‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‏"‏زیر آسمان پر ستاره‏"‏
مقدمه
آوای یه نهنگ‏.‏‏.‏‏.‏
ستاره دنباله‌دار رویایی‏.‏‏.‏‏.‏
این دیگه چی بود؟
حس کردم دارن اینو می‌خونن‏.‏
وقتی همه چی در حال تغییر و تحوله‏،‏
صدای جیر جیر این حشرات تا خود آسمون می‌رسه‏.‏
الان دارم به اینا گوش میدم‏.‏
تنها چیزی که ازش مطمئنم‏،‏ همینه‏.‏
چی شده‏،‏ کینو؟
گاهی وقتا‏،‏ مسافرا هم حس و حال شاعری بهشون دست میده‏،‏ هرمس‏.‏
‏"‏سرزمین پیشگویی‌ها‏"‏
چی؟
دنیا به آخر می‌رسه؟
دنیا به آخر می‌رسه‏.‏
به نظر میاد تمام مردم اینجا عزادارن‏.‏
خیلی‌هاشونم خیره شدن به دریای خالی‏.‏
با اینکه شهرشون خیلی قشنگه‏،‏
ولی بلاخره هر چیزی یه پایانی هم داره دیگه‏.‏
پیشگویی اینو میگه‏.‏
این پیشگویی لعنتی‏.‏
اگه سه روز اینجا می‌مونین‏،‏
پس اقامت شما همزمان میشه با پایان دنیا‏.‏
مشکلی ندارین؟
همچین می‌پرسن انگار کاری هم می‌تونیم بکنیم‏.‏‏.‏‏.‏
چرا دنیا به آخر می‌رسه؟
پیشگویی اینو میگه‏.‏
یعنی تا پس فردا تمومه؟
اوه‏،‏ پس شما برای روبرو شدن با آخر دنیا به این شهر اومدین‏.‏
باید بگم انتخابتون حرف نداره‏.‏
ببخشید‏،‏ هزینه اقامتم چی میشه؟
اون مسئله‌ای نیست‏.‏
حالا که دنیا داره به آخر می‌رسه‏،‏ پول دیگه ارزشی نداره‏.‏
نگران هزینه‌ها نباش‏،‏ مسافر‏.‏
که اینطور‏.‏‏.‏‏.‏
یه بسته باروت و گلوله برای کالیبر 44‏.‏
چقدر میشه؟
مجانیه پسرم‏.‏
پس یه جعبه گلوله کالیبر 22 هم می‌خوام‏!‏
چقدر شد؟
مجانی بود‏.‏
بخاطر پیشگویی؟
آره‏،‏ انگار همه باور دارن دنیا بزودی تموم میشه‏.‏
وقتی نوزده ماه خاموش از آسمان گذر کنند
بعد از گذر روز موعود و سپری شدن شب‏،‏
با طلوع خورشید دنیا به پایان می‌رسد‏.‏
چی؟
اون مرد کشیش برج جنوبیه‏،‏
همونی که رمز و راز کتاب پیشگویی رو کشف کرده‏.‏
کتاب پیشگویی؟
بله‏،‏ میگن در زمان‌های خیلی دور توی یک سرزمین خیلی دور نوشته شده
و بعد به شهر ما رسیده‏.‏
خب چرا بهش میگن کتاب پیشگویی؟
چون همون یه خطی که الان خونده شد توی اون کتابه‏.‏
خب اگه همش همین باشه‏،‏
پس اصلا نمیشه فهمید پیشگویی حقیقت داره یا نه‏.‏
تازشم‏،‏ چرا فردا؟
کشیش جنوبی بود که پیشگویی رو برای همه آشکار کرد‏.‏
نوری آبی رنگ پرسه زنان ظاهر می‌شود‏،‏
و وقتی توسط گوهر شب بلعیده شد‏،‏
امپراطوری دروغین به درون ظلمات سقوط خواهد کرد‏.‏‏.‏‏.‏
وقتی این عبارت رو کشف کردم قلبم لرزید‏.‏
می‌دونین چه معنی‌ای داره؟
وقتی 44 سال پیش اون طوفان سهمگین اتفاق افتاد‏،‏
ستاره آبی آسمون جنوبی توسط یه سیاره دیگه از نظرها پنهان شد‏.‏
ستاره‌ها‏!‏ درسته‏!‏
