‏.:: www.bolboljan.net ::.
آن شرلي با موهاي قرمز : قسمت بيست و چهارم اين قسمت : کار پر افتخار
همه صبر کنين
من با برنده شدن مخالف نيستم ولي کارهاي خطرناک نکنيد
نگران نباش دايانا
جرات داشتن فقط مخصوصِ پيرها نيست
حق با توئه
درسته... ديروز وقتي من و داداشم از رودخونه ميپريديم , ازش بردم
از رودخونه پريدين؟ واقعاً؟
فوق العاده ست
روبي گيليس مبارزه با من رو قبول ميکني؟
البته کري اسلون
بايد چيکار کنيم؟
خب بايد... فقط.... اين....
از درخت بالا بريم
تا بالاترين شاخه صعود کنيم
من از کارهايي مثلِ اين نميترسم
روي اون درخت يه عالمه هزار پاهاي گنده زندگي ميکنن
واقعاً؟ دايانا اون راست ميگه؟
آره... درسته
پس....
روبي بخاطر اينکه اون درخت هزارپا داره ميخواي مبارزه ي منو رد کني؟
درسته... پس من برنده ام
نه... من قبولش ميکنم... نميخوام بخاطر هزارپا ببازم
روبي جدي ميگي؟
لطفاً نگاه کنين
يک هفته بعد از مراسمِ چاي کشيش
دايانا باري يه مهموني گرفت
اونا زمانِ خيلي خوبي رو با هم گذروندن و
هيچ اتفاقِ بدي تا بعد از چاي نيفتاد
تا اينکه
روبي... تو واقعاً انجامش دادي
درسته
روبي گيليس من کري اسلون به آسوني قبول ميکنم که ازت شکست خوردم
بهتره قبل از اينکه اون هزارپاها بيان بيرون زودتر بياي پايين
همه ميتونن از درخت بالا برن
سپس جوزي پاي جين اندروز رو به مبارزه طلبيد تا لي لي کنان دور باغ رو طي کنه
بدون اينکه توقف کنه يه پاي راستش رو زمين بذاره
جين اندروز سعيِ خودش رو تو اين بازي کرد
ولي دور سوم ديگه نتونست
نميتونم انجامش بدم
جين تو نبايد مبارزاتِ بزرگ رو بپذيري وقتي اينطوري وسطش منصرف ميشي
قبول کن که شکست خوردي
خب جوزي پاي.... خودت مبارزه ي منو قبول ميکني؟
البته آنه شرلي
جوزي پاي
لطفاً برو روي نرده ها و تا جايي که من هستم بيا
آنه در دلش متاسف بود ولي نميتونست کاري انجام بده
آنه يادش اومد که جوزي پاي تعادلِ فوق العاده اي داره
کارِ خيلي راحتي بود
آنه شرلي قبول ميکني که از من شکست خوردي؟
منکه فکر نميکنم راه زفتن روي يه نرده ي کوتاه کار فوق العاده اي باشه
دختري رو توي ماريزويل ميشناختم که ميتونست روي لبه ي شيرووني راه بره
باور نميکنم
باور نميکنم کسي بتونه روي لبه ي شيرووني راه بره
بهرحال تو نميتوني اينکارو بکني
من نميتونم؟
پس من تو رو به مبارزه ميطلبم که اينکارو بکني
و تو قسم ميخوري که شکستتو بپيذيري؟
چقدر وحشتناک
اين خيــــــــــــــلي زياده
جوزي پاي
من , آنه شرلي مبارزه ي تو رو قبول ميکنم
آنـــــــــه؟!!!!
تو نميتوني اينکارو بکني آنه... از اون بالا ميفتي و کشته ميشي
بيخيال شو جوزي پاي
درسته... اينکار براي يه بازي خيلي خطرناکه
من بايد انجامش بدم
افتخارِ من به اين کار بستگي داره
تو عقلت رو از دست دادي آنه
من بايد روي لبه ي شيرووني راه برم دايانا... يا زماني که دارم کوشش ميکنم اينکارو بکنم کشته بشم
اگه من کشته شدم انگشترِ مرواريدم مالِ تو
آنــــــــه
جوزي... مبارزه ات رو پس بگير
نگران نباش... اون نميخواد مبارزه رو انجام بده
فقط داره بازار گرمي ميکنه... وسطاي راه برميگرده
آنـــــه
اُه خداي من
آنه راه رفتن رو متوقف کن
خدايا
l'm not afraid, l'm not afraid!
من نميترسم... من نميترسم
چطور ميتونم انجامش بدم
آنـــــــه... آنــــــــــــــــه..........
