.:: www.bolboljan.net ::.
‫پس از اینکه کوان از زنده بودن گنتوکو مطلع شد، ‫ او و کوران، برای یافتن او ژو چانگ را ترک کردند.
‫از آنجایی که کوان گذرنامه نخست‌وزیر را نیاورد، ‫دروازه‌بانان اجازه ندادند عبور کند.
‫کوان مجبور شد مردان سائو سائو را یکی‌یکی ‫در هم بکوبد تا اینکه با کاکو جون روبرو شد.
‫سائو سائو مردی را برای میانجیگری بین آنها فرستاد ‫ که کوان را قادر ساخت به سلامت به هو بی برسد.
‫«ارتش گنتوکو ـ دیداری پرشکوه»
‫کوان و همراهانش سون کان را که یکی از افراد گنتوکو بود و ‫ توانسته بود از شیائو پی به شمال فرار کند ملاقات کردند.
‫گوان یو در این‌لحظه در خانه یک کشاورز در حال استراحت، ‫ و بحث در مورد استراتژی نجات گنتوکو است.
‫حدس می‌زنم یوان شائو نقشه داره تا ارباب‌مون رو قتل برسونه...
‫«سون کان»
‫«همسر گنتوکو ـ کوران»
‫ارباب‌مون الان هم دردسر زیادی داره...
‫زیاد خودتونو نگران نکنید.
‫ما اینجا سون کان رو دیدیم؛ معنی شانس خوبمون نیست؟
‫بله؛ امیدوارم چو فی-دونو و بقیه هم سالم و سلامت باشن.
‫یه اسب دزد!
‫برو!
‫آخ!
‫هی بچه! چطور جرئت داری رخش سرخ رو بدزدی؟
‫چه‌خبر شده؟
‫بله... یه دزد سعی کرد اسب‌تون رو بدزده.
‫اینکه فقط یه بچه‌ست...
‫لعنتی!
‫آهای!
‫کافیه! بذار بره!
‫فردا صبح باید بریم بالای کوه؛ ‫می‌شه کم کنی آماده بشیم؟
‫بله!
‫ر ـ راهزن‌ها!
‫شنیده بودم این اطراف کلی راهزن هست.
‫واقعاً اسب سرخ نابی هست؛ ارزش غارت رو داره...
‫حالا کارتون تمومه!
‫همون اسب دزد دیروزی!
‫که اینطور... پس همراه‌های اون پسرین...
‫«کوان په»
‫رئیس! این همون اسب سرخیه که ازش می‌گفتم!
‫خوبه، کوان په! کارت عالی بود!
‫نفله‌ها! منتظر چی هستین؟! زانو بزنین!
‫منو می‌شناسی، مرد پیر؟
‫بله؛ این اسب معروف، رخش سرخ هستش.
‫«شو سو»
‫و شنیدم سوارکارش، مردی با ‫ریش‌های بلند، کوان یوچانگ-دونو هستش.
‫پس تو کی هستی؟
‫من زمانی از ژنرال‌های زرین‌پوشان بودم؛ ‫و بعد از پایان شورش یه دزد شدم؛ شو سو هستم.
‫شنیده بودم از رودخونه رد شدید و ‫ به منطقه هی بی رسیدید؛ اینجا منتظرتون بودم.
‫ای احمق! به‌خاطر کار تو، کلی به خجالت افتادیم!
‫همه ما می‌خوایم گذشته تاریک‌مون رو پشت‌سر بذاریم.
‫لطفاً اجازه بدید به شما ملحق شده و به گنتوکو-دونو خدمت کنیم!
‫بانوی من، این اجازه رو می‌دید؟
‫به‌خاطر احترام به نام بزرگ‌تون اینجا اومدن و ‫ قول دادن که تغییر کنن؛ چطوره که قبول‌شون کنید؟
‫ولی اگه راهزن‌ها رو به دیدن ارباب ببریم، ‫بین راه، مردم اشتباه برداشت نمی‌کنن؟
‫ولی الان به یه‌جور نیروی کمکی نیاز داریم...
‫درسته...
‫بسیار خب، فقط شو سو می‌تونه باهامون بیاد؛ ‫بقیه‌تون باید فعلاً همین‌جا بمونید.
‫خیلی ازتون متشکرم.
‫پس گذشت چند روز سفر طولانی از پایتخت،
‫کوان و همراهانش حدود 1,000 مایل را برای دیدن گنتوکو ‫حرکت کردند و اکنون جی شو در معرض دیدشان است.
‫ببخشید... می‌دونید فرماندار این شهر کیه؟
‫می‌خوای از این مسیر بری؟ ‫پیشنهاد می‌کنم این‌کارو نکنی.
