.:: www.bolboljan.net ::.
‫تو تاکو، نخست وزیر مستبد، ‫ پایتخت، لو یانگ را به آتش کشید.
‫از امپراتور و مردم به‌عنوان سپر انسانی استفاده، ‫و آنها را به حرکت به سمت چانگ آن وادار کرد.
‫پس از اتراق ارتش متحد در لو یانگ، ‫فرمانده عالی، یوان شائو،
‫قادر به رهبری نبود و نبرد با پایانی غیرمنتظره متوقف شد.
‫سپس، بعد از اینکه سون کن مهر امپراتوری را پیدا کرد، ‫ یوان شائو و سون کن با هم دشمن شدند.
‫بنابراین، این پایان ارتش متحد بود.
‫«جنگجوی سوار بر اسب سفید»
‫«استان هو نی»
‫بعد از اینکه دیگر فرمانده ارتش متحد نبود، ‫ یوان شائو به هو نی بازگشت.
‫«اردوگاه ارتش یوان شائو»
‫بلافاصله پس از آن، آذوقه‌ی ارتش او درحال اتمام بود.
‫«گان ریو»
‫جیره‌ی سربازها به نصف کم شده.
‫اگه ادامه‌دار بشه، شاید تحمل سربازها ‫تموم شه و برگردن روستاشون.
‫«یوان شائو»
‫گان ریو، براساس گزارش ارتش، ‫تدارکات نباید اینقدر بد باشه...
‫خب، چندتا سرباز فراری بهمون ملحق شدن.
‫وقتی کل روز بارون باشه، نمی‌تونیم ‫تمرین‌شون هم بدیم... باید چیکار کنیم؟
‫یه ایده دارم؛ بیاید برخی از تدارکات رو ‫ از فرماندارِ کی شو، کان فو-دونو قرض بگیریم.
‫کی شو خیلی دور نیست؛ مطمئنم ‫ کان فو درخواست‌مون رو رد نمی‌کنه.
‫لطفاً صبر کنید!
‫سرورم، چرا از همچین سیاستی استفاده می‌کنید؟
‫«وین شو»
‫همه می‌دونن کی شو یه شهرستان ثروتمنده.
‫چرا فقط تصرفش نکنیم و یک قدم ‫ به پادشاهی متحد نزدیک نشیم؟
‫ولی اگه دلیلی برای حمله به کان فو ‫نداشته باشیم، همه ما رو محکوم می‌کنن.
‫یکی داریم.
‫بیاید یه نامه مخفی به ژنرال کوسون سان ‫ بفرستیم و بعد تصمیم بگیریم.
‫چی؟! یه نامه مخفی به کوسون سان؟
‫دقیقاً!
‫اندکی بعد، یوان شائو پیامی محرمانه به کوسون سان فرستاد.
‫«شهرستان بی پینگ»
‫در این نامه به تبانی کان فو با تو تاکو، و همچنین درخواست ‫حمله مشترک به کان فو برای همین دلیل اشاره شده است.
‫«فرماندار بی پینگ» ‫«کوسون سان»
‫علاوه بر این، پس از حمله مشترک، یوان شائو به ‫ کوسون سان اجازه داد تا بر کی شو حکومت کند.
‫«برادر کوچکتر کوسون سان» ‫«کوسون متسو»
‫اما در واقع، یوان شائو فقط می‌خواست با استفاده ‫ از کوسون سان، کی شو را برای خود تصاحب کند.
‫برادر...واقعاً اینکه کان فو-دونو با تو تاکو همدسته حقیقت داره؟
‫کان فو-دونو فرماندار محترمی‌ـه؛ فکر نمی‌کنم این‌کارو کنه.
‫تو تاکو توی چانگ آن تنهاست؛ ‫فکر می‌کنم الانا دنبال یه متحد می‌گرده.
‫ولی برادر... پس یعنی حرف یوان شائو-دونو رو باور می‌کنی؟
‫می‌دونم چیکار کنم.
‫ولی اگه درست بود، کان فو رو نمی‌بخشم! ‫ ارتش رو آماده کن!
‫چشم!
‫در این‌حال، کان فو در کی شو نیز ‫ یک نامه مخفی از یوان شائو دریافت کرد.
‫«کی شو»
‫در آن، یوان شائو می‌گوید که کوسون سان به کی شو ‫ حمله خواهد کرد و او کمکش را به کان فو ارائه می‌دهد.
‫کان فو که گیج شده بود، سریعاً افسران خود را ‫ برای یک جلسه اضطراری جمع کرد.
‫«فرماندار کی شو» ‫«کان فو»
‫ارتش کوسون سان خیلی قدرتمنده؛ ‫حتی نیروهای تو تاکو هم جلوش شکست خوردن.