آنــــــه
آنه... آنـــــــه
چي شده روبي؟
تو کشته شدي آنه؟
اُه آنه ي عزيزم... فقط يه کلمه با من حرف بزن
اگه کشته شدي بهم بگو
آنه
آنه... تو زنده اي
دايانا
من نمردم ولي فکر ميکنم که غش کرده بودم
کجات درد ميکنه آنه؟
آنه چي شده؟
صدمه ديدم
کجات صدمه ديده؟
قوزکِ پام
دايانا لطفاً فوراً پدرت رو خبر کن
چشم
پدر.... پدر
حالت خوبه آنه؟
جاييت درد نميکنه؟
اُه خدايا
آقاي باري چه اتفاقي براش افتاده؟
خانمِ کاتبرت , انگار که....
وحشت نکن ماريلا
داشتم روي پشتِ بوم راه ميرفتم يه دفعه افتادم... فکر ميکنم قوزکِ پام پيچ خورده
روي پشتِ بوم؟؟؟
اما ماريلا
ممکنه که گردنم هم شکسته باشه
ولي بيا خوش بينانه به قضيه نگاه کنيم
ميخوام بدونم چرا اون بالا رفته بودي؟ همه چيز رو بايد برام تعريف کني
آقاي باري بياريدش اينجا و روي مبل بخوابونيدش
خدايا بهم رحم کن... بچه ي بيچاره غش کرد
ماتيو با عجله از مزرعه اومد
دکتر داشت آنه رو معاينه ميکرد... ماتيو روي پله ها ايستاده بود... ناراحت و نگران بود
بدترين چيزي که ماتيو ازش ميترسيد اتفاق افتاد
آسيب از اوني که فکر ميکردن جدي تر بود
قوزکِ پاي آنه شکسته بود و 6 هفته وقت لازم بود تا دوباره ترميم بشه
ماريلا به خاطر مياورد که آنه اون روز بعد از ظهر مثلِ بادِ وحشي ميدويد
بعد از اينکه آنه رو با اون حا تو بغلِ آقاي باري ديده بود
مثل اين بود که به قلبش خنجر زده بودن... بهش گفتند که
چقدر آنه دلش ميخواست بايد خونه پبشِ ماريلا
ماريلا هم خيلي به آنه علاقمند بود
اون فهميده بود که هيچ چيز نميتونه جاي آنه رو پر کنه
ماريلا
کي بيدار شدي؟
خيلي براي من متاسفي ماريلا؟
اين فقط تقصيرِ خودت بود
چرا بايد برام متاسف باشي
وقتي که فکر ميکني هر اتفاقي افتاده تقصيرِ من بوده... اين خيلي سخته ماريلا
اگه من بتونم کسي رو مقصر بدونم و سرزنش کنم احساس بهتري پيدا ميکنم
اما ماريلا اگه تو جاي من بودي چکار ميکردي
وقتي تو به مبارزه دعوت شدي که روي پشت بوم راه بري
من روي زمينِ سفت باقي ميموندم و ميذاشتم بقيه
همچين مبارزه ي مزخرفي رو انجام بدن
ولي اراده ي تو خيلي قويه ماريلا
من اينطوري نيستم... طاقتِ اينکه جوزي پاي مسخره ام کنه رو ندارم
اون ميتونست براي تمامِ عمرم منو مسخره کنه و همه جا جار بزنه که از من برده
اين بلا فقط بخاطر احساس غروري مه داشتي سرت اومد
فکر ميکنم خودم به اندازه ي کافي تنبيه شدم... نيازي نيست توهم سرزنشم کني
بعد از همه ي اين حرفا بايد بگم که غش کردن حتي يه ذره هم خوب نيست
و دکتر هم وقتي داشت قوزکِ پام رو جا مينداخت
خيلي بهم صدمه زد
من نميتونم به مدت 6 يا 7 هفته جايي برم
و دلم براي خانم معلمِ جديد تنگ ميشه
اون قبل از اينکه من بتونم برم مدرسه درس رو شروع ميکنه
و
گيل... يعني همه ي بچه ها ازم جلو ميفتن
اُه چه درد مهلکي دارم
اما ماريلا سعي ميکنم قهرمانانه اينو تحمل کنم
فقط اگه تو اينقدر منو سرزنش نکني
باشه باشه... سرزنشت نميکنم
تو بچه ي بدشانسي هستي... در اين باره شکي نيست
اما همونطوري که گفتي بايد اين درد رو تحمل مني
خالا بيا و شامتو بخور
ترم جديد در ماهِ سپتامبر شروع شد
اما براي زمانِ زيادي
آنه توي کلاس حاضر نشد تا درس رو از
اولين معلمِ زنِ اونلي خانم ايتيسي ياد بگيره
آنه تصور ميکرد که معلم چه شکليه
اما اون فقط ميتونست چيزي از معلم رو مجسم کنه که دلش ميخواست
ترم جديد شروع شده ماريلا
دوست دارم بدونم معلمِ جديد چطور به دانش آموزا خوش آمد ميگه
