‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫سال 305 تقویم آلشیان...
‫که توسط...
‫اعداد حکومت می‌شد.
‫هینا- چان! آسیبی ندیدی؟
‫نانا- سان... اون دیگه چی بود؟
‫اون نیزه‌های فلزی یدفعه‌ای از زمین بیرون اومدن...
‫درست مثل طلسم‌ها در افسانه‌ها...
‫به همین دلیله که داشتن «بلت» غیرقانونیه.
‫دلیل اینکه مجازاتش خیلی جدیه...
‫به همین خاطره.
‫این قدرت یه «بلت»ـه.
‫از کمک شما قدردانی میشه!
‫«درخواست همکاری» ‫«بیاید پارکی برای کودکان بسازیم»
‫ممنونم!
‫مچکرم.
‫لطفا کمک کنید.
‫کمک!
‫آه، دیروز خیلی نزدیک بودا.
‫دیروز؟ منظورت اینه که چطور ‫آقا پودینگ فرار کرد؟
‫منظورم اینه که، پوستر تحت تعقیبش ‫مستقیما از مرکز فرماندهی اومدش.
‫دستگیریش برگ برنده برای ترفیع بود.
‫آه، درسته. گروهبان ارشد «لین»، با یه ‫ترفیع به ستوان دوم ارتقا پیدا می‌کنی،
‫به عبارت دیگه، میشی افسر...
‫همینه! افسر. ‫نکتش همینجاس.
‫افسرا می‌تونن آزادانه لباس فرمشون رو تغییر بدن.
‫اونوقت بالاخره می‌تونم از این لباس ‫آزار جنسی خلاص بشم.
‫لباس یه خدمتکار ممکنه بهتر به نظر بیاد.
‫آره! خدمتکار.
‫خوش آمدید!
‫ظاهر ویژه : پودینگ
‫بله...
‫اوه، خیلی متاسفم...
‫طوری نیس...
‫نه!
‫چرا یه خدمتکار؟ ‫دوباره دامنم کوتاه میشه.
‫گروهبان ارشد، اصلا به این ‫فکر نمی‌کردم که موافقت کنی.
‫من عضوی از ارتشم!
‫پاک، شجاع و خونسرد!
‫مثل یه مربی سخت‌گیر؟
‫درسته! مثل یه مربی سخت گیر.
‫شما خوکای کثیف!
‫ظاهر ویژه : پودینگ
‫بله، خانوم.
‫چشماتون افتادس!
‫بله خانوم.
‫یه خورده روحیه نشون بدید.
‫بله، خانوم.
‫بهت گفتم که...
‫بیخیال دامن کوتاه شو.
‫شاید اینطور مقدر شده!
‫این چیزیه که واقعا می‌خوام...
‫من ستوان دوم «لین» هستم. ‫فوق‌العاده چشمگیرم.
‫اه... اما فرار کردش.
‫رویای منم اینطور شد.
‫بهت گفتم که، ‫اینطور مقدر شده.
‫اصلا بهت نمیاد که تو گذشته بمونی.
‫گروهبان «پله»...
‫بیا خیلی سخت روی این کارای کوچیک کار کنیم، ‫مثل این آگهیا، من کمک می کنم.
‫درسته! ممنونم.
‫رویای بزرگ داشته باش، با قدم های کوچیک شروع کن! ‫دیگه خبری از دامن کوتاه نیست.
‫چه رویای بزرگی...
‫لطفا کمک کنید! لطفا کمک کنید!
‫همم؟
‫هی، گروهبان؟
‫به پاتون میوفتم کمک کنید!
‫یه لحظه چشم ازت برداشتما...
‫شخص دیگه‌ای نیست که بتونه ‫کمک کنه؟
‫ممکنه کمکتون کنم؟
‫اوه، متشکرم!
‫لطفا کمک کنید!
‫هی! واستا!
‫این کارا دیگه برای چیه؟ ‫من فقط یه پودینگ مهربونم...
‫دیروزم اینو شنیدم!
‫به علاوه، چرا هنوز تو شهری؟
‫نمی‌تونم به جای دیگه سفر کنم!
‫اوه، سلام لین- چان، ‫محصول ویژه امروزمون-
‫- همونجا واستا! ‫-اوه، نه!