‫الان ما قدرت مبارزه با ‫ارتش کوسون سان رو نداریم.
‫فکر کنم چاره‌ای جز قبول کردن ‫ کمک یوان شائو نداریم.
‫فکر می‌کنم ایده‌ی فوق‌العاده‌ایه؛ ‫یوان شائو زمانی رئیس ارتش متحد بوده.
‫نظیری برای قدرت و توانایی‌ش وجود نداره.
‫بله، این کاملاً درسته!
‫حالا که همه موافقن... پس نماینده‌هامون رو فوراً ‫ براشون بفرستین و برای نبرد آماده شین!
‫چشم!
‫لطفاً صبر کنید!
‫«کو وو»
‫سرورم، بنده اعتراضی دارم!
‫مشکل چیه، کو وو؟
‫اگه بذارید یوان شائو بیاد کی شو، ‫نیروهای کوسون سان جرئت حمله‌کردن ندارن.
‫هرچند، مطمئن نیستم این تا چه مدتی کمک‌مون می‌کنه.
‫همچنین یادتون باشه وقتی که ‫ کا شین همه رو پایتخت دعوت کرد،
‫تو تاکو نه‌ تنها اینجا اومد، ‫بلکه قدرت هم به دست گرفت.
‫کو وو-دونو، زیادی نگران هستید.
‫درسته! درسته!
‫نخیر! نباید اجازه ورود نیروهای خارجی رو به کشورمون بدیم!
‫همه با تصمیم موافقت کردن! ‫چرا می‌خوای تنهایی لغوش کنی؟
‫سرورم!
‫سکوت!
‫سرورم! به‌زودی سرزمین‌مون رو از دست می‌دیم!
‫فوراً تدارکات استقبال یوان شائو رو حاضر کنین!
‫چشم! الساعه!
‫سرورم! نقشه تصرف کی شو داره ‫ بدون خون و خونریزی پیش می‌ره!
‫گان ریو! من مصمم به فتح دنیا هستم!
‫فقط باید سخت تلاش کنیم!
‫اون مرد کیه؟ وین شو، بررسیش کن!
‫چشم!
‫آهای! کی هستی؟!
‫شما باید از افراد ژنرال یوان باشید.
‫من اهل شهرستان چانگشان، استان شندینگ، ‫به نام چو اون، ملقب به زیلانگ هستم.
‫«چو اون ـ شیریو»
‫چه گستاخ! چطور جرئت داری ‫مانع ارتش یوان شائو بشی؟
‫از گستاخیم عذر می‌خوام؛ به دنبال والاترین ارباب، سرگردان بودم.
‫معتقدم یوان شائو-دونو کسیه که دنبالشم؛ ‫این‌طور شد که اومدم باهاشون بیعت کنم.
‫توانایی‌هات چقدر خوبن؟
‫وقتی آزمایشم کنید، متوجه می‌شید.
‫مردای جوونی مثل تو همیشه گنده‌گنده حرف می‌زنن.
‫چو اون، دنبالم بیا تا ببینیم چند مرده حلاجی.
‫«کی شو»
‫گان ریو... هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫کی شو انقدر مُرفّه باشه!
‫بله! محصولات کشاورزی اون‌ها در کشور بهترینه.
‫یوان شائو! وایسا!
‫هدفت کاملاً مشخصه! من، کو وو، هرکاری می‌کنم ‫ تا جلوی تصرف این سرزمین رو ازت بگیرم.
‫بمیر!
‫ای نسناس!
‫حرکت می‌کنیم!
‫پس از ورود به کی شو، یوان شائو ‫ قصد واقعی خود را آشکار کرد.
‫و تمام امور داخلی و نظامی آن‌ها کنترل ‫و خود را فرماندار آنجا انتخاب نمود.
‫کان فو حالا از گوش ندادن به مشاور ‫ وفادار خود، کو وو پشیمان بود.
‫او مخفیانه کی شو را ترک کرده تا در تبعید ‫ زندگی کند و منتظر فرصتی بهتر بماند.
‫در همین‌حال، کوسون سان که متوجه شد فریب خورده، ‫به برادرش، کونگ گتسو دستور داد تا با یوان شائو مقابله کند.
‫«کوسون متسو»
‫کوسون متسو-دونو، نگران نباشید؛ ‫یه‌مقدار شراب برای آقای کوسون بیار.
‫نه، ممنون، دیگه برام کافیه؛ باید حرف بزنیم، یوان شائو-دونو...
‫قولم رو یادمه؛ وقتی کوسون سان-دونو اومدن، ‫حتماً کی شو رو بهشون می‌دم.
