و حالا در میانه ی راند هفتم از‏.‏‏.‏‏.‏
امشب هستیم WBC مبارزه ی قهرمانی وزن 72/6 کیلوگرم
هر دو مبارز مصدوم شدن‏.‏‏.‏‏.‏
و در نمایشی خون آلود و بی رحمانه‏،‏ دستُ پا می زنن‏.‏
جوری به نظر میاد که انگار مبارزه ای تا حدّ مرگ ـه‏!‏
عقب نکش‏.‏
اگه عقب بکشی‏،‏ کارت تمومه‏!‏
هنوز تو سرعت کم نمیاره‏.‏‏.‏‏.‏
لعنتی‏.‏ تا کِی می خوای کشش بدی؟
تا هر چقدر که بکشه‏!‏
تا کف رینگ نخوابی‏،‏ کم نمیارم‏.‏
پیروزی‏.‏‏.‏‏.‏
‏.‏‏.‏‏.‏ مال من ـه‏!‏
پایان مبارزه ای مرگ بار
هیچ کدوم از مبارزین‏،‏ ذرّه ای عقب نمی کشن‏!‏ مشت ـه که پشت سر هم به پرواز در میاد‏!‏
دیگه برنامه های مبارزه ـشون به فنا رفته‏.‏ همه چیز فقط به روحیه ـشون بستگی داره‏.‏
بدنُ مشت های کی قوی تره؟
الان دیگه بوکس ـه و بوکس پایه‏!‏
این مبارزه تاریخی ـه ولی‏.‏‏.‏‏.‏
باورم نمیشه ایگل این طوره داره تقلّا می کنه‏.‏
ولی بازم این بهترین مبارزه ای ـه که تا حالا داشته‏.‏
واقعاً زبونم بند اومده‏.‏
فقط امیدوارم مشت هاشون باشه که پیروزُ مشخّص کنه‏.‏‏.‏‏.‏
ای وای‏!‏ چی شده؟
دکتر‏!‏
داور دکترُ صدا می کنه‏!‏
اه چی شد؟
تازه داشت باحال می شد‏!‏
خون زیادی از دست دادن‏.‏ چه حیف‏.‏
دکتر جلوشونُ می گیره؟
تاکامورا سان‏.‏‏.‏‏.‏
اگه دکتر مبارزه رو متوقّف کنه‏،‏
پیروز بر اساس امتیازات کسب شده تا راند قبلی‏،‏ مشخّص میشه‏.‏
آیا این مبارزه ی هیجانی‏.‏‏.‏‏.‏
به خاطر مصدومیت متوقّف میشه و همه چیز دست داورا می افته؟
دکتر دست هاشُ تکون میده‏!‏
پس این طوریاس‏.‏‏.‏‏.‏
بد شد‏،‏ ولی چاره ای نیست‏.‏
گنده اش نکن‏.‏
ببین یه خراش ساده اس‏.‏
چرت نگو‏!‏ یه ذرّه دیگه پاره بشه‏،‏ می رسه به ماهیچه هات‏!‏
خضعبل نباف ببینم‏.‏
حتّی اگه به قیمت چشمم هم باشه‏،‏ ادامه میدم‏.‏
کمربندُ زندگی هامون از همون اوّل وسط بود‏!‏
ولی‏.‏‏.‏‏.‏
هیچ کس دوست نداره این طوری تموم بشه‏.‏
من مبارزه می کنم‏!‏
داور‏!‏ مبارزه رو ادامه بده‏!‏
هر دوتاش افتادن تو خطّ مبارزه‏!‏
ولشون کنید دیگه‏!‏
مبارزه رو ادامه بدین‏!‏
ادامه‏!‏ ادامه‏!‏
هر دو مبارزه با مشت هاشون‏،‏ جمعیتُ تشویق می کنن‏!‏
همه می خوان مبارزه ادامه پیدا کنه‏!‏
تو هم نمی خوای این طوری تموم بشه‏،‏ مگه نه؟
تنها چیزی که می تونه مبارزه رو متوقّف کنه‏.‏‏.‏‏.‏
