فریمن :هیچ چیز
این شروع
و پایان همه ی هستیه
اما این هیچی چیه؟
آیا فضای خالی واقعا خالیه؟
یا توسط نیرو های نامرئی پر شده؟
... نیروهایی که جهان ما رو بوجود آوردن
یا نیروهایی که می تونن همینطور که ما می دونیم دنیا رو نابود کنن.
هیچ چیز چیه؟
فضا - زمان - روشنای زندگی
اسرار کیهان حقایق کرم چاله را آشکار می کنن
♪درون کرم چاله 3*5 ♪ هیچ چیز چیست؟
‏.:: www.bolboljan.net ::.
" تهی "
کتاب آفرینش می گه : تهی مکانی بود
که خدا از اونجا گرته ی (طرح) آسمون ها و زمین رو ریخت
اما حالا دانشمندان باور دیگری دارن
که اون رو " مهبانگ" (بیگ بنگ ) می نامن
اما چطور یه چیزی می تونه از هیچ به وجود بیاد؟
فهمیدن حقیقت نیستی طبیعت
شاید این عمیق ترین و گیج کننده ترین معمایی باشه
که دانش نوین به خودش دیده
این مساله میتونه بگه که جهان از کجا اومده
و اینکه آیا تمام چیزهایی که می دونیم و دل باخته شونیم
می تونه دوباره به هیچ چیز(تهی) برگرده
"در ابتدا زمین بی فُرم بود "
زمانی که شما جوان بودید
آیا هرگز شده بود چشمتون رو ببندید
و شناوری در تاریکی رو تصور کنید
شده بود که " هیچ " مطلق رو تجربه کنید؟
من اینکارو کرده بودم
و همیشه شکست خوردم
مهم نیست چرا
من نمی تونستم از این «خلا» یی که از ضربان قلبم
شروع می شد و تا اندیشه های درون سرم می رسید خلاص بشم
زمانی که تصور می کردم
نمی تونم کاری کنم اما باز هم چیزی رو تصور می کردم,
نه " هیج " رو. (یعنی به هر صورت «هیچی» رو تصور نمی کردم:مترجم)
اِسلاول توریشِو فیزیکدان ناسا
که همیشه خیال هیچ چیز رو در ذهنش داره
که ممکنه هیچ چیز رو ببینه.
توریشِو : شهری که من در آن به دنیا اومدم
زیر آتش پرتاب موشک از بایکنور بود
این یک سکوی پرتاب موشک روسی است
که در واقع تاثیر عمیقی در من گذاشت
فریمن : سالوا راکت ساخته ی خودش رو پرتاب کرد
و آرزو داشت یک روزی سوار یکی از اونا بشه
و به فضای " خالی" اون بیرون بره
اما سرنوشت برنامه ی دیگری داشت
توریشِو : من می خاستم در یک پرواز فضایی باشم
و یک بار در اون زمانها ،در واقع در یک برنامه ی آموزشی
برای شاتل فضایی روسیه در اواخر دهه ی 90 شرکت کردم
درست قبل از این کار، برنامه لغو شد
فریمن : بدون شاتل روسی
اسلاوا بلیت سفر فضایی خودش رو از دست داد
اما به عنوان یک فیزیکدان
اون کشف کرد همون فضایی که آسمان رو پر می کنه
در واقع در همه جای زمین وجود داره
اینجا در پایین فقط یک فضای " خالی " نیست
و برای کشف خواص اساسی فضا
نیازی به راکت میلیارد دلاری نیست
در واقع تمام چیزی که نیاز دارید یه سطل آبه
در واقع این یه آزمایش کاملا ساده هست
کاری که من می کنم اینه که مقداری آب درون سطل می ریزیم
این آزمایش در واقع همون آزمایشی هست که توسط آیزاک نیوتون تصور می شد
هدف اینه که
ببینیم چه اتفاقی می افته زمانی که آبو داخل سطل می چرخونیم
خوب حالا می چرخونیمش. خیلی زیاد
خوب ، پایدار شد
شما می تونید آب داخل سطل که به حالت یکپارچه در اومده رو ببینید
و ببینید بعدش چه اتفاقی می افته
فریمن : آیزاک نیوتون فکر می کرد که آب
باید همراه با چرخش سطل بچرخه
اون هم فقط زمانی که ما در جهت چرخش اسپین زمین حرکت می کنیم اسپین : حرکت چرخشی ذره به دور محور خودش است (مترجم).
اما آب
از همون ابتدای چرخش سطل نچرخید
در آخر؛ اصطحکاکِ دیواره ی داخلی سطل
آب رو به سمت بالا می کِشه
توریشِف : پس می تونید ببینید
که آب به آرومی در داخل سطل به بالا کشیده می شِه
فریمن : اما در ابتدای حرکت چرخشی سطل
آب به همون صورت ثابت باقی مانده بود
نیوتون بر این باور بود که باید چیزی شبیه به چسبدگی آب وجود داشته باشِه
که آب را به جهان اطافش بچسبونه.
اون فکر می کرد که این چسب باید خود فضا باشه
که در همه جا حتی در داخل سطل هم وجود داره
در واقع ما نمی تونیم فرض کنیم که فضا (هیچه)
یه چیزی وجود داره
و این چیز همون چیزیه که حرکت ماده رو تحت تاثیر قرار میده
فریمن : نیوتون نمی تونست توضیح بده
که این تیستی فضا چطور به نحوی چیزی بود
اما آلبرت آنشتاین در سال ۱۹۱۵
همراه با نظریه ی انقلابی نسبیتش
نشان داد که به طور کلی ایده ی نیوتون درست بوده.
فضا یا همان چیزی که او دوباره آن را به صورت فضا - زمان فرموله کرده بود
مانند یک پارچه پیچ و تاب می خورد
که در واقع با ماده در تمام هستی بافته و در هم تنیده شده
فضایی که هر گوشه از هستی ما را پر می کنه
نقش یک بازی تناب کشی ثابت رو داره، با تمام اجزاش (منظور کسانی که در کشیدن طناب شرکت دارن و همین طور خود طناب : مترجم)
که شامل : سیارات - آب داخل سطل - یا پشته ای (تَلّی) از کاغذ می شه
پس اگه فضای خالی \\//هیچی\\// نیست
پس چیه ؟
فراک کلوز فیزیکدان ذراته
اون یا گرفته بود که قدرت فضای خالی
هرگز نباید دست کم گرفته بشه
-سلام اندرو -سلام فرانک
این یه بشکه فلزیه
و شما می تونید اونو با -هیچی- مچاله کنید
درسته ، آره
خوب ما اینجا می خایم از نیروی هیچ استفاده کنیم.
