.:: www.bolboljan.net ::.
‫رقابت برای برتری بین نخست‌وزیر سائو سائو ‫و یوان شائو، حاکم جی شو...
‫در نبردی بزرگ و سرنوشت‌ساز در کوان دو، به اوج خود رسید.
‫همانطور که کنگ‌مینگ پیش بینی کرده بود، یوان شائو ‫ کاملاً شکست خورد و بلافاصله پس از آن مُرد.
‫بعدها، سائو سائو توانست بقیه مرزهای شمالی را ایمن کند.
‫«اسب پلید ـ نزدیک مرگ در جریان رودخانه»
‫«منطقه جیانگ ژیا»
‫هفت سال پس از نبرد کوان، گنتوکو ‫ از جنگ علیه سائو سائو اجتناب کرد.
‫و به لیو بیائو در جینگ‌ژو پناه برد.
‫لیو بی به دنبال جبران خسارت لیو بیائو، موافقت کرد که ‫ از طرف او یک شورش را در جیانگ‌ژیا سرکوب کند.
‫«پسر ناتنی کوان ـ په»
‫«لیو بی ـ گنتوکو»
‫به اون اسب نگاه کن!
‫اسبِ چو وو، «اسب هزار مایلی» نام داره.
‫اون ژنرال دشمن، چو وو، به زودی کشته می‌شه!
‫برو!
‫دارم میام!
‫بیا!
‫چن سون! سرت مال چو فی-ساماست!
‫خوابشو ببینی!
‫«جینگ ژو»
‫جینگ‌ژو مکانی بسیار مرفه در جنوب چین است.
‫پس از اینکه گنتوکو به لیو بیائو در سرکوب شورش جیانگ ژیا ‫ کمک کرد، لیو بیائو بیشتر به گنتوکو اعتماد کرد.
‫به لطف کمک شما گنتوکو-دونو، ‫جینگ شو حالا مرفه‌تر و امن‌تر از قبله.
‫هرچند، در مرز، ژانگ لو، حاکم هان ژونگ، و سون کوان، حاکم وو، ‫همچنان به تحریکم ادامه می‌دن. این نگران کننده است
‫اگه دستور بدید افرادم در مرز باشن، ‫مشکلی وجود نداره.
‫اجازه می‌دید ژنرال‌های من به کار رسیدگی کنن؟
‫ممنون می‌شم اگه انجامش بدید؛ ‫اینطوری جینگ‌ژو خیلی امن‌تر می‌شه.
‫«همسر لیو بیائو ـ بانو کای»
‫خواهر...
‫چرا انقدر دیروقت اینجا اومدی؟
‫لطفاً...
‫دیگه کافیه، تنهامون بذارید.
‫چشم.
‫اربابم از گنتوکو خواسته تا از مرز دفاع کنه.
‫چی؟ گنتوکو؟!
‫ارباب من، شنیدم دستور دادید تا گنتوکو از مرزمون دفاع کنه.
‫چطوره می‌تونید به گنتوکو-دونو انقدر اعتماد کنید؟
‫فکر نمی‌کنم مرد قابل‌اعتمادی باشه؛ ‫همچنین پیشینه‌ی ناچیزی هم داره.
‫«فرماندار جینگ‌ژو ـ لیو بیائو»
‫من و گنتوکو هردو از نسل سلسله هان هستیم.
‫می‌خواد از فاجعه جلوگیری کنه، ‫پس موقتاً اینجا مخفی شده.
‫اما مگه یکی از افرادش، چو فی... قبلاً یه راهزن نبوده؟
‫ازش مطلع هستم؛ ولی اون هم همراه گنتوکو مخفی شده.
‫فکر نمی‌کنم به این سادگی باشه!
‫اگه از اون‌چنین مردی بخوایم از مرز دفاع کنه، ‫ پادشاهی‌مون خیلی زود نابود می‌شه!
‫ساکت شو! یه زن هیچی درباره سیاست نمی‌دونه!
‫چطور می‌ تونم متقاعدتون کنم؟ اگه این پادشاهی نابود شه...
‫چه بلایی سر بچه‌هامون میاد؟
‫ارباب من!
‫می‌دونم که مرزها، مکان‌های بسیار مهمی هستن.
‫اگه اونا رو به غریبه‌ها بسپرم، ‫افراد و خانواده‌م رو در خطر میندازه.
