زمان
همه جا با ماست
اما آيا همان است که ما فکر ميکنيم؟
...به نظر مي رسد که زمان به جلو مي رود
اما آيا مي تواند به عقب هم برگردد؟...
آيا رخدادها يکي پس از ديگري حادث مي شوند؟
يا اينکه گذشته، حال و آينده همگي در راستاي هم قرار دارند؟
يکي از پر دردسرترين موضوعات علمي را
.تفسير بديهي ترين فرض واقعيت تشکيل مي دهد
آيا زمان، بخش بنيادين هستيست؟
يا اينکه ممکن است واقعاً وجود نداشته باشد؟
‏.:: www.bolboljan.net ::.
فضا ، زمان ، خودِ حيات
.اسرار کيهان در کرم چاله ها نهفته است
قسمت سوم از فصل دوم کرم چاله ها
آيا زمان حقيقتاً وجود دارد؟
...ساعت چنده؟
من مي تونم به شما بگم که ساعت 9:02 دقيقه بعد از ظهره
اما زمان شما مي تونه با من فرق داشته باشه
.بسته به اينکه کجا...و در چه زماني باشيد
براي بيشتر ما
زمان، يک سري از اعداد است .براي اندازه گيري روزهايمان
ما زندگيمان را با ساعت تنظيم مي کنيم
،بيدار مي شيم،سرکار مي ريم .مي خوابيم و همينطور تا به آخر
.اما هميشه اينطور نبوده
وقتي من هنوز کودک بودم، تابستان زمان نداشت
لازم نبود جاي به خصوصي باشم
.هيچ وقت ملاقاتي نداشتم
.روزهاي من فقط و فقط بسته به موقعيت خورشيد بود
.زمان در آن روزها هيچ اهميتي نداشت
.اما اکنون زندگي من يک مسابقه با زمان است
اما من با چه چيزي در رقابتم؟
آيا زمان موجوديتي واقعيست که در جهان پديد آمده؟
يا اينکه فقط يک انتزاع است؟
چيزي که ما ابناي بشر
براي کارکرد تمدنمان آن را ايجاد کرده ايم؟
،براي يافتن پاسخ
:بايد يک سوال بسيار ساده را مطرح کنيم
زمان چيست؟
درباره اش فکر کنيد .و سعي کنيد آن را معني کنيد
.آسان نيست
زمان چيزيست که از وقوع همزمان رخدادها جلوگيري مي کنه
بنابراين زمان ،بخشي از هستيست
که اتفاقات را به روشي معين به نظم در مياره
تا اين وقايع، از اول تا به آخر .يکي پس از ديگري حادث بشن
چيزي که ما از علم زمان مي فهميم
اين هست که زمان همان چيزي نيست که .ما فکر مي کنيم
.زمان چيزي نيست که شما منفعلانه پيگيري کنيد
،بلکه برعکس چيزيست که
.شما فعالانه با ذهنتون مي سازيد
و ذهن من و شما ممکنه که
.در چگونگي ديدن رخدادها کاملاً متفاوت عمل کنه
زمان اصلاً وجود نداره
،آنچه که وجود داره
تقسيم رخدادها در دنياست
.همان چيزي که ما بهش "زمان حال" مي گيم
.واقعيتش همين هست
چيزي که من درباره زمان دوست دارم .ضبط کردنش هست
.براي "راجر اسميت"، زمان طلاست
ساعتهاي دست ساز او
.صدها هزار دلار فروش دارند
سخت ترين قسمت کار
نگهداشتن اين انبوه چرخ دنده هاي ريز
.در فاصله تيکهاي دقيق است
براي اينکه يک ساعت مچي را ،به زمان سنج تبديل کنيم
بايد روندي طولاني و پيچيده را به انجام برسونيم
.و فقط همين چرخ کوچک بايد کاملاً هماهنگ عمل کنه
،که اگر کاملاً هماهنگ نباشه
.ساعت شما کارايي متفاوتي خواهد داشت
.زمانهايي متفاوت در موقعيتهايي متفاوت
"هدف "راجرز
.تنظيم ساعتهايش با زمان گرينويچ است
يعني زماني که همه ساعتهاي دنيا
.به عنوان زمان مرجع از آن استفاده مي کنند
:نام آن از اين مکان گرفته شده
.گرينويچ انگلستان
،زمان ، چنانکه ما آن را مي شناسيم .در اينجا متولد شد
،در سال 1884
کنفرانسي جهاني تصميم بر آن گرفت تا خط نصف النهاري که
،از رصدخانه اي در گرينويچ عبور مي کند
.به عنوان نصف النهار مبدا محسوب گردد
.يعني زمان اصلي کره زمين
زمان مرجع گرينويچ، بهترين زمان تقريبي ما
.طبق توصيف "سر آيزاک نيوتن" است
يک ضرباهنگ ثابت
.در پشت صحنه جهان
نيوتن" معتقد بود که جهان" همچون ساعتي عظيم است
.که توسط خداوند تنظيم شده است
.اما "نيوتن" در اشتباه بود
لي اسمولين" فيزيکدانيست"
.که در تلاش حل معمايِ زمان است
.مفهوم زمان "نيوتن" يک امر مطلق بود
حکم يک ثانيه شمار رو داشت که ،همانطور که اشاره کرديد
.بدون هيچ هدفي به طور مطلق مي زنه
،چه اتفاقي در جهان بيفته
.و چه هيچ اتفاقي نيفته
،به طور مثال حتي اگر اينجا در استوديوي ما
،هيچ موسيقي هم اجرا نشه
ثانيه شمار مطلقاً با همان روند ثابت، مي زنه
.بدون اينکه مهم باشه چه اتفاقي در جريانه
مشکل اين فرضيه اين هست که تقريباً غير ممکنه که
.هر کدام از ما بتونيم يک زمان مطلق رو بر آورد کنيم
.ما نمي تونيم بر آوردي از زمان مطلق داشته باشيم
ما زمان رو بر اساس رابطه بين رخدادها بر آورد مي کنيم
،و مي تونيم اون رو به اين شکل
با در خواست از موسيقيدانها براي .اجراي موسيقيشون شبيه سازي کنيم
.يک ، دو، سه، چهار
و اونها هم شروع به نواختن مي کنند
.و زمان رو بين خودشون شکل مي دند
يک رابطه زماني
