WEBVTT 00:01.772 --> 00:07.572 غولهايي در فضا هستند که مي توانند همه ستاره ها را ببلعند 00:08.482 --> 00:10.802 . مي توانند تمامي فضا را نابود کنند 00:12.082 --> 00:13.784 !"سياهچاله ها" 00:13.975 --> 00:17.244 . قرنهاست که کاملاً پنهان مانده اند 00:17.245 --> 00:19.212 ،ولي اکنون 00:19.213 --> 00:22.482 . دانمشندان سوداي قلمرو تعريف نشده آنها را در سر دارند 00:22.483 --> 00:24.985 آنها دريافته اند که سياهچاله ها 00:24.986 --> 00:28.221 . تنها بر قوانين ستاره ها و کهکشانها حاکم نيستند 00:28.222 --> 00:30.991 ،بلکه همه ما اينجا بر روي زمين هم . تحت فشار آنها قرار داريم 00:30.992 --> 00:34.694 زيرا "سياهچاله ها" ممکن است 00:34.695 --> 00:39.332 . کليد درک ماهيت راستينِ "حقيقت" باشند 00:45.273 --> 00:49.910 . فضا،... زمان،... ، زندگي 00:51.946 --> 00:55.583 . اسرار کيهان در کرم چاله ها نهفته است 00:55.884 --> 00:59.999 01:05.538 ‏.:: www.bolboljan.net ::. 01:06.327 --> 01:08.695 کره زمين را برداريد 01:08.696 --> 01:12.098 . و آن را به اندازه يک تيله کوچک کنيد 01:12.099 --> 01:15.402 ،به اين شکل شما شيئ چنان به هم فشرده را به وجود آورده ايد 01:15.403 --> 01:20.140 ،که حتي نور هم با 186.000 مايل در ثانيه 01:20.141 --> 01:24.177 . نمي تواند از حوزه جاذبه فوق العاده آن اجتناب کند 01:24.178 --> 01:26.012 ... نامش 01:26.013 --> 01:27.747 . سياهچاله" است" 01:27.748 --> 01:31.618 دانشمندان فيزيک نجومي فکر مي کنند که سياهچاله ها ممکن است 01:31.619 --> 01:33.853 در زماني که ستاره ها تحت فشار 01:33.854 --> 01:37.390 ،وزن خودشان، انرژي خود را از دست داده اند . شکل گرفته باشند 01:37.391 --> 01:41.227 . ما خيلي مطمئن نيستيم چرا؟ 01:41.228 --> 01:43.396 چون سياهچاله ها مکانهايي هستند 01:43.397 --> 01:47.734 که قوانين پذيرفته شده فيزيک . در آنها از بين مي روند 01:47.735 --> 01:51.404 تعداد انگشت شماري هستند که در حال حاضر گامهاي بلندي را 01:51.405 --> 01:56.710 در جهت آنچه که در اين سياهچاله ها . در جريان است، بر داشته اند 01:56.711 --> 01:58.445 و قوانين تازه فيزيک هم 01:58.446 --> 02:01.748 ... دلالت بر مفهومي حيرت انگيز دارند 02:01.749 --> 02:05.652 ،من... و شما ،... و همه جهاني که در آن ساکنيم 02:05.653 --> 02:09.389 !... شايد هيچ چيزي به جز يک تصوير نباشيم 02:16.130 --> 02:20.600 . در زادگاه من در "ميسي سيپي" چاهي وجود داشت 02:20.601 --> 02:23.203 که هميشه کنجکاوي مرا بر مي انگيخت تا بفهمم 02:23.204 --> 02:27.073 . در ته آن چه خبر است 02:27.074 --> 02:29.009 همانجا مي نشستم و به درون آن سنگريزه مي انداختم 02:29.010 --> 02:32.912 و بي تابانه منتظر شنيدن . صداي برخورد آن با آب بودم 02:32.913 --> 02:36.282 . اما به جز سکوت ،چيزي نصيبم نمي شد 02:37.885 --> 02:41.654 يک روز يک سرباز اسباب بازي را برداشتم 02:41.655 --> 02:44.657 و برايش از يک دستمال گردن ،چتر درست کردم 02:44.658 --> 02:47.327 . و همينطور که از چاه پايين مي رفت نگاهش کردم 02:49.563 --> 02:54.100 ،مي خواستم بدانم وقتي به ته چاه برسد !چه اتفاقي برايش مي افتد 02:54.101 --> 02:57.871 شايد هم اصلاً تا ابد همينطور 02:57.872 --> 03:01.574 . در آن تاريکي غير قابل نفوذ پايين مي رفت 03:03.677 --> 03:08.415 امروز، تئوريسينهاي فيزيکدان ،در سياهچاله ها غرق شده اند 03:08.416 --> 03:10.483 ،همانطور که من آن روز در آن چاه قديمي فرو رفته بودم 03:10.484 --> 03:13.787 آنها سعي مي کنند بفهمند اين سياهچاله ها واقعاً چطور عمل مي کنند 03:13.788 --> 03:17.223 . و درباره جهان چه دارند که به ما بگويند 03:17.224 --> 03:19.626 اين يکي از آن چيزهاييست که . مثل افسانه هاي علمي تخيلي به نظر مي رسد 03:19.627 --> 03:21.628 تازه بهتر از آنها هم هست . چون واقعيست 03:21.629 --> 03:24.431 سياهچاله، پنجره ايست به جهان 03:24.432 --> 03:28.234 که ما هيچ تعريفي برايش نداريم 03:28.235 --> 03:30.537 حتي هنوز نمي توانيم هيچ ساختار ذهني هم از آن داشته باشيم 03:30.538 --> 03:32.739 . تا بشود به خوبي تصورش کرد 03:32.740 --> 03:36.576 ما در اين دنياي غريب با جاذبه اي قدرتمند قرار گرفته ايم 03:36.577 --> 03:39.379 . که در آن ديگر مسير سر راستي وجود ندارد 03:39.380 --> 03:40.613 . حتي نمي تونيد ببينيدش 03:40.614 --> 03:44.117 . در عين اضطراب آور بودن، هيجان انگيز هم هست 03:45.453 --> 03:47.587 ،انديشه سياهچاله ها 03:47.588 --> 03:49.622 . بسط قانون جاذبه است 03:49.623 --> 03:51.758 هر چه به يک موضوع بزرگ نزديکتر باشيد 03:51.759 --> 03:53.993 کشش جاذبه آن 03:53.994 --> 03:57.730 سرعت هر چيزي را که در جهت . اجتناب از آن باشد کمتر مي کند 03:57.731 --> 03:58.898 سطح زمين 03:58.899 --> 04:01.234 . چهار هزار مايل از مرکز آن فاصله دارد 04:01.235 --> 04:04.370 ،بنابراين، نيروي جاذبه در اين بالا . خيلي قوي نيست 04:04.371 --> 04:08.608 حتي يک بچه هم مي تواند براي يک يا دو ثانيه در برابر آن مقاومت کند 04:08.609 --> 04:10.944 ،اما اگر مي توانستيد زمين را کوچک کنيد 04:10.945 --> 04:13.980 همه حجم آن به مرکز نزديک تر مي شد 04:13.981 --> 04:18.251 . و نيروي جاذبه به قدرت خارق العاده اي مي رسيد 04:18.252 --> 04:21.621 هيچ چيزي نمي توانست سرعت کافي . براي ترک سطح زمين را داشته باشد 04:21.622 --> 04:23.156 ،نه فقط يک پسر بچه در حال جهش 04:23.157 --> 04:25.892 بلکه حتي ذرات نوري که از کفشهايش بيرون مي زد هم 04:25.893 --> 04:27.694 . گير مي افتاد 04:27.695 --> 04:29.462 بنابراين اگر مي خواهيد سعي کنيد 04:29.463 --> 04:32.765 چيزي را خلق کنيد که آنقدر فشرده باشد که حتي ،نور هم نتواند از آن اجتناب کند 04:32.766 --> 04:35.168 يعني در تلاش به دست آوردن سيستمي هستيد که 04:35.169 --> 04:38.104 به حدي فشرده است که سرعت فرار از اين شئ 04:38.105 --> 04:40.140 . بالاتر از سرعت نور خواهد بود 04:40.141 --> 04:43.009 آنهم هم در حالي که ،سرعت نور 186.000 مايل در ثانيه است 04:43.010 --> 04:44.577 . بنابراين ، مي بينيد که سرعت خيلي بالايي خواهد شد 04:44.578 --> 04:47.113 جاذبه خيلي ضعيف است . و من فکر مي کنم که اين خيلي هم غير منتظره هست 04:47.114 --> 04:49.215 انگار که همه زمين روي يک کشتي حمل راکت قرار گرفته 04:49.216 --> 04:51.518 تنها کاري که بايد کرد اين هست که هفت مايل در ثانيه سرعت داشته باشيد 04:51.519 --> 04:53.019 . تا بتوانيد از زمين خارج بشويد 04:53.020 --> 04:55.722 ،براي رسيدن به يک سياهچاله 04:55.723 --> 04:58.458 بايد خورشيد را کلاً خُرد کنيد 04:58.459 --> 05:01.227 . تا قطر آن کمتر از چند کيلومتر بشود 05:01.228 --> 05:03.029 و حالاست که مي شود با 05:03.030 --> 05:05.598 سرعتي بيش از سرعت نور سفر کرد تا بتوان از اين جاذبه اجتناب کرد 05:05.599 --> 05:08.201 پس ، هيچ چيزي نمي تواند از آن فرار کند . و همه شئ مورد بحث، سياه مي شود 05:10.905 --> 05:13.806 کريستين آت"، متخصص فيزيک نجومي" 05:13.807 --> 05:16.276 ،در انستيتوي تکنولوژي کليفرنيا 05:16.277 --> 05:18.344 تلاش در درک اين دارد که 05:18.345 --> 05:20.513 چطور چنين موضوعات آسماني غريبي همچون سياهچاله ها 05:20.514 --> 05:23.349 !