.:: www.bolboljan.net ::.
‫در پایتخت، چانگ‌آن، تو تاکوی ظالم امپراتور را زندانی ‫ و با زور قدرت را به دست گرفت.
‫او که مسحور زیبایی چو سن شده بود، به دام یک تله افتاد.
‫این باعث شد که زیردست وفادارش، یو فو با خیانت به او، بکشتش.
‫«دشمنی میان دو قهرمان»
‫«منطقه حاکمیت سائو سائو» ‫«شهر انشو»
‫پس از مرگ تو تاکو، همه رهبران نظامی و حاکمان ‫برای تقویت قدرت نظامی خود به رقابت پرداختند.
‫در میان آنها سائو سائو موتوکو از انشو، ‫ که به عنوان قهرمان آشوب نیز شناخته می‌شود.
‫در حال حاضر او چندین جنگجوی سرشناس ‫ و یک میلیون نفر سرباز را گرد هم آورد.
‫«نایب‌السلطنه‌ی انشو» ‫«سائو سائو ـ موتوکو»
‫«برادر سائو سائو ـ سائو کو»
‫برادر، هنوز نخوابیدید.
‫آسمان درحال حرکته...
‫سائو کو؛ همه‌چیز توی زمین توسط سه چیز اداره می‌شه.
‫فرد باید به این سه تسلط داشته باشه: ‫ بهشت، زمین و انرژی انسان
‫بهشت سرنوشته، زمین مناطق تحت حکومت، ‫و انرژی انسان استعداده
‫بله.
‫برادر، شما از قبل سرنوشت رو دارید؛ ‫کمبودی هم از استعداد ندارید.
‫پس فقط منطقه حکومت می‌مونه.
‫با دشمنی با این عظمت، انشو به‌قدر کافی بزرگ نیست.
‫درسته.
‫اوه... تو همچین حوض کوچیکی، یه ماهی بزرگ هست.
‫افسانه ها می‌گن که یه ماهی بوده که ‫ به اژدها تبدیل شده و در آسمان پرواز کرده.
‫تو این لحظه، شما به‌زودی اژدهایی ‫می‌شید که به آسمان پرواز می‌کنه.
‫سائو کو... فرماندار و دوک‌ها ‫ قصد فتح جهان رو دارن.
‫این مسیر طولانی و خطرناکی‌ـه.
‫بله.
‫راستی... یو فو توی چانگ‌آن چی شد؟
‫بله... با اینکه سخت تلاش کرد با ‫همسایه غربی‌ش، یوان شو متحد بشه،
‫یوان شو هنوز متقاعد نشده.
‫با خیانت و کشتن پدرخوانده‌‌ش، ‫و انکار و ناسپاسیِ حمایت همه،
‫دیگه هیچکس بهش اعتماد نمی‌کنه.
‫ممکنه ناسپاس باشه، ولی من تقصیرو گردن یو فو نمیندازم.
‫پدرخوانده‌ش برای مدت زیادی هیچ پاداش خوبی بهش نداده بود.
‫درسته... چطوره پدر خودمون رو اینجا بیاریم؟
‫این ایده خوبیه؛ اگه پدر بدونه شما الان ‫ نایب‌السلطه شدید، خیلی بهتون افتخار می‌کنه.
‫فقط از پدر می‌خوام تا آخر عمر با شادی و آرامش ‫ زندگی کنه؛ سائو کو، ترتیب اومدنش رو بده.
‫الساعه!
‫پدر... دلم برات تنگ شده...
‫زمانی افراد سائو سائو پیشش رفتند، پدر سائو سائو، ‫سائو سو با کمال میل همراهشون به انشو آمد.
‫«پدر سائو سائو ـ سائو سو»
‫«شهر جو شو»
‫او به سلامت به شهر جو شو رسید؛ جایی که ‫ فرماندار آن، تو کن، به گرمی از او استقبال کرد.
‫به دلیل اینکه تو کن قصد ساخت ‫ روابط خوبی با سائو سائو داشت،
‫نه تنها ضیافتی برپا کرد، ‫بلکه هدایای زیادی به سائو سو داد
‫«نایب‌السلطنه‌ی جو شو» ‫«تو کن»
‫و مردانش رو برای همراهی او تا مقصدش فرستاد.