کاملاً از ارتباط بين نوتهايي که اونها مي نوازند ساخته مي شه
يعني واقعه اي که اين آدمها .اون رو خلق مي کنند
.اين همون ماهيت واقعي زمان هست
بنابراين ما مي توانيم ثانيه شمار رو خاموش کنيم
و اصلاً مي تونيم از شرش خلاص بشيم
.ولي دنيا هنوز هم به کارش ادامه ميده
.موسيقي هم مثل قبل همينطور به کارش ادامه مي ده
،اين بينش شگرف "آينشتاين" بود
و اساس تئوري "نسبيت کلي" او اين بود
که زمان با رابطه هاي بين
تغييرات رخدادهاي جهان خلق ميشه
.و نه چيز ديگري
حتي همين امروز هم
برخي هنوز نمي توانند
زمان رابطه اي "البرت آينشتاين" را
.به زمان مطلق "آيزاک نيوتن" ترجيح دهند
ولي ما هر چه در زمينه پيش بيني زمان پيشرفت مي کنيم
بهتر مي توانيم ببينيم که .آينشتاين" درست مي گفته است"
اين ساعت تجربي يون آلومينومي
انستيتوي ملي استاندارد و تکنولوژي
.در "بولدر" کالورادو است
.يعني زمان سنج رسمي امريکا
اين دقيق ترين ساعت دنياست
.که نوسانات اتمهاي سرد شده را اندازه مي گيرد
زمان را در حد
.يک ثانيه در هر 3.7 بيليون سال اندازه مي گيرد
"در سال 2010، مسئولين انستيتوي "بولدر
دو ساعت يوني را با بهترين نوسانات در کنار هم قرار دادند
سپس يکي از آنها را به اندازه 12 اينچ .بالاتر از سطح زمين گذاشتند
ساعت مرتفع تر، از سنکرون خارج شد
.و کمي سريع تر از ساعت ديگر به کار کردن ادامه داد
ساعت مرتفع تر ، با دورتر قرار گرفتن از
حوزه جاذبه زمين
،که سرعت همه چيز را کم مي کند .کمي سريع تر کار مي کند
آينشتاين" پيش بيني چنين رويدادي را"
،در آغاز قرن بيستم داشت
.در حاليکه تازه اين کار را شروع کرده بود
اگر ما جهان را آنگونه که آينشتاين" تصوير کرده است تصور کنيم"
،حيات روي يک جريان سيال متسلسل .جاري نخواهد بود
،يک حرکت ساده مي تواند قطع شود يا از نو شروع شود
،بدون هيچ تعريف منطقي از جلو رفتن يا عقبگرد کردن
.بدون اينکه هيچ آغاز يا پاياني داشته باشد
اين تصويريست که جهان در صورتيکه ما
،به شکل فيزيکي درگير زمان نبوديم .به خود مي گرفت
شان کرول"، فيزيکدان انستيتوي"
.تکنولوژي کليفرنياست
.ما در فضا زندگي مي کنيم
.در اطراف ما فضاي سه بعدي واقع شده
،آنچه که "آينشتاين" دريافت .اين بود که زمان هم يک بُعد ديگريست
،در حقيقت، زمان و فضا در کل يک چيز هستند که موسومند به فضا-زمان
.که چهار بُعديست
اين همان چيزيست که ما در آن زندگي مي کنيم
و همان چيزيست که در آن حرکت مي کنيم و .زندگيمان را در آن ادامه مي دهيم
آينشتاين" اين را هم تشخيص داده بود"
.که جاذبه، يک جلوه اي از انحناي فضا-زمان است
.ما اجرام را در جهان داريم
مثلاً سيارات يا سياهچاله ها
يا اجرام و يا حتي نوعي از انرژي
.که فضا و زمان را به دور خود پيچيده
و اين همان چيزيست که ما .به عنوان جاذبه مي شناسيم
.و واقعاً هم اين فضا-زمان است که تاب بر مي دارد
زمان هم مثل فضاست
،حالا اگر شما نزديک به يک ميدان قوي جاذبه سفر کنيد
جريان زمان را متفاوت از .جريان زمان در فضا حس مي کنيد
.نسبيت زمان، بازتابهاي بسيار عجيبي ايجاد کرد
،مثلاً سريعتر بودن زمان براي فضانوردان
.نسبت به مردم روي زمين
،اما نتيجه گيري "آينشتاين" درباره معماي زمان
.جنبشي حتي چالش برانگيزتر را برانگيخت
ما وقتي به اطراف مي نگريم
مي بينيم که تمامي فضاي پيرامون ما .همينجا و در همين لحظه وجود دارد
آيا اين نشان دهنده آن نيست که همه زمانها
،از گذشته تا حال و آينده همگي با هم وجود دارند؟
آيا ميتواند اينطور باشد که آينده از همين حالا وجود دارد؟
فيزيک مي گويد که تمام لحظات زمان
.در حد يکساني، واقعي هستند
و اين ما را وادار مي کنه بپذيريم که
.همه اينها همزمان با هم وجود دارند
همه در زمان حال وجود دارند .اما اينطور به نظر ما نمي رسه
،لحظات مختلف زمان
.درست مثل نقاط مختلف فضا هستند
.اينجا نيستند
،وجود دارند .اما جاي ديگري هستند
،تنها تفاوت در اين هست که بر عکس فضا
ما نمي تونيم زمان رو طور ديگري به جز
.لحظاتي در پي هم تجربه کنيم
نمي تونيم به لحظه گذشته برگرديم
و نمي تونيم همين حالا با لحظه اي در آينده .ارتباط برقرار کنيم
،اين نوع جابجايي موقت
به نظر مي رسد که مخالف قوانين فيزيک .و تجارب بشر است
آيا اينطور است؟
.شايد اينطور نباشد
اين مرد مدعيست که
جهان پر از مردميست که به زمان کاري ندارند
و زمان به خودي خود .مي تواند تنها در ذهن ما باشد
آيا زمان ضرباهنگي ثابت در پشت صحنه جهان هست؟
يا اينکه چيزيست که مي تونه
از مکاني به مکاني ديگر و فردي به فردي ديگر تغيير کنه؟
ما هر قدر پيرتر مي شيم
