‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫نه!
‫- نــــــه! بی‌خیال! بسه! اونجا نه!
‫- برو، همینطور ادامه بده...
‫- پس الان با این «چیزا» دوستید؟
‫میدونی که چجوری بعضی از دعواها منجر به ‫دوستی‌های غیرمنتظره میشه، مگه نه؟
‫«آلسینگ» همیشه اینطوری بوده؟
‫معلومه که نــه! ‫کاری هست که بتونی انجام بدی؟
‫سونوهارا و من هنوز داخلِ «قمار ستاره» گیر کردیم.
‫فقط یه راه برای تموم کردن‌ـش هست، ‫و ما نمی‌تونیم اونو انجام بدیم.
‫مطمئنم که بعد از یه مدت از بین میرن!
‫می‌دونستم که می‌فهمی، نانا- سان.
‫به همین خاطرم...
‫... «آلسینگ» می‌خواد از تو بخاطر درکت تشکر کنه.
‫هی!
‫من دیگه چرا؟!
‫متاسفم! ‫اینا تقصیر من‌ـه...
‫بس کنید!
‫نـــه!
‫ها؟
‫- ببخشید... اینا تقصیر من‌ـه! متاسفم!
‫میگم... جیل- سان کجا رفتند؟!
‫اوه، ستوان رو میگی...
‫اون توسط فرمانده ارشد احضار شده.
‫داره می‌ره به کنگرۀ سلطنتی، نوئه وِلت.
‫ستوان! بازم متشکرم که زندگیمو نجات دادین.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم، به لطف شما قربان.
‫اما...
‫... نمی‌دونم چرا یهویی احضار شده؟
‫کی میدونه؟
‫برا گزارش روتین‌ـش خیلی زوده هنوز!
‫پس چرا جیل...
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنـــم!
‫ببخشید، متاسفم...
‫نه!
‫بسه!
‫اه...
‫یعنی ممکنه... متوجه اون شدن؟
‫منظورت از «اون» چیه؟
‫یادته که چجوری آخرش از جنگیدن با ‫«آلسینگ» سردر آوردیم؟
‫شاید فهمیدن که ما قانون‌شکنی کردیم.
‫اوه، نــه! ‫قراره اعدام شیــــم!
‫چرا آخه، نـــه!
‫خفه‌شو، احمق!
‫احمق؟!
‫احتمالش نزدیک به صفره که فهمیده باشن!
‫گروهبان، مثل همیشه خیلی خوشگلی!
‫عه؟ خوشگلم؟ ‫همم،همم... ممنونم.
‫معلومه که دارم دروغ میگم، احمق!
‫احمق؟!
‫متوجه نیستی؟ تنها دردسرای واقعیمون ‫همون آدمای سیاه‌پوش هستن.
‫اما پودینگ نی-سان همشونو از بین برد.
‫هیچ کدوم از مامورایِ سطح پایین از عمد نمیاد...
‫گزارشی رو بنویسه که منجر به اعدامش بشه.
‫حتی اگه مردم شهر هم مارو بفروشن، ‫با توجه به دستاوردهای ستوان جیل...
‫می‌تونه راحت بگه که «اونا حتما اشتباه کردن» ‫و قسر در بره...
‫هینا- چان!
‫یه لحظه چشممو ازت برداشتم، ‫ببین چقدر بزرگ شدی...
‫نه! اینطور نیست! معذرت می‌خوام. ‫اینا فقط سیب‌ـن!
‫- اوه، گرمه... خیلی گرمه...
‫- پس چرا فرمانده ارشد، جیل- سان رو صدا زدن؟
‫اوه، فرمانده‌ی ارشد...
‫بیا تو.
‫ستوان اول، جیل ماردوک، ‫میان داخل.
‫می‌بخشید فرمانده‌ی ارشد، ‫«الکساندرو گریگورُویچ»
‫سام علیک.
‫پس تو در «هوم هو» با لیچت باخ درافتادی؟
‫صدمه دیدی؟ در امن و امان بودی؟ ‫بهت زور گفت؟
‫جیل کوچولوم.
