‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫ای منحرف!
‫مسئولیتِ جمعی؟!
‫اوهوم... ظاهراً اگه نتونیم قبل از ‫معلما اون چشم‌چرون رو بگیریم...
‫کل کلاس به شدت تنبیه می‌شه!
‫من اینکارو کردم!
‫چی داری میگی، ریهیتو؟
‫گوش‌کن، توکیکازه!
‫چطور می‌تونیم توقعِ دستگیریِ مجرمیُ داشته باشیم ‫که حتی کاپیتان «آلان» هم نتونسته دستگیرش کنه؟!
‫ما یه «قربانی» نیاز داریم!
‫نکنه داری می‌گی که...
‫درسته... فقط منو مجرم بدونید.
‫اینطوری حداقل می‌تونیم این ‫«مسئولیتِ جمعی» رو از سر بگذرونیم.
‫می‌تونیم بقیه‌ رو نجات بدیم.
‫ریهیتو...
‫نـ- نمیشه! نمی‌تونم تورو الکی مقصر بکنم-
‫ما یه «قربانی» لازم داریم.
‫پاش که برسه، من اون «قربانی» میشم.
‫پس فقط یه مدتی این پلیس بازی ‫و گشتن‌هارو دست نگه‌دارید.
‫نمی‌تونی همچین...
‫متنِ روی کتاب: ‫ذات هنرهای رزمی باستان - برای کسانی که می جنگند.
‫ممنون که درک می‌کنی.
‫اوهوم، اوهوم.
‫فهمیدی؟! دیگه نمی‌خواد ‫دنبال اون مجرم بگردید.
‫حتماً!
‫توکیکازه رو از سر راه برداشتم...
‫و عملیات «نامه عاشقانه» با موفقیت ‫کاپیتان «آلان» رو منحرف کرد.
‫اما حالا ستوان «فیرندا»...
‫یعنی کِی قراره بیاد...؟
‫خیلی خطری می‌زنه...
‫باید بی‌خیال‌ـش شم؟! ‫نه نمیشه!
‫دخترا منتظر من‌ـن!
‫حمامِ
‫زنانه
‫تنها راهش، حمله از روبروئه!
‫- فقط با خونسردی وارد میشی
‫-هی، بس‌کن. ‫- فقط با خونسردی وارد میشی
‫با آرامش قاطی‌ـشون می‌شی.
‫هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫فقط باید خیلی آروم لباسمُ دربیارم...
‫درسته... به آرومی... به آرومی...
‫وقتِ حمام‌کردنـــــه!
‫خودشه! جواب میده!
‫بریم...
‫...به ...
‫... بهشت!
‫- جانم؟
‫- مجرمُ گرفتیم! ‫- جانم؟
‫- مجرمُ گرفتیم!
‫بـ- برای چی؟
‫ما علامتِ زنونه و مردونه رو عوض کردیم.
‫زیاد هم گول زدنت سخت نیست، نه؟
‫ممنون پله- کون! ‫می‌تونی دوباره علامت‌هارو جابه‌جا کنی؟
‫باشه به چشم! ‫ها؟
‫حمامِ
‫مردانه
‫ها...
‫ستـ... وان...
‫یه کم وزن کم کن.
‫خونریزی بند نمیاد!
‫یکم دستمال کاغذی پیدا کنید!
‫اه، خدا...
‫چه اتفاقی افتاده؟!
‫جیل- سان، حالتون خوبه؟
‫این بابا کلا به اینجور چیزا عادت نداره...
‫گیرت انداختم، مجرم!
‫-اوه... ‫-اون...
‫خب، از اونجایی که من اول گرفتمش، طبق چیزی که توافق‌کردیم...
‫...مسئولیت جمعی!
‫ما کجاییم...؟
‫انگار هیچ کس قبلا اینجا نبوده.
‫چطور میتونی اینو بگی؟
‫من به مسافرت عادت دارم.
‫درسـ- درسته!
‫پس یعنی... مارو پرت‌کردن تو کوهستان؟
‫آخه چطوری کارِـمون به اینجا کشید؟!
‫اونوقت بنظرت تقصیر کیه؟!
‫-ای احمق!
‫-خب شاید تا حدودی درست باشه، ‫- ای احمق!