‫هرچند، این به‌زودی جو شو را موقعیتی سخت گرفتار می‌کند.
‫ها! همراهی یه مرد پیر کسل‌کننده‌ست؛ ‫دو روز دیگه می‌رسیم ولی الانشم خسته شدم.
‫چطوره گنجش رو بدزدیم و فرار کنیم؟
‫آره... گنجش...
‫تا حالا دستامون رو به هیچ گنجی دراز نکردیم...
‫بیاید ازش غارت کنیم، درست مثل زرین‌پوشان؛ چطوره؟
‫خیلی‌خب! تصویب شد! راه بیفتین!
‫این سروصدا چیه؟
‫شماها چی می‌خواید؟
‫بمیر!
‫چی؟! پدر... پدر... کشته شده؟!
‫بله.
‫پدر توسط افراد تو کن در جو شو، مرگ تلخی داشت.
‫این چطور ممکنه؟!
‫نفرین بهت، تو کن! نمی‌بخشمت!
‫به همه آماده‌باش بدید! سریع!
‫شنیدی چی گفتم، سائو کو! به جو شو حمله می‌کنیم!
‫بله؛ کاری می‌کنیم به‌خاطر اعمال‌شون تاوان بدن!
‫سائو سائو در خشم خود، تمام ‫ ارتش یک میلیونی خود را جمع کرده
‫و آنها را آماده حمله به جو شو کرد.
‫«انتقام بی‌حرمتی»
‫او روی بنرهای خود کلمات «انتقام بی‌حرمتی» را نوشت.
‫با نزدیک‌شدن یک میلیون نیروی قدرتمند سائو سائو ‫ به جو شو، فرماندار آن، تو کن، در نگرانی عمیقی بود.
‫درحال‌حاضر، در حال برگزاری یک جلسه اضطراری ‫ برای بررسی نحوه برخورد با این وضعیت هستند.
‫سرورم، این حقیقت که پدر سائو سائو ‫ کشته‌شده، قابل تغییر نیست.
‫«می شو»
‫فکر می‌کنم بهتره حقیقت رو بگیم ‫یه عذرخواهی صادقانه ارائه بدیم.
‫«تو کن»
‫ولی فکر می‌کنم خیلی دیره...
‫در این‌صورت، می‌تونم از فرماندارهای ‫ همسایه برای میانجی‌گری کمک بخوایم.
‫بله... نظر خوبیه...
‫به‌نظر همه موافقن؛ پس نامه‌هایی ‫ برای اون هدف می‌نویسم...
‫«کشور پینگ‌یوان»
‫یکی از نامه ها از طریق پست فوری ‫ به لیو بی گنتوکو در پینگ‌یوان تحویل داده شد.
‫گنتوکو قبل از آن می‌دانست که ‫ تو کن ذاتاً مردی درستکار است.
‫خشم سائو سائو-دونو حتماً دلیلی داره؛ ‫وگرنه امکان نداره تمام یک میلیون سربازش رو بسیج کنه.
‫ممکنه به‌خاطر کشته‌شدن پدرش باشه؛ ‫ولی بسیج کردن نیروها برای مسائل شخصی عاقلانه نیست.
‫حتماً به‌خاطر اینه که می‌خواد به جو شو نفوذ کنه.
‫برادر... بیا به جو شو کمک کنیم ‫و جلوی سائو سائو رو از حمله بگیریم.
‫برادر... الان زمان خیلی مهمه... نباید با بی‌اعتناعی ‫ به درخواستش، تو کن-دونو رو ناامید کنیم.
‫بیا بریم، برادر!
‫مقابل یک میلیون مرد، ما فقط پنج‌هزار داریم.
‫اون که خیالی نیست! ما دوتا کل ارتشش رو جمع کنیم!
‫بذار ببینیم چطوری جلوی نیزه‌م وایمیسن!
‫برادر، لطفاً تصمیم بگیر.
‫بیاید کمکش کنیم!
