‏.:: www.bolboljan.net ::.
...بعد از اينکه کنسرتِ کريسمس تموم شد
شور و شوقِ دانش آموزاي مدرسه ي آونلي تموم شد
و دوباره به زندگيِ عادي و يکنواختشون برگشتن
...آنه بعد از هفته ها شور و هيجان
احساس ميکرد همه چيز خسته کننده يکنواخت و پيش پا افتاده ست
من مطمئنم دايانا، ديگه زندگيم نميتونه برگرده به همون چيزي که چند روز قبل بود
يه جوري راجع به اون زمان صحبت ميکرد انگار که 50 سالِ قبل بوده
...آنه با غم و غصه ي زياد گفت
...شايد بعد از مدتي به اين حالت عادت کنم
ولي کنسرتها مردم رو از زندگيِ عاديِ هر روزه شون دور ميکنن
فکر ميکنم واسه همينه که ماريلا از کنسرتها خوشش نمياد
ماريلا خيلي زنِ عاقليه
...اينکه آدمِ عاقلي باشي بهتره
ولي من گمون نکنم که بخوام ...يه آدمِ عاقل باشم
چون اونجور افراد اصلاً رمانتيک نيستن
خانمِ ليند گفت که من هيچوقت نميتونم آدمِ عاقلي بشم
ولي آدم که از فرداش خبر نداره
فکر ميکنم حالا حالا ها بايد بزرگ بشم تا عاقل بشم
ولي شايدم بخاطرِ اين باشه که خسته ام
ديشب نتونستم زياد بخوابم
چند بار از خواب بيدار شدم و تصور کردم کنسرتمون بارها تکرار شده
فکر کردن راجع به همچين کارِ باشکوهي خيلي خوبه
خيلي دوست داشتنيه که دوباره انجامش بديم
...آنه داشت به دايانا ميگفت
...توي زندگيش بعد از کنسرت نميتونه
واقعاً نميتونم احساسِ آرامش و سکون داشته باشه
...هرچند بلاخره
مدرسه ي آونلي به وضعِ سابقش برگشت و بچه ها زندگيِ عاديشون رو در پيش گرفتن
ديگه هيچکس تو حال و هواي کنسرت نبود
ولي مطمئناً کنسرت رد پايي از خودش جا گذاشته بود
روبي گيليس و اما وايت که سرِ ...جلو نشستن رو نيمکت با هم اختلاف داشتن
ديگه نتونستن بيشتر از اين با هم يه جا بشينن
و پيمانِ دوستيشون بعد از 3 سال شکسته شد
جوزي پاي و جوليا بل هم 3 ماه با هم صحبت نميکردند
...چون جوزي پاي به بسي رايت گفته بود
که وقتي جوليا خم شد و تعظيم کرد قيافه اش شبيهِ جوجه ها شده بود
و بسي به جوليا گفته بود
هيچکدوم از اسلون ها با بل ها ...حرف نميزدن
چون بل ها فکر ميکردن که اسلون ها کارهاي زيادي انجام دادند
اسلون ها هم با گفتنِ اينکه بل ها از انجام يه کارِ کوچيک هم ناتوانند تلافي کردند
چارلي اسلون با مودي اسپارجون مکفرسون دعواش شد
بخاطرِ اينکه مودي اسپارجون گفته بود چون ...آنه شرلي نمايشش رو از بقيه بهتر اجرا کرده
خواهرِ مودي اسپارجون الا مي
ديگه نميخواد با آنه حرف بزنه
...بجز اين اختلافاتِ جزئي
همه چيز تو محدوده ي کاريِ خانمِ استيسي منظم و مرتب پيش ميرفت
...هفته هاي زمستوني ميگذشت
خيلي غير عادي بود که زمستون با برفهاي کوچولو خيلي مهربونه
...هر روز آنه و دايانا
از نزديک راهي که پُر از درختِ قان بود به مدرسه ميرفتند
تو ماهِ مارس
روزِ تولدي آنه، اونا اين نظم رو بهم زدن
بينِ حرفهاشون چشم و گوششون ...هم آماده باش بود
چون خانمِ استيسي بهشون گفته بود ...بايد هر چه زودتر يه انشا بنويسن
موضوعش هم اين بود "پياده روي در يک روزِ زمستاني در جنگل"
و بخاطرِ همين اونا حواسشون به همه چيز بود
