‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لظفا از پلیرهای پیشنهادی استفاده کنید: ‫Windows: VLC Media Player ‫Android: MPV Player
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هام حس می‌کنم. ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی به عقب می‌نگرم... ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید به‌نظر میایند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پاهای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫♪ بیا! این رو بنوش! ♪
‫Hora nonde goran
‫♪ آبی خنک برای تو ♪
‫Tsumetai mizu o agemashou
‫♪ ببین! آسمان رو نگاه ‌کن ♪
‫Hora sora o goran
‫♪ مرغ‌های دریایی پرواز می‌کنند ♪
‫Kamome mo tobu wa yoroshiku ne
‫♪ سلامم رو بهشون برسون ♪
‫♪ هرچقدر هم که گاهی حس تنهایی کنم ♪
‫Donna samishii toki demo
‫♪ من نخواهم باخت! ♪
‫Watashi wa makenai wa
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هایم حس می‌کنم ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی که می‌نگرم، ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید هستند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫قسمت پانزدهم: خانه‌ای در بالای درخت.
‫وقتی این دیوار تموم ‫بشه فقط سقف می‌مونه.
‫آره دیگه تقریبا تمومه.
‫راستی می‌دونی امروز چه روزیه؟
‫باید از مادرت بپرسی نه من.
‫اون یه تقویم درست کردن ‫و حساب روزها رو داره.
‫آنا امروز چه روزیه؟
‫امروز بیست و سوم ژانویه‌ست.
‫دیدی؟ اون همیشه جواب رو داره.
‫- ممنون مامان. ‫- چرا می‌پرسی؟
‫- هیچی همینطوری می‌خواستم بدونم. ‫- که اینطور.
‫پدر فکر می‌کنی بتونیم خونه ‫رو تا چهار روز دیگه تموم کنیم؟
‫- مگه چه خبره؟ ‫- منظورم اینه که می‌شه تا قبل از بیست و هفتم تمومش کرد؟
‫مگه بیست و هفتم چه خبره؟
‫ببست و هفتم ژانویه تولد ‫مامانه دیگه. یادت رفته؟
‫راست می‌گی کلا یادم رفته بود.
‫اما خوبه که تو یادت بود.
‫اون روز اتفاقا رو ‫تولد موتزارت هم هست.
‫برای همین هیچوقت یادم نمی‌بره.
‫- که اینطور. ‫- چی؟
‫چیزی گفتی عزیزم؟
‫نه نه فقط داریم برای ‫خودمون گپ می‌زنیم.
‫خب، برنامه‌ای داری؟
‫آره یه ایده‌ی خوب ‫برای هدیه دارم.
‫خب چیه؟
‫یه فکر بکره.
‫اما تا بیست و هفتم ‫یه راز می‌مونه.
‫البته.
‫عزیزم من می.دونم که ‫چاره‌ی دیگه‌ای ندارم جز
‫اینکه تو اون درخت زندگی ‫کنم چون از گرگ‌ها می‌ترسم.
‫اما این نردبون طنابی خیلی بده.
‫مهم نیست چند بار ازش استفاده ‫کنم، هیچ وقت بهش عادت نمی‌کنم.
‫می‌ترسم!
‫چیزی نیست مامان. ‫فقط محکم بچسب بهش.
‫امیدوار بودم یه نردبون ‫چوبی درست کنی.
‫به نظر بیشتر از اونچه که فکرش ‫رو می‌کردم از ارتفاع می‌ترسم.
‫بهش عادت می‌کنی.
‫کم‌کم ترست می‌ریزه.
‫چیزی نیست...
‫بازم شکست.
‫سخته که بدون شکستن ‫یه سوراخ درست کنی.
‫فلون این بزرگا به کارت میان؟
‫اگه یه گردنبند این شکلی ‫بپوشه مثل سرآشپز‌ها می‌شه.
‫با یه آدم‌خوار ‫اشتباه گرفته می‌شه.
‫لطفا دنبال صدفای ‫کوچیک‌تر و خوشگل‌تر بگرد.
‫- همچین چیزی ممکن نیست! من دیگه نیستم! ‫- جک!
‫جک بازم می‌خوای بری؟
‫فردا صبح دریا صدف‌های ‫جدیدی به ساحل میاره.
‫- بیا مرکورو. ‫- پس روزها طول می‌کشه تا درست بشه.
‫جای دیگه‌ای نیست ‫که بشه بیشتر پیدا کرد؟
‫خب من زودتر می‌رم تا ‫بتونم شام رو حاضر کنم.