‫به‌خاطر راهزن‌ها؟
‫در مقایسه با اون، راهزن‌ها هیچی نیستن...
‫یه‌روز یه جنگجوی مست که رد می‌شد رئیس راهزن‌ها ‫ رو شکست داد اونجا رو به پایگاهش تبدیل کرد.
‫و الان راهزن‌ها زیردست اون شدن؛ ‫حتی افسرها هم جرئت دستگیر کردنشو ندارن.
‫اسمش رو می‌دونی؟
‫اسمش چو فی بود.
‫چو فی؟
‫بهتره یه مسیر دیگه رو انتخاب کنی...
‫ببخشید...
‫شکی توش نیست! خود ژنرال چو فی‌ـه!
‫ظاهراً اون هم اینجا اومده...
‫سون کان! برو اونجا و به چو فی بگو ‫ که بیاد به بانو ادای احترام کنه.
‫چشم!
‫ژنرال چو فی، لطفاً بهم گوش بدید! ‫چیزی باید بهتون بگم!
‫ژنرال چو فی؛ سون کان هستم؛ خوشحالم که سلامتید!
‫این‌شکلی باهام حرف نزن!
‫ژنرال کوان و همسر ارباب از طرف پایتخت اینجا اومدن.
‫چی؟! گفتی کوان؟!
‫بله؛ به بالای کوه رسیدن؛ ‫امیدوارم به دیدنشون برید.
‫خوشحالم که انقدر سریع اومدی! ‫چو فی! خیلی وقته همو ندیدیم!
‫لعنت بهت! خیانتکار!
‫دیوونه شدی، چو فی؟!
‫هی، کوان! حالا رفتی خودتو ‫ یه نوکر بی‌شرم سائو سائو کردی!
‫بعد از اینکه بهمون خیانت کردی، ‫با چه رویی برگشتی منو ببینی؟!
‫زیرش نزن! سوگند برادری‌مون اینجا تمومه! ‫دیگه برادر من نیستی!
‫اشتباه می‌کنی! اینطور نیست، چو فی! ‫از همسر ارباب بپرس تا بفهمی!
‫ساکت شو، عوضی! چطور جرئت داری ‫ مجبورش کنی برات لاپوشونی کنه؟
‫اشتباه می‌کنید، چو فی-دونو! به‌خاطر این بود ‫ که کوان-دونو می‌خواست ازم محافظت کنه!
‫نه! حرف کسی که بهمون خیانت کرده رو ‫باور نمی‌کنم! یه درس حسابی بهت می‌دم!
‫بس کن، چو فی!
‫بعد اینکه کشتمت، از بانو ‫ توی قلعه‌ی خودم محافظت می‌کنم!
‫احمق نباش! یه لحظه آروم بگیر، چو فی؟!
‫ساکت شو، خائن!
‫لطفاً بس کنید! ارتش سائو سائو به طرف‌مون اومده!
‫ببین دیگه! نیروهای سائو سائو رو ‫ اینجا کشوندی تا گردن منو بزنن، ها؟!
‫اشتباه می‌کنی! همچین کاری نکردم!
‫تو با سائو سائو دست‌به‌یکی کردی؛ ‫چطور می‌تونم بهت اعتماد کنم؟!
‫اونا سواره‌نظام‌های سای یو هستن!
‫خیلی‌خب! برام سر سای یو رو بیار، کوان! ‫فقط اون‌موقع باور می‌کنم طرف سائو سائو نیستی!
‫گرفتم.
‫واقعاً می‌تونی؟
‫«سای یو»
‫تصمیم گرفتم برگردم و نیروهامو برای تعقیبت بیارم!
‫کوان! خیلی جرئت داری که فامیل من، ‫ شین کیو رو لب رودخونه بکشی!
‫پس به دستور نخست‌وزیر نیومدی، نه؟
‫این یه انتقام شخصی‌ـه! آماده مردن شو!
‫محشره!
‫متأسفم!
‫من...
‫منو ببخش، برادر...
‫مشکلی نیست... متوجه هستم...
‫حالت خوبه؟
‫صدمه ندیدی، برادر؟
‫من خوبم! هیچیم نشده!
‫نه... از کارم پشیمونم...
‫چرا اونقدر عجول و خشن بودم؟ یه احمقم!
‫واقعاً یه احمق تمام عیارم!
‫حالا... شرم دارم که تو صورت ارباب‌مون نگاه کنم...
‫ارباب‌مون هم همین اطراف توی جی شوئه، چو فی.
‫در قلعه قدیمی بالای کوه، یک شادی ‫ و آینده نگری در این دیدار وجود داشت...
‫معلوم شد که همه همچنان به گنتوکو بسیار وفادار بودند.
