‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت يازدهم : آنه سنجاق سينه ي ياقوتِ ارغواني رو گم ميکنه
يک تابستون ِ کامل با دايانا گذشت
و روزهاي ديگه ميومد
بلاخره برگشتي!!!
نيم ساعت دير کردي
ماتيو
آنه!
ماتيو من برگشتم
ماتيو من ازت چند تا سوال دارم
درباره ي ميدونِ آرامش
من و بچه ي خانمِ باري اونجا يه خونه ساختيم
يه اجاق گاز و صندلي اونجا داريم
اما خيلي انگار يه چيزي کمه
که اينطور.... آنه اون بايد يه ميز باشه
ماتيو! تو از کجا فهميدي؟
من فقط احساس کردم شما چي رو کم دارين
خيلي خوب.... بذار از بقيه ي اين چوبها براتون يه ميز بسازم
متشکرم ماتيو
ببخشــــــيد
تا کي ميخواي اونجا بموني و حرف بزني بچه؟ الان نيم ساعت دير کردي
ماتيو هم که هميشه مثل يه کودن فقط گوش ميده
آنه.... آنه....
بله
من برگشتم
اُه ماريلا قراره هفته ي ديگه از طرفِ مدرسه ي يکشنبه هاي کليسا ما رو به پيک نيک ببرن
توي دشت آقاي هارمون اندروز.... درست کنار درياچه ي آبهاي نقره اي
خانم بل که سرپرستِ و خانم ريچل ليند ميخوان بستني درست کنن
ماريلا فکرشو بکن.... بستــــــــني
و اُه ماريلا... من ميتونم برم؟
اگه ميشه فقط يه نگاهي به ساعت بنداز آنه....
بهت گفته بودم ساعت چند برگردي؟
ساعت دو
اما اين پيکنيک عالي نيست؟
لطفاً ميذاري برم؟
اُه... من تا حالا به پيکنيک نرفتم
تو روياهام به پيکنيک رفتم... ولي تو واقعيت نه!
بله... من بهت گفتم ساعت دو برگردي در حاليکه الان ساعت يک ربع به سهِ
دوست دارم بدونم چرا ازم حرف شنوي نداري آنه؟
چرا ماريلا.... من تا اونجا که بتونم ازت اطاعت ميکنم
اما تو نميدوني
استراحتگاهِ وحشي چقدر آدمو مجذوب ميکنه
من اصلا نميــــخوام که بدونم
من به ماتيو راجع به پيکنيک گفتم
ماتيو شنونده ي دلسوزيه
خواهش ميکنم.... من ميتونم برم؟
تو بايد ياد بگيري که هر وقت استراحتگاهِ وحشي صدات زد بتوني مقاومت کني و مجذوبش نشي
زمانيکه بهت ميگه سر ساعتِ معين خونه باش منظورم درست همون ساعتِ
و نه نيم ساعت بعدش
همچنين تو بايد سخرانيت رو براي شنونده ي دلسوزت هم تموم کني تا به موقع برسي
و درباره ي پيکنيک.... البته که ميتوني بري
تو شاگردِ ممتاز مدرسه ي يکشنبه ها هستي و اين درست نيست
که من بهت اجازه ندم بهمراه بقيه ي دخترا به پيکنيک بري
متشکرم ماريلا
اما...اما....دايانا گفت
همه بايد يه سبد خوراکي همراهشون بيارن
ميدوني که ماريلا... من آشپزي بلد نيستم
نميتونم فکرش رو بکنم که بدون آستينهاي پفي به پيکنيک برم
اما احساس ميکنم خيلي تحقير ميشم اگه بدونِ سبدِ خوراکي برم
از وقتي دايانا بهم گفت دارم تو ذهنم در باره اش دعا ميکنم
خب ديگه لازم نيست بيشتر از اين دعا کني.... من برات يه سبد پر از خوراکي ميذارم
اُه... ماريلاي عزيزِ خوبم.... تو چقدر با من مهربوني
اُه من هميشه مديونتم ... خيلي بهم لطف ميکني
ازت ممنونم ماريلا
خيلي خوب.... کافيه
آنه اونکارو نکن.... خطرناکه
اين... اين.... به ذهنت هم نميرسه که بوسيدن چه کار بيخوديه
من ميخوام هر چه زودتر ببينم کارهايي که بهت ميگم رو بخوبي انجام ميدي
من ميخوام بهت آشپزي ياد بدم
اما تو خيلي سبکسري آنه
منتظر بودم ببينم قبل از اينکه من بخوام بهت ياد بدم خودت دوست داري ياد بگيري يا نه
تو بايد تو آشپزي از عقلت کمک بگيري
نه که تو خيالاتت پرسه بزني
حالا برو و با پارچه هاي مربعي چهل تکه بدوز.... قبل از صرفِ چاي انجامش بده
من از چهل تکه دوزي خوشم نمياد.... تو چهل تکه دوزي قلمرو تخيلِ آدم گسترده نيست
آنه!
