‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت چهارم: سرگذشتِ آنه
جري بوت امروز صبح اينجا بود
بهش گفتم تابستون استخدامش ميکنم تا تو کاراي مزرعه بهم کمک کنه
برادر! تو گفتي ميخواي يه بچه به فرزندي قبول کني تا تو کارا بهت کمک کنه
خداحافظ بوني.... خداحافظ ملکه ي برفي
خداحافظ دايي
خداحافظ
من ميخوام از اين درشکه سواري لذت ببرم
اگه بتونم ذهنم رو کنترل کنم از پسش بر ميام
نميخوام راجع به برگشتن به پرورشگاه فکر کنم
تا زمانيکه داريم رانندگي ميکنيم
نگاه کن ! بوته هاي رز وحشي سفيد اونجا روييده
خيلي خوشگله.... بايد از اينکه گل رزه خوشحال باشه
عالي نميشد اگه گلهاي رز ميتونستن صحبت کنن؟
مطمئنم حرفهاي خيلي زيبايي به ما ميزدن
و صورتي مسحور کننده ترين رنگ دنياست
دوستش دارم.... اما نميتونم بپوشمش
مردم مو قرمز نميتونن صورتي بپوشن
شما هيچکس رو نميشناسيد که تو زمان بچگي موهاش قرمز بوده
اما وقتي بزرگ شده به يه رنگ ديگه تغيير کرده؟
نه .......
و فکر هم نميکنم که اين اتفاق واسه تو بيفته
خب.... يکي ديگه از اميدهام هم مرد
زندگي من قبرستان اميدهاست
اين جمله رو تو يه کتاب خوندم
و هروقت چيزي منو نااميد ميکنه براي اينکه خودم رو راحت کنم اين جمله رو ميگم
من چيزي ندارم که باهاش خودم رو دلداري بدم
مثل اون زني که قهرمان داستان بود ميدوني
در اين مسيري که داريم ميريم آيا درياچه ي آبهاي نقره اي رو هم ميبينيم؟
اگه منظورت درياچه ي باريه.... نه مسيرمون از اونطرف نيست
به طرف درياچه ي آبهاي نقره اي تو!!!
ما به سمت جاده ي ساحلي ميريم
جاده ي ساحلي.... چه آهنگ قشنگي
فقظ زماني که شما گفتين "جاده ي ساحلي"
من به سرعت يه تصوير از اون رو در ذهنم مجسم کردم
چقدر مونده به جاده ي ساحلي برسيم؟
حدوداً 5 مايل
و اگه تو واقعا صحبت کردنو دوست داري چرا راجع به خودت حرف نميزني؟
چيزهايي که من راجع به خودم ميدونم ارزش گفتن ندارن
فقط اگه بهم اجازه بدي من چيزهايي رو بگم که راجع به خودم تصور ميکنم
اينا بامزه ترن
نه.... من نميخوام چيزي از خيالات تو بدونم
فقط حقيقت رو ساده بهم بگو
اول بهم بگو کجا بدنيا اومدي و چند سالته؟
خب؟
بهم بگو
نه! چه فايده اي داره؟
من نميخوام به اون چيزها فکر کنم
يه دختر از پرورشگاه آوردين؟
ولي اينکه پسر نيست پس خانم ليند چي ميگفت؟
شما به سختي ميتوني کسي رو مثل خانم ليند پيدا کني دختر رو با پسر قاطي ميکنه
نه! اينطور نيست... چطور بگم
بعضي وقتها اشتباه ميشه و اين دختر رو بجاي پسر فرستادن
اُه باعث تاسفه
اما چطور اين اتفاق افتاد؟
خودمم نميدونم
دارم ميرم وايت سندز تا از خانم اسپنسر سوال کنم
چطور همچين اشتباهي شده
اگرچه اين يه اشتباهه و اين دختر بايد برگرده
ولي اين بچه خيلي رقت انگيزه
متاسفم... من عجله دارم
آنه... چه مشکلي پيش اومده؟
آنه... آنه... برگرد
آنه!
متاسفم بيخود وقت شما رو گرفتم
من ديگه بايد برم
خاله! منو ببخش
من خوبم.... لطفا ادامه بديم
تقصير منم هست من هيچوقت به احساساتت اهميت ندادم
من همه ي گذشته مو برات تعريف ميکنم خاله
از زندگيم برات تعريف ميکنم
من در بولينگبروک نوااسکوشيا متولد شدم
در مارس گذشته 11 ساله شدم
پدرم والتر شرلي بود اون تو دبيرستان بولينگبروک معلم بود
اسم مادرم برتا شرلي بود
والتر و برتا اسمهاي دوست داشتني نيستند؟
خوشحالم از اينکه پدر و مادرم اسمهاي قشنگي داشتن
اين يه ننگ واقعي بود
اگه پدري داشته باشي که اسمش... خب جددياه باشه!
