.:: www.bolboljan.net ::.
‫مشاور نظامی جدید لیو بی گنتوکو، جوشو گنچوکو، ‫توجه سائو سائو را به خود جلب کرد.
‫بنابراین، ته ایکو ترتیبی داد تا ‫ مادرش در پایتخت بازداشت شود.
‫سپس ته ایکو نامه‌ای جعلی نوشت و آن را به ‫ اردوگاه گنتوکو فرستاد تا جوشو را بیرون بکشد.
‫مادر جوشو که از خیانت پسرش ناراحت بود، ‫تصمیم گرفت به زندگی خود پایان دهد.
‫«سه بازدید»
‫«منطقه جینگ‌ژو ـ شهر شین‌یه»
‫چی؟! سوی کیو؟!
‫سوی کیو-سنسه!
‫سوی کیو-سنسه، خوشحالم که دوباره می‌بینمتون!
‫گنتوکو-دونو، مدت زیادی می‌گذره!
‫اخیراً با وظایفم به‌قدری مشغول بودم که نتونستم ببینمتون؛ ‫ببخشید مجبور شدید تا اینجا بیاید.
‫مشکلی نیست؛ به‌خاطر اینه که جوشو برای ‫ خدمت بهتون اینجاست و می‌خواستم ببینمش.
‫جوشو دیگه اینجا نیست.
‫مادر جوشو توسط سائو سائو دستگیر شده بود؛ همچنین ‫ مجبور شد یه نامه برای کشیدن جوشو به پایتخت بنویسه.
‫چی؟!
‫این تله‌ی سائو سائو‌ـه!
‫مادر جوشو رو خوب می‌شناسم؛ خانم پاکدامنی‌ـه.
‫هرگز همچین نامه‌ای نمی‌نویسه؛ حتماً کار یه‌نفر دیگه‌ست.
‫چطور ممکنه؟
‫اگه جوشو طرف سائو سائو باشه، ‫مادرش حتماً الان مُرده.
‫چون خانم پاکدامنی‌ـه، حتماً از دیدن ‫ تغییر جبهه‌ی پسرش خیلی خجالت‌زده شده.
‫اگه می‌دونستم، نمی‌ذاشتم جوشو بره...
‫گنتوکو-دونو، وقتی جوشو داشت می‌رفت، ‫چیزی بهتون نگفت؟
‫بله.
‫جوشو بهم گفت «اژدهای خفته» کیه و کجا زندگی می‌کنه.
‫حدس می‌زدم...
‫چون به خواست خودش رفت، نباید ‫ برای فرد دیگه‌ای دردسر درست می‌کرد...
‫دردسر؟
‫به هیچ‌وجه نباید کنگ‌مینگ رو به دردسر بندازه...
‫باهوش‌ترین دانش‌آموزهام، به‌جز شوجو...
‫سای شوهه، سکی کوگن، مو کوگی، و ‫ همچنین کنگ‌مینگ که باهوش‌ترین‌شونه هستن.
‫با اینکه قبلاً از اسم و رسم بقیه دانش‌آموزها باخبر بودم، ‫اولین‌باره اسم کنگ‌مینگ-دونو رو از جوشو شنیدم.
‫به‌خاطر اینه که اون مرد از شهرت متنفره.
‫با این‌حال، می‌تونه با جیانگ زیا که در پایه‌گذاری ‫ سلسله 800 ساله‌ی ژو کمک کرد،
‫یا ژانگ لیانگ که توصیه‌ش به شکوه ‫ سلسله هان ختم شد، مقایسه بشه.
‫تا این حد بااستعداده؟
‫هرچند، دعوت‌کردن کنگ‌مینگ اون‌قدرها ساده نیست.
‫خب، فکر می‌کنم وقت خداحافظی باشه.
‫اژدهای خفته اکنون به دنبال اربابشه؛ ‫حیف که الان وقت مناسبی نیست.
‫واقعاً مایه تأسفه!
‫با اجازه...
‫باید هرکاری کنم تا کنگ‌مینگ رو طرف خودم بیارم.
‫ارباب، واقعاً قصد دارید با کنگ‌مینگ دیدار کنید؟
‫اون یه مرد با استعداد بی‌نظیره؛ ‫نمی‌خوام وقتمو تلف کنم.
‫کافی نیست که کوان په رو برای دعوتش بفرستیم؟
‫نه؛ دعوتش خیلی راحت نیست؛ باید شخصاً برم پیشش.
‫احتمالاً فقط 26 یا 27 سال سنشه؛ حضوری رفتن زیادیه.
‫سن کم مهم نیست!
