‫خوشمزه بود، سینتیا
‫چرا پودینگ رو بیخیال نشیم؟
‫آره، عزیزم!
‫وای! خیلی خوبـه!
‫آررررره!
‫همینه، عزیزم!
‫اوه! آره، آره، آره، آره! اوممم آره!
‫اوه! آره!
‫جفری!
‫اون میمون توئـه، جفری!
‫آره، هست!
‫اوه آره!
‫اوه!
‫جاناتان!
‫شاید حالش خوب باشه
‫اوه!
‫ترجمه از: وحــید فرحناکی ، امـیـر سـتـارزاده ‫.:: AM1Я H1tmaN & Night_Walker77::.
‫نفرت انگیز
‫بوم! بوم!
‫پیامک از اریک:‏ ‫واسه قرار چهارنفری‌مون هیجان‌زده‌ام!‌‏
‫سلام! اُلا، این دیسک «تایتانیک» منـه؟
‫آره، عالیه!
‫آره. خب، مسأله اینه که بعضی از ‫دیسک‌های من خیلی کمیابن
‫- پس دوست دارم سر جاشون باشن ‫- پدر، کتاب زیست‌شناسیم کجاست؟
‫من از کجا بدونم؟
‫شرمنده، چی داشتی می‌گفتی؟
‫خب، برام سؤال بود که ‫میشه قبل برداشتن وسایلم
‫ازم اجازه بگیری یا نه؟
‫مسواک من کجاست؟
‫توی کیف لوازم بهداشتی‌ت! ‫آره آره. دفعه‌ی بعدی ازت اجازه می‌گیرم.
‫خیلی‌خب، این خراش برداشته! ‫این خراش برداشته!
‫- نه! ‫- اُلا، این یه نسخه‌ی محدود و ویژه‌ست!
‫وای خدای من! آروم باش!
‫گندش بزنن!
‫بعد این جلسه بُز رو می‌برم ‫میذارم خونه‌ی خاله‌ام
‫مشکلی نیست، ایمی
‫و می‌خوام بدونی اینجا یه مکان امن برای
‫درد و دل کردنتـه
‫می‌تونیم هرچقدر که بخوای آروم پیش بریم
‫بهت که گفتم! داخل کیف لوازم بهداشتی‌ت!
‫میشه یه لحظه ببخشی؟
‫مشکلی نیست
‫روکش داره! یه روکش و جعبه. ایناهاشش!
‫- بدش من. لعنتی! ‫- همین کار رو می‌کنم
‫به هیچی اهمیت نمیدی!
‫اینجا پر گرد و خاکـه. واسه ‫گرامافون هم روکش نداری.
‫اُولا! چرا باید 5 تا شامپو لازم داشته باشی؟
‫- اینجاست! ‫- مگه چه ایرادی داره؟
‫بدون اجازه وسایلم رو برداشتی!
‫- تو دیگه خیلی تو کون نرو هستی! ‫- و تو هم حد و حدود حالیت نیست!
‫- مامان، اون صفحه‌ی تایتانیک رو بی‌اجازه برداشته ‫- دیگه شورش رو درآورده...
‫و مطمئنم می‌تونید مثل دو تا نوجوون
‫بالغ مسئولیت پذیر که ظاهراً هستید، حلش کنید!
‫بی سر و صدا!
‫برو بیرون!
‫یاکوب، پایین ارباب رجوع دارم!
‫پیداش کردم
‫میشه همه‌تون وقتی دارم کار می‌کنم، ساکت باشید؟
‫خیلی بلنده!
‫اووه، اوو
‫واژن من شبیه این نیست
‫یکی از کناره‌های کُسم از اون یکی درازتره
‫خب، این فقط یه نمونه‌ی آموزشی‌ـه
‫به بخش بیرونی میگن «فرج»
‫و به کناره‌هایی که گفتی میگن «لبه»
‫و اونا شکل و اندازه و رنگ‌های متفاوتی دارن
‫یه وبسایت باحال هست که ‫می‌تونم آدرسش رو بهت بدم
‫که طیف گسترده‌ای از فرج‌های مختلف ‫رو بررسی می کنه، اگه مایل باشی؟
‫- آره ‫- عالیه
‫می‌خوای بازم بشینی؟
‫دوباره شروع کنیم
‫راحتی که یه‌کم درمورد ‫علت اینجا بودنت بهم بگی؟
‫ترم قبل، بهم تجاوز جنسی شد
‫و فکر کردم دارم فراموشش می‌کنم
‫ولی فکر نمی‌کنم فراموشش کرده باشم
‫قبلاً بدنم رو دوست داشتم، ‫و از سکس داشتن لذت می‌بردم،
‫ولی از وقتی اون اتفاق افتاد، ‫نمی‌تونم با بدنم کنار بیام.
‫دلم نمی‌خواد نگاهش کنم
‫و دیگه خوشم نمیاد دوست پسرم منو لمس کنه
‫حتماً برات سختـه، ایمی
‫به‌نظرت می‌تونی از این تجاوز بیشتر برام بگی؟
‫داشتم می‌رفتم مدرسه
‫و همه چی به نظر عادی بود
‫و بعدش
‫سوار اتوبوس شدم...
‫و یه مردی
‫اونجا بود
‫شرمنده، فقط گاهی حرف زدن ‫درموردش برام سختـه
‫مشکلی نیست. لازم نیست درمورد ‫چیزایی که دوست نداری حرف بزنیم
‫فقط می‌خوام همون آدم سابق بشم
‫خب، شاید دیگه هرگز اون آدم سابق نشی، ایمی
‫ولی مشکلی نیست
‫ما انسان‌ها، مدام درحال تغییر و پیشرفتیم
‫و با هضم کردن این آسیب روحی
‫شاید اصل رویداد برات واضح بشه
‫و می‌تونیم تو رو جلو ببریم
‫دوباره رابطه‌ت رو با بدنت درست کنیم
‫همین رو می‌خوای؟
‫آره، می‌خوام
‫لعنتی
‫شرمنده
‫- چرا زنگ در رو نزد؟ ‫- چرا سرت به کار خودت نیست؟
‫- اوتیس، کراواتت چشه؟ ‫- مشکلش چیه؟
‫بذار کمکت کنم
‫سلام
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر
‫اوتیس، به‌نظرت روبی بتونه ‫اُلا رو هم ببره مدرسه؟
‫من اونقدر باحال نیستم که دور و بر ‫پادشاه و ملکه‌ی دست‌نیافتنی بپلکم
‫خب، امیدوارم این درست نباشه، اوتیس
‫به‌هرحال من با لیلی قرار دارم
‫داشتم فکر می‌کردم بعداً همگی ‫دور هم خوش بگذرونیم، باهمدیگه؟
‫- من قرار دارم. پس نمی‌تونم. ‫- منم سرم شلوغـه
‫فقط می‌خوام باهم کنار بیان
‫می‌دونم. کنار میان، بالاخره.
