.:: www.bolboljan.net ::.
‫یوان شائو و سائو سائو یک ارتش متحد را ‫ برای شکست تو تاکو رهبری کردند.
‫توانستند او را تحت فشار قرار دهند؛ سپس او پایتخت، ‫لو یانگ را به آتش کشید و به چانگ آن گریخت.
‫نیروهای سائو در تعقیب او بودند، ‫اما به دام افتاده و توسط یو فو شکست خوردند.
‫در همین‌حال، در لو یانگ، واحد ارتش متحد ‫ شروع به فروپاشی کرد.
‫«قدرت شیطانی مُهر امپراطوری»
‫«ویرانه‌های قصر لو یانگ»
‫کِی قراره تمیزکاری اینجا تموم بشه؟!
‫تمیز کردنِ لو یانگ کم‌کم چندین سال طول می‌کشه!
‫چقدر... رو اعصاب!
‫لعنتی!
‫هی! به چی دارین می‌خندین؟
‫شماها عصبانی نیستن؟
‫تو تاکو اینجا رو سوزوند و در رفت؛ ‫حالا ماییم که باید گندشو تمیز کنیم!
‫ما به‌جای اینکه بریم دنبال تو تاکوی ترسو، ‫اینجا مثل احمق‌ها به‌هم نگاه می‌کنیم!
‫هوی! نمی‌دونم کدوم خری هستی، ولی ‫ تو هم می‌خوای بهم بخندی، مرتیکه؟! ها؟!
‫آروم باش، چو فی!
‫ولی آخه یه‌جوری با صورت بی‌ریختش ‫ بهم زل زده انگار خیلی کله‌گنده‌ست!
‫بنده از زیردست‌های ژنرال گوسون سان، لیو بی گنتوکو هستم.
‫اگه اشتباه نکنم، شما پسر ژنرال ‫سون کن، سون ساکو-دونو هستید.
‫«سون ساکو ـ بوفو»
‫پس شما گنتوکو-دونو هستید؛ عذر می‌خوام؛ ‫بله، من پسر ژنرال سون کن، سون ساکو هستم.
‫بعد از نبرد دروازه سی شویی، ‫ژنرال کوسون سان درباره شما بهم گفتن.
‫واقعاً؟ بودن تو ارتش متحد مقابل تو تاکو، ‫اولین تجربه‌ی نبرد منه.
‫بعد دیدن شما توی نبرد، ‫شکی نیست که قهرمان‌های بزرگی هستین.
‫واقعاً خیلی تحسین‌تون می‌کنم.
‫خوب حرف می‌زنی ها، بچه! عا، نه...سون ساکو...
‫من جوون‌ترین هر سه‌مون، چو فی ام؛ خوشوقتم.
‫چو فی، ادب یادت نره.
‫می‌تونید بهم یاد بدید چطور با یو فو بجنگم، چو فی-سان؟
‫اوه... حتماً! برادر، کار برای امروز کافیه.
‫خب، بیا بریم یکم گپ و یکم نوشیدنی بزنیم.
‫آه... خب پس تو پسر ژنرال سون کنی، نه؟
‫یهویی روحیه‌م سر به فلک کشید....
‫گنتوکو-دونو، به‌نظرتون از حالا اوضاع چطور پیش می‌ره؟
‫متأسفانه، منم نمی‌تونم چیزی پیش‌بینی کنم.
‫با شکست سائو سائو-دونو، ارتش متحد درحال فروپاشی‌ـه.
‫ولی به‌نظر میاد هرج‌ومرج همچنان ادامه داره.
‫یعنی هیچ امیدی نیست؟
‫شاید گفتن این برای بچه‌ی ‫بی‌تجربه‌ای مثل من گستاخی باشه...
‫خون سلسله هان هنوز درون شما جاریه، ‫ پس مطمئنم یه‌روز پادشاهی رو متحد می‌کنید.
‫من به اون حدی که می‌گی هم استعداد ندارم.
‫نه... پدرم هم همین حرفو می‌گه.
‫اختیار دارید...
