‫چیکار کردی؟
‫یه قراری گذاشتیم.
‫آنچه در «مردگان متحرک» گذشت.
‫این وسط چی گیر پاملا میاد؟
‫هورنسبی!
‫اگه با میلتون‌ها در بیوفتی، ‫فاتحه‌ت خونده‌ست.
‫هیچ کلمه‌ای بلد نیستم که باهاش بتونم
‫ارزشی که اینجا برای من داره رو توصیف کنم.
‫کامن ولث بر پایه‌ی باور کردن این مزخرفات ساخته شده.
‫یه شوخی مسخرس.
‫- عوضی! ‫- اونا..
‫کـمک!
‫وایسا! وایسا گفتم!
‫بعضی‌ وقت‌ها به این فکر می‌کنم که زندگی کردن
‫- جرات بیشتری می‌خواد یا مُردن؟ ‫- وایسا!
‫ما کارهای زیادی برای زنده‌مون کردیم.
من یه ماموریت خیلی مهم دارم!
‫دروغ‌گفتم، من هیچی بارـم نیست.
‫می‌دونی واسه رسوندن ‫تو به اینجا چند نفر جون دادن؟
‫کارهایی که فقط ‫می‌خوایم فراموش‌شون کنیم.
‫به کسایی تبدیل شدیم که توی ‫این دنیا نیاز بود اینطوری باشیم.
‫مطلقاً کاملاً و بدون شک نیگان هستم
‫اما هرکسی که الان هستیم، ‫هر تصمیمی که می‌گیریم...
‫می‌تونه همه‌چی رو عوض کنه.
‫یوجین!
‫مـکـس!
‫- برو کنار ‫- مکس! مکس؟
‫مکس؟ مکس؟
‫مکس؟
‫- ببخشید! فکرکردم شما... ‫- تو!
‫تو کُشتیش! ‫تو سباستین رو کشتی.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫- باید بریم. ‫- نه! باید مکس رو پیدا کنم
‫- تنهاش نمی‌ذارم! ‫- یالا! باید بریم.
‫برو!
«بزرگ‌ترین مرجع مردگان متحرک در ایران» @The_WalkingDead
«مــــردگــان مــتــحرک» [ فصل یازده - قسمت نوزده‌ام ]
ترجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» :::. Ayda.NDR & mmli.sm .:::
بهتره...
‫نه.
‫هیچکس بهش دست نزنه.
‫تا وقتی که من اجازه بدم.
‫می‌دونم چطور پسری بود.
‫علی‌رغم حرفایی که مردم می‌زدن، ‫می‌خواستم بهش کمک کنم.
‫شاید خیلی دیر جنبیدم.
‫مشکل کم نداشتیم، ولی...
‫خانواده خیلی پیچیده‌ست.
‫اما خودت که می‌دونی...
‫خواهرت بیشتر از 10 سال ‫امین و وفامند من بود.
‫دوست دارم اینطوری فکرکنم که ‫گمراه شده.
‫تا حداقل قبل از اینکه دیر بشه...
‫بتونیم بهش کمک کنیم.
‫می‌خوام درس عبرت بگیرن.
‫یه‌چیزی که بهشون یادآوری کنه ‫قرار نیست کاراشون بدونِ جواب بمونه.
‫اگه یوجین پورتر رو دستگیر کنی،
‫اون می‌تونه درس عبرتی برای بقیه باشه.
‫و بعدش هم می‌تونیم به ‫خواهرت کمک کنیم.
‫عملیاتِ جست‌وجو و دستگیری ‫افرادِ خاطی در حال انجامه.
‫راه بیوفت.
‫سوژه‌هامون مهاجرانِ جدید ‫جوامع ایالت ویرجینیا یعنی
‫ریوربند، هیلتاپ و الکساندریا هستند.
‫تک تک دوست و آشنایان یوجین پورتر
‫باید برای بازجویی در پرونده...
‫شورش «روز بنیان گذاران» و مرگِ
‫سباستین میلیتون، احضار شوند.
‫چی فکر می‌کنی؟ ‫یه‌روزی این اتفاق میوفته؟
‫قول نمی‌دم...
‫رفیق، یواش.
‫نظرت چیه؟
‫قایم شیم و یه‌جا کمپ بزنیم تا برن رد کارشون؟
‫نه. نه. ‫از یه راه دیگه می‌ریم.
‫از یه راه دیگه رفتن اونم با این ارابه؟ ‫به‌نظرم خطرناکه!
‫امروز روز خیلی خوبیه، ‫نباید خرابش کنیم.