‫اسموتی می‌خوای؟
‫آره؟
‫- اوهوم ‫- حله
‫[روحت شاد، جاناتان]
‫آره، جفری، آررره!
‫محکم‌تر! محکم‌تر!
‫- فقط رفتم یه‌کم شیر بگیرم ‫- من که نخواستم
‫آره جفری، تو خدای سکسی!
‫راه‌های زیادی برای توصیف جفری بلدم
‫ولی «خدای سکس» جزوشون نیست
‫- جفری ‫- میرم مدرسه
‫برگرد به رخت خواب، عشقم
‫دیگه نمی‌تونم سکس کنم
‫روحتم خبر نداره که اوتیس چقدر رو مخـه
‫انگار قبلاً هیچوقت با کسی هم‌اتاقی نشده
‫و اونا همه‌ی کاراشون رو متفاوت انجام میدن. ‫همه چی خیلی کنترل شده‌ست.
‫همینه!
‫کجا رفت؟
‫همینجا بود، قسم می‌خورم
‫شاید یکی واسه شوخی این کار رو کرده
‫صبح بخیر، هوپ
‫یه سری ایده‌ها داشتم که چطور بتونم از وقتم ‫به عنوان نماینده به بهترین شکل استفاده کنم
‫- حله، بگو ببینم ‫- عالیه
‫می‌خوام یه خبرنامه واسه مدرسه موردیل ‫درست کنم که توسط دانش‌آموزا اداره بشه
‫به علاوه داشتم تحقیق می‌کردم که چطور می‌تونیم ‫با استفاده از پنل‌های خورشیدی و کاشتن درخت
‫محوطه‌ی مدرسه رو سرسبز تر کنیم.
‫می‌خوام یه شورای دانش‌آموزی ‫محیط زیستی توی مدرسه ایجاد کنم
‫یه مقاله خوندم که نوشته بود یوگا حین ‫زنگ تفریح باعث افزایش بهره‌وری میشه
‫پس کلاس‌های یوگای رایگان ‫در کنار کلاس‌های آموزشی غذایی.
‫- و به نظرم... ‫- این محشره
‫می‌خوام یه جلسه بذارم تا ‫درست حسابی درموردش بحث بشه
‫در این حین، ازت می‌خوام حواست باشه
‫همه‌ی اعضای شورا یونیفرم‌شون رو درست بپوشن
‫حتماً، به روی چشم.
‫خیلی‌خب. هر مشکلی بود، ‫بفرست‌شون سراغ من.
‫- سلام ‫- سلام
‫سلام، جکسون
‫لعنتی
‫حالا دیگه به پام می‌افتی؟
‫رفیق، یه جورایی انگار داغونـی
‫آره...
‫یه لحظه همه چی تیره و تار شد
‫یاد رفت صبحونه بخوری؟
‫صبحونه غذای مورد علاقه‌ی منـه
‫باشه، ولی صبحونه غذاست یا وعده‌ی غذایی؟
‫ممنون
‫هر بار که می‌بینمت، حس می‌کنم ‫انگار سال‌هاست که می‌شناسمت
‫گمونم به خاطر سرگیجه‌تـه
‫زود باش، بلند شو
‫سلام! شرمنده. یونیفرم اشتباه پوشیدی.
‫دقیقاً چیش مشکل داره؟
‫یونیفرم پسراست. برای تو زیادی بزرگـه.
‫- به‌نظرم مشکلی نداره ‫- دارم دستورالعمل‌های جدید رو دنبال می‌کنم
‫- می‌تونی این یکی رو ندید بگیری ‫- شرمنده، نمی‌تونم
‫- باید با هوپ درموردش حرف بزنی ‫- عه؟ جالب میشه
‫چرا این کار رو کردی؟
‫قرار نیست چون تو روی یکی ‫کراش داری از قوانین سرپیچی کنم
‫کراش ندارم. موضوع هم این نیست.
‫برخلاف تو، من نماینده بودن رو جدی می‌گیرم
‫گاهی خیلی بدجنس میشی، ویو
‫من پارچه‌ی مصنوعی نمی‌پوشم
‫این کت بدجور آدمو به خارش می‌ندازه!
‫حداقل به ما بیشتر از بقیه میاد
‫- آره ‫- منظورش تو نبودی
‫- سلام روبی ‫- سلام
‫خاکستری رنگ من نیست
‫بیخیال. اونقدرا هم بد نیست
‫یه جورایی باهاش حال می‌کنم
‫اوتیس!
‫- آره ‫- می‌بینمت
‫خیلی‌خب، ازت می‌خوام امشب یه تلاشی بکنی
‫- باشه ‫- ازت می‌خوام حرف بزنی، سر صحبت رو باز کنی
‫باشه، فهمیدم
‫حله
‫سلام، رحیم
‫می‌خوام کتابام رو پس بگیرم
‫کتاب‌های «پابلو نرودا» و «مایا آنجلو»
‫حتماً، برات میارم‌شون
‫به‌علاوه می‌خوام شعرهایی که ‫برات نوشتم رو پس بدی
‫البته اگه نابودشون نکردی
‫هنوز اون شعرها رو دارم، آره
‫من هرچیزی رو که بهم ‫داده بودی سوزوندم، پس...
‫باشه، اشعارت رو برات میارم
‫- ممنون ‫- ممنون
‫- روی کراواتت مربا ریختی ‫- ها؟
‫سلام. جلسه روان‌شناسی چطور بود؟
‫محشر بود!