این یه کار زیبا و چشمگیر
من خوبم اینو می زاریمش اینجا خوب؟
فکر کنم باید اینکارو کنیم آره.
آه ها خوب من دیگه چیکار باید بکنم؟
خوب اگه فقط پمپ و برام سوییچ کنی
باشه
[ صدای دستگاه ]
[ صدای فلز ]
واوو!
[ نفس عمیق کشیدن ]
واوو!
نیروی هیچ
ما همه ی هوای داخل این بشکه رو گرفته بودیم
اتمسقر خارج
نیروییکه به بشکه وارد کرده ۱۰ تن بر هر مترمربعه
و این بسیار زیادتر از مقاومت فلزِ
درنتیجه فلز مچاله می شه
پس ما هیچ رو در داخل یه بشکه داریم
و 10 یا 20 تن نیرو رو بیرون داریم
خودشه!
[ انفجار فلز ]
فریمن : در تلاش برای درک
نیروهای پایه ای طبیعت
فرانک کشف کرد که این فضای خالی می تونه به مراتب کارهای بیشتری انجام بده
و باعث انفجار یک چیزه جامد بشه.
اون فکر می کنه که این مسئله در همه چیز دخالت داره
کلوز : در قرن 19 هم
اگر شما همه ی هوای بیرون رو میگرفتید
اونچه که به عنوان خلا میموند واقعا خالی بود
و این مسئله به همین صورت باقی موند
تا زمانی که ما نظریه ی کوانتوم رو کشف کردیم.
و یکی از بزرگترین اسرار زمینه ی نظریه ی کوانتوم
این است که در یک لحظه و یک زمان
شما نمی تونید کاملا مطمعن باشد که چقدر انرژی وجود داره
انرژی می تونه قرض گرفته بشه و یا این که با اطراف تبادل داشته باشه
اونم در مقیاس زمانهای بسیار کوتاه.
بنابراین در تئوری کوانتومی جدید
خلا یک مکان خیلی خشنه
چیزی که من وشما
روز به روز، از این حقیقت آگاه نیستیم.
فریمن : فضای خالی ، کف انرژی متلاتم،
مثل ماگمای فلزِ (ماگما:مذاب:مترجم)
فرانک و همکار فیزیکدان ذراتش
حالا اثباتی دارن که این انرژی
سپر نیرومندی
برای دیدن نیروهای بنیادی هستیه
و نیروهایی مانند دافعه ی الکتریکی که
بین ذرات بارداره، بما میده.
ما تصور می کنیم که الکترون اینجا نشسته
و شاخه های جریان الکتریکی خودش رو در در درون فضا گسترش میده
و من یک الکترون دیگه در اینجا دارم که از اون استفاده می کنم (برای ارتباط الکتریکی:مترجم)
و من نیروی بین این دوتا الکترون رو اندازه می گیرم
و بعد من این دوتا رو به هم نزدیکتر می کنم
و درنتیجه نیروی بین این دو بیشترو بیشتر میشه
اما حالا ما بخاطر تئوری کوانتومی می دونیم
که این الکترون هایی کوچکی که اینجا نشستن
در واقع از هم جدا نیستن
و درواقع توسط خلا کوانتومی احاطه شده
پس در واقع این الکترون در یک پوششِه
و این پوشش تاثیر نیروی الکتریکیش رو کاهش میده
همین مساله برای اون یکی الکترون هم وجود داره
فریمن: فرانک بر این باوره
که تمام تاریخچه ی اندازه گیری نیروی الکتریکی
اشتباهه و اونم به دلیل پوشش الکتریکیه.
اما حالا «زیراتم» کوب هایی
مانند شتابدهنده ی بزرگ حلقوی واقع در ژنو در سوییس
میتونن همه ی داستانو بگن.
در اینجا ذرات زیر اتمی
با سرعت 670 میلیون مایل بر ساعت می چرخن (1078260480 کیلومتر = 670 میلیون مایل : مترجم)
سپس آنها تا حدودی به هم نزدیک می شن
که در نهایت اون پوشش رو سوراخ می کنن
و در نهایت اَبرهای اونا درهمروی میکنن
و ایجاست که جالب میشه
و سپس این ابر در اطراف پخش می شه
در نهایت ما می تونیم تاثیرات الکترون آشکار شده
روی دیگر الکترون رو ببینیم
و این زمانیه که ما می فهمیم که نیرو
بسیار چشمگیرتر از اون چیزیه که ما فکر می کردیم
فریمن:درست مثل یه عینک محافظ
که سپری در برابر نور خطرناک جوشکاریه
فرانک باور داره که فضای خالی، خودش
یک محافظ (عایق) برای جهانه
تا اونو از شدت واقعی نیرو های طبیعت محافظت می کنه
اگر این ممکن بود که پوشش الکترون رو نابود کنین
در واقع تمام اثرات خلا رو نابود کردین
و در واقع شما در همون زمان
نابودی جهان رو میبینید
زیرا همه ی ساختار های موجود
از اتم و مولکول ساخته شدن
و اگه بخاطر تئوری کوانتوم نبود هیچ کدوم به این صورت نبودن.
فریمن: بدون انرژی تخفیف «وزوز» در اطراف خلا؛
نیرو های پایه ای جهانِ طبیعت خارج از کنترل می شه
کل جهان از هم جدا می شه
اما این فقط یه طرف داستانه
از آنجا که این پوشش از تو قفل شده
باید انرژی کافی به عنوان
ماشه ی انفجار، به مراتب مرگبارتر از اون چیزی که تا حالا دیدیم وجود داشته باشه
فضای خالی می تونه یه بشکه ی باروت در حال انتظار برای انفجار باشه
ممکنه تعجب کنید که بهترین نظریه ی ما
دربارهی عملکرد جهان در پایین ترین حد میکروسکوپی، یعنی
نظریه ی مکانیک کوانتوم هست
همچنین می شه پیشبینی کرد که فضای خالی به اندازه کافی انرژی
برای جوشندن جهان و نابودیش داره .
