‫صبحتون بخیر بانو اژدها.
حالتون بهتره ایشالا؟
‫فرقی نکردم.
‫بانو اژدها، لطفا جراحی رو قبول کنید.
‫برای دکتر کتولی هم ناگفته نمونه، ولی دکتر گلن هم خیلی قابل اعتماده.
‫مطمئنم اون می تونه...
‫کافیه دیگه کونای.
‫این تقدیر منه.
دکترِ دختران هیولایی
‏ .:: www.bolboljan.net ::.
پرونده ۱۰ تک‌چشم خودکوچک‌بین
‫یالله...
‫ساملیک مه مه!
‫آ-آدم!
‫اوه، شمایی که، گلن سنسه.
آخی، ترسوندمت؟
‫یـ-یخورده.
‫هنوزم وقتی یکی رو با دوتا چشم میبینم جا میخورم.
‫منم همینطور.
‫ولی خب، از نظر آماری هم تک چشم ها کم یاب ترن.
‫بـ-بله خب، مطمئنا تک چشم ها ترسناکن.
‫عجیبه یکم که شما این همه راه رو تا کارگاه اومدین.
‫میخواستم استاد آهنگر یه چیزی رو برام بسازه.
مه مه، خوبی خوشی سرحالی؟
‫نه راستش، گرفتگی کتف و درد کمر که بخاطر شغلمه.
‫با اینکه پوستم روشنه، ولی دور چشمم سیاه شده.
یعنی میگی این قدر مریض به نظر میرسم؟
‫نه منظورم این نبود.
‫طوری نیست، راسته دیگه.
‫هی تنه ام میخوره به بقیه، گاری ها همش نزدیکه زیرم کنن...
‫خب، تک چشم ها تو تشخیص عمق یکم مشکل دارن.
‫مراقب خودت باشیا.
‫مـ-می دونم خودم!
خـ-خوبی؟
‫نـ-نـ-نـ-نزدیکی، زیادی نزدیکی!
‫لنگت جر خورد.
‫دیدش! دیدش!... دیگه نمیتونم عروسی کنم!
‫به هر حال کسی هم نمی اومد منو بگیره...
‫حواست به جلو پات باشه تا دوباره نرفتی تو دیوار...
‫اوستا، مشتری داری.
‫اوه، سامولیک دکی.
‫چی باعث شد بیای؟ ابزار های این ماه رو فرستادم قبلا.
‫راستش...
جراحی بانو اژدها، ها؟
‫بله، رئیس بیمارستان مرکزی دکتر کتولی و من انجامش میدیم.
‫ابزار های مخصوصی برای این جراحی لازم داریم.
‫باید مواد اولیه لازم رو جور کنیم،
‫هم پول هم زمان،این خیلی هزینه میبره.
‫نگران اون نباش، بیمارستان مرکزی همه هزینه رو تقبل میکنه.
‫از نظر آماده سازی هم حداکثر طی یک ماه حاضر بشه.
یه ماه، ها؟
‫خیلی خب، رواله دکی.
جدی؟
‫بله، من شرافتم بعنوان یه تک چشم رو میذارم رو این کار.
‫اما...
‫در مورد سوزن ها نمیتونم قولی بدم.
‫این که بشه چیزی به باریکی و کوچیکی سوزن رو ‫با استحکام و مقاومت بالا بسازی راحت نیست.
‫مخصوصا که بخواد از فلس های اژدها رد بشه.
‫نمیتونم قول بدم این یه قلم جنس رو سروقت حاضر میکنم.
ولی میتونی، نه؟
‫تونستنش که مشخصه میتونیم، من یکی از بهترین افرادم رو میذارم پاش.
‫ولی همچنان میگم، قولی بابتش نمیدم.
‫لطفا.
مه مه، میتونی سوزن بسازی؟
هن؟
مـ-مـ-من؟
‫آره، درسته کوچیکن ولی ساختنشون اصلا راحت نیست.
‫نـ-نه نمیتونم اوستا!