‫این ترب‌ها امروز خیلی ارزونن!
‫صبر کن بینم، شما چقدر سریعید!
‫از اینا گذشته، این آقای پودینگ کی هستن؟
‫سلام، لین- چان، ‫حالت چطوره؟
‫امروز قیمت گوشتامون خیلی عالیه!
‫اون یه آدم بدیه!
‫ماهی تازه!
‫هممم.
‫پس این مثل دعوای میون عشاقه؟
‫نـ- نــه!
‫چی؟!
‫لین- چان...
‫یه دوست پسر داره؟!
‫لین- چان یه دوست پسر داره؟!
‫گفتم نـــه!
‫ولی؟ خیلی عجیبه ها...
‫پس چرا دیروز همه جوره لباس زیرت رو ‫ بهم نشون دادی؟
‫چی...؟
‫شورتِ...
‫لین- چان...
‫اونم همه جوره؟!
‫اونو که همیشه می‌بینم.
‫آره. منم همینطور.
‫فکر کنم باید یه بزرگترشو پاش کنه.
‫دقیقا! دقیقا!
‫دارم میرم دنبال این مردِ تحت تعقیب، ‫اینطوری ترفیع می‌گیرمو میتونم یونیفرممو عوض کنم.
‫ها؟ چیشد؟ ‫اون مرده کجا رفت؟
‫کجاست؟ بیخیال! ‫کجا رفتش؟
‫باید لیچت- سان رو باخبر کنیم.
‫باید عجله کنیم و همین الان حرکت کنیم، نانا- سان!
‫لیچت- سان به خاطر من افتاده تو دردسر،...
‫متوجهم!
‫پس چرا ما...
‫اما نه الان!
‫اما چرا؟!
‫این اصلا بهش می‌خوره که بتونیم ‫باهاش مسافرت کنیم؟
‫اه...
‫اول باید این میخونه رو تعمیر کنیم. ‫فقط در اونصورته که می‌تونیم بریم دنبالش!
‫بله... حق با شماست.
‫به علاوه، بدون این میخونه، ‫نمی‌تونم «شماره» کسب کنم.
‫معذرت می‌خوام.
‫ذهنم خیلی مشغول لیچت- سان بود...
‫اون مرد خوش‌شانسیه.
‫ها؟
‫زود باش، بیا هر چه سریعتر این میخونه ‫رو تعمیر کنیم و راه بیوفتیم.
‫وقت رفتن به سمت غربه!
‫بله! لطفا بذارید به هر طریقی کمکتون کنم.
‫خوبه! در اینصورت من تورو رسما ‫کارمند خودم می‌کنم، هینا!
‫ها؟!
‫پاره وقت کار کردنو بیخیال! ‫بیا یه پول قلمبه دربیاریمو بریم دنبال لیچت.
‫بله!
‫هی، کجا رفتی؟ ‫بیا بیرون، متقلب!
‫ای بابا، اون گروهبان ارشد خیلی سمجه.
‫شایدم...
‫یه روزی می‌گیریش.
‫گر صبر کنی، ز قوره حلوا سازی!
‫باید عجله کنم. ‫پای یونیفرمم وسطه!
‫نیاز به تغییر چیزی نیست!
‫راست میگه! ‫همین طور نشونشون بده.
‫این شهر یه چیزیش هست...
‫منظورم اینه که، یه مجرم فراری تحت تعقیب ‫این اطرافه، اما با این وجود...
‫خیلی آرومو باحاله...
‫نگاه نگاه، لین- چان.
‫همم؟
‫بچه تازه متولدم، یه دختره!
‫اوه، مبارک باشه.
‫داشتم به این فکر می‌کردم که میشه ‫براش یه اسم انتخاب کنی؟
‫چی؟! نه، نه، نه.‌ ‫من نمی‌تونم...
‫چرا که نه؟ ‫اونم ازت همینو می‌خواد.
‫ا- اما...
‫فقط خاطر نشون شو یه دامن بلند بپوشه.
‫البته! نمی‌خوام اون یه منحرف بار بیاد.
‫هوی! بیخیال!
‫هی، لین- چان!