آرزو ميکنم دايانا زودتر برگرده تا برام تعريف کنه
ميخوام تصورش کنم ولي هنوز شروع نکردم
چون اونو نميشناسم و تصور کردن نياز به شناختِ فرد داره
خب من رفتم
مهم نيست چه اتفاقي ميفته... تو با هيچکس بد اخلاقي نکن
نگران نباش
ملکه ي برفي من رفتم
مواظب باش نيفتي
ميدونـــــــــــــــم
ماريلا اتفاقاتي که روز اولي که آنه به مدرسه رفته بود رو بخاطر آورد
آنه... آنه... دايانا اومده تو رو ببينه
ممنون خاله
آنه منم
خانم استيسي چطوره؟
انقدر دلواپس نباش... حالت چطوره؟
جدي ميگم دايانا
ميدوني که زمينگيرم
خب عوضش من هر زوز به ملاقاتت ميام
ازت ممنونم دايانا
اما درباره ي خانم استيسي
جوونه؟ خوشگله؟
اون مثل افسانه هاست... شگفت آوره
اين عالــــــــــيه
اما من فقط نميخوام راجع به افسانه اي بودنش بدونم
وايسا
اول , موهاش چه رنگيه؟
طلايي
چشماش؟
آبيه افسونگر
اُه... چه لباسي پوشيده بود؟
لباسش خيلي قشنگ بود
و آستينهاش بيشتر از هر کسِ ديگه اي در اونلي پف داره
اين خيلي خوبه... مهربونه؟
درسته... ولي محکم و سرسخته... اون نميخواد از پسراي کلاس ببازه
چقدر طول ميکشه تا من دوباره بتونم راه برم؟
آنه من راجع به تو باهاش صحبت کردم
گفتم که دوستِ صميميِ من "آنه شرلي" موقتاً نميتونه تو کلاس شرکت کنه
چونکه آسيب ديده
معلم چي گفت؟
بهم گفت سلامش رو به تو برسونم
متشکرم دايانا
و امروز يه چيزي باعث ميشه تو از جات بپري
نميخوام برم چون من کارِ اشتباهي نکردم
چرا اينو الان داري ميگي؟ وقتي اينجا رسيديم؟
تو خيلي پشيموني... تا زماني که فرصت داري احساس واقعيتو بيان کن
اگه تو همچين مبارزه اي رو ترتيب نميدادي آنه سقوط نميکرد و پاش نميشکسن
درسته ولي آنه لاف ميزد که ميتونه اونکارو انجام بده در صورتيکه نتونست
فکر ميکنيد آنه اشتباه ميکرد
اگه اينطور فکر ميکنين من ميام
آنه آخرين بار اشتباهشو پذيرفت
بهرحال اون نميخواست که تو اينو بدوني
بله
حالت چطوره آنه؟
روبي...جين..کري
هنوز که به تخت وصلي آنه
تيلي تو هم اينجايي... الان 3 روز ميشه
جوزي
جوزي ازت ممنونم که اومدي به ملاقاتم
متاسفم آنه ... اگه من اون درخواست رو
امروز ديگه هيچي نگين
جوزي من تو رو مقصر نميدونم... خودم هم اشتباه کردم... بيا تا از نو شروع کنيم
من هيچ مشکلي باهات ندارم
اين حرف رو نزن
با هم دست بدين
ممنونم جوزي
اين فوق العاده ست
واقعاً که .....
دوباره دوره ي برداشت محصول شروع شد
و ماتيو وقتي ميرفت کار کنه همچنان براي آنه نگران بود
از طرفِ ديگه ماريلا هم بايد کارهاي خونه رو انجام ميداد
و هم از آنه مراقبت ميکرد
اما اون هيچوقت از اين وضعيت براي آنه گله نکرد
و ماتيو به سمتِ شهر رفت تا جوهاي سبز شده رو تحويل بده
و وقتي داشت برميگشت يه مهمونِ غافلگير کننده با خودش آورد
.:: @bollbolljan_com ::.
آقاي کاتبرت ازتون ممنونم که منو تا اينجا رسوندين
نه... خواهش... ميکنم
اين ديگه کيه؟
از ديدنتون خوشحالم
شما بايد خانمِ ماريلا کاتبرت باشين
من معلمِ جديد مدرسه هستم
آه... خانم استيسي
درسته... معذرت ميخوام که بدونِ دعوت اومدم
اومدم اينجا تا آنه شرلي رو ببينم
ماريلا به اين آهنگ گوش کن... مثل زماني که مردم خوشحالي ميکنن
اشعاري مثلِ اين...
درد و رنجِ مريضي بسرعت ناپديد ميشود
سلامتي به زودي ميايد... مثل نور خورشيد که از پنجره ميتابد
اگرچه سه هفته ماندن در رختخواب واقعاً گريه آوره
عصر بخير آنه شرلي
اسمِ من
موريل استيسي
درسته... تو منو شناختي... حالت جطوره؟
عاليـــــــــه...