‏.‏‏.‏‏.‏ مشت های‏.‏‏.‏‏.‏
بوکس‏!‏
‏.‏‏.‏‏.‏ من ـه‏!‏
و زنگ برای هفتمین بار به صدا در میاد‏.‏
مربّی های هر دو سمت‏،‏ به سرعت وارد عمل میشن‏!‏
نمی ذارن دکتر نگهش داره‏.‏ یه کاریش بکن‏.‏
می دونم‏.‏
باید ببُرمت‏.‏
اگه زخمُ به سمت کنار چشم هات ببرم‏،‏
خون از اون جا میره‏.‏
این طوری دیگه جلوی چشم هات نمیاد‏.‏
ممکنه دوباره زخت باز بشه‏،‏
ولی حدّاقل با دو تا چشمت مبارزه می کنی‏.‏
ممنون‏.‏‏.‏‏.‏
زخم عمیق ـه‏.‏
حتّی با ‏"‏خون بند‏"‏ هم جلوش خونریزی گرفته نمیشه‏.‏
اگه بیش تر مشت بخوره‏،‏
عضله اش پاره میشه و پلکشُ برای همیشه از دست میده‏!‏
پیری‏.‏‏.‏‏.‏
خوش ندارم کسی جلوی مبارزه رو بگیره‏.‏
می خوام با این‏،‏ تمومش کنم‏.‏
می دونم‏.‏
ولی‏.‏‏.‏‏.‏
چی؟ نمی تونی جلوی خونریزیُ بگیری؟
این قیافه رو نگیر‏!‏
به قیمت جونم هم که شده‏،‏ جلوی این لعنتیُ می گیرم‏!‏
شینودا کون‏،‏ خون بند‏!‏
یاگی چان‏،‏ خون ها رو تمیز کن‏!‏
باشه‏!‏
به قیمت جونت‏،‏ ها؟
انگار چند سال دیگه عمر داری که هدرش میدی‏.‏
زنده بمونُ لحظه های خوبی که برات میاریمُ ببین‏.‏
خون‏،‏ بند اومد‏.‏‏.‏‏.‏
منتظر بمون‏.‏ کمربندُ زودی میارم برات‏.‏
قبلاً شنیده بودم‏،‏ اگه احساسات زیاد باشن‏،‏
آدرنالین تا حدّی بالا میره که‏.‏‏.‏‏.‏
رگ های خونی آسیب دیده رو می بنده‏.‏
این قدر واسه کمربند اشتیاق داره؟
نه‏،‏ اگه این طوری بود که قبلاً هم پیش میومد‏.‏‏.‏‏.‏
تاکامورا کون داره به چی واکنش نشون میده؟
تاکامورا‏.‏
دیگه نمی تونم منتظر بمونم‏.‏ این مبارزه داره عمرمُ تموم می کنه‏.‏
این هم صدای زنگ راند هشتم‏!‏
وایسا پیری‏!‏
یه یک دوی دقیق‏!‏
و یه چپ‏!‏ قهرمان با دقّتی بالا مشت می زنه‏!‏
پیری گفت دیگه نمی تونه صبر کنه‏.‏
کمربندُ بده ببینم‏!‏
خوبه‏.‏ داره با پایه پیش میره‏.‏
لعنتی‏.‏ حالا چشمش باد هم کرده‏.‏
اگه چشم چپش دوباره باز بشه‏.‏‏.‏‏.‏
یه راست‏،‏ صاف می خوره تو چونه اش‏!‏
یه آپرکات به چونه ی قهرمان ساییده میشه‏!‏
پاهاش شل شدن‏.‏ یعنی این یکی اثر کرد‏!‏؟
به خاطر مشت نبود‏.‏ از آسیب های قبلی ـه‏!‏
برو‏!‏ حالا شانس داری‏!‏
مبارزه طلب شانس به دست اومده رو از دست نمیده‏!‏
قهرمان تمام تلاششُ واسه دفاع کردن می کنه‏!‏
پس قضیه برگشتن به پایه های بوکس نبود‏.‏‏.‏‏.‏