‫این بچه دوباره سعی کرد نونمونو بدزده!
‫این دفعه قسر در نمی‌ره!
‫صـ- صبرکن!
‫هوی! چند بار بهت گفتم از بقیۀ مردم دزدی نکن؟
‫ولی... خیلی گشنه‌م بود...
‫ولی بی ولی! برای تنبیه، با کار داوطلبانه بهم کمک می‌کنی، فهمیدی؟
‫بله...
‫خب، آقا، می‌شه...؟
‫باشه، خیل‌خب.
‫همچنین...
‫، ‫دفعۀ بعدی که گشنه‌ت شد، ‫بیا به پاسدارخونه، باشه؟
‫یه کاریش می‌کنم.
‫باشه...!
‫همم؟
‫شونه‌هام امون برام نذاشتن.
‫عه، مشت‌ومالتون می‌دم!
‫کمرم درد می‌کنه.
‫زیرشلواریم...
‫صـ- صبر کنین! من باید برم دنبال اون مرد تحت تعقیب!
‫عه، خیلی عذرمی‌خوام! همین الآن درستش می‌کنم!
‫چیکار باید بکنم...؟
‫نباید برگردی بگردی دنبال آقا پودینگه؟ فرار می‌کنه‌ها.
‫ولی... این عروسک توسط مادرش بهش داده شد.
‫خیلی براش بااهمیته.
‫نمی‌تونم چیزی که اهمیت داره رو نادیده بگیرم.
‫که اینطوریاست.
‫بده ببینم.
‫عه...
‫بیا.
‫اوه... خیلی ممنون!
‫ام...
‫...پودینگ؟
‫آره، آمادۀ خوردن!
‫Vincent & MD
‫مترجمین:
‫«کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه لیست»
‫AnimDL.ir
@AnimeList_ir
‫همونجا وایستا!
‫وایستا، وایستا!
‫وایــستــا!
‫پس منم گفتم، فقط درخترو قطع کن، ‫ولی همه حشره‌ها افتادن بیرون.
‫نانا- سان، دوتا ناپیتای دیگه لطفاً!
‫داره میاد!
‫از حشرات متنفرم.
‫چجوری یه چوب بُری؟
‫چیزیم نیست.
‫همم؟ چته هینا؟
‫داشتم با خودم می‌گفتم چقدر این خوبه.
‫این فضا... ‫همه لبخند می‌زنن و شادی می‌کنن.
‫انگار دارم تو خونۀ خودم با آرامش زندگی می‌کنم.
‫اون ویژگی ماست.
‫گمون کنم لیچت- سانم همینطور به سر می‌بره.
‫کی خبر داره؟ یه جا نگه‌داشتن اون کار سختیه.
‫بیا، دوتا ناپیتا!
‫برمی‌گرده، مطمئنم.
‫بخاطر همینه که داریم با می‌خونه می‌ریم دنبالش، نه؟
‫زیادی لوسش نمی‌کنیم؟
‫نه، اینطور فکر نمی‌کنم.
‫خانوم، ناپیتا چی شد؟
‫ببخشید، داره میاد!
‫مرسی که منتظر موندین.
‫ممنون!
‫تو چقدر خوشگلی!
‫عه، خیلی ممنونم.
‫وایستا، وایـستــا!
‫ها؟ وایستاد؟
‫برای روبرویی با عدالت حاضری؟ ‫فقط صبر کن...
‫نه! برو عقب!
‫آقا...
‫ستوان ارشد «جیل»!
‫گروهبان ارشد، ستوان ارشد جیل هستن!
‫حالت خوبه؟
‫این دیگه زیاده رویه، ستوان ارشد جیل!
‫دستور دریافتی ما دستگیر کردنش بود...
‫سپردارها، محاصره‌ش کنین!
‫ستوان ارشد!
‫آهای، تو.
‫اگه قراره به اون راه زدن خودتو ادامه بدی، ‫همین الآن سوراخت کنم.
‫ها؟
‫به امتحانش میارزید.
‫ها؟
‫خیلی خوب می‌شد اگه همه‌ش ‫منو مرده فرض می‌کردین.
‫سربازا، حمله!
‫هوی، صبرکن...
‫هوی.