‫می‌دونستی فرج واژن اکثر زن‌ها ‫شبیه مال فیلمای «پورن‌هاب» نیست؟
‫فکر کردم مال من زشتـه ‫چون شبیه اون مدل نیست
‫ولی در واقع کاملاً عادی‌ـه
‫بهتره «هرطور می‌خوای باش» اثر ‫«امیلی ناگوسکی» رو بخونی. کتاب محشری‌ـه
‫- بهت قرضش میدم ‫- باشه
‫به نظر حالت خوبه، عزیزم
‫همه چی مرتبـه؟ حس می‌کنم ‫زیاد همدیگه رو نمی‌بینیم
‫همه چی مرتبـه. ‫فقط حسابی مشغول پخت و پزم.
‫صبح بخیر، مدرسه‌ی موردیل
‫چقدر همه‌تون باهوش به‌نظر میاید
‫می‌دونم شاید حس کنید این تغییر بزرگیـه
‫ولی متوجه میشید که داشتن ‫یونیفرم باعث ایجاد حس وحدت
‫و تعادل میشه.
‫و حرف از تغییرات شد،
‫گروه سرود، سرود جدید مدرسه رو می‌خونن
‫«نان سیبی، سد توتی»
‫ساکت
‫چرا دارن به زبون عجق وجق سرود می‌خونن؟
‫گمونم لاتینـه
‫- خب، معنیش چیه؟ ‫- «برای یکی نه، بلکه برای همه»
‫- می‌خوای بعداً بریم وقت بگذرونیم؟ ‫- آره. من...
‫می‌خوام هردوتون رو توی دفترم ببینم، لطفاً
‫- اوه، میو؟ ‫- بله؟
‫با من بیا
‫بیا داخل
‫خواهش می‌کنم، بشین
‫بیستکوئیت کاراملی، کسی می‌خواد؟
‫شوهرم درستشون کرده
‫بیستکوئیتـه دیگه، گازت که نمی‌گیره
‫- بهم گفتن بیام باهاتون حرف بزنم ‫- آره. بیا داخل. در رو هم ببند لطفاً.
‫می‌دونم ترک عادات قدیمی کار سختیـه
‫ولی می‌خوام همگی تا آخر هفته ‫از قوانین یونیفرم پیروی کنید
‫کال، می‌تونی بری اینا رو بپوشی
‫من دامن نمی‌پوشم
‫باشه
‫نمی‌خوای دامن بپوشی به خودت ‫مربوطـه. من که فمینیستم.
‫درک می‌کنم. ولی باید یونیفرمی ‫بپوشی که اندازه‌ت باشه
‫شلوار گشاد نمی‌پوشی که از مچ پات آویزون باشه
‫- راستش من... ‫- گمونم دیگه خیلی بهت تخفیف دادم
‫لیلی
‫مدل و آرایشت جالبـه
‫ولی برای مدرسه جالب نیست
‫میو، اینجا مدرسه‌ی «هیولای کلوچه» نیست ‫[شخصیت عروسکی]
‫- منظورت موهامـه؟ ‫- آره
‫اُلا، متأسفانه فقط سنجاق ‫سینه‌های مدرسه مجاز هستن
‫این سنجاق حمایتی دگرباشان منـه. ‫برام خیلی مهمـه.
‫البته که هست، ولی امیدوارم ‫ارزش‌هات اونقدر شکننده نباشن
‫که فقط یه سنجاق سینه‌ی کوچیک حامی‌شون باشه
‫برش دار
‫لیلی، نمایش‌نامه‌ی موزیکال ‫ترم پیش رو تو نوشته بودی؟
‫نظر پدر و مادرت چی بود؟
‫درکش نکردن
‫هممم
‫خب، از بیستکوئیت‌ها لذت ببرید
‫برگردید کلاس‌تون
‫اوه، میو؟
‫خانم سندز بهم گفت علاقه داری توی
‫برنامه‌ استعدادیابی توی آمریکا شرکت کنی.
‫نه، از پس هزینه‌هاش برنمیام
‫می‌خوام توی این مدرسه فرصت به همه ‫برسه، مهم نیست پیش‌زمینه‌شون چی بوده
‫پس منم ببینم می‌تونم واسش ‫یه‌ بودجه‌ای جور کنم یا نه
‫پس بهتره هر چه سریع‌تر درخواستش رو پر کنی
‫باشه
‫این کار رو می‌کنم
‫- ممنون ‫- خواهش
‫و درمورد موهات هم جدی گفتم
‫ممنون. می‌تونید الان برید دیدن هوپ.
‫یا خدا، اون تاپ عجیب دیگه چیه؟
‫خفه شو!
‫میو قفل‌ها رو عوض کرده
‫آره، دارم می‌بینم
‫مسأله اینه که فکر کنم پاسپورتم ‫رو داخل جا گذاشتم
‫و باید تمدید بشه
‫- کلید یدکی داری؟ ‫- نه، شرمنده، ندارم
‫چرا نمیای داخل منتظر باشی تا میو برگرده؟
‫می‌تونم یه چایی بهت تعارف کنم، ‫ولی مجبوری خودت درستش کنی.
‫- برادرم بیرونـه ‫- دقیقاً شبیه خودشـه، نه؟
‫چطور این کار رو کردی؟
‫- محاله ‫- اوهوم
‫خب، تو خیلی استعداد داری
‫حتی اَبروهای عصبانی‌ش رو هم خوب کشیدی
‫احساس بدی داره
‫همیشه درموردش حرف می‌زنه
‫فقط نگران السی بود...
‫آره خب، هیچ ربطی به تو نداره، درسته؟
‫شرمنده
‫می‌خوای رخ نگاره‌ی تو رو هم بکشم؟
‫- از پس هزینه‌ی همچین چیزی برنمیام ‫- مشکلی نیست
‫دوست دارم تمرین کنم، ‫و به نظرم چهره‌ی فوق‌العاده‌ای داری
‫یه بار ازم خواستن مدل و مانکن مو بشم
‫یه آکادمی بود که می‌خواست روی ‫مَردم آزمایش کنه، ولی خب؛
‫خوبه که ازت بخوان.
‫خیلی‌خب پس
‫می‌خوای کجا باشم؟
‫راستش اگه بری همون گوشه ‫که نورش خوبه عالی میشه
‫لخت نمیشما!
‫میو؟
‫قبل‌تر بهم زنگ زدی؟
‫ها؟
‫آره، زدم! ولی دستم خورد.