‫یه‌روز، یکی کشوری صلح‌آمیز بنا می‌کنه.
‫شما هم از یه‌خانواده‌ی مشهورید، فکر می‌کنم اون فرد شمایید.
‫نه... من هنوز شایستگی کافی رو ندارم.
‫پدرم فکر می‌کنه به‌قدر کافی بالغ نشدم.
‫کوان-سان، چطور می‌تونم یه قهرمان بشم؟
‫باید شجاع باشی؛ شجاعت مهم‌ترین خصلته.
‫بله؛ اینو فراموش نمی‌کنم.
‫و اینکه، باید بتونی بعد شراب خوب بخوابی...
‫امشب آسمون خیلی صافه...
‫ته فو...
‫بله...
‫ببین... ستاره شمالی خیلی ‫ درخشان نیست... معنی این چیه؟
‫ستاره شمالی: شمالی‌ترین ستاره از دب اکبر قرار است.
‫دنیای پرهرج‌ومرج هرگز متحد نمی‌شه.
‫«فرماندار گانگشا» ‫«سون کن»
‫مردم زیادی از یه جنگ بزرگ زجر می‌کشن...
‫چقدر تأسف‌بار!
‫راستی، سون ساکو این اطراف نیست؟
‫شنیدم به اردوگاه گنتوکو-دونو رفته.
‫اوه... پیش لیو بی گنتوکو-دونو؟
‫احتمالاً می‌خواسته یاد بگیره چطوری یه قهرمان باشه.
‫ژنرال! لطفاً با من بیاید.
‫چی شده؟
‫یه‌چیز عجیب پیدا کردیم.
‫چقدر روشنه!
‫داخلش رو بررسی کن!
‫چشم!
‫بدن یه زن...
‫نسبت به لباس‌هاش، به‌نظر پیشخدمتِ قصر باشه.
‫اون چیز نورانی چیه؟ بذار ببینم.
‫چشم!
‫ته فو! این حروف حکاکی‌شده چی می‌گن؟
‫فرمان را از بهشت ​​دریافت کرده ‫ و با برقراری آن کمیار شوید.
‫این مهر یشم امپراتوری‌ـه! این مهر نسل ‫ به نسل بین امپراتورها به ارث رسیده.
‫چی؟! مهر امپراتوری؟!
‫مهر امپراتوری؟!
‫وقتی تو تاکو پایتخت رو ترک کرد، شکی نیست که ‫ این زن برای حفاظت از مهر از جونش گذشته.
‫ولی چرا این به دستان من رسیده؟
‫فکر می‌کنم پاداش بهشت باشه.
‫چی؟!
‫شما باید امپراتور بعدی کشور باشید؛ ‫این مهر این رو ثابت می‌کنه.
‫چی؟! امکان نداره!
‫نه... این قطعاً معنیش فال نیکه؛ ‫به سرنوشت‌تون اعتماد کنید، ژنرال!
‫متوجه شدم؛ ته فو، اعتماد می‌کنم.
‫تنها کسایی که از این خبر دارن شمایین؛ ‫اگه به دیگران لو بدیدش، مجازات مرگ در انتظارتونه.
‫بله؛ قول می‌دیم.
‫برگردید سر پست‌هاتون؛ فردا صبح، ‫به زادگاهمون برمی‌گردیم.
‫چشم!
‫یعنی بهشت واقعاً طرف منه؟
‫«مقر فرماندهی ارتش متحد»
‫تـ ـ تو کی هستی؟!
‫دشمن نیستم؛ یه سرباز تحت فرمان ژنرال سون کن هستم.
‫اجازه بده ژنرال اعظم رو ببینم.
‫ژنرال اعظم الان خوابیدن؛ ‫دستور دادن اجازه ندم کسی وارد بشه.
‫ولی خیلی مهمه؛ بذار برم داخل!
‫آهای تو! وایسا!
‫«فرمانده عالی ارتش متحد» ‫«یوان شائو»
‫سون کن-دونو... چرا انقدر دیر کردید؟
‫پس همه‌تون اینجایید... چه خوب...
