‫دوست نداره مريض باشه.
‫من آزادي رو دوست دارم.
‫اينكه سرنوشتم دست خودم باشه، ‫هر جا خواستم برم،
‫هر كي خواستم باشم.
‫تا ابد.
‫اين هم يكي از نعمت‌هاي جاودانگيه،
‫و يكي از نفرين‌هاش.
‫وقتي سرشار از احساسات باشي،
‫خون‌آشام بودن ممكنه زيبايي ‫غيرقابل وصفي داشته باشه.
‫مناظر، صدا ها...
‫متأسفانه تو اين شرايط، بو ها...
‫همه اون‌ها از محدوديت ‫انسان‌ها فراتر مي‌رن.
‫ولي اگه ازش لذت نبري، ‫چه فايده‌اي داره؟
‫تو بايد اينش رو بگي.
‫تويي كه مي‌خواي ‫دوباره انسان بشي.
‫صد ها ساله كه من ‫زندگي خون‌آشامي داشتم.
‫هرچيزي كه توي ‫دنيا باشه رو تجربه كردم.
‫به جز اون تجربياتي كه ‫كه با خون‌آشام بودن...
‫...در تضاده.
‫من به «نيكلاس» و «هيلي» ‫حسودي مي‌كردم
‫كه معجزه داشتن تو نصيب ـشون شد.
‫ولي با كمال ميل حاضرم ‫قيدش رو بزنم.
‫اگه بخواي مي‌تونم ‫درمانش رو بهت بدم.
‫خيلي دورويي.
‫مي‌شه انقدر سعي نكني ‫مثل پدرم يه قديس باشي،
‫و بري پي زندگي‌اي كه دلت مي‌خواد.
‫فقط بذار منم همين كارو بكنم.
‫راست ميگي.
‫من واقعا دورو ام.
‫هميشه از اين كاري كه ‫«نيكلاس» باهام كرد متنفر بودم.
‫بنظرت يكم زياده‌روي نمي‌كني؟
‫«اما»، من همين الآنش هم ‫كارگر ها رو فرستادم خونه.
‫اگه قراره «هوپ مايكلسون» رو ‫اينجا راه بديم،
‫نمي‌تونيم اين مدرسه رو باز كنيم.
‫خودت هم اينو مي‌دوني.
‫...يعني توي اين ‫ارزيابي رواني
‫كه روش انجام دادي،
‫تا جايي كه تونستي
‫- توش علامت خطر گذاشتي. ‫- معلومه.
‫اون يه «مايكلسون»ـه.
‫مگه هدف اينجا اين نبود
‫كه به كودكان مشابه اون كمك كنيم؟
‫كسي شبيه اون نيست.
‫اين دختر ممكنه قدرتمند ترين ‫موجود ماورائي باشه
‫كه تا الآن به دنيا اومده. ‫و يه بمب ساعتي هم هست.
‫من همچين چيزي رو ننوشتم.
‫خب، شايد با همين كلام نبوده.
‫ولي يه نظر حرفه‌اي بده، ‫چي مي‌شه اگه
‫اين جا خطر كنيم، ‫و خرابش هم بكنيم؟
‫صادقانه بگم؟
‫احتمالا تا آخر عمر ‫فراموشش نمي‌كنيم.
‫ولي از تلاش نكردن بهتره.
‫فكر كن اگه خرابش نكنيم، ‫«هوپ» ممكنه چه كار هاي
‫خوبي انجام بده.
‫تصميم من مشخصه.
‫عالي.
‫«ريك»!
‫باباي قديم ما هم ‫يه آدم دمدمي‌مزاجه.
‫ولي حداقل توي اين خاطره
‫«هوپ» قهرمان داستان نيست.
‫يعني چي باعث شد ‫نظرش عوض بشه؟
‫نمي‌دونم.
‫شايد بالأخره توي خاطره بعدي،
‫يه چيز بدرد بخور ببينيم.
‫كمك!
‫«ريك»!
‫خيلي نزديك شده بوديم.
‫چرا ما رو كشيدي بيرون؟
‫كار من نبود.
‫واي خدا.
‫دكتر ها گفتن...
‫بابا سكته هموراژيك كرده،
‫كه به قول ديگه‌اي مي‌شه گفت...
‫كه مغزش داره خون‌ريزي مي‌كنه.
‫اينو چطوري... درست مي‌كنن؟
‫فكر نمي‌كنن بتونن.
