‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بیا.
‫اوضاع چطوره؟
‫چطور؟ میخوای جایی بری؟
‫نه، فقط... تو یه مدتی هست اونجایی.
‫چی میتونم بگم؟ من چیکه چیکه ادرار میکنم.
‫یه ذره یه ذره میاد.
‫- هی. ‫- هی. میخواستم خبر بگیرم.
‫ما مشکلی نداریم.
‫بهش سوپ دادم و سعی کردم بخوابونمش.
‫احتمالا بهتره شب اونجا باشی.
‫نه، نه. اون مشکلی نداره.
‫- بابا! ‫- میندی، هواشو دارم.
‫هی، لیزا رو پیاده کردی؟
‫آره. چطور؟
‫همینطوری. وقتی دوباره دیدیش ‫سعی کن از من تعریف کنی.
‫میخوام از من خوشش بیاد.
‫میخوای ازت خوشش بیاد؟
‫مگه بچه دبیرستانی هستی؟
‫بیخیال، کمکم کن.
‫نگرانی من بهش بگم که
‫چطور مامان سعی کرد توی پارکینگ ‫گلیسون تو رو زیر بگیره؟
‫آره. یا این که چرا این کارو کرد.
‫آروم باش. من کاری میکنم که ‫بدونه چه آدم خوبی هستی.
‫ممنون.
‫بزار اینجا اوضاع رو درست ‫کنم، فردا باهات حرف میزنم.
‫باشه. خداحافظ.
‫چرا؟
‫وقتی بزرگ میشدم خیلی پیش من نبود. ‫بخاطر انتقام.
‫فکر میکنی باید به فیبی زنگ بزنی؟
‫توی نیویورک ساعت 1 شبه.
‫یه تماس تلفنی تو ساعت 1 فقط خبر بده.
‫خب اینم یه جورایی خبر بده نورمن.
‫بزار بخوابه. من صبح بهش زنگ میزنم.
‫مطمئنی؟ این مادرشه.
‫میدونم مادرشه! فکر میکنی نمیدونم مادرشه؟
‫باشه، باشه، آروم باش.
‫دوست داری حدس بزنی چند ‫بار فیبی اومد سر بزنه
‫وقتی آیلین مریض بود؟
‫نه، نه نمیخوام.
‫صفر! نه حتی یه بار!
‫نه حتی یه چیز.
‫چی بهش میگن؟
‫به چی چی میگن؟
‫چیز کامپیوتری که اون طرف رو میبینی.
‫نرم افزار فیس تایم؟ ‫(تماس تصویری)
‫- نه اون یکی. اون کلمه من درآوردی. ‫- اسکایپ.
‫اسکایپ آره. نه حتی یه اسکایپ!
‫چه کلمه مسخره ای.
‫خب متاسفم. اینو نمیدونستم. من...
‫البته که نمیدونستی.
‫ما آدمای متمدنی هستیم. ما ‫شرمندگی و رنجمون رو بروز نمیدیم.
‫جوری که باید باشه. البته.
‫هنوز فکر میکنی که من باید دخترمو
‫که قرص مسکن خورده خوابیده بیدار ‫کنم و خبر مرگ مادرش رو بدم؟
‫شاید براش یه بلیط هواپیما بخرم که ‫بتونه برگرده و با هم سوگواری کنیم؟
‫خب حس میکنم میخوای نه بشنوی.
‫تقصیر خودمه. لوسش کردم.
‫حالا اون یه آدم افتضاح ‫خود خواه معتاد به قرصه.
‫تنها کار هوشمندانه ای که کردی این ‫بود که برای دخترت اسب عربی نخریدی.
‫خیلی لطف داری که اینو میگی.
‫من دو سال با میندی خیلی سرو کله زدم.
‫الان از همیشه بیشتر بهم نزدیکیم.
‫من قراره ازین چی برداشت کنم؟
‫هیچی. برو تو تخت خواب.
‫من جات رو درست میکنم.
‫جامو درست میکنی؟
‫برو رو تخت لعنتی.
‫میدونی، بددهنی نشونه ذهن تنبله.
‫ببخشید.
‫لطفا برو روی تخت.
‫خیلی بهتر شد.
‫بدبخت عوضی.
‫ذهن تنبل...
‫میری خونه؟
‫اما به آرامی! چه نوری از ‫پنجره به داخل می تابد؟
‫از طرف شرق است، و جولیت خورشید است.