‫منم باعث افتخارمه که با لوبیا‌های فتوچینی...
‫معروفم از همه پذیرایی کنم، اِلا جری!
‫گفتم که بدونید!
‫باید ادامه بدیم.
‫چرا اینقدر عجله داری؟
‫با این غذاهارو هرچه زودتر به دست ‫مردم اوشن‌ساید برسونیم،
‫ببینیم مشکلی دارن یا نه، ‫بعدش هم می‌ریم الکساندریا.
‫راستش...زمانی برای تلف‌کردن نداریم.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫خوبه.
‫روزیتا اسپانوزا.
‫خیابان میلـر 929، محله جی‌4.
‫درحال حاضر هم بی‌کار تشریف دارین.
‫یه مادر مجرد، نام فرزند سکورا اسپانوزا.
‫صحتِ این اطلاعات رو تائید می‌کنید؟
‫الان جدی‌ای؟
‫صحتِ اطلاعات مذکور رو تائید می‌کنید؟
‫یعنی الان نه من تو رو می‌شناسم، ‫نه تو من رو؟
‫انگار...دوتا غریبه‌ایم؟
‫صحتِ اطلاعات مذکور رو تائید می‌کنید؟
‫بله.
‫درطول رُخداد شورش کجا بودید؟
‫گوشه سمتِ شرقی میدان.
‫- با کی بودین؟ ‫- تنها بودم.
‫با یوجین بودید!
‫چندین شاهد شما دوتا رو با هم دیدن.
‫اره با هم بودیم، ‫ولی یک ساعت قبلِ شورش.
‫- درمورد چی صحبت می‌کردید؟ ‫- خواهر جناب‌عالی!
‫دقیق‌تر توضیح بده.
‫یوجین گفت خواهرت قرار نیست ‫باهامون بیاد،
‫که می‌خواد همینجا بمونه.
‫اینجا رو به جایی بهتر تبدیل کنه.
‫- آیا از اون موقع تا حالا یوجین رو دیدید؟ ‫- نه.
‫مطمئنید؟
‫کاملاً.
‫که‌اینطور!
‫چون به‌وضوح مشخصه که یوجین کجا...
‫چه کسانی رو برای قایم شدن انتخاب می‌کنه!
‫- اع؟ یعنی کجا؟ ‫- پیش شما!
‫شماها مثل یه خانواده‌اید.
‫اگه دیدمش بهت خبر می‌دم.
‫ببین روزیتا، من احترام ‫زیادی برات قائلم،
‫حتی همین الان که رفتارت با من ‫کاملاً بی‌احترامانه‌ست.
‫اما باید یه‌ کاری برای من بکنی...
‫اونم اینکه به یوجین بگی ‫بیاد و خودش رو معرفی کنه.
‫بیاد پیش من، ابراز پشیمونی کنه و ‫کار رو بسپاره به قانون.
‫این‌کار به بقیه کسایی که درگیر ‫این ماجرا شدن کمک زیادی می‌کنه.
‫اما اگه اون، تو یا دوستاتون...
‫در این‌باره باهامون همکاری نکنید،
‫هیچکس هیچ‌جا نمیره
‫و اوضاع از اینکه هست براتون بدتر می‌شه.
‫روزیتام.
‫چی شد؟
‫یه مشت سوالای مسخره و تهدید.
‫- تو چی؟ ‫- منم همینا.
‫- با بقیه حرف زدی؟ ‫- اره.
‫اگه بتونیم صبح اول وقت حرکت می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، مرسر چهارچشمی ‫حواسش به ماست.
‫حسابِ اونم کردم.
‫سلام، حالت چطوره؟
‫بهتر از حالی که باید داشته باشم.
‫فکرکنم هنوز هم هیچ خبری از مکس نداری نه؟
‫نه، شرمنده.
ممکنه با توجه به همه این داستان‌ها و درگیری‌ها ‫کاملاً بی‌اهمیت به‌نظر برسه...
‫اما من اونی ام که دراصل باید شرمنده باشم.
‫تقصیرِ منه که شما دوتا تحتِ...
‫این شرایطِ بسیار خطرناک قرار گرفتید.
‫نه، شرمنده نباش. ‫اون حروم‌زاده می‌دونست چه بلایی سرش میاد.
‫خب، چیزی که الان باید بهش فکرکنیم
‫اینه که چطوری تو رو از اینجا خارج کنیم!
‫من یه راهی بلدم، ورودی شرقی.
