‫ارائه شده توسط وبسايت ديجي موويز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫داريم به "ميستيك فالز" مي‌رسيم.
‫عجب زماني هم براي ‫اومدن انتخاب كردين.
‫فردا توي شهر اعدام داريم.
‫يه معلم مدرسه دانش‌آموز هاش رو كشته،
‫و مدرسه رو آتيش زده.
‫تا ظهر فردا...
‫قراره ريق رحمت رو سر بكشه.
‫نظري در اين مورد ندارم.
‫چون من دخترشم.
‫شرمنده كه اينطوري شد، خانم.
‫لازم نيست. پدر من بي گناهه، ‫و منم ثابتش مي‌كنم.
‫اگه مي‌خواي براي چيزي
‫عذرخواهي بكني،
‫مي‌شه بخاطر بوي دهنت باشه؟
‫مترجم | حامي مغيثي ‫T.me/Timelordsubs
‫اينجا اومدن بدون «هوپ» عجيبه،
‫و دكتر «سالتزمن»،
‫«ليزي» هم كه توي جعبه تراپيه.
‫كسي هم متوجه‌اش نيست.
‫واسه همينه كه بدرد جوخه نمي‌خورن.
‫حالا كه حرفش شد، مي‌خواي امروز ‫بعد كلاس بريم تمرين كنيم؟
‫آره. اِم...
‫حال «جو» چطوره؟
‫امروز صبح توي اتاقش نبود.
‫قرار بود با هم صبحونه بخوريم، ‫ولي پيداش نشد.
‫گمونم اون هم يه مقدار گيج شده.
‫سلام. ببخشيد دير اومدم.
‫كل شب داشتم دفتر قديمي ‫بابام رو مي‌خوندم.
‫يه راهي پيدا كردم...
‫مادر منم توي يه برهه‌اي ‫انسانيت خودش رو غيرفعال كرده بود.
‫فكر كنم توش يه سرنخي باشه
‫كه چطوري انسانيت «هوپ» رو ‫دوباره فعال كنيم.
‫- چيزي هم پيدا كردي؟ ‫- خب...
‫براي مادر من با نامه‌هايي بود كه
‫مادر خودش قبل مرگ واسش نوشته بود.
‫توي نامه چي نوشته بود؟
‫چون مامانم اونا رو سوزوند،
‫بعد «استفان سالواتوره» ‫بهش خاطره‌اي رو نشون داد
‫كه وقتي اون نامه رو سوزوند ‫چه چيزي رو از دست داد،
‫و احساس همون لحظه‌اش
‫براي فعال كردن انسانيتش كافي بود.
‫پس الآن بايد واسش ‫يه نامه بنويسيم و...
‫بسوزونيمش؟
‫نه.
‫بايد از جنبه احساسي ‫به «هوپ» نزديك بشيم.
‫خانواده‌اش رو يادش بندازيم. دوست‌هاش،
‫اينكه به اينجا تعلق داره.
‫و بعدش بايد خاطره يا احساس ‫درستش رو پيدا كنيم
‫كه انقدر قوي باشه كه ‫بتونه روش تأثير بذاره.
‫بايد دنبال يه خوبش بگرديم،
‫و سريع هم باشيم. ‫چون هر بار كه
‫توي شبيه‌ساز باهاش رو به رو مي‌شيم
‫ما رو توي ده ثانيه اول مي‌كشه.
‫احتمالا فقط يه فرصت داريم.
‫بايد بهترين خاطره رو انتخاب كنيم.
‫يعني ميگي به يه جور الهام نياز داريم؟
‫واقعا فكر مي‌كني اين درخت ‫مي‌تونه سه رگه رو بكشه؟
‫نه. مطمئنم كه مي‌تونه.
‫چيزي كه درموردش مطمئن نيستم
‫اينه كه بايد اين اطلاعات رو ‫با كي در ميون بذارم.
‫با اين حال داري به من ميگي.
‫راز نگه داشتن فقط براي من دردسر داشته،
‫و دوست دارم فكر كنم ‫مي‌شه بهت اعتماد كرد،
‫درست مثل دوست‌هامون.
‫فكر نكنم درست باشه.
‫چرا؟
‫«كليو»... چون ما هميشه خدا
‫كار هاي احمقانه مي‌كنيم.
‫براي دلايلي كه خودمون داريم،
‫براي كسايي كه واسمون مهم هستن،
‫مثل همين كه من «هوپ» رو ‫دادم به «ماليور»
‫تا تو رو نجات بدم.
‫راستش انتظار اين جواب رو نداشتم.
‫آره، ولي مي‌دوني كه ممكنه درست باشه.
‫وگرنه به منِ واقعي مي‌گفتي.
‫تو يه تصور از ناخودآگاه مني،
‫كه يعني من نمي‌دونم ‫بايد چه تصميمي بگيرم،
‫ولي اگه قراره اشتباه كنم،
‫مي‌خوام با اعتماد كردن باشه، ‫نه گول زدن دوست‌هامون.
‫پس بيا اميدوار باشيم حق با تو باشه، نه من.
‫بيا هيولا، هيولا، هيولا.
‫خيلي خري، «جد».
‫اينجا چه غلطي مي‌كني؟
‫دنبال تو بودم.
‫كه بتونم همين سوال رو ازت بپرسم.
‫و گمون كنم جوابش سوالم...
‫يه ربطي به "شماره اشتباه"...
‫...از ديشب داره.
‫مي‌دونستي به قيافه‌ات ‫نمي‌خوره باهوش باشي؟
‫مرسي، ولي با چاپلوسي به جايي نمي‌رسي.
‫يه نفر گفته كه ممكنه ‫توي اين جنگل ها
‫يه هيولا باشه، پس خودم خواستم ‫كه بيام يه نگاهي بندازم.
‫«ماليور» كه مُرده، پس ديگه ‫مشكلي به اسم هيولا نداريم.
‫ولي محض اطمينان كه كسي كه زنگ زده
‫خيالاتي نبوده باشه، منم باهات ميام.
‫نه خير، نمياي.
‫ترجيح ميدي به جوخه خبر بدم دنبال چي هستي؟
‫چرا فكر كردي واسم مهمه؟
‫يا واسه اونا مهمه؟
‫نمي‌دونم، شايد چون...