در کيهان شکل گرفته اند 05:23.350 --> 05:25.118 او درباره آنچه که 05:25.119 --> 05:30.590 در زمان پايان عمر يک ستاره غول پيکر اتفاق مي افتد و ستاره رو به کوچک شدن مي رود، مطالعه مي کند 05:30.591 --> 05:32.992 روندي که قابل مقايسه است با 05:32.993 --> 05:36.162 . از نفس افتادنِ يک دونده خسته ماراتُن 05:43.938 --> 05:46.906 بعضي وقتها مي توانيد يک ستاره را در طول حياتش 05:46.907 --> 05:50.410 با دونده اي مقايسه کنيد که تازه شروع به 05:50.411 --> 05:52.512 . مصرف اکسيژن کرده 05:52.513 --> 05:54.380 . همين موضوع درباره يک ستاره هم صدق مي کند 05:54.381 --> 05:57.350 هيدروژن را به آهستگي به هيليُم تبديل مي کند 05:57.351 --> 05:59.018 و انرژي زيادي را 05:59.019 --> 06:01.154 . از هر اتم هيدروژني که مي سوزاند به دست مي آورد 06:05.559 --> 06:09.162 ،بعد از اينکه از کار ذوب هيدروژن به هيليُم فارغ شد 06:09.163 --> 06:11.965 به مواد سنگين تر و سنگين تر مي رسد 06:11.966 --> 06:14.267 و اين سوخت و ساز تندتر و تندتر مي شود 06:14.268 --> 06:16.803 و در نهايت هم به آهن مي رسد 06:16.804 --> 06:19.105 و اين هم همان وقتيست که سوخت ديگر تمام شده 06:19.106 --> 06:20.240 . سوختي وجود ندارد 06:20.241 --> 06:22.942 و به عبارت ساده تر مثل يک دونده ماراتن هست 06:22.943 --> 06:24.777 . که در يک دوي ماراتن به ديوار خورده 06:24.778 --> 06:26.446 اما برعکس يک دونده 06:26.447 --> 06:29.215 که مي تواند انرژيش را با غذا ،و نوشيدني دوباره به دست بياورد 06:29.216 --> 06:32.452 ،يک ستاره در حال مرگ . راهي براي بازگشت دوباره ندارد 06:36.023 --> 06:37.657 ،ديگر هيچ توليد گرمايي وجود ندارد 06:37.658 --> 06:40.126 . هيچ توليد انرژي در هسته آن اتفاق نمي افتد 06:40.127 --> 06:41.761 پس جاذبه هم شروع به کم شدن مي کند 06:41.762 --> 06:42.996 و وقتي هيچ چيزي 06:42.997 --> 06:44.764 وجود ندارد تا فشاري توليد کند که پايدار بماند 06:44.765 --> 06:46.099 . از پا مي افتد 06:46.100 --> 06:49.435 موجهاي شوک از راه مي رسند و اين موجها به جنبش مي افتند 06:49.436 --> 06:51.604 ،و در واقع همه ستاره را منفجر مي کنند 06:51.605 --> 06:53.840 که اين همان پديده ايست که . به آن "ابَراَختر" مي گويند 06:55.542 --> 06:58.378 مرگ پيچيده يک ستاره غول پيکر 06:58.379 --> 07:02.115 . ديدني ترين اتفاقيست که فضانوردان تا کنون ديده اند 07:02.116 --> 07:06.219 ناظران چيني، يکي از اين انفجارها را . در 1054 مشاهده کردند 07:06.220 --> 07:10.590 ،به شدت درخشنده بود . حتي براي يک روز کامل مي توانستند آن را تماشا کنند 07:10.591 --> 07:14.460 . دو تاي ديگر هم 400 سال پيش منفجر شدند 07:14.461 --> 07:16.329 يک چنين انفجارهاي عظيمي 07:16.330 --> 07:18.965 تَلي از گاز و غبار را 07:18.966 --> 07:20.967 ،تا صدها سال نوري پراکنده مي کند 07:20.968 --> 07:24.170 که تا به امروز، همچنان . قابل ديده شدن و گسترش هستند 07:24.171 --> 07:27.373 ،اما آنچه که مورد توجه محققين سياهچاله هاست 07:27.374 --> 07:29.042 . انفجار نيست 07:29.043 --> 07:32.945 بلکه آن اتفاقيست که . در مرکز ستاره در حال مرگ رخ مي دهد 07:32.946 --> 07:34.814 ستاره شناسان امروزي 07:34.815 --> 07:38.451 هرگز شاهد انفجار هيچ ستاره اي . در کهکشان خودمان نبوده اند 07:38.452 --> 07:42.655 اما فيزيک تئوريک ميگويد که ،اگر ستاره به اندازه کافي بزرگ باشد 07:42.656 --> 07:44.057 ،هسته در حال از بين رفتن آن 07:44.058 --> 07:46.859 . بايد چنان کوچک شود تا به فرم يک سياهچاله در آيد 07:51.365 --> 07:53.032 . فرض کنيد که اين بالون ، يک ستاره باشد 07:53.033 --> 07:55.802 و اين ستاره ، با سوزاندن حرارت هسته اي زنده باشد 07:55.803 --> 07:56.869 ،و همينطور که به اين کار ادامه مي دهد 07:56.870 --> 07:58.905 به مواد سنگين تري مثل اين اسفنجها مي رسد 07:58.906 --> 08:00.873 ،و همه اين انرژي آزاد مي شود 08:00.874 --> 08:03.409 . مثل انرژي آزاد شده در يک بمب 08:03.410 --> 08:06.079 ،پس همينطور که ستاره سوختش را از دست مي دهد . شروع به سرد شدن هم مي کند 08:06.080 --> 08:10.183 و در حال سرد شدن، ديگر هيچ فشاري . عمل پشتيباني را برايش انجام نمي دهد 08:10.184 --> 08:13.353 ،پس تحت فشار وزن خودش . شروع به فرو ريختن مي کند 08:13.354 --> 08:16.789 و اين کار ادامه پيدا مي کند تا اينکه خيلي کوچک بشود 08:16.790 --> 08:19.525 و اينجاست که مقاومت بر عليه فشار 08:19.526 --> 08:21.594 . خرد شدن ذرات در هم شروع مي شود 08:21.595 --> 08:22.895 ،در چنين مرحله اي 08:22.896 --> 08:24.831 اين ستاره کمي بزرگتر از اندازه زمين هست 08:24.832 --> 08:27.467 و با فشرده شدن بيشتر و بيشتر همه الکترونها و 08:27.468 --> 08:29.702 . اتمها بيشتر و بيشتر به هم نزديک مي شوند 08:29.703 --> 08:32.638 حالا اگر اين جرم چند برابر بزرگتر از جرم خورشيد باشد 08:32.639 --> 08:34.574 . حتي کوچکتر از اين هم مي شود 08:34.575 --> 08:37.510 در حاليکه هيچ فرمي از فشار وجود ندارد . که بتواند در مقابل اين فرورفتن مقاومت کند 08:37.511 --> 08:39.379 پس آنقدر به کوچک شدن ادامه مي دهد 08:39.380 --> 08:41.247 . تا اينکه تبديل به يک سياهچاله مي شود 08:44.418 --> 08:48.154 ولي آيا چنين تخريب عجيب ستاره اي 08:48.155 --> 08:50.390 واقعاً در کيهان وجود دارد؟ 08:52.126 --> 08:54.494 و آيا ممکن است که در مرکز 08:54.495 --> 08:57.063 بعضي از آن ابرها و گازها و غبارهاي 08:57.064 --> 08:58.731 ناشي از يک ابَراختر پنهان باشند؟ 09:00.801 --> 09:04.203 کريستين آت" و گروه نظريه پردازان فيزيک نجومي" 09:05.873 --> 09:07.940 تلاش در کشف اين دارند که آيا ستاره هاي منفجر شده 09:07.941 --> 09:10.710 !حقيقتاً به فرم سياهچاله در مي آيند يا نه 09:10.711 --> 09:12.345 ،البته من به طور کلي 09:12.346 --> 09:14.680 ،واقعاً در باره ستاره هايي که منفجر مي شوند . هيجان زيادي دارم 09:14.681 --> 09:16.549 ،اولاً براي به دست آوردن يک سياهچاله 09:16.550 --> 09:18.684 احتياج به يک تکانه زاويه اي معين داريد 09:18.685 --> 09:20.887 ،تا يک گرداب سياهچاله اي ايجاد شود 09:20.888 --> 09:23.055 و مقدار اين تکانه زاويه اي زيادي هم ... بايد زياد باشد 09:23.056 --> 09:24.791 دو راه براي دريافتن اينکه 09:24.792 --> 09:27.827 ،واقعاً در زمان مرگ يک ستاره . سياهچاله فرم مي گيرد يا نه ، وجود دارد 09:27.828 --> 09:32.064 يک راه اين است که صبر کنيم تا يک ابر اختر در کهکشان خودِ ما خاموش شود 09:32.065 --> 09:35.668 و از تمامي ابزار مدرن ستاره شناسي . براي بررسي آن استفاده کنيم 09:35.669 --> 09:39.005 يک ابر اختر درون کهکشاني اطلاعات زيادي را به ما مي دهد 09:39.006 --> 09:40.940 . براي هفته ها خواب را از ما مي گيرد 09:40.941 --> 09:43.876 اما متاسفانه فقط 09:43.877 --> 09:46.746 . يک يا دوبار در يک قرن اتفاق مي افتد 09:46.747 --> 09:51.150 ،بنابراين ، "کريستين" و تيم او راه ديگري را انتخاب مي کنند 09:51.151 --> 09:54.153 منفجر کردن ستاره ها . در درون ابَر کامپيوترهاي پر قدرت 09:54.154 --> 09:56.055 . اين آزمايش ساده اي نيست 09:56.056 --> 09:58.524 . در حقيقت تا به حال هيچ کسي آن را انجام نداده 09:58.525 --> 10:02.295 اما "کريستين" در راهِ رسيدن . به مقام اولين نفر در اين مسير است 10:02.296 --> 10:04.797 شبيه سازي فروپاشي يک ابَراختر سماوي 10:04.798 --> 10:06.199 و فرم گرفتن سياهچاله 10:06.200 --> 10:09.335 خيلي خيلي دشوار هست . چون قوانين فيزيک زيادي را مي طلبد 10:09.336 --> 10:11.737 ،نسبيت کلي براي جاذبه 10:11.738 --> 10:14.774 . ديناميک سيالات براي گازها و فروپاشيها 10:14.775 --> 10:16.576 . يعني در کل، فيزيک ذره ايست 10:16.577 --> 10:17.944 ،که اين شبيه سازي را انجام مي دهد 10:17.945 --> 10:20.279 . مثل يک تلاش براي پيش بيني هواست 10:20.280 --> 10:23.049 "تا به حال، "کريستين" 10:23.050 --> 10:25.251 براي انفجار مجازي يک ستاره 10:25.252 --> 10:28.488 ،به روشي که شبيه به يک ابراختر واقعي باشد . ناموفق بوده 10:28.489 --> 10:31.991 ،اما پس از سالها پالايش فيزيک و رياضيات 10:31.992 --> 10:34.427 فکر مي کند که ممکن است اولين کسي باشد که 10:34.428 --> 10:37.530 کاملاً مي داند يک سياهچاله . چگونه ايجاد مي شود 10:43.070 --> 10:47.340 درست همينجا يک اتفاق افقي در حال رخ دادن هست 10:47.341 --> 10:49.075 . و اينهم يک سياهچاله در مرکزش 10:49.076 --> 10:51.477 . حيرت انگيز هست . اين اولين باريست که ما داريم چنين چيزي را مي بينيم 10:51.478 --> 10:53.246 مطلب غير منتظره اينکه 10:53.247 --> 10:55.548 