‏ .:: www.bolboljan.net ::.
.:: @bollbolljan_com ::.
اون مشت ـا رو با دقّت دفع کن‏!‏
درباره ی مشت ـای قلب شکن من تحقیق کردی‏!‏؟
دانشمند خَر خون؟
مشت هاش دارن سنگین تر میشن‏،‏ می خواد کارمُ تموم کنه‏!‏
اگه تلاش کنم می تونم بزنمش‏!‏
ولی‏.‏‏.‏‏.‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
چی کارش کنم‏!‏؟
با فیلم هاش خیلی فرق داره‏.‏‏.‏‏.‏ این نامردیه‏!‏
من چطور باید با همچین آدمی‏.‏‏.‏‏.‏
مبارزه کنم؟
چی شده بچّه‏!‏؟
اون روحیه ای که همیشه وقتی گیر می افتادی ظاهر می شد‏،‏ کو؟
چه بلایی سر شجاعتی که جلوی ‏"ور"‏ از خودت نشون دادی‏،‏ اومده؟
راند پنجاه و هفتم
مرجله نهایی مسابقات
چی کار کنم؟
حالا چی کار کنم؟
نمی دونم چطور جلوش وایسم‏.‏
از همون اوّل هم شانسی جلوش نداشتم‏.‏
خب‏،‏ حالا چجور باهاش می جنگی؟
این مبارزه ی قهرمانی با ‏"‏داته سان‏"‏ همیشه هدفم بوده‏.‏‏.‏‏.‏
واسه همین‏،‏ جلوش هر چی که یاد گرفتم بیرون می ریزم‏.‏
چون من مبارزه طلب هستم‏.‏
آره یادم اومد‏،‏ همچین حرفی زدم‏.‏
‏"‏ماکونوچی‏"‏ هنوز سر پا وایساده ولی به نظر نمی رسه شانسی داشته باشه‏!‏
بچّه‏!‏
یعنی من‏.‏‏.‏‏.‏
هر چی داشتم‏،‏ رو کردم؟
قهرمان از بالا حمله می کنه‏!‏
ها‏،‏ چی شد؟
بازوهام هنوز تکون می خورن‏.‏
بدنم هم هنوز تکون می خوره‏.‏
هنوز همه چیزمُ‏.‏‏.‏‏.‏
رو نکردم‏!‏
چی‏!‏؟
‏"‏ماکونوچی‏"‏ از پایین ضربه می زنه‏!‏ آپرکات سنگینی بود‏!‏
پسر خیلی خفن بود‏!‏
ماکونوچی‏،‏ حالا وقتشه‏!‏
پسر‏!‏ نمی تونم پاهامُ تکون بدم‏.‏ بد شد‏!‏
هنوز همه ی چیزایی که یاد گرفتمُ بهش نشون ندادم‏.‏
بازوهامُ پاهام هنوز تکون می خورن‏!‏
داره میاد‏!‏ با اوضاع من‏.‏‏.‏‏.‏
حتّی از چرخش گردن هم نمی تونم استفاده کنم‏!‏
وقتی تموم میشه که بدنم دیگه تکون نخوره‏!‏
بد شد‏!‏ تکون بخور‏!‏
تموم نشده‏!‏
تکون بخور‏!‏
و این هم از زنگ‏!‏
راند چهارم تموم میشه‏!‏
هر دو مبارزه به سختی خودشونُ به گوشه می رسونن‏!‏
ولی کسی که سرسختی خیره ای کننده داشت‏،‏ مبارزه طلب بود‏!‏
اون مشت معجزه وارش که در نزدیکی ناک داون شدن ـش‏.‏‏.‏‏.‏
امید برای بازگشت به مبارزه تو راند بعدیُ زنده کرد‏!‏
علی القاعده نباید قدرت زدن همچین آپرکات ـیُ داشته باشه‏.‏
احتمال برگشتنش به بازی هست‏.‏
آره‏،‏ ولی ‏"‏داته‏"‏ هم بعد از این که اون مشتُ خوردُ نیفتاد هم شگفت انگیز بود‏.‏
دیگه واسه قلبم زیاده‏.‏
همه ی مبارزه های ‏"‏ماکونوچی‏"‏ این طوری ـَن؟
آ‏-‏ آره‏.‏