اما چنین کاری نمیکنه.
یه چیزی باید این "هیچ چیز" رو نگهداره.
سوال اینه که.....
چه چیزی ؟
نیل وِینر، فیریکدان نظری
دردانشگاه نیویورک یونیوِرسیتیه
اون درباره ی ذرات زیر اتمی مطالعه می کنه
که با اتم شکن هایی مثل (ال. اچ. سی) در ژنو
یا (تواترون) در شیکاگو آشکار شده و به نمایش در میان
وینر : خوب، فرض کنید شما دو تکه سنگ رو دارید
و تصور کنید که اینا پروتونن
شما اونا رو در جهت های مخالف به هم برخورد می دید
و وقتی که این کارو کردید
شما انرژی کافی به دست میارید
برای پیدایش بخشی از پروتون
که تا به اکنون فکر نمی کردید که
به عنوان بخشی از پروتون وجود داشته باشن
کار من اینه که مطمعن بشم زمانی که
اونها این ذرات رو به هم کوبیدند، چی پیدا کردن.
فریمن : اما برای درک این گلوله ی افشان مانندی
که میبینید از ذرات زیر اتمی خارج می شن
نیل باید جهان رو از راهی که عجیب و غریب به نظر می رسه نگاه کنه
اون باید بلوک های سازنده ی ماده ی جامد
که به هیچ وجه جامد نیست رو ببینه
وینر : در قلمرو کوانتومی، اگه شما ذراتی ایجاد کنید
شما اونا رو به صورتی ساختید که بیشتر شبیه موج می مونن
تا شبیه به ذره باشن.
درست مثل این میمونه که شما یه چشمه ی آب داشته باشید
و وقتی که یک قطره آب تو اون چشمه میندازین
موج هایی از مرکز به سمت بیرونی مرکز حرکت می کنه
در مکانیک کوانتومی زمانی که یه ذره ی منبع دارین
به جای این که یک ذره
در هر مسیری حرکت کنه
شما موج هایی رو دارید که از مرکز گسترش پیدا می کنه.
فریمن : درست مانند موج های بر سطح برکه
موج ذرات خودش رو
در اقیانوس فضا گسترده میده
و این بدین معنیه که در هر نقطه از فضا
ریز موج هایی
از تریلیون ها و تریلیون ها امواج ذرات وجود داره
پس چیزی به عنوان فضای خالی نداریم.
و این انرژی موجود در اقیانوس بزرگ ناهموار هست
که باعث گسترش جهان میشه
زمانیکه شما به گسترش هستی نگاه می کنین
می بینین که کهکشان ، خوشه های کهکشانی همه دارن از هم دور میشن
همه چیز از هم دیگه دور می شه
و معلومه که هستی در حال کُند نیست.
در واقع این خود جهانه که باعث سریع تر شدن این رَویه شده.
جهان در حال شتاب گرفتنه.
تنها راهی که برای توضیح این مسئله داریم اینکه
چیزی شبیه به انرژی چگال وجود داره که
تمام فضا رو در برگرفته.
اگر شما اینو داشته باشید
می تونه علتی باشه بر سرعت بخشیدن به جهان هستی.
فریمن : فیزیکدان ها به اون " انرژی تاریک " می گن
از سرعت انبساط جهان هستی
اونا میتونن اندازه بگیرن که اون (انرژی تاریک )چند درصد از فضای خالی رو شامل می شه.
ولی وقتی اونا دوباره شمارش کردن که
در برابر، چه مقدار از
انرژی فضای خالی از امواج، تمام ذرات جهان رو پر کرده
فهمیدن که یه عدم تطابق متناوب وجود داره.
وقتی شما مقدار انرژی
که باید در فضای خالی از اثرات کوانتومی وجود داشته باشه رو محاسبه می کنید
عددی به دست میارید که 10 تا120 برابر
بزرگتر از اون چیزی هست که درواقع
ما در انبساط و شتاب جهان محاسبه می کنیم.
و این عدد بزرگیه.
فریمن : با نوجه به محاسباتشون
باید انرژی کافی در فضا وجود داشته باشه
تا هستی رو بجوشونه و نابودش کنه.
اما ما هنوز ایجاییم.
نیل و بسیاری از اعضای آکادمیکش فکر می کنن که شاید بدونن
چرا چنین عدم تطابق بزرگی بین تئوری و مشاهده هست.
این می تونه به این خاطر باشه که بیشتر امواج ذرات
میتونند همدیگه رو خنثا کنن.
وینر : خنثا شدن امواج
یک پدیده ی زیبا هست که به راحتی قابل درکِ.
به سادگی می تونید تصور کنیدکه یه موج دارید
که دارای برآمدگی و فرورفتگیه
به همین صورت موج دیگری دارین که برآمدگی و فرورفتگی داره
و شما این دو تا موجو با هم ترکیب می کنین
اگه برآمدگی دو موج با هم باشن
دو موج به هم اضافه می شن
اگه فرو رفتگی دو موج با هم باشن
اونا به صورت منفی به هم اضافه میشن (به دو حالت گفته شده اصطلاحا در هم روی سازنده گفته می شود : مترجم)
اما اگه یه فرو رفتگی و یه برآمدگی رو به روی هم قرار بگیرن
هم دیگه رو خنثا می کنن ومن با هیج چیز باقی مونده سرکار دارم. (به این حالت در هم روی مخرب گفته می شود :مترجم)
و همین پدیده ی در هم روی توضیح می ده که
چگونه امواج خنثا می شن
و توسط ذرات حمل می شن
فریمن : نیل باور داره مجموعه ذراتی که هنوز کشف نشدن
در خارج از این جهان وجود داره
که این امواج ایجاد شده ،
امواجِ هرکدوم از ذراتی که ما می شناسیمس رو خنثا می کنه.
این از ایده ای میاد که بهش "ابر تقارن" می گیم
هر ذره ای یه ذره ی متقارن خودش داره - یک تصویر آینه وار
این واقعیت که جهان من الکترون داره
به این معنیه که من باید بتونم سلکترون هم داشته باشم. (طبق نظریه ی ابر تقارن الکترون همزادی به نام سلکترون دارد:مترجم)
و اگه من کوارک هارو داشته باشم در این صورت "اسکوارک" هم دارم. (کوارک : ذرات سازنده ی پروتون و نوترون : مترجم)
فریمن : و ابر تقارن برابر با نیل نیز باید
اِسنیل باشه.