‫دیر کردیم؛ جوشو تا الان کامل محاصره شده.
‫در این‌صورت باید با کله بریم توشون!
‫این دیوونگیه!
‫نه، چو فی درست می‌گه؛ بریم!
‫برادر!
‫هرکی اول برسه برده، داداش!
‫دشمنه! زود باشید حمله کنید! بهشون شلیک کنید!
‫همگی منو دنبال کنید!
‫سر راه واینستا! راهو واسه ارتش بی‌نام‌ونشون باز کنید!
‫چـ ـ چه‌خبر شده؟!
‫اگرچه گنتوکو مردان کمی همراه خود داشت، اما ‫تصمیم گرفت تا از محاصره عبور، و به تو کن کمک کند.
‫ارتش یک‌میلیون نفره دربرابر یک نیروی پشتیبانی 5000 نفره؛ ‫گنتوکو چگونه می‌تواند مقاومت کند؟
‫می‌دونستم لیو بی گنتوکو همچین کاری می‌کنه؛ اون بی‌شک به کمکِ تو کن می‌ره.
‫لعنت بهت، گنتوکو! جفت‌تون رو باهم می‌فرستم اون دنیا!
‫به این می‌گن ارتش یک میلیون نفره؛ واقعاً نمای رعب‌انگیزیه!
‫اینکه چیزی نیست! درواقع، عدد تو جنگ مهم نیست؛ مهم جربزه‌ست.
‫گنتوکو-دونو...
‫تو کن-دونو...
‫بهم خبر رسیده که ارتش سائو سائو توی سپیده‌دم حمله می‌کنه.
‫اگه می‌شه این مسئله رو به ما بسپارید.
‫اگه فکر می‌کنید به صلاحه.
‫سائو سائو مرد معقولی‌ـه؛ فکر می‌کنم می‌تونم ‫ باهاش مذاکره کنم؛ برای همین به اینجا اومدم.
‫بله... بنده هر تصمیمی به‌نظرتون درست‌تره رو دنبال می‌کنم.
‫واقعاً فکر کردی سائو سائو آدم حسابیه؟ اون یه آدم تشنه‌ به خونه.
‫چو فی، می‌شه یه خواهشی ازت کنم؟ ‫ می‌تونی نامه‌م رو به سائو سائو تحویل بدی؟
‫حله ها... ولی اگه زیادی لفتش بده، می‌زنم صدا سگ بده!
‫احمق! فقط خودتو زخمی می‌کنی!
‫راحت دخل‌شون رو میارم... ولی قبل انجامش، ‫بهتره یه لیوان دیگه شراب بخورم.
‫هوی! زیادی نخوری ها!
‫تو کن-دونو!
‫وایسا! کی هستی؟
‫بـ ـ باز اونه!
‫اومدی تو کمپ من چیکار کنی، مرتیکه؟!
‫بشین بابا! من یکی از ژنرال‌های پینگ‌یوان، ‫ برادر لیو بی گنتوکو، چو فی ییده هستم.
‫باید سریع سائو سائو-دونو رو ببینم!
‫فکر کردی کی‌ای، پررو بازی درمیاری؟!
‫انقدر ور ور نکن! برو بهش بگو!
‫جنگجو چو فی؛ مشتاق دیدار.
‫لطفاً جوابتو به نامه‌ای که آوردم بگو.
‫امیدوارم دشمنی‌های شخصی را کنار بگذارید ‫ و برای پادشاهی ما بجنگید.
‫مزخرف نگو!
‫من، سائو سائو، از گنتوکو دستور نمی‌گیرم!
‫پس این جوابته؟
‫جواب من گردن‌زدن توئه.
‫بیا بخورش!
‫گزارش می‌دم، ارباب! خیلی فوری‌ـه!
‫هوی وایسا! هنوز باهات حرف دارم! ‌سائو سائو!
‫چی؟! یو فو به مرکز فرماندهی‌مون حمله کرده؟
‫بله؛ دفاع انشو منهدم شده؛ ‫نیروهاشون به‌سمت پو یانگ در حرکت هستنند.
‫لعنتی!