‫-خب شاید تا حدودی درست باشه، ‫- تقصیر خودِ توئه، ریهیتو!
‫- اما احتمالاً یه جورایی تمرین بقا هم هست! ‫- تقصیر خودِ توئه، ریهیتو!
‫- اما احتمالاً یه جورایی تمرین بقا هم هست! ‫- تو، خودِ تو!
‫که اینطور.
‫در اینصورت، باید با تامین کردن آب و غذا شروع کنیم.
‫و آتیش روشن کنیم.
‫حله، پس ما هم میریم یکم آب پیدا کنیم...
‫درسته.
‫اونجا یه رودخونه هست!
‫خداروشکر! ‫خیلی تشنم‌ـه...
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫اوه، نه! سرما می‌خوریدا!
‫خُب، سریع بیاید بیرون!
‫مارو دست ننداز! ‫تو فقط می‌خوای به سینه‌بنداـمون نگاه‌کنی.
‫نگران نباشید! ‫نگاه نمی‌کنم...
‫... سریع بیاید پیشِ من...
‫بیاید... آره... آره...
‫مشکلی نیس.
‫ها؟
‫اینو می‌خوای ببینی؟ بیا ببین.
‫جونم؟
‫ما وارد مدرسه شدیم تا سرباز بشیم.
‫نمی‌تونیم وسط جنگ شیک و مجلسی خجالت‌زده شیم.
‫بعد از اون همه دید زدن تو ‫حموم، دیگه برام مهم نیس.
‫قبلا گفتی ما وقت داریم فکر‌کنیم ‫که می‌خوایم سرباز بشیم یا نه!
‫ما هیچوقت حق انتخاب نداشتیم! ‫مجبوریم که سرباز بشیم.
‫همون‌موقع که وارد شدیم تصمیم‌ـمونُ ‫گرفتیم، دیگه برای اینکار خیلی دیره!
‫بفرما!
‫چیه؟ نمی‌خوای ببینی؟
‫می‌خوای یه چیز جالب‌تر ببینی؟
‫شرمنده!
‫ریهیتو؟!
‫هی، چیشده؟
‫میگم، بچه‌ها... ‫واقعاً انقدر دلتون می‌خواد که سرباز بشید؟
‫متوجه‌اید دیگه؟ سرباز شدن یعنی ‫اینکه مجبورید مَردم رو بکشید!
‫شما، مطمئنید که با کشتن مَردم مشکلی ندارید؟
‫چیکار می‌تونیم بکنیم؟ اگه دستِ ‫ما باشه که کسیُ نمی‌کشیم!
‫پس-
‫- اما جهانی که به این شکله... ‫- پس
‫- اما جهانی که به این شکله...
‫من چهارتا برادرِ کوچکتر دارم.
‫یا باید سرباز بشم، یا اینکه ‫بذارم برادرام بمیرن!
‫خُب پس چه انتخابِ دیگه‌ای داریم؟
‫من نمی‌خوام کسیُ بکشم.
‫اما باید چیزی که نیاز داریمُ بدست‌بیاریم، ‫وگرنه عزیزان‌ـمون می‌میرن...
‫ازم می‌خوای چیکار کنم...؟
‫پس شما باید به «ارتشی که نمی‌کشه» تبدیل بشید!
‫می‌تونید سربازهای بشید که ‫از عزیزانشون محافظت می‌کنن.
‫اما، شما حتی تو میدونِ جنگ ‫هم کسی رو نخواهید کشت!
‫این همون «ارتشی‌ـه که نمی‌کُشه».
‫شماها به چنین چیزی تبدیل می‌شید.
‫همچین چیزی...
‫این ایده‌ای بود که خودت بهش ‫رسیدی، ریهیتو- کون!
‫یعنی ممکنه؟
‫البته!
‫آخه چطوری؟
‫شما فقط نیاز دارید که بطور ‫قیاس‌ناپذیری قوی‌تر از حریف باشید.
‫البته آسون نخواهد بود، اما من می‌تونم ‫شمارو به همچین سطحی برسونم.
‫واقعاً؟
‫به‌علاوه، مگه این چیزی ‫نیست که شما می‌خواید؟
‫واقعا ممکنه...؟
‫بله.
‫بدون کشتن...؟
‫بله، اگه این چیزی‌ـه که شما می‌خواید.