دايانا واسه پيکنيک ميخواد يه لباسِ جديد بپوشه که آستينهاش تا آرنجه
اُه من اميدوارم چهارشنبه ي بعد همه چيز بخوبي پيش بره
هر اتفاقي هم که بيفته من نميتونم اينو تحمل کنم
که چيزي مانعِ رفتنِ من به پيکنيک بشه
فکر ميکنم ميتونم اينو تحمل کنم
ولي مطمئناً تا عمر دارم در حسرتش خواهم بود
برام اهميتي نداره اگه بعد از اون صدها بار در سال به پيکنيک برم
اونا نميتونن جاي خاليِ اولين پيکنيکم رو پر کنن
اونا سوار قايق ميشن و روي درياچه ي آبهاي نقره اي قايق سواري ميکنن
و بستني ميخورن
بستنـــــــــي
تا حالا بستني نچشيدم
دايانا خسته شد از بس بهم توضيح داد
اما من فکر ميکنم بستني يکي از چيزهاييه که خودش از تصورش بهتره
آنه تو درست 10 دقيقه ست که داري حرف ميزني
حالا ببينيم چقدر ميتوني زبونتو بسته نگهداري و حرف نزني....
آنه.... هنوز 4 روز تا پيکنيک مونده
بيخودي اونجا نمون و حواست رو پرت نکن.... بيا به من کمک کن
آنه شرلي... سنيدي چي گفتم؟
امروز يه خبر هيجان انگيز براتون دارم
اگر چه بايد قبلاً اونو شنيده باشين
مدرسه ي ما همين چهارشنبه يه پيکنيک برگزار ميکنه
ساکت.... ساکت
چون تابستون بزودي تموم ميشه
من اميدوارم همه خاطراتِ قشنگي از اين پيکنيک داشته باشن
طوري هيجانزده ام که
پشتم بالا و پايين ميره ماريلا
مگه تو از هفته ي گذشته درباره ي اين پيکنيک نميدونستي؟
من از اينکه نتونم درباره ي
برگزار کردنِ پيکنيک کمکي کنم ميترسيدم
فقط اونو تصور ميکردم
اما زمانيکه کشيش بالاي منبر يه حرفي رو بزنه ديگه بايد باورش کرد
تو توي قلبت چيزاي زيادي جا ميدي آنه
اينا ميتونن توي زندگيت نااميديهاي بزرگي رو ايجاد کنن
اُه ماريلا... هميشه دنبال چيزهايي باش... اين احساس باعث ميشه کيف کني و اميدوار باشي
ممکنه بدستشون هم نياري
اما هيچ چيز نميتونه از اون لذتي جلوگيري کنه که زمانيکه دنبالشون بودي تجربه کردي
اين سنجاق سينه الان داشت برق ميزد
ماريلا اين سنجاق سينه ات خيلي قشنگه
چطور ميتوني به موعظه يا دعا توجه کني وقتي اينو داري؟
ميدونم که من نميتونم
من فکر ميکنم رنگِ ارغواني خيلي قشنگه
ميخواستم ببينم وقتي به لباسم بچسبونمش چه شکلي ميشم
قبل از اينکه من يه ياقوت ببينم از تصور در موردش خسته شده بودم
فکر ميکردم اونا سنگهاي ارغواني هستند که سوسو ميزنن
زمانيکه من ياقوتِ واقعي رو تو انگشتري که دست يه خانم بود ديدم
خيلي نا اميد شدم و گريه کردم
چون اون خيلي دوست داشتني بود
اما تصورِ من از الماس چيز ديگه اي بود
من الان دارم براي کمک به انجمن ميرم جعبه رو ببر طبقه ي دوم
چشم
چقدر خوشگله
ياقوتهاي ارغواني بايد روحهاي خوبِ بنفش باشن