‫بی‌خیال دیگه، خیلی وقته که ندیدمت، ‫بذار پدر و پسر یه خورده باهم وقت بگذرونن.
‫از اینکه منِ یتیم رو که به خونواده خودت بردی، ‫چیزی جز تشکر ندارم.
‫هرچند اینطور فکر می‌کنم که من بخاطر ‫یه دستور رسمی احضار شدم.
‫امیدوارم که نخوای بگی که...
‫«چون دلم برات تنگ شده بود، سعی کردم احضارت کنم.»
‫مثل دفعه قبل.
‫هیچوقت عوض نمی‌شی،نه؟
‫از وقتی که بچه بودی، ‫این قیافه‌ی «من به هیچ‌کس اعتماد نمی‌کنم» رو داشتی.
‫کِی می‌خوای یکی دوتا دوست پیدا کنی؟
‫نیازی بهش ندارم.
‫اگر امر دیگه‌ای نیست، ممکنه چندتا سوال بپرسم؟
‫آره، حتما حتما.
‫چیشده، جیلِ بابا؟
‫لطفا منو با عنوان «ستوان جیل» صدا بزنید...
‫آوو؟
‫چند روز پیش، با چند نفر مواجه شدم که لباس سیاه پوشیده بودند...
‫تو یه شهر نزدیکِ «لیندن».
‫ادعاشون این بود که مثل ما نظامی‌های آلشیان هستن...
‫و تلاش کردن غیرنظامی‌های اونجارو قتل عام کنن.
‫اولین‌بار بود که اون یونیفرم‌هارو می‌دیدم.
‫سلاح‌هاشون هم کاملا نا‌آشنا بود و ‫همینطور می‌خواستن افراد من رو بکشن.
‫اونا کی هستن؟ تحتِ فرمان شما می‌خواستن افراد من رو بکشن؟
‫لطفا جوابگو باشید، فرمانده ارشد.
‫عوضی...
‫نه، اونا تحت فرمان من نیستن.
‫اما قربان شما فرمانده ارشد هستید.
‫آره، درسته. اما بالاتر از منم خیلی‌ها هستن.
‫این یه رازه که فقط تعداد کمی از افسران بلندپایه میدونن...
‫اما تورو هم در جریان میذارم، چونکه تو ‫جیل کوچولوی بابایی.
‫اونا تحت فرمان مستقیم خانواده سلطنتی‌ان...
‫جاسوسی، آدم ربایی، ترور...
‫هیچ‌چیز از محدوده اونا خارج نیست.
‫شورای عالی نظامی آلشیان، ‫یگان اعمال سره.
‫یگان اعمال سره
‫یا همون... یاس.
‫یاس...؟
‫مراقب باش جیل کوچولو، ‫اون آدما همه‌جا هستن.
‫و تک تک‌ـشون «بلت»دارهای خیلی زبده‌ای هستن.
‫سر راهشون قرار نگیر، ‫وگرنه...
‫میمیری.
‫هر چی که شما بگید انجام میدم.
‫ممکنه یه سوال دیگه بپرسم؟
‫آره...
‫در مورد لیچت باخ، ستاره‌ی افسانه‌ای؟
‫بله...
‫طبق معمول زیر اون صورت مضحک همیشگی‌ـش، ‫یه آدم تیزبین خوابیده...
‫اوه، عجب گوشتی!
‫باید کلماتم رو عاقلانه انتخاب کنم...
‫نباید متوجه شه که ما قانون‌شکنی کردیم.
‫در طول ماموریتمون برای گرفتن لیچت باخ...
‫متوجه شدم که ناگهان «شماره»ش به سرعت افزایش یافت.
‫«شماره»... اعدادی که بر جهان ما حکومت می‌کنه...
‫هر کسی که می‌تونه همچین کاری بکنه...
‫... مطمئنا یه تهدید برای قانون و نظم‌ـه.
‫این چیزیه که «ستاره»ها هستن. ‫اونا ویژه ساخته شدن.
‫ویژه ساخته شدن؟
‫منم از جزئیاتش خبر ندارم، اما...
‫... توانایی‌هاشون توی سازگاری با بلت‌‌ـشون ‫تو یه سری جراحی تقویت شدن
‫جراحی...