‫چی؟
‫آره، داشتم میرفتم خونه، چطور؟
‫
‫هیچی. همینجوری پرسیدم.
‫میخوای بمونم؟
‫نه، البته که نه.
‫اگه میخوای بمونم خوشحال میشم که بمونم.
‫تو خوشحالی.
‫خیلی خوش شانسی مگه نه؟
‫نورمن!
‫آروم باش! من همسایه دارم.
‫امشب اینجا بخوابم شاید ‫چیزی لازم داشته باشی؟
‫چیزی نیاز ندارم، اما ممنون.
‫لطف داری.
‫باشه.
‫من پشت در موندم!
‫در پشتی رو امتحان کن!
‫سندی. سندی!
‫ما باید برای خاکسپاری برنامه ریزی کنیم.
‫- چی؟ ‫- آیلین دستورالعملو نوشته
‫- ما باید شروع کنیم. زود باش. ‫- ساعت چنده؟
‫چهارو نیمه.
‫اون میخواد جی لنو مسئول تشریفات باشه
‫و پتی لابل آهنگ "خانم مارمالاد" رو بخونه.
‫"خانم مارمالاد"؟
‫آره آهنگ مورد علاقش بود. ‫میخوای امشب رو با من بخوابی؟ ‫(به زبان فرانسوی)
‫میشه این کارو صبح انجام ‫بدیم؟ تو بری بخوابی؟
‫نه. اون خیلی دقیق گفته.
‫نه، متوجهم نورمن. نگرانش نباش.
‫اون میخواد توی یه تابوت ساده دفن بشه.
‫ترجیح میده چوب شناور روی آب یا چوب ‫بازیافت شده از کشتی غرق شده باشه.
‫چه باحال، میریم ماجراجویی.
‫
‫مثل من ادرار میکنی.
‫در مورد جی لنو.
‫اون دوستش داره اما ‫میگه نباید خیلی بمونه.
‫چهار پنج دقیقه خیلی خوبه بعدش خوش اومده.
‫فهمیدم.
‫بقیه چیزا نوشته شده. لیست مهمونا، کترینگ،
‫تزتیب گلها، سرویس مهمونا.
‫حتی فونت نوشته برنامه ها. ‫پالاس اسکریپت ام تی.
‫- خیلی با کلاسه. ‫- میبینم.
‫من گرسنمه.
‫از استرایسند بخواه که "جوری که ما ما بودیم" رو بخونه. ‫(خواننده قدیمی معروف)
‫نورمن، فکر نکنم استرایسند ‫تو مراسم خاکسپاری بخونه.
‫گوش کن، ما باید شروع کنیم.
‫کلاست چقدر طول میکشه؟
‫- سلام سندی. ‫- صبح بخیر خانوما.
‫یه ساعت و نیمه.
‫یه ساعت و نیم؟ فقط اینقدر ‫میتونی به اینا آموزش بدی؟
‫راستش همینطوره.
‫اسپنسر تریسی گفته " دیالوگ هاتو حفظ ‫کن و به وسایل دیگه برخورد نکن." ‫(بازیگر سینمای کلاسیک هالیوود)
‫یه کاری میکنه که سخت بشه باهات دوست بود.
‫تریسی رو میشناختم. یه مست بدجنس بود.
‫شایعه شده بود هم با مردا حال میکنه هم زنا.
‫هی.
‫خوشحالم که شب اونجا بودی.
‫همینجا بمون.
‫بیا اینجا.
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫حالت چطوره؟
‫فکر کنم خوبم.
‫- مواظبش باش. ‫- باشه.
‫ازت خوب مراقبت میکنه؟
‫
‫منو ببخشید اگه خیلی سرحال نیستم...
‫دیشب...
‫دیشب سرطان جون یکی از دوستام رو گرفت.
‫و میدونید عجیب بود که من توی ‫اتاق بیمارستان بودم و....
‫به زنی نگاه میکردم که برای 40 ‫سال میشناختم و دوسش داشتم...
‫و من به همتون فکر میکردم.
‫و من همیشه به شما میگم ‫که حواستون رو جمع کنید
‫به اتفاقاتی که توی زندگیتون میوفته.
‫تجربه احساساتی که براتون پیش میاد...
‫مهم نیست چقدر دردناک باشن.
‫چون...
‫اون غم...
‫اون...