‫ولی مگه به‌عنوان یه حاکم، ‫ زیادی نیست که شخصاً بری ببینیش؟
‫در این‌لحظه، برامون ضروری‌ـه که ‫ بهترین مشاور نظامی رو به‌دست بیاریم.
‫مشاور به چه دردت می‌خوره؟ ‫تا وقتی ما رو داری، غمت نباشه!
‫چو فی، متوجه هستی وقتی سائو سائو رو ‫ شکست دادیم، جوشو چیکار کرد؟
‫ولی هنوز که کامل سائو سائو رو شکست نداده...
‫چو فی، بس کن دیگه؛ ‫ اگه نمی‌خوای بری، اشکالی نداره.
‫نه، معلومه که می‌خوام بیام؛ ‫ولی اصلاً چرا باید بریم؟
‫پس زودتر برو آماده شو، باشه؟
‫«لونگ ژونگ»
‫پس این مرد بزرگ، تو همچین روستایی زندگی می‌کنه؟
‫ببخشید؛ می‌دونید چوکو لیانگ کجا زندگی می‌کنن؟
‫استاد اژدهای خفته بالای اون کوه زندگی می‌کنن.
‫از کمکتون ممنونم.
‫آها پس! این «مار خفته» بالای کوه زندگی می‌کنه!
‫احمق! اون «اژدهای خفته»‌ست.
‫عذر می‌خوام!
‫کنگ‌مینگ-سنسه اینجا زندگی می‌کنن؟
‫بله؛ شما کی هستید؟
‫من ژنرال جناح چپ، دوک یی‌چنگ، فرماندار یو شو، ‫ شاهزاده شین‌یه، لیو بی هستم.
‫«خواهر کنگ‌مینگ»
‫نمی‌تونم همچین اسم طولانی‌ای رو حفظ کنم!
‫معذرت می‌خوام.
‫لیو بی گنتوکو هستم.
‫اوه، شما گنتوکو-ساما از شهر شین‌یه هستید؟
‫متأسفم، اما برادرم امروز ظهر اینجا رو ترک کرد.
‫اوه، پس شما خواهر کوچک‌تر کنگ‌مینگ-سنسه هستید؟
‫خب، می‌دونید چه زمانی برمی‌گردن؟
‫نه؛ وقتی برادرم می‌ره طرف کوه، ‫زمان برگشتنش رو نمی‌دونم.
‫ممکنه چهار یا پنج روز باشه؛ یا شاید نصف ماه.
‫که اینطور...
‫چقدر حیف شد!
‫پس، ممکنه یه‌مدت اینجا بمونیم؟
‫ارباب، نمی‌دونیم کِی برمی‌گرده؛ ‫بهتره برگردیم خونه.
‫فکر می‌کنم چاره‌ای نباشه؛ بد شد...
‫خیلی‌خب! بیاید برگردیم!
‫خب، با اجازه می‌رم...
‫بله.
‫«دریاچه ژوان وو»
‫در همین حال، سائو سائو آب را از رودخانه ژانگ منحرف کرد ‫تا دریاچه‌ای مصنوعی به نام دریاچه ژوان وو را ایجاد کند.
‫جایی که سربازها را برای نبرد دریایی آماده کند.
‫همه اینها به منظور آماده شدن برای ‫فتح جنوب، به ویژه جینگ‌ژو انجام می‌شد.
‫گنتوکو-دونو، جینگ‌ژو به‌زودی در امواج جنگ غرق می‌شه.
‫امیدوارم تا بهار سال دیگه، ‫کنگ‌مینگ مشاور شما بشه.
‫با اینکه شاید در اردوگاه سائو سائو باشم، ‫قلبم همیشه متعلق به شماست.
‫«جوشو ـ گنچوکو»
‫«منطقه جینگ ژو ـ شهر شین‌یه»
‫برف شدیدی میاد؛ خیلی سرده!
‫«پسر ناتنی کوان ـ کوان په»
‫کنگ‌مینگ-دونو در خونه‌شون هستن!
‫واقعاً؟
‫بله؛ از خواهرش پرسیدم.
‫لطفاً اسب رو برام آماده کن!
‫یـ ـ یه‌لحظه وایسا! بدجوری داره برف میاد!
‫بارش برف برام مهم نیست؛ به‌هرحال می‌رم!
‫هی، کوان په! چرا بدون فکر ‫برگشتی پیشش فضولی کنی؟
‫ببخشید...
‫تقصیر کوان په نیست.
‫چو فی، قراره خوش‌آمدگوی نابغه‌ترین ‫ فرد زمین باشیم؛ چرا انقدر بی‌فکر عمل می‌کنی؟
‫ولی آخه کجای این کنگ‌مینگ خوبه؟
‫تا حالا جنگ رو از نزدیک ندیده، چرا...