‫متوجه شدم؛ پس دیگه از خدمتتون مرخص می‌شم.
‫لطفاً سلام منو به کوسون سان-دونو برسون.
‫چشم!
‫وین شو...
‫بله!
‫پیاده‌روی توی شب خطرناکه؛ مطمئن شو ‫صحیح و سالم... سفرش رو تموم کنه.
‫اطاعت!
‫فکر می‌کنم خوب پیش بره...
‫کـ... کی هستی؟!
‫تو!
‫کوسون متسو! ما قرار نیست کی شو رو بهت بدیم!
‫لعنتی! سرم شیره مالیدی، وین شو!
‫یوان شائو-ساما همه‌چیز رو ترتیب دادن.
‫عوضی!
‫ای احمق!
‫خیلی‌خب! بیاید برگردیم!
‫چقدر پست‌فطرت می‌تونن باشن!
‫یوان شائو! تو لیاقت وفاداری من رو نداری!
‫پس از اینکه به‌دست کی شو فریب خورد ‫و برادرش توسط یوان شائو کشته شد
‫کوسون سان بسیار عصبانی بود.
‫کوسون سان نیروهای خود را بسیج کرد ‫تا برای انتقام به کی شو حمله کند.
‫ارباب... چطوره از گنتوکو-دونو درخواست کمک کنیم؟
‫به اینم فکر کردم؛ اما این یه مسئله شخصی‌ـه.
‫به‌علاوه، این مأموریت برای گرفتن انتقام برادرمه؛ ‫نمی‌تونم بذارم بقیه دخالت کنن.
‫رویارویی قاطع بین دو ارتش در شرف وقوع است.
‫«نیروهای یوان شائو»
‫در ساحل شرقی رودخانه‌ی پان، ارتش یوان شائو، ‫و در ساحل غربی، ارتش کوسون سان.
‫«نیروهای کوسون سان»
‫تنها یک پل وجود دارد که این دو ساحل را به هم متصل می‌کند.
‫ای غارتگرِ کی شو! یوان شائو! دیگه جایی برای مخفی‌شدن نداری!
‫کان فو بی‌کفایت بود؛ پس گذاشت من کی شو رو رهبری کنم.
‫و حالا تو لشگرت رو به‌صف کردی؛ غیرقابل بخششه!
‫خفه شو، یوان شائو! امروز، سرت رو از تنت جدا می‌کنم! حمله!
‫ارباب! اجازه بدید من با کوسون سان مبارزه کنم!
‫کوسون سان! زندگی رقت‌بارت اینجا تمومه!
‫لعنت بهت!
‫بمیر!
‫کی هستی؟!
‫تو چو اون‌ـی؟ چرا بهمون خیانت کردی؟!
‫تو هنوز منو به‌خدمت نگرفتی! این خیانت نیست!
‫بچه پررو! بذار مهارت‌هاتو بسنجم!
‫اوه! خیلی‌وقته منتظرش بودم!
‫لعنت بهت، چو اون!‌ تقاصشو پس می‌دی!
‫در آن روز نه کسی پیروز بود، و نه مغلوب.
‫هر دو ارتش مواضع خود را در دو طرف سواحل رودخانه‌ی پان حفظ کردند.
‫نبرد همین‌طور شدیدتر می‌شود؛ ‫هیچکس نمی‌تواند نتیجه را پیش‌بینی کند.
‫از اینکه الان جونمو نجات دادید ازتون تشکر می‌کنم.
‫آقا، شما می‌خواید کجا برید؟ می‌تونیم اسمتونو بدونم؟
‫من اهل شهرستان چانگشان، استان ژیندینگ هستم؛ ‫ بنده چو اون شیریو هستم .
‫در زمانی تحت یوان شائو کار می‌کردم، اما بعد بو بردن ‫به رفتارهای شرم‌آورشون دهکده‌م رو ترک کردم.
‫اوه... اگه علاقه داشته باشی، می‌‌تونی زیر دست من کار کنی.
‫اگه بشه به‌تنهایی کار کنم، خوشحال می‌شم دنبالتون کنم.
‫چه اسب سپید خوبی!
‫شاید باورش سخت باشه، اما توی شمالِ محل زندگیم ‫ حدوداً 2,000تا از این اسبا وجود داره.
‫وای! 2,000 اسب؟ معرکه‌ست!
‫چطوره ژنرال سواره‌نظامِ اسب سفید بشید؟
‫بله! با کمال میل!
‫همه‌ی اسبای اینجا خیلی سفید روشن و شادابن.
‫اوهوم... با این اسبا قطعاً‌ می‌بریم.