‫اومدي اينجا...
‫خودت رو به خطر انداختي ‫كه اعتمادشون رو دوباره جلب كني.
‫- مسئله اين نيست. ‫- خوبه.
‫حالا دنبال چي مي‌گرديم؟
‫يه "آرگوس". بزرگ، زشت، هزار چشم،
‫كشتنش سخته، ‫جنگيدن باهاش سخته.
‫باشه، باشه. صبر كن تا با تو طرف بشه...
‫...با اون قدرت‌هاي اژدهايي خفنت.
‫به من ميگن هيولا.
‫ميگن من دانش آموز هاي خودم رو كشتم.
‫و مدرسه خودم رو آتيش زدم.
‫مزخرفه.
‫تو اومدي غرب، ‫به اين شهر فراموش شده
‫تا همون آدم‌هاي بي‌فرهنگ رو متوجه كني.
‫حالا واقعا چي شد؟
‫منم دائم همين سوال رو از خودم مي‌پرسم.
‫داشتم توي كلاس خودم تدريس مي‌كردم، ‫ولي چشم رو هم گذاشتم
‫ديدم همه چيز خاكستر شده،
‫همه جا خونيه، ‫روياي خودم رو ديدم
‫كه داشت مي‌سوخت، ‫دنبال خواهرت بود.
‫پدر، بايد يادت بياد.
‫«جوزت» كجاست؟
‫نمي‌دونم.
‫مثل يه جايگاه تاريك توي ذهنمه
‫كه بايد خاطره‌اش اونجا باشه. ‫«اليزابت»...
‫اگه راست گفته باشن چي؟
‫اگه واقعا ديوونه شده باشم ‫و يه كار وحشتناك كرده باشم چي؟
‫اونطوري خودم دارت مي‌زنم.
‫ولي جفتمون مي‌دونيم ‫تو همچين آدمي نيستي،
‫مگه نه؟
‫فقط مي‌دونم توي خرابه هاي مدرسه
‫تونستم اين رو پيدا كنم.
‫ولي يادم هم نمياد
‫اين از كجا پيداش شده.
‫پس منم مي‌گردم دنبال همين.
‫اين مال هر كسي كه هست،
‫همونيه كه «جو» عزيزمون رو گرفته.
‫و بعد اون رو، به جاي تو دار مي‌زنيم.
‫«هوپ» رو پيدا مي‌كنيم،
‫ولي الآن مشكل اون نيست، ‫و كليد انسانيت اون
‫توي گذشته شماست، پس...
‫به دوست داشتني خاطراتتون فكر كنيد.
‫يه فكري به سرم زد، ‫ولي خيلي زياده.
‫اول شما بگيد.
‫من بايد هنوز فكر كنم،
‫بعيد هم مي‌دونم كارساز باشه.
‫شرمنده، منم «هوپ» رو ‫زياد نمي‌شناسم.
‫منم همينطور. ‫يعني يه بار لاس زديم،
‫ولي شك دارم يادش مونده باشه.
‫اشكال نداره. بسپاريدش به ما
‫كه «هوپ» رو خوب مي‌شناسيم.
‫چون فكر كنم پيداش كردم.
‫اين ديگه چيه؟
‫زنگ جادويي كه بعد اينكه «كليو» ‫يه بار خواست «هوپ» رو بكشه
‫توي اتاق اسلحه پدرم گذاشتم.
‫ابرجوخه جمع بشن.
‫اينجا چي كار مي‌كني؟
‫در حال حاضر كه دارم
‫از اين مكالمه اذيت مي‌شم.
‫ولي درواقع مي‌خواستم به
‫انبار اسلحه پدرت حمله كنم.
‫كه مشخص شد خاليه.
‫با توجه به اتفاقات سابق،
‫بنظرم عاقلانه بود.
‫اصلا چرا دنبال اسلحه‌اي؟
‫داستانش مفصله، ‫احتمالا مجبورم چند تا خون‌آشام و
‫جادوگر و...
‫...گرگينه رو بكشم.
‫اينجا هم شبيه يه فروشگاه بزرگ ‫واسه اشياء تيز بود.
‫واقعا داري ما رو تهديد مي‌كني؟
‫نه. منظورم سه‌گانه بود.
‫ولي اگه اون اسلحه‌ها رو بهم ندين...
‫هر چيزي كه...
‫بخواي رو بهت مي‌ديم
‫به شرطي كه اول تو ‫چيزي كه مي‌خواييم رو بدي.
‫مي‌دونيد كه مي‌تونم ‫همتون رو بكشم، نه؟
‫مي‌دونيم چه كار هايي از دستت برمياد.
‫همونطوري كه تو مي‌دوني ‫حاضريم هر كاري بكنيم
‫كه تو برگردي، پس...
‫بهتره تو هم بذاري ما ‫بهترين تلاشمون رو بكنيم.
‫البته در غير اين صورت...
‫يعني مي‌ترسي.
‫اگه بذارم تلاشتون رو بكنيد،
‫بعدش قول مي‌دين بي‌خيال من بشين؟
‫يا مجبورم بگردم دنبال اون
‫مادرت كه ديگه زنده نيست؟
‫شوخي كردم.
‫اين تيكه آخرش شوخي بود، يه جورايي.
‫ما نمي‌خواييم به كسي ‫صدمه وارد بشه، حتي تو.
‫شرايط رو شنيدي.
‫قبول مي‌كني يا نه؟
‫فقط لازمه گوش بدي.
‫به كدومتون گوش بدم؟
‫اِم...
‫به هممون.
‫گمونم قبل اينكه برم اونا رو بكشم، ‫مي‌تونم وقت‌كشي كنم.
‫شروع كنيم.
‫مي‌شه بپرسم قضيه چيه؟
‫اينجا استعداد يابي «سالواتوره»ـست.
‫اگه قراره بيان آهنگ بخونن
‫تبديلش مي‌كنم به ‫برنامه "بازمانده".
‫شوخي كرد.
‫ما طلسم پيمان گذاشتيم.
‫نمي‌تونه حين برنامه ‫به كسي آسيب بزنه.