آره‏.‏ داره مثل همیشه پیش میره‏.‏
مطمئنّم ورقُ برمی گردونه‏.‏
اصلاً نمی تونم بفهمم نتیجه چی میشه‏!‏
لعنتی‏،‏ بالاخره کی می بره؟
چی میشه‏،‏ تاکامورا سان؟
خفه شین‏!‏ فقط نگاه کنین‏!‏
راس گفتی‏.‏
حتّی واسه بوکسورها هم کم پیش میاد همچین مبارزه ای ببینن‏.‏
حتّی یه ثانیه اشُ نباید از دست بدم‏!‏
تو می تونی ایپو‏!‏
خودمم نمی دونم چی میشه‏!‏
جلوی خونُ بگیر‏!‏ آدرنالینُ هم بده‏!‏
چشم‏!‏
بدجوری وَرم کرده‏.‏ یه بسته یخ بذار روش‏!‏
چشم‏!‏
چطوری بچّه؟ با اون چشمت می تونی ببینی‏!‏؟
آپرکات خوبی بود‏.‏ مطمئنّم ‏"‏داته‏"‏ حسابی شوکه شد‏.‏
هر دوتاتون یه اندازه آسیب دیدین‏.‏ می تونی ادامه بدی؟
می تونی راند بعدیُ طاقت بیاری؟
چی شده؟
تکون‏.‏‏.‏‏.‏
هنوز می تونم‏.‏‏.‏‏.‏ تکون بخورم‏.‏
که این طور‏.‏ می تونی تکون بخوری‏،‏ ها؟
باید هر چی دارم‏،‏ رو کنم‏.‏
نمی ذارم تموم شه‏.‏‏.‏‏.‏
تا وقتی که هر چی دارم نشون بدم‏.‏
چون‏.‏‏.‏‏.‏ من مبارزه طلبم‏.‏
نمی ذارم‏.‏‏.‏‏.‏ تموم بشه‏.‏
هی بیهوش میشه‏،‏ دوباره برمی گرده‏.‏
بعداً می تونه بدوزیم‏!‏ ماساژم بده‏!‏
پاهامُ تکون نده‏!‏
‏"‏ماکونوچی‏"‏ چیز وحشتناکیه‏.‏
تا همین یه لحظه پیش‏،‏ مطمئن بودم ناک اوتش می کنی‏.‏
سر جدّت‏.‏ حتّی واسه یه دقیقه هم شده‏.‏
یه کاری کن پاهام تکون بخورن‏!‏ منم قول میدم تیکّه پاره اش کنم‏!‏
کرّه خر حرو‏.‏‏.‏‏.‏زاده‏.‏‏.‏‏.‏
پاره ات می کنم‏!‏ این قدر می زنمت که مادرت نشناستت‏!‏
لعنتی‏!‏ لعنتی‏!‏
مربّی ها بیرون‏!‏
بچّه‏!‏
گوش کن‏،‏ اون کورک اسکرو می زنه‏.‏
به هر قیمتی شده دفاع چپتُ بالا نگه دار‏.‏
با مشت های معمولیت هم می تونه بازیُ عوض کنی‏!‏ تو می تونی‏!‏
می شنوی چی میگم‏،‏ بچّه؟
خطرناکه‏.‏ با سر جواب داد ولی‏.‏‏.‏‏.‏
شک دارم اصلاً فهمیده باشه‏.‏
چطوری؟ می تونی سر پا وایسی؟
معلومه که می تونم‏،‏ رییس‏!‏
خب‏،‏ این هم راند پنجم‏.‏
ورزشگاه با صدای سرسام آوری ‏"‏ماکونوچی‏"‏ــُـ صدا می کنه‏!‏
آیا اون با یه ناک اوت غیرمنتظره ی دیگه‏،‏ جواب این تشویقُ میده؟
لعنتی‏!‏ همون یه مشت آخری حسابی امیدوارشون کرده‏.‏
تقصیر اونا نیست‏.‏ ‏"‏داته‏"‏ هم خیلی آسیب دیده‏.‏
همه اش این نیست‏.‏
تا حالا ندیده بودم ‏"‏داته سان‏"‏ این طوری از دست کسی قاطی کنه‏.‏
نمی تونه از این خوشحال تر باشه‏.‏
ها؟
مردم اونُ یه قهرمان آرومُ متین می دونن‏.‏‏.‏‏.‏
ولی واسه من‏،‏ همه اش دروغِ‏.‏
خیلی وقته که منُ ‏"‏رییس‏"‏ صدا نکرده بود‏.‏