داشت با بهترین چیزی که داشت کار می کرد‏.‏
همه اش به خاطر آسیب زیادی ـه که دیده‏!‏
مبارزه طلب داره حکمرانی می کنه‏!‏
نمی دونی کی بیخیال شی‏،‏ ها؟
تسلیم شو دیگه‏!‏
حالا مبارزه طلب ـه که شل میشه‏!‏
نذار به خودش بیاد‏!‏
مشت هایی همزمان‏!‏
خون ـه که از زخم هاشون جاری میشه‏!‏
هنوز تموم نشده‏،‏ بعد این همه مشت هایی که زدم؟
لعنتی‏.‏ خون دوباره داره تو چشمام برمی گرده‏.‏
نمی تونم ببینمش‏.‏‏.‏‏.‏
وایسا‏.‏‏.‏‏.‏ هر دوتا چشم‏!‏؟
مبارزه طلب به طناب ها پرت میشه‏!‏
قوی ـه‏.‏‏.‏‏.‏
واقعاً قوی ـه‏!‏
فقط برقی که تو چشم هاش ـه رو می تونم ببینم‏.‏‏.‏‏.‏
این چشم ها‏،‏ از اونایی ـه که باید ازشون ترسید‏.‏
چشم هایی که این قدر تسلیم نمیشن تا معجزه خلق کنن‏.‏
داره منُ به مرز تسلیم شدن می رسونه‏.‏‏.‏‏.‏
تاکامورا‏!‏
تنها چیزی که می تونم ببینم‏،‏ کف رینگه‏.‏‏.‏‏.‏
لعنتی‏.‏ نمی تونم خودمُ سر پا نگه دارم‏.‏‏.‏‏.‏
پاها‏.‏‏.‏‏.‏
دقیق جلوم ـه؟
تو هم با من میای‏!‏
هر دوتاشون زمین می خورن‏!‏ دابل داون‏!‏
یک‏!‏
دو‏!‏
ایگلُ با یه هوک زوری‏.‏‏.‏‏.‏
زدُ مجبورش کرد بیفته‏!‏
سه‏!‏
چهار‏!‏
یا مولا‏.‏‏.‏‏.‏ تا حالا دابل داون ندیده بودم‏.‏
پنج‏!‏
شش‏!‏
هفت‏!‏
بلند شو تاکامورا‏!‏
اگه بلند شی‏،‏ بردی‏!‏
پاشو وایسی تاکامورا‏!‏
بلند شو ایگل‏!‏
کی زودتر رو پاهاش می ایسته؟ یا شاید دابل ناک اوتی هم می بینیم‏!‏؟
تاکامورا سان بلند شو‏!‏
بلند شو‏!‏
همزمان بلند میشن‏!‏
بوکس‏!‏
ولی دوتاشون به مرز مردن رسیدن‏!‏
قهرمان به زور خودشُ رو رینگ می کشه‏!‏
تاکامورا سان یه چیزیش شده‏.‏
چشم هاش از کار افتادن‏،‏ دیگه نمی تونه چیزی ببینه‏.‏
داره دنبال ایگل می گرده‏.‏
من این جام تاکامورا‏!‏ همین جا‏!‏
یه یک دو تاکامورا به طناب ها هل میده‏!‏
او‏.‏‏.‏‏.‏ اون جا؟
حمله می کنه و ایگل به عقب پرت میشه‏!‏
حالا نوبت قهرمان ـه‏!‏
و دوباره مبارزه طلب‏!‏
دارن نوبتی همدیگه رو می زنن‏!‏
کدوم یکیشون کم میاره؟
یا شاید برای همیشه این مشت ها رو می بینیم‏!‏؟
داره ضعیف تر میشه‏.‏
ایگل؟
نه‏!‏
مشت های تاکامورا دارن قدرتشونُ از دست میدن‏.‏
دیگه قدرتُ تندُ تیزی توشون نیست‏.‏
اگه مبارزه این طوری ادامه پیدا کنه‏،‏ ما می بریم‏!‏
پاهای قهرمان به لرزه می افته‏!‏