‫به صورت فيزيكي نمي‌تونم. ‫به صورت احساسي كه مي‌تونم.
‫روندش اينطوريه...
‫ده ستاره نماديه از...
‫ده تا از دوست‌هاي خودت كه قراره
‫واست اجرا كنن.
‫و در پايان هر دوره،
‫بايد بهمون بگي چه حسي داري.
‫و گوي واقعيت باعث مي‌شه ‫صادق بموني.
‫اين مسابقه احمقانه‌ترين ‫چيزيه كه به عمرم شنيدم.
‫كار مي‌كنه.
‫بازي رو شروع مي‌كنيم.
‫وقتي اولين بار اومدم اين مدرسه،
‫با هيچ‌كدوم از جناح‌ها سازگار نبودم،
‫ولي اميد من هميشه تو بودي، «هوپ»...
‫چون سازگار بودن براي تو مهم نبود.
‫خيلي خاص بودي.
‫و زماني كه فهميدم من واقعا ‫قدرت‌هاي خاص دارم...
‫«وين»، مي‌خوام بپرم وسط حرفت.
‫چون تنها احساسي كه دارم
‫تحريك شدنه...
‫تحريك شدن براي ارتكاب قتل.
‫خودت كه مي‌دوني اسمم «ويد»ـه.
‫همچنين مي‌دونم كه
‫بخاطر «لندون» باهات ‫خوش رفتار بودم.
‫حالا هم بال بزن
‫برو يه جاي مسخره مثل...
‫"فرم گولي"، يا هر جا كه ازش اومدي.
‫اشتباه مي‌كردم. ‫خوش مي‌گذره.
‫بعدي.
‫چه ناجور.
‫هنوزم فكر مي‌كني بعد «ماليور» ‫ديگه مشكل هيولا نداريم؟
‫تو گفتي هزار تا چشم داره،
‫درمورد دندون هاش چيزي نگفتي
‫فكر مي‌كني چرا اين ‫يارو رو كشته؟
‫يا اين دختره... يا ايشون.
‫چون يه هيولاست، «جد».
‫كار هيولا ها همينه.
‫احتمالا بهتره دفنش كنيم. ‫حالا هركسي كه باشه.
‫فعلا وقتش رو نداريم.
‫بايد فورا بريم ترتيبش رو بديم
‫قبل اينكه به كس ديگه آسيب بزنه.
‫دو طرف اين جنگل يه شهر هست،
‫پس اگه "آرگوس" ‫قبل ما بهش برسه...
‫خب، پرواز مي‌كنه؟
‫تا جايي كه من مي‌دونم نه. چرا؟
‫چون ما مي‌تونيم پرواز كنيم، ‫كه يعني اينطوري برتري داريم.
‫- چي؟ ‫- وقت "بازي تاج و تخت" بازيه، داداش.
‫چي كار مي‌كني؟ بي‌خيال پسر.
‫- چي كار مي‌كني؟ ‫- بي‌خيال بابا.
‫بال هات رو باز كن، ‫بريم از بالا نگاه كنيم.
‫يه ديد بهتر از "آرگوس" داشته باشيم.
‫من اومدم هيولا رو بكشم، «جد».
‫نه كه تبديل به هيولا بشم.
‫مي‌دوني چيه؟ ‫بيا... دو دسته بشيم.
‫خوب پيش نميره، مگه نه؟
‫بذار اينطوري بگيم كه...
‫كمتر شبيه يه نمايش بازيه، ‫و بيشتر تخريب كردنه.
‫داري نمايش غير جذاب رو از دست ميدي،
‫ولي زياد طول نمي‌كشه.
‫چون تقريبا نوبت تو شده.
‫به «ام‌جي» گفتم مي‌خوام نفر آخر باشم.
‫منم گفتم تقريبا نوبتت شده.
‫كه... انگار قراره از ‫جادوي سياه استفاده كني؟
‫بودن با يه جادوگر بهم فرق
‫بين گياه هاي جادويي جالب و
‫نوع ترسناكش رو ياد داده.
‫بخاطر الهام «كليو»ـه.
‫فكر كنم اگه بخش تاريكم رو نشون بدم،
‫ممكنه بتونه انسانيت ‫«هوپ» رو برگردونه.
‫«جوزي تاريك»؟ فكر خوبي نيست.
‫خودت بودي كه كمك كردي ‫بتونم كنترلش كنم،
‫حداقل يه ذره.
‫و اگه نقشه «ام‌جي»
‫واقعا انقدر بد پيش مي‌ره، ‫همين انتخاب مي‌مونه.
‫ممكنه يكي ديگه هم باشه.
‫من و «ايثن» كلي درمورد اين
‫تغيير انسانيت تحقيق كرديم.
‫مشخص شد اگه از نظر فيزيكي ‫خون‌آشام رو ضعيف كني
‫راحت تر مي‌توني ‫به احساساتش برسي.
‫- خب، «هوپ» ضعيف نمي‌شه. ‫- مگر اينكه خونش رو تخليه كنيم.
‫اصلا فكرش هم نكن.
‫كوچكترين عمل خشونت آميزي ‫مي‌تونه طلسم پيمان رو بشكنه.
‫با اين كارمون، «هوپ» رفتارش
‫قرون وسطايي مي‌شه.
‫بايد نقشه من كارساز باشه.
‫اگه كارساز نبود چي؟ ‫نمي‌تونيم با اينكه مي‌دونيم
‫چه كار هايي ازش برمياد، ‫بذاريم از اينجا بره.
‫فقط بايد بهم اعتماد كني.
‫يه مقدار زمان مي‌خوام.
‫من مثل بقيه از تو نمي‌ترسم.
‫تو بهم ياد دادي چطوري ‫دخل هيولا رو بيارم،
‫و توي تمام پروژه هاي ‫هنري بهم كمك كردي.
‫پس منم اين رو واسه تو درست كردم.
‫آخي.
‫چون تو الگوي «سالواتوره» مني.
‫آفرين.
‫ببين، مي‌دونيم انسانيتم از بين رفته،
‫ولي هيولا هم كه نيستم.
‫واقعا مي‌خواي جوابش رو بدم؟
‫شايد بهتر باشه به من بگي احساست چيه.
‫احساسم اينه كه «پدرو»...