واسه یه لحظه فکر کردم دوباره برگشتیم به قدیم‏.‏
منُ یاد قدیما انداخت‏.‏ اون موقعی که اوّلین بار همدیگه رو دیدیم‏.‏‏.‏‏.‏
تو همیشه از گوشه ی خودت دادُ بیداد می کردیُ ممنتظر صدای زنگ بودی تا حمله کنی‏.‏
داری شبیه جوونی هات میشی که پر از انرژی بودی‏!‏
بالاخره به شرایط اون موقع ـت برگشتی‏!‏
و این هم صدای آغاز راند پنجم‏!‏
بوکس‏!‏
قهرمان حرکتشُ شروع می کنه‏!‏
مثل دیوونه ها حمله می کنه‏!‏
ایپو‏!‏
‏"‏ماکونوچی‏"‏ جواب میده ولی کمی گیج می زنه‏!‏
یه راست‏!‏ کورک اسکرو بود‏!‏
‏"‏ماکونوچی‏"‏ دفاع می کنه‏!‏
بازم دفاع می کنه‏!‏ گارد چپش خیلی محکمِ‏!‏
وقتی از هم جدا میشن‏،‏ اون گارد چپشُ بالا میاره‏.‏‏.‏‏.‏
و وقتی نزدیک میشن‏،‏ مشت های کوچیک می زنه‏.‏ دقیقاً همون طوری که تمرین کرده بودیم‏!‏
رییس‏!‏ یعنی ‏"‏ایپو کون‏"‏ داره هوشیاریشو بدست میاره؟
نه‏،‏ هنوز بیهوشه‏.‏
حتّی وقتی که بیهوشِ‏.‏‏.‏‏.‏
بازم به دستورهای من عمل می کنه‏.‏
‏"‏تمرین‏"‏ کلمه ی درستی واسه توضیح این نیست‏.‏
یعنی این قدر به من اعتماد داری؟
باید به اعتمادش جواب بدم‏.‏
می ذارم تا جایی که می تونی‏،‏ مبارزه کنی‏!‏
ولی‏،‏ اگه ببینم به حدّت رسیدی‏،‏ حتّی یه ذرّه‏.‏‏.‏‏.‏
بدون یه لحظه تردید حوله رو پرت می کنم‏.‏
مهم ترین وظیفه ی یه مربّی‏.‏‏.‏‏.‏
سالم برگردوندن بوکسورشِ‏.‏
تو می تونی بچّه‏!‏
.:: @bollbolljan_com ::.
بازم دفاع می کنه‏!‏ گارد چپش هنوز سر پاست‏!‏
حتّی وقتی که بیهوشِ‏.‏‏.‏‏.‏
بازم به دستورهای من عمل می کنه‏.‏
یعنی این قدر به من اعتماد داری؟
باید به اعتمادش جواب بدم‏.‏
می ذارم تا جایی که می تونی‏،‏ مبارزه کنی‏!‏
ولی‏،‏ اگه ببینم به حدّت رسیدی‏،‏ حتّی یه ذرّه‏.‏‏.‏‏.‏
بدون یه لحظه تردید حوله رو پرت می کنم‏.‏
مهم ترین وظیفه ی یه مربّی‏.‏‏.‏‏.‏
سالم برگردوندن بوکسورشِ‏.‏
تو می تونی بچّه‏!‏
داته سان‏!‏ بیخیال کوروک اسکرو شو‏!‏
دور بزنش‏،‏ بعد حمله کن‏!‏
نمی تونه بیخیالش بشه‏.‏
برای زدن کورک اسکرو باید از‏.‏‏.‏‏.‏
نوک تا پا سرُ گردن‏،‏ استفاده کنی‏.‏
این ضربه ایِ که از همه چیزت توش مایه می ذاری‏.‏
اگه همچین مشتی نتونه ی یه آدم نیمه جونُ تسلیم کنه‏.‏‏.‏‏.‏
شعور آدمِ که زیر سؤال میره‏.‏
و اون هم می خواد بره برای قهرمانی جهان‏.‏‏.‏‏.‏
واسه همین تا آخرش می خواد غرورشُ حفظ کنه‏.‏
اون همچین آدمیِ‏.‏
داته سان‏.‏
‏"‏ایپو‏"‏ دیگه مشت نمی زنه‏،‏ فقط دستاشُ تکون میده‏.‏
بازم فوق العاده اس‏.‏