‫اشتباه کردیم...
‫برادر... ما تقریباً انشو رو بدون هیچ نیرویی ول کردیم.
‫درحال حاضر هیچ شانسی مقابل یو فو ندارن.
‫ممکن نیست... سائو کو، به همه بگو عقب‌نشینی کنن!
‫چشم!
‫«دیان وی»
‫اما... کاری که در جوشو داشتید چی می‌شه؟
‫تچ... واقعاً که! اصلاً آدم جالبی نیست!
‫پاسخ واقعی سائو سائو پذیرفتن آتش‌بس بود،
‫تا بتواند روی یو فو تمرکز کند؛ ‫اما چو فی از این موضوع آگاه نیست.
‫عین چی جلو من دادوبیداد می‌کرد، ‫اما آخرم جنگو تموم کرد؟ چه عجیب‌غریبه...
‫واقعاً همین‌طوری شد؛ خیالم راحت شد که ‫ تونستیم از خون و خونریزی دوری کنیم.
‫در زمان فعلی، می‌تونیم یک نفس راحت بکشیم.
‫گنتوکو-دونو...
‫بله...
‫فکر نمی کنم دیگه وقت زیادی داشته باشم... امیدوارم جانشینی من به‌عنوان فرماندارِ جوشو رو بپذیری.
‫فکر می‌کنم این خواسته‌ی مردم جوشو نیز باشه؛ ‫امیدوارم این پیشنهادو جدی بگیرید.
‫چطور می‌تونم همچین پیشنهادیو قبول کنم؟ به خودم اجازه نمی‌دم.
‫اگه شجاعت کافی رو نداشته باشی، اون‌وقت دیگه نمی‌تونی ‫ تمام پادشاهی رو نجات بدی... ازت خواهش می‌کنم...
‫لطفاً خواسته قلبیِ تو-ساما رو برآورده کنید...
‫ها؟! کل اون لشکر چندصد میلیونی پر زده رفته!
‫راستی، برادر؛ درمورد پیشنهادی ‫ که دیشب گرفتی چیکار می‌کنی؟
‫اگه پیشنهاد تو کن-دونو رو قبول کنم، سائو سائو قطعاً ‫ازش باخبر می‌شه؛ اون قراره زمانی تعیین‌کننده باشه.
‫در حالی که سائو سائو با عجله به انشو برمی‌گشت، ‫پو یانگ تحت کنترل یو فو قرار گرفته بود.
‫«استان انشو ـ شهر پو یانگ»
‫حالا سائو سائو باید پایگاه اصلی خود را پس بگیرد.
‫چقدر اعصاب‌خردکن! حالا مجبوریم شهر خودمون رو بازپس بگیریم.
‫دزد لعنتی! باهات می‌جنگیم!
‫اما اصلاً چطوری می‌تونه همچین شهری رو بگیره؟
‫اول که نتونست جوشو رو بگیره، حالا هم خونه‌ش گرفته شده...
‫اینا همش به‌لطف نقشه بی‌نقص چین کیوـه.
‫«مشاور: چین کیو»
‫خدایان به سائو سائو کمک خواهند کرد... ‫دفعه پیش سائو سائو رو از چنگال‌های تو تاکو نجات دادم...
‫حتی اگه اینجا بمیره،‌ جونش متعلق به خدایانه؛ ‫این نبرد، نبرد نهایی‌ـه!
‫چین کیو... نقشه‌ای داری؟
‫بله...
‫چی؟!‌ الان یه دیدبانو گرفتی؟
‫بله... گفت حاضره مخفیانه ‫وارد شهر پو یانگ بشه و از داخل کار ‌کنه.
‫خیلی‌خب؛ خودم بازجوییش می‌کنم.
‫چشم.
‫آهای تو! درباره خودت بهم بگو.
‫بله؛ بنده کاپیتان سواره‌نظامِ یو فو هستم.
‫به‌عنوان یه کاپیتانِ یو فو، چرا به اینجا اومدی؟
‫لطفاً به این نگاه کنید.
‫از یه رعیت‌ـه که از ظلم یو فو صبرش به‌سر اومده.