تمام این‌ها اشاره داره به محل قرار گیری ستاره‌ها‏!‏
چه زمانی دنیا به پایان می‌رسه؟
محققان برج سال‌های ساله مشغول بحث و جدل درباره این موضوع هستن‏،‏
ولی بلاخره تمام این بحث‌ها خاتمه پیدا کرده‏.‏
هم‌ترازی ستاره‌ها روز موعود رو نشونمون داد‏،‏
روزی که تمام نشانه‌های سر جای خودشون قرار می‌گیرن‏.‏
از اون روز نوزده شب رو شمردیم و‏.‏‏.‏‏.‏
‏.‏‏.‏‏.‏ فردا صبح‏،‏ روز پایان دنیاست‏!‏
ما سالیان سال ـه که خودمون رو برای این روز آماده کردیم‏.‏
وحشت نکنید‏!‏ بیاید آخرین دعامون رو با خلوص نیت به جا بیاریم‏.‏
خب‏،‏ می‌خوای چیکار کنی مسافر؟ بهمون ملحق میشی؟
نه‏،‏ ممنون‏.‏ نیام بهتره‏.‏
پس خیال داری چیکار کنی؟
خب شاید‏.‏‏.‏‏.‏
بریم یه مقدار خرید کنم‏.‏
خیلی جالبه‏،‏ نه؟
چی؟
اینکه وقتی یه نفر یه چیزایی میگه‏،‏ همیشه یکی پیدا میشه‏.‏‏.‏‏.‏
تا گفته‌های نفر قبلی رو تفسیر کنه‏.‏
شاید دنیای ما از همین اتفاقای دنباله‌دار تشکیل شده‏.‏
حالا خب به نظرت فردا دنیا تموم میشه؟
به نظرت واقعا میشه دنیای به این بزرگی‏،‏ توی شبی به این آرومی یهو تموم بشه؟
هیچکس نمی‌دونه دنیا چطور بوجود اومده‏،‏
پس کسی نمی‌تونه با اطمینان بگه‏،‏ غیر ممکنه دنیا
بدون دلیل و طی چند ثانیه از هم بپاشه‏.‏
اگه اینطوره کینو‏،‏ اگه واقعا قرار بود دنیا فردا تموم بشه‏،‏ تو چیکار می‌کردی؟
حتی اگه این پایان دنیا حقیقت داشته باشه‏،‏ بازم می‌رفتم می‌خوابیدم‏.‏
امروزم شروع شد‏.‏
چی شده؟ ما همه‌مون زنده‌ایم‏!‏
هیچ اتفاقی نیفتاد‏!‏ پس پیشگویی چی شد؟‏!‏
نه‏،‏ حتما یه اشتباهی شده‏.‏
بله‏!‏
یادتون میاد هفته پیش ماه‌گرفتگی اتفاق افتاد؟
شاید اون روز رو نباید توی محاسباتمون می‌آوردیم؟
بنابراین فردا صبح‏.‏‏.‏‏.‏
شما مطمئنی‏،‏ پدر؟
کاملا مطمئنین؟
خب‏،‏ خیلی مطمئن نیستم‏.‏‏.‏‏.‏ ولی فکر می‌کنم احتمالش هست‏.‏‏.‏‏.‏
اگه دنیا به آخر نرسه چی؟ اونوقت چطور زندگی کنیم؟‏!‏
ببخشید‏،‏ مسافر‏.‏
اون چیزایی که دیروز بهت فروختم‏.‏‏.‏‏.‏
اوه‏،‏ بله‏.‏
واقعا به دردم خورد‏.‏
اوه‏،‏ که اینطور‏.‏‏.‏‏.‏
مردم‏،‏ آرامشتونو حفظ کنین‏!‏
پدر‏!‏ اون پدر برج شمالیه‏!‏
ای مردم‏،‏ کشیش برج جنوبی
در روش رمزگشاییش کاملا اشتباه کرده‏.‏
اما اطمینان میدم تفسیرهای من بی عیب و نقصه‏!‏
با توجه به تفسیرهای من‏،‏
دنیا تا سی سال دیگه همچنان پابرجاست‏.‏
آه‏!‏ البته‏!‏
خب‏،‏ میخوای دیگه بریم؟
آره‏،‏ بیا امروز رو مثل همیشه برونیم‏.‏
‏"‏سـُنــّـت‏"‏
الان دارم می‌بینمش‏.‏
کینو‏،‏ تو آماده‌ای؟
آره‏،‏ اینقدر چیزای جورواجور دیدم که هیچی شوکه‌م نمی‌کنه‏.‏
بله؟
من مسافرم و می‌خوام بدونم برای گمرک‏-‏