اغلب شبيه سازيهاي مورد نظر 10:55.549 --> 10:57.016 . در حقيقت انفجار ندارند 10:57.017 --> 10:58.718 . فقط رو به اضمحلال مي روند 10:58.719 --> 11:01.654 . يک "بَنگ" نيست ، بلکه يک "ناله" است 11:01.655 --> 11:07.193 ،نيست نامش ، اَبَر اختر . است بلکه غير اختر 11:07.194 --> 11:09.328 در واقع همه چيز 11:09.329 --> 11:11.497 در سياهچاله ته نشين مي شود 11:11.498 --> 11:14.233 . و ستاره به آرامي اما با قطعيت، ناپديد مي شود 11:14.234 --> 11:16.269 اين مي تواند يک واقعيت باشد که اغلب ستاره ها 11:16.270 --> 11:18.871 . يا کسر بزرگي از ستاره ها فقط ناپديد مي شوند 11:18.872 --> 11:22.208 ما هيچ سابقه اي از آنها در اختيار نداريم را نديده ايم هيچوقت تا به حال يک غير اختر 11:24.177 --> 11:28.347 اگر "کريستين" درست بگويد و ،سياهچاله در سکوت شکل بگيرد 11:28.348 --> 11:31.384 پس اين همنوع خواران کيهاني بايد جايي 11:31.385 --> 11:33.386 ،در همين اطراف ما پنهان باشند 11:33.387 --> 11:36.289 . و ما هم هرگز متوجه آنها نشويم 11:36.290 --> 11:40.259 . پيدا کردن سياهچاله ها بي نهايت دشوار هست 11:40.260 --> 11:44.330 حتي اگر سياهرنگ هم نبود ،و انرژي تشعشعي هم داشت 11:44.331 --> 11:47.400 فقط مي شد وقتي به وجودشان پي برد ،که در 20 مايلي ما باشند 11:47.401 --> 11:49.902 و اين در حاليست که حتي در فاصله 10 سال نوري دورتر هم 11:49.903 --> 11:51.571 غير قابل ديده شدن هستند 11:51.572 --> 11:53.472 . حتي با بهترين تلسکوپهايي که ما در اختيار داريم 11:53.473 --> 11:56.943 ،اما اگر سياهچاله ها تقريباً غير قابل ديدن هستند 11:56.944 --> 11:58.911 . کسي به اين مرد چيزي درباره آن نگفته 11:58.912 --> 12:03.616 او اين 30 سال اخير را در شکار يکي از آنها گذرانده ،يکي از غول پيکرهاي آن 12:03.617 --> 12:06.752 . و هم درست در قلب کهکشان "راه شيري" خودمان 12:06.753 --> 12:11.057 کشف او ، تمامي ايده ها را درباره اينکه 12:11.058 --> 12:14.460 ،جهان ما بر چه مبنايي عمل مي کند . واژگون کرده است 12:22.174 --> 12:24.175 ،در 1931 12:24.176 --> 12:27.979 ،"يک محقق تلفن بِل ،"کارل جنسکي 12:27.980 --> 12:30.515 در حال آزمايش يک سيستم ارسال پيام راديويي 12:30.516 --> 12:32.383 . از فراز اقيانوس اطلس به اروپا بود 12:34.954 --> 12:38.022 . او دچار مشکل صداهاي پيش زمينه شد 12:38.023 --> 12:40.492 ،پس از دو سال کار دقيق 12:40.493 --> 12:44.529 . جنسکي" بيشتر اين تداخلات را برطرف کرد" 12:44.530 --> 12:48.233 . اما يک سيگنال غريب، به هيچ وجه مرتفع نمي شد 12:48.234 --> 12:51.302 و به بلند ترين حد خود مي رسيد، وقتي که آنتن 12:51.303 --> 12:53.304 ،رو به صورت فلکي شکارچي 12:53.305 --> 12:56.741 . در قلب "راه شيري" مي چرخيد 12:59.845 --> 13:04.716 سيگنالي بود که به هيچ وجه مثل سيگنالهايي که . يک ستاره ايجاد مي کند نبود 13:04.717 --> 13:07.585 ستاره شناسان مشکوک به اين شدند که اين ممکن است 13:07.586 --> 13:10.889 از يک شئ فرضي آمده باشد که ،همواره وجود داشته اما هرگز کشف نشده 13:10.890 --> 13:15.393 !"يک "سياهچاله 13:15.394 --> 13:17.695 اما هيچ راهي براي فهميدن . اين موضوع وجود نداشت 13:17.696 --> 13:20.598 مرکز راه شيري ما 13:20.599 --> 13:23.034 . با غبارهاي غليظي از ديد پنهان است 13:23.035 --> 13:25.537 ،تا اينکه 25 سال پيش 13:25.538 --> 13:28.406 "يک ستاره شناس آلماني به نام "راينهارد گنزل 13:28.407 --> 13:31.242 . راهي را براي مشاهده از خلال غبار پيدا کرد 13:31.243 --> 13:34.045 مشکل اين هست که ما در وسط راه شيري قرار گرفته ايم 13:34.046 --> 13:37.181 و مرکز کهکشان، در امتداد 13:37.182 --> 13:38.650 ،سراسر اين کهکشان چرخاني قرار گرفته 13:38.651 --> 13:41.252 . که ما در آن ساکنيم 13:41.253 --> 13:43.688 و همه اين غبارها و گازها 13:43.689 --> 13:45.523 بين ما و مرکز کهکشاني واقع شده 13:45.524 --> 13:47.425 . بنابراين ما نمي توانيم آن را به صورت مرئي ببينيم 13:47.426 --> 13:50.728 اما در طول موجي طولاني تر . اين غبار کارايي خودش را از دست مي دهد 13:50.729 --> 13:54.532 نور مادون قرمز، با طول موج بلندش 13:54.533 --> 13:57.201 . براي نفوذ در اين پرده ، عالي عمل مي کند 13:57.202 --> 13:59.003 اما در عبور از 13:59.004 --> 14:02.707 بخار آب موجود در اتمسفر زمين . خيلي بد عمل مي کند 14:02.708 --> 14:04.208 "بنابراين ،"راينهارت گنزل 14:04.209 --> 14:07.145 به سوي بلندترين و خشک ترين نقطه زمين به راه افتاد 14:07.146 --> 14:09.213 . صحراي "اَتاکاما" در شيلي 14:09.214 --> 14:11.382 ،در آغاز 1992 14:11.383 --> 14:13.885 "او و تيم تحقيقاتيش در انستيتوي "مکس پلنک 14:13.886 --> 14:16.654 يک کمپين ديرپا را آغاز کردند 14:16.655 --> 14:19.490 تا دريابند، واقعاً چه چيزي عامل 14:19.491 --> 14:21.659 . اين سيگنال عجيب در مرکز راه شيري است 14:21.660 --> 14:24.996 ما در حقيقت در مرکز راه شيري 14:24.997 --> 14:27.532 . حجم فشرده اي از ستاره ها را پيدا کرديم 14:27.533 --> 14:29.567 ،درست هم در حوالي مرکز راه شيري بود 14:29.568 --> 14:31.803 . که همه چيز دور آن در گردش است 14:31.804 --> 14:33.504 ... و بعد اولين شک ما بر انگيخته شد 14:33.505 --> 14:35.473 . که شايد چيزي آنجا باشد 14:35.474 --> 14:38.343 راينهارت" به اين انديشيد که شايد يک سياهچاله" 14:38.344 --> 14:41.412 بتواند به عنوان يک مرکز جاذبه عمل کند 14:41.413 --> 14:44.616 . و باعث شود که ستاره ها به دور آن بچرخند 14:44.617 --> 14:47.452 . پس خودش را آماده يک راه طولاني کرد 14:47.453 --> 14:49.654 هر سال ، او تصاوير ديگري بر مي داشت 14:49.655 --> 14:51.990 که حرکات اين حجم ستاره ها را در 14:51.991 --> 14:54.092 . قلب کهکشانمان دنبال مي کرد 14:54.093 --> 14:55.493 تيم بزرگي را تشکيل داد 14:55.494 --> 14:58.129 تا در انجام حجم انبوهِ داده ها به او کمک کنند 14:58.130 --> 15:02.133 و از تکنيک تازه اي به نام . استفاده کردديد انطباقي 15:02.134 --> 15:06.871 . تا تصاوير اين ستاره هاي دور را شفاف تر کند 15:06.872 --> 15:10.274 به اين ترتيب اگر شما بخواهيد بدانيد که مرکز کهکشان 15:10.275 --> 15:12.377 ،با يک تلسکوپ معمولي چه شکليست 15:12.378 --> 15:14.912 . تصويري مثل اين را خواهيد داشت 15:14.913 --> 15:16.648 تاثير اين ديد انطباقي 15:16.649 --> 15:18.449 . همانطور که در سمت راست مي بينيد 15:18.450 --> 15:20.652 واقعاً شگفت انگيز است . مي بينيد که اين تصاوير چقدر زيبا مي شوند 15:20.653 --> 15:22.053 . اين واقعاً همان تصوير است 15:22.054 --> 15:25.823 مي توانيد اين دو ستاره را در اينجا در سمت چپ ببينيد 15:25.824 --> 15:27.358 ... در اين تصوير محو در همينجا 15:27.359 --> 15:29.827 . اين دو ستاره در سمت راست هستند 15:29.828 --> 15:33.665 . با عبور سالها، الگوي جالب توجهي به دست آمد 15:33.666 --> 15:37.935 ... ستاره ها حرکت مي کردند، بسيار هم با سرعت 15:37.936 --> 15:40.171 اين چيزي بود که هيچ ستاره شناسي 15:40.172 --> 15:41.739 ... تا کنون مشاهده نکرده بود 15:41.740 --> 15:44.842 يک دو جين، و بعد 20 و بعد هم 30 ستاره 15:44.843 --> 15:48.646 همگي با يک سرعت وحشتناک به دور شئ مرکزي 15:48.647 --> 15:52.183 ،که کاملاً سياهرنگ و بي نهايت فشرده بود . در گردش بودند 15:52.184 --> 15:56.154 آيا اين مي توانست اولين اثبات وجود سياهچاله ها باشد؟ 15:56.155 --> 15:58.823 در اينصورت ، آيا واقعاً يکي از آنها همينجا 15:58.824 --> 16:01.459 درست در مرکز کهکشان خودِ ما وجود داشت؟ 16:04.997 --> 16:08.132 شما براي ديدن چيزي 16:08.133 --> 16:09.834 يا اثبات وجود چيزي 16:09.835 --> 16:11.803 که واقعاً نمي توانيد آن را ببينيد چه مي کنيد؟ 