‫بچه‌ها، بیاید اینکارو بکنیم.
‫بیاید ارتشی بشیم که نمی‌کُشه.
‫بیاید انجامش بدیم، باهمدیگه.
‫- آره! ‫- همینطوره!
‫آره، بیاید ارتشی بشیم که نمی‌کشه!
‫آره!
‫سرگرد «شومرمن»...
‫خیلی خوب میشه اگه منو ‫«سنسی» صدا بزنید، نه سرگرد.
‫سنســـی!
‫خیلی خوبه نه؟ ارتشی که نمی‌کشه.
‫اون مردِ مرموزی‌ـه.
‫یه رویاپرداز، که از واقعیت دوره...؟
‫یا یه مردِ بلندپرواز، که می‌تونه ‫یه رویای غیرممکنُ، ممکن کنه؟
‫ارتشی که نمی‌کشه...
‫همچین تأسیساتِ دقیقی زیر زمین...
‫شنیدم که خیلی امیدوارکننده به نظر می‌رسه.
‫درسته، خیلی جالب‌ـه!
‫راستی تونستی از «بلت» تکثیر کنی؟
‫نتونستیم توانایی‌ رأی گیری رو بازتولید کنیم.
‫اما تونستیم قدرت‌های ناشناخته‌ای ‫از «آلسینگ» بیرون بکشیم.
‫
‫آلان، جنگ چطور؟
‫قطعا اتفاق میوفته. ‫همه‌ی ملت‌ها دارن براش آماده میشن.
‫پس غیرقابلِ‌اجتناب‌ـه...
‫یه جنگ وعده‌ داده‌ شدس.
‫آلسینگ نباید فقط سلاح‌های هسته‌ای رو ممنوع می‌کرد...
‫باید همه‌ی جنگ‌هارو برای همیشه ممنوع می‌کرد.
‫یه همچین چیزی ممکن نیست.
‫«داوید»، کیا ازموقعیت آلسینگ خبر دارن؟
‫همین الآنشم شناسایی‌ـشون کردم.
‫ازم می‌خوای وقتش که سر ‫رسید همشون رو بکشم، نه؟
‫درسته.
‫دارم جونم رو میذارم وسط...
‫شومرمن، پای حرفت هستی دیگه؟
‫نگران نباش. اطلاعات ژنتیکی‌ـت جاش امن‌ـه.
‫بعد از ساختن فناوری «کلونینگ»، ‫دوباره زنده‌ـت می‌کنیم.
‫کلونینگ: همتازایی و یا همانندسازی به روش غیرجنسی.
‫پس برو و خودت رو بدون هیچ نگرانی به کشتن بده.
‫این دیگه چی بود؟ ‫خیلی بدجنسی!
‫خُب، اطلاعات جدید در مورد پیشرفتِ ‫پروژه‌ی ستاره‌ها رو به من بگو.
‫آزمایش روی موش‌های آزمایشگاهی موفقیت‌آمیز ‫بود، اما فقط یه مشکل وجود داره...
‫مشکل؟
‫میشه گفت یه جور افزایش تمایلات خشن.
‫این موش بقیه رو با دندان‌هاش کشت.
‫دلیلش؟
‫معلوم نیست. شاید مغز موش‌ها زیاد ‫از حد کوچیکه که بتونه از پسش بربیاد...
‫راهِ دیگه‌ای برای فهمیدن اطلاعات بیشتر نیست، ‫مگر اینکه بریم سراغ آزمایشات انسانی!
‫امکان نداره. بخصوص استفاده از کودکان مثل قبل.
‫اما...
‫فیریندا، برام بیارش.
‫چـ- چشم!
‫بفرمایید.
‫اون یه «بلت»ـه...
‫مترجم: بلت درواقع یک نوع رأی مخفی‌ـه!
‫چه اتفاقی میوفته اگه «بلت» رو به موشی ‫بدیم که جراحی روش انجام شده؟
‫چی؟! دیوونه شدی؟
‫این دیگه چیه؟
‫مراقب باش!
‫فوق‌العادس...
‫این دیگه چه قدرتی‌ـه؟!
‫بازم...
‫یه «بلت»؟! نه! ‫اون «بلت» نداره!
‫پس چطور...؟
‫اونا می‌خوان به ارتشی که نمی‌کشه، تبدیل شن.