چرا از یکی مثل من میخواید همچین کار مهمی رو انجام بده؟
‫هی بیخیال، تو اونقدر آمادگی داری که خودت بتونی از پسش بر بیای.
‫شما این رو میگی اوستا، ولی من که میدونم!
شما میخوای وقتی جراحی شکست خورد، تقصیر رو بندازی گردن من بدبخت، نه؟
‫جراحی بخاطر سوزن هایی که من ساختم شکست میخوره.
‫همه شهر میریزه به هم، آبروم میره همه جا!
‫بعدش دیگه نمیتونم تو این شهر بمونم!
تو کلا بویی از خوشبینی نبردی نه؟
‫این قدر غر نزن و انجامش بده!
‫ولی...
‫روت حساب میکنم مه مه.
دکتر گلن تو دیگه چرا؟
‫یا ابالفضل...
‫ظرافت نداری اصلا، دکتر گلن واقعا این کاره بود.
‫پس چی؟ من تازه کارم ها!
‫به هر حال، اصلا انتظار نداشتم تو هم اینجا مشغول کار ببینم.
‫فکر میکنم یجور شوخیه.
‫مگه باهات شوخی دارم من؟ اونم سر همچین کار مهمی.
‫هر چند یجورایی پشیمونم که قبول کردم...
‫خیلی خب، خسته نباشی، یکم آب آوردم براتون.
‫سافه، خستمه. یکم عرق بیار.
‫به هیچ وجه. تا یه مدت از الکل خبری نیست.
‫ای سنگدل...
‫دکتر گلن، در مورد بانو اژدها...
‫هنوزم کله شقی میکنه.
‫همش دارم سعی میکنم راضیشون کنم، ولی هم چنان نظرش به جراحی نیست.
‫خب، انتظارش میرفت.
چرا این قدر یه دندگی میکنه؟
‫هی میگه من آخر هایم است، تقدیرم سر رسیده و اینا.
‫بانو اژدها از این تاریخ طولانی جنگ بین انسان ها و هیولاها بیزار بودن،
‫و برای همین از جون و دل مایه گذاشتن تا این شهر رو ‫ بسازن، جایی که هر دو طرف بتونن کنار هم زندگی کنن.
‫باور داشتن که این «ماموریت»شونه.
‫لیندووم اونقدر توسعه یافته که الان یکی از بزرگترین شهر های این قاره است.
‫و ایشون الانم فکر میکنن که ماموریتشون تموم شده.
‫حتی باور دارن که این تقدیرشونه که در اثر این بیماری بمیرن.
‫ولی ما نباید دست از متقاعد کردنشون بکشیم.
‫دفعه بعدی منم باهات میام.
‫درسته، اگه همینطوری برای راضی کردنشون اصرار داشته باشیم بالاخره...
اینطور فکر میکنی؟
‫همینطوری یه چیز رو فقط براش تکرار کن تا اون هم هی بیشتر لج کنه.
‫پیچوندن رشته ها به هم اون ها قوی تر میکنه.
‫و همچنین استفاده ازشون رو سخت تر.
‫فکر نکن با بردن یکی دیگه و اصرار بیشتر نتیجه میگیری.
‫بعضی وقتا لازمه یه چند قدم برگردی عقب.
یعنی میگی چی کار کنیم؟
‫اگه پیشروی از جلو جواب نمیده، با یکم ‫رنگ و لعاب بیشتر از عقب امتحان کن.
شما تجربه اش رو داری. نه دکتر؟
هن؟ تجربه چیو دارم؟
یعنی نمیدونی دکتر؟
‫ببین چطوری همش باعث میشی سافه سرخ و سفید بشه!
‫عا ببین، همین جوری.
‫آراهنیا!
‫ببین، لپاش گل انداخت!
‫وایسا بینم.
‫مثل این که گیرت آوردن، دکتر گلن.
‫اسیر شدیم بمولا.
‫اگر هنوزم شعور درک شوخی رو داری، طوریت نمیشه.
‫اصلا هم بامزه نیست!
‫اوف چقدر گرمه اینجا.