‫می‌دونم کِی شیفت نگهبان‌ها عوض می‌شه.
‫شاید یه پنجره‌ای باشه ‫که بتونیم ازش بزنیم بیرون.
‫خیلی خوبه! توی راه الکساندریا هم ‫بقیه رو پیدا می‌کنیم.
‫یوجین چته؟
‫ممکنه با این حرف انسانِ کاملاً
نلایقی دربرابر زحمات شما به نظر بیام،
‫اما نمی‌تونم بدون معشوقم اینجا رو ترک کنم.
‫باید پیداش کنم.
‫تک تک سربازهای شهر در به در دنبالتن.
‫قدم برداری می‌گیرنت.
‫خب پس با این وجود، نمی‌تونم...
‫بدون اون جایی نمیرم.
‫حداقل، یه‌کاری کنیم که ‫جاش امن باشه.
‫باشه.
‫تو همینجا بمون، ‫من میرم مکس رو پیدا کنم.
‫اگه پیداش کردیم، اونم می‌تونه باهامون بیاد.
‫قبوله؟
‫قبوله.
‫خیلی‌خب.
‫مراقب باش.
‫مردمانِ عزیز من، توجه کنید.
‫عاملانِ این اتفاق وحشتناک،
‫قطعاً به سزای اعمال‌شون خواهند رسید.
‫هرکسی که اطلاعاتی درباره محلِ پنهان شدن
‫این افراد ارائه بده، مژدگونی بسیار باارزشی ‫ دریافت می‌کنه.
‫توجه داشته باشید هرکسی که به این ‫افراد خاطی کمک بکنه،
‫به سرنوشت اونا دچار می‌شه
‫که اجرای عدالتِ بی‌دریغ می‌باشد.
‫نظرتون چیه قیدِ ارابه رو بزنیم؟
‫نه، از پسش بر میایم. ‫بجنبید.
‫یک، دو...
‫خوبی؟
‫می‌تونی راه بری؟ حالت خوبه؟
‫می‌تونی راه بری؟
‫اره. اره.
‫- حالت خوبه؟ ‫- اره، اره.
‫گه‌توش!
‫زانوـم.
‫صبرکنید ببینم.
یه جایی اون سمت‌ها هست.
‫انگار دیوار هم دارن. بدون واگن تا اونجا میریم.
‫بیا.
‫میرم باز هم هیزم بیارم.
‫باشه.
‫اینجا رو دیدی داداش؟
‫بزرگه، دیوار هم که داره!
‫آب هم که راحت پیدا می‌شه.
‫این همه زمین برای کشاورزی.
‫کینگدام دوم!
‫الــو؟
‫آقا آرون؟
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫کم کم شب می‌شه.
‫اول من نگهبانی میدم تا تو بتونی ‫یکم استراحت کنی.
‫منم باهات نگهبانی میدم.
‫واقعاً؟
‫باشه پس.
‫همیشه می‌گفتی اینجا رو به تو ترجیح می‌دم...
‫نمی‌دونستی هیچ انتخاب و ترجیحی وجود نداره.
‫نمی‌دونم اصلاً می‌تونستم...
‫انتظاراتت رو برآورده کنم یا نه.
‫اینکه بالای سرت باشم؛
‫و حالا...
‫بعد این همه دست و پا زدن...
‫بعد از همه فداکاری‌هامون...
‫حالا چی برامون باقی مونده؟
‫حداقل دیگه هر روز هم رو ناراحت و نا اُمید نمی‌کنیم،
‫خوب حواست باشه.
نباید اینجا باشین.
‫اما هستم! چون افراد جناب‌عالی به‌زور من رو ‫از خونه‌ام کشیدن بیرون
‫و سه ساعت تو یه اتاق کوچیک و تاریک ‫ازم بازجویی کردن.
‫- جایی که بوی زیربغل و کون‌نشسته می‌داد. ‫- اره، ببخشید.
‫جلوی بقیه باید با همه‌تون یه‌طور رفتار کنم.
‫پس خصومتِ شخصی نیست؟
‫ما دستوراتی داریم.
‫پسر میلتون مُرده و اون یوجین رو ‫مقصر ماجرا می‌دونه.
‫- اما تقصیر اون نیست... ‫- واسه بحث‌ کردن وقت ندارم.
‫می‌کُشنش، نه؟
‫اگه بگیرنش، فاتحه‌ش خونده‌ست.