‫لطفا تحقیقاتُ کامل کن. ‫اون بچه‌ها بهش نیاز دارن.
‫اون دیگه کیه؟
‫تو قراره 5 ثانیه‌ی دیگه بمیری.
‫اینجا جات امن‌ـه!
‫فقط چند لحظه آروم باش.
‫فرصت اینو پیدا می‌کنی که‌ بی‌خطر برگردی...
‫امم...
‫7 دقیقه و 12 ثانیه دیگه مستقیم ‫بدون دویدن به سمت آسانسور برو.
‫تو... کی‌ هستی؟
‫داشتم فکرمی‌کردم که ممکنه کیُ بفرستم. ‫«منِ» آینده سلیقه‌های عجیبی داره.
‫آینده...؟
‫من موردِ آزمایشیِ شماره‌ی 7 هستم.
‫اونا به اختصار «نانا» صدام می‌کنن.
‫نانا به ژاپنی یعنی هفت!
‫نانا... تویی...
‫یه نامه پیدا کردم که از آینده ‫فرستاده شده بود، از طرف خودم.
‫گفت که «منِ» آینده یه نفرو می‌فرستم ‫و تو باید بهش آموزش بدی.
‫آموزش؟ ‫آموزشِ چی؟
‫خیلی چیزا! اما اول بیا یکم بازی کنیم.
‫ها؟
‫می‌خوای چیکار کنیم؟ ‫خاله‌بازی کنیم؟
‫تو می‌تونی بابا باشی و منم مامان!
‫- هی!
‫- واقعا چقدر خشکی! ‫-هی!
‫- واقعا چقدر خشکی!
‫من «ستاره‌ی اول» هستم.
‫ستاره؟!
‫درسته، من قدرتِ سفر در زمانُ دارم.
‫در آینده به من می‌گن «ستاره‌ی دانستن».
‫پس تو اینجا ساخته شدی؟ ‫همونطور که معلما گفتن...
‫ستاره‌ها اینجا تو این مدرسه ساخته شدن؟!
‫درست بعد از کشف شدن آلسینگ، ‫کسانی که می‌تونستن در سطح ژنتیکی...
‫با آلسینگ هماهنگ بشن، پدیدار شدن.
‫اونا می‌تونستن قدرت مرموزی بدون اینکه ‫از «بلت» استفاده کنن، بیرون بکشن.
‫برخلاف کسایی مثل تو که نیاز به «بلت» دارن.
‫شومرمن...
‫درسته، اون مثلِ یه جادوگره.
‫اونا فکرکردن که با جاسازی «دی اِن اِی» اون ‫تو دیگران، می‌تونن جادوگرای بیشتری بسازن.
DNA: دی ان ای
‫اولش از بچه‌هایی مثل ما استفاده کردن، چونکه ‫اگه گم‌ می‌شدیم، کسی نبودمونُ احساس نمی‌کرد
‫تا آزمایشاتُ پیش ببرن.
‫بدن همه‌ی بچه‌ها درمان رو پس زد، و...
‫... من تنها کسی‌ام که باقی مونده.
‫پس این ذاتِ جراحی برای ساختِ «ستاره»هاست.
‫نفر بعدی که جراحی روش اِعمال ‫میشه، داداش بزرگه‌ـس!
‫داداش بزرگه؟!
‫منظورم «لیچت»ـه.
‫که اینطور... پس وقتی حرف از تغییرِ آینده ‫می‌زد، منظورش جلوگیری از جراحی بود...
‫شاید.
‫می‌تونه چیزِ دیگه‌ای باشه؟
‫کی‌ می‌دونه؟
‫چرا مارو اینجا فرستاد؟! ‫ازمون می‌خواد چیکار کنیم؟
‫چه بدونم!
‫هی!
‫«منِ» آینده جزئیاتُ بهم نداد.
‫اگه زیادی بدونم، ممکنه آینده ‫رو بیش از حد تغییر بدم.
‫بسیار خوب، بذار سوال رو عوض کنم...
‫جراحی قراره موفقیت‌آمیز باشه، درسته؟
‫درسته.
‫اونا فهمیدن، اونایی که مقداری از «دی ان ای»ـشونُ ‫با من و داداش بزرگه به اشتراک می‌ذارن...
‫برای جراحی مناسبن، و ‫در مجموع 7 «ستاره» بسازن.