‫بايد انگشت‌هاش رو قطع كنه ‫كه ديگه اثر هنري درست نكنه.
‫آفرين، «پدرو».
‫جدي ميگم.
‫شركت كننده بعدي رو بياريد، لطفا.
‫داري الكي وقت من رو مي‌گيري. ‫«پدرو»؟
‫«ويد»؟ قراره گروه اصلي رو بياري يا نه؟
‫گمونم دنبال من مي‌گشتين.
‫و گمونم شما هم اشتباه گرفتين.
‫شايد اگه بياي نزديك تر،
‫بتونم بفهمم كي هستي.
‫«كيلب هاوكينز» هستم، خانم.
‫بهترين اسلحه‌كشي كه ‫توي اين مناطق هست.
‫شنيدم شما هم دنبال همچين كسي هستين.
‫اطراف شهر درمورد يه ‫گردنبند پرس و جو مي‌كردين.
‫يه گردنبند خيلي خاص.
‫مي‌دوني اين گردنبند كوچولو چه نماديه؟
‫نماد اينه كه بايد از شهر بري بيرون.
‫نماد روي گردنبند
‫مال گروه «مايكلسون»ـه،
‫و بهتره با اونا هم در نيفتي.
‫راه ديگه‌اي ندارم.
‫زندگي پدرم بهش بستگي داره.
‫شرمنده‌ام، خانمي. ‫ولي پدر شما ديگه مُرده،
‫اگه شما هم راهتون به سمت ‫«هوپ مايكلسون» كج بشه
‫همچين بلايي سرتون مياد.
‫مي‌تونم دستمزدت رو بدم.
‫مگر اينكه يه مردي مثل تو
‫سر يه دختر دل و جرأتش رو نداشته باشه.
‫«هوپ مايكلسون» همچين دختري نيست.
‫خانم... اون يه...
‫...هيولاست.
‫ذره‌اي انسانيت نداره.
‫حتي ميگن خون دشمنانش رو مي‌مكه.
‫من دنبال واقعيتم،
‫نه قصه‌هاي خيالي.
‫حالا اين خانم بدجنس
‫مدرسه رو آتيش زده
‫و خانم‌هاي بي‌گناه ‫مثل خواهر من رو دزديده؟
‫احتمالش هست.
‫شرمنده كه مجبورم ‫پيشنهادم رو پس بگيرم.
‫يه قدم ديگه بياي جيغ مي‌زنم.
‫خانم، طبق تجربيات من...
‫وقتي گردنت سوراخ باشه ‫جيغ زدن فايده نداره.
‫خيلي لطف كردي
‫ولي مي‌دوني...
‫خودم يكي از اينا دارم.
‫حالا برگرديم سر گردن.
‫بابا؟
‫اين ديگه توهين آميز بود، «اليزابت».
‫من عمو «ريك»ام،
‫و گمونم پدرت چيزي ‫درمورد من بهت نگفته بود.
‫باورم نمي‌شه همچين چيزي مي‌بينم.
‫از اونجايي كه «لندون» مُرده
‫گمونم تو يه نسخه‌اي از
‫بازمانده هاي دوست پسر مرحوم مني.
‫راستش بخاطر انگشتر توهمه.
‫من يكي كه واقعي نيستم،
‫ولي اين نامه واقعيه.
‫واسه تو نوشته بودش، «هوپ».
‫"هوپ عزيز، اگه اين رو مي‌خوني
‫يعني من مُردم، كه راستش ‫خيلي ناجوره،
‫ولي اون قدر هم بد نيست.
‫چون يعني تو موفق شدي ‫ماليور رو شكست بدي،
‫كه احتمالا يعني مجبور شدي ‫تبديل به سه رگه بشي،
‫و مي‌دونم هيچ‌وقت ‫نمي‌خواستي اينطوري بشي،
‫ولي اين يعني به چيزي رسيدي كه
‫خيلي از ما ها آرزوش رو داشتيم؛
‫كه تا ابد زنده بموني.
‫هرچيزي كه حرفش رو زده بوديم، ‫مسافرت رفتن به اروپا،
‫پياده روي توي ساحل اقيانوس آرام،
‫الآن تو تا ابد وقت داري ‫كه همه اينا رو انجام بدي.
‫مي‌دونم احساس تنهايي مي‌كني،
‫ولي تنها نيستي.
‫چون دوست‌هايي داري كه دوستت دارن.
‫كسايي كه هيچ‌وقت ‫بي‌خيال تو نمي‌شن،
‫به هيچ قيمتي.
‫خودت رو نباز.
‫آرزو مي‌كنم يه زندگي طولاني ‫و پر از شادي داشته باشي، «هوپ».
‫كار هايي رو بكن ‫كه من وقت نكردم بكنم.
‫و هر جا كه هستي...
‫يادت بمونه كه هميشه دوستت دارم.
‫تا ابد."
‫يه احساسي بهم دست داده؛
‫"خستگي".
‫آره، همچين حسي دارم، اِم...
‫كار «كليو»ـه، نه؟
‫معمولا اونه كه «لندون» هاي ‫الكي درست مي‌كنه.
‫بايد ازت تشكر كنم، تو باعث شدي ‫بخوام تغيير كنم.
‫كه البته يعني مرگ «لندون» هم تقصير خودته.
‫اگه بخاطر راز هات نبود
‫همچين اتفاق هايي نميفتاد.
‫مي‌شه سريع برسيم به آخرش؟ اِم...
‫«ايثن».
‫حدس مي‌زنم قراره بياي
‫چند تا استعاره ورزشي بزني.
‫بي‌عرضه هايي مثل تو ‫سعي مي‌كنن هويت خودشون رو
‫توي يه گروه پيدا كنن، ‫چون از خودشون شخصا چيزي ندارن.
‫پس لازم نيست.
‫نوبت توـه، «فينچ». ‫چون «جوزي» دلش نمي‌خواد بياد.
‫- تو راهه. ‫- چه حيف.
‫وقت تمومه. تو مياي جاي اون.
‫«جوزي» بهت ياد داده بود ‫كه خيلي منفرد نباشي
‫كه اونم يه سرپوش ‫روي هم‌وابستگي رابطتونه.