‫پس چطوری می‌تونی اینقدر ‫نسبت به این قضیه خونسرد باشی؟
‫من سال‌ها تک و تنها بودم، ‫عقلم رو تنهایی از دست داده بودم،
‫هرکسی سر راهم سبز می‌شد رو ‫می‌فرستادم رد کارش.
‫اما یوجین...من رو باور کرد.
‫من رو همونطوری که بودم قبول کرد.
‫بدون هیچ قضاوتی!
‫من رو نجات داد.
‫آدم‌های بد همچین کاری نمی‌کنن.
‫بلکه آدم‌های خوب اینکارو می‌کنن.
‫یوجین نمی‌دونست همچین اتفاق‌هایی میوفته.
‫اما اتفاق افتاد.
‫و نمی‌شه برگشت به عقب.
‫من هم باید هوای خانواده خودم رو داشته باشم.
‫ولی هوای یوجین رو نداشته باشی؟
‫- اون محاکمه می‌شه ‫- عادلانه‌؟
‫اینجا به چه دردی می‌خوره...
‫وقتی که آدم‌های خوب دَرش کُشته می‌شن؟
‫قربان، هدف رویت شد.
‫مکسین مرسر، محله جی‌2.
‫بریم.
‫باید برم.
‫اره...
‫منم.
‫مطمئنی نمی‌خوای یکم استراحت کنی؟
‫می‌تونی بعدِ الایجا نگهبانی بدی.
‫نه، نه. اوکی‌ام.
‫بین شما دوتا همه‌چی مرتبه؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫فقط...
‫ یه لحظه از خود بی خود شدم.
‫یا خاطرات خودم و هنری افتادم.
من...
‫فکرنکنم دوباره بتونم با کسی باشم.
می‌دونی چی می‌گم؟
‫می‌دونی، من...
قبلاً متاهل بودم.
‫واقعاً؟
‫خب، قانوناً نه. اما خب...
‫دوست ندارم زیاد درموردش حرف بزنم.
‫خب من و اریک توی واشنگتن دی‌سی آشنا شدیم،
‫و از همون لحظه اول عاشقِ هم شدیم،
‫بعدش ازم خواست شب با هم بریم بیرون،
‫من جواب رد دادم
‫تا شیش ماه همینطوری جواب رد می‌دادم.
‫چـرا؟
‫مطمئن نیستم.
‫فکرکنم یا سرم خیلی شلوغ بوده، ‫یا آمادگی رابطه رو نداشتم.
‫یا شایدم می‌ترسیدم!
‫اما بلاخره قبول کردم،
‫و زمانی که با هم بودیم، ‫تموم اون سال‌ها زندگی توی الکساندریا...
‫بهترین دوران زندگی‌ام بودن.
‫می‌دونی، بعد از اینکه مُرد...
‫هی با خودم فکر می‌کردم،
‫حاضرم هرکاری بکنم
‫تا جواب‌های رَدی که بهش دادم رو ‫پس بگیرم
‫تا بتونم فقط یه روز دیگه باهاش باشم.
‫لیدیا، ما نمی‌تونیم جلوی ‫مرگ بقیه رو بگیریم.
‫همیشه اینطور بوده.
‫تنها کاری که از دست‌مون برمیاد، ‫اینه که باهاشون راه بیایم.
‫تکون نخور!
‫برگرد!
‫دستا بالا.
‫متهم دستگیر شد.
‫دریافت شد.
‫«من مکسین مرسر، مسئولیتِ تمامِ...
‫اینا حرف‌های من نیستن.
‫ولی باید باشن.
‫«من سال‌هاست که از افسردگی رنج می‌برم،
‫و طِی روزهای اخیر از خوردن قرص‌های ‫خود اجتناب کرده،
‫در طول توهم و عوارض ناشی از ‫نخوردن قرص‌هایم،
‫سیستم‌پخش‌کننده را دستکاری کردم تا ‫نام خانواده میلتون را بدنام کرده،
‫و جامعه را به آشوب بکشم.
‫اعمال من کاملاً نامتعارف و غیراخلاقی بودند.
‫- امیدوارم که جامعه ما بتواند... ‫- مکس، کافیه.
‫- فقط امضاش کن. ‫- بعدش چی؟
‫می‌گین یوجین پشت تمامِ این ماجرا بوده؟
‫پیشنهاد عفو اعمال رو قبول کن، مکس.
‫همه‌ش کار خودم بود،
‫چون نتونستم تحمل کنم بخشی از این ‫سیستم فاسد باشم.