‫این انسان‌های جهش‌یافته توی جنگ‌های ‫متروک 300سالِ پیش به‌کار گرفته شدن.
‫یکجوخۀ به‌خصوص کاملا از این ‫انسان‌های جهش‌یافته تشکیل شده بود.
‫این جوخه شکست‌ناپذیر بود ‫و به هیچ دشمنی رحم نمی‌کرد.
‫یه افسانه از خودشون به جا گذاشتن، ‫و به عنوان «ستاره‌ها» شناخته شدن.
‫لیچت باخ رهبر جوخۀ شکست‌ناپذیرِ ستاره‌ها بود.
‫نمی‌فهمم!
‫خودتون همین الآن گفتید- ‫جنگ‌های متروک 300سال پیش بودن!
‫یه شخص از اون زمان دراز تا الآن ‫چجوری می‌تونه هنوز زنده باشه؟
‫می‌گن اونا یهویی روند کهولت‌ـشون متوقف شد.
‫کهولت... متوقف شد؟
‫می‌تونه عارضۀ جانبی جراحی باشه، ‫خودشونم دقیق نمی‌دونن.
‫ولی به نظر می‌رسه، این ستاره‌ها هنوز زنده‌ـن، ‫حتی با وجود اینکه جنگ خیلی وقت پیش به ختم رسید.
‫مثل ارواح.
‫دست راستتُ بده من، جیلِ کوچولو.
‫چیه...؟ قربان...؟
‫جیل کوچولو، تو...
‫وقتی از لیچت باخ می‌گی، ‫خیلی عجیب هیجان‌زده می‌شی، نمی‌شی؟
‫وای!
‫هیچوقت دروغ نگو...
‫یکی از اعتقادات‌ـته، نیست؟
‫تو نکنه یه وقت، داری لیچت باخُ از ما مخفی می‌کنی؟
‫جواب‌ـمُ بده...
‫نه.
‫تو...
‫نمی‌فهمی؟! اون می‌خواد تا-
‫همه‌چیزُ از این سرزمین غارت کنه، بله.
‫حقیقتُ با چشمای خودم مشخص می‌کنم.
‫این هم جزوی از اعتقاداتمه.
‫ابله...
‫هنوز راجع به دلیل اینکه چرا ‫احضارت کردم اینجا حرف نزدیم.
‫دلیل...؟
‫شماها دست رو آلسینگ، بلند کردین، نکردین؟
‫از صورت‌ـت «از کجا می‌دونه؟!» پیداست. گفتم که...
‫یگان اعمال سره
‫یاس همه جا هست.
‫نه! اونجا نه!
‫بس‌کن! گفتم بسه!
‫ببخشید! واقعا غذرمی‌خوام!
‫دیگه بستونه!
‫مطمئنین می‌خواین به آلسینگ حمله کنین؟
‫آها... درسته.
‫«اخماتُ بازکن»؟
‫ستوان!
‫خب، چطور پیش‌رفت، ستوان؟
‫شرط می‌بندم فرمانده می‌گفت، ‫«همه‌ـش می‌خواستم روی جیل کوچولومُ ببینم!»
‫بعد سر همین احضارتون کرد، درسته؟
‫بعد طبق معمول، شماها هم سرد باهاش ‫برخورد کردین و از خودتون روندینش.
‫بیخیال ستوان! باید هر از گاهی ‫با پدرتون خوش‌رفتاری کنین!
‫ستوان؟
‫آها... که اینطور.
‫لیچت باخ، توی عوضیُ...
‫می‌دونم. خودمو تسلیم می‌کنم.
‫ستوان؟!
‫کی فکرشُ می‌کرد...
‫که یه نفر اصلاً بتونه با اون وضعیت ‫پابه‌پای سرهنگ لیچت مبارزه کنه؟
‫اونم همه‌ـش یه ستوان ارشد.
‫ولی اگه همچین آدم با استعدادی داریم، ‫دلیلی نیست که ازش بهره نبریم.
‫منابع همیشه محدود‌ـن... ‫چه آدم چه هرچی.