ردِ پا
مالِ چي ميتونه باشه؟
بايد مالِ خرگوش باشه
آره، اين ردِ پاها تازه هستند بايد همين اطراف باشه
دايانا، امروز 13 ساله ميشم
متاسفم، پاک يادم رفته بود
تو اين دو سال، من واقعاً بزرگ شدم
حالا ميتونم بدونِ اينکه مردم مسخره ام کنند از کلمه هاي قلمبه سلمبه استفاده کنم
فکر کردن بهش هم باعثِ آرامشم ميشه
باورم نميشه که واقعاً دارم بزرگ ميشم
وقتي امروز صبح از خواب بيدار شدم بنظرم اومد همه چيز تغيير کرده
تو يک ماهِ پيش 13 ساله شدي
واسه همين فکر ميکنم اين احساس نبايد به اندازه ي من برات تازگي داشته باشه
بنظر ميرسه زندگي دوست داشتني تر شده
...روبي گيليس گفته وقتي 15 ساله شد
ميتونه مورد توجه پسرهاي خوش تيپ باشه
روبي گيليس به هيچي جز پسرهاي خوش تيپ فکر نميکنه
...وقتي يه نفر اسمش رو روي ديوار مينويسه
از لذت ذوق مرگ ميشه ولي وانمود ميکنه خيلي عصبانيه
ولي اين حرف خيلي بيرحمانه ست
خانم آلن گفته ما هيچوقت نبايد حرفهاي بيرحمانه بزنيم
ولي قبل از اينکه بخواي به حرفت فکر کني از دهنت ميپره بيرون، اينطور نيست؟
واقعاً من نميتونم بدون اينکه چيزِ بيرحمانه اي بگم، راجع به جوزي پاي حرف بزنم
بخاطرِ همين اصلاً راجع بهش حرف نميزنم
تا حالا متوجهِ اين موضوع شده بودي؟
ولي گهگاهي راجع بهش حرف ميزني
واقعاً؟
سعي ميکنم تا اونجايي که ميتونم ...مثلِ خانم آلن رفتار کنم
چون بنظرم اون يه خانمِ کامله
آقاي آلن هم همين فکر رو ميکنه
خانمِ ليند ميگه آقاي آلن جاي پاي خانمش رو ميپرسته
براي يه کشيش خوب نيست که تا اين اندازه احساس به يه موجودِ فاني داشته باشه
...ولي دايانا، خب کشيشها هم آدمند
و گناه و معصيت اونا رو هم مثلِ همه ي ما احاطه کرده
...گناه هايي که منو احاطه کردند، همين خيالبافي هاي پي در پي
و فراموش کردني وظايفم هستند
خيلي تلاش ميکنم بر اونا پيروز بشم
و حالا که واقعاً 13 سالم شده شايد بتونم بهتر از پسش بربيام
چهار سال ديگه که بگذره ما ميتونيم موهامو رو بالاي سرمون جمع کنيم
آليس بلي فقط 16 سالشه
و خيلي به خودش ميرسه
ولي من فکر ميکنم اينطوري خيلي مسخره ست بايد تا وقتي 17 سالم بشه صبر کنم
اگه دماغِ منم مثلِ مالِ آليس بلي کج يود ...نميتونستم
...ولي حالا
نميتونم بگم چه جوري ميشد
چون اين بينهايت بيرحمانه ست
از اون گذشته، اگه من دماغِ اون رو با دماغِ خودم مقايسه کنم، اينکار از روي غرور و خودبينيه
درسته آنه
چون من قبلاً يه سري تعريف راجه به دماغم شنيدم، پس فکر ميکنم خيلي خوشگله؟
اين حرف واقعاً به من آرامش ميده
ولي دماغِ آنه جدي جدي خوشگله ها
ببين، يه خرگوش اونجاست
اين همونيه که ردِ پاش رو ديديم؟
چطور ميتونه اون باشه
يه چيزي براي نوشتنِ انشامون پيدا کرديم
واقعاً فکر ميکنم جنگل توي زمستون خيلي دوست داشتني تر از تابستونه
اونا خيلي سفيد و ساکتند انگار خوابيدند و دارن روياهاي شيرين ميبينند
نميتونم تصور کنم وقتش که برسه چه ...انشايي مينويسم
ولي بايد سعيم رو بکنم تا دوشنبه ي آينده يه چيزي سرِ هم کنم