اگه شما در نیویورکین یه وکیل ، مسئول امور مالی یا بازیگر هستین
ولی من نمی تونم نقش بازی کنم.
فریمن : اما پیدا کردن اِسنیل
یا هرکدوم از ابر تقارن موج دیگر ذرات
کار خسته کننده ایه
وِینر : شما می تونید اونا رو مستقیم
یا غیر مستقیم ببینید
من همه ی انواع روشها برای دیدن ابر تقارن رو دارم.
اما تا به اینجا
این کاریه که به طور پنهانی انجام شده
پس بهر حال دربارهی پیدا کردنش، یا بعضی از ما
در حال پیدا کردن اونیم یا بسیاری از ما میگیم اون اونجا وجود نداره..
فریمن : ال.اچ.سی تاکنون هیچ اثری از ذرات ابر تقارن رو پیدا نکرده
اگه اونا وجود نداشته باشن
دانشمندان در یک مخمصه ی گیج کننده باقی می مونن
که توضیح میده که چرا انرژی توی فضای خالی
هستی ما رو تیکه پاره نکرده.
اما دانشمندان دیگر بر این باورن
که انفجار جهان از هیچ اجتناب ناپذیره.
و اگه امکان پذیر بوده
پس قبلا یک بار رخ داده.
فضای خالی جهان ما رو
مانند اقیانوسی از هیچ چیز پر می کنه.
اما آبهای آرام جهان هستی
ممکنه برای مدت طولانی آروم نباشه.
از دیدگاه یه دانشمند،
ممکنه طوفانی در راه باشه.
مکس تگ مارک کیهانشناس ، در دانشگاه ام.آی .تی
اجازه ندید آرامش ظاهریش شما رو گول بزنه
اون عمیقا در اندیشه هست.
اون چیزی که تو ذهنش میگذره
"هیچ چیزی" فراتر از فضای خالیه.
به نظر می رسه فضا به خودی خود زود هنگام ، دائمی و پایداره
درست مثل این توپ های گلف اینجا.
شما ضربه ای به توپ می زنید
و همیشه به اون نگاه می کنید که به کجا می ره
من چطوری می تونیم واقعنِ واقعا بفهمم که این چیزها پایداره؟
درست شبیه توپ گلف که میتونه نواحی اطراف خودشو به صورت گردو غباری ابر مانند تغییر بده
آیا فضا هم میتونه ناحیه ی اطراف خودشو ...
به چیزی تغییر بده؟
فریمن : فروپاشی سریع فضا ، ممکنه نواحی دیگر رو به حالت های دیگه تغییر بده.
هرچند بعید به نظر می رسه
اما چنین چیزی بی سابقه نیست.
13.7 میلیون سال پیش... (بر اساس آخرین مشاهدات در سال 2013 توسط ماهواره پلانک عمر هستی 13.8 میلیارد می باشد :مترجم)
تمام خواص اساسی جهان منتقل شد و
دماش کاهش پیدا کرد.
که فیزیکدانها بهش "مِهبانگ" میگن.
و از دریچه ی دیدگاه ( ماکس)
چیز "ماهی مانندی" وجود داره. (ماهی مانند : تشبیه شده است :مترجم)
[ خندیدن ]
من وانمود می کنم که یه ماهی هستم
تمام عمرمو تو اقیانوس گذروندم
و من آبو فقط به عنوان یه فضای خالی میشناسم
درست شبیه اون چیزی که الان می دونم.
و بعد یه روز
من می فهمم که این فضای خالی در واقع یک ماده است.
من یه ماهی علاقه مند وکنجکاوم
بنابراین من کشف کردم اعلاوه برآب مایع ، که من در اون هستم
یه فاز جامد --یخ-- و بخار آب وجود داره.
و بعدش من نگران می شم که آیا یک روز
ممکنه آبی که من توشم یخ بزنه و من بمیرم.
و دقیقا به همون صورت وقتی که ما به آسمون نگاه می کنیم
متوجه می شویم که بیش از حد نزدیک به اینه که فریز بشه (یخ ببنده)ا.
و همه ی ما رو بکشه.
فریمن : مَکس فکر می کنه که انفجار بزرگ
آخرین فریز کیهان هستی ما نبوده
و اثباتش رو در علم پیچیده ی
مکانیک کوانتومی می دونه
که تو اون همه چیز ثابت نیست و "هیچ" برای همیشه می تونه اونجا باشه.
مکانیک کوانتومی به ما میگه
که یه ذره هرگز نمی تونه به طور دقیق
در یه موقعیت شناخته شده باشه.
و مکانیک کوانتومی به شما می گه
اینها نه تنها برای ذرات اتمی و کوچک
بلکه برای ذرات بزرگ مثل توپ گلف
هم وجود داره.
که این به معنیه چیزیه که کاملا پایداره.
این جیگیلینگ های کوانتومیِ سر انجام باعث میشه
که اگر من به اندازه ی کافی اینجا ایستاده باشم
توپ گلف یه کمی به طور تصادفی بالا بیاد
و بعد به یه تراز انرژی پایین تر می بره.
فریمن: به تنهایی شانس کمی وجود داره که که توپی که روی گوی پرتاب قرار داره
بتونه از تونل های فضایی و مادی بگزره
و نزدیک زمین بشه
اونم در جایی که انرژیش پایینه.
وقتی که یه جسم میتونه تو فضا تونل بزنه
اون در عمل می تونه در هر جایی
تا زمانی که انرژیش در حال کم شدنه، اینکارو انجام بده.
اون حتا می تونه یک تونل در تین کاپ ایجاد کنه (تین کاپ :گودالی که توب گلف در آن میرود : مترجم)
یه گوال بسیار عالی اونم بدونه هیچ نوسانی.
اما این پدیده می تونه خبر بدی برای جهان باشه.
ما فیزیکدانها نتایج جالب توجه ای پیدا کردیم که خود فضا
میتونه چندین ناحیه ی انرژی داشته باشه.
پایین ، متوسط وبالا.