‫ «لیچت» و بقیه اینجا دارن تلاش می‌کنن که به ارتشی که نمی‌کشه تبدیل بشن...
‫اولش فکرکردم که یه ایده‌ی دور از ذهن‌ـه...
‫ولی با قدرتِ هفت «ستاره»، احتمالا امکانش وجود داره.
‫هر چند!
‫در آینده اون به قاتلی خون‌سرد ‫و بی‌روح تبدیل میشه.
‫چرا؟ چرا نتونستن به ارتشی ‫که نمی‌کشه تبدیل بشن؟
‫نمی‌دونم...
‫اگه باموفقیت تبدیل به «ارتشی که نمی‌کشه» بشیم...
‫«لیچت» می‌تونه از تبدیل شدن ‫به یه قاتل جلوگیری کنه؟
‫نمی‌دونم!
‫تو باید بدونی!
‫توئه آینده گفت که اگه می‌تونیم اینو تغییر بدیم.
‫معنیش اینه که باید راهی وجود داشته باشه.
‫امکانش هست، اما...
‫... «منِ» آینده بهم نگفت.
‫آخه چرا؟
‫فکرکنم بدونم چرا.
‫حتی اگه از آینده خبر داشتم...
‫تغییر دادنش کلاً یه چیز دیگه‌ـست.
‫قدم گذاشتن به تاریکی‌ـه کامل... ‫همچین چیزی...
‫گاهی اوقات، حتی اگه بدونی هم، تنها ‫کاری که میشه کرد، تماشا کردن‌ـه.
‫خُب، حرف زدن کافیه. ‫چی بازی کنیم؟
‫یه چیز باحال دارم، ‫و هنوز خیلی وقت داریم...
‫یا شایدم نه!
‫باید بری، وگرنه موفق نمی‌شی.
‫بیا، بگیرش.
‫این از طرف «منِ» آینده‌ـست. ‫نمی‌دونم داخلش چیه.
‫اما باید دلیلی که به‌خاطرش شمارو ‫به گذشته فرستادمُ داشته باشه.
‫حالا برو، عجله کن.
‫فهمیدم.
‫با من بیا.
‫بچه‌ها نباید تنها رها بشن.
‫نه... اینطوری آینده بیش از حد تغییر می‌کنه.
‫اما تغییر آینده چیزی‌ـه که ‫تو می‌خوای، اینطور نیست؟
‫فقط نشین و تماشا کن.
‫اگه کاری هست که می‌تونه ‫انجام بشه، باید اقدام کنی.
‫اما...
‫فقط برو! زودباش! ‫اونا واقعا می‌کشنت.
‫چیزی تغییر نمی‌کنه، مگر ‫اینکه تو اولین قدمُ برداری.
‫این همون «اولین قدم»ـه!
‫بهم ایمان داشته باش.
‫حالا که فکر می‌کنم میفهمم که چرا شماها ‫کسایی هستید که به اینجا فرستاده شدید.
‫پس...
‫برو! ‫بخاطرِ آینده!
‫که اینطور!
‫در اینصورت...
‫... 300 سال منتظر بمون.
‫300 سال بعد، ‫وقتی که برگشتیم...
‫باهات انقدر بازی می‌کنم ‫تا جاییکه از بازی‌کردن سیر شی.
‫رو قولم هستم. ‫این یکی از عقایدم‌ـه.
‫اوهوم...
‫خیلی جا خوردم که تا این حد پیش اومدی.
‫اما وارد شدن به همچین ناحیه‌ی فوق سری، ‫نقض قوانین نظامی‌ـه!
‫تو محکوم به مرگ با ضربِ گلوله‌ای.
‫قسمت 14:
‫ 7دقیقه و 12 ثانیه
.:: @bollbolljan_com ::.
‫بیا خاله‌بازی کنیم.
‫من بابام؟
‫تو یه رئیسی با زنُ بچه، ‫منم زیردست تو هستم.
‫ما همدیگر رو دوست داریم، اما تو نمی‌تونی ‫قبول کنی که زن‌ـت رو طلاق بدی.
‫بشین. می‌خوام ازت سوال بپرسم. ‫ممکنه یه مدت طول بکشه.
‫قسمت بعد: ‫ارتشی که نمی‌کشه!