16:11.804 --> 16:14.272 ،ممکن است فکر کنيد که يک سياهچاله 16:14.273 --> 16:16.741 . به معناي چيزيست که نور نمي تواند از آن فرار کند 16:16.742 --> 16:19.444 . اما شما جاذبه را داريد . فقط به منظومه خورشيدي فکر کنيد 16:19.445 --> 16:21.612 ،خورشيد را در مرکز داريد 16:21.613 --> 16:23.281 . و بعد هم کرات را داريد 16:23.282 --> 16:26.150 . کرات ديگر به آهستگي به دور خورشيد مي چرخند 16:26.151 --> 16:29.620 ،و هر قدر به خورشيد نزديکتر باشيد . سرعت گردش کره هم بيشتر است 16:29.621 --> 16:32.390 . پس با اين فرض در ذهن، خورشيد را برداريد 16:32.391 --> 16:35.560 نتيجه ميگيريد که يک شئ مرکزي وجود دارد 16:35.561 --> 16:38.296 ،که حجم منظومه اي به دور آن . بر روي مدار سياره اي در گردش است 16:38.297 --> 16:40.364 . اين همان کاريست که ما داريم انجام مي دهيم 16:40.365 --> 16:43.367 . اينها ستاره هايي هستند که ديده مي شوند 16:43.368 --> 16:46.604 ،در مرکزي ترين نقطه مرکز راديويي قرار دارد 16:46.605 --> 16:49.807 که ما انتظار داريم محل استقرار سياهچاله باشد 16:49.808 --> 16:52.176 ،اين بهترين ستاره ماست 16:52.177 --> 16:56.981 که ما 15 سال است در حال رد يابي آن هستيم . تا مدار کاملش را بدست بياوريم 16:56.982 --> 17:00.752 ،است "S2" اين ستاره که ملقب به 17:00.753 --> 17:03.287 . با سرعتي خارق العاده در حرکت بود 17:03.288 --> 17:06.057 ،و در نزديکترين مکان نسبت به نقطه تاريک مرکزي 17:06.058 --> 17:08.893 راينهارت" و تيمش سرعت آن را" 17:08.894 --> 17:11.596 . يازده ميليون مايل در ساعت بر آورد کردند 17:11.597 --> 17:14.365 چيزي که ما از اين موضوع دريافتيم 17:14.366 --> 17:16.734 اينکه فقط يک توده مرکزي درست در همينجا واقع شده 17:16.735 --> 17:18.836 در مکان منبع راديويي 17:18.837 --> 17:22.140 . که آنهم داراي چهار ميليون توده خورشيديست 17:22.141 --> 17:25.510 واقعاً نميتواند هيچ مفهوم شناخته شده ديگري 17:25.511 --> 17:27.979 . به جز سياهچاله داشته باشد 17:31.250 --> 17:33.985 "راينهارت گنزل" 17:33.986 --> 17:37.622 . اولين کشف قطعي را درباره يک سياهچاله بدست آورد 17:37.623 --> 17:40.591 ،اما حتي مهم تر از آن تيم او جرمي را يافتند 17:40.592 --> 17:43.227 که بايد ميليونها ستاره را 17:43.228 --> 17:44.929 . در طول حيات خود بلعيده باشد 17:44.930 --> 17:49.066 . ستاره شناسان به آن "سوپر سياهچاله" مي گويند 17:49.067 --> 17:52.837 ،اما با وجود بزرگ بودن اين اکتشاف 17:52.838 --> 17:54.172 اين تنها مي تواند اولين يافته 17:54.173 --> 17:58.142 . از يافته هاي بيشمار غير عادي ديگر باشد 17:58.143 --> 18:00.711 :قدم بعدي، دريافتن اين بود که 18:00.712 --> 18:03.080 !در يک سياهچاله چه مي گذرد 18:03.081 --> 18:06.818 چه اتفاقي براي ستاره ها و کرات و حتي مردمي که 18:06.819 --> 18:10.054 بيش از اندازه به اين حفره مکنده نزديک باشند مي افتد؟ 18:10.055 --> 18:14.725 هيچ تلسکوپي هرگز نمي تواند . درون يک سياهچاله را ببيند 18:14.726 --> 18:17.395 براي درک اينکه آنها چگونه حقيقت را در هم مي پيچند 18:17.396 --> 18:21.365 ما بايد تماشا کردن را متوقف کنيم و . شروع به گوش کردن کنيم 18:27.295 --> 18:29.763 خيره شدن به مرکز کهکشان خودمان 18:29.764 --> 18:32.399 يعني نگاه به يک شئ کاملاً نامرئي 18:32.400 --> 18:36.403 . اما با وزني به اندازه 4 ميليون ستاره 18:36.404 --> 18:39.673 حالا ستاره شناسان معتقدند که تقريباً هر کهکشاني 18:39.674 --> 18:43.010 . يک سوپر سياهچاله را در مرکز خودش دارد 18:43.011 --> 18:45.646 اما،... اينها چه هستند؟ 18:45.647 --> 18:49.350 تخيل علمي ، آنها را به عنوان . ماشينهاي زمان کيهاني قلمداد مي کند 18:49.359 --> 18:52.128 . يا حتي معابري به جهانهاي موازي 18:52.129 --> 18:54.563 اما دانشمندان حقيقي معتقدند که 18:54.564 --> 18:58.534 . حقيقت، غريب تر از تخيلات علميست 18:58.535 --> 19:00.836 شما در آستانه ورود به دنيايي هستيد که در آن 19:00.837 --> 19:03.806 بسيار بزرگ، و بسيار کوچک 19:03.807 --> 19:05.708 ،غير قابل تشخيصند 19:05.709 --> 19:11.013 . دنيايي که حقيقت و تصور ، يکي هستند و مثل هم 19:11.014 --> 19:13.482 ،جولي کامرفورد" ستاره شناس" 19:13.483 --> 19:17.019 به مطالعه دهها مرکز کهکشاني 19:17.020 --> 19:20.489 ،در تلاش براي يافتن نشانه هايي از سياهچاله ها 19:20.490 --> 19:25.428 و اميد به آموختن بيشتر درباره . اين سوژه هاي گيج کننده مبادرت داشته است 19:25.429 --> 19:27.630 معلوم شد که تقريباً در همه کهکشانها 19:27.631 --> 19:28.998 ،هر جا را که بررسي مي کنيم 19:28.999 --> 19:31.133 . همه يک سوپر سياهچاله در مرکز خودشان دارند 19:31.134 --> 19:33.102 سوپر عظيم ها ، همانها هستند که اجرامي 19:33.103 --> 19:35.004 بين يک ميليون تا يک بيليون برابر 19:35.005 --> 19:36.739 . جرم خورشيد دارند 19:36.740 --> 19:38.574 شما مي توانيد يک سوپر سياهچاله را 19:38.575 --> 19:39.842 . در زماني که گاز روي آن ريخته مي شود ببينيد 19:39.843 --> 19:41.977 ،درست پيش از اينکه گاز روي آن را بگيرد 19:41.978 --> 19:44.747 داغ مي شود و انرژي زيادي را آزاد مي کند 19:44.748 --> 19:47.450 . و مي تواند واقعاً به شکل درخشاني قابل رويت باشد 19:47.451 --> 19:50.419 اما وقتي "جولي" به بررسي اين گاز درخشان 19:50.420 --> 19:53.155 که سياهچاله هاي غول پيکر را ،محاصره کرده بودند پرداخت 19:53.156 --> 19:56.258 . چيزي کاملاً غير منتظره را يافت 19:59.029 --> 20:01.697 يک رقص کيهاني در جريان بود 20:01.698 --> 20:06.035 . در حجمي که تقريباً غير قابل باور است 20:06.036 --> 20:09.105 مي شود دو نقطه اوج را ديد . و نه فقط يک نقطه 20:09.106 --> 20:10.806 ،شما انتظار يک نقطه اوج را از يک سياهچاله داريد 20:10.807 --> 20:12.942 ،که براي خودش در کهکشان ته نشين شده باشد 20:12.943 --> 20:15.377 . ولي ما دو نقطه را با دو شتاب مختلف ديديم 20:15.378 --> 20:16.812 ،و اين بلافاصله ما را از جا کند 20:16.813 --> 20:19.014 . که اين بايد يک مطلب جالب توجه باشد 20:19.015 --> 20:20.783 جولي" به اين فکر افتاد که" 20:20.784 --> 20:23.886 چه اتفاقي مي افتد وقتي دو کهکشان !به هم برخورد کنند 20:23.887 --> 20:26.756 و اگر هر دو هم در مرکزشان ،يک سياهچاله داشته باشند 20:26.757 --> 20:30.259 چه اتفاقي براي اين جرمهاي عظيم مي افتد؟ 20:30.260 --> 20:32.027 ،وقتي دو کهکشان به هم برخورد مي کنند 20:32.028 --> 20:33.529 سياهچاله هاي مرکز آنها 20:33.530 --> 20:34.797 ،به جاي تصادف سر به سر 20:34.798 --> 20:37.666 . شروع به چرخش گردابي يا رقص مي کنند 20:37.667 --> 20:41.237 و راه ديدن اين رقص والتز سياهچاله اي 20:41.238 --> 20:43.439 . تماشاي نوريست که از آنها ساتع مي شود 20:43.440 --> 20:46.175 ،پس براي سياهچاله اي که به طرف ما مي آيد 20:46.176 --> 20:49.044 ،نور دريافتي که طول موج کمتري دارد 20:49.045 --> 20:51.480 . به هم مي خورد و ما نور آبي تري مي بينيم 20:51.481 --> 20:53.849 ،و در سياهچاله اي که از ما دورتر مي شود 20:53.850 --> 20:56.252 ما شاهد نورهايي با طول موجهاي طولاني تري هستيم 20:56.253 --> 20:58.020 . که سرخ تر به نظر مي رسند 20:58.021 --> 21:00.089 پس اين نور سرخ تر و آبي تر هست که 21:00.090 --> 21:02.892 . رقص والس سياهچاله اي را آشکار مي کند 21:02.893 --> 21:04.126 ،ما هر بار که آن را مي بينيم 21:04.127 --> 21:06.262 ،در سالن رصد خانه دستها را به هم مي زنيم 21:06.263 --> 21:07.963 . واقعاً نميشود از آن دل کند 21:07.964 --> 21:10.866 ،در حال اسکن کردن کيهان 21:10.867 --> 21:12.701 جولي" بارها و بارها شاهد" 21:12.702 --> 21:15.171 . اتفاق افتادن اين رقص بوده 21:15.172 --> 21:17.173 ،کهکشان از پي کهکشان 21:17.174 --> 21:19.108 سياهچاله ها با هم جفت مي شوند 21:19.109 --> 21:22.144 . و شبهاي کيهاني را پر از رقص مي کنند 21:22.145 --> 21:24.180 ،ما 90 کهکشان را 21:24.181 --> 21:27.216 ،از وقتي که جهان نصف عمر خودش را داشته شناسايي کرده ايم 21:27.217 --> 21:30.252 ،و متوجه شديم که 32 تا يا تقريباً دو سوم