‫و تورو هم بخوام بگم، «ام‌جي»،
‫اگه قرار بود اين برنامه ‫تلويزيوني بشه،
‫قبل اينكه به تيتراژ برسي لغوش مي‌كردن،
‫اگه فكر بكرتون اين بود، ‫من بهش صفر ستاره مي‌دم.
‫ديدي؟
‫بازي تموم شد.
‫حالا اسلحه‌هاي من كجاست؟
‫وايستا. كجا ميري؟
‫دنبال گروه «مايكلسون».
‫خودت كه شنيدي ‫اون هيولا چي گفت...
‫اونا خواهرت رو گرفتن.
‫ناخودآگاه بود.
‫معذرت مي‌خوام.
‫الآن بايد با اين چي كار كنم؟
‫اميدوار باش هيچ‌وقت به كارت نياد.
‫اميد من براي پيدا كردن «جوزت»ـه، ‫مثل اينكه تو هم همينو مي‌خواي،
‫اما ذهنم با كلي سوال بهم ريخته.
‫تا دو دقيقه پيش نمي‌دونستم تو وجود داري،
‫- بماند كه اوني كه بهم حمله كرد كي بود. ‫- خب اونش كه آسونه.
‫يه خون‌آشام بود.
‫خب، اگه خون‌آشام ها واقعي هستن،
‫و اونا بودن كه به مدرسه حمله كردن،
‫پس چرا پدرم چيزي يادش نيست؟
‫چون وقتي خون‌آشام باشي، ‫موهبت هاي خاصي هم داري.
‫ازشون استفاده مي‌كنن تا به ‫آدم‌هاي بي‌گناه آسيب بزنن،
‫مثل خواهر و پدر خودت
‫و...
‫«ايزابل» خودم.
‫اون كيه؟
‫يه چيز هايي توي گذشته من هست ‫كه بهتره خبر دار نشي.
‫ولي تا همينقدر بگم...
‫كه «جوزت» رو پيدا مي‌كنم.
‫و اون خون‌خوار ها رو مي‌كشم.
‫بهت قول مي‌دم.
‫اگه تا فردا ظهر اين كار رو نكني
‫پدرم رو اعدام مي‌كنن.
‫بلدم از اسلحه استفاده كنم، ‫منم باهات ميام...
‫تو خواب ببيني.
‫تو يه دختر لطيفي كه پدرش ‫يه مرد لطيف بوده،
‫كسي كه ترجيح مي‌ده ‫به جاي جنگيدن كتاب بخونه.
‫راستش رو بگم بهت هم مياد.
‫ولي اون خون‌خوار ها...
‫زنده زنده مي‌خورنت.
‫خودم از پسش برميام.
‫بايد جاي اسلحه‌ها رو بهت نشون بدم.
‫«كليو» طلسم توهم رو اجرا كرد،
‫پس... مال خودت.
‫اين تنها دليلي نيست ‫كه تا اينجا اومدي.
‫دنبال يه فرصت ديگه مي‌گردي ‫كه من رو احساساتي كني،
‫كه درواقع انگار تقلب كردي.
‫فكر نكنم كارساز باشه.
‫بعد اينكه اونجا ديدمت،
‫يه چيزي درمورد داستان «جو»
‫كه از مادرش تعريف كرد فهميدم.
‫چيزي كه باعث شد انسانيت ‫«كرولاين» برگرده
‫نامه‌اي بود كه نابود كرده بود،
‫چون چيزي بود كه هيچ‌وقت
‫قرار نبود برگرده.
‫اين چيزي بود كه از دست داد.
‫لابد تو هم فكر كردي يه رژه راه انداختن
‫از "عروسك‌هاي نامناسب" باعث مي‌شه ‫بفهمم چقدر دلم واسشون تنگ شده؟
‫اينجا خونه تو ـه، «هوپ».
‫اينا دوست‌هاي تو هستن
‫كه تو سال ها كنارشون ‫جنگيدي و خون دادي،
‫و بدون تو حس مي‌كنن گم شدن.
‫هممون همچين حسي داريم.
‫يه سوراخ تو خالي توي ‫قلب اينجا هست،
‫يه خلاء اي كه قبلا جاي تو بود.
‫اگه با ديدن اينا همچنان حسي نداري،
‫پس حرفي نمي‌مونه كه بخوام بزنم.
‫پس اگه واقعا قرار نيست برگردي،
‫بي‌خيالش.
‫مجبورم خودم اين خلاء رو پر كنم.
‫خيلي حقيري.
‫مي‌خواي همه رو نجات بدي...
‫...ولي فقط...
‫نمي‌توني كاري كه لازمه رو انجام بدي.
‫اگه نرم چي مي‌شه؟
‫اگه بخوام خون به پا كنم چي مي‌شه؟
‫تو محافظ مدرسه‌اي،
‫مي‌خواي چطوري جلوم رو بگيري؟
‫من باهات نمي‌جنگم.
‫معلومه كه نمي‌جنگي، ‫چون نمي‌دوني
‫رهبر بودن يعني چي.
‫يعني بايد دست‌هات رو كثيف كني.
‫يعني بايد با يه خنجر
‫بزني تو سينه كسي كه دوستش داري.
‫اين شمشير نمي‌تونه من رو بكشه،
‫ولي باز هم تو جرأت انجامش رو نداري.
‫چون جربزه لازمش رو نداري.
‫باختي، مثل بقيه.
‫خوش باشي.
‫مُرده؟
‫«جو»؟
‫- نمي‌دونم. ‫- سعي كردم همه‌اش رو بخورم،
‫ولي خونش مثل گوشتش تلخ شده بود.
‫«جوزت».
‫چه بلايي سرت اومده؟
‫يه اتفاق عالي.
‫به لطف «هوپ».
‫«هوپ مايكلسون» يه بي‌وجدانه،
‫و منم اومدم تو رو ‫از دستش نجات بدي.
‫ولي من رو كه نجات دادن،
‫و منم قراره تو رو نجات بدم،
‫فقط چشم‌هات رو ببند ‫كه غافلگير بشي.
‫دلم نمي‌خواد.