‫اواخر، ناخوش احوال هستم، ‫پس نمی‌تونم خوب به ارتش فرمان بدم.
‫برای همین، اجازه می‌خوام برای استراحت به خونه برگردم.
‫سون کن-دونو، می‌دونم بیماریِ شما چیه.
‫دیشب توی حیاط چه چیزی پیدا کردید؟
‫چی؟!
‫نیازی به مخفی کردنش نیست؛ ‫می‌دونم که مهر امپراتوری رو پیدا کردید!
‫مهر امپراتوری؟!
‫سون کن... از اونجایی که مهر پیدا کردی، ‫باید اونو به من که فرمانده کل قوا هستم بسپاری.
‫نباید بر سرش بجنگیم؛ مخفی کردنش به معنی ‫اینه که قصد داری بر پادشاهی حکومت کنی!
‫یوان شائو! اتهام واهی نزن!
‫برای این صحبت‌هایی که می‌کنی، چه مدرکی داری؟!
‫مدرک اونجاست!
‫چی؟!
‫لعنتی! معنی این چیه؟!
‫ژنرال... من شاهد همه‌‌چیز بودم.
‫پست‌فطرت! چطور جرئت داری بهم ‫تهمت دروغ بزنی؟! می‌خوای بهم خیانت کنی؟!
‫می‌خوای یه شاهد عینی رو بکشی؟!
‫حتی زیردست خودت هم ‫ یه سرباز و میهن‌پرست واقعی‌ـه!
‫نیت سرکشی‌ت مشخص شده! خودم می‌کشمت!
‫چی؟!
‫آماده!
‫بله!
‫بیا جلو!!
‫صبر کنید!! حل این مسئله با مبارزه بی‌فایده‌ست!
‫درسته! اگه همه ازش خبردار بشن، ‫حمایت مردم رو از دست می‌دیم!
‫به‌علاوه، ممکنه نیروهای تو تاکو ‫ از این اختلافات سوءاستفاده کنن.
‫آروم، لطفاً سر این مسئله جنگ نکنید.
‫یادمون رفته که دوشادوش هم ‫توی نبردها جنگیدیم؟
‫پس، بگین باید چیکار کنیم؟!
‫منم یه پادشاهی متحد برای همه می‌خوام؛ ‫مشاجره بی‌فایده‌ست.
‫دوباره سعی کن!
‫چشم!
‫دوباره!
‫چشم!
‫خبر بد دارم، سون ساکو!
‫شنیدم سون کن-دونو و یوان شائو یه بگومگو داشتن!
‫این درسته که سون کن مهر امپراتوری رو داره.
‫اجازه نمی‌دم به خونه‌ش برگرده.
‫گان ریو! تمام حرکات سون کن رو با دقت زیرنظر بگیر!
‫اطاعت!
‫اجازه نمی‌دم با مهر قسر در بره؛ برای خودم به‌دستش میارم.
‫پدر!
‫چی شده، سون ساکو؟
‫لطفاً مهر رو به امپراتور برگردونید.
‫چی؟!
‫خبر دارم که شما و یوان شائو یه زدوخورد داشتید.
‫بازم نیست نگرانش باشی.
‫نه، این موضوع مهمی‌ـه؛ پدر من بدذات نیست.
‫چی گفتی؟!
‫پدر... شما یکی از مورد احترام‌ترین ‫افراد این سرزمین هستید.
‫فقط به‌خاطر اون مهر، اصالت‌تون رو فراموش کردید؟!
‫تاج و تخت شما رو کور کرده، متوجه هستید؟!
‫دهنتو ببند! دهنتو ببند، سون ساکو!
‫تو خیلی جوونی؛ هنوز هیچی از امور دولتی نمی‌دونی!
‫از مسئله مهر امپراتوری مطلعم!
‫هر افسر دیگه‌ای هم مهر رو پیدا می‌کرد، ‫قطعاً‌ برای خودش برش می‌داشت.
‫من فقط خوش‌شانس بودم و تونستم ‫مهر رو به‌دست بیارم؛ این کجاش مشکل داره؟!