به نظر مي رسه که جريان زمان .ما رو تندتر به جلو مي بره
،رابطه ما با زمان .با بالا رفتن سن تغيير مي کنه
مطالعات نشان مي دهند که گذر زمان
.ظاهراً با جذر عمر ، سرعت مي گيرد
پس در 10 سالگي، 1:1 است
و در 20 سالگي 1:1.4 مي شود
و زماني که شما 60 ساله مي شويد 1:2.44 مي شود
.تقريباً 2 ½ سريعتر
همه ما زمان را ثانيه به ثانيه تجربه مي کنيم
.اما به همين شکل احساسش نمي کنيم
"ديويد ايگلمن" از کالج داروشناسي "بيلر"
بيشتر کار خود را
صرف حل معماي .چگونگي درک بشر از زمان کرده است
او دريافت که ادراک ما از زمان
.در حوزه زيستي و رواني ما قرار دارد
،بسياري از مردم .درست پيش از زنگ ساعت بيدار ميشن
چون همينطور که ريتم 24 ساعته بدنشون
،در حال عمل هست
:علائمي در بدنشون به اونها مي گه
وقت بيدار شدنه .و اونها يک دفعه بيدار مي شن
درک زمان در ما ،همچنين مي تواند
،با چيزهايي مثل محروميتهاي حسي
،تحريک بيش از حد
.و تغييرات هشياري ، دگرگون شود
،حالا مثلاً وقتي کسي "ماري وانا" مصرف مي کنه
.گاهي ميگه : واي انگار که من سالهاست اينجا بودم
راستي من چند وقته که اينجا هستم؟
انگار که عبور زمان براشون آهسته ميشه
اما واقعاً مسئله کند شدن زمان نيست
من فکر مي کنم که مسئله عدم تواناييشون .در نفوذ به خاطراتشون هست
يعني همون مولفه اي که .بهشون ميگه کي به اينجا رسيدند
و بدون اين مولفه
اينطور به نظرشون مياد که .مدتهاست که همونجا بوده اند
،اگر تا به حال تصادف کرده باشيد
ممکن هست که اين حس عجيب را تجربه کرده باشيد
،که گويي تمامي رويداد .به صورت کند اتفاق افتاده است
،اما برعکسِ مبهم بودنِ حالت تخدير
.شما همه جزئيات را کاملاً شفاف مي بينيد
.اين مثال ديگري از پيچش زمان در حافظه است
اتفاقي که در يک رويداد شديد مي افته اين هست که
شما يک مرکز کنترل اورژانسي در مغز داريد
که به کار مي افته
خاطرات متراکم رو در طول حادثه به خواب مي بره
،براي همين .به نظر مي رسه که زمان طولاني گذشته
در هر لحظه
مغز، مقدار عظيمي از اطلاعات را
.هماهنگ و پردازش مي کند
،رفتارهاي ساده در واقع معجزات کوچکي
.از سرعت و قدرت مغز هستند
،وقتي شما بشکن مي زنيد .به نظر مي رسه که همه چيز همزمان هست
،به نظر مي رسه که شکل و صداي بشکن
.همزمان اتفاق مي افته
اما در حقيقت...اتفاقي که مي افته اين هست که
سيستم شنوايي شما قادر به دريافت اطلاعاتي که
از گوشهاي شما دريافت ميشه هست و اون رو بلافاصله پردازش مي کنه
در حاليکه سيستم بينايي شما .بسيار آهسته تر از اون عمل مي کنه
يعني مغز شما صدا رو مي شنوه
و بعد مي بينه
،و به يک شکلي، هر دوي اونها رو مي گيره
به هم وصلش مي کنه و
يک داستان مي سازه... که ميگه همه اينها همزمان بوده
حتي با وجود اينکه سيگنالها هم
.در زمانهاي متفاوتي به مغز مي رسند
همه اين ماجرا واقعاً از دل زمان بيرون مياد
.اما به نظر ما اينطور نمي رسه
بلکه اينطور به نظر مياد که .همه چيز همزمان با هم اتفاق افتاده
تنها چند ميليونيم ثانيه طول مي کشد
تا مغز شما اطلاعات را کنار هم بگذارد
.و آن را به خود آگاه شما ارسال کند
و اين به معناي آنست که همه ما .در حد بسيار اندکي، در گذشته زندگي مي کنيم
اين تاخير زمان ،مبادله ايست که مغز ما
،براي در اختيار گذاشتن بهترين صورت ممکن .از يک رويداد به ما ارائه مي کند
،اما وقتي مغز ،داستان را به درستي درک نمي کند
مي تواند رابطه شما را با زمان تغيير دهد
و زمان شخصي شما با ديگران متفاوت مي شود
.و اين موضوع مي تواند عواقب بسيار بدي داشته باشد
روزنامه هاي پزشکي، درباره يک مورد عجيب
.از مردي که در حال رانندگي بود نوشتند
،او حس مي کرد درختان و ساختمانهاي دو طرف جاده
با سرعت در حال عبورند
در حاليکه او با سرعت 200 مايل در ساعت .مشغول رانندگي بود
سرعت گاز را کم کرد
.اما عبور پر سرعت تصاوير، همچنان ادامه داشت
.اين مرد، دنيا را در حال شتاب گرفتن درک مي کرد
.او بود که سرعتش کند شده بود
.او با سرعت کم حرف مي زد و راه مي رفت
.رابطه اش را با زمان از دست داده بود
معلوم شد که او بيماري زمان در او
.به دليل وجود يک تومور مغزي ايجاد شده
،زمان هر چه که هست .عميقاً در درون ما ريشه دوانده
،همگي ما ساعتهايي هستيم .با زمانهاي دروني خود
ديويد ايگلمن" دريافت"
که حتي اندکي دور شدن از جريان زمان
.مي تواند سبب بروز بيماري جدي ذهني شود
من فکر مي کنم که اسکيزوفرنيا(شيزوفرني) ميتونه اساساً
.يک جابجايي در درک زمان باشه
فرض کنيد که يک کمبودي در درک زمان براي شما پيش بياد
به طوريکه شما نفهميد عملکرد خودِ شما