‫خب، پس صحنه‌اي كه مي‌بيني
‫قراره يه‌كم ترسناك باشه،
‫ولي نگران نباش،
‫خواهر شيرين و نازنين من.
‫وقتي بيدار شدي حالت خيلي بهتر مي‌شه.
‫ذهنت پاك مي‌شه و...
‫جهان اطرافت روشن و شلوغ مي‌شه،
‫و مي‌تونيم با همديگه ‫هر گوشه و كنارش رو كشف كنيم.
‫ديگه لازم نيست از هم جدا باشيم.
‫چرا اين كار رو كردي؟
‫چرا كاري كردي برم؟
‫خيلي وقت بود رفته بودي.
‫دير اومدي.
‫وقت سخنراني تموم شده.
‫نيومدم سخنراني كنم.
‫راستش اونقدر هم نمي‌شناسمت.
‫كه يعني...
‫يه مقدار اوضاع رو،
‫واضح تر مي‌بينم.
‫مي‌خواي چي كار كني؟ تشريحم كني؟
‫مي‌خوام كاري رو بكنم كه ‫«جوزي» حاضر نشد بكنه.
‫عاليه، ولي اگه سعي داشتي
‫حواسم رو از همكارت كه ‫پشت منه پرت كني،
‫بايد بدوني قدرت شنوايي من خيلي خوبه.
‫مخصوصا از اونجايي كه با دهن نفس مي‌كشي.
‫مي‌دوني،
‫مي‌تونستي با حرف هم من رو بخوابوني.
‫خيلي‌خب، كدومتون مي‌خواد اول بميره؟
‫هيچ‌كدوم.
‫چرا با هم قد خودت در نمي‌افتي؟
‫تو. اون حركت غيب شونده رو بزن
‫و دوست دخترم رو از اينجا ببر.
‫بزرگتر ها بايد حرف بزنن.
‫چرا انقدر لفتش دادي؟
‫اضطراب قبل نمايش داشتي؟
‫آخه به انگيزه درستش نياز داشتم.
‫واي، نگو كه بخاطر تو خطر افتادن
‫اون دختره كه اسمش هرچي هست ‫باعث شد بياي.
‫چقدر لطيف شدي.
‫دقيقا «جوزي» همين رو مي‌خواست
‫كه من رو آزاد كنه.
‫و اومدم دخلت رو بيارم.
‫منهاي رينگ بوكس، البته.
‫واسه مسابقه برگشت پايه‌اي؟
‫كاملا.
‫بالأخره يه نفر پيدا شد كه درك كنه.
‫يعني همين كه تو اومدي، ‫حرف من رو ثابت مي‌كنه.
‫موقع جنگيدن كه مي‌شه،
‫«جوزي» به اون يكي ‫بخش خودش مي‌ره.
‫اون بخشش كه شبيه منه.
‫نيومدم بترسونمت.
‫فقط اومدم يه بشكن بزنم.
‫«جيد» رو كه يادته، نه؟
‫دانش آموز سابق اينجا. ‫راستش شبيه تو هم بود.
‫كله‌شق، دمدمي مزاج،
‫سليقه عجيبي هم ‫توي پسر ها داشت.
‫انقدر از آسيب رواني‌اش ترسيده بود،
‫كه انسانيت خودش رو خاموش كرد،
‫ولي من دوباره فعالش كردم.
‫فقط... با يه حركت.
‫آهاي؟
‫آقاي «آرگوس»؟
‫«جد»؟
‫آخرش هم اون اسكل ‫هيولا رو اول پيدا كرد.
‫خيلي ناجوره.
‫پس ديگه نگرانش نباش، «اليزابت».
‫بايد بري. خواهرت...
‫يه خون‌آشام بود.
‫مي‌دونم.
‫«جوزت» قرار نيست بياد.
‫فكر نمي‌كردم جربزه‌اش رو داشته باشي.
‫منم همچين فكري مي‌كردم.
‫دست كم گرفته بودمت.
‫مثل اينكه خيلي شبيه خودمي.
‫«ايزابل» من هم خون‌آشام شده بود،
‫منم توي دشت‌ها پرسه مي‌زدم،
‫بخاطر اون هيولا ها رو مي‌كشتم.
‫ولي پدرت فكر مي‌كرد ديوونه شدم...
‫...شايد هم راست مي‌گفت.
‫اون خيلي از من باهوش تره، ‫زندگي‌اش رو وقف اين كرد
‫كه تو و خواهرت نزديك من نشيد.
‫واستون يه خونه و مدرسه ساخت.
‫يه جايي خيلي دور تر ‫از اين همه خشونت.
‫ولي گاهي اوقات...
‫خشونت تنها راه ممكنه.
‫پدرم اشتباه مي‌كرد.
‫بايد «هوپ مايكلسون» رو بكشيم.
‫خب، توي اين مورد ديگه ‫نمي‌تونم همراهت باشم، بچه جون.
‫ولي نگران نباش، ‫قرار نيست تنها بذارمت.
‫معمولا عادت ندارم از اينا ‫با خودم حمل كنم.
‫«استفان» و «ديمن» كي هستن؟
‫واسه اين حرف ها وقت نداريم.
‫چيزي كه مهمه، چيزيه كه داخلشون هست.
‫«هوپ مايكلسون» يه خون‌آشام معمولي نيست.
‫ولي طبيعت هميشه يه نقطه ضعفي داره.
‫گلوله هاي داخلش...
‫مي‌تونه اون رو بكشه.
‫اگه اونقدر كه فكر مي‌كني ‫شبيهت نباشم چي؟
‫خبر هاي بد.
‫حقه‌ات كار نكرد.
‫مي‌دونستم كار نمي‌كنه.
‫تو ديگه يه اصيل شدي،
‫و حتي منم همچين قدرتي ندارم.
‫فقط مي‌خواستم ببينم
‫اگه بشكن بزنم چي مي‌شه.
‫ببينم توي چشم‌هات ترس رو مي‌بينم يا نه.
‫كه ديدم.
‫من از چيزي نمي‌ترسم.
‫محض اطمينان.
‫واي، فكر كنم شكست.
‫ولي واقعيت رو كه فهميدي.
‫مي‌ترسي انسانيتت برگرده.
‫يه احساسي مثل موقعي كه «لندون» رو كشتي.
