‏ .:: www.bolboljan.net ::.
کجا گذاشتمش....؟
....می دونم یه جایی همین جاهاست
ها...؟
.پیداش کردم
"لطفا این جا رو امضا کنید"
"مسیر خدمات"
ما می خوایم برای درگذشت نوزومی یه مراسم ختم برگزار کنیم، من می دونم که خیلی از شماها دور هستید، اما ازتون برای حضور تو این مراسم دعوت می کنم
.بیا بریم
.مم-همم
!راجدهانی
این دیگه چیه؟ یه چیز هندیه؟
شما دو تا دارید می رید خونه، درسته؟
.مم-همم .مم-همم
خب، می ذارید بهتون یه کمکی کنم؟ .می دونم که می تونم یکم مفید باشم
.مم-همم، اتفاقا دوست داریم
...این
این می گه که 2000 سال گذشته، مگه نه؟
آره، چه اتفاقی واسه اون کشتی باحالی افتاد که داشتی؟
.اوه، حالا... یه مقدار زمان براش داریم
.در موردش تو مسیر بهتون می گم
...باشه ها؟
"طرح نهایی پروژه رابینسون نسخه 3.0"
ناگارا، تو همه اینا رو دور هم جمع کردی؟ !کارت معرکه ست پسر
....همم، اگه اینو برداریم... و اون کار رو بکنیم
.خودشه، عالی شد
"تائید شد"
"از طرف : تسوباسا"
"من می دونم که این یه اتفاق بود، اما موقع فتح دنیا و جریان آساکازه و جنگ یه اتفاقی پیش اومد و نوزومی از دنیای ما جدا شد"
نظرت چیه؟
خیلی خوش دسته، مگه نه؟
!عالیه! عالیه
.مم-همم، اون عالیه !محشره! محشره
.خیلی خب
.اینجا مشکلی نداریم
!ناگارا
می تونی از اینجا ببریش؟
.مم-همم، خیلی خب
.هی، میزوهو
تو از اون اونجا استفاده نمی کنی؟
،نه، من می تونم کاری که می خوام رو از اینجا انجام بدم ،به علاوه
.تا وقتی دارم انجامش می دم، می خوام با چشمای خودم ببینمش
خب پس تو واقعا با ما خونه نمیایی، نه؟
.هم-مم. من اینجا می مونم
راجدانی، تا حالا دلتنگ خونه نشدی؟
دو هزار سال خودت، تک و تنها بودی، مگه نه؟
.دلتنگ خونه شدن.... حالا یه احساسی هست که منو به عقب می کشونه
دنیایی وجود داشت که قبلا توش توقف کرده بودم
عکسایی خیلی شبیه به عکسای خونه من ترسیم می کرد
،اونا بطرز شگفت آوری دقیق و زنده بودن .اما بیشترشون اسرار آمیز بودن
.به همونقدر ناراحتم کردن
.از وقتی رانش شروع شد اولین بار بود که احساس نوستالژی می کردم
.تصمیم گرفتم به این دنیا بگم، دلتنگ خونه
منظورت از خونه قدیمی، همونیه که ازش اومدیم؟
.آره، اما در عین حال متفاوته
.دنیا بیش تر شبیه دنیای ما بود تا دنیای ما
،استاد اون دنیا به طور آسیب شناسی تو خاطرات خودش گرفتار شده بود
.و همینطوری مدام سرزمین مادریشو بازآفرینی می کرد
،نکته عجیب اینه که، مهم نیست تا کجا پیش رفتی
.هیچ روح دیگه ای تو هیچ جا ارائه نشده
.بنظر جای خلوتی میاد
.و بعدش، وقتی زمان خاصی نزدیک شد، سبک بطور اساسی تغییر کرد
.وقتی اون تصاویر رو دیدم غافلگیر شدم
.اونا شبیه به یه دانش آموز دختر بودن
می دونی، اون به عنوان یه زیبایی مطلق به تصویر کشیده شده بود؟
.ظاهرا، این دختر قبلا دوست دخترش بوده
.داره جالب می شه
مگه نه؟ منم کنجکاو کرد؟
،با دوربینم یه نگاهی بهش انداختم
.یه قدرت نگهدارنده که خودم توسعش دادم
آره،و...؟
.دختر واقعی تقریبا به اندازه تصویرش زیبا نبود
.اون عینکای عاشقانه فقط با نسخه قوی درست می شن
.اما، اون دختر واقعا دوستش داشت