‫باشه
‫- نظرت درمورد این... ‫- راستش اوتیس، باید باهات حرف بزنم...
‫تو اینجا چیکار می‌کنی، کیر دندون‌زَن؟
‫بهش اینطوری نگو، لطفاً
‫دوست دخترت خیلی دل آدمو می‌بره
‫- می‌خواستی درمورد چی حرف بزنی؟ ‫- نگرانش نباش
‫- پس امشب ساعت 6:30، آره؟ ‫- آره
‫خب، داشتم فکر می‌کردم می‌تونم ‫ساعت 6 بیام دم در خونه‌تون
‫پیاده باهم بریم؟
‫نه مشکلی نیست. توی رستوران می‌بینمت.
‫خیلی‌خب. خداحافظ.
‫ولی هنوزم منو می‌بری خونه، درسته؟
‫- میخوای بعداً تکالیف انجام بدی؟ ‫- نه واقعاً
‫- چرا اینقدر عجیب رفتار می‌کنی؟ ‫- چون شغلم رو دزدیدی، ویو
‫درک نمی‌کنم چرا یهویی وانمود می‌کنی ‫که نماینده بودن برات مهم بوده
‫درحالی که قبلاً برات مهم نبود.
‫این برای من یه فرصت بی‌نظیره
‫خب، امیدوارم ارزشش رو داشته باشه
‫آهای!
‫- سلام. دیگه هذیون سرگیجه نمیگی؟ ‫- نه
‫می‌خوای با من وقت بگذرونی؟
‫آره
‫مامانت عاشق قصه گفتنـه، نه؟
‫اون داستانش رو درمورد هم‌خوابگی یک‌شبه ‫که با «استیو گوتنبرگ» داشته شنیدی؟
‫یه سگ نژاد سنت برنارد ‫داشتم که اسمش کوین بود
‫سایز مدفوعش اندازه‌ی کوفته تبریزی ‫بود، ولی بدجور دوستش داشتم
‫وای کوین. تنها مرد نجیبی که به عمرم دیدم.
‫اینجا چه خبره؟
‫آیزک، به میو بگو که باید ‫پاسپورتم رو از واگنش بردارم
‫و بهش بگو داری تصویرم رو می‌کشی ‫چون بهم گفتی چهره‌ی خوبی دارم.
‫گمونم خودش شنید
‫یه‌ذره دیگه از کارمون مونده، ‫تا وقتی که نور کافی هست.
‫مامان، چرا کارت که تموم شد ‫نمیای پاسپورتت رو برداری؟
‫آیزک، به میو بگو وقتی اینجا ‫کارم تموم شد میام پاسپورتم رو برمی‌دارم
‫- شنیدی دیگه؟ ‫- آره
‫کجایی، مایا آنجلو؟
‫به به!
‫فکر کردم یه چیز باحال‌تر می‌پوشی
‫چی؟ مامانم آستین کوتاهم رو شسته
‫یادت باشه که امشب سؤال بپرسی
‫از ارتفاع که نمی‌ترسی؟
‫نه
‫- چقدر دیگه طول می‌کشه؟ ‫- یه دقیقه!
‫وای لعنتی!
‫ببخشید جین. می‌خواستم بدونم ‫نوار بهداشتی داری؟
‫شرمنده یه‌کم ناجوره. ‫تازه پریود شدم و تموم کردم.
‫نه، اصلاً هم ناجور نیست. ‫گمونم توی اتاق خوابم داشته باشم.
‫- پدرت سلیقه‌ی خیلی خوبی داره ‫- راستش اونا مال مامانم هستن
‫دوست داشت همه چی گل‌گلی باشه
‫لابد این برات
‫تحول خاص و سختی باشه، اُلا
‫و می‌خوام بدونی که هر وقت بخوای ‫می‌تونی درموردش باهام حرف بزنی
‫باشه
‫از عمد حامله شدی که پدرم رو گیر بندازی؟
‫نه!
‫البته که نه
‫دفعه آخر بدجور بهش آسیب زدی. ‫تا هفته‌ها از رخت خواب بیرون نمی‌اومد.
‫خیلی عذاب کشیده. نمیذارم ‫دوباره این اتفاق بیوفته.
‫- من واقعاً به پدرت اهمیت می‌دادم؟ ‫- پس چرا قبلش آزارش می‌دادی؟
‫اُلا، تو از تیغ من استفاده کردی؟
‫- کند شده و پر از موئـه ‫- آره. مال خودمو پیدا نکردم، شرمنده
‫عالیه. گمونم باید روی وسایلم برچسب بزنم
‫- اوتیس، خیلی خسیسی ‫- ما خواهر برادرهای واقعی نیستیم، مامان
‫مشکلی نیست. به زوی قراره ‫صاحب یه خواهر/برادر ناتنی واقعی بشه
‫پس شاید واسه اون کمتر عوضی‌بازی در بیاری
‫آره شاید. من باید برم.
‫نوار بهداشتی؟
‫آره، درسته
‫نوار بهداشتی
‫جریان این... لهجه‌ت چیه؟
‫خانواده‌م دو سال پیش از شهر«مینیاپولیس» ‫نقل مکان کردن اینجا
‫- چه باحال ‫- می‌کشی؟
‫نه، بهتره نکشم
‫هرچند ممنون
‫مذهبی چیزی هستی؟
‫نه...
‫قبلاً شنا می‌کردم
‫نمی‌تونستم سمت دود و اینا برم، ‫واسه همین امتحانش نکردم.
‫مشکلی نیست. کاری که به صلاحتـه بکن.
‫خیلی‌خب، پس بذار یه امتحانی بکنم
‫- حالت خوبه؟ ‫- ردیفم
‫خب چرا امروز سرت گیج رفت؟
‫به خاطر اضطرابـه
‫همیشه اینطور بودم، ولی ‫این اواخر خیلی بدتر بوده.
‫اوهوم
‫گمونم حالا که شنا نمی‌کنم، ‫روال عادی‌مو ندارم.
‫چیزای مختلف تصادفی احوالم رو به هم می‌ریزن
‫مشکلی نیستم. منم اضطراب ‫دارم، پس درک می‌کنم.