‫بهتره این عادتتون رو ترک کنین دکتر.
‫اعصابم رو آروم میکنه.
یه گاز میخوای گلن؟
‫این که بقیه هم تعارف میکنی حتی بد تره!
‫ببخشید منتظر موندید.
‫اینا آخرین نمونه های ابزار های جراحی هستن.
‫یه نگاه بندازین.
‫جون چه تیزه، خوشم اومد.
میشه لطفا با بریدن خودتون امتحانش نکنین؟
‫باید برای برش زدن فلس های اژدها کافی باشه.
‫خیلی خب، وارد مرحله تولید انبوه بشید.
‫بسپرش به ما. همش رو سر وقت حاضر میکنیم.
اینا چیه؟
‫عا، اون سوزن ها هنوز تموم نشدن.
‫مه مه هنوز تو مرحله ی طراحی اولیه است.
‫هنوز نتونسته به یه طرح قابل استفاده برسه.
‫داره همه ی وقتش رو توی اتاق طراحی میگذرونه.
‫منم یکم برای طرح ساخت بهش ایده میدم،
‫ولی دوست دارم خودش بتونه انجامش بده.
‫میخوام یکم اعتماد به نفس پیدا کنه.
‫میدونم.
‫منم دوست دارم اگه بشه مه مه اون ها رو بسازه.
‫باید برش هات رو با دقت و سرعت بزنی.
‫بـ-بله!
‫مایع میان بافتی داره میریزه بیرون.
‫دست دست کنی مریضت میمیره!
‫بله!
‫اولین جراحیم هم همچین راحت و جزئی هم نبود.
چیه گلن؟ بالاخره به زیبایی من پی بردی؟
‫نه، یادم اومد چقدر شما به ما سخت میگرفتین.
‫بهتر بود از فعل گذشته استفاده نمیکردی.
‫من همچنان هم بهتون سخت میگیرم.
‫یه گاز بزن.
‫ممنون صرف شده.
‫هعی، اینم نشد.
‫باید دوباره یکی از اول بسازم.
‫یه چیزی که استحکام کافی داشته باشه و تولیدش راحت باشه.
دکترِ دختران هیولایی
هیولایی دختران دکترِ
ایلی، مگه قول ندادی از در ورودی نامه بیاری ـ
!الان زمان این حرفا نیست
!از کارگاه کوکلو پیام اضطراری اوردم
!گفتن که دختری به اسم مه‌مه در کارگاه یکباره از حال میره
!مه‌مه
!اه، دکتر
.اومدم یه سری بهش بزنم، در چنین حالتی پیداش کردم
.لطفاً آروم باشین
.الان وضعیتش رو بررسی می‌کنم
.تنفس داره
.مه‌مه صدام رو می‌شنوی؟ جواب بده
.ضربانش ضعیفه ولی وجود داره
.می‌خوام کاری کاری کنم تنفس کردن براس آسونتر بشه
!سافه
.بفرمایین
دکتر، نکنه مه‌مه مرضی چیزی داره؟
،علائمی از بیماری وجود نداره
.ولی با در نظر گرفتن گرمای اینجا، ممکنه گرمازده شده باشه
.در وهله اول، بهتره ببریمش جای خنکی تا استراحت کنه
میشه تا درمونگاه حملش کنین؟
.بله! بسپارش به ما. الان یه برانکار میارم
...سو...زن
...باید... برم سوزن بسازم
.همیشه آرزوم بوده که یه صنعتگر بشم
.دوست داشتم در این دوره پر از صلح و آرامش پس از جنگ، وسایل صلح‌آمیز بسازم
...چیزی به غیر از ساخت خنجر یا تبر که همه رو به یاد دوران جنگ میندازه
.اوستا و بقیه هم همین نظر رو داشتن
.و در همین حین، اون از راه رسید
شنیدم که شما تک‌چشم‌ها، در گذشته سلاح تولید می‌کردین
.اما این بار از شما درخواست میشه تا برای بیمارستان عمومی، وسایل پزشکی بسازین