آنها 21:30.253 --> 21:33.522 داراي سياهچاله هايي هستند که امضاي اين رنگهاي آبي و سرخ را دارند 21:33.523 --> 21:35.157 اين واقعاً غير منتظره بود 21:35.158 --> 21:37.726 که چنين کسر بالايي از سياهچاله ها 21:37.727 --> 21:40.496 به هيچوجه در مرکز کهکشان نبوده 21:40.497 --> 21:43.499 بلکه در حال رقص والس با . يک سياهچاله ديگر بوده باشد 21:46.236 --> 21:48.637 دانشمنداني مثل "جانا لِه وين" معتقدند که 21:48.638 --> 21:50.706 کشف سياهچاله هاي رقصان 21:50.707 --> 21:53.742 راه نويني را براي درک اينکه . چه در درون آنها مي گذرد گشوده است 21:53.743 --> 21:56.879 چون رقص آنها شايد تنها قابل ديدن نباشد 21:56.880 --> 21:59.748 . ممکن است قابل بررسي هم باشد 21:59.749 --> 22:03.419 "دانشمند رويا گرا، "البرت اينشتاين 22:03.420 --> 22:06.322 فضا و زمان را به عنوان ماده اي انعطاف پذير مي ديد 22:06.323 --> 22:08.858 . که مي توانست به وسيله جاذبه دچار تغيير شود 22:08.859 --> 22:13.028 ،يک سياهچاله در اين مورد . يک حفره بسيار عميق خواهد بود 22:13.029 --> 22:16.565 ،وقتي دو سياهچاله بيش از حد به هم نزديک مي شوند 22:16.566 --> 22:18.400 ،اين دو چاه در گردش 22:18.401 --> 22:21.704 زمان و فضا را به هم مي زنند و موجهايي ساتع ميکنند 22:21.705 --> 22:25.241 . که مي توانند در سراسر جهان منتشر شوند 22:25.242 --> 22:28.143 اين موجها مي توانند در جهان منتشر بشوند 22:28.144 --> 22:29.945 . آنهم با سرعت نور 22:29.946 --> 22:32.715 بنابراين ما انتظار نداريم که سياهچاله ها را از طريق نور آنها ببينيم 22:32.716 --> 22:34.850 اما شايد به نوعي بتوانيم صداي آنها را بشنويم 22:34.851 --> 22:36.652 البته اگر بتوانيم لرزش زمينه 22:36.653 --> 22:38.954 . خود فضا-زمان را دريافت کنيم 22:38.955 --> 22:42.224 ،طي چندين سال اخير 22:42.225 --> 22:44.927 جانا" و همکارانش تلاش داشته اند تا" 22:44.928 --> 22:49.031 صداي سياهچاله ها را . در حال گردش به دور هم رديابي کنند 22:49.032 --> 22:52.067 اين محاسبات، هوش از سر مي برند 22:52.068 --> 22:55.237 تصوير کردن مدل آنچه که ،بين دو سوژه غول پيکر اتفاق مي افتد 22:55.238 --> 22:57.773 ،طوفاني در درياي فضا-زمان ايجاد مي کند 22:57.774 --> 23:03.078 که رياضياتي واقعي و . عمليات سوپر کامپيوتري را مي طلبد 23:03.079 --> 23:05.314 اين مدار يک سياهچاله کوچک 23:05.315 --> 23:06.916 ،به دور يک سياهچاله بزرگتر است 23:06.917 --> 23:10.119 و دقيقاً صداي ضربه زدن به طبل را دارد 23:10.120 --> 23:12.121 . که اين طبل همان فضا-زمان است 23:12.122 --> 23:15.057 . واقعاً صدايش مثل در زدن است 23:15.058 --> 23:18.527 شروع به رسيدن به بسامدهاي بالاتر مي کند و سرعتش هم بيشتر مي شود 23:18.528 --> 23:21.597 تا اينکه به درون سياهچاله بزرگ مي افتد 23:21.598 --> 23:23.232 . و از گلوي آن پايين مي رود 23:23.233 --> 23:25.367 و بعد هر دو ،حلقه هايي ايجاد مي کنند 23:25.368 --> 23:28.337 . و در آخر ، يک سياهچاله مي شوند 23:28.338 --> 23:31.240 . و يک دفعه هم... . ، تمام مي شود 23:31.241 --> 23:33.008 از آنجا که سياهچاله ها 23:33.009 --> 23:35.978 ،فضا و زمان را بيش از حد به هم مي زنند 23:35.979 --> 23:39.081 مدار يک سياهچاله به دور ديگري 23:39.082 --> 23:42.851 . هيچ شباهتي به مدار زمين به دور خورشيد ندارد 23:42.852 --> 23:45.254 يک مدار مي تواند به دور يک سياهچاله تشکيل بشود 23:45.255 --> 23:47.723 و همينطور که مي چرخد ، يک حلقه کامل را 23:47.724 --> 23:49.258 پيش از اينکه دوباره از آن مدار خارج بشود، ايجاد کند 23:49.259 --> 23:50.960 ،بنابراين ، به جاي اينکه يک بيضي به وجود بياورد 23:50.961 --> 23:53.829 . سه برگ شبدر را در سِير خودش ايجاد مي کند 23:53.830 --> 23:55.965 ،اين طرح برگ شبدر 23:55.966 --> 23:58.300 مرتباً از طرح قبلي خارج مي شود 23:58.301 --> 24:01.904 جانا" شوکه شده بود" زيرا اين تصوير 24:01.905 --> 24:04.273 از چگونگي گردش دو تا از سنگين ترين اجرام در جهان 24:04.274 --> 24:05.975 ،به دور يکديگر 24:05.976 --> 24:08.510 شبيه سازي ترسناکي از روش 24:08.511 --> 24:11.780 ... سبک ترين سوژه ها به دور يکديگر را داشت 24:11.781 --> 24:16.418 !پروتونها و الکترونهاي ريز درون يک اتم 24:16.419 --> 24:18.587 ما مي توانيم يک نوع اتم کلاسيک را از روي 24:18.588 --> 24:20.889 ،يک سياهچاله بزرگ ،بعنوان هسته 24:20.890 --> 24:23.759 . با يک سياهچاله سبک که حکم الکترون آن را دارد 24:23.760 --> 24:27.529 و با هم ، اينها به شکل يک اتم واقعي . عمل مي کنند 24:27.530 --> 24:31.900 ،چگونه يک جرم با وزني بي نهايت سنگين 24:31.901 --> 24:36.839 عملکردي همچون جرم ذرات اتمي با وزني بي نهايت سبک را دارد؟ 24:36.840 --> 24:40.175 ما وقتي در باره سوژه هاي عادي ،يا حتي خود مردم حرف مي زنيم 24:40.176 --> 24:42.177 . هيچکدام ، دقيقاً مثل هم نيستند 24:42.178 --> 24:43.912 ،مثلاً شما مي توانيد سعي کنيد مرا تکثير کنيد 24:43.913 --> 24:45.714 اما کپي هاي مختلف من 24:45.715 --> 24:47.549 . دقيقاً شبيه به هم نخواهند بود 24:47.550 --> 24:50.252 ،با چنين درکي مردم و سوژه هاي عادي 24:50.253 --> 24:52.554 . مثل اجزاي بنيادين عمل نمي کنند 24:52.555 --> 24:54.089 . آنها قابل تميز دادن از هم هستند 24:54.090 --> 24:56.392 . اما سياهچاله ها کاملاً متفاوتند 24:56.393 --> 24:58.494 . سياهچاله ها مثل ذرات بنيادين عمل مي کنند 24:58.495 --> 24:59.762 و اين بسيار غير منتظره است 24:59.763 --> 25:01.830 . چون اينها موضوعات عظيم مايکروسکوپيک هستند 25:01.831 --> 25:06.568 ،در حال حاضر ، اين ايده . تنها يک ايده هيجان بر انگيز است 25:06.569 --> 25:09.872 اما ظرف 5 سال ، گيرنده هاي فوق حساس 25:09.873 --> 25:12.875 بايد قادر به رديابي امواج فضا 25:12.876 --> 25:16.311 که به وسيله دو سياهچاله در گردش . به دور يکديگر ايجاد شده است، باشند 25:16.312 --> 25:18.213 و آنها به ما خواهند گفت که 25:18.214 --> 25:22.317 . آيا واقعاً مثل ذرات ريز اتم عمل مي کنند يا نه 25:22.318 --> 25:25.854 اما اين ارتباط بين بزرگترين و کوچکترين 25:25.855 --> 25:27.423 از هم اکنون نزاعي را بين 25:27.424 --> 25:30.259 . دو فيزيکدان برجسته ايجاد کرده است 25:32.395 --> 25:34.596 . "يکي از آنها ،"استيون هاکينگ 25:34.597 --> 25:38.967 و ديگري که زندگيش را به عنوان يک لوله کش در "برانکس" جنوبي آغاز کرد 25:38.968 --> 25:42.037 و حالا از سياهچاله ها براي توسعه 25:42.038 --> 25:47.242 انقلابي ترين ايده در فيزيک از زمان حيات "البرت اينشتاين" تا کنون بهره مي برد 25:47.243 --> 25:51.480 . ايده اي که کاملاً حقيقت را واژگون مي کند 25:56.354 --> 25:58.923 اولين قدم در 25:58.924 --> 26:02.326 ،الحاق فيزيکي جرم بسيار بزرگ و بسيار کوچک 26:02.327 --> 26:07.565 . در 1974 و حاصل تراوشات ذهن "استيون هاکينگ" بود 26:07.566 --> 26:11.302 ،"تئوري بسيار کوچک ،"مکانيک کوانتوم 26:11.303 --> 26:14.271 مي گويد که فضا بايد مملو از 26:14.272 --> 26:16.740 ،ذرات و ضد ذرات باشد 26:16.741 --> 26:18.909 که جفت جفت به ظهور مي رسند 26:18.910 --> 26:22.546 . و بعد هم يکديگر را در ثانيه اي بعد نابود مي کنند 26:22.547 --> 26:25.716 . اين ذرات براي مدتي کوتاه وجود دارند 26:25.717 --> 26:28.252 . و به عنوان بخشي از واقعيت به شمار نمي آيند 26:28.253 --> 26:31.322 . فيزيکدانها ، آنها را ذرات مجازي مي نامند 26:31.323 --> 26:32.923 اما "هاکينگ" دريافت 26:32.924 --> 26:36.227 ،که يک مکان خاص در جهان وجود دارد 26:36.228 --> 26:39.330 . که در آن ، اين ذرات ، مي توانند به واقعيت بپيوندند 26:39.331 --> 26:40.397 ،در اطراف يک سياهچاله 26:40.398 --> 26:42.266 خطي نامرئي در فضا وجود دارد 26:42.267 --> 26:44.502 "موسوم به "افق رخداد 26:44.503 --> 26:46.237 ،خارج از اين خط 26:46.238 --> 26:50.007 جاذبه چاه ضعيفتر از آن است