.قبل يا بعد از پيامدهاي حسي مي رسه
اتفاقي که مي افتد اين خواهد بود که
.شما دچار يک درک چند پاره مي شيد
و نمي تونيد تشخيص بديد که چه کاري رو انجام داديد
.و چه کاري رو انجام نداديد
براي نشان دادن اينکه زمان ما ،چقدر مي تواند انعطاف داشته باشد
ديويد" دست به آزمايشي زد"
،که شکل هوشمندانه اي .درک زمان را به آزمايش گذاشت
فرض کنيد که من از شما بخواهم يک دکمه رو فشار بديد
.که يک چراغ رو براي شما روشن کنه
حالا من يک تاخير بسيار اندک رو اعمال مي کنم
و وقتي که شما دکمه رو فشار مي ديد، نور
.مثلاً يک دهم ثانيه ديرتر ظاهر ميشه
مغز شما به اين تاخير عادت مي کنه
و درکش اينطور ميشه که وقتي عمل آغاز ميشه
بازتاب اين عمل يک کمي .ديرتر از مقدار مورد انتظار خواهد بود
پس سعي مي کنه خودش رو با اون هماهنگ کنه
.و براي شما همزمان به نظر مي رسه
حالا اگر من تاخير رو برطرف کنم
و شما دکمه رو فشار بديد و نور بلافاصله ظاهر بشه
شما فکر مي کنيد که
نور پيش از اينکه شما دکمه رو فشار بديد ظاهر شده
اين دقيقاً همان اتفاقيست که .در "اسکيتزو فرنيا" (شيزوفرنيا) مي افته
.کسي يک کاري رو انجام مي ده و ميگه: من نبودم
من احساس نمي کنم هموني هستم که .باعث اين اتفاق شده
.زمان از شخصي به شخصي ديگر، متفاوت است
و خاصيت اِلاستيک زمان موضوعي
باعث شد تا "ديويد" به صرافت آن بيفتد .که آيا زمان امري حقيقيست يا نه
من فکر مي کنم که زمان ميتونه
.چموش ترين فيلتر ذهني ما باشه
و وقتي که ما شروع به تلاش براي دست يافتن به عمق آن مي کنيم
و سعي مي کنيم واقعاً بفهميم
،زمان چطور به وسيله مغز خلق ميشه
بايد برگرديم به فيزيک
.و همه معادلات رو به هم بريزيم
آيا اين امکان وجود دارد که فاکتورهاي انساني را محو کنيم
و زمان را کاملاً
از توصيف فيزيکي هستي بيرون بکشيم؟
.اين مرد مي گويد: بله
او معادلات "آينشتاين" را به هم ريخت
و به اين نتيجه رسيد که زمان .ممکن است اصلاً وجود نداشته باشد
،ادعاي اينکه: " زمان يک توهم است
شايد به نظر افراطي برسه
اما انکار زمان، ايده اي قديميست
."آنهم به قدمتي 2500 ساله
،در سال 500 پيش از ميلاد ،"پارمنيدس" فيلسوف
.مدعي شد که "جنبش" وجود ندارد
زيرا براي اينکه يک شئ ،قادر به طي کردن فاصله اي باشد
لازم است که
کسري از گامهاي بي نهايت را طي کند
تا بتواند از نقطه اي به نقطه اي ديگر برسد
.و هيچکس قادر به برداشتن گامهايي بينهايت نيست
،و چنانچه جنبش وجود نداشته باشد .تغيير هم ممکن نيست
.بنابراين، زمان يک توهم است
هيچکس واقعاً نمي دانست که .اين موضوع چگونه قابل درک است
.قطعاً جنبش وجود دارد
،همه چيز تغيير مي کند و زمان هم مي گذرد درست است؟
.شايد اينطور نباشد
،در دهکده اي باستاني در انگلستان
اين مرد معتقد است که قوانين فيزيک کوانتوم ثابت مي کنند که
.پارمنيديس درست مي گفته است
.نام او "جولين باربر" است
از چند دهه پيش او با احتياط .يک موضوع رياضي را پيش کشيد
،درباره اينکه جهان نيازي به زمان ندارد
،که موضوعي کاملاً غريب به نظر مي رسد .چرا که محصور در گذشته است
ما اينجا در يک دهکده و خياباني بسيار قديمي ايستاده ايم
،و پشت سر من هم .خانه من قرار گرفته که ساخت 1659 است
نيوتن در اون زمان، 17 ساله بود
و با جديت کارش رو درباره .زمان و جنبش شروع کرده بود
،اگر زمان وجود ندارد
پس همه اينها به چه معناست؟
،از نظر "جولين"، همه آنچه که ما مي بينيم .يک کاوش باستانشناسانه است
،همه چيز اول وجود دارد
.و سپس زمان، از آن حاصل مي شود
او معتقد است که اين کليساي 1000 ساله
،و اين نقاشيهاي ديواري قرن چهاردهم
ثابت مي کنند که کليت زمان .در برشهايي از فضا وجود دارد
گذشته ما فقط يک دنياي ديگر است
.يا اينکه فقط يک پيکر بندي ديگري از جهان است
.يک زمان حال ديگريست
.و اين دقيقاً خود واقعيت است
.لحظه" در "زمان" وجود نداره" .اين "زمان" هست که در "لحظه" وجود داره
،ديدگاه افراطي "جوليَن" درباره زمان
،از بطن معادله "ويلر- دويت" به دست آمده است
،معادله اي رياضي متعلق به دهه 1960
که در راستاي آشتي دادن نسبيت "آينشتاين" با
.مکانيک کوانتوم بود
،در حال انجام اين معادله اتفاق غريبي روي مي دهد
شما با معادله اي روبرو هستيد که در آن هيچ وجود ندارد "Time" اختصاري به عنوان زمان "T" علامت
،از آنجا که اين موضوع ،مخالف واقعيت قابل مشاهده است
اغلب ، اين معادله را اثبات ديگري بر
عدم همراستايي فيزيک کوانتوم و فرضيه نسبيت
.قلمداد کرده اند
.اما از نظر "جوليَن"، اين يک راه نجات بود