‫لیو بیائو از مخالفت خانواده‌ی خود می‌ترسید.
‫بنابراین از گنتوکو خواست تا درعوض، از شین‌یه، ‫ شهری در نزدیکی جینگ‌ژو دفاع کند.
‫شنیدم امرور میاید؛ ‫پس اومدم ازتون استقبال کنم.
‫«مهمون افتخاری لیو بیائو» ‫«ایساکی ـ جیبو»
‫اوه، ایسکی-دونو، واقعاً مایه افتخار بنده‌ست.
‫نه، اختیار دارید؛ بنده‌نوازی می‌کنید!
‫اگه وقت آزاد داشتم، میام باهاتون ‫ صحبت کوتاهی داشته باشم.
‫ا ـ این...! گنتوکو-دونو، این اسب رو از کجا آوردید؟!
‫وقتی ژنرال شورشی، چو وو رو سرکوب کردم گرفتمش.
‫در واقع، اسبی که سوارش بود رو گرفتم.
‫بهتره که بر این اسب سوار نشید.
‫...به این اسب «دی لو» (نشان نفرین) می‌گن. نگاه کنید
‫پاهای سفید و نقطه‌ای سفید روی سرش داره؛ ‫فکر می‌کنم این اسب براش سوارکارش شانس بدی میاره.
‫از هشدارتون متشکرم، ولی به خرافات باور ندارم.
‫یه اسب نمی‌تونه برای سوارکارش بدشانسی بیاره؛ ‫فقط بستگی داره چطور ازش سواری می‌گیری.
‫کاملاً درست می‌گید، گنتوکو-دونو؛ مثل اینه که ‫ بگیم قدرت یه ارتش به رهبرش وابسته‌ست.
‫با اجازه!
‫اندکی پس از اینکه لیو بی و همراهانش به شین یه ‫ نقل‌مکان کردند، کوران پسری را به دنیا آورد.
‫«شهر شین یه»
‫از آنجایی که لیو بی در حال حاضر زمینی از خود نداشت، ‫تولد کودک نگرانی او را کمی آرام کرد.
‫بانو در طول زایمانش رویای ستاره شمالی ‫ (دو ژینگ) رو دید، پس اسم پسر رو آتو گذاشت.
‫آتو؟ اسم خوبیه...
‫برادر، خیلی خوشحالم!
‫وقتی توی باغ هلو، برادری‌مون رو ‫ سوگند خوردیم، همین حسو داشتم.
‫چو فی، امروز با اون‌موقع فرق داره؛ ‫پس دوباره «برادر» صدا کردنشو از دهنت بنداز.
‫آخه چرا؟
‫چون الان یه همسر و شهر برای محافظت داره، ‫ باید «ارباب» صداش کنی.
‫گرفتم... ولی مگه این شهر فقط خونه موقتی‌مون نیست؟
‫برادر... نه... ارباب می‌تونه یه شهر برای خودش داشته باشه...
‫ولی ارباب‌مون از سختی‌های زیادی عبور کرده.
‫«پسر گنتوکو ـ آتو»
‫هربار « آتو» صداش می‌کنم، لبخند می‌زنه؛ ‫فکر می‌کنی درکش می‌کنه؟
‫احتمالش هست؛ پسر باهوشیه.
‫نه... خودمم هوش بیشتری نیاز دارم.
‫از جو شو ، کی شو، جینگ‌ژو گذر کردیم؛ ‫ولی هنوز زمینی برای خودم ندارم.
‫ولی مگه افراد ماهری مثل کوان-دونو یا چو فی-دونو رو ‫ کنار خودت نداری تا توی اون هدف کمکت کنن؟
‫فقط استفاده از زور بازو سرزمینی رو برام نمی‌کنه؛ ‫خرد بیشتری لازم دارم؛ محض خاطر تو و آتو.
‫وقتی زمین خودمون رو بگیریم، می‌تونیم ‫ یه زندگی آروم رو تا عمرمون داشته باشیم.
‫تو سختی‌ها و مشکلات زیادی رو تحمل کردی، ‫با این‌حال نمی‌تونیم هیچ‌کاری برای کمک بهت بکنیم...
‫متأسفم؛ فقط به‌عنوان پدری ‫ حرف می‌زدم که به فکر بچه‌شه.