‫می‌دونی وقتی سباستین می‌خواست ‫من رو بکشه کی نجاتم داد؟
‫ازم انتظار داری توی این شرایط پشت‌ش رو خالی کنم؟
‫به جرم اقدام علیه امنیت ملی اعدامت می‌کنن!
‫من می‌خوام نجاتت بدم.
‫منم می‌خوام اینجا رو نجات بدم.
‫«حقیقت رو بگو، به هر قیمتی که شده»
‫همونطور که بابا همیشه می‌گفت.
‫با اینکه یه ژنرال بود، هرگز مسئولیت‌های خودش رو
‫به‌عنوان شهروند اینجا فراموش نکرد.
‫اگه زنده بود عاشق یوجین می‌شد.
‫فکر می‌کنم اگه اینجا بود، به کاری که ‫ می‌خواستیم اینجا بکنیم، افتخار می‌کرد.
‫و فکر می‌کنم اگه بود، ‫به حالت تاسف می‌خورد.
‫نکنه هوس کردی گیر بیفتی؟
‫داشتم یه نگاهی به وضعیت سربازهاشون می‌انداختم
‫تا ببینم میشه به دستیارم اجازه بدم ‫تو روزیتا دنبال مکس بگرده یا نه.
‫دیگه از دست رو دست گذاشتن ‫ و هیچ کاری نکردن خسته شدم.
‫اگه عقل تو کلت باشه، .از سر راهم میری کنار عمو
‫لازم نیست ناراحتی پیش بیاد.
‫خیلی‌خب.
‫برو.
‫نمی‌خوای جلوم رو بگیری.
‫خودت هم نمی‌خوای بری.
‫چون ترسوئم.
‫نه.
‫دلیلش اینه که باهوشی.
‫من همیشه وبال گردن بقیه بودم.
‫واسه زنده موندن به بقیه نیاز دارم
‫و از شجاعت بقیه مایه می‌ذارم چون خودم ندارم.
‫تنها دلیلی که باعث شد بتونم ‫ جلوی انتخاب طبیعیم رو بگیرم
‫علاقم به زدن حرفای دوپهلو بود.
‫یعنی دروغ گفتن.
‫خودم فهمیدم.
‫آره خب.
‫متاسفانه تنها مهارت قابل توجهم همینه.
‫بنظرت آدم‌ها از همون اول شجاع به دنیا میان؟
‫یا بعداً شجاع میشن؟
‫جفتش.
‫- یعنی یوجین رو گرفتن؟ ‫- آره.
‫دریل و بقیه دارن نقشه .می‌کشن که فراریش بدن
‫باشه. خوبه.
‫بعدش آزاد میشه،
‫یه مدتی قایم میشه تا کامن ولث خسته شه.
‫بعدش میریم پیشش... من و تو و یومیکو.
‫مثل قبلاً.
‫چهارتایی‌مون دوباره می‌زنیم به دل جاده.
‫پرنسس، خودت هم می‌دونی که من جایی نمیرم.
‫حتی بعد از این که می‌دونیم ‫قراره چه بلایی سر یوجین بیارن؟
‫اوضاع خیلی تخمیه.
‫پس دیگه حتما باید بمونم.
‫اون و مکس یه داستانی رو شروع کردن. ‫ حقیقت رو آشکار کردن.
‫مردم دنبال تغییرن.
‫دیگه زمان بهتری برای مبارزه پیدا میشه؟
‫بهتر از الان که حکومت ترسیده؟
‫خب، شاید حس و حال مبارزه رو نداشته باشم.
‫شاید اینجا خیلی خوشگله،
‫و داره یه کاری می‌کنه که فکر کنیم جای باحالیه
‫ولی ناموساً؟ زیرزمین خیلی ریده.
‫شاید ارزش نگه داشتنش رو نداشته باشه.
‫یعنی میگی این یارو مرسره آدم خوبیه؟
‫آره، ولی تاحالا با کلی آدم آشنا شدم
‫که اولش فکر می‌کردم آدم‌های خوبی‌ان.
‫اما همیشه اونطوری که فکر می‌کردم نشده.
‫با همدیگه چشم تو چشم نشدیم.
‫ولی این رو مطمئن باش...
‫بیشتر آدم‌ها سعی می‌کنن بیشترین استفاده رو
‫از چیزایی که روبه‌روشونه ببرن
‫شاید اون هم داره همین کار رو می‌کنه.
‫آره خب، شاید این سری
‫حقم بیشتر از این باشه که بهم بگن ‫ تو بدترین شرایط حداقل ضرر رو کردی.
‫آره، حقت بیشتره.
‫و هر تصمیمی که بگیری، من همینجام...