من فکر ميکنم اسم اگه کسي شخصيت درستي نداشته باشه چه اهميتي داره که اسمش چيه؟
خب... من نميدونم
من تو يه کتاب خوندم گل رز هر اسمي که داشته باشه
خوشبو و زيباست
ولي من به اين اعتقادي ندارم
من نميتونم باور کنم که يه رز بتونه خوب باشه
وقتي که اسمش بوته ي خار يا راسو يا کلم باشه
اگه اسم پدرم جدهديه بود من خيلي اذيت ميشدم
آه.... صحبت کردن درباره اسمها کافيه کمي هم از والدينت برام بگو
خب... مادرم هم توي دبيرستان معلم بود
اما زمانيکه با پدرم ازدواج کرد
اونها رفتند که تو يه خونه ي زرد کوچيک زندگي کنن
من هيچوقت اون خونه رو نديدم
اما هزاران بار تصورش کردم
من فکر ميکنم از پنجره ي سالن ميشد گلهاي پيچک رو ديد
و ياس بنفش جلوي باغجه رو
و نيلوفرهاي وحشي فقط کنار در رشد ميکنند
آره من هيچوقت اونجا نبودم ولي وقتي چشمامو ميبندم ميتونم تصورش کنم
و پرده هاي زيبا به پنجره ها آويزونن
پرده ها مثل هوا به خونه زندگي ميدن
من توي اون خونه بدنيا اومدم
خانم توماس گفته من زشت ترين نوزادي بودم که تا حالا ديده
من خيلي استخوني و لاغر بودم
و فقط 2 تا جشم درشت داشتم
اگرچه من الان اين شکليم
اما مادرم ميگفت مه من خوشگلم
فکر کنم مادرم بهتر قضاوت ميکرد
از يه پيرزن خارکن شما اينطور فکر نميکنين؟
کسي که فرزندشو دوست داره فکر ميکنه اون زيباست
بهرحال خوشحالم که اون دوستم داشت
احساس غم و اندوه شديدي ميکردم اگه مادرم دوستم نداشت
اون بعد از تولدم زياد عمر نکرد
وقتي مادرم مرد من فقط 3 ماه داشتم
هميشه آرزو ميکنم کاش اونقدر عمر ميکرد تا بتونم مادر صداش کنم
فکر ميکنم خيلي خوبه که به يه نفر بگي مادر اينطور نيست؟
من واقعاً آرزو ميکنم کسي بخواد که من مادر صداش کنم
يا مامان
مامان... ماماني
ولي من هيچوقت نتونستم پدر و مادر واقعيمو صدا بزنم
اين کار يه مقدار براي بچه ي 3 ماهه سخته!!!
پدرم هم 4 روز بعدش از تب مرد
اونها منو گذاشتن پرورشگاه
بنابراين خانم توماس گفت با من چکار کنه
ميبيني خاله... هيچکس منو نميخواد
بنظر مياد سرنوشت من همينه
آنه همينجا صحبتشو قطع کرد
و ماريلا دنباله حرفشو نگرفت در حالي که منتظر بود آنه ادامه ي داستانو بگه
آنه به مادرش فکر ميکرد و افسوس ميخورد
او به دريا نگاه ميکرد و گذشته ي تلخشو مرور ميکرد
اگر چه اون غرق در زمانهاي دور بود
اما براي آنه
اين همون چيزي بود که براي ادامه صحبت کردن نياز داشت
پدر و مادرم هر دو از جاي خيلي دوري اومده بودند
و من نميدونم اقوام اونها کجا زندگي ميکنن
بلاخره خانم توماس گفت که منو ميخواد
با وجود اينکه خودش بدبخت بود و شوهرش هم معتاد
زمانيکه 4 سالم بود
اونها از بولينگبروک به ماريزوايل رفتند
من از بچه هاي خانواده ي توماس که ازم کوچيکتر بودن نگهداري ميکردم
من خيلي لاغر بودم با اين حال ازشون مواظبت ميکردم
چون خانم توماس هر روز خيلي کار ميکرد
و عمو نميتونست از بچه ها مواظبت کنه
بعد آقاي توماس پرت شد زير ترن و کشته شد
و خانم توماس نميتونست از من نگهداري کنه بنابراين گفت با من چکار بايد بکنه؟
بعد خانم هاموند از بالاي رودخونه اومد