‫- این دفعه چی عاملش بود؟ ‫- مدرسه
‫تو این فکر بودم که اگه شنا نکنم، ‫و دیگه نماینده مدرسه نباشم،
‫و اینکه بازیگر خیلی خوبی نیستم،
‫پس چه خری‌ـم اصلا؟
‫شاید اصلا در مورد هیچی ‫به‌قدر کافی اهمیت نمی‌دم.
‫آروم بابا، هنوز ۱۷ سالته. ‫لازم نیست همه‌چی رو حل کرده باشی.
‫این پیام و نشونه‌ای نیست که دنیا ‫داره بهم میده.
‫شاید بهتره یه‌کم سعی کنی ‫شبیه جکسون مارچتی باشی؟
‫باشه، سعی می‌کنم.
‫«مینیاپولیس» چطور بود؟
‫وای، وقتی گفتمش
‫اصلا خیلی حس عجیبی داشت.
‫مینیاپولیس. چه حرفا!
‫پا-لا-پا-لا-پالا.
‫- چرا این‌قدر عجیب به‌نظر میاد؟ ‫- فکر کنم فقط واسه اینه که داری نشئه می‌شی.
‫- نه بابا؟ ‫- آره.
‫پا-لا، پا-لا!
‫داریم توی مینیاپولیس میریم فضا عزیزم!
‫جوون!
‫روبی، چه خوشگل شدی تو!
‫بوی سوپ کنسروی میاد اینجا.
‫سلام.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم. خوش‌تیپ شدی.
‫- سلام. ‫- ردیفی؟
‫هیچی بدون گلوتن نیست.
‫مگه چند وقته دیابت گرفتی؟
‫دیابت ندارم.
‫نمی‌تونی شکر بخوری آخه.
‫گلوتن آدام! ‫گلوکز نیست که.
‫کس دیگه‌ای...
‫از بوی گوز خودش خوشش میاد؟
‫خودت گفتی سؤال بپرس خب.
‫یه‌کم استرس دارم. ‫گرمه.
‫خب اون کاپشن تخمی رو در بیار!
‫زود.
‫سلام!
‫سلام.
‫جین داشت چمدون و اینای مامانم رو ‫باز می‌کرد.
‫حس عجیبی داشت.
‫خیلی دلم واسه‌ش تنگ شده.
‫وای، «سرکولتر3250» فکر می‌کنه ممکنه آدم‌فضایی‌ها ‫حلقه‌های کشت‌زار رو درست کرده باشن.
‫فکر کردم فقط تو ذهن خودمه، ‫ولی به‌نظرم دوران هشتم قطعا اتفاقا میفته.
‫دوران هشتم چیه؟
‫در واقع همهٔ ستاره‌ها هم‌راستا می‌شن ‫و شرایط مناسب میشه
‫که به یه سفینهٔ فضاییِ مادر ‫این امکان رو میده که بتونه بیاد روی زمین.
‫همه‌چی رو تغییر میده.
‫باشه، حله.
‫- حالا حدس بزن چی؟ ‫- چی؟
‫حاضرم که داستانم رو بخونی. ‫الان واسه‌ت می‌فرستم.
‫باشه.
‫خب، به حق چیزای ندیده!
‫[فَــرْج خود را دوست‌ داشته باشید]
‫[نوع شمعدونی]
‫عجب!
‫[نوع اطلیسی]
‫سلام!
‫قطعا شمعدونیه.
‫هممم.
‫لامصب!
‫خب، واسه رفتن به فرانسه ‫هیجان دارید؟
‫نه خیلی، تو ماشین حالت‌تهوع می‌گیرم.
‫آخی. کاش منم می‌تونستم برم. ‫باید برم یه عروسی توی نیجریه.
‫مگه توی نیجریه هم‌جنس‌گرا بودن ‫غیرقانونی نیست؟
‫چرا هست، ولی اونجا کسی نمی‌دونه ‫من هم‌جنس‌گرام، پس...
‫نمی‌دونستم غیرقانونیه.
‫- آره، مهم نیست بابا. ‫- به‌نظر که مهم میاد.
‫میشه بعداً درموردش صحبت کنیم؟
‫آدام، بابات چطوره؟
‫والا نمی‌دونم. ‫مدتی هست که ندیده‌مش.
‫مامان‌بابام جدا شدن.
‫آره. آره، شنیدم، ناراحت شدم.
‫خب، مامان منم داره بچهٔ بابای «اُلا» رو ‫رو به دنیا میاره، که یه‌جوری عجیبه
‫چون ما قبلا با هم بودیم، ‫و الان رسما شدیم خواهر-برادر.
‫حالا اینو به بقیه نگی ‫به‌جایی هم برنمی‌خوره.
‫خیلی ناجوره رفیق.
‫چه حسی در موردش داری؟ ‫خونوادهٔ جدید، بچه و این چیزا؟
‫تغییر بزرگیه
‫چون من تک‌فرزندم، ‫ولی خب می‌خوام بالغانه‌تر رفتار کنم.
‫آره، فکر کنم اُلا هم واسه‌ش سخت باشه.
‫بعد از اینکه مامانش مرد، ‫و خواهرش رفته دانشگاه
‫فقط اون و باباش بوده، پس...
‫شاید بتونید به‌هم کمک کنید.
‫- چیز اشتباهی گفتم؟ ‫- نه.
‫اتفاقا خیلی هم حرف عاقلانه‌ای بود.
‫- پشمام! ‫- چی شده؟
‫کیم کارداشان می‌خواد یه بچه دیگه ‫با روش رحمِ‌ اجاره‌ای بیاره.
‫خیلی دل و جرئت داره واقعا. ‫باورم نمیشه.
‫به‌نظرت عجیب نیست که
‫چطور آخرین زنی که ‫بچه‌ش رو به دنیا آورده بود توی برنامه نبود؟
‫سریال کارداشیان‌ها رو تماشا می‌کنم
‫با مامانم.
‫خب، خب، خب.
‫یه ضربهٔ ناز.
‫ایول، ایول، بیا ببینم!
‫- ترکوندم! ‫- یالا!
‫همینه، یالا!
‫خب سؤال اصلی و نهایی، کلویی کارداشیان، ‫قبل یا بعد از سریال «ریونج بادی»؟
‫قبل.
‫منم کاملا موافقم، ‫چون خیلی بیشتر میشه باهاش ارتباط گرفت.