‫باشه ممنون.
‫- حالا می‌تونیم به راز یپردازیم. ‫- درسته.
‫درست کردن نردبون ‫آسونه اما در، سخته.
‫الان نمی‌تونیم از اره استفاده ‫کنیم باید از قلم استفاده کنیم.
‫- اول طرحش رو در میاریم. ‫- باشه.
‫جک من اون گردنبند رو بر می‌دارم.
‫نباید به کسی نشونش بدی.
‫- یه رازه. ‫- باشه.
‫- برگشتیم! ‫- ما برگشتیم مامان.
‫- خوش اومدین. ‫- چه عطر خوبی.
‫خوشحال به نظر ‫میاین، اتفاقی افتاده؟
‫- نه چیزی نشده. ‫- می‌دونی من و فلون داریم‌...
‫- چی شده جک؟ ‫- چیز مهمی نیست. بین خودمون باشه بهتره.
‫- بین ما! ‫- باشه.
‫راستی فلون برو ‫دنبال فرانز و پدر.
‫- یکم بیشتر از معمول کارشون طول کشیده. ‫- باشه!
‫اینجا که نیستن. ‫شاید بالای درختن.
‫- پدر! ‫- فرانز!
‫شاید اونجا هم نیستن.
‫- می‌رم بالا چک کنم. ‫- باشه.
‫نیستن. شاید برگشتن؟
‫اما چطور ممکنه از کنار هم ‫رد بشیم و هم رو نبینیم؟ عجیبه.
‫واقعا عجیبه. مطمئنی اونجا نبودن؟
‫بله. رفتم بالا و اطراف ‫رو نگاه کردم قشنگ.
‫حتی صداشون کردم اما جوابی ندادن.
‫شاید یه شیر یا ببر ‫بهشون حمله کرده.
‫شایدم یه پایتون بزرگ ‫اومد و هردوشون رو خورد.
‫فلون من رو نترسون لطفا.
‫آره خودشه.
‫اونا بدون هیچ رد ‫خونی از اینجا محو شدن.
‫در مورد این چیزا شوخی نکن!
‫ببخشید.
‫شاید واقعا اتفاقی ‫افتاده... دارم نگران می‌شم.
‫- سلام، ما برگشتیم! ‫- من واقعا گشنمه!
‫- فرانز! ‫- خوشحالم که می‌بینمت عزیزم!
‫چی شده؟ مشکلی پیش اومده؟
‫هیچی فقط نگرانتون شده بودیم.
‫گفتیم شاید اتفاقی افتاده.
‫حتی فلون و جک رو فرستادم ‫دنبالتون اما پیداتون نکردن.
‫خب ما هم ندیدمشون، دیدم فرانز؟
‫نه احتمالا خیلی رو ‫کار تمرکز کرده بودیم.
‫عجیبه.
‫خب هرچی چیزی که ‫مهمه اینه که الان سالمین.
‫- بیاین غذا حاضره. ‫- باشه.
‫خیلی عجیبه.
‫- خوشمزه بود! ‫- دستت دردنکنه.
‫امشب من به مادرتون کمک می‌کنم پس
‫پس فرانز و فلون اگه می‌خواین ‫می‌تونین قبل خواب بازی کنین.
‫- ایول! عالیه! ‫- مرسی پدر.
‫چه حس خوبی داره.
‫یه ستاره‌ی دنباله دار.
‫فرانز می‌دونی امروز چه روزیه؟
‫البته. امروز بیست ‫و سوم ژانویه هست.
‫- می‌دونستی پس! ‫- الان برن برف اومده.
‫می‌دونی که چهار روز ‫دیگه بیست و هفتم می‌شه.
‫- می‌دونی چی می‌گم دیگه. ‫- آره! تولد مادره.
‫چیزی بهش نگو اصلا متوجه نشده.
‫من یه هدیه عالی ‫برای دادن بهش دارم.
‫البته از طرف جک و من.
‫جک به کسی نگی‌ها! ‫این یه رازه بین ما فقط!
‫در واقع منم دارم یه ‫هدیه درست می‌کنم. با پدر.
‫- بگو چیه دیگه - خب ‫متاسفانه این هم یه رازه.
‫مهم نیست اصلا هدیه ‫ما به هر حال بهتره!
‫- مگه نه جک؟ ‫- آره اما فعلا فقط نصفش درست شده.
‫واسه ما هم هنوز نصفه کارست.