‫...برای مواقعی که بهم نیاز داشتی.
‫ممنون که اومدی.
چشم به راهت بودم.
‫کلی حرف برای گفتن دارم.
‫چیزی که مهمه اینه که اینجایی
‫و یعنی می‌خوای درمورد بهترین تصمیمی ‫ که قراره بگیری، حرف بزنی.
‫تو پسرم رو کشتی.
‫افرادت ۸تا کارگر رو کشتن،
کاری کردن به واکر تبدیل بشن .و ریختن‌شون توی جمعیت
‫قبول دارم. باید یه کاری می‌کردم که درک کنی،
‫تا...تا... تا توجهت رو جلب کنم،
‫ولی هیچوقت قصد نداشتم ...که جون اون رو بگیرم
‫ببین، من قمار کردم.
‫و قبول دارم اونطوری که .فکر می‌کردم ، پیش نرفت
‫من و سباستین شاید یه سری ،اختلاف نظر داشتیم
‫اما آخرش همیشه کنارش بودم.
‫برای وقتایی که واسه اون پروژه‌های کوچیک فرعیش، به مردم نیاز داشت
‫بهش کمک کردم، چون پسر تو بود، پاملا.
‫این به خاطر اوناس.
‫مردم هیلتاپ، الکساندریا.
‫با گندی که اونا زدن شروع شد. ‫اختلاف عقیده و آشوب رو میگم.
‫مگه این که یکی بهشون دستور داده باشه،
‫کسی که می‌دونسته چطوری بهشون دستور بده، ‫
‫هیچوقت بس نمی‌کنن. !تا همه‌چی رو نگیرن بس نمی‌کنن
‫باشه.
‫خب حالا تو رو چیکار کنیم؟
‫ازش روش خودت استفاده کنیم؟
‫ریسک کنیم؟
‫قمار کنیم؟
‫اگه تو بردی،
‫زنده می‌مونی.
‫اما اگه باختی...
‫ممنون.
‫ممنون، پاملا.
‫ممنونم.
‫بهت قول میدم که از این به بعد کارم بهتر شه.
‫دیگه خبری از بازی و مخفی‌کاری نباشه.
‫کاملاً‌ در خدمت خانواده میلتون هستم.
‫خودم می‌دونم، لنس.
‫نفهمیدم چیشد.
‫خب...
‫خودت که گفتی،
‫در خدمت خانواده‌ای.
‫به لطف تو...
‫...فقط همین باقی مونده.
‫بدنش هنوز گرمه.
‫پسرم رو سیر کن، لنس.
‫میشه حرف بزنیم؟
‫...حتماً.
‫خیلی ضایع شد.
‫من... دلم نمی‌خواد برم.
‫یه‌جورایی مجبورم.
‫- به خاطر من؟ ‫- آره.
‫نه.
‫شاید.
‫ببین، تو بی‌نظیری.
‫جدی میگم. اما...
‫اما چی؟
‫من فقط...
‫باید از اینجا برم.
‫یوجین اینجا می‌میره.
‫هرکاری که تو حیطه قدرتم باشه انجام میدم
‫که به هیچ‌وجه این اتفاق نیفته.
‫اما نه هرکاری.
‫مگه نه؟
‫اوضاع خیلی بهم ریختس.
‫می‌دونم.
‫اینجا بی‌نقص نیست.
‫من هم همینطور.
.اما تو که اون بیرون بودی
‫می‌دونی که چی انتظارت رو می‌کشه.
‫- می‌تونست خیلی از این بدتر باشه. ‫- حرف نزن.
‫- اون حرف رو نزن. ‫- خب مگه اشتباه میگم؟
‫باید درک کنی.
‫اوضاع اصلاً برای من راحت نبوده.
‫حتی قبل از این ماجراها،
‫راحت نبوده.
‫وقتی نُه سالم بود، بابام ترک‌مون کرد.
‫نه سال و نیمم که شد، .مامانم دوباره ازدواج کرد
‫و بابای دومیم، یه برادر ناتنی .خبیث با خودش آورد
‫و حفت‌شون...
‫...طوری رفتار می‌کردن که انگار بابامن، فهمیدی؟
‫کلی داد می‌زدن، کلی هُلم می‌دادن.
‫و مامانم...
‫جلوشون رو نمی‌گرفت.
‫فقط واسه این که ترکش نکنه.
‫برای همین شر به پا می‌کردم. همیشه‌ی خدا.