‫- خیلی. ‫- آره.
‫فکر کنم کم‌کم دارم ‫متوجه قضیهٔ آدام می‌شم.
‫عه؟ رفته رفته آدم ازش خوشش میاد، ‫مگه نه؟
‫سلام، سلام، سلام علیکم!
‫خوش گذشت. ‫می‌خواید برید خونهٔ‌ روبی الان؟
‫راستش تا حالا خونهٔ روبی نبوده‌م.
‫جدا؟ ولی خب مگه چند وقتی نیست ‫که با همید؟
‫بگذریم، خوش گذشت.
‫آدام، بعد اینکه پیش‌درآمد « کایلی در نیویورک » رو دیدی ‫بهم پیام بده، باشه؟
‫- خدافظ. ‫- عه! آها خداحافظ.
‫باشه.
‫فکر کنم مسیرمون یکی بود، ‫ولی خب...
‫آره.
‫آخ!
‫می‌خوای لگد زدن بچه رو حس کنی؟
‫- واقعا؟ ‫- آره، همینجا.
‫وای.
‫عه.
‫دیگه نمی‌زنه. ‫ولی خیلی محکم و قوی بود.
‫عه.
‫شاید دیگه رفته خوابیده.
‫نظرت راجع‌به «ثور» چیه؟
‫به عنوان چی؟
‫یه اسم، اگه پسر باشه.
‫چرا می‌خندی؟
‫نمی‌دونم.
‫- ثور؟ ‫- آره.
‫- ثور آخه؟ ‫- ثور.
‫اون که اسم همون ابرقهرمانه‌س ‫که بدن گولاخی داره.
‫یه‌کم مسخره‌ست، نیست؟
‫اسم بابام بود.
‫توی سوئد اسم خیلی رایجی‌ـه.
‫مهم نیست.
‫شرمنده.
‫آره، می‌تونم به ثور
‫فکر کنم، حتما.
‫ثور نیمان.
‫اسم پسرانهٔ قوی و خفنیه، نه؟
‫چرا باید اسم یه پسر قوی جلوه بده؟
‫خب، خودت گفتی،‌ ‫که لگدش قوی و محکم بوده.
‫آره خب، ولی بچه ممکنه هر جنسیتی داشته باشه ‫و بازم لگدش محکم و قوی باشه.
‫و اصلا چرا فرض کردی که بچه قراره ‫فامیلی تو رو داشته باشه؟
‫خب میلبورن که نمیشه، ‫چون فامیلی شوهر سابقته.
‫نه، ولی خب می‌تونه فامیلی پدری خودم باشه، ‫که فرانکلین‌ـه.
‫می‌خوای فامیلی‌ـت رو به فرانکلین عوض کنی؟
‫نمی‌دونم!
‫شاید نه، ‫ولی هنوز بهش فکر نکرده‌م.
‫خب، پس دیگه اگه بچه ‫یه «نیمان» باشه.
‫فکر کنم راحت‌تره که ‫همون راه مرسوم رو بریم.
‫راستش متعجبم که این‌جوری فکر می‌کنی یاکوب.
‫خیلی طرز تفکر قدیمی‌ایه.
‫لابد بعدش بهم میگی که ‫به حزب محافظه‌کارا رأی میدی.
‫من رأی نمیدم کلا.
‫منظورت چیه رأی نمیدی کلا؟
‫- تا حالا ندادم. ‫- رأی نمیدی؟
‫فکر کنم این توی اتاق‌خوابمون جاش خوب باشه.
‫فکر کنم اگه بذاریش توی جعبه ‫جاش خوب باشه.
‫خیلی بامزه‌ای.
‫از اینجا به بعدش رو خودم می‌تونم برم
‫پس...
‫چطوره که اصلا به خونه‌ت دعوتم نمی‌کنی؟
‫اینجوری نبود که «اصلا دعوتت نکنم»...
‫خونه‌م داغونه، خب؟
‫مردم فکر می‌کنن من توی یه خونهٔ بزرگ ‫و تجملاتی زندگی می‌کنم، ولی نمی‌کنم، خب؟
‫واسه همین کسی رو دعوت نمی‌کنم.
‫اصلا؟
‫حتی الیولا و انور؟
‫خب، من دوست دارم ببینمش.
‫ولی خب اگه نخوای نشونم بدی، ‫درک می‌کنم.
‫باشه بابا!
‫دوست داری خونه‌م رو ببینی؟
‫چرا بخوام ببینم؟
‫بعضی وقتا خیلی رو مخی اوتیس.
‫به‌نظرم نباید بری نیجریه.
‫چرا؟
‫اونجا هم‌جنس‌گرا بودن خطرناکه.
‫هرجایی هم‌جنس‌گرا باشی خطرناکه.
‫یه بخش از وجودمه، ‫می‌خوام برم.
‫اینجا اون‌قدار خطرناک نیست.
‫آدام، تمومش کن مرد. ‫درک نمی‌کنم.
‫رحیم درک می‌کرد؟
‫چرا اینو میگی؟
‫نمی‌دونم.
‫تو چرا این‌چیزا رو نگفتی؟
‫مامان.
‫مامان!
‫آدام، برگشتی!
‫سلام اریک!
‫سلام.
‫- خیلی خوبه که دوباره می‌بینمت. ‫- منم همین‌طور.
‫ببخشید. این «هیو»ـه. ‫اون...
‫خب اون... چیزه...
‫مردیه که الان باهاش قرار می‌ذارم.
‫- حالت چطوره؟ ‫- اون آدامه.
‫و اینم اریکه، با آدام...
‫چیزه..
‫دوستیم.
‫سلام.
‫سلام. خیلی از آشنایی‌تون خوش‌وقتم.
‫شما پسرا چیزی می‌خواید بخورید؟
‫خب، نه. ‫میریم یه‌کم بازی کنم.
‫راستش، من میرم خونه.
‫خیلی از دیدن دوباره‌ت خوشحال شدم مورین. ‫از آشنایی باهات خوشحال شدم هیو.
‫خداحافظ رفیق.
‫باشه.
‫خب، قشنگه که.
‫نیست، ولی مرسی.
‫بابا؟
‫من...گیر کردم!