‫چو فی!
‫اگه نمی‌خوای بری، می‌تونی خونه بمونی.
‫باشه بابا! فقط باید بیام دیگه!
‫کوان په! انقدر دست‌دست نکن ‫و برو اسبم رو آماده کن!
‫چـ ـ چشم!
‫وقتی اسم کنگ‌مینگ میاد، انگار یه آدم دیگه می‌شه!
‫چرا برادر که یه قهرمانه می‌خواد ‫ یه مغزفندقی دهاتی رو ببینه؟
‫چرا رو این پسره قفلی زده؟!
‫چه سرده!
‫شنیدم کنگ‌مینگ-سنسه خونه هستن.
‫خیلی متأسفم؛ برادرم همین عصر از اینجا رفت.
‫کجا رفت؟
‫خب، ممکنه توی دریاچه یا وسط کوهستان باشه.
‫به‌علاوه، نمی‌دونم کِی برمی‌گرده.
‫چون اینجا نیست، بیا برگردیم خونه!
‫پس ممکنه یه نامه براشون بذارم؟
‫حتماً!
‫درباره اسم بزرگ‌تون شنیدم، پس برای دیدار باهاتون اومدم.
‫هرچند، در دو دیدار اخیرم، متأسفانه سعادت ملاقات نداشتم.
‫با اینکه من، لیو بی گنتوکو، یک افسر هان، تمام تلاشم ‫ رو کردم، هنوز نتونستم افسران فاسد رو نابود کنم.
‫امروز در دوران آشوبه؛ بسیار نگران هستم.
‫برنامه خوبی برای پایان دادن به این آشفتگی ندارم.
‫بسیار تحت‌تأثیر وفاداری شما هستم، کنگ‌مینگ-سنسه، و علاوه بر اینکه شما از نظر ‫ استعداد استراتژی، با جیانگ ژویا و ژانگ لیانگ افسانه‌ای قابل‌مقایسه هستید.
‫به همین علت، این نامه رو درحالی که منتظرتون هستم می‌نویسم.
‫چرا باید نامه بذاره؟ دوست‌دخترش که نیست...
‫حتماً سردتونه؛ لطفاً بفرمایید...
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫تو این هوای سرد یه چیز گرم بدجور می‌چسبه!
‫یکی دیگه لطفاً!
‫وقتی کنگ‌مینگ-سنسه برگشتن، لطفاً این نامه رو بدید بهشون.
‫بله، حتماً!
‫بیرون قدم نمی‌زنی؟ ‫الان منظره خیلی قشنگه ها.
‫دارم درباره شجره‌نامه کنگ‌مینگ-سنسه تحقیق می‌کنم.
‫کوران، فکر می‌کنی چرا کنگ‌مینگ-سنسه ‫از خونه بیرون رفت تا نتونه منو ببینه؟
‫حتی با اینکه دوبار پیشش رفتم، هنوز نمی‌خواد منو ببینه.
‫از اونجایی که کنگ‌مینگ-سنسه رو انتخاب کردید، باید ‫صداقت خودتونو نشون می‌دادید تا قلبشو به‌دست بیارید.
‫نه فقط دوبار، تا هرچندبار که شده ‫باید باهاشون دیدار کنید.
‫بهار شده...
‫کوران، حدس می‌زنم در شهر ژین‌یه قراره یه تغییر بزرگ رخ بده.
‫آماده‌ش هستم؛ مهم نیست چه اتفاقی بیفته، ‫ من از آتو محافظت می‌کنم.
‫به‌خاطر مردم کشور هم که شده، ‫به کنگ‌مینگ-سنسه احتیاج دارم.
‫فقط اونه که قدرت تغییر این پادشاهی رو داره.
‫اگه بتونیم کنگ‌مینگ-سنسه رو دعوت کنیم، واقعاً باعث خوشحالیم می‌شه...
‫دیدن لبخندِ آتو واقعاً‌ خوشحالم می‌کنه.
‫خیلی‌خب! یه‌بار دیگه پیشش می‌رم!
‫کوان، چو فی، بیاید یه‌بار دیگه به لونگ‌ژونگ بریم.
‫چی؟! بازم؟!
‫ارباب، این سومین‌باره.
‫خودت مخالفتی داری؟
‫فکر نمی‌کنم کنگ‌مینگ به‌اندازه گفته مردم خوب باشه.
‫نه؛ کنگ‌مینگ-سنسه قطعاً یه نابغه‌ی بی‌رقیبه.