‫حزن و اندوه بیرحم،
‫این ماده خام هست.
‫این طلاییه که...
‫یه بازیگر باید استخراج کنه تا ‫یه عملکرد عالی داشته باشه.
‫پس غم من طلای توئه؟
‫متوجه شدم.
‫ببخشید. اون میخواست آموزش ‫دادنت رو نگاه کنه.
‫نورمن من میخواستم به کلاسم توضیح بدم
‫که بازیگری در امتداد زندگی کردنه.
‫نحوه کاوش ما در مورد انسانیته.
‫- چرت نگو! ‫- ای خدا!
‫میخوای بدونی انسان بودن چطوریه؟
‫چیزیه که میخوای بدونی؟
‫باشه، بهت میگم.
‫انسان بودن دردناکه. خیلی دردناکه.
‫و همه کاوش های دنیا
‫باعث نمیشه که دردش از بین بره.
‫چون انسان بودن
‫و درد داشتن یک چیز هستن!
‫این قیمت ها رو میبینی؟ عجب وضعیه.
‫آره خیلی بده. میشه یه چیزی ‫انتخاب کنیم و بریم بیرون؟
‫خب نیومدی که جوراب بخری.
‫نه، ما نیومدیم.
‫میدونی که اینم کاپیتالیستیه، ‫مثل کسب و کار عینک آفتابی.
‫یه شرکت همه چیز رو کنترل میکنه.
‫واقعا نمیدونم چی راجبش بگم.
‫چی میتونی بگی؟ خیلی مسخرست.
‫یه تابوت میخوای که کاملا از چوب ‫شناور روی آب ساخته شده باشه؟
‫یا چوب کشتی غرق شده.
‫ای خدا.
‫باشه...
‫من نمیگم ممکن نیست،
‫اما سفارش خاصی هست که زمان میبره.
‫تابوت برنزی یا مسی رو در نظر گرفتید؟
‫نه. خیلی معمولیه و قابل تجزیه هم نیست.
‫ببین... وودی،
‫فکر میکنم چیزی ما میخوایم ‫که قابل بازیافت باشه.
‫سازگار با محیط زیست. متوجهم.
‫اسم واقعیت وودرو هست؟
‫بله.
‫باید از همین استفاده کنی. برای یه ‫مشاور کفن و دفن آبرومندانه تره.
‫فکر کنم، اما... از وقتی بچه ‫بودم وودی صدام میکردن.
‫خب، دیگه بچه نیستی،
‫و بی احترامی نباشه، اما یه نفر ‫به اسم وودی تابوت بفروشه؟
‫خیلی رکه. ‫(وودی معنای چوبی هم میده)
‫خب، وودی،
‫داشتی میگفتی سازگار با محیط زیست.
‫اوه آره.
‫ما یه مدل مقوایی داریم،
‫توی انگلیس ساخته شده، ‫صد درصد قابل بازیافته.
‫من آیلین رو توی مقوا دفن نمیکنم.
‫ما فقط داریم گزینه ها ‫رو بررسی میکنیم نورمن.
‫پلاستیک حبابی چطور؟ اونم یه گزینه هست.
‫راستش اون قابل تجزیه نیست.
‫وودی، دخالت نکن.
‫گزینه دیگه ما اینه که چوب شناور ‫رو سفارش بدیم که زمان میبره.
‫مقوا نباشه!
‫باشه! پس ما به گزینه های دیگه نیاز داریم.
‫- اون گفت چوب شناور یا چوب کشتی غرق شده! ‫- میدونم چی گفت نورمن.
‫ما دستورالعمل کاملا مشخصی داریم!
‫- باید آروم باشی. ‫- چرا این یه مشکله؟
‫برو به ساحل، یکم چوب جمع کن که آب اورده،
‫و یه تابوت چوبی بساز!
‫متاسفانه اینقدر ساده نیست.
‫باشه. تو میخوای ساده باشه؟
‫یه غواص آب عمیق استخدام کن که یه قایق یا کشتی ‫دزدان دریایی غرق شده پیدا کنه و تخته چوب بیاره!
‫میشه یه دقیقه ما رو ببخشی؟
‫- نورمن. ‫- چیه؟
‫چیه؟
‫- چیه؟ ‫- باید به خودت مسلط باشی.
‫اون بیچاره بهترین تلاششو ‫میکنه که به ما کمک کنه،
‫- و تو مثل یه آدم دیوونه رفتار میکنی. ‫- من مسلطم به خودم.