‫ما که جفتمون داریم یه ‫چیز درست نمی‌کنیم نه؟
‫اگه مامان دوتا هدیه ‫یکسان بگیره خیلی بد می‌شه.
‫نه اینطور نیست.
‫واسه ما حتی به ‫ذهن شما هم نمی‌رسه.
‫- یعنی چی می‌تونه باشه؟ ‫- خودت متوجه می‌شی.
‫آنا ببخشید که اینطوری شد. تقصیر ‫منه که خواستم به استرالیا بریم.
‫نیازی به عذرخواهی نیست.
‫همش تقصیر اون طوفان بود.
‫ما تنها کسایی هستیم ‫که زنده موندیم... پس...
‫باید شاکر خدا باشیم.
‫استرالیا قاره‌ی جدیدیه
‫اما این جزیره که الان ‫توشیم کاملا بدون تمدنه.
‫البته یادمون نره ما افراد ‫متمدنی هستیم با این حال
‫اتفاقات طوری رقم خورده که ‫طرز زندگیمون چندان متمدنانه نباشه.
‫راستی می‌گی. امیدوارم یه روز ‫برگردین به همون حالت گذشته.
‫آما وقتی برسیم به خونمون
‫می‌خوام به فرانز و فلون کمک ‫کنی تا درسشون رو ادامه بدن.
‫چی شده مگه؟
‫دوست دارم قیافه‌ی فلون ‫رو وقتی این رو می‌شنوه ببینم.
‫امروز بیست و سوم ژانویه‌ست.
‫تا چهار روز دیگه سی و هفت ‫ساله می‌شم کلا یادم رفته بود.
‫به هر حال تو سن من تولد ‫گرفتن چندان مهم نیست.
‫تازه ما تو همچین جایی هم هستیم.
‫امیدوارم یکیشون یادش باشه...
‫جام قلقکم میاد!
‫خدایا هر دوشون دارن ‫تو خواب حرف می‌زنن.
‫- فرانز اره رو بده لطفا. ‫- بفرما پدر.
‫بقیه‌ی کار آسونه.
‫یکم دیگه و کارمون تمومه.
‫آماده‌ای؟ بریم.
‫ایول!
‫هیچکس متوجه ‫نمی‌شه اینجا در داره.
‫آروم آروم. انقدر ‫نازکه که ممکنه بشکنه.
‫- نظرت چیه؟ ‫- به نظر که محکمه.
‫قطعا از طناب بهتره.
‫مادرت عمرا نمی‌فهمید ‫اینجا نردبون هست.
‫پدر بیا تا قبل از تولد ‫مادر به کسی نگیم.
‫نه حتی به فلون.
‫باشه. منم می‌خوام چهره‌ی ‫متعجب مادرتون رو ببینم.
‫- تمومه! ‫- ایول! فلون تو عالی هستی!
‫مرکورو!
‫- خب؟ به نظرت به مامان میاد؟ ‫- آره البته که میاد!
‫واقعا؟ ایول!
‫چه خوشگله!
‫کجا قایمش کنیم. ‫نباید کسی پیداش کنه.
‫- اینجا خوبه. ‫- آره خوبه.
‫اکه اینجا بذاریم کسی نمی‌فهمه.
‫حالا بیا یک استراحت کنیم.
‫اگه همینطور ادامه بدیم
‫یه روز دیگه طول می‌کشه ‫تا پوشش سقف تکمیل بشه.
‫پس برای بیست و هفتم آماده‌ست.
‫بله. می‌تونیم تولد ‫مادرت رو جشن بگیریم.
‫و همچنین پاگشایی ‫به خونه‌ی جدیدمون.
‫- هدیه‌مون به مامان هم کامله. ‫- آره همه چیز طبق برنامه پیش می‌ره.
‫راستی پدر. جک و فلون هم برای ‫مامان دارن هدیه درست می‌کنن.
‫چی هست؟
‫گفتن خیلی خوشگله اما نگفتن چیه.
‫اونا هم مثل ما هستن. ‫فردا عالی می‌شه.
‫- مامان خیلی سورپرایز می‌شه. ‫- البته.
‫آنا فردا خونه‌ی ‫جدیدمون حاضر می‌شه.
‫عالیه! یعنی فردا ‫می‌تونیم به اونجا بریم؟
‫درسته. غروب فردا ‫هم می‌تونیم جشن بگیریم.
‫پس یه چیز مخصوص درست ‫می‌کنم. یکم تخم مرغ دارم از قبل.