اين نظري که خانم استيسي داده که هر کدوم يه داستان بنويسيم از عهده ي من خارجه
چرا، اينکه به راحتيِ آب خوردنه
واسه تو راحته چون تو قوه ي تخيلت فوق العاده ست
ولي اگه بدونِ تخيل بدنيا مي اومدي چيکار ميخواستي بکني؟
فکر ميکنم الان هم انشات رو نوشتي؟
آره، دوشنبه شبِ گذشته تمومش کردم
اسمش هم "رقيبِ حسود" يا " مرگ جدايي نميبخشد" ـه
واقعاً هيجان انگيزه
واسه ماريلا خوندمش و اون گفت همه اش مزخرفِ محضه
بعد براي ماتيو خوندم و اون گفت عاليه
يه داستانِ غمگين و شيرينه
وقتي مينوشتمش درست مثلِ يه بچه گريه ميکردم
...راجع به
...راجع به کوردليا مونتکومري
و جرالدين سيمور، دو دوشيزه ي زيباست
اونا تو يه روستا مثلِ اين جايي که ما زندگي ميکنيم زندگي ميکردند و خيلي هم همديگه رو دوست داشتن
کوردليا سبزه و مو مشکي بود و چشمها و موهاش برق ميزد
پوستِ جرالدين سفيد بود و شبيهِ ملکه ها بود و موهاش هم به رنگِ طلا بود
و چشمهاش به مثلِ مخملِ ارغواني بود
من تا حالا کسي رو با چشمهاي ارغواني نديدم
منم نديدم، فقط تصورشون کردم
من دنبالِ يه چيزِ غيرِ عادي بودم
جراليدن و کوردليا با صلح و آرامش و خوشحالي زندگي ميکردن
خب، چي به سرشون اومد؟
آنه
چند ساعتِ ديگه ميخواي اونجا وايسي؟ سرما ميخوريا
اوه نه... بقيه اش رو يه دفعه ديگه برات تعريف ميکنم
فردا ميبينمت
خداحافظ
کوردليا مونتکومري و جراليدن سيمور
دايانا هم به سرنوشتِ کوردليا و جرالدين علاقمند شده بود
اونا در کنارِ هم بزرگ شدن و تبديل به دختراني زيبايي شدند
وقتي 16 سالشون شد
بارترام ديوِر اومد به دهکده شون
و عاشقِ جرالدين شد
وقتي جرالدين توي گاري بود، اسبش رَم کرد
بارترام زندگيِ جراليدن رو نجات داد
و جراليدن تو بغلِ بارترام غش کرد و بارترام پياده اونو 3 مايل تا خونه شون برد
چون کالسکه شکسته بود
...خيلي سخت بود که اين قسمتهاشو تصور کنم
چون تو اين زمينه ها تجربه اي ندارم
از روبي گيليس خواستم اگه چيزي راجع به خواستگاري ميدونه بهم بگه
آخه خيلي از خواهراش ازدواج کردن
روبي بهم گفت وقتي مالکو اندرز ...از خواهرش سوزان خواستگاري کرد
اون يه گوشه از سالن قايم شده بود
گفت اون به سوزان گفته که پدرش ...مزرعه رو به نامش کرده
و بعدش گفت "چطور بگم عزيزم، ميشه ما "با هم ازدواج کنيم؟
و سوزان جواب داد "آره، نه، بذار ببينم"
و بعدش به سرعت نامزد کردن
ولي من فکر نميکنم اين نوع خواستگاري کردن خيلي رمانتيک باشه
واسه همين سعي کردم تا اونجا که ميتونم از نيروي تخيلم بهره بگيرم
من اينجاي داستان رو خيلي عاشقانه و شاعرانه نوشتم
بارترام زانو ميزنه
هرچند روبي گيليس گفت که اين روزا کسي از اينکارا نميکنه
جرالدين قبول ميکنه البته صحبتهاشون يه صفحه طول ميکشه
نميتونم بهت بگم با چه زجري اون حرفها رو نوشتم
پنج بار بازنويسيش کردم
و بعنوانِ شاهکارِ خودم بهش نگاه ميکنم
بارترام بهش يه حلقه ي الماس و يه گردنبندي ياقوت داد
و بهش گفت براي ماه عسل ميبردش اروپا
چون اون خيلي پولدار بود
ولي افسوس که تاريکي بر مسيرشون سايه انداخت