و ما دلایل خوبی داریم ،بر این باوریم که
که فضای ما در ناحیه ی انرژی بالاتری در جهان اولیه
قرار داشته
که در آن حتا نوع ذراتی که وجود داره
میتونسته متفاوت باشه.
هم اکنون این جهان اولیه که به ما مهبانگ رو داده
بسیار ناپایدار بود به به سرعت
به تراز انرژی پایین تری اومده که ما امروزه در اون ساکنیم
همراه با فضایی صلح آمیز ، بسیار زیبا
و شامل انواع ذراتی هستند که مارو ساختن.
اما ما بررسی کردیم
و به این نتیجه رسیدیم که این تراز انرژی حتا باید پایین تر باشه
چون فضای خالی رو همان طور که می نامیم خالی نیست.
این جرم ، مثل قبل
باز هم باید قادر به فروپاشی . . .
و رفتن به تراز های پایین تر باشه
که در اون انواع ذرات سازنده ی ما امکان وجود داشتن رو ندارن.
و از اونجایی که من از این ذرات ساخته شدم
این بخشی از بدشانسی من خواهد بود.
فریمن : هنگامی که این فروپاشی ناگهانی در انرژی فضای خالی اتفاق می افته
یه انفجار نیستی بزرگ رو با سرعت نور
در تمام جهان منتشر می کنه.
ما هیچ راهی برای دیدن اون نخاهیم داشت.
این مساله اجتناب ناپذیره.
هرچند ،چه بسیار نامشخصه که این مساله آخرین بار کی روی داده.
بعضی چیزایی پایدار تر از چیزای دیگه هست. امیدوارم منظورمو فهمیده باشید.
اتم اورانیوم برای میلیارد ها و میلیارد ها سال خاهد ماند ، در حالی که می گویند
اتم سیزیوم 137
زمانی که از یه راکتور نشت می کنه
می تونه بسیار بیشتر واپاشی بشه
که این مساله ساخت اونو خطرناکتر می کنه.
و بعد این جهانی که درش زندگی می کنیم
همونطور که می دونید تقریبا 14 میلیارد سال عمر داره
اما به این معنی نیست که برای همیشه اینطوری خاهد بود.
فریمن : در سمت محافظه کارانه
مَکس فکر می کنه که جهان ما 20 میلیارد سال دیگه عمر خاهد کرد
اما این در واقع به ابرتقارن بین ذرات موجود
بستگی داره
همان ذراتی که نیل واینر امید به دیدن اونها دره
و البته ال . اچ . سی تاکنون موفق به یافتن اونها نشده.
بدون ابر تقارن برای پایداری فضای خالی
همه چیز می تونه در 1 میلیارد سال پایان پیدا کنه .
در یه چشم بهم زدن کیهانی.
من میخندم به این دلیل که ....
در پایان "زندگی برایان " یکی از
فیلم های مورد علاقم در سبک مونتی پایتون، اونا می گن (مونتی پایتون:نام یک گروه طنز انگلیسی است که کار خود را در سال ۱۹۶۹ آغاز کرد:مترجم)
(با لهجه ی بریتانیایی) :"ما از هیچ اومدیم" و دوباره به هیچ می ریم.
ما چی رو از دست دادیم ؟ هیچ چیزو!
[ خنده ]
هیچ چیز می تونه شروع و پایان جهان باشه
اما راه دیگری هم برای بینش هیچ چیز وجو داره.
جهان می تونه به شکل حباب های پیل پیکر باشه
هیچ چیز ... همان چیز
متناسب بر روی رویه هست.
در درون فقط فضایی بی فایده وجود داره.
هنگامی که شما به برقِ زده شده، از نور ستاره ها در شب نگاه می کنید
درک اینکه اون ستاره ها
چقدر از ما دورن سخته
تریلیون ها و تریلیون ها مایل از "هیچی"ا.
اما این همون راهی نیست که مردم باستان دیدن.
اونها ستاره ها رو فقط نقطه های نورانی می دیدن
که بروی پوسته ی سیاهی که اطراف زمین رو پوشونده بود قرار داشتن.
چیزی به عنوان فضای بیرونی وجود نداشت.
ذوباره برخی از بزرگترین اندیشه ورزها
از این ایده پشتیبانی می کنن
اونم پس از اونکه هزاران سال این مساله به فراموشی سپرده شده بود.
جرارد هوفت جایزه ی نوبل فیزیک در سال 1999 برای
کار بر روی مدل استاندارد ذرات بدست اورد
پایه ی اساسی فیزیک ذرات امروزی.
شما می تونید اونو به عنوان یکی از پادشاهان فیزیک نوین نام ببرید.
اما شما می تونید اونو به عنوان پادشاه هیچ چیز نیز بدونید
خوب ،تقریبا هیچ چیز.
این سنگ خاص سخت، یه آسترویدِ که (آستروید: سیارک :مترجم)
در فاصله ی 100 میلیون مایل از زمین شناور هست. (100مایل = 0.00254 متر :مترجم)
انجمن بین المللی
تصمیم گرفت که اسم این سنگ رو "هوفت ۹۴۹۱"نام گذاری کنه
البته این باعث خوشحالیم بودکه چنین افتخاری نصیبم شده
اما یه چیز کوچک،منو آزار میده
و اون این بود که اونا تلفظ نام خانوادگیم رو عوض کرده بودن.
در واقع نام خانوادگیم به صورت "t -hooft" تلفظ می شه که همراه با"تی" شروع می شه.
که در ادامه ی تلفظ درستش کلمه ی "هوفت " میاد.
اونم بدون آپستروف. (آپستروف: نوعی نماد گذاری در زبان انگلیسی :مترجم)
فریمن : جرارد یه انتقام رو برنامه ریزی کرد.
یه انتقام شاعرانه.
من تصمیم گرفتم که این آستروید نیاز به یه قانون اساسی داره
و یکی از اولین موارد در قانون اساسی این هست که
که در آینده تمام مردمی که ساکنان این آستروید می شن
باید بدون آپستروف زندگی کنن.
به عنوان مثال هر کسی که وارد منطقه ی ارضیه آستروید. . .
همراه با لپ تاپ می شه
که همراهش یه کلید از نوع آپستروف باشه (منظور کلید صفحه ی کیبورد می باشد :مترجم)
اون کلید روی لپ تاپ باید حذف شه.