‫الان، یو فو داره به سمت لی‌یانگ می‌ره؛ ‫این فرصت ما برای بازپس‌گیریِ پو یانگ‌ـه.
‫امشب، اگه تیرهای آتشین دیدید، ‫من دروازه رو از داخل باز می‌کنم.
‫سائو کو... سربازها رو آماده کن! ‫ما امشب شهرمون رو پس می‌گیریم!
‫اطاعت!
‫خب... با اجازه راه می‌افتم...
‫تیرهای آتشین رو هنوز نزده؟
‫برادر! اونجارو ببین!
‫اون علامته!
‫ارباب! دروازه شهر بازه!
‫حمله کنید!
‫ارباب! دروازه‌ی شهر بسته شده!
‫چی؟!
‫دیگه گیر افتادی، سائو سائو!
‫تو تله افتادیم! بکشیدش!
‫اطاعت!
‫بمیر!
‫کسی که باید بمیره توئی!
‫ای وای! محاصره شدیم!
‫ارباب! به‌نظرم باید سریع‌تر بریم بیرون!
‫دیان وی! می‌ریم سمت شمال!
‫اطاعت!
‫این غیرممکنه!
‫قصدشون این بود تا ما رو زنده به آتیش بکشن!
‫سائو سائو! اینو به‌عنوان یه محبت بدون ‫ که می‌تونی تو زادگاهت بمیری!
‫چین کیو! تو همه اینارو ترتیب دادی؟
‫قرار نیست برای بار دوم نجاتت بدم! بمیر!
‫دیان وی! بیا برگردیم!
‫نه! این‌طوری به‌دام دشمن میفتیم؛ این تنها راهمونه!
‫اما...
‫یعنی باید از توی اون آتیش رد بشیم؟
‫بله؛ بذارید من راهو براتون باز منم؛ برو!
‫ا ـ ارباب!
‫شهر خودش سنگ‌قبرش شد!
‫اخبار تلاش سائو سائو برای بازیابی ‫ پو یانگ از یو فو، اما به‌دام افتادن و نابودی‌اش
‫به سرعت در جوشو نشر یافت.
‫اما در این بین، کاپیتان تو کن از دنیا رفت.
‫گنتوکو-دونو لطفاً به آرزوی آخر اربابمون عمل کنید؛ ‫لطفاً جانشینش باشید و فرماندار بشید.
‫با اینکه سائو سائو فوت شد، اما آشوب هنوز به قوت خود باقی‌ـه.
‫ما به رهبری قوی نیاز داریم تا بتونه ‫ هدایتمون کنه؛ لطفاً این مقامو بپذیرید.
‫برادر!
‫قبول می‌کنم.
‫جسد سائو سائو سوار بر اسب با اسکورت ژنرال‌هایش ‫ به تپه‌های مالینگ منتقل شد.
‫با اینکه شهرت او بسیار زیاد بود، مراسم تشییع او بسیار ساده بود.
‫حمله!
‫پیروان سائو سائو هم می‌تونن تو جهنم بهش ملحق بشن!
‫خدایان نجاتم دادند! تماشام کن!
‫زنده‌ست!
‫به اطرافت نگاه بنداز!
‫لعنت بهت، سائو سائو!
‫اینجا رو برات سنگ‌قبرت می‌کنم، یو فو! ‫برو به درک! حمله کنید!
‫ژنرال! توی خطر هستیم! باید عقب‌نشینی کنیم!
‫لعنتی! تقاصشو پس می‌دن!
‫یو فو مجبور به عقب‌نشینی شد.
‫اگرچه سائو سائو از خطر فرار کرد، ‫اما پایگاه اصلی خود را از دست داد.
‫در همان زمان، گنتوکو بدون ریختن حتی ‫ یک قطره خون، فرمانروای جوشو می‌شود.
‫حالا درمقابل سائو سائو گنتوکو بود ‫که هر روز قدرتش بیشتر و بیشتر می‌شد.
‫گنتوکو و سائو سائو اکنون دو فردی هستند ‫که بر این دنیای پر هرج‌ومرج حکومت می‌کنند.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.