‫مغزش همچنان علائم فعاليت داره،
‫و ممكنه حتي بتونه ‫تا يه مدت كوتاهي...
‫صداي ما رو بشنوه.
‫نمي‌تونم همچين كاري كنم.
‫پدر شما...
‫هميشه به ما ياد مي‌داد
‫كه از انسان‌ها بهتر ‫و سخت‌كوش تر باشيم.
‫منم حسرت مي‌خورم كه
‫كاش زمان‌بندي ما بهتر بود. ‫ولي همه اينا...
‫يعني داشتيم مسير اشتباه مي‌رفتيم.
‫به جايي نمي‌رسيم...
‫...كه شما رو بفرستيم دنبال پدرتون.
‫بايد شما رو ازش جلوتر ببريم.
‫چطوري؟
‫به طرز عجيبي مغز بزرگي داره.
‫بايد بفهميم بعدش دقيقا ‫قراره كجا باشه.
‫خاطره‌اي رو جدا كنيم ‫كه مي‌دونيم اونجا ميره.
‫حداقل تونستيم
‫گزينه‌ها رو كمتر كنيم.
‫چون اگه يه چيز بدونيم، ‫اينه كه قراره درمورد «هوپ» باشه.
‫با كمال احترام...
‫من مخالفم.
‫بنظرم دقيقا مي‌دونم
‫دكتر «سالتزمن» قراره كجا بره.
‫چون منم همون خاطراتي كه
‫شما مي‌ديدين رو مي‌ديدم.
‫خب...
‫شايد بهتره يه نفر اينجا بمونه.
‫براي بابا...
‫محض اينكه...
‫نتيجه ديگه‌اي هم هست.
‫منم دلم نمي‌خواد
‫كه تنها برم.
‫پس منم باهات ميام.
‫هي، نكنه مي‌خواستي بدون حساب كردن ‫همينطوري بذاري بري؟
‫يه دقيقه ديگه برمي‌گردم.
‫و اگه دوباره باهام ‫اينطوري حرف بزني،
‫سرت رو مي‌بُرم و...
‫عمه خون‌آشامش اومد.
‫مي‌دونم... زياده روي كردم.
‫قرار بود فقط ‫حواسم بهش باشه.
‫انگار كشتن سه‌رگه اونقدرا هم سخت نيست.
‫هيچ‌وقت «مايكلسون»ها رو دست كم نگير.
‫شما سه نفر اين مشكل رو دارين.
‫البته درست هم نيست.
‫اگه انقدر ازش مي‌ترسين...
‫فقط دختره رو واسمون بيار.
‫عجب.
‫تو نمي‌ترسي؟
‫كوتاه ترين ورود به روان.
‫فكر خوبت اين بود؟ ‫جاي خودمون رو عوض كردي؟
‫ولي خيلي جلوتر از اونجاييم.
‫اينجا مركز پزشكي "ويتمور"ـه.
‫من و «جو» اينجا ‫به دنيا اومديم.
‫روزي كه به دنيا اومديم.
‫اينم دومين تبريك تولد امروزم.
‫ولي اگه فكر مي‌كني
‫پدرم قراره بياد اينجا ‫واقعا گند زدي.
‫«اليزابت»؟
‫- چطوري پيدام كردي؟ ‫- من نكردم.
‫ممنونم.
‫هرچند با اين قيافه‌اي كه دارين،
‫مشخصه توي دنياي واقعي
‫اوضاع زياد خوب نيست.
‫پس از اوضاع خبر داري؟
‫آره، يادمه چه اتفاقي افتاد.
‫ببين، نمي‌خوام حرف‌هاي ‫كليشه‌اي بزنم، ولي...
‫فكر كنم كل زندگي‌ام ‫داره از جلو چشمم رد مي‌شه.
‫و تا اين لحظه هم ‫لحظات جالبي توش نبوده،
‫ولي اينكه تورو مي‌بينم ‫يعني ارزشش رو داشته.
‫«جو» كجاست؟
‫از كنار تختت تكون نمي‌خورد.
‫پس بيا با هم برگرديم.
‫تا بتوني اون هم ببيني.
‫عزيزدلم.
‫فكر نكنم بتونم.
‫پشت همين در، من دارم ‫تو و خواهرت رو
‫براي بار اول بغل مي‌كنم.
‫دارم روتون اسم مي‌ذارم.