.شک ندارم مهارتی که در ساخت سلاح به دست آوردین، در این مورد نیز به کار خواهد آمد
.اما این ابزارها، برای نجات دادن جان کسی استفاده خواهد شد
،بزارین بهتون قول بدم، جان‌هایی که به وسیله ابزارهای ساختِ دست شما، نجات خواهد یافت
.بسیار بیشتر از خون‌ریزی های زمان جنگ می‌شود
.اون فرد بزرگ، تونست تنها با کلماتش، ما رو تا اعماق وجودمون به هیجان وا داره
!من هم میخوام روزی تبدیل به صنعتگری بشم که بقیه بهش نیاز داشته باشن
.در اون لحظه چنین احساسی داشتم
...زمان زیادی رو منتظر شدم، تا بتونم کاری کنم که به اون فرد کمک کنه
.تا روزی از راه برسه که بتونم جون کسی رو نجات بدم
...برای همین... به همین دلیل
!...چونکه
اه، اینجا کجاست؟
بیدار شدی؟
...دکتر
!الان زمان خوابیدن نیست که
.نشد دیگه، تو هنوز باید استراحت کنی
.دکتر، حالت تهوع دارم
.می‌دونم، می‌دونم. حالت خوب میشه
.اه وا، چقدر مهربون شدی دکتر
.در مقایسه با زمانی که با ما هم‌صحبت میشه، صدای مهربون‌تری رو شنیدم
!ولی مه‌مه دختر پرتلاشی‌ـه، پس امکان نداره کسی ازش بدش بیاد
!من هم پرتلاشم
.ولی تو مشروب می‌خوری
چه ربطی داره؟
من چم شد؟ چرا الان تو مطب شمام؟
.تو کارگاه از حال رفتی
اـ اه، من از حال رفتم! چرا خب؟
.دلیلش رو بعد معاینه می‌فهمی
...چشم
...چرـ چرا من
.اه شرمنده.... وضعیت اضطراری بود، برای همین مجبور شدم لباست رو قیچی کنم
.حتماً هزینه‌ش رو میدم
...مشـ مشکلم اونجاش نیست
!تو منو لخت دیدی! دیدی! دیدی
!لباس زیرم که هیچ، سینه‌هام رو هم دیدی
لباس‌زیر؟ اون دختر چی داره میگه، دکتر؟
...اه، اها... داره درمورد کمی قبل‌تر صحبت می‌کنه
.بفرما، از این استفاده کن
.به سرعت آماده‌ش کردم، ولی باید فیت تنت باشه، مه‌مه
.خیـ خیلی ممنونم، آراهنیا-سان
.خواهش می‌کنم
.اگه بازم لباس‌های گوتیک لولیتا* خواستی، خبرم کن
نوع خاصی از مد الهام گرفته از لباس‌های اواخر دوره‌ی رنسانس، این نوع مد در ژاپن، بیشتر* .بر ناز بودن (کیوتنِس) تمرکز دارد
!ایـ این قرار بود فقط بین خودمون باشه
!ای وای، من چقدر فراموش‌کارم
و یه چیز دیگه. دکتر
.هر وقت دوباره خواستی لباس یه دختری رو قیچی کنی، قبلش بیشتر فکر کن
!لباس‌های یک دختر یعنی زندگی اون دختر
.بـ بیشتر حواسم رو جمع می‌کنم
.خیلی خب. دیگه چیزی نمونده
براش قطره‌ی چشم آماده کنم؟
.نه، مشکل از چشمش نیست
از اون مهمتر، میشه گیاه‌معطری آماده کنی، که آرامش‌بخش باشه؟
.بله، همین الان
خب، بالاخره چه مرضی داره؟
.بیماری در کار نیست
.مه‌مه فقط... یکمی مسته
مسته؟ مه‌مه تو مشروب می خوری عزیزم؟
!نـ نخیر، نخوردم. بخدا نخوردم
.منظورم اون نبود