که . نور را به دام بيندازد 26:50.008 --> 26:52.977 اما در درون آن ، هيچ چيز نمي تواند . کشش آن را دفع کند 26:52.978 --> 26:55.846 اگر يک جفت ماده ذره اي 26:55.847 --> 26:58.082 ،درست در خارج از "افق رخداد" فرم بگيرند 26:58.083 --> 26:59.416 يکي از اين جفتها 26:59.417 --> 27:02.219 ممکن است از اين نقطه عبور کند و 27:02.220 --> 27:04.922 ،پيش از ترکيب دوباره ، ديگر باز نگردد 27:04.923 --> 27:07.791 به درون سياهچاله سقوط کند و جفت خود را 27:07.792 --> 27:12.596 ... براي فرار از تشعشع واقعي رها کند . "تشعشع هاکينگ" 27:12.597 --> 27:14.999 ،اگر "هاکينگ" درست بگويد 27:15.000 --> 27:18.269 . سياهچاله ها در واقع نبايد سياه باشند 27:18.270 --> 27:21.605 . بايد بدرخشند... آنهم در حدي خيره کننده 27:21.606 --> 27:25.543 هيچکس تا کنون تشعشع "هاکينگ" را 27:25.544 --> 27:27.845 . در مسير يک سياهچاله به دام نينداخته است 27:27.846 --> 27:31.982 در حقيقت بسيار نادر است و سياهچاله ها بسيار دور از دسترسند 27:31.983 --> 27:34.585 . و اين هم احتمالاً هرگز ممکن نخواهد شد 27:34.586 --> 27:37.187 اما "جف استاينهار" معتقد است که 27:37.188 --> 27:38.722 راهي را براي آزمايش تئوري "هاکينگ" يافته است 27:38.723 --> 27:43.260 و با اين کار، موجي از شوک را . به سوي دنياي فيزيک روانه کرد 27:43.261 --> 27:46.964 او تنها انسان روي زمين است 27:46.965 --> 27:49.266 . که يک سياهچاله را از نزديک ديده است 27:49.267 --> 27:52.570 در حقيقت ، او آموخته است که . چگونه يک سياهچاله توليد کند 27:52.571 --> 27:55.239 . سياهچاله من اصلاً خطرناک نيست 27:55.240 --> 27:59.109 يک سياهچاله صوتيست که مي تواند . تنها امواج صوتي را ببلعد 27:59.110 --> 28:02.746 ،فقط از 100.000 اتم ساخته شده که ماده بسيار اندکيست 28:02.747 --> 28:04.982 و من مطمئنم که همسايه هاي من 28:04.983 --> 28:08.118 عاشق اين هستند که من يک سياهچاله صوتي به دور آپارتمانم بکشم 28:08.119 --> 28:11.255 . ولي اين اتفاق نخواهد افتاد 28:11.256 --> 28:14.391 در اوقاتي که او در زيرزمين 28:14.392 --> 28:17.461 ،دپارتمان فيزيک "تکنين" در اسرائيل نباشد 28:17.462 --> 28:20.197 . در طبقه بالا و در آزمايشگاهش است 28:20.198 --> 28:23.500 "دستور العمل "جف استاين هار درباره ساخت يک سياهچاله صوتي 28:23.501 --> 28:26.470 با اندازه کوچکي از اتم "روبيديُم" شروع مي شود 28:26.471 --> 28:31.241 . که تا 459- درجه فارنهايت سرد مي شود 28:31.242 --> 28:34.211 ،در حال کار با اين اتمهاي بسيار سرد 28:34.212 --> 28:36.013 . به يک پديده اي برخوردم 28:36.014 --> 28:38.782 وقتي که اتمها در واقع 28:38.783 --> 28:40.384 ،سريعتر از سرعت صوت غوطه مي خورند 28:40.385 --> 28:42.152 امواج صوتي 28:42.153 --> 28:44.021 ،که بر خلاف اين غوطه وري در حرکتند 28:44.022 --> 28:45.222 . نمي توانند جلوتر بروند 28:45.223 --> 28:47.658 و اين يک مقايسه با سياهچاله واقعيست 28:47.659 --> 28:50.961 ،که در آن امواج نور . نمي توانند از جاذبه پر قدرت آن فرار کنند 28:52.497 --> 28:54.598 با وجود آنکه اين سياهچاله تنها قادر به 28:54.599 --> 28:56.867 ،به دام انداختن صداست، و نه نور 28:56.868 --> 29:00.104 اما همان قوانين مکانيک کوانتوم درباره آن هم صدق مي کند 29:00.105 --> 29:02.539 به همان صورتي که . در اقوام کيهانيشان هم صادق است 29:02.540 --> 29:06.343 اگر تئوري "هاکينگ" درباره سياهچاله ها ،درست باشد 29:06.344 --> 29:09.880 جف" بايد قادر به رديابي" فرار امواج ريز صوتي باشد 29:09.881 --> 29:12.483 ،بايد يک جفت موج صوتي وجود داشته باشد 29:12.484 --> 29:14.585 . يکي در راست و يکي در سمت چپ 29:14.586 --> 29:18.622 ،بر اساس فيزيک کوانتوم . به صورت ناگهاني خلق مي شوند 29:18.623 --> 29:22.226 . اين شکل تجسمي "اشعه هاکينگ" است 29:22.227 --> 29:26.263 . جف" هنوز نتوانسته اين اشعه ديرپا را به دام اندازد" 29:26.264 --> 29:29.133 اما معتقد است که ظرف يک سال 29:29.134 --> 29:31.935 وقتي که بتواند تجربه اش را اصلاح کند . اين اتفاق خواهد افتاد 29:31.936 --> 29:34.471 هيچکس به اندازه 29:34.472 --> 29:37.841 . لئونارد ساسکيند"، منتظر چنين خبري نبوده" 29:37.842 --> 29:40.744 او بيش از 30 سال اخير را 29:40.745 --> 29:43.180 . در انديشه "اشعه هاگينگ" سپري کرده است 29:43.181 --> 29:47.184 . و عميقاً در مفهوم آن سردرگم است 29:47.185 --> 29:51.488 . امروز، او يکي از سردمداران فيزيک تئوريک جهان است 29:51.489 --> 29:54.692 . اما کار او اينگونه آغاز نشد 29:54.693 --> 29:56.860 . من در 16 سالگي، يک لوله کش بودم 29:56.861 --> 30:01.231 تعمير توالت و فاضلاب و چيزهاي ديگر 30:01.232 --> 30:03.867 "ساختمانهاي مراجعينم در "برانکس جنوبي 30:03.868 --> 30:06.437 کاري نبود که مي خواستم . براي همه عمر انجام بدهم 30:06.438 --> 30:09.840 من هر بار که يک مقايسه ،درباره فيزيک انجام مي دهم 30:09.841 --> 30:13.077 هميشه به نظر مي رسد که . يک ربطي به لوله کشي دارد 30:13.078 --> 30:16.046 مقايسه اي که من بارها و بارها ،در زمينه سياهچاله ها انجام داده ام 30:16.047 --> 30:19.483 . مثل پايين رفتن آب از لوله است 30:19.484 --> 30:20.951 "کشف "تئوري ريسمان 30:20.952 --> 30:23.587 ،بسيار با لوله در رابطه است 30:23.588 --> 30:24.722 به طوريکه حتي بعضيها مي گويند 30:24.723 --> 30:26.924 . اين بايد "ساسکيند لوله کش" باشد 30:26.925 --> 30:31.095 شيفتگي "لئوناردو ساسکيند" درباره سياهچاله ها 30:31.096 --> 30:33.063 از 30 سال پيش شروع شد 30:33.064 --> 30:36.200 وقتي که او در حال گوش کردن . به گفته هاي "استيون هاکينگ" بود 30:36.201 --> 30:39.703 . کلامي که عکس العملي شديد را در پي داشت 30:39.704 --> 30:42.506 من اولين بار سخنراني "استيون هاکينگ" را 30:42.507 --> 30:44.575 ،در "سن فرانسيسکو" شنيدم 30:44.576 --> 30:47.911 که در آن ادعاي فوق العاده اي را مطرح مي کرد 30:47.912 --> 30:51.048 درباره اينکه سياهچاله ها 30:51.049 --> 30:53.984 قوانين بنيادين فيزيک را نقض مي کنند 30:53.985 --> 30:56.754 . موسوم به اطلاعات حفاظتي 30:56.755 --> 30:59.790 هفت سال پس از کار موشکافانه 30:59.791 --> 31:01.759 "در زمينه "تشعشع سياهچاله 31:01.760 --> 31:05.963 :هاکينگ" به يک نتيجه منطقي رسيد" 31:05.964 --> 31:07.998 به ازاي هر يک اونس ماده که 31:07.999 --> 31:10.868 ،سياهچاله به هسته خود جذب مي کند 31:10.869 --> 31:14.738 مقدار هم اندازه اي از انرژي را 31:14.739 --> 31:16.640 . ساتع ميکند"از "افق رخداد 31:16.641 --> 31:18.675 اما از آنجا که هيچ ربط فيزيکي 31:18.676 --> 31:21.712 ،بين مرکز سياهچاله و "افق رخداد" وجود ندارد 31:21.713 --> 31:26.150 . اين دو روند قادر به مبادله هيچ اطلاعاتي نيستند 31:26.151 --> 31:29.052 و اين يک مشکلي از نقطه نظر 31:29.053 --> 31:31.321 . بنياد فيزيک بود 31:31.322 --> 31:33.590 اصل بنيادين فيزيک مي گويد که 31:33.591 --> 31:35.459 . شما نمي توانيد اطلاعات را نداشته باشيد 31:35.460 --> 31:38.328 :بگذاريد برايتان يک مثال بزنم 31:38.329 --> 31:40.497 . فرض کنيد که يک سينک آب داريم 31:40.498 --> 31:43.700 حالا فرض کنيد که پيامي را به اين سينک آب 31:43.701 --> 31:47.070 به شکل کُد مورس ارسال مي کنيم . با ريختن چند قطره جوهر قرمز رنگ 31:47.071 --> 31:50.674 . دريپ،دريپ،دريپ،دراپ،دريپ 31:50.675 --> 31:53.010 ،مي بينيد که اين جوهر قرمز ،مي چرخد 31:53.011 --> 31:55.846 اما اگر چند ساعتي صبر کنيد،مي بينيد که 31:55.847 --> 31:59.416 . اين جوهر سرخ رنگ، در همه آب منتشر مي شود 31:59.417 --> 32:01.752 شايد بگوييد، اوه خداي من 32:01.753 --> 32:03.220 ... اطلاعاتي که من دادم همه از بين رفته 32:03.221 --> 32:05.823 . ديگر هيچکس نمي تواند آن را بازخواني کند 32:05.824 --> 32:09.560 ،اما در اعماق اصل بنيادين فيزيک 32:09.561 --> 32:11.695 ،اينطور نيست . اطلاعات شما همانجا هستند 32:11.696 --> 32:15.566 ،اگر مي توانستيد تک تک مولکولها را تماشا کنيد 32:15.567 --> 32:17.734 . مي توانستيد آن پيام را دوباره سازي کنيد 32:17.735 --> 32:20.437 ،شايد براي بشر بي نهايت کار سختي باشد 32:20.438 --> 32:24.341 که همه اين تصورات را دوباره سازي و دنبال کند 32:24.342 --> 32:26.944 . اما فيزيک مي گويد که اين اطلاعات موجودند 32:26.945 --> 32:30.047 اما "استيون هاکينگ" مدعيست 32:30.048 --> 32:33.417 که نقاط به خصوصي در جهان هستند 32:33.418 --> 32:36.153 . که در آنها اين قانون مي تواند شکسته شود 32:36.154 --> 32:38.755 چه اتفاقي مي افتد وقتي که 32:38.756 --> 32:40.624 اطلاعات در سياهچاله فرو مي رود؟ 