‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت هشتم: بازگشتِ آنه به مدرسه ي يکشنبه ها
لطفاً بفرماييد تو
چرا اينقدر خوشحالي؟
خب......
اين لباسا رو واسه من دوختين؟
چون فردا يکشنبه ست
ماريلا بدون اينکه به کسي بگه اين روزها زماني که بيکار بوده مشغولِ دوختن لباس بوده
و صداي چرخ خياطي شنيده ميشد
ميخواستم غافلگيرت کنم
خيلي ممنون... ماريلا
خوشت مياد؟
خب؟
ميخوام تصور کنم که دوستشون دارم
من نميخوام تصور کني دوستش داري!
اه ... ميبينم که از اينا خوشت نمياد
مشکلشون چيه؟ همه تميز و مرتب و نو نيستن؟
درسته
پس چرا ازشون خوشت نمياد؟
اونا....اونا....قشنگ نيستن
قشنگ!!!
من خودم رو بخاطر اينکه لباس قشنگ رو برات بدوزم به دردسر ننداختم و سردرد نگرفتم؟
باورم نميشه آنه... خيلي مغروري
بذار باهات روراست باشم
اينا همشن لباسهاي خوب و معقول و بدردبخوري هستن بدون هيچ پارچه ي اضافي که صرف حاشيه و چين دوزي شون بشه
و تو تمام تابستون بايد همينا رو بپوشي
اون قهوه اي کتان و پيراهن آبي واسه ي مدرسه اتِ
اون پيراهن ساتن هم مخصوص کليسا و مدرسه ي يکشنبه هاست
ازت انتظار دارم اينا رو تميز و پاکيزه نگهداري
و پاره شون نکني
من فکر ميکردم تو سپاسگزار هم ميشي
بعد از پوشيدن اون لباسهاي تنگ و کوچيک و کهنه
اُه .... من ازت ممنونم
اما ممنون تر ميشدم اگه
اگه فقط يکي از اونها آستينهاي پفي داشت
آستينهاي پفي الان خيلي مده
يه پيراهن با آستينهاي پفي منو هيجان زده ميکنه ماريلا
خب.... تو مجبوري بدون هيجان سر کني
من هيچ پارچه اي رو براي پفِ آستين هدر نميدم
بهرحال من فکر ميکنم اين چيزها ظاهر مسخره اي دارن
من سادگي رو ترجيح ميدم
اما من ترجيح ميدم مثل بقيه ي مردم مسخره بنظر برسم
تا اينکه ساده باشم
از اين نظر که ازت مطمئنم!!!
خب اون لباسها رو با دقت بالاي لباسهاي خودت آويزون کن
و بعد بشين و درس مدرسه ي يکشنبه ها رو ياد بگير
اينطور که معلومه داري درباره ي آستينهاي پفي خيالبافي ميکني و دوباره يادت ميره درست رو بخوني
دقيقاً
من نميخوام فردا يا جواب ندادن به سوالاي
مدرسه ي يکشنبه ها باعث بي آبروييم بشي
آرزو ميکنم اينجا يه لباس سفيد با آستينهاي پفي باشه
در باره اش دعا ميکنم اما تصورش نميکنم
خدا وقتش رو واسه لباسِ يه دختر کوچولوي يتيم هدر نميده
منظور ماريلا رو ميفهمم
اما خب خوشبختانه ميتونم يکي از اون پيراهن هاي سفيد به رنگ برف که پارچه اش از حريره
با حاشيه هاي توردوزي شده و آستينهايي که 3 برابر بقيه پف دارن رو تصور کنم
صبح بخير
سرت هنوز درد ميکنه؟
نگرانِ من نباش
آنه امروز کلاس داري
بايد برسونمت تا مدرسه. امروز اولين روزته
و نبينم که بيماري منو بهانه کني
متيو چي ميشه؟
خب ... راستش....
برادرم چند ساله که ديگه کليسا نميره
اون هميشه تو مزرعه در حال دعا خوندنه
درسته آنه تنها نميره؟
چرا نميزاري خونه بمونه؟
ماتيو هيچ معلومه چي ميگي؟
نه.... اون بايد بره
بهرحال من از تنها رفتن ترسي ندارم
شايد هم در بين راه چندتا دوست جديد پيدا کردم
مشکلي داري؟
لباس کاملاً مناسبته
بفرما. اين چند سنت رو داشته باش
برو پيش خانم ليندي ايشون منظرت هستن
به مردم خيره نشو و زياد هم وول نخور
راستي. داشتم فراموش ميکردم
يه جعبه سفيد توي اتاق هست بازش کن
يه کلاه نو برات خريدم که توشه
کلاه؟
خيلي خوشگله
چه اتقاقي واسه ماريلا افتاده؟
بهش گفته بودم که بياد تا با خانوماي ديگه آشنا بشيم
تاکيد کرده بودم دير نکنه
آه صبح بخير
مرســـــــــــي
خوبه بريم
هيچي مثل تزئين کردن برام راحت نيست
به کمک باد پيش بسوي کليســــــــا
خانم ليند... خانم ليند....