‫بدون شك...
‫شاد ترين روز زندگي‌ام بود.
‫پس چرا قبلا درموردش ‫بهمون نگفتي؟
‫خب...
‫زايمان پيچيده‌اي بود.
‫يه شكارچي، و يه هرتيك بود،
‫تو و خواهرت هم داشتين ‫رحم مادرت رو سايفون مي‌كردين.
‫گمونم هميشه خيال مي‌كردم ‫وقت بيشتري دارم.
‫ولي ندارم.
‫پس...
‫مي‌خوام تا فرصتش هست ‫ازت عذرخواهي كنم.
‫متأسفم!
‫پس انقدر تكون نخور.
‫- بايد بزنم وسط چشمت. ‫- نمي‌خواي بدوني
‫واسه چي اومدم اينجا؟
‫كي منو فرستاده دنبالت؟
‫حالا كه حرفش رو زدي، ‫نه دلم نمي‌خواد.
‫ولي بايد بدوني.
‫چون تو شكار هستي، ‫نه شكارچي.
‫نه ديگه. ‫مي‌دوني...
‫من شكارچي رأس‌ام. ‫كسي منو شكار نمي‌كنه.
‫البته به جز عمه رو مخم.
‫نشونت مي‌دم.
‫دكمه‌هام رو باز كن.
‫تو به سليقه من نمي‌خوري.
‫يا شايد تويي كه ترسيدي.
‫چه تتو هاي بدي زدي.
‫مخصوصا اون يكي.
‫اين تتو نيست. ‫يه برند ـه.
‫- نشانه وفاداريه. ‫- به سه‌گانه.
‫يه‌كم دير اومدي. اونجا رو ‫چند وقت پيش تعطيل كردم.
‫مسئله مكان نيست. ‫سه نفر هستن.
‫منظورم دودمان هاي اصيل ـه.
‫خون‌آشام‌ها، جادوگر ها، ‫گرگينه‌ها.
‫كه همشون يه هدف واحد دارن.
‫كه هيولا ها رو بكشن. ‫آخه «ماليور» هم مُرده.
‫گفتم كه... دير اومدي.
‫هدف اونا تويي، سه‌رگه.
‫از چشم اون‌ها ‫تو يه هيولاي جديدي.
‫نابودي تو تنها چيزيه
‫كه هر سه جناح ‫باهاش موافق هستن.
‫خجالتم ميدي.
‫شايد بعد اينكه ديدن ‫باهات چي كار كردم،
‫ديگه مزاحمم نشن.
‫وايسا، وايسا، وايسا! ‫نمي‌توني منو بكشي.
‫چرا، مي‌دونم. ‫دارم انجام هم مي‌دم.
‫ولي تورو مي‌برم پيش اونا.
‫تا حالا كسي بهت نگفته ‫اصلا نوكر خوبي نيستي؟
‫هميشه ميگن.
‫ولي اون احمق‌ها هميشه ‫باهام بد رفتاري مي‌كنن.
‫اگه اون‌ها رو بكشي، ‫جفتمون آزاد مي‌شيم.
‫مي‌خواي معامله كني؟
‫اسم‌هاشون رو بده، ‫سريع انجامش ميدم.
‫كسي كه بايد بگردي دنبالش...
‫نمي‌فهمم يعني چي.
‫واسه چي عذرخواهي مي‌كني؟
‫كه تو و خواهرت رو نااميد كردم.
‫تمام اين خاطرات...
‫اون مدرسه...
‫بعد اين روز، هدف زندگي من ‫روي يك چيز متمركز شد...
‫...اينكه از شما دو تا محافظت كنم.
‫و اينكه مطمئن بشم ‫حتي بعد مرگ من،
‫جا ـتون امن باشه.
‫واسه همين نظرت رو عوض كردي.
‫كه اجازه دادي «هوپ» ‫وارد مدرسه «سالواتوره» بشه.
‫مي‌دوني، اولش...
‫فقط به اين فكر مي‌كردم ‫چه ريسك بزرگيه.
‫به اينكه وقتي شبيه پدرش شد...
‫قراره به تو با «جوزي» ‫يا بقيه توي مدرسه آسيب بزنه.
‫مي‌دوني، ولي بعدش تونستم ‫به يه ديد ديگه ببينمش.