‫بابا؟
‫- داری چکار می‌کنی؟ ‫- بیسکوئیتم رو انداختم!
‫- تعادلم خیلی داغونه روب! ‫- میشه کمک کنم؟
‫می‌دونی که اینجوریه.
‫- ببخشید. وای خدایا. ‫- وای!
‫ببخشید رفیق.
‫هوف!
‫مامان کو؟
‫نمیشه از یه بیسکوئیت «هاب‌ناب» هم گذشت.
‫خب، از بیمارستان به مامانت زنگ زدن که ‫ جای یکی بره شیفت.
‫خب چرا بهم زنگ نزدی؟ ‫می‌تونستم برگردم.
‫نمی‌خواستم قرارت رو خراب کنم.
‫راستی صحبتش شد، بالاخره ‫سعادت آشنایی با آقا اوتیس رو پیدا کردم؟
‫اوتیس، بابام رولند. ‫بابا، اینم اوتیس.
‫سلام!
‫سلام. از دیدنتون خوشحالم.
‫خیلی‌خب، دیگه آشنا شدید ‫خیلی بابت کمک ممنون. دیگه می‌تونی بری.
‫بره؟ ولی خب تازه اومده.
‫اوتیس،‌ یه‌کم بمون.
‫بیا...گپ بزنیم.
‫نه، بابا!
‫لطفا نگو گپ.
‫نگران نباش، شلوار رو می‌پوشم.
‫- چطوره؟ ‫- عالی به‌نظر میاد.
‫باید دلال علفم باشه.
‫واقعا روپوش اندازه‌ت نیست، ‫یا خودت نمی‌خوای بپوشی؟
‫لعنتی، ببخشید. ‫بی‌احترامی کردم؟
‫نه، مشکلی نیست، چیزه...
‫اندازهٔ مناسبی واسه من نبود.
‫خیلی دوست ندارم لباس چسبون بپوشم، ‫ولی خب چاره‌ای ندارم.
‫خیلی از مردم خوب درکش نمی‌کنن.
‫کی درکش نمی‌کنه؟
‫کل دنیا جکسون.
‫قبلا توی اون دستشویی کهنه و متروک ‫لباس عوض می‌کردم
‫که اون دختر معروفای احمق ‫در مورد بدنم چرت و پرت نگن.
‫بعضی از بچه‌ای عجیب‌غریب دیگه‌ هم ‫اونجا لباس عوض می‌کردن.
‫راحت‌تر بود،
‫ولی خب الان دیگه نیست، پس..
‫خیلی وضع داغونیه که.
‫- آره. ‫- می‌خوای درباره‌ش با «هوپ» صحبت کنم؟
‫مرسی، ولی خودم می‌تونم ‫از پس مشکلاتم بر بیام.
‫- دیگه نمایندهٔ مدرسه نیستی دیگه، یادته؟ ‫- وای لعنتی. آره یادم رفته بود.
‫این اولین باره که بعد مدت‌ها ‫احساس آرامش می‌کنم.
‫آره. خیلی خوبه،‌ نه؟
‫میری تعطیلات مامان؟
‫نه! واسه درخواستم برای ‫برگردوندن السی لازمش دارم.
‫که اگه به‌خاطر تو نبود ‫لازم به این‌کار نبود.
‫پناه‌ برخدا مامان. ‫لطفا.
‫خب، می‌دونم دلت رو شکستم. ‫فقط کاری رو که فکر می‌کردم درسته انجام دادم.
‫نمی‌خواستم السی هم مثل من و شان اذیت بشه
‫چون یه مرضی داری.
‫- چی؟ ‫- داری! ببخشید!
‫می‌دونم تقصیر تو هم نیست، ‫و می‌دونم داری سعی خودتو می‌کنی
‫ولی هنوز نتونستی از پا درش بیاری.
‫و شاید حالا حالا هم نتونی.
‫به این معنا نیست که دوست نداشته باشم.
‫چون همیشه دوست دارم مامان.
‫حتی اگه تو ازم متنفر باشی.
‫به آیزاک بگو چند روز دیگه ‫واسه نقاشی‌ـم برمی‌گردم.
‫دیگه انگشتام فرز نیستن.
‫چرا نمی‌مونی یه دودی بگیریم؟
‫حتما. لازمه یه خستگی ‫در کنم از بس تلمبه زدم.
‫بابا از پارسال علف کشیدن رو شروع کرده، ‫چون دردش رو ساکت می‌کنه،
‫ولی نمی‌تونستیم داروخونه‌ای تهیه‌ش کنیم، ‫که خیلی مضخرفه.
‫یه پوک می‌خوای روبز؟
‫نه بابا. من بکشم کی قراره ‫وقتی از تخت بیفتی کمکت کنه؟
‫- اوتیس تو چی؟ ‫- نه مرسی.
‫چه پدر بی‌مسئولیتی هستی!
‫از دست این جوونا.
‫این‌روزا خیلی پاستوریزه‌ن.
‫آخ ممنون، ‫قربون دستت رولند.
‫تو خونه به‌مشکل برخوردی جفری؟
‫آره،‌ یه اتفاق بود.
‫جاناتان، گربه‌مون، مُرد ‫و حالا سینتیا می‌خواد...
‫ببخشید بچه‌ها.
‫دائما سکس کنه.
‫تمومی نداره.
‫دیگه مثل قبلا جوون نیستم.
‫هیچ‌ کدوممون مثل قبلا جوون نیستیم،
‫ولی باید تا می‌تونی حالش رو ببری
‫چون...دنیا حرومزاده‌ست.
‫همه‌ش رو آخر سر ازت می‌گیره.
‫بابا، نزن این حرفا رو.
‫وقتی پوچ‌گرایانه صحبت می‌کنم ‫روبز خوشش نمیاد.
‫ببخشید عزیزم. تمومش می‌کنم.
‫چه دختر خوبیه،
‫خیلی با من و مامانش مهربونه.
‫واسه همین خوبه که می‌بینم ‫از وقتی با توئه، خوشحاله.
‫یه‌سره در مورد تو صحبت می‌کنه.
‫اوتیس این‌جوریه، اوتیس اون‌جوریه.
‫وای خدا، بابا! ‫ببند دیگه!
‫چیه؟ طبیعیه خب! منم وقتی تازه ‫با مامانت آشنا شده بودم همین‌طوری بودم.