.هيچ تاريخ ويژه اي در مکانيک کوانتوم وجود نداره
و اگر شواهد تلاش
براي ترکيب مکانيک کوانتوم
،با فرضيه نسبيت "آينشتاين" درست باشه
.پس اصلاً زمان وجود نداره
،پس در عمق واقعيت
.زمان وجود ندارد
آنچه مهم است، آنست که چگونه اشياء
.در قاب متوقف شده فضا، به هم مربوطند
ديدگاه من از جهان
مثل يک مجموعه عظيم از عکس است
.که بي نهايت دقيق در کنار هم چيده شده اند
.هيچ ارتباطي هم با هم ندارند
دنياي اونها جداست
.اما هر کدام از اين دنياها بسيار غنيست
به طوريکه بخشي از اين دنيا
.عکسهايي در دل عکسهايي ديگر هست
.اين واقعاً همان تصوير زندگي ماست
.مغز ما اين لحظات فريز شده را به هم متصل مي کند
.و آنها را در مغز ما اجرا ميسازد
به همان روشي که عکاسان هم
در روش 24 فريم در ثانيه عمل مي کنند
.و تصوير مقابل شما را در نظر شما متحرک مي کنند
.اما چيزي در واقع حرکت نمي کند
،آنچه که ما به نام "زمان" مي شناسيم .يک توهم است
،در يک مفهوم عميق تر
،جهان ،اين جهان کوانتومي
.ساکن است
.هيچ چيزي در تغيير نيست
،"و طبق قول "جوليَن
،همه اين تصاوير برداشته شده از جهان
.همزمان با هم وجود دارند
اگر من بگم که ديروز براي من ديگر وجود نداره
مثل اين هست که بگيم .شماره 13 نشان دهنده اين هست که 11 مُرده
.رياضيات، اين رو مسخره مي دونه
اين لحظه بسيار زنده هست
اما به نوعي ،وقتي که شما
،اون رو به رياضيات بر مي گردونيد
.ابدي هم هست
"شايد ديدگاه "جوليَن باربر درباره زمان افراطي به نظر برسه
،اما در جامعه فيزيک کاملاً جدي گرفته مي شه
که البته به اين معنا نيست .که همه هم با او موافق باشند
،"دوست نزديک "جوليَن لي اسمولين" نيز"
.يکي از بزرگترين متقدان اوست
.زمان يک توهم نيست
.زمان يک ساختار نيست
.زمان يک برآيند نيست
.زمان يک واقعيته
،نظريه توهم بودن زمان
موجب به وجود آمدن يک جنگ داخلي .در دنياي فيزيک شده
.جنگي که دوست را مقابل دوست قرار مي ده
آيا زمان يک توهميست که ما ايجاد مي کنيم تا جهان رو بفهميم؟
:عصب شناسان و فيزيکدانان مي گويند .ممکنه
اما دسته ديگر هم مي گن که ما نمي تونيم
،آنچه رو که حس و مشاهده ما به ما ميگه .نديده بگيريم
.حسي که به ما ميگه: زمان واقعاً وجود داره
،در اين ديدگاه
ما جهان را به عنوان جرياني از لحظات تجربه مي کنيم
.زيرا اين روش طبيعت است
عبور زمان، يک حقيقت ابتداييست
.و در واقع، شايد تنها حقيقت جهان باشد
تيم مادلين"، فيلسوف فيزيک"
.در دانشگاه راتگرز است
،ايده اي که ميگه زمان واقعاً يک توهم هست
بيان مي کنه که واقعاً مهم نيست
که من مرتب پيرتر مي شم
و نگران اين هستم که مرگ من هر روز
.يک روز به من نزديکتر شده
بلکه موضوع اين هست که .من نمي تونم باورش کنم
هر قدر هم سعي مي کنم .اما نمي تونم باورش کنم
.و در دنيايي که من در اون زندگي مي کنم جا نميگيره
"براي "تيم
.عقل حکم مي کند که زمان وجود داشته باشد
اما چرا بعضي از فيزيکدانها منکر آن هستند؟
نظر "تيم" اين است که اين بازي خطرناک از آن کسانيست که
.با رياضيات سروکار دارند
،همه محاسبات ما در فيزيک از جنس رياضيات هست
.و فرضيات رياضي هم، زمان ندارند
.فرضيات رياضي، تغيير نمي کنند
بنابراين وقتي شما بيش از حد ،با اعداد سروکار داشته باشيد
،و اين شماره ها هم هيچ تغييري نکنند
و شما هم از همين موضوع ،براي معرفي جهان استفاده کنيد
ممکنه به سختي قبول کنيد که
.جهان واقعاً در تغيير هست
به نظر مياد که بعضيها معتقد به اين هستند که
جهان يک کاربرد رياضي داره
.که اونها هم بهش عادت دارند
و اين موضوع به اونها اجازه مي ده
تا با موج رياضيات بروند
.و دورنماي فيزيکي دنيا رو از دست بدهند
جوليَن باربر" معتقد هست که"
فضا تنها چيزيست که وجود دارد .و زمان هم يک توهم است
:تيم" هم مي گويد" .جوليَن" کاملاً در اشتباه است"
،ما به زمان احتياج داريم .اما به فضا نيازي نداريم
فضا عنصري اساسي نيست
.اما زمان اساسيست
ما نياز به چيزي بيش از زمان نداريم
.و نمي تونيد بر عکسش رو تصور کنيد
در اينصورت ناچار مي شيد از فضا شروع کنيد .و به زمان برسيد
.زمان در پايين ترين سطح واقع شده
من فکر مي کنم اين همان چيزيست که حتي فيزيک هم ثابتش کرده
.حتي اگر توجه زيادي هم بهش نداشته باشيم
آيا فضا اول بوده
يا اينکه زمان اول بوده؟
،اين مبحث
:به کشف تولد جهان باز مي گردد
.بيگ بنگ
فيزيکدانها معتقدند که .بيگ بنگ، فضا را به وجود آورده است
آنها معتقد به اين نيستند که .زمان را هم به وجود آورده باشد
بسياري از متخصصان در فيزيک و فلسفه هستند
که فکر مي کنند زمان يک توهمه
و حقيقت در