‫با خودم گفتم اگه شما دو نفر
‫جدا از اينكه پدرتون منم، ‫تونستيد بزرگ بشيد،
‫پس اونم مي‌تونه.
‫مي‌دوني، من دنيايي رو ديدم ‫كه شما سه نفر با هم دوست بودين.
‫خانواده بودين.
‫طوري كه حاضر بودين ‫هركاري براي هم بكنيد.
‫محض اينكه يه اتفاقي ‫براي من و مادرت بيفته.
‫مي‌دوني، كه اون مراقبت هست،
‫و تو هم مراقب اوني،
‫محض اينكه من خودم رو به كشتن بدم.
‫يا حتي بدتر...
‫...اينكه نااميدت كنم.
‫كه كردم.
‫پس لطفا منو ببخش، «ليزي».
‫تو هم همينطور، «ميلتون».
‫بابت خطري كه تورو توش قرار دادم.
‫فكر نكنم عذرخواهي لازم باشه.
‫منم كلي اشتباهات داشتم.
‫ولي اگه اينو مي‌خواييد،
‫اگه از من اينو مي‌خواييد، ‫البته كه مي‌بخشمتون، دكتر «سالتزمن».
‫ولي من نمي‌بخشم.
‫من رد مي‌كنم.
‫چون اينطوري مي‌ري جايي كه ‫رنگين‌كمون و توله‌سگ و...
‫آرامش هست.
‫پس مي‌توني بي‌خيال...
‫محو شدن توي افق بشي...
‫يا توي تاريكي و هرچيزي ‫كه هست غيب بشي.
‫بايد با ما برگردي.
‫همين الآن.
‫بايد همه چيز رو جبران كني.
‫بايد از «جوزي» عذرخواهي كني.
‫مي‌شنوي چي ميگم؟
‫هميشه شنيدم.
‫ولي محض اطمينان...
‫متأسفم كه كمتر...
‫...پيش تو و خواهرت بودم.
‫مي‌دوني، بابت همه مواقعي
‫كه «هوپ» و مدير بودنم رو
‫به پدر بودن ترجيح دادم.
‫بابت اينكه مدام بهتون ‫نمي‌گفتم از ديد من...
‫چقدر بچه‌هاي خوبي هستين.
‫و تمام اشتباهاتي كه ‫فكر مي‌كني الآن داري...
‫تورو تبديل به چيزي ‫كه هستي كرده.
‫و متأسفم كه...
‫موقعي از پيشتون رفتم ‫كه بيشتر از هميشه توي خطر بودين،
‫با اينكه هميشه مي‌خواستم ‫جاي شما امن تر باشه.
‫ولي مي‌دونم از پسش برمياي.
‫خيلي بهتر از من.
‫دوستت دارم.
‫به هر قيمتي بود ‫مراقب همديگه باشيد.
‫بهم قول بده.
‫بابا.
‫از كجا مي‌دونستي ‫«هوپ» مياد اينجا؟
‫سخت نبود. ‫اينجا بوي خون ميده.
‫و بوي دود.
‫دير كرديم.
‫نه فقط براي نجات اين يارو.
‫«هوپ» هم رفته.
‫پس بايد يه جور ديگه پيداش كنيم.
‫ولي بايد بدون اين رو ‫به عنوان اولين قرار حساب نمي‌كنم.
‫بعضي اوقات مي‌خنديم ‫كه نزنيم زير گريه.
‫چطور مي‌توني انقدر ‫نيمه پر رو ببيني.
‫من به جا هايي رسيدم كه ‫بقيه فكر مي‌كردن غيرممكنه.
‫و تا همين اواخر...
‫مجبور بودم تنها انجامشون بدم.
‫ببخشيد كه الآن...
‫الآن كه تورو دارم، ‫بنظر واسم آسون تره.
‫فرقي هم نمي‌كنه ‫چقدر كارمون ترسناك باشه.
‫خوبه.
‫چون منم قرار نيست جايي برم.
‫پس بهتره ثابتش كني.
‫آره.
‫ما معمولا اينطوري ثابت مي‌كنيم.
‫بعضي وقت‌ها... ‫روش‌هاي سنتي بهتره.
‫بدموقع مزاحم شدم؟
‫بدترين موقع.
‫«ليزي» و «جوزي» ‫موندن پيش دكتر «سالتزمن»
‫تا وقت ملاقات تموم بشه.
‫وضعيت بدنش پايداره.