‫صبح روز بعد، کوان و سون کان به سفر خود ‫ ادامه دادند تا گنتوکو را در جی شو پیدا کنند.
‫در همین حال، شو سو به کوه وو نیو بازگشت ‫ تا افراد خود را به عنوان نیروی کمکی جمع‌آوری کند.
‫چرا پشت دیوار قایم شدی؟ ‫دنبال کسی می‌گردی؟
‫به خودم مربوطه!
‫«جی شو»
‫می‌رم وضعیت رو بررسی کنم.
‫همه شما رو می‌شناسن، کوان-دونو؛ بذارید من انجامش بدم.
‫نه؛ این ممکنه برات خطرناک باشه.
‫یه نقشه برای نفوذ دارم.
‫مـ ـ می‌شه منم به قلعه ببرید؟
‫تو همون اسب دزد اون‌روزی هستی!
‫دوباره می‌خوای رخش سرخ رو بگیری؟
‫اشتباه می‌‌کنید... می‌خوام کمک‌تون کنم؛ ‫خیلی خوب با اون قلعه آشنا هستم.
‫چی فکر می‌کنید؟
‫به‌نظر میاد قصد بدی نداره...
‫روت حساب می‌کنم.
‫ممنون.
‫انگار نفوذ راحت نیست...
‫بسپرش به خودم!
‫هی! چی می‌خوای؟!
‫اینو بگیر!
‫ای لعنتی!
‫- فرار نکن! ‫- بگیریدش!
‫آفرین!
‫کیه؟
‫ارباب من... سون کان هستم!
‫چی؟! سون کان؟!
‫بله!
‫لعنتی! پسر فرزی‌ـه!
‫بانو در حال‌حاضر در قلعه‌ای به سر می‌برن ‫ که توسط ژنرال چو فی کنترل می‌شه.
‫اوه... پس حال همه‌شون خوبه؛ چقدر خوب!
‫ارباب... الان همه باهم جمع شدن؛ ‫دنبال راهی برای بیرون کشیدن شما هستیم.
‫دیگه وقتشه که اینجا رو ترک کنم...
‫اگه می‌خواید بیرون برید، ‫من، سون کان، جونم رو براش می‌ذارم.
‫نه؛ نقشه‌ای که برای بیرون‌رفتن دارم قابل‌انجامه؛ ‫فردا صبح از اینجا بیرون میام.
‫پس، در سمت دیگه‌ی پل منتظرتون می‌مونیم.
‫چین شین!
‫بله!
‫سون کان، ایشون مردی هستن که ‫ ازم مراقبت می‌کرد، چین شین.
‫نگران نباش؛ اون فردیه که نامه‌م رو وقتی کوان ‫ به سائو سائو خدمت می‌کرد بهش رسوند.
‫چین شین دوست منه؛ ‫همیشه می‌خواسته یوان شائو رو ترک کنه.
‫که اینطور...
‫سون کان-دونو، بذارید به ‫درب پشتی ببرمتون تا خروج امنی داشته باشید.
‫ممنون می‌شم!
‫«منطقه هی بی ـ شهر جی شو»
‫«فرماندار جی شو» ‫«یوان شائو ـ بنچو»
‫خیلی معذرت می‌خوام که این‌وقت صبح مزاحم شدم.
‫گنتوکو-دونو، وضعیت اضطراری چیه؟
‫سائو سائو داره درحال‌حاضر سربازای زیادی ‫ گرد هم میاره تا به اینجا حمله کنه.
‫بنابراین، می‌خوام استراژی خوبی رو برای غلبه بهش بهتون بگم.
‫و اون چیه؟
‫اگر بتونید با لیو بو-دونو، حاکم جینگ ژو متحد شید، قطعاً بهتون مزیت بیشتری برای رقابت می‌ده.
‫از این باخبرم؛ هرچند، پیغام‌رسونم رو ‫ براش فرستادم، اما نتونست لیو بو رو قانع کنه.
‫چرا منو نمی‌فرستید؟ مطمئنم لیو بو قانع می‌شه.
‫چطور؟
‫لیو بو-دونو یکی از اقوام دورم هستش؛ ‫ اگه شخصاً اونجا برم، مطمئنم ترغیب می‌شه.
‫اگه بتونم کمک لیو بو رو بگیرم، ‫تمام دنیا روی کف دستم می‌چرخه.
‫گنتوکو-دونو، واقعاً‌ این کار رو برام انجام می‌دید؟
‫بله.
‫خیلی‌خب! پس به خودت می‌سپارم.
‫خیلی ازتون ممنونم؛ خب دیگه، ‫الان به‌سمت جینگ ژو حرکت می‌کنم.