‫ای‌بابا، دیگه نمی‌تونم این صورتُ استفاده کنم.
‫سرهنگ لیچت باید زودتر برگرده...
‫لازمش داریم تا کلی کلی‌بیشتر بکشه ‫و کلی کلی‌بیشتر غارت کنه...
‫...تا کشورمونُ کلی کلی‌بیشتر غنی‌تر کنه.
‫چه‌خبره؟!
‫حتما فهمیدن که به آلسینگ حمله کردیم.
‫دروغه دیگه... نه؟
‫قانون‌شکنی...
‫خبرندارم.
‫لابد پیشنهاد دادن در ازای تحویل دادن من ‫از جونِ افرادت بگذرن.
‫ا- این-
‫خبر ندارم!
‫نه! نباید ریهیتو- سنپایُ تحویل اونا بدین!
‫درست مثل من بهش دارو می‌زنن، ‫بعد به عنوان یه سلاح جنگی ازش استفاده می‌کنن...!
‫از سر راهم برو کنار!
‫نـ- نه!
‫اگه سر راهم وایسی، ازت نمی‌گذرم...
‫ستوان، لطفاً بس کنید!
‫نه، نه!
‫ستوان، خواهش می‌کنم تمومش کنید!
‫ستوان!
‫نه!
‫- *رومزاده-
‫- خفه شو! ‫- *رومزاده-
‫همیشه اعتقادم اعتقادم می‌کنی، ‫ولی هیچوقت تصمیم خودتُ نمی‌گیری، بچه!
‫از دستورات پیروی می‌کنی ‫تا جون زیردست‌هاتُ نجات بدی؟
‫می‌دونی اگه لیچت جات بود چیکار می‌کرد؟ ‫تف می‌نداخت روی اون دستورا،
‫بعد جلوی ارتش و کشور می‌ایستاد، ‫و همچنان از همه محفاظت می‌کرد.
‫ولی می‌دونی چیه؟ فقط تو هستی.
‫توی 300سالِ بعد جنگ، ‫تنها کسی هستی که جدی جلوی لیچت وایستاد...
‫شما تنها کسایی هستین که...
‫...انقدر به لیچت باور دارین.
‫باور...؟
‫پس اینم یه چیز به‌خصوصی که...
‫...توی آستینم پنهان کرده بودم.
‫صبرکن... نانا!
‫نانا...؟
‫یه جوری از افرادت مراقبت می‌کنم، نگران نباش.
‫تو این حین، یه نگاهی بنداز.
‫خودتون ببینید 300 سال پیش چه اتفاقی افتاد...
‫و چه اتفاقی باید می‌افتاد...
‫بعد اگه می‌شه، ازتون می‌خوام ‫چیزایی که می‌تونینُ عوض کنین.
‫چون من نتونستم عوض‌ـشون کنم.
‫اون ستاره...
‫نکنه تو هم یه-
‫فقط مراقب یه چیز باشین. ‫این یه خواب نیست.
‫اگه مراقب نباشین، می‌میرین.
‫جیل- سان...؟
‫کجا... اینجا کجاست؟
‫ها؟
‫این معماری، هیچ وقت شبیه‌ـشُ هم ندیدم...
‫چی؟!
‫اون دختر...؟
‫ریهیتو- سنپای!
‫سلام.
‫الان گفت «ریهیتو- سنپای»؟
‫نه‌بابا، امکان نداره.
‫سنپای، صبح‌بخیر!
‫علیک، صبح بخیر.
‫زودتر بیاید بریم، ریهیتو- سنپای.
‫امم، باشه.
‫قسمت 11
‫ توی آستینم
‫.:: @bollbolljan_com ::.
‫بالاخره وارد بخش رمانتیک کمدی داستان شدیم!
‫خوشگل دخترای جدید! خوشگل! خوشگل!
‫با یه چارچشِ خشکِ هیز.
‫به کی داری می‌گی چارچِش خشکِ هیز؟ ‫بعد... کدوم خری هستی عوضی؟
‫جوابُ... هفتۀ بعد می‌فهمین!
‫قسمت بعد، «جشن ورود»