‫حتماً خسته هستی؛ می‌خوای یکم زودتر بخوابی؟
‫لبخند زد!
‫حتماً داره خواب خوبی می‌بینه.
‫«شهر جینگ‌ژو»
‫از آخرین‌باری که باهم نوشیدیم ‫مدتی می‌گذره؛ حالت چطوره؟
‫بله... این اواخر انقدر مشغول بودم که نشد بهتون سر بزنم.
‫ولی خوبه که فقط یک پسر داری...
‫همانطور که می ‌دونی، من با همسر مرحومم لیو کی یک پسر ‫ و از همسر فعلی‌م لیو زونگ، یه پسر دیگه دارم.
‫نمی‌دونم باید کدوم رو انتخاب کنم که وارثم باشه.
‫ولی پسر بزرگ‌ترم، لیو کی، خیلی سلامت نیست...
‫اگه پسر بزرگ‌تر رو رها کنید، ‫یعنی سنت دیرینه رو رها کردید.
‫می‌ترسم این ممکنه غوغایی بین نزدیکان‌تون ایجاد کنه.
‫درست می‌گی؛ با گوش کردن به توصیه‌ت، ‫ دیگه خیالم راحت شد؛ بیا یه نوشیدنی بخوریم!
‫هی! لطفاً ساکه بیارید!
‫چی؟! لیو کی رو به‌عنوان وارثش انتخاب کرد؟ ‫ گنتوکو، چطور جرئت می‌کنی؟
‫مهم نیست چی بشه، می‌خوام لیو زونگ جانشینش بشه؛ ‫خواهر، نقشه‌ای برای این‌کار توی ذهنت داری؟
‫فکر می‌کنی پرسیدن داره؟
‫امشب، به در شرقی اتاق مهمان برو... و بکشش!
‫اما اگه ارباب بفهمه چی؟
‫اگه مدرکی باقی نذاری، هیچ‌کس هرگز نمی‌فهمه.
‫که اینطور...
‫برید!
‫گنتوکو کجاست؟!
‫بیرون هم نمی‌تونیم پیداش کنیم...
‫فرار کرده؟ خیلی‌خب، یه ایده‌ای دارم!
‫سال‌ها پیش برای محافظت از اینجا اومدم؛ ‫فقط یکنواخت به یک منظره خیره می‌شدم.
‫یه اژدها چطور می‌تونه در برکه دووم بیاره؟
‫وقتشه تا اژدها شکل واقعی‌شو نشون بده ‫و در میان آسمان آبی حرکت کنه!
‫نویسنده این شعر واقعاً قصد سرکشی داره.
‫اینو رها شده وسط اتاقش پیدا کردم؛ ‫شاید داره احساسات درونی‌ش رو آشکار می‌کنه.
‫جاه‌طلبی گنتوکو مشخصه؛ لطفاً به شین یه نیرو بفرستید!
‫وایسا! هیچ‌وقت نشنیدم گنتوکو بتونه شعر بنویسه.
‫این فقط تلاش بی‌ارزش برای خراب‌کردن رابطه‌مونه.
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیفته!
‫گنتوکو مرد خیلی زیرکی‌ـه؛ نمی‌تونم نقطه‌ضعفی ازش پیدا کنم.
‫ناراحت نباش؛ فقط باید گنتوکو رو از شین یه بکشی بیرون.
‫اما... چطوری؟
‫با جشن برداشت سالانه.
‫سای مائو، الان وقت جشن برداشت سالانه‌مونه؛ ‫می‌تونی همه افسرها رو دعوت کنی؟
‫بله!
‫راستی، ارباب، مایلید به‌عنوان میزبان ‫ در جشن شرکت کنید؟
‫حس می‌کنم به‌خاطر بیماریم، با حضورم ‫ فقط تفریح بقیه رو خراب می‌کنم.
‫اوه درسته! چطوره بذاریم ‫ هردو پسرم از طرف من شرکت کنن؟
‫هردو پسرتون هنوز خیلی جوونن؛ ‫ممکنه برخی فکر کنن قصد فخرفروشی دارید.
‫که اینطور...
‫در این‌صورت... چطوره از گنتوکو-دونو ‫بخوایم به‌عنوان میزبان حضور پیدا کنن؟
‫گنتوکو-دونو واقعاً می‌تونه میزبان خیلی خوبی بشه!