آنه تو ياقوت ارغواني بنفش منو نديدي؟
فکر ميکردم ديشب که از کليسا اومدم اونو به جاسنجاقي چسبوندم
اما هيچ جا نميتونم پيداش کنم
من... من امروز بعد از ظهر زمانيکه شما به انجمن رفته بودين ديدمش
وقتي داشتم از کنارِ در رد ميشدم...اونو ديدم که به کوسن چسبيده بود
پس من وقتي اومدم بايد ميديدمش
بهش دست هم زدي؟
بله بهش دست زدم...اونو بالا بردم و روي سينه ام گذاشتم.... فقط ميخواستم ببينم چه شکلي ميشم
اين وظيفه ي تو نيست که اشيا رو جابجا کني
اين خيلي اشتباهه که يه دختر کوچولو فضولي کنه
اول اينکه تو اصلاً نبايد وارد اتاقم ميشدي
دوم اينکه تو نبايد به سنجاق سينه ي من دست ميزدي....نبايد به چيزايي که بهت متعلق نيست دست بزني
کجا گذاشتيش؟
اُه... گذاشتمش داخلِ کشو... يه دقيقه بيشتر طول نکشيد که دستم بود
درسته... من نبايد فضولي ميکردم ماريلا
فکر نميکردم کار اشتباهي باشه اگه بيام و سنجاق سينه رو امتحان کنم
اما حالا ميبينم که اشتباه کردم
و ديگه هرگز تکرارش نميکنم
اين جزء اخلاقِ خوبِ منه... هيچوقت يه اشتباه رو دوبار تکرار نميکنم
تو اونو سرِ جاش نذاشتي
اون سجاق سينه تو هيج جاي کشو نيست
تو حتما اونو بيرون بردي آنه
فقط يادم نمياد که اونو به کوسن چسبوندم
يا تو جا جواهريِ چيني گذاشتم
اما کاملاً مطمئنم که همونجا گذاشتمش
ميرم و بازم نگاه ميکنم
اگه تو سنجاق سينه رو اونجا گذاشتي بايد هنوزم همونجا باشه
اگه اينطور نباشه من ميفهمم که همه ي اينا تقصير تو بوده
آنه... سنجاق سينه گم شده
و به گفته ي خودت آخرين نفري که بهش دست زده تو بودي
حالا چي داري که بگي؟
حقيقت رو بهم بگو.... اونو از خونه بيرون بردي و گمش کردي؟
نه... من اينکارو نکردم
حقيقت اينه که من هيچوقت سنجاق سينه رو از اتاق خارج نکردم ماريلا
اگه من اونو برداشته باشم اميدوارم خدا گردنمو بزنه
هرچند من خيلي مطمئن نيستم که گردن زدن چيه
پس ماريلا
من تمام دروغهايي که بهم ميگي رو باور ميکنم آنه
ديگه چيزي نگو
تا زمانيکه تو جرات گفتن حقيقت رو پيدا نکني
ميري به اتاقت و همونجا ميموني... تا وقتي که براي اعتراف کردن آماده بشي
ميتونم نخود فرنگي ها رو هم همراهم ببرم؟
نه خودم اونا رو پوست ميکنم ... تو کاري که گفتم رو انجام بده
چطور اين اتفاق افتاد؟
ميدونم که اونو ندزديده
فقط ميخواست ازش واسه خيالبافيهاش کمک بگيره
فکر ميکنم اونو گم کرد و از اين ترسيد که اگه حقيقت رو بگه مجازاتش کنم
فکرش هم وحشتناکه
اون به ما دروغ گفت
اينکه يه مسئوليتي رو به بچه بدي خيلي بده
تو خونه ي خودت هم امنيت نداري
اون ناقلا و دروغگوئه
من واسه آنه بيشتر ناراحتم تا سنجاق سينه
اگه اون حقيقتو گفته باشه چي.....