،منظورم این نبود که با خوردن الکل مست شده و داره تلوتلو می‌خوره .یه چیزی شبیه حالت تهوع‌ در اثر حرکت‌ـه
حالت تهوع بر اثر حرکت؟
،چون تک‌چشم‌ها بینایی قدرتمندی دارند مجرای نیم‌دایره‌ای در داخل گوش‌هاشون
.که مسئول تشخیص چرخش و حرکت‌ـن، خیلی راحت تحت فشار قرار می‌گیرن
...سرم گیج میره
!من شنگولِ شنگولم
،سوار شدن بر ارابه‌ها، خیره شدن به چرخ آبی
و حرکات پیوسته به جلو و عقب و بالا و پایین
،میتونه مجرای نیم‌دایره رو تحت فشار قرار بده
،و باعث میشه احساس کنی همه چیز در مقابل چشم هات دارن تاب می‌خورن
.دیدت رو تار می‌کنه، و بعضی اوقات هم باعث توهم میشه
ولی داخل کارگاه بوده، مگه نه؟
.اون داخل که ارابه یا چرخ آبی نیست
.سوال منم همینه
مه‌مه، تو داخل اتاق قالب‌گیری داشتی به چی نگاه می‌کردی؟
.بفرمایین
.اه.. خیلی ممنونم
.داشتم سوزن می‌ساختم
.سوزن‌های جدیدی که تا حالا ساخت نشدن
.و چون فرصتش پیش اومد، دوست داشتم به همه نشون بدم که منم می‌تونم
من یه تک‌چشم به دردنخورم که هیچ کاری رو نمی‌تونه درست انجام بده
!ولی... این بار... همین یکبار خیلی تلاش کردم
.باشه. بیا همین الان بریم
.اوستا، واقعاً شرمنده‌تونم
...از حال رفتم . برای همه باعث دردسر شدم
.باشه، باشه فهمیدم. همین که حالت خوبه خدا رو صد مرتبه شکر
.تقصیر من بود که کارِ سنگینی رو به گردنت انداختم
.دکتر، خدا خیرت بده
.من شخصاً از این مطمئنم میشم که سوزن‌ها بدون هیچ مسئله‌ای تولید بشن
.نیازی نیست، اوستا. مه‌مه الانش هم روش ساخت سوزن‌ها رو پیدا کرده
جدی میگه؟
این ماشین... به من خیلی کمک کرد
این... یه چرخ نخ‌ریسی نیست؟
بـ بله. اول فقط آهن‌های ذوب شده رو در قالب‌های سوزن می‌ریختم و مستحکم‌شون می کردم
،ولی به حدی محکم نبودن که از داخل فلس‌های اژدها رد بشن
...برای همین مواد خام رو تغییر دادم و راه‌های مختلفی رو امتحان کردم
اونایی که مستحکم‌تر بودن، زمانی بیشتری برای تکمیل شدن نیاز داشتن
...برای همین نمی‌تونیم به تولید انبوه برسونیم‌شون
.آره، حدس می زدم اینطور باشه
.و در اون لحظه بود که فکر استفاده کردن از این به ذهنم رسید
این ماشین با حرکت دورانی‌ش، مواد رو کش میده
!یعنی می‌تونیم با کش دادن فولاد گداخته، سیم‌های فولادی تولید کنیم
،و بعد کش دادن فولاد و تکه تک کردنش
!می‌تونیم سوزن‌های بخیه رو در تعداد بالا تولید کنیم
.چون در ابتدا از مواد سختی تولید شدن، احتمال اینکه بشکنن، پایینه
با در نظر گرفتن سختیِ فولاد
،بعد از ۱۰ بار دوختن رگ‌های خونی احتمالاً بلااستفاده می‌شن
ولی با این روش می‌تونیم سوزن به تعداد لازم تولید کنیم
!پس اگه سوزن‌ها بعد استفاده تیزی‌شون رو از دست دادن، جایگزین کردنشون اصلاً مسئله‌ای نیست