‫بله؛ پس هرچه سریع‌تر ‫ یه دعوت‌نامه به شین‌یه می‌فرستم.
‫اینطوری، هیچ بهونه‌ای برای شرکت‌نکردن نداره.
‫نذار این‌بار قسر در بره!
‫چشم؛ افراد زیادی رو اطراف ساختمون ‫ می‌فرستم تا این‌بار فرار نکنه.
‫«شهر شین یه»
‫حمله سائو سائو معلوم نیست کی قراره رو سرمون خراب شه، بعد اینا جشن می‌گیرن!
‫ارباب! من می‌گم این یکی از تاکتیک‌های سای مائو باشه!
‫فکر می‌کنم بهتر باشه اگه دعوت‌نامه رو رد کنید.
‫نمی‌تونم؛ ازم خواستن تا میزبان ‫ جشن برداشت سالانه‌شون باشم.
‫اگه رد کنم ممکنه باعث شک لیو بیائو-دونو بشه.
‫پس بذارید 300 سربازِ من همراهی‌تون کنن ‫تا از امنیت‌تون اطمینان پیدا کنیم.
‫فکر می‌کنم چو ئون درست می‌گه..
‫من نمی‌تونم بیام؛ چو ئون بهتره حواست جمعِ جمع باشه ها!
‫بله؛ تلاشم رو می‌کنم.
‫ارباب، من نگرانم... ممکنه چیزی باشه...
‫چو ئون باهامه؛ نگرانی نمی‌خواد؛ فقط اینجا پیش آتو بمون.
‫بله...
‫حرکت می‌کنیم!
‫«شهر جینگ ژو ـ منطقه ژیانگ‌یانگ»
‫جشنواره برداشت سالانه جینگ‌ژو ‫ توسط همه مردم جشن گرفته می‌شود.
‫به همین مناسبت، همه افسران در جینگ‌ژو، ‫اعم از غیرنظامی و نظامی، برای جشن می‌آیند.
‫سه‌تا از دروازه‌های شهر به‌سختی نگهبانی می‌شن.
‫گرچه، دروازه غربی رو که به رودخونه تان خستم می‌شه رو ‫ نگهبانی نمی‌دیم؛ فکر نمی‌کنم اینطوری راه فراری داشته باشه.
‫اینطوری فرار نمی‌کنه؛ ‫بعد چند لیوان ساکه، انجامش می‌دیم.
‫اما اگه گنتوکو رو بکشیم، ارباب بهمون شک نمی‌کنه؟
‫وقتی مرده باشه، می‌تونم چندتا جنایت رو گردنش بندازیم.
‫اما فعلاً، یه جنگجوی بزرگ، چو ئون، ‫ کنار گنتوکو هستش؛ می‌تونه دردسر باشه.
‫بسپاردش به من.
‫چو ئون-دونو، می‌خوای اونجا باهامون نوشیدنی بخورید؟
‫دخترهای خوبی هم برای همراهی‌تون داریم.
‫درحال وظیفه‌م؛ نمی‌تون چیزی بخورم.
‫اما یه‌ذره که به جایی برنمی‌خوره.
‫یکم هم نمی‌خواید بچشید؟
‫نه، باید دعوتتون رو رد کنم.
‫آخه چرا؟ دوست داریم به داشتان قهرمانانه‌تون گوش کنیم...
‫خقه! وقتی می‌گم رد می‌کنم، یعنی رد می‌کنم!
‫چو ئون، یه دعوت از سر مهربونی رو پس نزن.
‫فکر می‌کنم بتونی بری و باهاشون نوشیدنی بخوری.
‫بله... اما ارباب، اینطوری...
‫احتمالاً‌حوصله‌ت سررفته باشه؛ یکی‌دوتا نوشیدنی چیزی نمی‌شه.
‫بله... اگه شما دستور می‌دید...
‫خب، خب، بفرمایید این‌طرف، چو ئون-دونو!
‫گنتوکو-دونو، بفرمایید نوشیدنی.
‫اوه، ایسکی-دونو، ممنون می‌شم...
‫شنیدم سای مائو داره نقشه قتلتون رو می‌چینه؛ ‫فقط دروازه غربی بدون نگهبانه.