،عميق ترين سطح خودش، بي زمان است
.يعني خارج از مقوله زمان هست
.اما من اين رو قبول ندارم
قبلاً قبول مي کردم
اما حالا معتقدم که
.زمان حقيقتاً يک واقعيته
لي اسمولين" معتقد است که"
.زمان قديمي تر از جهان است
و پيش از بيگ بنگ هم وجود داشته
.و بعد از پايان جهان نيز وجود خواهد داشت
و معتقد است که مي تواند آن را
با توجه به رفتار ذرات نور
.از راه دور، ثابت کرد
يکي از قوانين فيزک مي گويد که
نور با سرعتي معادل 186.282 مايل در ثانيه .در حرکت است
،اگر زمان يک توهم باشد
پس اين موضوع در همه جاي جهان صادق خواهد بود
.مهم نيست کجا باشد
،اما اگر زمان واقعي باشد
اين امکان هست که قوانين فيزيک
.با بالا رفتن عمر جهان، تغيير کنند
،اگر يک قانون ابتدايي فيزيک همچون سرعت نور
،در قديمي ترين بخش جهان صدق نکند
ما خواهيم دانست که فيزيک
.حاصل تولد جهان است
.پس زمان نمي تواند يک توهم باشد
بايد يک آزمايشاتي
.با نگاهي حساس تر انجام بگيره
،چون شايد سرعت نور .اصلاً يک پديده جهاني نباشه
.و چنين تجربياتي هم تا به حال گرفته
"تلسکوپ فضايي "فِرمي
.يکي از اين تجارب است
.فِرمي" تشعشعات گاما را ضبط مي کند"
انفجارات غريب انرژي را
.در دورترين نقاط کيهان
اين انفجارات، شانس بررسي قوانين فيزيک را
.در 13 بيليون سال پيش، به ما مي دهد
،تصور کنيد که دو فوتون از يک تشعشع انفجاري گاما
.به 10 بيليون سال نوري دورتر پرتاب شوند
در حاليکه يکي از فوتونها .با انرژي بيشتري از ديگري، آزاد شده است
،در قسمتي از کيهان که ما در آن هستيم
.هر دو فوتون با سرعتي دقيقاً يکسان در سفرند
اما اگر قوانين فيزيک
،در نقاط ديگر کيهان متفاوت باشد
لي" معتقد است که فوتون پرانرژي تر"
.بايد عقب بماند
اينطور خواهد شد که
،بعد از 10 بيليون سال
يکي از اين دو، يک يا دو ثانيه جلوتر مي افته
.و همين يکي دو ثانيه براي کشف شدن کافيست
حتي با وجود اينکه يک ثانيه ،در طول 10 بيليون سال هم بوده باشه
.ما به هر حال مي تونيم متوجهش بشيم
داده هاي "فِرمي" درباره تشعشعات گاما
.ظرف همين چند سال آينده به دست خواهند آمد
لي" ممکن است به زودي" قادر به اثبات اين باشد که
،زمان حال " در 13 بيليون سال پيش"
حقيقتاً، متفاوت از "زمان حال امروز" ماست
.بنابراين، زمان بايد حقيقت داشته باشد
اثبات اينکه قوانين فيزيک ،در طول زمان تغيير مي کنند يا نه
مذاکراتي را در پي خواهد داشت مبني بر اينکه
آيا "زمان" يک عنصر حقيقست ، يا يک توهم؟
:اما همچنان يک سوال بزرگ بي جواب خواهد ماند
چرا زمان وجود داره؟
.از نظر تئوري، فيزيک نيازي به زمان ندارد
.با اينحال ما حس ميکنيم که با آن درگيريم
،اگر زمان زاده ذهن ما نباشد
پس از کجا آمده؟
.شان کَرول" معتقد است که پاسخ را يافته است"
اما اجراي آن، نيازمند يک دوقلوي شيطان
.با "زمان" معکوس خواهد بود
،تئوريها، در محدوده عملکرد زمان هستند
.چه در هستي و چه در ذهن ما
اما به ندرت مي شه :با فيزيکداني برخورد کرد که بپرسه
"چرا زمان وجود دارد؟"
اگر "زمان" پديده اي نيست که ،ما انسانها اون رو اختراع کرده باشيم
پس از کجا اومده؟
.شان کَرول" معتقد است که او جواب آن را مي داند"
شان" يک فيزيکدان تئوريک"
.در انستيتوي تکنولوژي کليفرنياست
.زمان ، عنصري حقيقيست
ما هر روز از اون استفاده مي کنيم و .شواهدش هم در اطراف ما هست
،اما به عنوان يک دانشمند
،هر چه بيشتر درباره چيستي زمان فکر کنيم
.بيشتر اسرار آميز ميشه
:شان" اين ايده معمولي را که ميگويد"
،زمان از گذشته به آينده در گذر است .قبول دارد
.مثل يک فلش
اما چرا زمان بايد جهت داشته باشد؟
شان" معتقد است که پاسخ اين سوال وابسته به"
."مفهوميست به نام "اينتروپي
،آنچه که به زمان ويژگي مي بخشه يکي از قوانين فيزيک هست
.يعني دومين قانون ترموديناميک
:قانون دوم مي گويد
،هر چه زمان جلو مي رود .اينتروپي افزايش ميابد
اينتروپي، مفهوميست که .تعيين کننده بي نظمي اشياست
و اينکه چقدر بي نظمي و به هم ريختگي .در کيهان وجود داره
،بنابراين اگر به گذشته
،و به ابتداي شکل گيري کيهان برگرديد
.همه چيز رو بسيار منظم خواهيد ديد
درست شبيه به ظرافت نظم اين مجموعه
.توپهاي بيليارد بوده
،اما وقتي زمان شروع شده ،درست مثل وقتي که ما بيليارد بازي مي کنيم
...اولين کاري که انجام مي ديم
.بالا بردن بي نظمي در جهان هست
،و هر چه زمان بيشتر در حفره جهان فرو مي رود
.بي نظمي يا همان اينتروپي، بالا مي ره
،از زمان تولد انفجاري جهان
،بالا رفتن اينتروپي
...دليل تفاوت گذشته و آينده بوده است
...چرا عقربه زمان وجود دارد...