.من رو کنجکاو کرد، بخاطر همین به تصاویر نگاه کردم
.خونه واقعی اون تو شهری بود که من می شناختم
.به جذابیتی نبود که اون به تصویر کشیده بود
.به بیان ساده. اون واقعیت رو قبول نداشت
.دوست دخترش می خواست اون جلوی چشماش تو واقعیت زندگی کنه
.اون قبول نکرد که تغییر کنه ،و در نهایت اون باهاش بهم زد
.و اون دنیا رو ترک کرد
بنابر این اون شروع به نقاشی کردن عکس های دوست دخترش کرد که انگار بهش وسواس داره
.شکل اون همون چیزی بود که تو نقاشی ها وجود داشت
.انگار بصورت غیرمنتظره ای با واقعیت رو به رو شده بودم
با خودم فکر کردم، می تونم بگم که منم دارم زندگی خودم رو تو واقعیت می کنم؟
;اون نمی خواست که باهاش خاطرات قشنگی بسازه
.اون می خواست باهاش آینده ای بسازه که هنوز شکل نگرفته
،در مقطعی اون اسیر خاطرات اون شد
.و اون تمام دنیای اون شد
اون مرد؟
.هممم. مطمئن نیستم دقیقا چطوری جوابش رو بدم
.مرگ تو این دنیا یکم پیچیدست
،وقتی در مورد مردن فکر می کنم
.تاریک و ترسناکه، و باعث می شه احساس خفگی تو سینم دست بده
.نمی دونم واسه نوزومی هم اینطوری بوده یا نه
اون احساس ترس کرد؟
"ناگارا"
"بمیر! تقصیر توئه! کون لقت"
"!بمیر! تقصیر توئه! کون لقت"
ناگارا
اون دنیایی که نوزومی توش مرد رو دیدی؟
.مم-مم
پس از کجا مطمئنید که اون مرده؟
فهمیدم. گربه ی میزوهوئه،ها؟
...اون می تونه
.وضعیت همه چیز رو بگه...
.یه مخترعی تو یه دنیایی بود
دانش آموزایی که اونجا بودن
،خودشون رو فرزندان خدا می دونستن
.و متقاعد شده بودن که باید ذهن و بدنشون رو بی عیب و نقص نگه دارن
،اونا تصمیم گرفتن بدون کشتن
.بدون خوردن گوشت یا گیاهی زندگی کنن
.اون دنیا روزه بود
.بنظر دنیای خیلی سختی می رسه
.نه، درواقع، اونا بطرز شگفت انگیزی خوشحال بنظر می رسیدن
،اون دنیا با تمدنی زیبا و پیشرفته شکوفا شد
.و دارایی های زیادی توش باقی موند
.وای، واقعا که نمی گی
.از یک جهت، گرسنگی برای ما اهمیت چندانی نداره
،تو حاشیه اون دنیا
.دانش آموزی بود که وسواس مردن رو داشت
-- سعی داشت مرگ رو تو جهان ایستا بوجود بیاره
.مخترع مرگ
اختراع مرگ؟
.آره. اون سعی می کرد از طریق مرگ وضعیت این دنیا رو بهم بزنه
.راستشو بخوای، منم یکم تحسینش می کنم
.احساس اخلاقی اونو کنار بذاریم، این چالشی بود که تو این دنیا انجام شد
...اما بعدش
.اون پسر در واقع خود شیطان بود...
،اون به خدا فحش می داد، و جنگلا رو می سوزوند
.همینطوری سریع می خورد، و روزاه دارا رو تحقیر می کرد
.علاوه بر اون، اون از ایستایی اینجا استفاده کرد
.با استفاده از اون بارها آزمایشات قتل و خودکشی انجام داد
.این پسر چیزی بیش تر از یه قاتل سریالی بنظر نمی رسه
.آره. اون انقدر بی رحم بود، صادقانه بگم احساس می کردم می خوام بکشمش
.پس اون، بالاخره مرگ رو اختراع کرد
.اون...ظاهرا خیلی دلش می خواست بمیره .اونقدری می خواست که نمی تونست جلوی خودشو بگیره
.پس اون اولین نفری بود که از اختراعش در این مورد استفاده کرد
.و اون با رنگ های پرنده مرد
...آه
.مم-همم.من در واقع اختراعشو پیدا کردم
...مثل این بود که
.داشت بهم می گفت تو هم بشین...