ایول‏!‏ تو مسافری؟‏!‏
توی این چندماه گذشته تو اولین مسافری‏!‏
البته این روزا دیگه کمتر مسافری پیدا میشه‏!‏
نگران بودم که نکنه شایعه‌ای چیزی پخش شده که کسی نمیاد‏.‏
ببینم تو که چیزی نشنیدی‏،‏ هان؟
خیلی هم عالی‏!‏ اوه‏،‏ راستی جواز ورود لازم داری‏.‏‏.‏‏.‏
خدمت شما‏!‏ فعلا این فرم رو پر کن‏!‏
ببخشید‏،‏ ترسوندمت؟
راستش کسی زیاد این طرفا نمیاد‏.‏
الان دارم خبر اومدنتو به کل شهر میدم‏.‏
اینطوری می‌تونیم درست حسابی بهت خوشامد بگیم‏.‏
واو‏.‏‏.‏‏.‏
خوش اومدی‏،‏ مسافر‏!‏
به سرزمین فوق‌العاده سنت‌های ما خوش اومدی‏!‏
آه‏.‏‏.‏‏.‏ خیلی ممنونم‏.‏
لطفا از این طرف بیا مسافر‏.‏
مسافر‏،‏ هرچقدر میخوای بخور‏،‏ راحت باش‏!‏
ممنون‏.‏‏.‏‏.‏
خیلی سال پیش توی این سرزمین
گروهی از دزدهای شرافتمند زندگی می‌کردن به اسم دسته گوش گربه‌ای‏.‏
یه روز کودتا کردن و پادشاه شیطانی رو تبعید کردن‏.‏
و از اون روز این سنت به وجود اومد تا به افتخار دسته گوش گربه‌ای جشن بگیریم‏.‏
چطوره توام این سنت رو امتحان کنی؟ شاید خوشت اومد‏.‏
هان؟
مسافر‏،‏ بیا باهامون برقص‏.‏
نه‏،‏ ممنون‏.‏ همه میگن من اصلا استعداد رقصیدن ندارن‏.‏
دوست ندارم وسط مهمونی پای بقیه رو لگد کنم‏.‏
اما فکر می‌کنم رقص فوق‌العاده زیبائیه‏.‏
واقعا خوشحالم کرد‏.‏
چه خوب شد اینجا اومدم‏.‏
بابت خوشامد‌گویی صمیمانه و گرمتون خیلی ممنونم‏.‏
خیلی بهم خوش گذشت‏.‏
خداحافظ‏.‏
مسافر‏،‏ بازم این طرفا بیا‏!‏
خدا به همرات‏!‏
انگار تاثیری نداشت‏.‏
یکی اون ناقوس رو بزنه تا بقیه بدونن تمرین تموم شده‏!‏
چشم‏!‏
خیلی خب‏،‏ همگی گوش‌ها رو برگردونین‏.‏ دیگه لازمشون نداریم‏.‏
این سنت هم به هیچ دردی نخورد‏.‏
حالا باید به فکر یه سنت جدید باشیم‏.‏
میگم دفعه بعدی چه جور سنتی اجرا کنیم؟
پس این دفعه همشون گوش گربه‌ای بودن؟
بله‏.‏
من پژوهشگری هستم که روی سنت‌های اون سرزمین مطالعه و تحقیق می‌کنم‏.‏
در گذشته‏.‏‏.‏‏.‏
لاک لاکپشتی به می‌پوشیدن‏،‏
یا دم شیر به خودشون وصل می‌کردن‏،‏
یا موقع خوردن آواز می‌خوندن‏،‏ و غیره و غیره و غیره‏.‏
شاید خودت هم متوجه شده باشی‏،‏
که سنت سرزمین اونها اینه که برای مسافرانی که گذرشون به اونجا میفته سنت جدیدی ابداع کنن
و کاری کنن مسافر در اجرای سنتشون شریک بشه‏.‏
اگه ‏"‏سنّت‏"‏ اجرایی ناموفق باشه همینطور ادامه میدن و هربار سنت جدیدی از خودشون درمیارن‏.‏
کینو‏،‏ تو باید بخاطر اونا گوش گربه‌ای رو میذاشتی رو سرت‏.‏
شنیدی که میگن‏:‏ خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو‏.‏
اون شهر شهرت زیادی بین ما مسافرها به دست آورده‏.‏