...چرا ما گذشته را به خاطر داريم
...چرا ما پير مي شويم
چرا تکامل به اين شکل رخ مي دهد؟
.همه اينها به دليل بالا رفتن اينتروپي هستند
پس معما کجاست؟ اينتروپي بالا ميره و زمان به حرکت در مياد
اما جالب اينجاست که
در قوانين بنيادين فيزيک
،که در همه اشياء محيط اطراف ما وجود داره
.هيچ تفاوتي بين گذشته و آينده قائل نيست
،"اين قوانين از "آيزاک نيوتن
البرت آينشتاين" به ما رسيده" و حتي در مکانيک کوانتوم هم
شما هيچ اختلافي
.بين جهت زمان با زمان ديگري نمي بينيد
پس اگر شما يک سيستم بسيار ساده فيزيک
،مثل همين دو توپ بيليار رو در نظر بگيريد
...وقتي شما به يکي از اونها ضربه بزنيد
هيچ فرقي بين...
.يک جهت زمان با جهت ديگر اون وجود ندارد
.شما مي تونيد اين فيلم رو برگردونيد
.مي بينيد که کاملاً معمولي خواهد بود
تفاوت فقط وقتي به وجود مياد، که قضيه در سيستم ميکروسکوپي خيلي پيچيده بشه
و اون زمان هست که مي بينيد .يک اختلافي بين گذشته و آينده هست
،وقتي که ما توپهاي زيادي روي ميز بيليارد داريم
همه چيز در يک جهت زمان اتفاق مي افته
.و نه در جهت ديگه
وقتي هم که آدمهاي سالن بيليارد .کنترل خودشون رو از دست مي دهند، همينطور ميشه
،پس ما حالا صدا
.شيشه شکسته و قطره هاي خون رو در اين روند داريم
همه اينها جرياناتي هستند که
.اينتروپي(بي نظمي) جهان رو بالا مي برند
همه اين روند افزايش انرژي هم
.جهت زمان را مشخص مي کنه
سوال اين هست که
چرا اصلاً اينتروپي از همان ابتدا پايين بوده؟
.ظاهراً جهان ما از اعتدال خارج شده
،در آينده بسيار بسيار دور
.بسيار بسيار بي نظم خواهد بود
،در حاليکه در گذشته بسيار بسيار دور .بسيار منظم بوده
،به عنوان يک فيزيکدان، اين شيوه بي نظمي .واقعاً ما رو آزار مي ده
شان" به دنبال يک توضيح"
براي اين زمان نا متعادل بود
.و آن را هم در تئوري چند جهاني پيدا کرد
،بر اساس اين تئوري ،جهاني که ما شاهد آن هستيم
.يکي از بي نهايت جهانهاي ديگر است
شما يک جهان مادر رو تصور کنيد
،که اين جهان مادر
.مي تونه بچه جهانهاي ديگري رو توليد کنه
يک کمي نوسان کوانتومي
مي تونه يک حباب ايجاد کنه که اولش کوچيکه اما بعد بزرگ ميشه
و با اينتروپي پاييني شروع مي کنه اما بعد اينتروپي اون زياد ميشه
.درست مثل همون کاري که جهان خود ما انجام ميده
،بنابراين ،يک جهان مادر
.جهاني مثل جهان ما را ميزايد
،جهاني که جهت زمان در آن .رو به جلو دارد
،اما براي حفظ تعادل
اين جهان مادر ناچار است ،يک قرينه ديگري از همين جهان را نيز توليد کند
.که در آن جهان ،"زمان" رو به عقبگرد است
يعني اينکه ،در يک بُعد ديگر
.جهان ما يک دوقلوي اهريمني داره
.هر حباب، جهان خودش رو داره با جهت زمان خودش
در درون هر حباب هم ،"زمان" به نظر درست مي رسه
،اما وقتي شما حبابهاي مختلفي رو با هم مقايسه کنيد
.جهت "زمان" اونها در سوي مخالف هم خواهد بود
"تئوري چند جهاني "شان
،از زمان معرفي شدن به جهان .توجه بسياري را به خود جلب نموده است
اما آيا ثابت شده است که مي تواند نتيجه نهايي
در معماي زمان باشد؟
البته ، بخشي از روند هر جرياني در فيزيک :هميشه ميگه
اگر درست باشه چي؟ اگر غلط باشه چطور؟
:و بعضي وقتها، وقتي شما ميگيد ...اگر
:متوجه مي شيد که برداشتن چنين جهشي
.واقعاً کمک بزرگي در حل همه مشکلاتيست که داريم
،درحاليکه در شرايطي ديگر .مي تونه کاملاً شما رو دچار سردرگمي بکنه
،مکانيک کوانتوم و تئوري چند جهاني
راههاي جالبي رو به ما .در حلقه معماي زمان ارائه ميکنه
اگر تئوري ريسمان رو هم به اين ملقمه اضافه کنيم چه اتفاقي مي افته؟
."عجايبي واقعاً جدي"
،معماي زمان :ميتونه نتيجه گيريهاي محتمل بسياري داشته باشه
زمان يک قطعيته؟ يا عنصري وابسته است؟
آيا يک توهمه؟
يا اينکه محصول واقعي اينتروپيست؟
.البته يک احتمال ديگر هم وجود داره
ايده اي که جمع بندي ما رو درباره
.ديروز، امروز و فردا به چالش مي کشه
.از نظر ما، زمان از چپ به راست ميره
اما اگر از بالا به پايين هم بره چي؟
،اگر زمان هم مثل فضا بيش از يک بُعد داشته باشه چطور؟
.يک بُعد پنهان، که ما نميتونيم ببينيم
،"استيو واينستين" ،دانشمند انستيتوي پريميتر
.معتقد است که اين موضوع مي تواند درست باشد