ها؟ تو نشستی؟
.اون با کسی که قبل از مرگ بود چندان تفاوتی نداشت
،اما هر روز که می گذره، تغییراتش ظاهر می شه
.مخترع دیگه هیچ تمایلی نداشت
.اون چیزی رو که جلو چشماش می دید قبول می کرد
.و دیگه از هیچی انتقاد نمی کرد و نفرت نداشت
.اون تبدیل به یه فرد سازگار شد،بی شباهت به یه بودا بود
.مخترع این دنیا رو ترک کرد
،اون می دونست وقتی که روندنش تموم بشه
.پایان زندگیش رو همونطور که بود مشخص کرد
.این یکی از انوع مرگ تو این دنیاست
.آخرشم نشستم
فکر می کنی اون از خودش متنفر بود؟
،کی می دونه؟ بعد از این همه مدت
.نمی دونم چرا اون انقدر وسواس مردن داشت
--اما بعد از اینکه مدت زیادی زندگی کردم، یه چیزی رو فهمیدم
،همونطور که به تجربیات مختلف و اونچه که داری ادامه می دی
.یه چیزی در مورد تو وجود داره بیش تر از قبل نامنظم می شه
،من می گم هرچقدر بزرگ تر می شه، معانی فردی کم رنگ تر می شه
.و چیزا بیش تر همگن تر می شن
.من می تونم بگم که هر چقدر بی تعادل تر می شم،بی تفاوت تر می شم
.در نهایت من به یه حفره شکاف دار و ناهموار پایان می دم
،با گذشت زمان من به زوال می رم تا اینکه
.تا اینکه یه روز به یه شکل معمولی، مثل نوزومی برسم
.اما این چیزی نیست جز یه حالت دیگه که تو این سکوت گنجانده شده
...اگه می شه بهش گفت مرگ، پس
.هیچ فرقی با مرگ دنیای ما نداره...
،آره. چیزی به اسم روح وجود نداره
.آگاهی ما بدون دلیل متولد می شه، و بعدش محو می شه
.زندگی یه تلاش بی پایان واسه یه چیز بیهودست
اما دقیقا به این دلیل هستش که بی معنیه
.که فکر می کنم درخشش این لحظه از زندگی ارزشمند تره
.چون اون لحظه فقط متعلق به یه شخصه
.نوزومی هیچوقت بر نمی گرده
...اما با اینحال
.اون هنوز زندست..
چقدرش مونده؟
گربه ها دارن تمام تلاششونو می کنن، اما باید بگم 20 درصد
...من سعی کردم با بقیه ارتباط برقرار کنم
.اما همه اونا گفتن که بر نمی گردن...
.....در نهایت من و میزوهو شدیم ..... و
.نوزومی که می رفت و میومد...
،انجام همچین کاری به این معنیه که ممکنه
،وقتی بر می گردیم به خونه دیگه اون کسی که هستیم نباشیم
درسته؟
.مم-همم. به علاوه زمانی که می گیره
.حتی اگه برگردیم، دو سال از رانش ما می گذره
.و این احتمال وجود داره که من تو اونجا مرده باشم
.درسته
.خب، فکر کردن در مورد چیزی که ممکنه اتفاق بیوفته فایده ای نداره
.منم می تونم زنده باشم
.همه اینایی که اینجا اتفاق افتاده، می تونه به نحوی تموم بشه که انگار اتفاق نیوفته
...و اگه بشه
همم؟
.مهم نیست
...اگه انجامش دادیم، بهم بگو
اولین کاری که می خوای انجام بدی چیه؟...