‫تمام اون غمي كه داشتي.
‫هرچقدر مي‌خواي به مكانيسم ‫دفاعي خودت بچسب.
‫ولي وقتي فرو ريخت...
‫...كه مي‌ريزه،
‫حتي توي مصيبت بيشتري قراره گير بيفتي.
‫"لكوشيو".
‫حتي سه‌گانه توانا هم
‫نمي‌تونه تا ابد از ‫آسيب‌هاي روانيش فرار كنه.
‫پس ببين.
‫مي‌شه اينطوري نگاهم نكني؟
‫خودم مي‌دونم خوشگلم.
‫پوست اژدها رو داشتي، داداش؟
‫اي واي.
‫واي!
‫خاك به سرم، ريخت تو دهنم.
‫«جد»، كدوم گوري موندي، پسر؟
‫يا خدا. شرمنده دير كرديم.
‫كرديم كيه؟
‫چند تا از دوستام رو اتفاقي ديدم.
‫كه الآن شد "دوستاي سابقم".
‫فكر كنم حتي حسش هم نكرد.
‫پس انقدر بزن كه حس كنه.
‫گور پدرش.
‫برو يه "دراكاريس" بزن.
‫خفن.
‫آره.
‫گمونم «اليزابت» خودت باشي.
‫تو هم بايد «هوپ مايكلسون» باشي.
‫نمي‌دونستم انقدر كوتاهي.
‫خيلي قبر بزرگي كندم.
‫حداقل خودت توش جا مي‌شي.
‫پس بريم تو كارش؟
‫خواهرم بخاطر تو مُرده، ‫عمو ـم بخاطر تو مُرده،
‫و پدرم ممكنه بخاطر تو بميره،
‫پس هيچ حرفي براي زدن نداريم.
‫فكر كردي از يه خون‌آشام سريع تري؟
‫وقتي اسلحه بكشي مي‌فهميم.
‫خانم‌ها مقدم ترن.
‫من ديگه يه خانم نيستم.
‫تو يه نيمه تاريك داري، ‫درست مثل خواهرت.
‫يه آدم با جربزه مثل تو به كارم مياد.
‫انتخاب خودته.
‫زنده، يا مُرده؟
‫پس ميگم...
‫...مُرده.
‫من سه‌رگه‌ام. ‫نمي‌توني منو بكشي.
‫هميشه يه نقطه ضعفي هست.
‫قشنگ بود.
‫ولي نقش «جوزي» مظلوم بازي كردن هم
‫قرار نيست كمكي بكنه.
‫امروز بيشتر از هميشه بهم ثابت كرد
‫كه همچنان مي‌شه بهت نزديك شد.
‫هنوز نمي‌دونم چطوري. ‫ولي مي‌فهمم.
‫مي‌تونم همتون رو بكشم،
‫كه ديگه اين مكالمه رو نداشته باشيم.
‫ولي ما رو نمي‌كشي.
‫به همون دليلي كه پدرم رو نكشتي.
‫به همون دليلي كه هشدار دادي
‫تا ما دنبالت نياييم.
‫نمي‌خواي ما رو بكشي.
‫و انسانيتت هنوز يه جايي ‫توي وجودت هست.
‫قرار نيست از تلاش كردن
‫براي رسيدن به من دست بكشي، نه؟
‫تو هم هيچ‌وقت من رو ول نكردي.
‫پس نه، منم قرار نيست ولت كنم.
‫اگه اينطوريه كه...
‫"كورپوريس امپيتو".
‫فقط مونده بفهمم باهات چي كار كنم.
‫آرگوس كبابي نوش جونتون،
‫بزدل هاي ناسپاس.
‫هي پسر، مي‌خواستم تشكر كنم
‫كه جونم رو نجات دادي.
‫قابلي نداشت.
‫ولي اگه تو هم نبودي ‫قرار بود باهاش بجنگيم.
‫ولي مي‌دونم نمي‌خواستي ‫تبديل به هيولا بشي.
‫بايد انجامش مي‌دادم. ‫اميدوارم ديگه انجامش ندم.
‫بيا واسه دفن كردن ‫اين جنازه يه جا پيدا كنيم.
‫مي‌دوني، من هميشه كارم توي ‫گرگينه بودن انقدر خفن نبوده.
‫- نه بابا؟ ‫- آره بابا.
‫ولي راستش رو بگم...
‫واقعا از كاري كه براي گرگ شدن ‫مي‌كردم متنفر بودم.
‫آره راستي... درموردش بهم نگفته بودي.
‫جزئياتش كه مهم نيست،
‫ولي چند سال كه گذشت،
‫انگار يه سنگي توي كفشم بود.
‫و هر روز كه بيدار مي‌شدم، ‫بايد همون كفش رو مي‌پوشيدم،
‫به اميد اينكه سنگه نباشه.
‫تا اينكه متوجه شدم...
‫خودم بودم كه اون سنگ رو گذاشتم اونجا.
‫پس فقط هم خودم مي‌تونستم ‫درش بيارم.
‫پس ميگي بايد كفش‌هاي جديد بگيرم؟
‫بايد خودت رو واسه ‫كاري كه كردي ببخشي،
‫چون اگه نبخشي،
‫بخشش بقيه اهميتي نداره.
‫حالا هرچقدر مي‌خواد ‫كفش قشنگي باشه.
‫كارت درسته، «جد».
‫يه ملاقاتي داري.
‫و ايشون مقصر واقعي رو ‫به دست قانون سپرد، پس...
‫مي‌توني بري.
‫واسه مهمون‌نوازي ممنون، كلانتر.
‫خانم.
‫«جو» رو پيدا كردم.
‫خب، كجاست؟
‫واي خدا.
‫يه راهزن به اسم «هوپ مايكلسون»
‫اون رو كشت.
‫منم واسه تلافي «هوپ مايكلسون» رو كشتم.
‫واقعا بايد به قطار بعدي سمت شرق برسيم.
‫هيچ‌وقت نمي‌خواستم ‫زندگي‌ات اين باشه.
‫مي‌دونم.
‫بعد چيزي كه ديدم ‫قرار نيست برگردم.
‫گروه «هوپ» هنوز آزاده.