‫منصوب‌شدن به‌عنوان امپراتوری ‫یک حق ارثی‌ـه و به‌زور نمی‌شه گرفتش.
‫همچنین، معتقدم که تنها معرفت و مردونگی ‫می‌تونه کل پادشاهی رو متحد کنه.
‫تمومش کن، سون ساکو!
‫این اولین حضورت تو ارتشه! هنوز هیچ ‫لیاقتی برای امرونهی کردن نداری!
‫چطور جرئت می‌کنی همچین کلماتی به‌زبون بیاری؟! ‫گمشو بیرون! نمی‌خوام جلو چشمم ببینمت!
‫ژنرال یوان شائو هیچ برنامه‌ای برای تعقیب ندارد، ‫بنابراین او نمی‌تواند ارتش متحد را رهبری کند.
‫حاکمان و افسرانی که قبلاً همکاری می‌کردند ‫اکنون هر کدام راه خود را می‌روند.
‫گنتوکو و دو برادرش تصمیم گرفتند به ‫پینگ‌یوان برگردند تا منتظر فرصتی بهتر باشند.
‫اکهی! دوباره قراره برگردیم سر همون زندگی هرروزمون...
‫پس اون جنگ برا عمه‌م بود؟
‫ناراحت نباش، چو فی؛ قبل از کشتن تو تاکو، ‫ما هم باید استراحتی به خودمون بدیم.
‫همم! حالا که تو تاکو فلنگو بسته؛ ‫همه هم ریختن رو سر مهر امپراتوری.
‫الان خونه رفتن‌مون چی بود دیگه؟!
‫برادر، فکر می‌کنید سون کن-دونو با مهر چیکار می‌کنه؟
‫اگه مهر امپراتوری وجود نداشت... ‫و اگه فقط این چاه وجود نداشت...
‫پدرم هیچ‌وقت نمی‌زد به سرش.
‫سون ساکو-دونو!
‫گنتوکو-دونو!
‫چی شده؟ برای چی دارید گریه می‌کنید؟
‫پدرم واقعاً... ناامیدم می‌کنه.
‫درمورد مهره، نه؟
‫پدرم... فقط به‌خاطر اون مهره که... ‫تبدیل به یه فرد طمعکار شده.
‫ابله!
‫تو از پدرت درمورد افکارش سوال واضحی نپرسیدی ‫و آخر هم برای خودش نتیجه‌گیری کردی!
‫تو چه‌جور پسری هستی؟!
‫به‌عنوان یه‌مرد، باید واضح ازش بپرسی... ‫چرا همچین راهی رو انتخاب کرده.
‫و اینکه، سون کن-دونو تنها پدری هست که داری.
‫تابلو: دروازه شرقی
‫چی شده، ته فو؟
‫آه... به‌نظر می‌رسه ارباب جوان نیستن.
‫انگاری منو رها کرده... ولش کن.
‫بله...
‫اینجا؟
‫گزارش می‌دم! سون کن همین حالا شهر رو ترک کرد.
‫چه تعداد افرادی باهاشن؟
‫چیزی حدود هزار نفر.
‫خوبه که زیاد نیستن!
‫گان ریو! سریعاً تعقیبشون کن! ‫باید مهر امپراتوری رو برگردونی!
‫اطاعت!
‫سون ساکو به دلیل غرور و اعتماد به پدرش، ‫شوک شدیدی در ماجرای مهر دریافت کرد.
‫او احساس می‌کند که نمی‌تواند جاه‌طلبی افسار گسیخته پدرش را ببخشد.
‫وایسا! برگرد اینجا!
‫تازه اول صبحه و هوس خوردن کباب خوک کردم!
‫شانس بهم رو کرده!
‫کجا در می‌ری، آقا خوکه؟
‫اونا مگه افراد یوان شائو نیستن؟ چی تو سرشون می‌گذره؟
‫عا! کباب خوکم پرید!
‫به‌عنوان یه‌مرد، باید واضح ازش بپرسی... ‫چرا همچین راهی رو انتخاب کرده.
‫به این می‌گن شجاعت...