‫خب باشه... خودم می‌رم کت بسته می‌کشونمش اینجا!
‫تمومش کن، چو فی!
‫من با کوان می‌رم؛ اگه نخوای بیای، مشکلی نیست.
‫باشه بابا؛ نه که خیلی علاقه داشتم.
‫چیه؟ نظرت عوض شد؟
‫خب، گفته بودیم تو یه‌روز می‌میریم و اینا دیگه...
‫اما، باید قول بدی این‌بار چرت‌وپرت نگی،‌ باشه؟
‫باشه بابا؛ دهنمو گل بگیرم بسه دیگه!
‫برادرم همین بعدازظهر برگشتن.
‫پس، بالأخره اینجاست!
‫لطفاً بفرمایید داخل!
‫برادر داره چرت می‌زنه؛ می‌رم صداش کنم.
‫نیازی نیست؛ منتظر می‌مونیم تا بیدار بشن.
‫خب، پس... بفرمایید...
‫همین‌جا منتظرم بمونید.
‫چرت می‌زنه؟ چرا فقط بیدارش نکنیم و قال قضیه رو نکَنیم؟
‫بذارید اینجا منتظرش بمونم.
‫اما، اینجا؟
‫من مشکلی ندارم...
‫با اجازه...
‫چه لفتش داد! حالا ما چیکار کنیم؟
‫لعنتی! داداش، اونجا رو ببین!
‫اون کنگ‌مینگِ عوضی! داری انقدر راحت می‌کپی ‫ وقتی اربابم یه‌لنگه‌پا منتظرت وایساده؟!
‫الان حالیت می‌کنم!
‫داری کجا می‌ری؟
‫صبرم تموم شده! می‌رم بیدارش کنم!
‫بیدارش کنی؟!
‫آره؛ به‌نظرم تا الان خواب کافی داشته!
‫انقدر چیز بی‌ربط نگو!
‫ولم کن! نمی‌تونم همین‌طوری وایسم نگاش کنم!
‫برای همین گفتم نیا! داری فقط بلبشو به‌پا می‌کنی!
‫اون الدنگ داره اربابمونو به سُخره می‌گیره؛ ‫چرا تو یه‌نمه هم اعصابت بهم نریخته؟!
‫بیدار شدی، برادر؟
‫کسی بیرون منتظرمه؟
‫بله؛ گنتوکو-ساما از ژین‌یه دنبالتون می‌گردن.
‫چی؟! گنتوکو-دونو؟! چرا بیدارم نکردی؟
‫درسته؛ خودشون تأکید داشتن که بیدارتون نکنم.
‫خیلی‌خب؛ به اتاق مطالعه راهنمایی‌شون کن.
‫بله!
‫«چوکو لیانگ ـ کنگ‌مینگ»
‫از دیدارتون خرسندم؛ ‫متأسفم که به‌خاطر خوابم منتظر موندید.
‫مشکلی نیست؛ منم باید اینکه از قبل ‫مطلعتون نکردم عذر بخوام.
‫لطفاً، بفرمایید بشینید.
‫من نامه‌تون رو خوندم، گنتوکو-دونو؛ شما رو به‌خاطر ‫همدردی بزرگوارانه‌تون با مردم تحسین می‌کنم.
‫هرچند، من فقط محققی ناچیزم؛ ‫فکر نمی‌کنم در این مجاهدت کمکی از دستم بربیاد.
‫نه، نه؛ سوی کیو-سنسه نمی‌تونه اشتباه کرده باشه.
‫ممکنه جوون باشید، اما شما مهارت‌های والایی دارید؛ ‫این‌طوریه که راه‌ورسم شیطانی نابود می‌شه.
‫نابودی راه‌ورسم شیطانی؟
‫در دوران کنفوسیوس، جنگ زمین رو ویران کرد.
‫پس، در پی آموزش دانش‌هاش ‫ در پادشاهیِ ژو سفر کرد.
‫الان عصر آشوبه؛ چطور می‌تونید فقط به‌خودتون اهمیت بدید؟
‫حالا وقتشه که از استعداد خارق‌العاده‌تون استفاده کنید!
‫گنتوکو-دونو...
‫اگه فقط به قدرت خودتون تکیه کنید، انجامش غیرممکنه.
‫به همین دلیل از پیروان وفادار و خیرخواه ‫کمک گرفتم؛ ما هرگز شکست نمی‌خوریم.
‫گرچه، تنها اتکا به قدرت قرار نیست ‫سائو سائو رو شکست بده.
‫از جایی که تا الان سه‌بار به‌پیشم اومدید، ‫بهتون یاد می‌دم چطور با سائو سائو بجنگید.