کوردليا مخفيانه عاشقِ بارترام بود
و وقتي جرالدين راجع به نامزدي بهش گفت واقعاً عصباني شد
مخصوصاً وقتي که گردنبندِ ياقوت و حلقه ي الماس رو ديد
تمامِ علاقه اي که به جرالدين داشت تبديل به نفرت شد
و با خودش عهد کرد که نذاره هيچوقت جرالدين با بارترام ازدواج کنه
ولي وانمود ميکرد که جرالدين تا ابد دوستشه
يه روز غروب وقتي اونا کنارِ پل ايستاده بودند و جريانِ رود خروشان رو نگاه ميکردند
و فکر ميکردند تنها هستند
جرالدين رو به لبه ي پل هل داد "و وحشيانه خنديد "ها ها ها ها
ولي بارترام که اين صحنه رو ديد فرياد زد
"من نجاتت ميدم، جرالدينِ بي همتاي من"
و يک دفعه تو رودخونه شيرجه زد
ولي افسوس که اون فراموش کرده بود که نميتونه شنا کنه
و هر دو در آغوشِ هم غرق شدند
و چند روزِ بعد اجسادشون کنارِ ساحل پيدا شد
اونا رو در يک قبر دفن کردند و مراسمِ باشکوهي براشون گرفتند
دايانا مراسمِ خاکسپاريشون بجاي عروسيشون بود
پايانِ داستان خيلي رمانتيکه اينطور نيست؟
گوردليا هم که پشيمون شده بود پريد تو رودخونه و خودش رو غرق کرد
فکر ميکنم مجازاتِ شاعرانه اي براي جرمش بود
چقدر دوست داشتني
نميدونم چطور همچين موضوعاتي هيجان انگيزي تو سرت داري
آرزوم بود که تخيلِ من هم مثلِ تو باشه
درست ميشه، فقط بايد روش کار کني
من يه نقشه دارم دايانا
بيا من و تو يه باشگاهِ قصه گويي براي خودمون راه بندازيم
و توش شعر و قصه بگيم
تا وقتي بتوني به تنهايي اينکارو بکني بهت کمک ميکنم
ميدوني، فقط بايد تخيلت رو پرورش بدي
خانم استيسي هم همينو ميگه
اينطوري شد که باشگاهِ قصه گويي بوجود اومد
...اول فقط محدود به آنه و دايانا ميشد
و بزودي روبي گيليس و جين اندروز هم به باشگاه اضافه شدند
...و يکي دو نفرِ ديگه هم
که احساس ميکردن نياز دارن قوه ي تخيلشون پرورش داده بشه به گروه اضافه شدند
با حضورِ هيچکدوم از پسرها موافقت نشد
هرچند نظرِ روبي گيليس اين بود که وجودِ پسرها ميتونه مفيد باشه
اعضاي باشگاه بايد هر هفته يه قصه مينوشتن
ماريلا، خيلي بامزه ست
هر کدوم از دخترهابايد قصه اش رو با صداي بلند بخونه
و بعدش ما راجع بهش صحبت ميکنيم
ميخوايم از داستانهامون مثلِ يه گنج مواظبت کنيم تا بچه هامون هم بخوننش
هر کدوم يه اسمِ مستعار براي خودمون انتخاب کرديم
اسمِ من روزاموند مونتکومريه
چرا کوردليا فاستلي نيستي؟
نه، روزاموند مونتکومريه بهتره
همه ي دخترها کارهاشون رو خيلي خوب انجام ميدن
روبي گيليس از همه احساساتي تره
اون صحنه هاي عاشقانه ي زيادي تو داستاناش ميگنجونه
جين هيچوقت همچين چيزايي تو داستاناش قرار نميده وقتي اونا رو ميخونه بشدت احساسِ حماقت ميکنه
داستانهاي جين خيلي عاقلانه هستند
دايانا مقدارِ زيادي صحنه هاي قتل و جنايت تو داستاناش قرار ميده
و ميگه بيشترِ وقتها نميدونه با آدمهاي ...توي قصه اش چيکار کنه
واسه همين ميکشدشون تا از دستشون خلاص بشه
معمولاً من هميشه بهشون ميگم راجع به چه موضوعي داستان بنويسن
بنظرِ من اين کارِ داستان نويسي کارِ خيلي احمقانه ايه
.:: @bollbolljan_com ::.