و گفت منو ميخواد ميدونست که من بچه داري بلدم
و من رفتم تا با اونها زندگي کنم
همه ي درختا رو قطع کرده بودند
تو اونجا خيلي احساس تنهايي ميکردم
اگه قوه ي تخيل نداشتم نميتونم اونجا زندگي کنم
آقاي هاموند تو يه کارگاه چوب بري کار ميکرد
و خانم هاموند 8 بچه داشت
او 3 بار دوقلو به دنيا آورد
من از بچه داري خوشم مياد
ولي 3 تا دوقلوي پشت سر هم خيلي زياده
آخرش به خانم هاموند گفتم
وقتي اين جفت آخر هم بدنيا اومدند
من ديگه نميخوام به هيچ دوقلويي نگاه کنم
بالاي رودخونه با خانم هاموند 2 سال زندگي کردم
آقاي هاموند مرد و ما دچار مشکل شديم
اونا رفتن به شهرشون
من مجبور شدم برم به پرورشگاه
چون هيچکس رو نداشتم که ازم مراقبت کنه
نميخواستن منو تو پرورشگاه قبول کنن ميگفتن ما جا نداريم
تقريبا 6 ماه بعد خانم اسپنسر اومد
.:: @bollbolljan_com ::.
تا به حال مدرسه رفتي؟
بله
البته نه زياد
وقتي که بالاي رودخونه زندگي ميکرديم مدرسه ازمون دور بود
و نميتونستم زمستون به مدرسه برم
و تابستون هم که مدرسه ها تعطيله
پس من فقط ميتونستم تو پاييز و بهار به مدرسه برم
من از خوندن خوشم مياد و چند تا شعر رو از حفظم
کتابهايي که پدر و مادرم بمن داده بودن برام آرامش بخش بود
اونها به من خيلي چيزا ياد دادن
ولي روزي که ميخواستم برم پرورشگاه
با آشغالها قاطي شد و انداختمشون دور
خب... اون زنها
خانم توماس و خانم هاموند با تو خوش رفتاري ميکردند؟
اُه.... تقريباً
ميدونم اونا تا جايي که امکانش بود با من مهربون بودن
وقتي مردم خوب هستن بهشون اهميتي نميديم
ولي وقتي ازشون دوري تازه بياد محبتاشون ميافتي
هميشه دليل خوبي واسه نگراني دارن
يکشون يه شوهر دائم الخمر داشت
اما اون چندين بار سعي کرد کمکش کنه و ترکش بده ولي موفق نشد
در هر صورت با من خيلي خوب بودن
ماريلا به سوال کردن ديگر ادامه نداد
آن شرلي با حرفهايش باعث شد اون در طول مسير ساکت باشد
و در حاليکه به سايه درختان بلوط کنارجاده نگاه ميکرد غرق تفکر بود
دريا چقدر زيباست
يه بار آقاي توماس يه واگن قطار سريع السير کرايه کرد
و ما رو به کنار دريا برد
با اينکه داشتم از بچه هاي اونا مراقبت ميکردم ولي از هر لحظه ي اين سفر لذت بردم
من سالهاست که تو روياهاي شادم زندگي ميکنم
بنظرت اين مرغاي دريايي با شکوه نيستن؟
تا حالا به خلقتشون دقت کردين؟
من کردم
تا حالا به اين فکر کردي که صبحت رو با تماشاي شيرجه زدن اين پرنده ها موقع طلوع آفتاب شروع کني؟
تموم روز روي اين درياي آبيِ دوست داشتني پرواز ميکنن
و شبها بسمت آشيانه پرواز ميکنن
اين خونه ي بزرگي که روبرومونه چيه؟
اون هتل وايت سندزه
آمريکايي هاي زيادي براي تابستون به اينجا ميان
اُه.... از اين ميترسيدم که اينجا خونه ي خانم اسپنسر باشه
دلم نميخواد برم اونجا
بهرحال اونجا پايانِ همه چيزه...
با اين حال
کالسکه به راهش ادامه داد تا به محلي که خانم اسپنسر اونجا بود رسيد
خانم اسپنسر فهميد که قضيه رو کاملا اشتباه درک کرده
و يک زن پير خواست که آنه رو قبول کنه
در قسمت بعدي: ماريلا به آنه فکر ميکنه حتما ببينيد