‫یه دختر اینجاست.
‫چی...؟
‫نیزه‌های فولادیمون...
‫همونطوریه که فکر می‌کردیم، یه بَلِت هولدر...!
‫من ترتیبشو می‌دم.
‫راستش، ترجیح می‌دم ترتیبم داده نشه...
‫گروهبان ارشد لین.
‫بـ- بله.
‫مأموریت داده شده به گروهان مارو بازگو کن.
‫اوه، ام... بله! دستگیر بلت هولدر قربان!
‫و یه بلت هولدر دقیقاً چیه؟
‫نام داده شده به دارنده‌ شماره‌های غیرمجاز، به نام بَلِته.
‫همه‌ش داشتن یکیشون هم یه جرمه.
‫پس من هم یه مجرمم؟
‫خیر قربان! مأمورین ارتش مخصوصاً اجازۀ حمل یه بَلِت رو دارن،
‫تا توانایی مبارزه با بلت هولدرهارو داشته باشن.
‫لین- چان، درساتو خوب خوندیا.
‫ام... بعد...
‫ادامه بده، گروهبان ارشد لین.
‫بـ- بله!
‫بلت‌ها یک ویژگی به خصوصی دارن که کاملاً درک نشده...
بلت
‫بلت هولدرا می‌تونن توانایی‌های خاصیو فعال کنن، بسته به شماره‌شون.
بلت
بلت هولدر
توانایی خاص
‫توانایی درست کردن اشیاء آهنی ستوان ارشد جیل هم یکی از این توانایی‌هاست.
‫که اینطور، که اینطور. خب، ستوان،
‫حتما می‌دونی که قدرت تواناییت به مقدار شماره بستگی داره، نه؟
‫البته، یه مغایرتی بین افراد وجود داره ولی...
‫... شمارۀ تو نهصده. مال من 5700ـه.
‫شاید بهتر باشه باهام درگیر نشین، نه؟
‫خب.
‫حالا می‌بینیم...
‫چی؟
‫عه، چقدر سیریش!
‫هدر دادن وقته!
‫در نمیری!
‫گفتم که، نمی‌خوام باهات مبارزه کنم.
‫پس اونوقت... این چطوره؟
‫ناپدید شد؟
‫نه، اینطور نیست!
‫اون حتما داره خیلی سریع حرکت می‌کنه!
‫خیلی... خیلی سریع!
پس حمله‌ی برق‌آسا که میگن اینه!
‫خوبه! به نظر می‌رسه نمی‌تونه منو ببینه.
‫در اون صورت، هیچ نقشۀ بهتری...
‫...جز فرار نیست!
‫بی‌فایده‌س.
‫حتی منم می‌تونم اونکارو بکنم.
‫آخ آخ...
‫ولی... عجیبه.
‫آها... گرفتم.
‫تو واقعاً شماره‌ت 900 نیست، نه؟
‫یکی از اعتقاداتمه--
‫من شرارتو با دستای خودم به سزاش می‌رسونم.
‫من هیچ علاقه‌ای به ترفیع مقام شدن به پشت میز ندارم.
‫ولی قوانین دردسرسازی توی این سازمان نظامی وجود داره.
‫اگه شماره‌م زیادی بره بالا، ‫وارد یه ترفیع مقام زورکی می‌شم.
‫به خاطر اینه که اینکارو می‌کنم...
‫...تا بتونم به عقایدم پایبند باشم!
‫دوازده هزار و، پونصد؟ این واقعیه؟
‫ممکنه یه کم تو دردسر افتاده باشم.
‫قسمت 4 ‫بَلِت هولدر
‫
.:: @bollbolljan_com ::.
‫زندان آهنی قدرت تخریب کنندۀ واقعیشو آزاد می‌کنه.
‫اون درواقع یه ماشین رباتی جنگیه که توسط امپراتوری توسعه یافته!
‫اون با لیزرهایی که از عینکش در میاد بهم حمله می‌کنه!
‫یعنی می‌تونم جون سالم به در ببرم؟
‫هنوز نمی‌تونم لیزر در کنم.
‫عه، ببخشید
‫قسمت بعد، «عذرخواهی نکن، عذرخواهی کن»