فریمن : جرارد به عنوان پادشاه سیارکش
آزادِ تا استفاده از آپستروف رو ممنوع کنه
به عنوان برنده جایزه ی صلح نوبل، این رو قبول داره که "هیچ" باید وجود داشته باشه.
در واقع ، جرارد باور داره که هیچ چیز همان یه چیز هست
که هرگز نمی شه اونا رو برای همیشه از جهان برداشت.
این یه اصلِ که به عنوان حفاظت از اطلاعات (باقی ماندن: مترجم) ازش یاد میشه
شما ممکنه فکر کنید
اطلاعاتی که مردم مستند سازی می کنن
کاملا از بین می ره، درست مثله این
اما درواقع این درست نیست
من می تونم کاوش کنم و تمام این اطلاعات و دوباره کنار هم قرار بدم.
اطلاعات هنوز همونجان.
فریمن : فیزیکدانی مثل جرارد بر این باوره که هر چیزی در هستی رو
میشه با تعدادی بیت توصیف کرد.
یا صفر یا یک.
چه یک تیکه از کاغذ یا سیاره ، یا یه ستاره باشه.
اما یه جا در کهکشان وجود داره
جایی که این تئوری از هم گسسته می شه
-- سیاهچاله ها--
یه حلقه ی درنده خو که هر چیزی که نزدیکش بشه رو می خوره.
تی هوفت: یه سیاه چاله بهتر از هر چیز دیگه ای . . .
اطلاعات رو تکه پاره می کنه.
در یه سیاه چاله . . .
اطلاعات فقط پاره پاره نمی شن
اونا --کاملا-- از بین می رن
فریمن : در سال 1970
کیهانشناس افسانه ای --(استفن هاوکینگ)
استدلال کرد،که سیاهچاله ها تمام اطلاعات
جهان قابل مشاهده ی ما رو از حذف می کنن
و اطلاعاتی که تو خودشون فرو بردن رو برای همیشه از بین می برن.
این تصوری بود که جرارد رو عمیقا ناراحت می کرد.
تی هوفت: و من گفتم
((که این با دیدگاه ما از فیزیک مناسب نیست))
بر اساس دیدگاهی که ما از اتم
و درون اتم داریم ، اطلاعات هرگز از بین نمیرن.
نمی تونه اینطور باشه.
این تئوری مخالف اون قوانین فیزیکی که ما می دونیم.
فریمن : هاوکینگ بر روی حرف خودش ایستاده بود
و این مساله برای 2 سال مورد بحث و جدل بود
تا اینکه الماسی از درون شروع به درخشیدن کرد ( تشبیه صورت گرفته: راهی جدید پیدا شد: مترجم)
جرارد متوجه شد که اگه "تی فوت 9491" هر موقع
درون یه سیاهچاله بیفته
تمایلی نداره که بدون هیچ ردی ناپدید بشه.
و همیشه می خاد تا حدودی سیاهچاله رو تغییر بده.
تی هوفت : پس این سیاهچاله باید تو موقعیتی متفاوت باشه
این سیاه چاله، سیاهچاله ای متفاوت بود
قبل از اینکه آستروید من و خورده بود.
این امر نشان دهنده ی سیاهچاله ای متفاوته.
فریمن : وقتی یه سیاهچاله از شکارش تغزیه میکنه،
رشد میکنه و اندازه ی مساحتش بزرگتر می شه.
زمانی که جرارد محاسبه کرد که
چقدر از اطلاعات درز کرده از سیاهچاله می تونه مساحتش رو افزایش بده
اینرو کشف کرد، تمام اطلاعاتی
که سیاهچاله از شامش به دست میاره درز کرده و به مساحت سیاهچاله اضافه می شه.
مقدار اطلاعاتی که شما به سیاهچاله می خورونید
کاملا متناسب و دقیق با
مساحت رویه ی سیاهچاله. (رویه= سطح: مترجم)
البته نشونده ی این نیست که اطلاعات رویي رویه چی هست.
و رویه به آسونی قابل شمارش نیست.
رویه ی سطح سیاهچاله شمارشیه نه حجمی.
فریمن : به این معنیه که تمام اطلاعاتو محتویات
آستروید جرارد
و هر اطلاعات دیگه ای که توسط سیاهچاله خورده شده
بر رویِ رویه ی سیاهچاله حک شده.
وجرارد کشف کرد که این اصل
به فراتر از سیاهچاله ها بست داده میشه.
در واقع تمام اطلاعات موجود
که در حجم فضای سه بعدی قرار داره رو
باید بشه در یه حجمِ رویه جا داد. (رویه= دارای 2 بعد می باشد--> اشاره به هولوگراف:مترجم)
شما میتونید ببینیدکه جعبه باتعدادی شبکه پوشش داده شده
اطلاعاتی در جعبه قرار داره
که شما با دیدن به حجم جعبه نمیتونید ببینیدش
اما بانگاه کردن به رویه قابل دیدنه.
در هر سوی جعبه یک بیت از اطلاعات وجود داره.
فریمن : به یه جعبه به اندازهی هستی فکر کنید.
که تمام اطلاعات موجود درش
بر روی یک شبکه جا داده شده.
محتوای کل اطلاعات از همه چیز که
می شد اونارو شمارش کرد.
در مقایسه با این که چقدر فضا برای اطلاعات
(درون) جعبه وجود داره
این مقدار در عمل چیزی نیست.
در اصل ، بله شما می تونید اینکارو کنید
باید ممکن باشه
که برای توصیف هر چیزی که در هستی اتفاق می افته
با نگاه کردن به یک رویه از هستی به اون پی برد.
فریمن : اگه اون درست بگه ، که البته اکثر فیزیکدانها با حرفش موافقن
هستی ، عمدتاً از اتلاف فضا شکل گرفته.
چون اونجایی که هیچ اطلاعاتی درونش وجود نداره
واقعا، اونجا هیچ چیزی نیست (نه از لحاظ مفهومی، بلکه واقعا چیزی در اونجا وجود نداره:مترجم)
اما این بانو از چیزی که به عنوان مفهوم هیچ چیز گرفته شده
یک گام جلوتره.
در واقع اون ممکنه جهانی رو در داخل جهان ما پیدا کرده باشه که
مطلقن از هیچ ساخته شده.