ولي مواظبيم که يه نکته ي معنوي هم توي داستانمون جا بديم ماريلا
همه ي آدمهاي خوب پاداش ميگيرين و آدمهاي بد به سزاي اعمالشون ميرسن
مطمئنم که اينکار نتيجه ي خوبي داره
چيزهاي معنوي فوق العاده اند آقاي آلن اينو ميگه
من يکي از داستانهامو براي اون و خانم آلن خوندم
و هر دوشون قبول کردن که بخشِ معنويِ داستان خيلي عالي بوده
فقط از اين خنديدن که در جاي درستي ازش استفاده نکرده بودم
وقتي مردم گريه کنند بيشتر خوشم مياد
جين و روبي هميشه وقتي من بخشِ پُر سوز و گداز داستان رو ميخونم گريه ميکنن
دايانا توي نامه اش به عمو ژوزفين راجع به باشگاهِ داستانمون نوشته
و عمه ژوزفين در جوابش گفته که ميخواد ما داستانهامون رو براش بفرستيم
واسه همين ما هم يه کپي از 4 تا از بهترين داستانهامون رو براش فرستاديم
خانمِ ژوزفين توي نامه نوشت که توي زندگيش چيزي سرگرم کننده تر از اين داستانها نخونده
...اين حرف يه کمي ما رو گيج کرد
چون همه ي داستانهاي ما خيلي سوزناک بودند و همه ي قهرمانهايقصه کشته شدند
ولي خوشحالم از اينکه خانمِ باري از قصه هامون خوشش اومد
اين نشون ميده که باشگاهِ ما داره کارِش رو خوب انجام ميده
خانمِ آلن گفته بايد توي هر کاري ...هدف داشته باشيم
و خيلي خوب پرورشش بديم تا به نتيجه برسيم
منم اميدوارم وقتي بزرگ شدم بتونم يه کمي مثلِ خانمِ آلن باشم
تو فکر ميکني شدنيه ماريلا؟
نميتونم بگم انتظارِ بزرگيه
مطمئنم خانمي آلن وقتي بچه بود هيچوقت اينقدر احمق و سر به هوا نبوده
آره
ولي خب هيچوقت هم به خوبيِ الانش نبوده
اون گفت که وقتي بچه بود خيلي شيطون بود و دردسر درست ميکرد
وقتي اين حرف رو شنيدم خيلي دلگرم شدم
...ماريلا، من خيلي آدمِ شروري هستم که
از اينکه ميشنوم ديگران آدمهاي بد و بدجنسي بودند احساسِ دلگرمي ميکنم؟
تو فکر ميکني اين بده؟
خانمِ ليند گفته که اينطوره
ميگه تعجب ميکنه وقتي ميشنوه ...که يه نفر زمانِ بچگيش شيطون بوده
مهم نيست اون موقع چند سال داشته
خانم ليند ميگه که يه بار شنيده ...يه کشيش اعتراف کرد که وقتي يه پسر بچه بود
تارتِ توت فرنگيِ خاله اش رو ...از آشپزخونه دزديد
و خانم ليند هم از اون به بعد ديگه براي اون کشيش احترامي قائل نشد
ولي من فکر ميکنم اعترافي که کرده عاقلانه بوده
پسرها وقتي بچه هستند کارهاي شيطنت آميزي انجام ميدن و به ياد آوردنِ کاراشون عذابشون ميده
بعد ممکنه همون آدما وقتي بزرگ شدن کشيش بشن
اين ميتونه باعثِ دلگرميِ آدم باشه، اينطور نيست ماريلا؟
اين همون احساسيه که من داشتم ماريلا
تو تا الان بايد همه ي اون ظرفا رو شسته بودي
بيشتر از نيم ساعتي که وايسادي و وراجي ميکني
اول کار کردن رو ياد بگير و بعد حرف بزن
آنه با ماده اي که از فروشنده ي دوره گرد ميگيره موهاش رو رنگ ميکنه
و آرزوهاش با داشتنِ موهايي زشت تر از ايني که داره به پايان ميرسه