اونا دلشون یه سنّت فوق‌العاده می‌خواد‏.‏
از وقتی پادشاهشونو به جنگل تبعید کردن‏،‏
منکر تمام سنّت‌های قدیمی‌شون شدن‏.‏
ولی بعد از یه مدت فهمیدن
هیچ سنّتی ندارن که در مقایسه با بقیه شهرها بهش ببالن و مایه سربلندی‌شون باشه‏.‏
برای همین به این فکر افتادن
که انتخاب سنت جدیدشونو بذارن به عهده مسافرها؟
بله‏،‏ و هیچ اهمیتی نداره که سنت جدید
به نظر اهالی اونور دیوار مضحک باشه‏.‏
ولی اونا که همین الان هم یه سنّت فوق‌العاده دارن‏،‏ مگه نه؟
بله‏،‏ دارن‏،‏ ولی خودشون هنوز متوجه نشدن‏.‏
نه‏،‏ درواقع وقتی متوجه بشن‏،‏ ممکنه همین سنّتشون به پایان برسه‏.‏
صحبت لذت‌بخشی بود‏.‏ ازتون ممنونم‏.‏
خواهش می‌کنم‏.‏ قابلی نداشت‏.‏
ببخشید می‌پرسم‏،‏ ولی شما از‏.‏‏.‏‏.‏
بله‏،‏ من از نوادگان پادشاهی هستم که از اون شهر تبعید شد‏.‏
ما نسل به نسل توی این کنج عزلت زندگی کردیم
و تماشاگر سنّت‌های اون شهر بودیم‏.‏
و زندگیمونو به همین منوال ادامه میدیم‏.‏
‏"‏سرزمین غم‏"‏
در گنجه نهفته در دیواره‌های ماه جولای که چون نسیمی می‌آید و می‌گذرد‏،‏
کلمات می‌شکنند و در گذشته‌ فرو می‌ریزند اما دریغ از یک قطره اشک‏.‏‏.‏‏.‏
چه صدای غمگینی‏،‏ نه؟
آره‏.‏
قلبمو به درد میاره‏.‏
ولی معنی کلماتشو خیلی خوب متوجه نمیشم‏.‏
دارن سوگواری می‌کنن‏.‏
چی؟
اینجا شهر غم و اندوه ـه‏.‏ رسمشون اینه غم و غصه بخورن‏.‏
شهر غم؟
بله‏.‏
خیلی سال پیش یه شاعری اینجا زندگی می‌کرد‏.‏
اون موقع‌ها فقط از زیبایی‌های فوق‌العاده‌ی دنیا و لذت زندگی شعر می‌گفت‏،‏
همه می‌گفتن اون بهترین شاعر دنیاست‏.‏
اون در کنار همسر و دخترش زندگی شادی داشت‏،‏
لذت زندگی از اعماق قلبش بیرون می‌اومد و در قالب کلمات تبدیل به شعرهای شاعر می‌شد‏.‏
تا اینکه آوازه‌ی شاعر به گوش پادشاه اون زمان رسید
پادشاه از روی هوس با نیت بدی که در سر داشت شاعر رو به بارگاهش احضار کرد‏.‏
اون به شاعر دستور داد شعر غمگینی براش بگه‏.‏
شاعر نمی‌دونست چیکار کنه‏.‏
چون که سرچشمه شعرهای اون قلب شادش بود که بی‌اختیار تبدیل به شعر می‌شد‏،‏
و چون با غم و اندوه بیگانه بود‏،‏
محال بود بتونه شعر غمگینی بنویسه‏.‏
پادشاه به شاعر نوزده شب فرصت داد‏.‏
و بهش گفت اگه تو این مدت شعری ننویسه‏،‏
سرشو از دست میده‏.‏
و بعد آخرین شب هم از راه رسید‏.‏
همسر شاعر که نمی‌تونست بیشتر از این شاهد اضطراب و نگرانی همسرش باشه
با یک چاقو گلوشو برید و خودشو کشت‏.‏
تا به همسرش که با غم بیگانه بود نشون بده اندوه چه حسی داره‏.‏
اینطور شد که کلمات غمگین از قلب شاعر بلند شد‏.‏
در آستانه خاطره‌های پژمرده‌ام‏،‏ دور از این زندگی یخزده و دست نیافتنی‏،‏