.بهش فکر نکردم
!چرا که نه؟ خوش می‌گذره
خب، منظورم اینه ممکنه حتی هیچکدوم رو یادمون نباشه
و فکرکردن درباره چیزی که قراره اتفاق بیوفته فایده‌ای نداره، درسته؟
ها؟ پس، منو یه احمق می‌دونی که انقدر راجبش فکرکردم؟
فقط می‌گم، چیز مهمی نیست
.هم-مم. می دونی چیه؟ من می رم یکم املت برنجی بخورم
یه چیز با یه تن توت فرنگی قشنگ
...بعد نودل چینی رو از هاتسون می‌خورم
اونجا، می‌بینی؟ می‌دونستم چه چیز مزخرفی
،بعد از اون
من میرم پسربچه‌ی بدخلق پیدا کنم
از گوشه‌ی اتاق کارکن‌ها
گردنش رو می‌گیرم و ازش می‌پرسم
اون چیه؟
دوباره باهام دوست می‌شی؟
وقتی اینکارو می‌کنم، بنظرت چی میگه؟
ما فعلا دبیرستانی‌ایم
ها؟
.نمیدونم
چرا که نه؟
...خب
اینکه من و تو دوستیم اصلا اتفاق نیوفتاده...
تو دوباره کتاب درسی رو پاره کردی
و من اون پرنده رو ول کردم
درست نیست. ما از اون موقع‌ها پیشرفت زیادی کردیم
...نمیشه گفت اینجا چه اتفاقی افتاده
هنوزم اونجا چنین اتفاقی میوفته...
،هنوزم
اونها مطمئناً اینجا اتفاق افتادن
باشه. این یکی چطور؟
هرکدوم از ما باید همونطور که میگیم رفتار کنیم
.ما باید دوباره با هم دوست شیم
.باشه؟ بهم قول بده
.قول بده ردم نکنی
مهم نیست که چقدر روانشناسی این
...دنیا رو درک کردم، من
نمی تونم کاری برای دوستی که کنارم نشسته بکنم تا گریشو بند بیارم
!...هی، تو
...راجدهانی
.باید یه چیزی ازت بپرسم
چی؟
یه چیزی هست که می‌خوام به پروژه رابینسون اضافه کنم
آه، حالا داریم در موردش حرف می زنیم
من می‌دونم که ما نمیتونیم دنیا رو تغییر بدیم
...که در این صورت
واو. سبک آنالوگ
.درسته
این همون موشکیه که اولین بار بشر رو به ماه برد
خوش شانسه، نه؟
.نسخه های گربه ها به دقت تکثیر شدن
و چیزی که اون بالاست خیلی ابتدایی تره
میزوهو
چرا میخواستی بیای خونه؟
چون... می‌خواستم یه کاری کنم
.گربه‌ها دیگه نمی‌تونن اونجا زندگی کنن
می‌دونم
درواقع، برگردوندنشون به دنیاشون راحت تره
ولی اینکار نیاز به فداکاری و اراده داره
ما نمی‌تونیم گذشته رو برگردونیم
ولی شما دوتا هنوزم می‌تونید درستش کنید
با این حال، ما به راحتی پا پس نمیکشیم، نه؟
...درسته، ناگارا
.بخشید دیرکردم
.حالا همه چی آماده‌ـست
فردا روز بزرگیه
من به اندازه کافی گشتم
من اینجا پیش بقیه می‌مونم
اگه بطور تصادفی بهم برخورد کنیم، خوشحال می‌شم
.باشه
.بیا
آره، من از اونا مراقبت می‌کنم
بخاطرهمه چی ازت ممنونم
.یامابیکو، مراقب خودت باش
!ساکورا! می‌بینمت
!باید الان برم
...من
.گربه‌هام رو پشت سرم ول کردم
مطمئنم گربه‌ها هم مثل ما احساس دارن
.نمی دونم ساکورا ازشون مراقبت می کنه یا نه
پانزده ثانیه تا راه اندازی
تغییر نیرو به قدرت داخلی
...دوازده
...یازده... ده
...نه
.آغاز احتراق
سکوی پرتاب پاکسازی شد و توی راه درستید
این تمام حمایتیه که می‌تونم ازتون کنم
موفق باشید
.دریافت شد. به امید دیدار، راجدهانی
...پس حالا
"راجدهانی"
...پس حالا
"کنجکاوی که گربه رو کشت"
...این
...باید از طرف میزوهو باشه، پس، این
...توی این دنیا هیچی مهم نیست
ولی هرچند وقت یه بار اتفاقای جالبی میوفته
.بخاطرهمینه که می‌تونم باهاش کنار بیام
.:: @bollbolljan_com ::.