چی‏!‏؟
چرا؟ چرا ایگل داره می بارزه‏!‏؟
تاکامورا‏.‏‏.‏‏.‏
حالا می فهمم‏.‏‏.‏‏.‏ می فهمم‏.‏‏.‏‏.‏
که چرا برایان هاوک این قدر از این مرد می ترسید‏.‏
مشت های تاکامورا فقط نقاط حسّاسُ هدف می گیرن‏.‏
حتّی وقتی بیناییشُ از دست داده‏،‏ بازم دقیق به هدف می خورن‏!‏
فقط با تمرین های وحشتناکُ بی شمار ـه که میشه به همچین قدرتی رسید‏!‏
لعنتی‏.‏‏.‏‏.‏ قوی هستی عوضی‏.‏
کاش می تونستم این آخر کاری‏،‏ صورتتُ ببینم‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
تنها چیزی که می بینم پاهات ـه‏.‏ تنها چیزی که می دونم جای وایسادنت ـه‏.‏
تنها کاری که باید بکنم‏،‏ عمل کردن‏.‏‏.‏‏.‏
به چیزایی ـه که‏.‏‏.‏‏.‏
همیشه تمرین می کردم‏!‏
رسماً داره چشم بسته‏،‏ طرفُ سرویس می کنه‏!‏
چطور می تونه این قدر دقیق باشه؟
من می دونم‏.‏‏.‏‏.‏
ما صدها بار‏،‏ هزاران بار یا میلیون ها بار اینُ تمرین کردیم‏.‏
ما می تونیم چشم بسته‏،‏ حریفُ زمین گیر کنیم‏.‏
ماهیچه های ما می دونن کجا رو بزنن‏،‏ حتّی اگه چشم هامون اون جا ها رو نبینن‏!‏
حتّی کور هم که بشیم‏،‏ بازم می دونم حریف کجاست‏.‏‏.‏‏.‏
اون خیلی بالاتر از جیگرُ غریزه تو چَنته داره‏.‏
اون با تمرین های بی شمار‏،‏ زیربنایی فولادین برای خودش ساخته‏.‏
اینه که اونُ قوی می کنه‏.‏‏.‏‏.‏ واقعاً ترسناکه‏!‏
حالا دیگه نمی تونم ببازم‏!‏
هیچ کس از من بیش تر تمرین نکرده‏!‏
تاکامورا‏!‏
تو حریف قدری هستی‏.‏
هر چیزی که می خواستم‏،‏ بهم دادی‏.‏
دیگه خوشیم کامل شد‏.‏ خیلی بیش تر از اونی که انتظار داشتم‏!‏
تنها کاری که می تونم بکنم‏.‏‏.‏‏.‏
عمل کردن به چیزایی که همیشه تمرین می کردم‏.‏
فقط باید میت های پیریُ هدف بگیرمُ‏.‏‏.‏‏.‏
بزنم‏!‏
کجا؟ کجاست‏!‏؟
اون جا‏!‏؟
بزن بزن بزن‏!‏
مشت خوبی بود‏!‏
دقیقُ زمین گیر کننده‏.‏
پیری‏.‏‏.‏‏.‏
بچرخُ با اون چشم ها باباقوریت‏،‏ خوب نگاه کن‏.‏
قهرمانی جدید‏!‏
تاکامورا‏!‏ تاکامورا‏!‏
تاکامورا مامورا سوّمین قهرمانی جهانیشُ به دست میاره‏!‏
تاکامورا‏!‏ تاکامورا‏!‏
با یه کانتر دقیق‏،‏ کارُ تموم کرد‏.‏
تازه با اون وضعی که داشت‏.‏ واقعاً حیوونی ـه واسه خودش‏.‏
آره‏!‏
تاکامورا‏!‏ تاکامورا‏!‏
آخرشم‏،‏ زودتر از وقتش‏،‏ به خوشیم رسیدم‏.‏
ولی اون اصلاً تسلیم نشد‏.‏