32:40.625 --> 32:43.460 ،"پاسخ اين سوال ، طبق گفته "استيون 32:43.461 --> 32:45.529 اين هست که ، از لوله پايين مي رود 32:45.530 --> 32:48.999 . و کاملاً از جهان ما محو مي شود 32:49.000 --> 32:51.869 اين بزرگترين نقضِ 32:51.870 --> 32:55.672 . مهم ترين قوانين بنيادين فيزيک بود 32:55.673 --> 32:59.142 . و من شخصاً به شدت شوکه شدم 33:03.448 --> 33:06.516 ،اگر آنچه که "هاکينگ" مدعي آن بود درست بوده باشد 33:06.517 --> 33:09.553 به معناي آن خواهد بود که بخش عمده فيزيک مدرن 33:09.554 --> 33:11.755 . به شدت ناقص باشد 33:11.756 --> 33:14.491 سياهچاله ها زندگيشان را ،وقف بلعيدن ستاره ها کرده 33:14.492 --> 33:17.027 و هيچ رد پايي هم از اينکه چه کرده اند . بر جا نمي گذارند 33:17.028 --> 33:20.364 . هيچ چيز ديگري در جهان اينچنين عمل نمي کند 33:20.365 --> 33:23.300 انفجار آتشين يک بمب اتمي 33:23.301 --> 33:25.502 ،شايد همه چيز را از درون تبخير کند 33:25.503 --> 33:28.505 اما همه آن اطلاعات همچنان ،در اين جهان باقيست 33:28.506 --> 33:29.973 . هر قدر هم که درهم ريخته باشد 33:29.974 --> 33:32.876 ،"اما سياهچاله ها بر اساس نظر "هاکينگ 33:32.877 --> 33:35.012 . اطلاعات را در هم نمي کنند 33:35.013 --> 33:38.415 . بلکه آنها را کاملاً نابود مي کنند 33:38.416 --> 33:40.250 ،سال 1981 بود 33:40.251 --> 33:43.153 و من از همان زمان درگير اين ماجرا هستم 33:43.154 --> 33:46.556 نمي توانستم خودم را از سوالات . پيرامون سياهچاله ها رها کنم 33:46.557 --> 33:49.993 اين بحث به زودي بين اين دو مرد بالا گرفت 33:49.994 --> 33:53.063 . تمامي عالم فيزيک را هم درگير خودش کرد 33:53.064 --> 33:56.433 . اين بازي بيش حد برنده شدن و حقوق او بود 33:56.434 --> 34:00.938 اين موضوع درک ما را . از جهان تحت تاثير قرار مي دهد 34:07.528 --> 34:10.864 ممکن است 100 ميليون سياهچاله 34:10.865 --> 34:13.833 . در سرتاسر راه شيري گسترده شده باشد 34:13.834 --> 34:15.468 هر چيزي که بيش از حد 34:15.469 --> 34:18.371 ،به اين بقاياي ستاره هاي از بين رفته نزديک شود 34:17.372 --> 34:20.209 ،با ميدان جاذبه اي فشرده . به درون کشيده مي شود 34:21.910 --> 34:24.745 ولي واقعاً چه اتفاقي براي 34:24.746 --> 34:27.648 جرمهايي که به درون اين سياهچاله مي افتند رخ مي دهد؟ 34:27.649 --> 34:30.918 آيا به همين سادگي از پهنه هستي محو مي شوند؟ 34:30.919 --> 34:33.888 يا اينکه سياهچاله آنها را حفظ مي کند؟ 34:33.889 --> 34:36.290 اينها مرزهاي 34:36.291 --> 34:37.858 ... جنگ سياهچاله اند 34:37.859 --> 34:39.560 نبردي بي بازگشت 34:39.561 --> 34:42.062 که براي مرداني که آن را شروع کردند 34:42.063 --> 34:44.965 . هرگز قابل تصور نبود 34:44.966 --> 34:48.335 . اين نبرديست بين دو ذهن غول پيکر 34:48.336 --> 34:51.772 "در يک سو ، فيزيکدان مشهور "استيون هاکينگ 34:51.773 --> 34:53.841 "و در سوي ديگر ،"لئونارد ساسکيند 34:53.842 --> 34:56.343 . "يکي از خالقان "تئوري ريسمان 34:56.344 --> 34:59.947 . شاخه اي دشوار از فيزيک 34:59.948 --> 35:01.282 استيون هاکينگ" مي گويد" 35:01.283 --> 35:05.186 ،که سياهچاله ها هر چه را که مي بلعند . نابود مي کنند بي هيچ رد پايي 35:05.187 --> 35:07.988 . لئونارد ساسکيند" به شدت مخالف است" 35:07.989 --> 35:09.523 ،اما طي 10 سال 35:09.524 --> 35:11.692 او با هر چيزي که در 35:11.693 --> 35:13.027 . نظريه "هاکينگ" غلط به نظر مي رسيد کشمکش داشت 35:13.028 --> 35:16.297 ،از اينکه سياهچاله ها هر چه را که مي بلعند . نابود مي کنند 35:16.298 --> 35:19.667 به نظر امکان پذير مي رسيد 35:19.668 --> 35:23.404 ،که به شکلي ، هر آنچه که به درون سياهچاله بيفتد 35:23.405 --> 35:27.308 ،به "تشعشع هاکينگ" بستگي داشته باشد 35:27.309 --> 35:30.444 که از دوردستها مي رسد 35:30.445 --> 35:32.446 . از جايي که ذرات به درون ريخته مي شدند 35:32.447 --> 35:36.484 اما بعد ، او شروع به نگاه به . قضيه از زاويه اي ديگر کرد 35:36.485 --> 35:40.020 . آن را پارادوکس مرگ و زندگي ميناميم 35:40.021 --> 35:42.256 اين يک تجربه فکري کيهانيست 35:42.257 --> 35:44.825 "که در آن فضانوردي به نام "آليس 35:44.826 --> 35:48.329 و دوستش "باب" و . يک سياهچاله در آن شرکت دارند 35:48.330 --> 35:51.765 باب" با فضاپيما به دور سياهچاله مي چرخد" 35:51.766 --> 35:54.702 . و "اليس" تصميم مي گيرد به درون آن بپرد 35:54.703 --> 35:59.240 باب" چه مي بيند؟" و "اليس" چه مي بيند؟ 35:59.241 --> 36:02.710 باب" مي بيند که "اليس" به" داخل سياهچاله مي افتد 36:02.711 --> 36:07.348 ،به افق نزديک و نزديکتر مي شود . اما سرعتش کم مي شود 36:07.349 --> 36:09.950 به دليل اينکه جاذبه سياهچاله 36:09.951 --> 36:13.621 کاملاً فضا و زمان را ،در نزديکي "افق رخداد"، نابود مي کند 36:13.622 --> 36:16.423 تئوري نسبيت جامع "اينشتاين" مي گويد که 36:16.424 --> 36:19.693 "باب" شاهد است که "اليس" حرکتش کندتر و کندتر مي شود 36:19.694 --> 36:22.563 . تا اينکه کاملاً مي ايستد 36:22.564 --> 36:25.065 ،"بنابراين از نقطه نظر "باب 36:25.066 --> 36:27.601 اليس" کاملاً بي حرکت مي شود" 36:27.602 --> 36:30.671 . با لبخندي روي صورتش 36:30.672 --> 36:32.806 . و اين پايان داستان است 36:32.807 --> 36:37.211 . اليس" تا ابد به اين فرو افتادن ادامه مي دهد" 36:37.212 --> 36:38.612 ،اما از طرف ديگر 36:38.613 --> 36:42.917 اليس" توصيفي کاملاً متفاوت از" . آنچه که اتفاق مي افتد دارد 36:42.918 --> 36:46.220 او کاملاً در افق سقوط مي کند 36:46.221 --> 36:48.522 . هيچ درد و حس برخورد به جايي هم ندارد 36:48.523 --> 36:51.992 فقط وقتي به درون آن نزديک مي شود 36:51.993 --> 36:54.128 . ديگر راحت نيست 36:54.129 --> 36:58.232 و در اين زمان ، او بيشتر و بيشتر . به هم پيچيده مي شود 36:58.233 --> 37:01.135 من نمي خواهم توضيح بدهم که چه اتفاقي برايش مي افتد 37:01.136 --> 37:02.436 . خيلي دلنشين نيست 37:02.437 --> 37:04.805 اين دو توصيف از يک اتفاق مشابه 37:04.806 --> 37:06.707 . به نظر غريب مي رسند 37:06.708 --> 37:10.611 در يکي از آنها ، "اليس" در نقطه "افق رخداد" اسير مي شود 37:10.612 --> 37:13.981 . و در ديگري ، او از آن عبور مي کند 37:13.982 --> 37:16.917 . در يک توصيف، او مي ميرد 37:16.918 --> 37:21.622 در ديگري، او در زمان متوقف شده . اما زنده است 37:21.623 --> 37:24.925 اما بعد ،"لئونارد ساسکيند" ناگهان متوجه شد 37:24.926 --> 37:29.997 که چطور مي توان اين پارادوکس را حل کرد . و برنده اين نبرد شد 37:29.998 --> 37:32.666 من به اين فکر افتادم که بعضي از ايده هايي که 37:32.667 --> 37:35.369 ،منجر به ايجاد "تئوري ريسمان" شد 37:35.370 --> 37:38.739 . مي تواند اين مسئله يا اين پارادوکس را حل کند 37:38.740 --> 37:41.408 "يک راه فکر کردن درباره "تئوري ريسمان 37:41.409 --> 37:44.411 اين هست که ذرات اوليه بيش از آنچيزي هستند . که به چشم بيايند 37:44.412 --> 37:46.146 اين ملخ هواپيما را مي بينيد؟ 