‫برو توی ماشین صبر کن من حلش میکنم.
‫واقعا؟ توی ماشین صبر کنم؟ بچم مگه؟
‫الان آره. حالا برو توی ماشین!
‫- ما دستورالعمل داریم! ‫- برو!
‫متاسفم به خاطر این.
‫عیبی نداره. آدما احساسی میشن اینجور مواقع.
‫جعبه مقوایی چیزیه که توش گیاه خونگی میزاری
‫وقتی نمیخوای ماشین رو کثیف کنه!
‫خیلی خب، چی داریم؟
‫این یه صحنه از قسمت اول سریالیه که نوشتم.
‫قطعه ارجینال، باشه. خوبه.
‫اسمش چیه؟
‫عاشق خانوادگی تو. سریال کمدیه.
‫در مورد رابطه با محارم. شجاعانست.
‫اما جوک نداره.
‫پس خنده دار نیست.
‫امیدوارم که نباشه.
‫وای. باشه.
‫بزار ببینیمش.
‫سلام.
‫مامان گفت که کی میاد خونه؟
‫یه لطفی بکن، بهش نگو "مامان"
‫آبجی، باید با این کنار بیای.
‫اون مادر منه، نه تو.
‫خب وقتی اون با پدرمون ازدواج کرد مادرم شد.
‫میشنوی چی میگی؟ تو خیلی آشغالی.
‫و تو یه عوضی هستی!
‫یه عوضی که کیرت رو میخوره!
‫هوی! هوی! باشه!
‫باشه! تمومه! صبر کن.
‫خیلی خب...
‫اول از همه دارشانی، احسنت ‫به خاطر نویسندگیت.
‫خیلی زحمت داره و میخوام ‫از تلاشت قدردانی کنم.
‫سخت نبود. من توی آخر هفته نوشتمش.
‫- خب، بااین حال... ‫- و تو به ما گفتی که
‫اگه نقش هایی که میخوایم بازی ‫کنیم وجود نداشته باشن از قبل،
‫- ما باید خودمون اونا رو بنویسیم. ‫- من اینو گفتم.
‫این واقعا برام اتفاق افتاد.
‫- من شکی در موردش ندارم.. ‫- و اون...
‫حرف نزن دیگه.
‫حرف نزن!
‫ببخشید...
‫عزیزم، کل هدف انجام این ‫کار کاوش احساساتمونه،
‫که ببینیم چطور توی کارایی که میکنیم تفسیر میشه.
‫رفتار ما.
‫من واقعا نمیدونم راجب چی حرف میزنی.
‫خب، چیزی که من میخوام ‫ببینم اینه که چه حسی داری
‫وقتی توی یه خانواده ادغام شده هستی.
‫عیبی نداره.
‫چی، همین؟ عیبی نداره؟
‫جز دادن به برادرخوندم، این کاملا سنتیه.
‫ما به فنا رفتیم.
‫بله؟
‫لیزا هستم. یه دقیقه وقت داری؟
‫آره، البته. بیا تو
‫سلام.
‫کنترل خودمو اونجا از دست دادم مگه نه؟
‫یه جورایی.
‫بعضی از این بچه ها شرم و حیایی ندارن.
‫خب، فکر میکنم بخاطر شبکه های اجتماعیه.
‫اونا با اشتراک گذاشتن همه ‫چیز با همه کس بزرگ میشن.
‫نه، من فکر میکنم زودتر شروع میشه.
‫میدونی من کیو مقصر میدونم؟ بیل کلینتون.
‫واقعا.
‫از وقتی که ساک زدن ها دیگه جز سکس ‫حساب نشدن، تمدن ما به پایان رسید.
‫نوشیدنی میخوای؟
‫اوه... نه ممنون.
‫من فقط میخواستم بهت سر بزنم.
‫ممنون.
‫من خوبم. یکم خستم.
‫با نورمن اوضاع چطور پیش میره؟
‫پیش میره. داره پدرمو در میاره.
‫خب مطمئنم اون خیلی قدردانه.
‫اشتباه میکنی.
‫من یه نفر از سانتاکروز پیدا کردم ‫که از چوب شناور تابوت میسازه،
‫یکم ازین جهت پیش رفتم.
‫خوبه.