اگه من چشمام رو ببندم و ،"هیچ چیز" باعث ایجاد صدایی بشه
چطوری میتونم متوجه بشم که جهان واقعا اونجا وجود داره؟
یا... یا اگه شما منو نبینید یا صدامو نشنوید
چطور میتونید بفهمید که من واقعا وجود دارم؟
تفاوت بین هیچ چیز و چیزی
میتونه در جوهره ای از ادراک ما باشه
کَتی فریز یک فیزیکدان کیهانی
با روحیه ای رقابتیه.
فکر می کنم این مساله ریشه در دوران کودکی من داره
چون ما در گوشه ای از دو بلوک ، زندگی می کردیم
و همه ی بچه ها میومدن تو خونه ی من
تا با هم بیسبال، بسکتبال یا هرچیزی دیگه ای بازی کنیم
و البته همه ی اونا پسر بودن
پس من همیشه با پسرا بازی می کردم.
و به عنوان یه فیزیکدان ، من هنوز در حال انجام این کارم.
و(می خنده) فکر می کنم اون جایی بود که
من روحیه ی رقابت و اینکه فکر کردن یک نوع سرگرمیه رو پیدا کردم
فریمن : وقتی اون مشغول کارش نیست
کتی وارد قلب ماده می شه
و تلاش می کنمه بفهمه جامد از چی ساخته شده
وقتی ما به هستی اطرافمون نگام می کنیم ، میبینیم که انگار واقعا از جامد درست شده.
به نظر می رسه جامد ، نوعی حالت جامدی روداره ، ولی اینطور نیست.
این توپ تنیس حالت جامد رو داره
اما زمانی که من اونو میبرم و بازش میکنم...
توش خالیه
درست شبیه بسیاری از ماده های دیگه.
بنابراین ، اگر ما در مورد دونه های شکر
که بر روی انگشتمه فکر کنیم
و اگه این دوانه برابر با یک هسته باشه
به همراه تمام این زمین بزرگ تنیس
یک اتم رو تشکیل میده
در بین شکر
یک دونه ی شکر، هسته ی اتم رو تشکیل می دِه
و تمام زمین تنیس اتم رو
مطقن اینجا هیچ چیز وجود داره.
واقعا پوچه.
فریمن : جهان جامدی که اطراف ماست ، تنها یک توهمه
اونچه که باعث حس جامدی میشه
چیزی نیست جز نیروی دافعه ی
موجود در لایه ی خارجی اتم ها.
و اگه شما این نیرو رو حس نمی کنید
می تونید این احساسو از راه جامدات منتقل کنید
در دو دهه ی گذشته
ستاره شناسان خم شدن نور
در اطراف جسم های بسیار بزرگ نامرئی
که اطراف کهکشانها رو گرفته کشف کردن
اونها به این باور دارن که این جرم ستگین از(ماده تاریک) درست شده.
او رو"تاریک" صدا می کنن
چون ما نمیتونیم اونو ببینیم ، احساسش کنیم یا لمسش کنیم.
اون درست از جهان جامد عبور میکنه
انگار که اصلا اونجا نیست.
همچنان که ماده تاریک میره
ما می دونیم که بار الکتریکی تو خودش نداره.
ما می دونیم.
منظورم اینه که ، این چیزا(ذرات تاریک) شما رو بمباران می کنه، و میخام شما اینو بدونید
احتمالا میلیارد ها ذره ماده تاریک
در هر ثانیه از شما عبور می کنه.
فریمن : کتی بر این باور که ماده تاریک
از ذرات منظمی سنگین تر از ذرات معمولی ساخته شده
اما این ذرات تنها تحت تاثیر
نیرویی قرار دارن که دانشمندا اونو"نیروی ضعیف" می نامن
یک نیروی ضعیف که اثرش
با پیچیده ترین ابزار ما به سختی آشکار می شه.
من تو دست راستم یه راکت تنیس
و تو دست چپم یه لیوان شکر دارم
و ما می خاییم با این ابزار
کارکرد نیروی ضعیف رو توضیح بدیم.
(رشته ها) به نماینده ی ماده ی منظمه
و بین رشته ها فضای بسیاری وجود داره.
بنابراین زمانی که دانه های شکر ازش رد میشه
بسیاری از اونا
بدون هیچ گونه واکنشی (فعل و انفعالاتی) رد می شن.
فریمن : کتی بر این باوره که در یک روز
از میلیارد ها ذره ی تاریکی
که از بدنتون عبور می کنه
فقط دو یا سه تا از اونا
همیشه با اتم های درون شما ارتباط برقرار می کنن.
و زمانیکه این کارو می کنن
از راه نیروی ضعیف رابطه برقرار می کنه.
آزمایش های بسیار حساسی در سراسر جهان
در تلاش برای یافتن این کنشو واکنش های نادر
در دوره یک ده صورت گرفته
اما آزمایشات با هم همخونی ندارن
فریمن : یکی از آزمایش ها سیگنالی رو به مدت 10 سال دیده
و این یه نتیجه ی آماری بسیار مهمه.
اما مشکل اینجاست که بعضی از
آزمایش های دیگه با هم اختلاف دارن چون نتیجه ی قابل دیدنی وجود نداره.
سوال اینه که موضوع از چه قراره؟
فریمن : به عنوان یکی از
دانشمندان در حال رقابت در یکی از بزرگترین بازی های نظری در فیزیک
کتی نگران احتمالات در حال وقوعه
ماده ی تاریک حتا ممکنه که با نیروی ضعیف ارتباط خوبی بر قرار نکنه.
فریمن : عجب فکر ترسناکی.
هیچکس نگفته که ماده ی تاریک با نیروی ضعیف در ارتباطه
پس ما اینجا واقعا یک مشکل داریم.
من نمی دونم ما چه طوری می تونیم بشناسیمش.
چطوری می تونیم کشفش کنیم؟
واقعا مایوس کننده هست.
[ خنده ] پس بیاین امیدوار باشیم که اینطوری نباشه.
فریمن : اگه این مورِدِ ما باشه
پس هستی ما به دو جهان تقسیم شده
یکی ماده و دیگری ماده ی تاریک.
و اونها همیشه از دیدگاه همدیگه هیچَن.