‫بعدش بابا و دادش جدیدم
‫دست و پام رو می‌بستن،
‫و وقتی که به اصلاح بدرفتاری ‫می‌کردم، پرتم می‌کردن توی کمد.
‫و واسه چند ساعت ولم می‌کردن اونجا.
‫بعضی‌وقتا شلوارم رو خیس می‌کردم.
‫بعدش نوبتی...
‫کتکم می‌زدن.
‫و فقط این حرفا رو می‌شنیدم،
‫«خوانیتا، عوضش سقف بالای سرته.»
‫«خوانیتا،‌ عوضش داره پول قبض‌ها رو میده.»
‫«خوانیتا، شاید بدتر میشد.»
‫اصلاً می‌دونی چیه؟
‫ریدم به این تفکر.
‫می‌تونست بهتر هم باشه.
‫باید هم همینطوری باشه.
‫مگه نه؟
‫اینجا...
‫داره خیلی شبیه بابای ناتنیم میشه.
‫و اگه بشینم و نگاه کنم،
‫میشم یکی مثل مامانم.
‫و من هم مثل مامانم نیستم.
‫پس...
‫باید برم.
‫خیلی‌خب.
‫به‌خاطر... اتفاقاتی که برام افتاده....
‫...وقتی یه مردی رو می‌بینم،
‫انگار دارم هیولا می‌بینم.
‫خیلی وقت قبل از این که بمیرن
‫و تبدیل به هیولاهای واقعی بشن،
‫اونا رو این شکلی می‌دیدم.
‫ولی می‌دونم که تو اینطوری نیستی.
‫فقط خواستم بدونی.
‫همه‌چی رو سه‌بار بررسی کردیم.
‫همه‌جا رو قفل کردیم.
‫احتمالاً فقط باده.
‫این صدای باد نیست.
‫آره.
‫شاید بهتره یه دور دیگه تمیزکاری کنیم.
‫لعنتی!
‫- مشکلی نیست؟ ‫- نه.
‫باید بریم پیش الی و جری، همین حالا!
‫بیدار شین! گرفتار شدیم!
‫برین! همین حالا!
‫برین!‌ برین تو!
‫حداقل یه پنجاه‌تایی باید باشن!
‫چطوری اومدن داخل؟
‫یعنی چی؟!
‫از کی تاحالا واکرها کار با دسته در رو یاد گرفتن؟
‫کار نجواگرهاست.
‫لعنتی.
‫شما دوتا برین رو پشت بوم. همین حالا!
‫- وضع پات چطوره؟ ‫- بد نیست.
‫من در رو نگه می‌دارم.
‫مواظب باش.
‫گه توش. هی، اینجا خبری نیست.
‫می‌تونیم بپریم.
‫شاید بتونیم.
‫باشه. اشکالی نداره.
‫نه، خطرش زیاده.
‫اما اگه شما دونفر می‌تونین بپرین،
‫از این سمت به واکرها حمله کنین.
‫بعدش من برمی‌گردم پایین.
‫با کمک همدیگه، نجواگرها رو
‫از بقیه گروه جدا می‌کنیم.
‫- باشه؟ ‫- حله.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫خیلی‌خب.
‫رفیق.
‫رفیق؟
‫رفیق؟ رفیق!
‫خدا... این نجواگرها رو... لعنت کنه!
‫یه واکر از کجا تونسته همچین چیزی رو یاد بگیره؟
‫خب، به‌نظرت قضیه چی بوده؟
یه واکر «غیرعادی» بوده؟
واکرهایی که بر اثر تاثیر محیط، شکل و شمایل عحیبی ‫ به‌خود می‌گیرند و نوعی خاص محسوب می‌شوند
‫خب، یه واکرهای ولگرد و لرکرهایی وجود دارن.
‫لرکرها، واکرهایی هستند که در ابتدا ساکتند اما به محض شنیدن هرگونه صدایی به سمت آن حمله‌ور می‌شوند
‫همه‌مون موجوداتی رو دیدیم
‫که به جاهایی که یادشون مونده برگشتن.
‫یه داستان‌هایی درمورد همچین واکرهایی هم شنیدم
‫که می‌تونن از دیوار برن بالا و در باز کنن.
‫همیشه یه شکی داشتم که شاید واقعی باشن.
‫شاید گونه‌های دیگه‌ای هم وجود داشته باشن.
‫امیدوارم که نباشن.
‫مطمئنی می‌تونی راه بری؟
‫به لطف تو.
‫بیخیال. تقصیر من بود.
‫دیروز رو فراموش کن.