‫و به طرز عجیبی، ترتیبات مراسم ‫خاکسپاری داره خوب پیش میره،
‫اما سوال اصلی اینه که ‫دختر نورمن میاد یا نه.
‫چرا باید این یه سوال باشه؟
‫خصومت های زیادی بین اون و آیلین بوده.
‫آره خب. مادرا و دخترا مشکل دارن.
‫آها، در این مورد تجربه داری؟
‫خب یه مادر دارم که به طرز عجیبی ازش متنفرم.
‫پس آره یکم.
‫یه ذره.
‫
‫دوست نداری با من بیای؟
‫داری منو به مراسم خاکسپاری دعوت میکنی؟
‫اولین قرارمون به بیمارستان کشیده شد.
‫به نظر یه قدم بعدی طبیعی میاد.
‫وای، نمیدونم سندی...
‫مطمئنی؟
‫پتی لابل آهنگ "خانم مارمالاد" رو میخونه. ‫هر چیزی که هست.
‫جی لنو، اون قراره مجری باشه.
‫و فقط حضور افتخاری نداره،
‫اما ممکنه یه صندلی ردیف جلو داشته ‫باشی پیش خانم باربارا استرایسند.
‫لعنتی!
‫به نظرت نامناسب نیست؟
‫این که چیزی نیست. صبر کن ‫تا مرد زنونه پوش رو ببینی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫- نگران نباش، اون اینجاست. ‫- امیدوارم.
‫به جی گفتی که خلاصش کنه؟
‫خداحافظ عزیزم.
‫من دلم برات تنگ میشه.
‫و نورمن...
‫دعا میکنم که
‫دردی که الان تجربه میکنی...
‫روش خداوند باشه که تو رو
‫تبدیل به یه آدمی کنه که ‫کمتر آزاردهنده باشی.
‫اون هیچوقت از من خوشش نمیومد.
‫چطوری پتی لابل رو ناراحت کردی؟
‫بهش میگی روبرتا فلک. ‫(خواننده)
‫یکی از بزرگترین افتخارات زندگیم ‫داشتن آیلین به عنوان یه دوست بود.
‫من یادمه...
‫اولین باری که ما همو دیدیم، من ‫یه کمدین جوون و جویای نام بودم.
‫یه اجرا توی یه تماشاخونه داشتم،
‫خیلی خوب پیش نرفت.
‫آیلین بعدش اومد پیشم
‫و اون گفت که من خیلی بامزم، و اون گفت که...
‫اون یه چیزی توی من دیده.
‫منو فرستاد که شوهرش رو ببینم، مدیر ‫برنامه کله گنده، نورمن نیولندر،
‫و وقتی که من میگم "کله گنده"
‫یادتون باشه این مردی بود که ‫استعداد باستر ثورنتن رو کشف کرد.
‫باستر ثورنتون کیه؟
‫دقیقا.
‫به هر حال، من 5 دقیقه ‫نبود که تو دفترش بودم،
‫به من گفت "فکت خیلی بزرگه. ‫بچه ها رو میترسونی."
‫من گفتم " من برای بچه ها اجرا نمیکنم"
‫گفت "مهم نیست.
‫حواس رو پرت میکنه، و سرت مثل ‫یه قطعه هنری زیرزمینی محلیه"
‫- مگه قرار نبود خلاصش کنه؟ ‫- میدونید،
‫من میتونم اینجا وایسم و کل روز نورمن ‫رو بکوبم تا "فکم" بیوفته پایین،
‫اما امروز در مورد آیلینه،
‫و بخاطر درخواستش، اون یه خواننده ای ‫رو داشت که خیلی روش تاثیر گذاشت...
‫جوری که کس دیگه ای نزاشته بود.
‫کسی که نیازی به معرفی نداره. پس آیلین...
‫این برای توئه.
‫خدای من، تو اوردیش؟
‫صبر کن.
‫اون یه مرده.
‫چیزی بود که تونستیم گیر بیاریم.
‫صندلی جلو.
‫اون فوق العادست.
‫میخوام از همه تشکر کنم که اومدن
‫تا رندگی این خانم بزرگ رو گرامی بداریم.
‫من و آیلین سابقه زیادی داریم.
‫راستش، من کسی بودم که ‫اونو به نورمن معرفی کردم.
‫من از روی خیر خواهی این کارو نکردم.
‫راستش، من سعی کردم باهاش دوست بشم.
‫اونو بردم به یه شام باکلاس،
‫امیدوار بودم که موفق بشم.