هنوز داره کورک اسکروهای اونُ دفاع م یکنه‏.‏
جاخالی داد‏!‏ ایول‏!‏ دمت گرم‏!‏
‏-‏ تو می تونی‏،‏ ماکونوچی‏!‏
نگاش کن‏!‏ به زور وایسادی‏.‏
شرط می بندم اصلاً به هوش هم نیستی‏.‏
چشم هات‏.‏‏.‏‏.‏ این قدر داغون شدن که بعید می دونم درست حسابی بتونی ببینی‏.‏
ولی هنوزم داری جواب تشویق هامونُ میدی‏.‏
‏-‏ همینه‏.‏ بزنش‏،‏ بزنش‏!‏ ‏-‏ تو می تونی‏!‏
زنده باد‏،‏ زنده باد‏،‏ ماکونوچی‏!‏
چی کار می کنین؟ سردسته تونُ حمایت کنین‏!‏
چشم‏!‏
زنده باد‏،‏ زنده باد‏،‏ ماکونوچی‏!‏
مبارزه طلب بدنُ رقیبُ مشت بارون می کنه‏!‏
سرشُ پایین آورده و رگباری از ضربه های بدنیُ روونه می کنه‏!‏
بازم فشار میاره‏!‏
یعنی هنوزم قدرتی براش مونده‏!‏؟
یا مولا‏!‏ هنوز جون داره‏!‏
هنوز یه چیزایی براش مونده‏!‏
عوضی‏.‏‏.‏‏.‏ باشه‏!‏
این جا رو‏،‏ قهرمان هم سرشُ جلو میاره و جواب میده‏!‏
نبرد ضربه های بدنی شده این جا‏!‏
خوبه‏!‏ عقب نکش اِیجی‏!‏
همون قدیما هم تنت می خارید واسه شاخ به شاخ شدن‏!‏
تو این یکی نمی بازی‏!‏
ایپو کون‏.‏‏.‏‏.‏
مبارزه طلب داره یواش یواش جلو میاد‏!‏
شاید مبارزه از نزدیک تخصّصش باشه‏.‏‏.‏‏.‏
ولی خستگی ناپذیریش‏،‏ ما فوق بشریِ‏!‏
لعنتی‏!‏
وقتی این طوری بهم نزدیک شده‏،‏ سخت می تونم بهش مشت بزنم‏!‏
این همه قدرتُ از کجا میاری‏،‏ هیولا‏!‏؟
ضربه های بدنی کمرشکن هستن‏!‏
صورت قهرمان از این نبرد سنگین‏،‏ خسته نشون میده‏!‏
ضربه های بدنی دارن جواب میدن‏!‏
‏-‏ دمت گرم ماکونوچی‏!‏ ‏-‏ تو می تونی داته‏!‏
ولم کن‏!‏
بازم هجوم میاره‏!‏
دِ ولم کن‏،‏ عوضی‏!‏
خوشت اومد‏!‏؟
چی؟
بازم داره حمله می کنه‏.‏
بالاخره پرتش می کنه عقب‏!‏
افتاد زمین‏!‏
‏"‏ماکونوچی‏"‏ داون میشه‏!‏
همین که قهرمان ازش فاصله می گیره‏،‏ زمین می خوره‏!‏
مثل یه دوچرخه ی بدون رکاب‏!‏
این یکی با داون راند سوّم خیلی فرق داره‏!‏
اون به وضوح به خاطر آسیب هایی که دیده‏،‏ زمین خورد‏!‏
به نظر نمی رسه بتونه تا شماره ی 10‏.‏‏.‏‏.‏
رو پاهاش وایسه‏!‏
یک‏!‏ دو‏!‏
شمردنُ ول کن‏!‏
بـ ‏-‏ بچّه‏.‏‏.‏‏.‏
این جا رو‏!‏ ‏"‏ماکونوچی‏"‏ از زمین جدا میشه‏!‏
می خواد وایسه‏!‏
‏-‏ می تونه وایسه‏!‏ ‏-‏ هنوز می تونه مبارزه کنه‏!‏
تو می تونی ماکونوچی‏!‏
پس نمی خواست منُ هل بده‏.‏
این قدر آسیب دیده بود‏.‏‏.‏‏.‏
که بدون تکیه دادن به من نمی تونست وایسه‏.‏
هی‏.‏‏.‏‏.‏ داری دنبال من می گردی؟
این روحیه ی جنگندگی ای که داری‏،‏ ترسناکِ‏.‏