‫چی؟ یاد می‌دید چطور با سائو سائو بجنگم؟!
‫در شمال نه تنها نمی‌تونید سائو سائو رو ‫ شکست بدید، بلکه شکست سون کن هم غیرممکنه.
‫الان زمان یکپارچگیِ پادشاهی نیست.
‫چون قدرت خدایان الان هم به اون ‫ دونفر رسیده: سائو سائو و سون کن.
‫هرچند، اگه بتونیم جینگ‌ژو و یی‌‌ژو رو فتح کنیم...
‫و همین‌طور منطقه شو در غرب رو بگیریم، ‫فرصتی برای جنگیدن با سائو سائو و سون کن نصیب‌تون می‌شه.
‫پس، دارین می‌گید کشور قراره به سه جناح تقسیم بشه؟
‫درسته؛ قدرتِ زمین به سه بخش تقسیم می‌شه.
‫شو در غرب دارای 54 شهرستانه‌؛ زمینش ‫بسیار حاصلخیز، و رفت و آمد بین شمال و جنوب روانه.
‫بنابراین، کسبش می‌تونه کمک بزرگی باشه.
‫اما، جینگ‌ژو متعلق به لو کیو-دونو، از اقوام دورمه...
‫راحت نمی‌تونم ازش دزدی کنم؛ مردمش محکومم می‌کنن!
‫لو کیو-دونو سلامت خوبی ندارن و به‌زودی قراره بمیرن.
‫شما جانشین برحق‌شون هستید.
‫سپس می‌تونید یی‌ژو رو فتح، و حاکمش لیو ژانگ رو بیرون کنید.
‫فقط اون‌موقع می‌تونید به مردم کمک، ‫ و سلسله هان رو ترمیم کنید.
‫اگه برای چیزهای کوچیک بخواید تردید کنید، ‫بی‌شک اهداف والاتر به‌دست نمیان.
‫شما کاملاً درست می‌گید؛ دیگه متوجه شدم...
‫کنگ‌مینگ-سنسه، می‌شه از حالا بهم راهنمایی بدید؟
‫متأسفانه نمی‌تونم؛ من می‌خوام زندگی آزادانه خودم رو سپری کنم.
‫ببخشید که قادر به پذیرفتن نیستم.
‫نمی‌تونم مجبورتون کنم...
‫من قدرت کافی رو برای کمک به این سرزمین ندارم؛ ‫تمام پادشاهی قراره به‌تدریج از بین بره...
‫گنتوکو-دونو...
‫با اینکه محقِقی ناچیزم، اما حاضرم ‫در نجات‌دادن این مردم کمک‌تون کنم
‫پس، یعنی واقعاً‌ کمکم می‌کنید؟
‫بله...
‫زندگی‌م رو وقف شما خواهم کرد.
‫کنگ‌مینگ-دونو...
‫شهر یه ـ
‫«شهر یه ـ تالار اداری دربار»
‫بنده، جوشو در خدمت‌تون هستم.
‫اخیراً، لیو بی گنتوکو یه مشاور جدید به اسم کنگ‌مینگ رو منصوب کرده؛ ‫اون یکی از هم‌کلاسی‌هات تحت‌تعلیم سوی کیوـه؟
‫بله.
‫کنگ‌مینگ چه‌جور مردیه؟
‫استراتژی‌هاش کم نظیرن؛ ‫قطعاً باید برترین بر روی زمین باشه.
‫چطور خودت رو باهاش مقایسه می‌کنی؟
‫اگه من کرم‌شب‌تاب باشم، کنگ‌مینگ ماهه.
‫درحال‌حاضر، شین‌یه مثل یه ببر با دو بال هستش؛ ‫قادر به شکست‌دادنش نیستید.
‫جوشو-دونو! نیازی به ترس از کنگ‌مینگ وجود نداره!
‫«ژنرال کاکو جون»
‫برای من، اون چیزی جز یه میمون دهاتی دیوونه نیست!
‫لطفاً بهم دستور بدید هردو گنتوکو و کنگ‌مینگ رو دستگیر کنم!
‫برای روحیه‌ت ارزش قائلم! برو! برام سرشون رو بیار!
‫چشم!
‫کاکو جون با فرماندهی 100,000 سرباز ‫به سمت شین‌یه در جینگ‌ژو لشکرکشی کرد.
‫مشاور نظامی جدید گنتوکو، کنگ‌مینگ، ‫ چه برنامه‌ای برای مقابله با او دارد؟
‫طرح کنگ‌مینگ برای تقسیم چین ‫ به سه پادشاهی، اکنون در حال انجام است.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.