‫و اینکه، اون تنها پدری هست که داری.
‫هیچ چیز دردناک‌تر از ‫دست دادن ایمان به پدر نیست...
‫اگه نتونی این وضعیت رو سامان بدی، چطور می‌تونی قهرمان باشی؟
‫هی! کجا رفتی کباب خوشمزه من؟
‫اوی کوری؟!
‫اون الان سون ساکو نبود؟
‫کمین کردن! کی هستید؟!
‫سون کن! مهر رو بهم بده! ‫وگرنه، نمی‌ذارم زنده بمونی!
‫اون گان ریوـه!
‫لعنت بهت، یوان شائو! بهمون خیانت کردی؟!
‫سون کن رو بکشید، و مهر رو بگیرید!
‫نترسید! حمله کنید!
‫مهر رو بده به من!
‫زودباش برو!
‫نذارید فرار کنن! بگیریدشون!
‫وایسید!
‫پدر! امیدوارم حالت خوب باشه!
‫پدر!
‫سون ساکو!
‫سون ساکو! اومدی!
‫پدر!
‫هردوی پدر‌پسر رو گردن می‌زنم!
‫بیا جلو!
‫کارت عالی بود، سون ساکو!
‫پدر! خوشحالم سالمید!
‫تو می‌تونی اینو داشته باشی! مواظبش باش.
‫من نیازی به مهر امپراتوری ندارم؛ اما، اگه به‌دست ‫آدم بدذاتی بیفته، این آشوب ادامه پیدا می‌کنه.
‫پدر... لطفاً منو ببخشید...
‫حالا که شجاعتت رو دیدم... ‫امیدوارم بتونی خواسته‌هام رو عملی کنی.
‫پدر...
‫حالا... سون ساکو... بیشتر از این معطل نکن... باید به خونه برگردی!
‫بله!
‫اجازشو نمی‌دم!
‫ای وای! گان ریوـه! فرار کن!
‫فرار بی‌فایده‌ست! شلیک کنید! شلیک کنید!
‫سون ساکو! فرار کن!
‫بله!
‫من دشمن رو دست‌به‌سر می‌کنم... پدر، شما فرار کنید!
‫ما باید باهم فرار کنید!
‫سون کن-ساما! از این‌طرف، عجله کنید!
‫ته فو!
‫خوشحال حال هردوتون خوبه!
‫چقدر به‌موقع پیدامون کردی!
‫شیش! ساکت!
‫دنبالشون بگردید!
‫لطفاً، از این طرف!
‫خداروشکر که حالتون خوبه!
‫گنتوکو-دونو!
‫بیاید، سوار اسب‌ها شید!
‫خیلی ممنونم، گنتوکو-دونو!
‫حالا! باید عجله کنیم!
‫کوان-سان؛ من به پدرم اعتماد می‌کنم.
‫خدانگهدار!
‫این‌طوری که ما پیاده‌ایم...
‫هی! می‌دونی سون کن کجاست؟
‫من چه‌بدونم...
‫حسابتو می‌رسما، عوضی...
‫توی...
‫خشونت ممنوع!
‫و تو هنوز رو اسب نشستی؟
‫برادر... بعداً ممکنه مهر امپراتوری ‫باعث درست شدن دردسر بشه...
‫سون کن-دونو از نوادگان سون تزو، اسراتژیست معروفه.
‫از قضا، برای فریب‌دادن دشمن، ‫اول باید خودش رو فریب بده.
‫اون مهر چیزی نیرومنده؛ ‫امیدوارم پدر و پسر در امان باشن.
‫بله؛ منم امیدوارم هردو سالم باشن.
‫به‌خاطر اون مهر؛ به‌نظرم ‫اعتماد به خودمون بهترین کار ممکنه.
‫به دلیل نور عجیبی که از مهر امپراتوری ‫منتشر می‌شد، ارتش متحد متلاشی شد.
‫در بین ژنرال‌ها بی‌اعتمادی و شکاکی وجود دارد، ‫در نتیجه می‌تواند به نبرد دیگری ختم شود.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.