‫گنتوکو-ساما، دارید کجا می‌رید؟
‫یوان شو-دونو ازم خواستن به جینگ ژو برم.
‫من چنین دستوری نگرفتم؛ متأسفانه نمی‌تونم بذارم رد بشید!
‫ارباب! شما واقعاً به گنتوکو-دونو دستور دادین ‫ که به جینگ ژو بره و با لیو بو متحد بشه؟
‫آره، خودم گفتم بره.
‫چرا همچین کاری کردید؟! ‫اگه گنتوکو بره،‌ دیگه برنمی‌گرده!
‫چی؟!
‫اون برای ما اتحادی در جینگ ژو با لیو بو نمی‌بنده!
‫و اینکه، گزارشی شنیدم که برادرش،‌ ‫کوان هم در منطقه هی بِی هستش.
‫پس بهم حقه زد! نذار فرار کنه، کاک تو!
‫اطاعت!
‫عجله دارم! اگه دیر کنم چطور قراره ‫به یوان شو-دونو گزارش بدم؟
‫اما خب...
‫گنتوکو-ساما، مشکلی پیش اومده؟
‫بذار رد بشه؛ مأموریتی فوری داره.
‫بله! اگه چین شین-دونو می‌گن، ‫ مشکلی نیست! بفرمایید!
‫معذرت!
‫ای وای!
‫سربازها دارن تعقیبش می‌کنن!
‫شما جلوتر برید! خودم یه‌کاری‌شون می‌کنم.
‫ارباب!
‫باید برای جونت فرار کنی! بجنب!
‫بله!
‫هی، پیرمرد! اینو قرض می‌گیرم!
‫برادر!
‫کوان!
‫خوشحالم سالمی!
‫سون کان درباره‌ت بهم گفت؛ بابت وفاداریت ممنونم.
‫کوان په، کارت عالی بود!
‫پس تو کوان په‌ای؟ ممنونم!
‫آفرین!
‫بله!
‫رئیس!
‫شو سو هستم؛ واقعاً‌ معذرت می‌خوام که ‫ تو دیدار اولمون توی این هیایو دخالت کردم.
‫راجع بهت شنیدم؛ چیزی نیست؛ چه اتفاقی افتاد؟
‫آره. یه مرد جوون سوار بر اسب اومد ‫ و به پایگاه‌مون در کوه وو نیو حمله کرد
‫و این هم نتیجه مبارزه‌مون بوده.
‫پس باید آدم ماهری بوده باشه!
‫لعنتی!
‫نرو، کوان په!
‫«چو ئون ـ زیلونگ»
‫چیه؟ تو باهاشونی، بچه؟!
‫پس تو بودی که به برادرام آسیب زدی؟ می‌کشمت!
‫ار روحیه‌ت خوشم اومد!
‫بس کن، چو ئون!
‫ایشون گنتوکو-ساماست!
‫واقعاً‌ مدت زیادی گذشته!
‫مشتاق دیدار، چو ئون!
‫بله، آخرین بار همو در نبرد مقابل یوان شائو دیدیم، درسته؟
‫پس الکی نیست هیچ‌کس نتونسته شکستت بده!
‫چو ئون، تو نمی‌دونی این افراد از ارتش گنتوکو هستن؟
‫فکر می‌کردم یه‌سری راهزن هستن، خیلی عذر می‌خوام.
‫امیدوارم درس‌تونو گرفته باشید!
‫کوان په، می‌خوام به‌خاطر شجاعت و خدماتی که ‫ مقابل دشمن ارئه کردی بهت چاداش بدم.
‫پس یعنی می‌تونم از افرادتون بشم؟
‫نه، از افرادم نمی‌شی.
‫چون اسم اول من و تو «کوان»ـه، ‫می‌خوام که پسرخوانده‌م بشی.
‫ممنونم!
‫تونستی بیای!
‫کوران...
‫ببخشید که انقدر معطلت کردم...
‫برادر!
‫خوشحالم سالمی!
‫چو فی، خوشحالم هنوز زنده‌ای!
‫قسم خورده بودیم... قسم خورده بودیم...
‫قسم خورده بودیم که... توی یه‌روز باهم بمیریم!
‫لیو بی گنتوکو سرانجام با جنگجویان ‫ وفادار خود در بالای آن کوه متحد شد.
‫در یک طرف نخست‌وزیر جاه‌طلب سائو سائو و ‫ در طرف دیگر یوان شائو که در هی بی قرار دارد.
‫همچنین، حاکم استان شرقی درحال گسترش، ‫ سون کن نیز وجود دارد.
‫نبرد بین آنها تعادل ظریف این ‫ نیروها را مشخص خواهد کرد.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.