در میان ترک آینه که کسی را یارای نگریستن نیست‏،‏
عروسکی شکسته آواز می‌خواند و خاک بی‌صدا اشک می‌ریزد‏.‏
در آن روزهایی که دیگر باز نمی‌گردند کسی فرمانبردار می‌میرد‏،‏
خنجری به روی چشم‌های پوشیده از خار زمان می‌نشیند
که هفت روز دیگر نشانی جز گرد و غبار ندارد‏.‏
هیچکس معنی واقعی شعر رو نفهمید‏،‏
ولی به خوبی گویای حال و روز قلبی شاعر بود‏.‏
پادشاه که از شدت اندوه به ستوه اومده بود
شاعر رو از قلعه بیرون کرد‏،‏
و به اعماق قصر سلطنتی خودش برگشت‏.‏
قاضی بی‌رحم حکم به سیاهی زندگی‌ام داده‏.‏‏.‏‏.‏
تنها پرنده‌ای معصوم و شکسته‌بال نوای حقیقت سر خواهد داد‏.‏‏.‏‏.‏
کلمات شاعر این سرزمین رو غرق در اندوه کرد‏.‏
پادشاه که توی قصرش صدای اندوهگین شاعر رو از راه بسیار دوری می‌شنید‏،‏
بلاخره در بستر بیماری افتاد و مُرد‏.‏
تنها با نوری خموش‏.‏‏.‏‏.‏
حتی بعد از مرگ پادشاه‏،‏ شاعر از خوندن دست نکشید‏.‏
هر روز تا غروب خورشید به خوندن ادامه می‌داد‏.‏
شعرهای شاعر ادامه پیدا کرد
و سال‌های سال هاله‌ای از غم و اندوه به سر این شهر کشید‏.‏
مــرگ آنچنان سردی و خموشی به همراه می‌آورد که در خیال آدمی نمی‌گنجد‏.‏
به شب که ابدیت را می‌پرستد دل نبند‏،‏
چرا که با سنگ تیشه‌ای آرزوهایت را هزار هزار تکه می‌کند‏.‏
ای قربانی سنگدلی‌ها‏،‏ بنوش این جام رنج و عذاب را‏!‏
ده سال گذشت‏.‏‏.‏‏.‏
شاعر که به خوندن ادامه می‌داد بلاخره چشم از دنیا فروبست‏.‏
همه‌ی مردم فکر می‌کردن بلاخره از بند غم آزاد شدن‏.‏
اما روز بعد از خاکسپاری شاعر‏،‏
دوباره آوای اون شعر محزون شنیده می‌شد‏.‏
در آستانه خاطره‌های پژمرده‌ام‏،‏ دور از این زندگی یخزده و دست نیافتنی‏،‏
در میان ترک آینه که کسی را یارای نگریستن نیست‏،‏
عروسکی شکسته آواز می‌خواند و خاک بی‌صدا اشک می‌ریزد‏.‏
در آن روزهایی که دیگر باز نمی‌گردند
کسی فرمانبردار می‌میرد‏.‏‏.‏‏.‏
اون کلمات
از دهان دختر چهارده‌ساله‌ی شاعر جاری می‌شد‏.‏
دخترک به طرز باورنکردنی تک تک کلمات پدرش رو به خاطر داشت‏.‏
اون تا ده سال بعد به خوندن شعر پدرش ادامه داد‏.‏
از اون موقع هر ده سال یکبار‏،‏
مردم خوش صداترین دختر چهارده‌ساله شهر رو انتخاب می‌کنن‏.‏
و میگن هر روز شعر غم‌انگیز شاعر رو بخونه‏.‏
تا هیچکس نتونه غم و اندوهشو فراموش کنه‏.‏
دوازده قاصد زمستان که به ساحل‏-‏‏-‏
نمی‌دونم این چندمین دختر آوازخونه‏.‏
فقط شب‌هاست که از دست این سوگواری آزاد می‌شیم‏.‏
وقتی خورشید غروب می‌کنه‏.‏
سرابی نقش بسته بر روی تکه‌ای کاغذ‏.‏‏.‏‏.‏
شهر شیشه‌ای خسته از گذر روزها‏.‏‏.‏‏.‏