و همچنين ممکن است که بتواند :معماي بزرگ ديگري را نيز حل کند
.معماي، کوانتوم مبهم
استيو" يک فيزيکدان ، فيلسوف"
.و موسيقيداني حرفه ايست
ديدگاه او از زمان، نشات گرفته از
يکي از محکم ترين ايده هاي :برگرفته از رياضيات است
.تئوري ريسمان
تئوري ريسمان مي گويد که
فضا داراي بعدهايي .بيش از سه بُعد قابل مشاهده ما مي باشد
اين موضوع باعث شد تا او به اين فکر بيفتد که
.شايد ايده مشابهي درباره زمان هم وجود داشته باشد
با خودم فکر کردم که
چرا ما به راحتي ، فضا را چند بُعدي مي دانيم
اما زمان را نه؟
و آيا دليل خوبي مي تونه براي اون وجود داشته باشه يا نه؟
.اين فقط يک نوع کنجکاوي بود
.استيو" دست به کار شد"
.زمان همواره به عنوان يک خط در نظر گرفته شده است
.به عنوان يک عنصر تک بُعدي
،اما اگر زمان دو بُعد داشته باشد ديگر يک خط نيست
.بلکه يک شکل است
،اگر شما به اين سيم گيتار از دور نگاه کنيد
.به نظر مي رسه که يک شئ تک بُعديست
.مثل يک خط به نظر مي رسه
،اما اگر از جلو نگاه کنيد
مي تونيد ببينيد که بُعد ديگري هم داره
.که مربوط به محيط مُدور سيم ميشه
.مثل يک سيلندر
دنياي ما سه بُعدي به نظر ميرسه
درست به همان صورتي که ،اين سيم از دور
.تک بعدي به نظر مي رسه
،"طبق نظر "استيو ،اگر زمان داراي بُعد ديگري باشد
،پس اجزاي بنيادين آن همچون الکترونها و فوتونها
.به زمان آلوده اند
بنابراين، روش عادي توصيف يک شئ
بايد درباره موقعيتش
.در هر لحظه از زمان باشه
،پس، هر جزء يا هر پيک ،ميتونه اينجا باشه
.يا اينجا، يا اينجا، يا اينجا و يا اينجا باشه
،حالا اگر من بخوام اون رو تصوير کنم
،و زمان رو به صورت عمودي در نظر بگيرم
.ميتونم اون رو روي کاغذ بکشم
و اگر ما يُک بعد اضافه داشته باشيم
ممکنه اين بُعد زمان رو
به صورت عمودي روي گردن گيتار
.در اين جهت ببينيم
اين اجزا مي تونند
اينجا باشند
يا اينجا .و يا حتي اينجا باشن
،به عبارت ديگر
تئوري کوانتوم به ما مي گويد که ،اجزاي ذراه اي
مکان معيني در فضا ندارند
و ما تنها مي توانيم حدس بزنيم .که ممکن است کجا باشند
.اما "استيو" معتقد است که مکان آنها مشخص است
اما اين مکان
،در بُعد ديگري از زمان، منتشر شده
.که ما نمي توانيم به آن دسترسي داشته باشيم
،اگر اين موضوع درست باشد .انقلابي در فيزيک ايجاد خواهد کرد
.و اين دنياي تيره کوانتومي ناگهان متمرکز ميگردد
،اما متاسفانه
،اثبات دو بعدي بودن زمان
.تقريباً غير ممکن است
،و به يک دليل اين موضوع قابل درک نيست
.حتي براي فيزيکدانهاي ديگر
رياضياتي که قادر به توصيف دنيايي
.با دو بُعد زماني باشد، بسيار مشکل است
،و در فضاي 9 بعدي تئوري ريسمان
.باعث ميشود مغز انسان منفجر شود
.درک اين موضوع بسيار چالش برانگيز است
دشوارترين مسئله ايست که .من تا به حال روي اون کار کرده ام
و فکر ميکنم به همين دليل هم هست که .اغلب کسي دوست نداره روي اون کار کنه
:خيلي دشواره که بشه با چنين شرايطي بگيم که
زمان اضافه يعني چي؟
،با اينحال
.استيو" معتقد است که ارزشش را دارد"
.چند زماني، يک راه هست
.و احتمالاً راه اشتباهي هم هست .اما راهيست متفاوت
راهي به شدت متفاوت
.از ادراک دنياي فيزيکي
،فيزيکدانهايي که در حال حل معماي زمان هستند
.نگاههايي بسيار متفاوت به جهان دارند
:اما همگي درباره يک موضوع متفقند
،ما هرگز قادر به حل هيچ معمايي نخواهيم بود
.اگر دست به تحقيق نزنيم
،بايد واقعاً سخت کار کرد
بايد هم آماده شکستهاي پي در پي بود
.و همينطور آماده ارتکاب اشتباههايي پي در پي
اما من فکر مي کنم که اين آگاهي
.در تمامي جامعه علمي صادق هست
و ما بايد هر ايده اشتباه و احمقانه اي رو
،پيش از رسيدن به ايده درست .آزمايش کنيم
،زمان ممکن است يک واقعيت باشه
.و يا ممکن است يک توهم باشه
اما از ديدگاه ما
،گذشته براي ابد رفته است
.و آينده هنوز در انتظار رقم خوردن
،ما چه بتونيم و چه نتونيم اين موضوع رو کشف کنيم
وجوهي فيزيکي از زمان هستند که
ما قادر به دسترسي به اونها در تجارب خودمون نيستيم
.دوره بي پايان زندگي و مرگ، تغيير نمي کند
،تابستانهاي طلايي کودکي من
.براي هميشه رفته اند
...اما .تابستانهاي تازه اي در راهند
تابستانهايي آبستن اتفاقاتي تازه .که در کار آمدنند
.:: @bollbolljan_com ::.