ماريلا از غروب چند بار به اتاقش رفت
و اونجا رو گشت ولي سنجاق سينه رو پيدا نکرد
من باورم نميشه که يه بچه از همچين چيزي خوشش بياد
تو مطمئني که پشتِ کشو نيفتاده؟
من کمد رو حرکت دادم و تمام کشوهاش رو خارج کردم و گشتم
و تو همه ي شکافهاي ديوار هم نگاه کردم
سنجاق سينه ام گمشده و اين بچه درموردش داره به ما دروغ ميگه
ما نميتونيم بذاريم اون بهمون کلک بزنه
خب حالا تو ميخواي باهاش چيکار کني؟
اون بايد تا زماني که اعتراف کنه تو اتاقش بمونه
اين روش بار آخر هم موثر بود
که اينطور
اگه بهمون بگه تو اون زمان کجا بوده
شايد ما بتونيم سنجاق سينه رو پيدا کنيم
اما بهرحال اون بشدت تنبيه ميشه
آره خب... بايد تنبيهش کني
يادت باشه من هيچ ارتباطي با اين قضيه ندارم
خودت بهم هشدار داده بودي
ماريلا احساس ميکرد همه ازش فرار ميکنن
سپيده دمِ آگوست بود و گرين گيبلز از هميشه زيباتر بود
.:: @bollbolljan_com ::.
کاش فردا که داريم ميريم پيکنيک هم هوا بخوبي امروز باشه
هنوز سنجاق سينه تو پيدا نکردي؟
چطور ميتوني از من بپرسي.... در حاليکه تو بيرون برديش و گمش کردي؟
من برش نداشتم
هر وقت زمان صرفِ غذا ميشد
ماريلا با قيافه ي جدي به اتاقِ آنه ميرفت
و مجبورش ميکرد اعتراف کند
بعد با قيافه اي جدي تر و اخموتر اتاق رو ترک ميکرد
ماريلا ميخواست نظر خوانم ليند رو بدونه
اما بخاطرِ اهميتِ اين مسئله جرات نميکرد چيزي بهش بگه
شب که اومد ماريلا ديگه خسته شده بود
اگرچه هربار ماريلا صورتِ گريانِ آنه رو ميديد
دلش براش ميسوخت
اما اينبار قلبش در برابر آنه سخت شده بود
آنه دوست دوست داري چند وقتِ ديگه اينجا بموني؟
من هميشه فکر ميکردم بهترين خاصيتِ تو صراحتته
چطور ميتونم درباره ي کاري که انجامش ندادم اعتراف کنم؟
من اونو بر نداشتم
من واقعاً نميدونم سنجاق سينه کجاست؟
ماريلا فردا پيکنيکه
بهم اجازه ميدي برم؟
فقط بهم اجازه بده بعد از ظهر رو برم بيرون... باشه؟
بعد من تا زماني که بخواي اينجا ميمونم
با ميل شخصي و کاملا خوشحال
تو تا زمانيکه اعتراف نکني
به پيکنيک يا جاي ديگه اي نميري آنه
ماريلا
صبح روزي که قرار بود به پيکنيک برن آنه تصميم نهايي خودش رو گرفت
قسمتِ بعدي : اعترافِ آنه