،من شک نداشتم این روش به جراحی اژدها خیلی کمک می‌کنه
شاید شما وسیله‌ای رو که به دست من ساخته شده باشه، استفاده نکنین
،ولی گفتم شاید شما هم علی‌رغم خواسته‌تون، بخواین از این سوزن‌ها استفاده کنین
...برای همین من
...مه‌مه، فاصله‌ی اجتماعی
!وای نه
.نه دیگه به اون میگن دوری از اجتماع
پیدا کردن فاصله‌ی مناسب خیلی سخته، نه؟
.که اینطور. با وجود باریک‌ بودنشون خیلی محکم‌ـن
.برخلاف ظاهرشون، خیلی مقاوم‌ـن
.با این روش می‌تونیم بیشتر از تعداد درخواست شده، سوزن تولید کنیم
مگه نه، دکتر؟
.بله. فک نمی‌کنم مشکلی باشه
،نه تنها از فلس‌های اژدها عبور می‌کنه
.می‌توینم در فواصل بین فلس‌ها هم ازشون استفاده کنیم
.ماشالا مه‌مه .دیگه کم کم باید فکر باز کردن کارگاه خودت باشی
.لـ لطفاً تعارف و تمجید رو بزارین کنار .چون مطمئنم دلایلی شخصی برای این کار دارین
...، مثلاً اینکه بعداً ازم چیزی بخواین
.نه بابا نمی‌خوایم
.اره. از صمیم قلب‌مون ازت ممنونیم
.ممنون
...در ضمن
تو تا حدی به این ذل زدی که سرت گیج رفت و از هوش رفتی؟
.این نشون میده تا چه حدی وجدان کاری داره
.خب من بعد نظر خواهی با دکتر کتولی، از تون می‌خوام اینا رو در تعداد انبوه تولید کنین
.بـ باشه... هرجور مایلین
!چیـ چیزه... دکتر گلن
هم. چی شده؟
.ممنون که این کارو به من سپردین
.خواهش می‌کنم
،و از حالا به بعد
.سرت رو بالا بگیر، تا یه وقت هنگام راه رفتن به چیزی برخورد نکنی
اه؟ مجبورم؟
.اره
ولـ ولی اَبروم... عجیبه.، نه؟
...خیلی به سمت چپ کج شده
...برای همین فک می‌کنم اصلاً بهم نمیاد
،نگران نباش. شکا ابرو ها در هر فردی مخصوص به خودشه
.و مردمک و عنبیه‌ت هم مشکلی ندارن
.اصلاً هم عجیب نیستن
!اـ ای دکتر بی‌شرم متجاوز جنسی
!راس راس تو چشمم نگاه می‌کنی که منو فریب بدی؟
اه؟ هاه؟
‫مـ-مـ-می کشونمت دادگاه!
.راه‌های بهتری برای مخفی کردن خجالتش وجود داشت
.شاید یکمی زیاده‌روی کرده باشم
من چی بگم؟
.:: @bollbolljan_com ::.
ها؟
چیزی شده؟
.داشتم دنبال گوشی پزشکی‌ـم می‌گشتم، و چنین جایی پیداش کردم
.نمی‌دونم حتماً حواسم نبوده داشتم کجا می‌ذاشتمش
پس می‌خواین جداش کنین؟
.شرمنده. می‌دونم تو به من هدیه دادیش
.ولی فک نمی‌کنم زمانی که میرم پیش اسکادی-سان، که یه اژدهاست، درست باشه همراهم ببرمش
میشه بذاریش تو اتاقم؟
.چشم دکتر
.خب، من میرم
.مراقب باشین
!به سلامت
یعنی می‌تونه متقاعدش کنه؟
.اون بستگی به خود اسکادی-سان داره
.ولی میدونم که دکتر می‌تونه متقاعدش کنه
.وای تو دیگه چه همسر باوفا و وظیفه‌شناسی بشی! خیلی بهم اعتماد دارین
.سرت به کار خودت باشه
پرونده ۱۱ عمل جراحی بزرگ لیندورم
.پرونده ۱۱: عمل جراحی بزرگ لیندورم