‫«اليزابت».
‫هرچقدر هم انتقام بگيري قرار نيست ‫خواهرت رو بهت برگردونه.
‫ممكنه اون رو برنگردونه.
‫ولي حداقل عدالت رو ‫بخاطرش اجرا مي‌كنم.
‫تو رو اينطوري تربيت نكرده بودم.
‫شايد بايد مي‌كردي.
‫چون...
‫...پدر من،
‫پدر واقعي من يه زمان ‫شكارچي خون‌آشام بود،
‫و تلاشش براي معلم بودن ‫باعث شد بره تو كُما.
‫و هيچ‌كدوم از دوست‌هاي من ‫هيچ كاري بابتش نمي‌كنن.
‫فقط واسشون مهمه يه جوري «هوپ» رو ببخشن.
‫ولي من نمي‌بخشم.
‫ديگه نمي‌بخشم.
‫"وينديكتا".
‫وقتي با «لندون» توي تاريكي بوديم
‫درمورد نامه‌اي كه نوشته بود بهم گفت.
‫فكر كردم اگه قرار باشه يه چيز ‫«هوپ» رو به خودش بياره،
‫حرف هاي اونه، ‫ولي اشتباه مي‌كردم.
‫ببين، امروز كاملا بيهوده نبود.
‫بايد به يه سوال ديگه جواب بدي.
‫راست مي‌گي.
‫دنبال يه موقعيتي بودم كه درمورد درخت ‫به بقيه جوخه بگم،
‫ولي فكر نمي‌كنم ديگه فكر خوبي باشه.
‫چون مدير «سالتزمن» راست مي‌گفت.
‫ما با كسايي كه دوستشون داريم ‫كار هاي احمقانه‌اي مي‌كنيم.
‫اگه «فينچ» و «ايثن» موقعي كه
‫با «هوپ» رو به رو شدن ‫درمورد درخت مي‌دونستن،
‫نتيجه امروز مي‌تونست حتي بدتر باشه.
‫خب مي‌دوني كه... من ناخودآگاه خودتم.
‫كه يعني راست ميگي.
‫پس اخم هات رو باز كن، «كليو».
‫يه راهي پيدا مي‌كني.
‫با كي حرف مي‌زني؟
‫با خودم بودم.
‫لطفا استراحت كن.
‫شانس آوردي بعد مقابله ‫با سه‌رگه زنده موندي.
‫«جو» چي شد؟
‫اون كجاست؟
‫بنظرت «جوزي» اينجا جاش امنه؟
‫«هوپ» مي‌تونست خيلي ‫بلاي بدتري سرش بياره،
‫تا اينكه پرتش كنه ‫توي جعبه تراپي.
‫تا وقتي ياد بگيريم چطوري لغوش كنيم،
‫احتمالا واسش امن ترين جاي ممكن باشه.
‫ولي...
‫امروز تقريبا خودت رو ‫به كشتن دادي، «اي».
‫بايد يه كاري مي‌كردم.
‫به جاي اينكه بشينم يه گوشه،
‫كه واضحه مي‌خواي همين كارو بكنم.
‫يعني وقتي آدم بودم ‫قابل درك بود،
‫ولي الآن؟
‫قدرت داشتن
‫به اين معني نيست ‫هميشه ازشون استفاده كني.
‫و تا وقتي كه اين درس رو ياد بگيري،
‫متأسفم، خيلي خطرناكه.
‫«ام‌جي»، من اومدم اين مدرسه ‫كه جزوي از تيم باشم.
‫من مجبور نيستم همون ورزشكار قديمي باشم،
‫حاضرم سطل آب جا به جا كنم، ‫يا هر چي تو گفتي رو ياد بگيرم،
‫ولي بايد بهم ياد بدي چطوريه.
‫رهبر بودن...
‫يعني اينكه بتوني تصميم‌هاي سخت بگيري.
‫گاهي اوقات اين تصميم ‫نيمكت‌نشين كردن بازيكن ستاره ـست.
‫گاهي اوقات هم يعني ‫خودت وظيفه رو به عهده بگيري
‫تا مطمئن بشي واسه بازي بزرگ آماده‌ان.
‫نظرت چيه فردا بريم تمرين؟
‫«جوزي»؟
‫ناجور شد.
‫هرموقع كه تو خارج مي‌شي
‫قرار بود اتاق خروجي خالي باشه.
‫اينجا چي كار مي‌كني؟
‫وقتي نبودي «هوپ» اومد مدرسه.
‫من رو توي جعبه تراپي گير انداخت.
‫معلومه كه گير انداخت.
‫من رو نكشت.
‫متوجه نيستي؟ ‫هنوز اون قدر دور نشده.
‫ولي من مي‌شم، به محض اينكه ‫اين لعنتي دوباره راه بيفته.
‫ولي نگران نباش، «جو».
‫دقيقا مي‌دونم چطوري ‫«هوپ» رو درستش كنم.
‫كه يعني چي؟
‫چيزي نيست، «جو».
‫بازي تو تازه شروع شده.
‫ولي بازي من تموم شد، و موفق شدم.
‫«هوپ مايكلسون».
‫ديگه وقتشه تلفني حرف زدن رو بذاريم كنار.
‫بايد همديگه رو ببينيم،
‫كه بتونم تو و بقيه ‫اعضاي سه‌گانه رو بكشم.
‫اي بابا. همه‌اش وعده و وعيد.
‫خودت چي هستي؟
‫خون‌آشام، جادوگر، گرگينه؟
‫اگه بگم كه لو مي‌ره.
‫خب، اميدوارم كارت بهتر از
‫تله‌هايي باشه كه توي مركز گذاشته بودي.
‫مي‌دوني كه الآن سوابق خوني رو دارم،
‫پس زياد نمونده كه بفهمم
‫واقعا كي هستي.
‫بدجور منتظرم ببينمت، «هوپ».
‫همه‌اش وعده و وعيد.
‫ارائه شده توسط وبسايت ديجي موويز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫مترجم | حامي مغيثي ‫T.me/Timelordsubs
‫جهت اطلاع از جديدترين آدرس سايت ‫ديجي موويز را در شبكه هاي اجتماعي دنبال كنيد ‫@DigiMoviez