ممنونم... پام الان خيلي بهتره
بنظر مياد از رختخواب خسته شدي
هر روز بايد همينطوري توي رختخواب بموني؟
تقريباً
پس بيا بريم يه جايي که نور خورشيد بهمون بتابه تا صحبت کنيم
تو به شعر علاقه داري؟
بله
پس امروز با هم يه چيزي ميخونيم
تو واقعاً
چطور تونستي خانمِ استيسي رو غير منتظره اينجا بياري؟
خب... حقيقتش... خانمِ استيسي اصرار داشت که سوار بشه و همراهم بياد
تو باعث شدي يادم بره ازش تشکر کنم
و نميتونم برم بيرون کارم رو انجام بدم
بايد براش چاي آماده کنم؟
زيباست... نقاشيِ روي مرمر
داخلش يه گلابي کشيده شده
و يک درخت دلپذير پر از شکوفه هاي زيبا
و نميتوني خيالات رو نقاشي کني
آه... آه.... چقدر دلتنگ کننده
اين مکانيه که در روياهام ميبينم
زيباست... نقاشيِ روي مرمر
داخلش يه گلابي کشيده شده
و يک درخت دلپذير پر از شکوفه هاي زيبا
و نميتوني خيالات رو نقاشي کني
آه... آه.... چقدر دلتنگ کننده
اين مکانيه که در روياهام ميبينم
آنه شعر رو به کمک خانمِ استيسي کاملاً
بخاطر سپرد و درسهاش رو هم خيلي خوب خوند
يک روز دکتر بهش گفت :
تو ميتوني سعي کني از تخت بياي پايين و راه بري
آخ
ماريلا ديگه ميتونم از تخت بيام بيرون و راه برم
اون شب آنه از ماريلا درخواست کرد که بهش اجازه بده
تا شامش رو طبقه ي پايين بخوره
ميخواست ماتيو هم راه رفتنش رو ببينه
آنه بسختي راه ميرفت و سعي ميکرد بهتر اينکارو بکنه
ولي سرانجام مجبور شد از ماتيو کمک بگيره
آنه تمام حرفاش رو نگهداشته بود و
زمان زيادي رو به انتظار اين گذرونده بود که دور هم جمع بشن و شادمانه غذا بخورن
و اون از تخيلاتش و زماني رو که توي رختخواب گذرونده بود براشون صحبت کنه
اين اصلاً خوب نيست که از کار افتاده بشي و يه گوشه بخوابي ماريلا...ولي نکته ي خوبش اينه که
تو ميفهمي چند تا دوستِ واقعي داري
و درونت چي ميگذره
جوزي پاي ميتونه مغرور و
خودخواه باشه , ولي نشون داد که پشيمونه
وقتي اومد پيشم سعي کردم بهش خوش آمد بگم
اگه من کشته ميشدم اون بايد تا آخر عمرش بار سنگينِ پشيموني رو بدوش ميکشيد
دايانا دوستِ خيــــــــــــــلي با وفائيه
اون هر روز وقتي من تنها بودم و سر رو بالش گذاشته بودم ميومد و بهم دلخوشي ميداد
حتي آقاي مدير بل هم براي ديدنم اومد
اون واقعاً مرد خيلي خوبيه
البته روح يکي از اقوامم نيست
اون با من درباره ي زماني صحبت کرد که يه پسربچه بود و قوزکِ پاش رو شکسته بود
تصور کردنش خيلي سخت بود
خانم آلن هم براي ديدنم اومده بود
با اينکه اون خيلي کار داره و زمان کمي براي انجام دادنشون داره
يه دستمال گلدوزي هم برام آورده بود که دخترا درستش کرده بودن
اون همچنين آدمِ بشاش و خوش روييه و وقتي به ملاقاتِ کسي بره اونو هم خوشحال ميکنه
و هيچوقت بهت نميگه که مرتکبِ اشتباه شدي و سرزنشت نميکنه
و برات آرزوي بهتر شدن ميکنه
ولي خانمِ ليند هر وقت به ديدنم ميومد سرزنشم ميکرد
و ميگفت که تا حدي ميتونه احساسم رو درک کنه
اون آرزو ميکرد من دختر بهتري بشم ولي ميگفت که باورش نميشه بتونم
يه چيزي اينجا خيلي واضحه
و اونم اينه که وقتي تو از سقفِ خونه ي آقاي باري
!!سقوط کردي زبونت هيچ آسيبي نديد!
درسته
!!!درستـــــه
دايانا هر روز بعد از مدرسه به ديدن آنه ميومد
و ناگهان يه روز اومدنش رو متوقف کرد
قسمت بعدي : نامه اي براي دايانا