‫میرم بقیه وسایل رو بیارم.
‫هی.
‫خب، از حرفای دیروزت بگو.
‫یه‌چیزایی درمورد کینگدام ۲ گفته بودی.
‫الان فهمیدی، نه؟
‫ایزیکل می‌تونه دوباره شاه بشه.
‫چی بگم؟
‫اینجا بهش می‌خوره بیشتر واسه‌ی... ‫شاه جری ساخته شده باشه.
‫و ملکه نابیلا؟
‫شاه جری و ملکه نابیلا.
‫بهم میان.
‫آره.
‫مکس؟
‫اون نمیاد.
‫پیداش کردین؟
‫آره، ولی خیلی دیر شده بود.
‫پلیس بازداشتش کرده بود. شرمنده، یوجین.
‫شیفت‌ها داره عوض میشه.
‫باید راه بیفتیم.
‫پس وقتش شده که باهاتون خداحافظی کنم.
‫من میرم به بقیه یه سری بزنم.
‫سر موقعیت‌ می‌بینم‌تون.
‫راه من به یه جای دیگه ختم میشه.
‫هیچ راه دیگه‌ای وجود نداره یوجین.
‫داره.
‫درک می‌کنم.
‫ناراحتی. درک می‌کنم.
‫ولی فعلاً هیچ کاری نمی‌تونی واسه مکس بکنی.
‫شاید نتونم.
‫اما اگه سعیم رو نکنم، به من هم میگن مرد؟
‫آره، یه مردی که زنده‌س. ‫ اگه بمونی اینجا، می‌کشنت!
‫می‌دونم کارم منطقی نیست،
‫ولی وقتی پای قلب درمیون باشه، ‫هیچکدوم از کارها منطقی نیست.
‫این هم می‌دونم که اگه الان برم،
‫هیچ زندگی‌ای نیست که ارزشِ .نفس کشیدن رو داشته باشه
‫وقتی با مکسین بودم، ،تبدیل به آدم بهتری شدم
‫بهتر از اون چیزی که فکرش رو می‌کردم.
‫واسه همین، بدون اون .هیچ راهی برای من وجود نداره
‫یا میرم جایی که الان هست، ‫یا تبدیل میشم به کسی که قبلاً بودم.
‫یوجین.
‫اون موقع‌ها که گند می‌زدم...
‫...حس می‌کردم انگار خدا واسه ،مسخره‌بازی من رو آفریده
‫تو بهم گفتی که جفت من اون بیرون منتظرمه،
‫که من هم پیداش کردم.
‫با این که باورم نشد،
‫اما بهت اعتماد کردم چون همیشه می‌کنم.
‫راست می‌گفتی.
‫این دفعه هم تو باید بهم اعتماد کنی.
‫هی، مشکلی پیش نمیاد.
‫میاد.
‫باید بذاری برم.
‫باید از طرف من یه چیزی رو به کوکو بدی.
مطمئنم یه روزی می‌رسه
‫ که از پسش برمیاد.
‫شاید بعد از ۱۵ سالگیش.
«بزرگ‌ترین مرجع مردگان متحرک در ایران» @The_WalkingDead
‫بخواب رو زمین! همین حالا!
‫اسم من یوجین پورتره .و اومدم اینجا که اعتراف کنم
‫من به طور پنهانی صدای سباستین میلتون رو ضبط کردم
‫و تو جشن بنیان‌گذاران پخشش کردم.
‫علاوه‌بر این، اعتراف می‌کنم که من
‫به طور ناخواسته باعث مرگ آقای میلتون
‫در غوغایی که بعد از اون به پا شد، شدم.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫بله.
‫همش کار خودم بود.
‫مکسین مرسر شاید حضور داشت،
‫ولی هیچ ربطی به این قضایا نداشته.
‫ببرینش.
‫همه‌ حاضرن؟
ترجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. Ayda.NDR & mmli.sm .:::
‫[ آنچه در قسمت بعد خواهید دید ]
‫دوستات از کامن ولث تبعید شدن.
‫به این فکر کن که اعمالت چه تاثیراتی ‫ ممکنه رو برادرت داشته باشه.
‫- بچه‌ها رو بردن. ‫- همه رو بردن.
‫چیزی که پاملا می‌خواد رو بهش بده.
‫یعنی باید یوجین رو قربانی کنیم.
‫بگو دوستامون کجان، وگرنه می‌میری.
‫نشونت میدم.
‫اوضاع هرچقدر هم که تیره و تار باشه
‫اینطوری تموم نمیشه.