مردگانی آواز خوان که گردنبندی از هزاران قطره اشکشان به گردن دارند‏.‏‏.‏‏.‏
سایه مرغابی بر روی صخره‌ای می‌افتد که روشنایی را به آنجا تبعید کرده‌اند‏.‏‏.‏‏.‏
آیا این مسافر بی‌گناه‏،‏ روزی سخن از این قصه خواهد گفت؟
چطور بود؟
شهر جالبی برای گردش نبود‏،‏ درسته؟
کاش توی یه شهر دیگه به دنیا می‌اومدم‏.‏
هرکس یه نظری داره دیگه‏.‏
ببخشید من باید برم‏.‏
اوه‏،‏ راستی یه مسافر دیگه که از اینجا رد می‌شد یه چیزایی می‌گفت‏،‏
انگار شعرهای شاعر خیلی سال پیش توی یه کتاب نوشته شده‏.‏
اون گفت کتاب به شهری خیلی دور از اینجا رسیده‏،‏
اونجا بهش میگن کتاب پیشگویی‏.‏
به نظر میاد مردم اونجا از داشتن کتاب خیلی خوشحالن‏.‏
کتاب پیشگویی؟
وقتی نوزده ماه خاموش از آسمان گذر کنند
بعد از گذر روز موعود و سپری شدن شب‏،‏
با طلوع خورشید دنیا به پایان می‌رسد‏.‏
چه کار می‌توان کرد‏.‏‏.‏‏.‏
جز نابود کردن لوح سبز‏.‏‏.‏‏.‏
سخن پایانی
سرزمین پیشگویی‌ها و زیر آسمان پر ستاره
اون چی بود؟
به نظر دارن میرن سمت شهر پیشگویی‌ها‏.‏
آره‏،‏ یعنی چه خبر شده؟
تو مسافری؟
بله‏.‏
تو از اون شهر اومدی‏،‏ آره؟
بله‏.‏
اوه‏،‏ ببخشید‏.‏
خداروشکر‏.‏
ما نمی‌خواستیم آدمای بی‌گناه درگیر این قضیه بشن‏.‏
این همه هیاهو برای چیه؟
فردا درست قبل از طلوع خورشید‏،‏
می‌خوایم از همه طرف به اون شهر حمله و نابودشون کنیم‏.‏
چی؟ چرا؟ چرا؟
نکنه بخاطر پیشگویی ـه؟
ولش کن‏،‏ همینطوری یه چیزی گفت‏.‏‏.‏‏.‏
یه کتاب پیشگویی دست به دست شد ‌و به شهر ما رسید‏.‏
توی اون کتاب جزئیاتی از نحوه پایان دنیا پیدا کردیم‏،‏
و همینطور راه‌هایی برای جلوگیری از وقوع این حادثه‏.‏
محققان ما تونستن روزی رو که دنیا به آخر می‌رسه کشف کنن‏.‏
و اون روز‏،‏ فردا صبحه؟
بله‏!‏
متن پیشگویی اینه‏.‏‏.‏‏.‏
‏"‏وقتی نوزده ماه خاموش از آسمان گذر کنند
بعد از گذر روز موعود و سپری شدن شب‏،‏
با طلوع خورشید دنیا به پایان می‌رسد‏.‏‏"‏
‏"‏چه کار می‌توان کرد جز نابود کردن لوح سبز‏.‏‏.‏‏.‏‏"‏
لوح سبز‏،‏ همون‏.‏‏.‏‏.‏
همون شهر ـه؟
توام دیدیش‏،‏ نه؟
خط ساحلی اون شهر منحنی و گــرده‏،‏
واقعا مثل یه لوح گرد و سبزه‏!‏
ولی‏،‏
به نظرتون نابود کردن اون شهر زیاده‌روی نیست؟
چی؟
خیلی مسخره‌ست‏!‏
توی کتاب نگفته بود تا چه حد باید خرابش کنیم‏،‏
برای همین چاره‌ای نداریم جز نابودی کامل شهر‏!‏
این تنها راه نجات دنیاست‏!‏
ای داد‏!‏ من باید برم‏.‏
مراقب باش‏،‏ مسافر‏!‏
خداحافظ‏!‏
هی‏،‏ کینو؟
به نظرت کدومش درسته؟
چی؟
پیشگویی حقیقت داره یا نه؟
مطمئن نیستم‏.‏‏.‏‏.‏
چرا از ستاره‌ها نپرسیم؟
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.