‫مگه اسبای سفید با اسب‌‌های رنگ دیگه فرق خاصی دارن؟
‫اسب‌های سفید استقامت بیشتری دارند؛ ‫و در نتیجه به سوارکارهای خودشون برتری می‌دن.
‫زمانی که سوارکار و اسب یکی بشن، ‫می‌تونن دشمنان‌شون رو راحت شکست بدن.
‫اسب‌های سفید به‌راستی نعمت الهی‌ان.
‫عــه؟ پس این‌طوریه؟
‫فردا، ما باید سر یوان شائو رو به‌دست بیاریم.
‫از نظر من سواره‌نظامِ اسب سفید می‌تونن این کارو بکنن.
‫ولی،‌ یه نگرانی‌ای دارم.
‫چی؟
‫چو اون هنوز خیلی جوونه و یکی از افراد یوان شائو هم بوده.
‫از نظر من مناسب نیست که بذاریم حمله رو رهبری کنه...
‫درسته... انتخاب مناسبی نیست...
‫اگه بهتون خیانت کنه، نبرد به نفع اونا برمی‌گرده ‫و ما دیگه قادر به برنده شدن نیستیم.
‫بله بله... درست می‌گه...
‫با اینکه یک‌دفعه جونم رو نجات داده، اما بهتره احتیاط به‌خرج بدیم.
‫پس، نیروهاش رو به 500 کاهش می‌دم و ‫اونو در عقب جاگذاری می‌کنم.
‫بله؛ این‌طوری خیال ما هم راحت‌تره.
‫خیلی‌خب! فردا صبح حمله‌مون رو آغاز می‌کنیم!
‫بریم! حمله کنید!!
‫کمپ اصلی دشمن در پشت ارتشه! هجوم ببرید!
‫کمین کرده بودن؟ نترسید! بجنگید!!
‫فرار کنید!!
‫حمله!!
‫ارتش‌مون به‌طور وجیهی شکست خورد؛ پس این آخر کاره...
‫حمله!!
‫نترسید! بیشتر فشار بیارید!
‫چو اون... یه شیطانی یا یه خدا؟
‫اوه! نیروی پشتیبانی!
‫این ارتشی از پینگ‌یوان در تحت فرمانِ لیو بی گنتوکوـه؛ ما به‌شما کمک خواهیم کرد!
‫من کوان یونچانگ هستم!
‫من چو فی ییده‌ ام!
‫بیاید اینجا! الان خیلی تشنه به خونم!
‫هـــی!
‫محشره!!
‫الفرار!
‫تچ! این یه نبرد واقعی نیست!
‫دیدی؟ انگاری یه‌چیزایی تو چنته داری، داداش!
‫لطفاً صبر کنید!
‫چو اون-دونو!ا
‫ازتون خواهشی دارم... من چو اون شیریو هستم؛ اجازه بدید به شما خدمت کنم.
‫یوان شائو چندین و چند عمل نفرت انگیز مرتکب شده؛ ‫اون شایسته لقب یه ژنرالِ هان نیست.
‫بعد از دیدن شما، گنتوکو-دونو،‌ حالا ارباب واقعی‌م رو پیدا کردم.
‫اگه پشیمون نمی‌شی که از خدامونه؛ مگه نه، برادر؟
‫نه؛ نمی‌تونم این‌کارو کنم.
‫مشکلش چیه؟! نمی‌بینی چه مهارت‌های خوفی داره؟
‫چو اون-دونو... با اینکه فقط چند روز ‫تحت فرمان ژنرال کوسون سان بودید،
‫این‌طوری فقط به اعتمادش خیانت کردی.
‫همینکه، برای من کاری ناشایست برای انجامه.
‫بله.
‫و همین‌طور منم امیدوارم تحت‌فرمان ‫کوسون سان از صمیم قلبت خدمت کنی.
‫متوجه شدم؛ به خواسته‌تون عمل می‌کنم.
‫چو اون-دونو... به‌هیچ‌وجه شما رو فراموش نمی‌کنم.
‫مطمئنم باری دیگه همدیگه رو می‌بینیم.
‫خیلی ازتون ممنونم!
‫ما هم منتظر اون روز می‌مونیم! نگران نباش!
‫مرد گنده که نباید گریه کنه!
‫به دلیل فضیلت و درستکاری گنتوکو، ‫ چو اون قصد بدرقه‌ی او را داشت.
‫اما به‌نظر می‌رسد با یکدیگر ‫ دوستان ابدی هستند.
‫گنتوکو واقعا آرزو می‌کند که چو اون به او ملحق شود؛ ‫ او مطمئن بود که روزی این اتفاق خواهد افتاد.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.