‫ولي ذهنش ديگه... رفته.
‫لعنتي.
‫ببين، مي‌دونم تازه اولين روزمه،
‫ولي من و «فينچ» ‫مي‌خواستيم يه كمكي بكنيم.
‫اگه بنظرت فكر خوبي باشه.
‫بنظر من...
‫اين مدرسه با اومدن تو ‫همين الآنش هم جاي بهتري شده.
‫ولي يه چيزي هم بايد بدوني،
‫كه بدترين موقع هم هست.
‫- درمورد «ليزي»... ‫- «ام‌جي».
‫مي‌دونم تورو دوست داره.
‫مي... مي‌دوني؟
‫«ليزي» بهم گفته بود كه ‫توي انتخابش ترديد داره.
‫و... هرموقع كمك مي‌خواست،
‫اولين كاري كه كرد، ‫اين بود كه اومد پيش تو.
‫بنظرت اينطوري دوستي ما...
‫عجيب نمي‌شه؟
‫چون قراره روزي برسه كه...
‫تك تك احساساتم رو بهش بگم.
‫اين مشكلي نيست كه ‫الآن بخواييم نگرانش باشيم.
‫ولي تا اون موقع... ‫يا حتي بعدش...
‫دليلي نداره با هم دوست نباشيم.
‫دوست‌هاي ماورائي.
‫بايد ميومدم پيشش.
‫من فقط نشستم...
‫و نگاه كردم كه ميره...
‫...همونجايي كه رفت.
‫بايد بهت مي‌گفتم كه
‫مي‌خوام تو هم مثل من ‫بشيني يه گوشه.
‫ولي نگفتم.
‫و بايد خودم رو توي ‫اين مسائل قوي‌تر كنم.
‫چون اگه بهتر نشم، ‫هميشه همينطوري مي‌مونم.
‫معذرت مي‌خوام.
‫من خودخواهم.
‫خيلي كم بهش اقرار مي‌كنم.
‫فكر كنم توي اين مورد ‫به مامان رفتم.
‫منو ببخش.
‫قول ميدم يه راهي پيدا كنم ‫كه بابا رو برگردونم.
‫خب، اوضاع قراره ناجور بشه.
‫واقعا مي‌خواستي منو ‫همينجا ول كني؟
‫مثل آشغال منو بندازي ‫يه گوشه خيابون؟
‫اول قصد داشتم ‫توي كوچه ولت كنم.
‫ما همچنان خانواده‌ايم، «هوپ»؟
‫تو كدوم خانواده از پشت ‫به همديگه خنجر مي‌زنن؟
‫محض اطلاعت بگم، ‫روي سه‌رگه ها هم كارساز نيست.
‫بايد امتحان مي‌كردم.
‫- اگه «نيك» هم بود مي‌كرد. ‫- اون مُرده.
‫و مي‌دوني چي باعث شد بميره؟
‫خانواده.
‫عشق.
‫من.
‫پس شايد بهتره ديگه ‫نخواي مثل اون باشي.
‫واقعا فقط به حرف خودت گوش ميدي.
‫داشتم بهت هشدار مي‌دادم.
‫پس اگه خانواده واست مهمه،
‫نزديك من نشو.
‫چون من دختر همون پدرم.
‫ولي قرار نيست همون ‫اشتباهات رو تكرار كنم.
‫مايه خجالت اوني.
‫نرو.
‫بنظرت من اينطوري‌ام، مگه نه؟
‫طلسم شده. ‫احتمالا كار «فريا»ـست.
‫مال خودت.
‫هميشه و تا ابد.
‫منم ماشين رو مي‌گيرم.
‫كجايي؟
‫منم مي‌خواستم ‫همين سوال رو ازت بپرسم.
‫«هوپ مايكلسون».
‫خودم هستم. ‫شما كي باشي؟
‫بگم كه لو ميره.
‫خب، فقط مي‌خواستم شما و ‫اون گروه سه‌گانه بدونيد
‫كه دارم ميام سراغتون.
‫حالا هر كي مي‌خواييد باشيد.
‫هرچي زودتر بهتر.
‫منتظرتم.
‫ارائه شده توسط وبسايت ديجي موويز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫ترجمه‌اي از ‫حـــامـــي مــغــيــثــي
‫جهت اطلاع از جديدترين آدرس سايت ‫ديجي موويز را در شبكه هاي اجتماعي دنبال كنيد