‫آره، منم در مورد سینتیا همین‌طوری بودم.
‫هعی جوونی!
‫آره، خیلی حال می‌داد جوونی.
‫بابات چه زود وا داد خوابید.
‫- می‌خوای بمونی؟ ‫- مرسی ولی، باید برم خونه.
‫منم احتمالا باید برم خونه.
‫بابت گربه‌ت ناراحت شدم.
‫مرسی. آره گربهٔ خیلی خوبی بود.
‫تغییرات تمایلات جنسی ‫یکی از عوارض جانبی شایع غم و اندوهه.
‫بعضی‌ها به کمکش با اون شرایط کنار میان.
‫سینتیا و من اصلا بچه نداشتیم.
‫خیلی دلش بچه می‌خواست، ‫ولی خب، حامله نمی‌شد.
‫و خب جاناتان یه‌جوری مثل پسرش بود.
‫فکر می‌کردم بدون اون داغون میشه، ‫ولی خب عکس قضیه اتفاق افتاده.
‫حتی یه‌ قطره اشک هم نریخت.
‫سوگورای هر کسی یه جوریه.
‫شاید واسه همین می‌خواد دائما ‫نزدیک تو باشه،
‫که از احساسِ ناراحتی دوری کنه.
‫آره، شاید.
‫میگما، انگار یه آدم‌بزرگی ‫تو بدن یه بچه!
‫آره، خیلی می‌شنوم.
‫[می‌خوام بدونی که بهتر می‌شم]
‫[می‌دونم مامان]
‫[باید نقاشی‌ای که اون پسره ازت کشیده رو ببینی ‫پسره یه نابغه‌ست]
‫مامان گفت عکسم رو کشیدی.
‫آره.
‫می‌خواستم وقتی هنوز دوست بودیم ‫بهت بدمش، ولی خب...
‫خب،‌ الان دیگه یه‌کم ناجور میشد.
‫میشه ببینمش؟
‫آره. زیر اون چیزاست.
‫باشه.
‫این که هیچیش شبیه‌ من نیست.
‫- مامان رو البته خوب کشیدی. ‫- آره، ژستش ایدهٔ اون بود.
‫مرسی که راضی‌ـش کردی بمونه.
‫من که کاری نکردم.
‫فقط می‌خواستم بگم که می‌شناسمت راستی.
‫گفتی نمی‌شناسم، ولی خب...
‫می‌شناسم.
‫می‌دونم که هنوز رویهٔ نون تستت رو می‌کنی.
‫اینکه وقتی استرس داری ‫ناخونت رو گاز می‌گیری
‫و گاهی هم وقتی خجالت می‌کشی.
‫می‌دونم که می‌تونی واسه هر کسی ‫پُز باهوش بودنت رو بدی
‫ولی نمیدی، چون ذاتا آدم خیلی خوبی هستی.
‫واسه همین داری بیشتر ‫از هر کسی که تا حالا دیده‌م
‫داری به من سخت می‌گیری
‫چون می‌دونی این چیزیه که ‫حس درک شدن بهم میده.
‫هر بار که نزدیک توام
‫تک‌تک سلول‌هام
‫به ‌وجد میان
‫و سرزنده‌ن، ‫ و همه‌چی امیدوارنه به‌نظر میاد.
‫فقط کاش میشد، ‫به‌گذشته برگردم و اون کار رو نمی‌کردم
‫چون...
‫واقعا می‌ترسم که دیگه تو زندگی‌‌‌ـم نباشی.
‫همیشه تو زندگیم هستی.
‫ولی اگه دوباره بهم دروغ بگی، ‫تخمات رو از جا در میارم.
‫افتاد؟
‫افتاد.
‫موقع صبحونه می‌بینمت.
‫خوبی؟
‫- چرا این‌قدر طولش دادی؟ ‫- ای بابااا!
‫سینیتا بس کن دیگه.
‫نمی‌تونم دم به دقیقه باهات سکس داشته باشم.
‫واقعا خسته‌م!
‫و فکر کنم باید دربارهٔ جاناتان صحبت کنیم.
‫فکر نکنم بتونم.
‫چرا نتونی عشقم؟
‫چون...
‫چون خیلی دردناکه.
‫می‌دونم سینت.
‫می‌دونم.
‫مینیاپولیس-ها!
‫[آدام: آمادگی‌ش رو نداشتم]
‫[می‌دونم. مشکلی نیست]
‫سلام.
‫سلام، شبت چطور بود؟
‫خوش گذشت.
‫یه‌کم عجیب بود، ولی خوب.
‫می‌دونستی آدام برنامهٔ ‫«کارداشیان‌ها» رو می‌بینه؟
‫نه،‌ ولی برام عجیب نیست.
‫ببین، واسه اتفاقی که افتاد متأسفم.
‫من تک فرزندم.
‫خیلی توی سهیم شدن خونه‌م با بقیه ‫خیلی خوب نیستم، ولی دارم روش کار می‌کنم.
‫می‌دونم واسه تو هم سخته، واسه همین ‫هر وقت خواستی می‌تونی صفحه‌های گرامافونم رو ببری.
‫مرسی اوتیس. ‫خیلی واسه‌م با ارزشه.
‫خب، تو و روبی پس داره قضیه‌تون جدی میشه؟
‫شاید.
‫- سلام. ‫- وای خدا، بابام امشب خیلی آبروریزی کرد.
‫خیلی شرمنده‌ بابتش.
‫اشکال نداره. اشکال نداره. ‫اون...آدم بامزه‌ایه.
‫آره، یه‌جورایی عالیه، مگه نه؟
‫بگذریم، مرسی که کمکم کردی. ‫یه دونه‌ای.
‫مشکلی نیست. ‫بهم خوش گذشت.
‫خوشحالم.
‫خب دیگه.
‫شب به‌خیر دیگه اوتیس.
‫شب به‌خیر روبز.
‫دوست دارم.
‫عه.
‫چه خوب.
‫شب‌ به‌خیر دیگه.
‫ترجمه از: وحــید فرحناکی ، امـیـر سـتـارزاده ‫.:: AM1Я H1tmaN & Night_Walker77::.
‫کانال اطلاع‌رسانی زیرنویس‌ها: ‫≡ @Night_sub ≡