اين همون دختريه که خانم کاتبرت آورده
اره ظاهرا از پرورشگاه اومده
موهاي قرمزشو ببين فکر کنم اگه توبيخ هاي خانم ليند رو بشنوه
از اين قرمزتر هم بشه... مگه نه؟
نه عمداً اينکارو کرده که اگه قرمز شد کسي نفهمه
ولي باهات موافقم ميگن با گلها و درختها حرف ميزنه
خيلي عجيبه
اون ميتونه بره بالاي درختا
چرا کلاهي که رو سرشه رو نميگي
پر از گل و علفه
کک و مک هاي صورتشو ديدي؟
راست گفتي
چقدر هم زياده!؟
اي خداي بزرگ... عشق تو
بيکران است
راه تو راه راستيست
مثل اينکه عقلش سالم نيست!
چقدر گستاخه
چه موجودِ عجيبيه
خدايا... ما نبايد هراسان شويم ما بايد قادرِ مطلق را ستايش کنيم
چون تو آفريننده در جهان هستي
و اين راه حقيقت است
ما با رهنمايي تو قدم برميداريم
خداي قادرِ متعال.... ما بايد پرستشت کنيم
ستايشت ميکنيم
تو بلدي چطوري آشپزي کني؟
خياطي چطور؟
يه کمي
قلابدوزي؟
بافندگي؟
خواهرم همه چيز بلده
من اومدم خونه.... بوني
فقط تو خونه هستي؟
آنه.... خوش اومدي
ماريلا! الان حالت خوبه؟
بنظرت مدرسه ي يکشنبه ها چطور بود؟
حتي يه ذره هم دوستش نداشتم... نفرت انگيز بود
آنه شرلي
فقط بخاطر اينکه شما بهم گفته بودي درست رفتار کردم
خانمِ ليند رفته بود... اما من خوردم راه رو درست رفتم
من به کليسا رفتم.... دختر بچه هاي زيادي اونجا بودن
آقاي بل يه دعاي وحشتناکِ بلند خوند... و من خيلي خسته شدم بودم
اگه فبل از اينکه اون دعاشو تموم کنه کنار پنجره ننشسته بودم از خستگي خوابم ميبرد
اما من مستقيماً به درياچه ي آبهاي نقره اي نگاه ميکردم
بخاطر همين من فقط به اون نگاه کردم و چيزهاي با شکوهي رو تصور کردم
نبايد وقتي آقاي بل در حال صحبت بود کار ديگه اي ميکردي
اما اونکه با من حرف نميزد.... اون داشت با خدا حرف ميزد
من دعاي کوچيکِ خودمو ميگفتم تا زمان سپري بشه
يه دريف درختِ قانِ سفيد تو درياچه آويزون بود
آفتاب از طريقِ اونها افتاد پيايين مثل رويا بود
اين منو به هيجان آورد و گفتم: خدايا متشکرم دو يا سه بار اين حرفو زدم
اميدوارم با صداي بلند نگفته باشي!!!
اُه .... نه.... فقط زير لب گفتم
من ترجيح ميدم خوب رفتار کنم
واقعاً... خب بعد از کلاس چي شد؟
اونجا 9 دخترِ ذيگه بوندن
لباسهاي همه شون استينهاي پفي داشت
خسته شدم از بس تصور کردم لباسِ منم آستين پفي داره!!!!
ولي نميتونم
چرا نميتونم؟؟؟
lt was easy to imagine they were puffed when l was alone in the east gable,
وقتي من تو اتاقم بودم برام آسون بود فکر کنم آستينهاي منم پفي هستن
اما اين خيلي سخته بين کسايي باشي که آستيناشون واقعاً پفيه و بتوني نصور کني مال تو هم هست
تو نبايد تو مدرسه ي يکشنبه ها درباره ي آستينهات فکر کني
بايد به درس دقت کني.... اميدوارم اينو بفهمي
من به خيلي از سوالاتِ خانم روگرسون جواب دادم
خيلي سوالا ازم پرسيد... فکر نميکنم تو سوال کردن آدم منصفي باشه
خيلي بيشتري از اوني پرسيد که من ميخواستم ازش بپرسم.
خوش اومدي... آنه