37:46.147 --> 37:49.583 ،اين ملخ ، وقتي بسيار بسيار مداوم مي چرخد 37:49.584 --> 37:51.485 ،تنها چيزي که شما مي توانيد ببينيد . دماغه مرکزيست 37:51.486 --> 37:54.822 . ديگر چيزي بيش از يک جزء ساده نيست 37:54.823 --> 37:58.525 ،اما اگر يک دوربين بسيار پرسرعت داشته باشيد 37:58.526 --> 38:01.795 ،که بتواند در حال چرخش، آن را بگيرد 38:01.796 --> 38:04.531 متوجه مي شويد که بيش از آنچه که شما ديده ايد . در آن وجود داشته 38:04.532 --> 38:06.467 . تيغه هايي در کار هست 38:06.468 --> 38:09.269 و اين تيغه ها باعث مي شوند که . به نظر بزرگتر هم برسد 38:09.270 --> 38:10.638 ،"در "تئوري ريسمان 38:10.639 --> 38:14.208 . يک جزء ابتدايي ، لرزشهايي از پي لرزشهاي ديگر دارد 38:14.209 --> 38:15.976 ،اينطور است که اين ملخ 38:15.977 --> 38:19.880 . در انتهاي تيغه هايش ، ملخهاي ديگري دارد 38:19.881 --> 38:22.683 و آن ملخها هم ، ملخهاي ديگري را 38:22.684 --> 38:26.220 ،روي ملخهاي خودشان دارند و اين روند تا به ابد ادامه دارد 38:26.221 --> 38:30.057 . در حاليکه هر ملخ، تند تر از قبلي مي چرخد 38:30.058 --> 38:33.127 و همينطور که با دوربين پر سرعت آن را مي گيريد 38:33.128 --> 38:36.563 مي بينيد که ساختارهاي بيشتر و بيشتري . شکار مي شوند 38:36.564 --> 38:38.999 . و به نظر مي رسد که ذره بزرگتر مي شود 38:39.000 --> 38:40.601 و تا بي نهايت گسترده مي شود 38:40.602 --> 38:43.237 . تا اينکه همه جهان را پر کند 38:45.774 --> 38:48.242 لئونارد" متوجه شد که" 38:48.243 --> 38:51.578 . سياهچاله مثل يک دوربين فوق سرعت است 38:51.579 --> 38:54.381 به نظر مي رسد که سرعت سوژه ها را 38:54.382 --> 38:56.950 . در حال نزديک شدن به "افق رخداد"، کم مي کند 38:56.951 --> 38:59.420 . حال زمان يک تجربه ذهني ديگر است 38:59.421 --> 39:02.790 . سياهچاله ،"باب"، و "اليس"، برگشته اند 39:02.791 --> 39:05.259 . اما اين بار "اليس" يک هواپيما دارد 39:05.260 --> 39:07.761 . که با نيروي ملخ کار مي کند 39:07.762 --> 39:11.065 . براي "اليس" چيز زيادي تغيير نکرده است 39:11.066 --> 39:13.000 درون کابين نشسته 39:13.001 --> 39:15.836 ،و درست بر فراز "افق رخداد" در پرواز است 39:15.837 --> 39:20.140 . در تمام مدت، فقط نوک دماغه ملخ را مي بيند 39:20.141 --> 39:22.409 و دچار همان سرنوشت شوم 39:22.410 --> 39:24.344 ،در قلب سياهچاله مي شود 39:24.345 --> 39:28.749 . فقط اين بار در معيت خرده هاي هواپيماست 39:28.750 --> 39:31.452 . نقطه نظر "باب" اما بسيار متفاوت است 39:31.453 --> 39:34.588 او ابتدا ، اولين ملخ را 39:34.589 --> 39:36.056 . مشاهده مي کند 39:36.057 --> 39:38.292 اما بعد، وقتي جلوتر مي رود ،و سرعتش کمتر مي شود 39:38.293 --> 39:40.961 ملخهاي ديگري را 39:40.962 --> 39:44.565 که وارد تصوير مي شوند ، مي بيند . به نوعي تک به تک 39:44.566 --> 39:46.967 و تاثير آن براي تمامي ملخ 39:46.968 --> 39:49.470 بزرگ شدن و بزرگ شدن و رشد کردن 39:49.471 --> 39:52.473 . و به اندازه پوشش دادن تمامي افق است 39:58.513 --> 40:02.716 . اين دو نقطه نظر، ديگر تلفيق شدني نيستند 40:02.717 --> 40:06.053 ،اليس يا در مرکز سياهچاله مچاله شده 40:06.054 --> 40:08.522 . يا اينکه مثل لکه اي در همه افق گسترده شده 40:08.523 --> 40:12.559 . لئونارد" براي اين روش ديدن ، يک نام برگزيده است" 40:12.560 --> 40:15.195 . اصل سه بُعدي 40:15.196 --> 40:18.065 به اين فکر افتادم که 40:18.066 --> 40:21.034 اين بد جوري شبيه به . يک هولوگرم است 40:21.035 --> 40:23.203 اليس" در مرکز قرار گرفته" 40:23.204 --> 40:27.474 و من اگر نه به افق 40:27.475 --> 40:29.243 ،بلکه به سطح يا به فيلم نگاه کنم 40:29.244 --> 40:31.879 ،تنها چيزي که ديده مي شود يک به هم ريختگي کامل است 40:31.880 --> 40:35.182 . و به نوعي آنها نشان دهنده يک چيز هستند 40:35.183 --> 40:36.850 ... "ايده "لئونارد 40:36.851 --> 40:39.353 ،درباره اينکه "افق رخداد" در سياهچاله 40:39.354 --> 40:41.722 دو بُعد از 40:41.723 --> 40:45.092 ،سوژه سه بعدي مرکزيست 40:45.093 --> 40:47.961 . مشکل گم شدن اطلاعات را حل مي کند 40:47.962 --> 40:50.898 هر چيزي که به درون ،يک سياهچاله سقوط مي کند 40:50.899 --> 40:53.801 ردِّ خود را در توده مرکزي 40:53.802 --> 40:57.738 . و هولوگرم لرزان در افق رخداد، به جا مي گذارد 40:57.739 --> 40:59.072 وقتي که سياهچاله 40:59.073 --> 41:01.842 ،اشعه هاکينگ" را از افق ساطع مي کند" 41:01.843 --> 41:06.079 ،اين تشعشع، با ذراتي که به درون افتاده اند . در ارتباط است 41:06.080 --> 41:09.917 . اطلاعات گم نشده اند 41:09.918 --> 41:14.188 ،"در سال 2004 در يک کنفرانس علمي در "دوبلين 41:14.189 --> 41:16.523 . هاکينگ" شکست را پذيرفت" 41:16.524 --> 41:19.827 . سياهچاله ها ، اطلاعات را نابود نمي کنند 41:19.828 --> 41:24.064 . لئونارد ساسکيند" برنده نبرد سياهچاله شد" 41:24.065 --> 41:26.533 اما او بسيار بيش از اين را به انجام رسانده 41:26.534 --> 41:30.404 . زيرا اين تئوري فقط خاص سياهچاله ها نيست 41:30.405 --> 41:35.809 ،ما را وادار به تصور کردن واقعيت . به شيوه اي نوين مي کند 41:35.810 --> 41:37.711 انگار که دو توضيح متفاوت 41:37.712 --> 41:40.614 ،از من و شما و هر چه که در اين اتاق هست . وجود داشته باشد 41:40.615 --> 41:42.850 يکي از آنها 41:42.851 --> 41:48.689 همان توصيف عادي واقعيت سه بُعديست 41:48.690 --> 41:51.692 و ديگري به نوعي يک تصوير هولوگرم 41:51.693 --> 41:54.995 از ديوارهاي اتاق است که کاملاً بهم ريخته 41:54.996 --> 41:58.765 . اما هنوز همان است با همان اطلاعات دقيق قبلي 41:58.766 --> 42:02.369 . اين ايده ، ديگر يک ايده محض نيست 42:02.370 --> 42:05.572 . بلکه يک اصل بنيادين فيزيک محسوب مي شود 42:05.573 --> 42:10.244 که مي گويد اطلاعات در يک نوع فيلم سه بعدي 42:10.245 --> 42:12.512 . در لبه هاي جهان، ذخيره مي شوند 42:12.513 --> 42:14.381 ،به عبارتي ديگر 42:14.382 --> 42:18.352 . فضاي سه بعدي، تنها يک تعريف از حقيقت است 42:18.353 --> 42:22.189 تعريف ديگر آن، در يک فيلم يک بعدي مسطح 42:22.190 --> 42:27.427 . بيليونها سال نوري دورتر و در لبه کيهان وجود دارد 42:27.428 --> 42:30.330 چرا اين دو واقعيتي که به نظر مي رسد ،در همکاري با هم هستند 42:30.331 --> 42:33.934 به نظر بزرگترين پازل فيزيکي هستند که نيازمند حل شدنند؟ 42:33.935 --> 42:36.603 يکي از بزرگترين چالشها ،که از کل اين ماجرا ناشي مي شود 42:36.604 --> 42:39.840 . درک ماهيت فضاست 42:39.841 --> 42:42.342 ،چرا فضا سه بُعديست 42:42.343 --> 42:46.914 در حاليکه همه اطلاعات ذخيره شده در اين فضا 42:46.915 --> 42:49.716 به صورت يک هولوگرم دو بُعدي ذخيره شده؟ 42:49.717 --> 42:51.818 سياهچاله، اين کنکاش را ايجاد مي کند 42:51.819 --> 42:53.954 و واقعاً هم به آن دامن مي زند 42:53.955 --> 42:55.689 چون عملاً آنجا مکانيست 42:55.690 --> 42:58.759 . که در آن فضاي عادي ديگر وجود ندارد 42:58.760 --> 43:03.030 بنابراين ، اگر از من درباره اينکه ،فضا چطور ايجاد شده بپرسند 43:03.031 --> 43:06.066 ،ناچارم فقط بگويم داريم درباره اش فکر مي کنيم 43:06.067 --> 43:08.468 . ما هنوز نمي توانيم بفهميمش 43:09.504 --> 43:12.172 سياهچاله ها تقريباً 43:12.173 --> 43:13.440 . يک قرن است که مرکز توجهند 43:13.441 --> 43:16.677 ،فکر مي کرديم که آنها ماشين زمانند 43:16.678 --> 43:19.146 ،يا ميان بُرهايي به جهانهاي موازيند 43:19.147 --> 43:22.749 . يا هيولاهايي که يک روزي زمين را مي خورند 43:22.750 --> 43:27.020 البته هر کدام از اين ايده ها ممکن است . يک روزي درست از آب در بيايند 43:27.021 --> 43:29.389 ،اما در اينجا و در اين لحظه 43:29.390 --> 43:33.860 . سياهچاله ها تاثير ژرفي روي من و شما دارند 43:33.861 --> 43:37.731 سطح هولوگرف چشمک زن آنها 43:37.732 --> 43:39.700 :به نظر مي رسد که به ما مي گويد 43:39.701 --> 43:44.638 ،هر چيزي که ما فکر مي کنيم اينجا هست 43:44.639 --> 43:49.242 .:: @bollbolljan_com ::.