این قدر ترسناک که حتّی با کلمه نمی تونم توصیفش کنم‏.‏
آره‏،‏ همینه‏.‏ من اینجام‏.‏
بلند شو‏.‏ بیا‏.‏
از این درد نجاتت میدم‏.‏
تو رو خدا‏.‏‏.‏‏.‏ بیا‏.‏
شش‏!‏
هفت‏!‏
با شماره ی هفت‏،‏ بلند میشه‏!‏
مبارزه طلب رو پاهاش می ایسته‏!‏
ماکونوچی‏،‏ چشماتُ نشون بده‏.‏
‏"‏ماکونوچی‏"‏ حالت مبارزه می گیره‏!‏
مبارزه می کنه؟ هنوز می تونه مبارزه کنه‏!‏؟
چه مبارز سرسختی‏.‏
یعنی باید جلوشُ بگیرم؟
چی کار کنم؟ بندازم؟
وایسا‏!‏ ماکونوچی‏!‏
خدا‏!‏ بدون اجازه داور راه می افته‏!‏
بوکس‏!‏
ممنون که میای پیشم‏.‏
راستش‏.‏‏.‏‏.‏
اون رگبار آخریت‏،‏ واقعاً اذیتم کرد‏.‏
منم دارم از هم می پاشم‏.‏
حالا قهرمان به آرومی آماده میشه‏!‏
‏"‏ماکونوچی‏"‏ به سختی فاصله رو کم می کنه‏!‏
بچّه‏.‏‏.‏‏.‏
یکم دیگه‏.‏
ماکونوچی‏!‏
ایپو‏.‏‏.‏‏.‏
دیگه بسّه‏.‏ نمی تونی بیش تر از این بجنگی‏.‏
تموم این مدّت هم بدون تکیه دادن به اون نمی تونستی سر پا وایسی‏.‏
دیگه ازت معجزه نمی خوام‏.‏
همین کاری که الان داری می کنی خودش معجزه اس‏.‏
نمی تونه‏.‏‏.‏‏.‏
داره خودش میره که کتک بخوره‏.‏
یه ضربه به بدن‏!‏
اون پیری داره از هم می پاشه‏.‏ یه ضربه به بدن کارشُ تموم می کنه‏.‏
ضربه به بدن؟ یعنی می گی رگبار آخری بهش آسیب زده؟
حالا که گفتی‏.‏‏.‏‏.‏
‏"‏داته سان‏"‏ از گوشه اش تکون نمی خوره‏!‏
این یعنی‏.‏‏.‏‏.‏
ایپو‏،‏ برو واسه بدنش‏!‏ بدنشُ بزن‏!‏
‏"‏داته سان‏"‏ این طوری زمین می خوره‏!‏
ماکونوچی‏!‏ ماکونوچی‏!‏
یه چپ از قهرمان‏!‏
یه ضربه به بدن از مبارزه طلب‏!‏
‏-‏ بهش خورد‏!‏ ‏-‏ ضعیف بود؟
داره اثر می کنه‏!‏ قهرمان خم میشه‏!‏
همزمان حمله می کنن‏!‏
فقط خراش بود؟
داته‏!‏
‏-‏ جواب میده‏!‏ ‏-‏ یکی دیگه‏!‏
ضربه به بدن‏!‏
مجبور شد فرار کنه‏!‏
فرصت خوبیه‏!‏
نه‏!‏ فرار نکرد‏!‏
اون پیری یه قدم عقب رفت‏!‏
بیش از حد دستتُ باز کردی‏!‏
بچّه‏!‏
جلومونُ نگیر داور‏!‏
دیگه تمومه‏!‏
داته‏!‏
داون میشه‏،‏ همزمان حوله هم پرتاب شد‏!‏
حوله به زمین پرتاب شد‏!‏
مبارزه طلب سرسختانه جنگید‏.‏‏.‏‏.‏
ولی کسی که سر پا وایساد قهرمان‏،‏ ‏"‏داته اِیجی‏"‏ـه‏!‏
مبارزه تموم شد‏!‏
دوباره بیدار میشم
با بدن مجروح شده
فردا تنها مسیر برای رفتنِ
گناهان و تباهی های تکرار شده
اگه اون تقدیر نژاد انسانِ
من با دستام فردا رو میچسبم
اگه حتی نتونم از پس
زندگی طولانیِ طولانی بر بیام
نمیخوام محلی رو واسه زندگی درست کنم
که تو اونم بمیرم
نمیتونم جلوی خودم رو بگیرم
که رویای اون رویا رو نبینم