‫من یادمه که بعدش تا در همراهیش کردم...
‫و خواستم ببوسمش...
‫و اون جا خالی داد.
‫واقعا جاخالی داد.
‫دندونم گرفت به مزوزا روی در خونش. ‫(طوماری که یهودیا روی در خونه نصب میکنن)
‫به هر حال، من صبر نداشتم برای زنایی که ‫با حیا هستن و برای خودشون احترام قائلن،
‫برای همین اونو با نورمن جور کردم.
‫بزار اون ضایع بشه جا من.
‫اون مجبورم کرد 8 ماه صبر کنم.
‫بفرما. و ببین چی شد.
‫از اون موقع من توی سه تا ‫ازدواج شکست خورده بودم،
‫و تو یه ازدواج موفق رو داشتی.
‫به نظر میاد چند ماه کف ‫دستی زدن ارزشش رو داشته.
‫اما آیلین...
‫اون فقط یه یار خوب برای ‫نورمن نبود، طی زمان ها...
‫اون یه دوست خوب برای من شد.
‫کسی که همیشه میتونستم بهش اعتماد کنم...
‫که به من حقیقت رو بگه.
‫کسی که واقعا به من اهمیت بده،
‫حتی با این که لیاقت اهمیت رو نداشتم.
‫قبل این که بمیره، از من خواست...
‫که مواظب این آقایی که اینجاست باشم.
‫اول فکر میکردم شوخی میکنه، ‫اما بعد فهمیدم جدیه.
‫چون من فکر کردم...
‫چه چیز وحشتناکی رو از من خواسته.
‫همتون اونو میشناسید.
‫اون خیلی عوضیه.
‫اما من انجامش میدم.
‫من به خواستش احترام میزارم...
‫چون به یه خانم بزرگ نه نمیگی.
‫و آیلین نیولندر...
‫یه زن بزرگ بود...
‫و همیشه هست.
‫ممنون سندی.
‫یکی از دوستام زیر نظر سندی برای ‫ده سال بازیگری خونده. ده سال!
‫و بعد از یک دهه تلاش شدید، ‫امروز مفتخرم که بگم..
‫اون سرخدمتکار اسپاگو هست.
‫حالا این خنده دار بود.
‫دنیا اون رو برای فیلم های معروفش میشناسه
‫مانند "آواز در باران" و ‫"مالی براونی که غرق‌شدنی نیست"،
‫اما برای من خیلی بیشتر بود.
‫صبر کن ببینم. این متن سخنرانیم ‫برای دبی رینولدز بود. صبر کن. ‫(خواننده و بازیگر، مادر کری فیشر)
‫ببخشید.
‫ایناهاش.
‫این فکر آیلین بود.
‫شوخی خوبی بود.
‫آیلین عزیزم،
‫ما برای 46 سال زن و شوهر بودیم.
‫توی تمام این مدت، من هیچوقت ‫نبوده که عاشقت نباشم.
‫از دستت عصبانی بودم،
‫ازت کلافه شدم، حتی اذیت شدم، اما ‫هیچوقت نبوده که عاشق نباشم.
‫تو زنی بودی که دنبالش بودم ‫از زمانی که دنبال کسی بودم.
‫زیبا، باهوش، بامزه، قوی،
‫مایل به رابطه جنسی با من... در نهایت.
‫اگه اتفاق خوبی سر کار برای من میوفتاد، واقعی ‫نبود تا این که با تو در میون میزاشتم.
‫اگه اتفاق بدی می... می افتاد،
‫فقط قابل تحمل بود چون من تو ‫رو داشتم که پیشش درد و دل کنم.
‫اگه یه جوک بامزه میشنیدم اولین فکرم این بود ‫که "نمیتونم برای گفتن به آیلین صبر کنم."
‫بعدش میتونستم خندیدنت رو بشنوم،
‫یا به من چپ چپ نگاه میکردی و به ‫من میگفتی که جوک توهین آمیزیه،
‫و جفتمون میخندیدیم.
‫من واقعا، نمیدونم چطور بدون تو ادامه بدم،
‫اما ادامه میدم چون تو به من ‫تاکید کردی که این کارو بکنم.
‫لعنتی!
‫ببخشید بابا.
‫ادامه بده.
‫ممنون که منو دعوت کردی.
‫خیلی بهم خوش میگذره.
.:: @bollbolljan_com ::.