واسه همینه که باختم‏.‏‏.‏‏.‏
نه‏،‏ این فقط یه بهونه اس‏.‏
اون بوکسور بهتری بود‏،‏ پاکُ خالص‏.‏
خوب بردی‏،‏ تاکامورا مامورو‏.‏
مبارزه ی خوبی بود‏!‏
بازم بیا ژاپن‏!‏
دفعه ی بعدی تو رو تشویق می کنیم‏!‏
تجربه ی بی نظیری بود‏.‏
آره‏.‏
تاکامورا کون‏!‏
برو بالا‏!‏
آره‏!‏
برو دیگه‏.‏
از طرف منم بهش تبریک بگو‏.‏
باشه‏!‏
آخرشم انگار بیش از حد نگران بودم‏.‏
تاکامورا سان حتّی چشم بسته هم‏،‏ رقیبشُ گم نکرد‏!‏
اون داشت میت رییسُ هدف می گرفتم‏،‏
دقیقاً همون طوری که همیشه و با خیال راحت‏،‏ تمرین می کردیم‏!‏
تاکامورا سان‏!‏
ایمان کاملی که به رییس داشت‏.‏‏.‏‏.‏
و تمرین های زیادی که کرده بود‏،‏ اونُ پیروز این مبارزه کرد‏!‏
هورا تاکامورا سان‏!‏
WBC مبارزه ی قهرمانی وزن 72/6 کیلوگرم رختکن مبارزه طلب تاکامورا مامورا
خبرنگارا رفتن‏.‏
از خود شیرینی جلوشن بدم نمیاد‏،‏
ولی امروز اصلاً تو حس نیستم‏.‏
خیلی قوی بود‏.‏
میرم خونه‏.‏ خوابم میاد‏.‏
تاکامورا کون‏،‏ کمربندت‏!‏
داری مهم ترین چیزُ یادت میره‏!‏
نمی خوامش‏.‏
قول داده بود‏،‏ کمربند مال توـه‏.‏
بذار زیر متکّات‏.‏
چیه؟ پدرم دراومد اینُ گرفتما‏.‏
خوشحال نیستی‏!‏؟
امشب باهاش کلّی صفا می کنم‏.‏
فعلاً‏!‏
خسته نباشی‏!‏
هورا‏!‏
هورا تاکامورا سان‏!‏
دمت گرم‏!‏
کارت درسته‏!‏
دو تا قهرمانی‏!‏
خفه شین بابا‏!‏
نمی تونین دو دقیقه راحتم بذارین؟‏!‏
شرمنده‏،‏ جوگیر شدیم‏!‏
رییس گفت بیایم خونه ات‏.‏
آخه مبارزه ات خرکی بود‏!‏
نمی خوایم چیزیت بشه‏.‏ تا خونه باهاتیم‏.‏
بدبختی داریما‏.‏
کلّه خر‏.‏
چطور می تونم خوشحال نباشم؟
به عنوان مربّی کارت واقعاً درسته ها‏.‏
تونستی شاگردتُ بهترین کنی‏.‏
به عنوان مربّی؟ نه‏،‏ خیلی وقت که مربّی شاگردی واسه ما معنا نداره‏.‏
اون واسه من‏.‏‏.‏‏.‏
بهترین پسر دنیاست‏.‏
تموم شد‏!‏
این دیگه چیه؟
عین عکس شده‏.‏
کجاش شبیه عکس شده مرتیکه؟
خفه باو‏!‏
خب نوبت توـه‏.‏
مگه مرض داری؟ ما که نباختیم‏!‏
قرارمون واسه بردن بود‏!‏ شما هم که مساوی کردین‏!‏
دردم اومد پیری‏!‏
اخه چرا توی لعنتی‏.‏‏.‏‏.‏
نمی تونی دو دقیقه مثل قهرمانا رفتار کنی‏!‏؟
پسر آشغالم‏!‏
آی آی‏!‏ نزن دیگه‏!‏
ما رو چرا می زنی‏!‏؟
در رین‏!‏
یکی اون عصا رو بگیره‏!‏
آی‏!‏
Flower of Hope