مانند تنیس بازی که راکتش هیچ ریسمانی نداره.
مهمترین سهم جرم در جهان
رو اساسن هیچی می تونه تشکیل بده.
بنابراین در واقع این نیستی که داره حکومت می کنه. [ خنده ]
فریمن : آیا چیزی به عنوان هیچ چیز
وجود داشت یا وجود داره؟
نه انرژی ، نه ماده ای و نه زمان یا فضایی وجود نداشت.
پاسخ به این سوال
ممکنه ریشه ی نهایی کیهان ما رو نشون بده
و این دانشمند پیشگام فکر می کنه که اونو پیدا کرده.
تنها یک دهه ی پیش
ستاره شناسان تایید کردن که بسیاری چیز ها کاملا غیر ممکن به نظر می رسن.
به 13.7 میلیارد سال پیش بر گردید ( آخرین تحقیقات در سال 2013>>> عمر جهان 13.8 : مترجم)
فقط تاریکی وجود داشت.
سپس جهان ما به وجود اومد و گسترش پیدا کرد.
چطور همه چیز از هیچ بوجود اومد؟
گابریل وِستریانو، پدر تئوریه ریسمانه
که تبدیل به یکی از مهمترین ایده های علمی
در فیزیک نوین شده.
اما آخرین ایده ی بزرگش مسیر اصلی تحقیقات رو به چالش می کشه.
اون بر این باوره که مِهبانگ
نمی تونسته آغاز همه چیز باشه.
نتیجه این شد که هیچ چیز وجود داره
همینطور من فکر می کنم این نتیجه خیلی سریع بود
و من نمی خوام دوباره همون اشتباهو تکرار بکنم.
فریمن : گابریل بر این باوره که چیزی قبل از
مهبانگ وجود داشته.
اما ، مانند یک شب در سپیده دم
بیشتر این هستی های پیشین به خواب فرو رفتن.
ونزیانو : چیز های زیادی در فضا گسترش پیدا کرده
مثل امواج و ذرات
اما نیروها خیلی رقیق ( آبکی )شدن
و اعلاوه بر این
این موج یا ذره تعاملات بسیار بسیار ضعیفی دارن.
مثل این میمونه که یه تعداد از مردم در خیابون قدم بزنن
و ، علاوه بر این ، با هم هیچ ارتباطی بر قرار نکنن
اونا هیچ با هم ارتباط بر قرار نمیکنن
یا هیچ احساسی نسبت به هم ندارن.
فریمن : گابریل بر این باوره که
انرژی های پایه ای که ما امروزه میشناسیم
در هستی قدیمی تر هم وجود داشته
و قدرت این نیروها بسیار کمتر بوده.
ونزیانو : قدرت این نیرو ها در شرایطی قرار میگیره
که ما به اون میدان (دیلِتون) می گیم (دیلتون= ذره ای فرضی و فقط زمانی کارایی دارد که ابعاد فضا بسیار زیاد باشند: مترجم)
فریمن : میدان دیلتون تمام هستی پیشین رو پر کرده
و کنترلگر قدرت تمام نیروها بوده است.
همان طور که بتدریج با اونا تماس بر قرار شده
همه چیز شروع به اتفاق افتادن می کنه.
مثل اینکه هرچه زمان میگذره ، تراکم مردم بیشتر میشه.
به عنوان یه نتیجه
کنش ها و واکنش ها بیشتر و بیشتر میشن.
حالا شما می بینین که مردم با همن، با هم صحبت می کنن
و با هم گروه های اجتماعی رو شکل میدن.
فریمن : فشار ها بیشتر میشن
و کنش و واکنش ها بیشترو بیشتر میشه
تا اینکه همه چیز منفجر میشه.
فریمن : برای گابریل
مهبانگ یک شروع نا گهانی نیست
بلکه یه نقطه ی اوجه.
اگه اون درست بگه.
اون گیج کننده ترین پارادوکس موجود درو حل می کنه
یعنی ایجاد چیزی از هیچ.
اثبات اینکه در جهان هرگز چیزی نبوده
ممکنه به اون صورت که شما فکر می کنین مشکل نباشه.
چون اگه فضا و زمان همیشه وجود داشته
مهبانگ باید امواج گرانشی نا همواری رو
از راه فضا - زمان فرستاده باشه
که پس لرزه های این امواج
ممکنه امروز قابل تشخیص باشه.
اگه ما بتونبم امواج گرانشی رو ببینیم
ما می تونیم بسیار بسیار بیشتر به عقب برگردیم
و به حد بسیار بسیار ایده آلی به مهبانگ نزدیک شیم.
یا اگه چیزی قبل از مهبانگ بوده
ما می تونیم برگردیم به عقب و به هستی نگاه کنیم
و قبل از مهبانگ رو ببینیم.
فریمن : اگه امواج گرانشی از هستی پیشین وجود داشته باشه
اونا همیشه باید
فضای اطراف ما رو کِش بیارن و به هم بکوبن.
مهندسان در سراسر جهان
در حال ارائه طرح برای یک فضاپیمای جدیدِ به اندازه کافی حساس،
برای تشخیص این امواجن.
ونزیانو : نکته ی مهم اینه که روش های تجربی ای
برای صحبت دربارهی این چیزا وجود داره.
منظورم اینه که ، این چیزا فقط داستان علمی - تخیلی نیست.
منظورم اینه که شما می تونید این مدل رو مورد آزمایش قرار بدین.
فریمن :ماموریت گابریل اینه که
ثابت کنه که هیچ چیز وجود نداره
و این مساله هرگز ممکن نبود در آستانه ی پیروزی قرار بگیره.
یونانیان باستان اندیشه ی هیچ چیز رو
به عنوان یک منطق امکان ناپذیر تصور می کردند.
زمانی که شما به هیچ چیز فکر کنید ، بازم چیزی به ذهنتون میاد.
دانشمندان نوین قرن ها صرف
اندیشیدن درباره ی هیچ چیز کردن
و آنچه آموختند نشون می داد که یونانیان درست می گفتن
ممکنه به اندازهی کافی انرژِی ناهموار
از طریق نیستی به ما برسه و مارو نابود کنه
هستی ها ممکنه که از اینا ساخته شده باشن
و این مشخصن "هیچ چیز" نیست.
.:: @bollbolljan_com ::.