‫از حضورتون مرخص می‌شم...
‫گنتوکو-دونو، کجا می‌رید؟
‫فکر می‌کنم کمی مست شدم؛ می‌رم که هوا بخورم.
‫ای وای!
‫وایسا!
‫بد شد! دارن میان!
‫برید! اونجاست!
‫دی لو! باید بپری! منو از اینجا بیرون ببر!
‫برو!
‫چطور اون اسب از اینجا پرید؟
‫گنتوکو اکنون بسیار احساس تنهایی می کرد؛ ‫او به تازگی از یک خطر قریب الوقوع فرار کرده بود.
‫با این‌حال، پس از فرار از خطر، ‫ او نم.ی‌داند کجا برود تا پنهان شود.
‫و بالاخره گنتوکو به مکانی غیرمنتظره رسید...
‫«استاد شیباکی ـ دچائو»
‫امکانش هست اینجا البسه‌ام رو خشک کنم؟
‫بله، بفرمایید.
‫ممنونم.
‫یه اسب دی لو داری؛ بعید نیست تونستی از خطر فرار کنی.
‫این اسب از روی رودخونه‌ی تان پرید و جونمو نجات داد.
‫خودمو معرفی نکردم... بنده...
‫لیو بی گنتوکو-دونو، درسته؟
‫پس درباره‌م شنیده بودید؟
‫البته که شنیدم؛ از چهره‌تون مشخصه که باید ‫ همون قهرمان نیکوکار باشید که مردم صحبت می‌کردن.
‫اما چرا فردی با استعداد شما در جینگ ژو مخفی شده؟
‫و تقریباً با نابودی‌تون هم روبه‌رو شدید؛ چه اسف‌بار...
‫شما به‌نظر نمی‌رسه مرد عادی‌ای باشید؛ ‫می‌تونم اسمتونو بدونم؟
‫اوه...
‫من فقط محققی ناشناسم؛ اسمم شیباکی هستش.
‫(أو مرآة الماء)
‫دوستانم بهم لقب «سوی کیو» (آب راکد) رو دادن.
‫سوی کیو؟
‫بفرمایید داخل تا مقداری شراب مهمون‌تون کنم.
‫به‌خاطر شانس بدِ مکررم،‌ ‫به اینجا رسیدم هیچ‌ دستاوردی نداشتم.
‫این به‌خاطر شانس بد نیست؛ ‫برای اینه که افراد بی‌استعدادی همراهت داری.
‫نه! افسرهای داخلی‌م سون کان و می شو؛ ‫و افسرهای نظامی‌م کوان، چو فی، و چو ئون-دونو هستن.
‫چطور می‌گید افرادم استعدادی ندارن؟
‫گنتوکو-دونو...
‫مگه اسبِ دی لو به اژدها تبدیل نشد ‫و جونتون رو نجات نداد؟
‫اما در ارتش‌تون، مشاوری وجود نداره که ‫ درست بتونه از اون استعدادهای ناب استفاده کنه.
‫فکر نمی‌کنید این دلیلی باشه تا الان دستاوردی نداشتید؟
‫سوی کیو-سنسه، چنین مشاوری هم وجود داره؟
‫داره؛ اون با لقب «اژدهای خفته» شناخته می‌شه.
‫و فرد دیگری هم «ققنوس نوظهور» هستش.
‫اگه یکی از این دو رو به‌خدمت بگیرید، ‫تمام دنیا براتون قابل کسبه.
‫«اژدهای خفته»... «ققنوس نوظهور»...
‫سوی کیو-سنسه، می‌تونم اسم ‫ واقعیِ «اژدهای خفته» رو بدونم؟
‫سوال خوبیه! اما باید یکم صبور باشی!
‫خب، بفرمایید بخورید!
‫بیاید با صحبت شب رو بگذرونیم.
‫بله؛ از لطف‌تون ممنونم.
‫«اژدهای خفته»؟
‫سوی کیو-سنسه وجود «اژدهای خفته» ‫ و «ققنوس نوظهور» را فاش می‌کند.
‫یک روز آن‌ها به گنتوکو کمک می‌کنند تا با سائو سائو مبارزه کند ‫و به عنوان مشاورین نظامی به او خدمت کنند.
‫هرچند، «اژدهای خفته» کجا پنهان شده است؟
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.