‫تو شهر آدم نمی‌تونه ‫تو آپارتمان جشن بگیره.
‫هرچند بازم فکر نکنم بتونم به ‫اون نردبون لرزون عادت کنی.
‫چی؟ لازم نیست نگران باشی...
‫خب... به هر حال فکر کنم ‫از خونه‌مون خوشت بیاد.
‫مشتاقم ببینمش.
‫- فکر نمی‌کنی رفتار جان عجیب شده؟ ‫- چرا کل غروب رو همینطوری بوده.
‫عزیزم گرگا!
‫جان. آروم باش.
‫هنوز با ما فاصله ‫دارن. باید سریع باشم.
‫فلون، جک! بیدار شین!
‫- چی شده؟ صبحه؟ ‫- نه عجله کنین گرگا اومدن!
‫چی؟!
‫یه کم زوده اما باید ‫بریم به خونه‌ی جدیدمون.
‫تا وقت داریم باید بریم.
‫- اینارو بگیر و فرار کن! ‫- بدو جک!
‫فرانز بیا کمکم! باید ‫مرغارو بذاریم تو یه بشکه.
‫الان!
‫بدو! سریع‌تر!
‫آما دیگه تقریبا رسدیم.
‫ادامه بده!
‫از درخت برو بالا ‫بجنب! بجنب سریع‌تر!
‫- عجله کن مامان! ‫- می‌ترسم!
‫گرگا دارن میان!
‫مامان! بیا اینور!
‫کی این رو درست کردین؟
‫- نظرت در مورد منظره چیه؟ ‫- از این بالا دیگه ازشون نمی‌ترسم.
‫هی! بیا بالا اگه می‌تونی!
‫حالا بیا وسایل رو در بیاریم.
‫فرانز و فلون ‫مرغ‌ها رو در بیارین.
‫باشه.
‫- دنبال چی می‌گردی فلون؟ ‫- نه.
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫"تولدت مبارک آنا"
‫مامان تولدت مبارک!
‫- تولدت مبارک! ‫- تولدت مبارک!
‫تولدت مبارک آنا.
‫خیلی خوشحالم شما یادتون بود...
‫اما مامان الان ‫هیچ هدیه‌ای نداریم‌.
‫در واقع قرار بود یه چیزی ‫رو تا امروز پنهان کنیم
‫اما دیشب دیدیش.
‫همون راه‌پله‌ای بود که ‫داخل تنه‌ی درخت دیدیش.
‫دیشب ازش اومدی بالا.
‫لطفا به عنوان یه هدیه از ‫طرف من و پدر بپذیرش.
‫راستش من و جک هم ‫هدیه‌ای برات داشتیم.
‫یه گردنبند صدفی خوشگل ‫بود که مرغا خوردنش.
‫- همین. ‫- از همه‌تون ممنونم.
‫بهترین هدیه برای من اینه ‫که شماها قوی و سالم هستین.
‫بازم ازتون ممنونم.
.:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫حالا که به خونه‌ی جدیدمون اومدیم، ‫همه احساس راحتی بیشتری دارن.
‫اما پدر به فکر آینده‌ست.
‫برای همین یه برنامه‌ی روزانه ‫برای خانواده درست کرده.
‫قسمت بعد: برنامه‌ی ‫روزانه‌ی خانواده‌ی ما
‫☆پایان این قسمت☆
‫♪ فلون؟ بخند فلون ♪
‫Furone waratte Furone
‫♪ صدفی بردار و بهش گوش بده ♪
‫kaigara oshi ate kiite miru
‫♪ وقتی حس تنهایی می‌کنی ♪ ‫♪ به اون صدف گوش بده ♪
‫samishii toki kiite miru
‫♪ دوستانی که از آنها جدا شدی ♪ ‫♪ نام تو را صدا می‌زنند ♪
‫wakareta tomodachi ga yonde iru yo na
‫♪ این احساس توست ♪
‫sonna ki ga suru
‫♪ فلون، دختری قوی باش ♪
‫Furone watashi wa tsuyoi ko
‫♪ ای دخترک نا‌منظم ♪
‫itazurana onnanoko
‫♪ درسته، گلبرگ‌های سرخ ♪
‫so yo makkana hanabira
‫♪ موهای تو را تزئین کردند ♪
‫nagai kami ni kazatte
‫♪ پس فلون، لبخندی بزن فلون ♪
‫dakara Furone waratte Furone
‫♪ فلون، لبخندی بزن فلون. ♪
‫Furone waratte Furone